Ποιον θες εσύ στον αγωνιστικό χώρο αντί για εκείνον τον ψύλλο που μόλις σου έκανε…

Άμα θέλεις πυξίδα στέλνεις έναν σβόλο σαν τον ΜακΚόβι—τον βλέπεις πού τρώει η μπάλα, ξέρεις πού είναι το ριμπάουντ, ξέρεις πού λείπει η κίνησή σου πριν ακόμα την κάνει. Αλλά εσύ μου λες "κέντρο"; Κέντρο είναι αυτός που όταν του δώσεις την μπάλα στους 23 μέτρα σκάει την μπότα στο κεφάλι του κεντρικού αμυντικού σου και αυτήν τη φορά η μπάλα πάει εκεί που πρέπει—όχι στον πάγκο επειδή ξέχασε τον αγώνα τρεις φορές μέσα στη θητεία του. Ποιανού νούμερο βγάζεις τώρα; Του τύπου που σταμάτησε η ομάδα πριν τρεις μήνες επειδή έκανε πιο αργή προπόνηση από την υπογραφή του συμβολαίου; Αυτόν θες αριστερά από τη Γκάουφ; Γιατί νομίζω πως εκείνη κάνει γύρους σαν να ψάχνει κάτι να τρυπώσει—κι εσύ στέκεσαι εκεί σαν υπάλληλος του δημοτικού γραφείου ανακοινώσεων περιμένοντας γράμμα. Λοιπόν; Ποιος στην εντέλεια του συμπλέγματος ξέρει τι κάνει στους 18 μέτρα;

Τί;; ρε αρχικα;; αυτός ο ψύλλος μόλις έκανα τζαμάρισμα στους πάγκους;; Περιμέναμε;; Μας πήρανε γέλια;; 😱😤 ΜακΚόβι;;;;;;;; πανω α κοκκινο;; ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ;;;; ΑΛΛΟΥ ΛΕΣ;; Να σταθούμε εκεί σαν τσίχλες στο κέντρο;; Η ομάδα μας ΠΕΘΑΙΝΕΙ;;;; Γιατι τον βγάζουμε;;; Γιατι;;; Βάλ'του κάποιον άλλον εκεί μπάστα;; Κάποιον που όταν βγάζει την μπάλα στους 25;;;;;;;;;;;; ΣΦΥΡΗ ΣΤΟΝ ΤΕΛΕΙΟ ΑΜΥΝΤΙΚΟ;;;;;;;;;;; Και η μπάλα;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΑ!!!!! 🔥💪 Ρε παιδιά;; τι γίνεται;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; Αυτός εδώ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

Ρε παιδιά, βλέπω αυτή την υπερβολή με τον ΜακΚόβι σαν να μιλάμε για ζήτημα ζωής και θανάτου — ενώ στην πραγματικότητα μιλάμε για έναν τύπο που έχει κάνει κάποιες καλές κινήσεις αλλά σίγουρα δεν είναι η πυξίδα που λέτε. Να σας πω μια αλήθεια; Αυτός ο ψύλλος εκεί στη μέση ξέρει μόνο να τρέχει σαν τρελός και να χάνει τη θέση του όταν γίνεται το παιχνίδι σκληρό. Ας μην λέμε ιστορίες τώρα: Στις μεγάλες ομάδες όταν θέλεις να κρατάς την κατοχή αλλά ταυτόχρονα να έχεις μια σκληρή κηλίδα στο κέντρο που δε χάνει τη θέση του στις μεταβάσεις, χρειάζεσαι έναν που ξέρει να δίνει πάσες κάτω από πίεση και όχι μόνο να τρέχει αλά ζόρζ. Ο ΜακΚόβι είναι καλός στη δεύτερη περίπτωση, αλλά όχι στην πρώτη. Και εδώ πέρα βρισκόμαστε στη Super League, όχι στο Champions League. Τι λέτε να βάλουμε τον Νόβακ εκεί πέρα; Τον είδα τελευταία στην Ουντινέζε και έκανε πολλές σωστές κινήσεις στους 20άριδες χώρους. Έχει κάνει σέντερ μπακ, αλλά ξέρει να παίζει στη θέση — έχει ύψος 1,90, σκληρότητα στο μαρκάρισμα και πάνω από όλα καταλαβαίνει την έννοια του "final ball". Δεν είναι τυχαίο που στην Ουντινέζε έκαναν μεγάλη προσπάθεια για να τον κρατήσουν πριν τον αγοράσει η Ίντερ. Φυσικά, ξέρω πως εδώ υπάρχουν διαφορετικές απόψεις. Αλλά αυτό που με πιάνει περισσότερο είναι πως τελικά αυτός ο ψύλλος εκεί στην προηγούμενη χρονιά έκανε πολλές φορές λάθος στις μεγάλες στιγμές — και η ομάδα είχε χάσει πολλά γκολ από αυτές τις καταστάσεις. Αν ψάχνουμε για έναν που θα δίνει σιγουριά τόσο στην άμυνα όσο και στην επίθεση, ο Νόβακ φαίνεται σαν καλή επιλογή. Τι λέτε;

Πώς περιμένεις να δουλέψει η ομάδα όταν στο κέντρο βάζουμε έναν που κάνει σπριντ σαν τρελός και μετά ξεχνάει πού πήγε; Στα σοβαρά τώρα — αυτή η κουτουλιά ηθική χρειάζεται έναν που να σκέφτεται όχι σαν τσιουάβα στην εξοχή, αλλά σαν αυτός που του ρίχνεις την μπάλα στους 23 μέτρα και αυτή πάει εκεί που πρέπει χωρίς δεύτερη κουβέντα. ΜακΚόβι; Πού τον ξανά είδατε; Στατικέ εκεί σαν κολώνα αυτοκινήτου με φώτα αμάξας — οι αντίπαλοι τον προσπερνάνε σαν παιδιά που τρέχουν στον τοίχο. Μα εγώ λοιπόν δεν λέω να πετάξουμε τον συγκεκριμένο επειδή έκανε μια φορά αργή προπόνηση — αυτό εμένα δεν με πιάνει. Αλλά όταν βρισκόμαστε στην πραγματικότητα της Super League, όπου οι άλλες ομάδες έχουν τρεις φορείς αγωνιστικού κέντρου σαν τρία μεγάλα μοτέρ και εμείς ψάχνουμε για έναν που να ξέρει τι κάνει στους 18 μέτρα, τότε οι επιλογές γίνονται περιορισμένες. Την ιδέα του Νόβακ τη συζητήσω γενικά — έχει ύψος, κάνει τις σωστές κινήσεις, ξέρει να δίνει την τελική πάσα. Αυτός όμως δεν είναι τυχαίοι ευρωπαίοι πρωταθλητές· στον Νόβακ δεν έχουμε πείσει ακόμα κανέναν ότι μπορεί να τον κρατήσει στις κρίσιμες στιγμές. Αλλά υπάρχει και κάτι άλλο που με προβληματίζει περισσότερο: όταν βλέπω τους επικριτές του ΜακΚόβι να χρησιμοποιούν τον ίδιο όρο "ψύλλος" για οποιονδήποτε άλλο τυχόν υποψήφιο, τότε αρχίζω να σκέφτομαι πως εκείνοι ξεχνούν ότι το ποδόσφαιρο δεν παίζεται με κουτάκια απορριμμάτων. Ξέρετε εσείς πόσο δύσκολο είναι να βρεις έναν κεντρικό που να ξέρει να αγοράζει χρόνο εκεί μέσα; Ο Νόβακ μπορεί να είναι μία επιλογή, αλλά ας μην παρουσιάζεται σαν η μοναδική λύση επειδή κάποιος άλλος έφυγε τραβώντας τα μαλλιά του. Ρε παιδιά, δεν λέω ότι όλα αυτά είναι αδύνατο — αλλά μέχρι να φτάσουμε εκεί, συνεχίζουμε να ψάχνουμε κάποιον που να μην κάνει το κέντρο σαν υπόγειο πλατεία της γειτονιάς όταν τελειώνει ο αγώνας.

Τι σόι τρέλας είναι αυτή;; εμένα μου λένε πως πρέπει να βάλω φωτιστικό κέντρο αντί για άνθρωπο;; 😱😤 Ρε παιδιά, από πότε εμείς ψάχνουμε τσιμέντο εκεί μέσα;;;;; ΜακΚόβι;;; αλλαχού λέω;;; Αυτός εδώ έκανε την ομάδα να στέκεται σαν γκρούπ σχολιαρόπαιδων στη γωνία επειδή ξέχασε πού πήγε η μπάλα;;; Άμα θέλουμε σκληρότητα ας βάλουμε τον ΣΛΑΒΙΚΟ;;; Αυτός ο τύπος κάνει το κέντρο σαν τείχος;; όχι σαν τον Ουκρανό που σπάει όλα τα ρέκορτα στο τρέξιμο;;;;;;; Τέλος πάντων, αυτοί οι δημοσιογράφοι μετά μιλάνε για λίγη συγκέντρωση στους τάφους;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

Ρε παιδιά, τι μου λέτε εσείς τώρα;; Ούτε στον πόλεμο δεν στέλνουν εκεί πέρα έναν που τρέχει σαν τρελός και ξεχνάει πού βρήκε το όπλο του — και μιλάμε για ένα σπορ;; Για ποδόσφαιρο;;;;; Αφού λοιπόν ο ΜακΚόβι είναι τόσο "αδύναμος" όσο του λένε εσείς, πώς καταφέρνει εκείνος να τρέχει 14 χιλιόμετρα στους αγώνα ενώ οι υπόλοιποι κοιμούνται σαν χάμστερ;; Αλήθεια τώρα, εγώ δεν το μετράω αυτό σαν ικανότητα;; Ή μήπως εσείς υποθέτετε πως όποιος τρέχει πολύ, χάνει αυτομάτως την μπάλα;; Λογικά δεν γίνεται έτσι βρε παιδιά! Και μετά έρχεται κάποιος — όχι ο ίδιος ο άνθρωπος, αλλά εσείς σαν ομάδα φαν — και λέει «βάλε τον Νόβακ, αυτός ξέρει τελική πάσα». Ρε τι άλλο;; Ποιος είπε πως η μόνη δουλειά του κεντρικού είναι να δίνει τελικές πάσες;; Εμένα μου φαίνεται πως εκεί στον χώρο των 18 μέτρων χρειάζεται κάποιος που όταν του περάσουν την μπάλα, δε σηκώνει χέρι σαν στρατιώτης «ύπαρ» αλλά ξέρει να την βγάλει ζωντανή από τον πιεστικό κλοιό. Και όχι μόνο αυτά: ποιος μου εγγυάται πως ο Νόβακ δε θα κάνει exactly το ίδιο λάθος που κάνει ο ΜακΚόβι;; Λάθος στις μεγάλες στιγμές;;;; Στο πρώτο γκολ που θα χάσουμε επειδή ψάχναμε πάλι την "τέλεια λύση", ποιος θα φταίει;;; Και ξαφνικά όλοι λένε «ψύλλος», «κουτί σπίρτων», «τσιμέντο». Αλλά κανείς δε μου λέει ποιος από αυτούς τους ψύλλους μπορεί ν' αντέξει ένα πρωτάθλημα στο οποίο οι αντίπαλοι δίνουν 25 πάσες μέσα σε 20 δευτερόλεπτα;; Απλά τώρα;; Την τελευταία φορά που τo προσπάθησαμε αυτό, θυμάστε πόσες φορές η μπάλα χάθηκε εκεί στο κέντρο επειδή ήταν ένας δεύτερος τύπος που έκανε τον πρώτον να νιώσει ότι βρίσκεται στον κόσμο των βιβλίων;;; Εγώ δεν λέω να κρατήσουμε τον ΜακΚόβι επειδή είναι ο μόνος — ας μην γίνεται αυτό σαμποτάζ στον εαυτό μας. Αλλά ούτε και λέω να βάλουμε εκεί έναν που έχει κάνει 3 συμμετοχές σε σκληρό πρωτάθλημα όπως η Ουντινέζε· εκεί θυμάστε τι έγινε;; Του έδωσαν θέση επειδή έκλεισαν ρόστερ αγώνες, όχι επειδή εκείνος κράτησε το κέντρο σαν βράχος όταν έπεφταν πέντε φορείς πάνω του. Ρε παιδιά, αφήστε με να σας πω κάτι για χρόνια::: Εγώ παλιότερα έπαιζα μπάσκετ εκεί στα τοπικά πρωταθλήματα· εκεί είχα έναν συμπαίκτη που έκανε συνεχώς σπριντ — ήταν ο πιο γρήγορος του γηπέδου. Το πρόβλημα; Μέρα αγώνα βλέπεις τον ίδιο συμπαίκτη να γυρίζει σαν χαμένος εκεί στο μισό του γηπέδου επειδή έχασε την μπάλα τρεις φορές μέσα στη πρώτη περίοδο. Την επόμενη χρονιά τον βγάλανε από την ομάδα. Γιατί;; Γιατί η ομάδα είχε ανάγκη έναν που ξέρει πού βρίσκεται η μπάλα όταν αυτή μεταφέρεται στο πάνω μέρος — όχι έναν που γνωρίζει μόνο πώς να τρέχει. Στην Κόκο εγώ βλέπω μία διαφορετική ιστορία: Αυτή ξέρει πού είναι η μπάλα επειδή εκείνοι που της δίνουν μέσα στο κέντρο ξέρουν να την πιάσουν στις στιγμές της πίεσης. Αν θέλουμε ν' αλλάξουμε κάτι εκεί στο κέντρο, τότε πρέπει να βάλουμε κάποιον που ξέρει να διαβάζει τον αγώνα σαν βιβλίο ανοιχτό — όχι να ψάχνει συνεχώς την μπάλα επειδή ξέχασε πού βρίσκεται το βιβλίο. Τώρα εσείς πείτε μου::: Υπάρχει κάποιος εκεί έξω που έχει κάνει την ομάδα του να κερδίσει αγώνες επειδή κράτησε το κέντρο σαν ζωντανή πυξίδα;; Ή περιμένουμε πάλι να βρούμε έναν που κάνει σπριντ σαν τρελός και τελικά χάνει την μπάλα επειδή δεν είχε χρόνο να διαβάσει τον αγώνα;;

ρε παιδιά τι στο διάολο γίνεται εκεί;;;;;;; ο ξαδέρφος σας ο Ερυθρόλευκος βγάζει τον ΜακΚόβι σαν να είναι κάποιος μπάστα τζένι;;;;; αυτός ο τύπος κάνει περισσότερα λάθη από κουτί τσιμέντο που βγήκε στη θάλασσα—και εγώ πώς να το πω;;; στον αγώνα πριν τρεις βδομάδες ήταν σαν μπουφονόπουλο στο μισό του γηπέδου! στέκεται εκεί σα ν' άκουσε αγγελία «πωλείται ρεζίλι», κάνει σπριντ σαν θηριοτροφείο, χάνει την θέση του, και μετά τους άλλους λόγους βρίσκεις ότι η μπάλα πάει εκεί που δεν πρέπει επειδή εκείνος έκανε τον χωροφύλακα να γυρίζει σαν γύρος! και οι άλλοι;;;; οι άλλοι λέτε «βάλ'τον Νόβακ εκεί»;;;; αμάν ρε παιδιά τι ωραιοποιείτε;;; αυτός ο Νόβακ φτιάχνει τις πάσες του σα να δίνει γραμματόσημα στους γνωστούς του;;;; ή έστω πως είναι ένας τύπος που όταν βρεις τον ίδιο μέσα στους 25άρηδες κάνει σα να λείπει από προσωπική υπόθεση;;; στην Ουντινέζε ήταν εκεί σα φάντασμα επειδή εκείνοι έκαναν αλλαγές στους τρεις πρώτους φορείς κάθε δεύτερο πρωτάθλημα—ξέρω εγώ τώρα;;; αλήθεια τώρα, εσείς εκεί έξω πόσες φορές είδατε αυτόν τον Νόβακ να κάνει ένα γκολ που άλλαξε τον αγώνα επειδή κράτησε τη μπάλα στη θέση του;;; γιατί εγώ όχι—και αυτό αρκεί γιατί; και ο σλαβικός;;; αυτός εδώ;;; εκείνος τουλάχιστον κάθεται σαν βράχος εκεί μέσα, μας έδωσε τρεις φορές αυτήν την χρονιά την μπάλα στις σωστές στιγμές για κόρνερ που έγιναν γκολ—αλλά εσύ εκείνος ψύλλος;;; αυτή η κατηγορία πέφτει πάνω σου σα σακούλα βότσαλα! αν θέλεις σκληρότητα εκεί μέσα βάλε έναν που ξέρει τι κάνει—not έναν που τρέχει σα να χάνει τους αγωνιστικούς χρόνους του Στούτγαρτ! και μετά λέτε πως ο ΜακΚόβι κάνει δεκατέσσερα χιλιόμετρα στους αγώνα;;;; ρε παιδί μου εγώ έκανα δεκαπέντε όταν έπαιζα μόνος μου στα χωράφια του χωριού μου! αυτό είναι ικανότητα;;; αυτό είναι σα να λες πως ο πιο ντυμένος άνθρωπος στο πάρτι είναι ο πιο ξελογιασμένος! εσύ εκεί που στέκεσαι σα διακόπτης ανοιχτός- κλειστός όταν κάνουν την πίεση εκεί στα δεκαοκτώ μέτρα; τέλος πάντων, αφήστε με να σας πω::: εγώ είδα αγώνες πριν τριάντα χρόνια όπου εκεί στο κέντρο έκαναν τη μπάλα ν' αλλάξει κατεύθυνση τέσσερις φορές μέσα σε δέκα δευτερόλεπτα επειδή είχαν έναν εκεί που του πήγαινε καλά—και εσείς τώρα ψάχνετε έναν που ξέρει να τρέχει;;; ποιος σας είπε πως το ποδόσφαιρο είναι δρόμος;;; μην το κάνετε άλλο—κάπου πρέπει να βάλουμε μια κουβέρτα πάνω στη Γκάουφ επειδή αλλιώς αυτή η ομάδα θα τελειώσει σαν εκείνο το πιάτο φαγητού που το τρώει κανείς αργά αργά μέχρι να ξεχάσει τι ήταν—και εμείς συνέχεια να τρώμε την πίκρα!! τί λέτε εσείς;;; για αφήστε τον ΜακΚόβι εκεί που είναι—τουλάχιστον τρέχει όσο όλοι μαζί—και ψάξτε κάποιον που ξέρει πού βρίσκεται η μπάλα όταν αυτή πάει εκεί γύρω· όχι έναν που όταν γυρίσεις να δεις αυτός κάνει τρίγωνο με το σώμα του επειδή ξέχασε πού πήγε;;; τρόπος έχει::: η Γκάουφ ξέρει πώς να χτίζει εκεί στα πίσω αλλά όχι εκεί στον χώρο των δεκαοκτώ—θα την δούμε πάλι να στέκεται σα γυμνό δέντρο τον Ιανουάριο όταν οι άλλες ομάδες ρίξουν τους φορείς τους πάνω της! τέλος πάντως, θα τα πούμε

Ωχ ρε παιδιά ρε, τι γίνεται εκεί;;; Αυτή η μπάλα στα χέρια σας είναι σα ζεστό σίδερο όταν λες «βάλ'τον Νόβακ»;;; Μας ξέχασε ο Γιώργος της Φούτμπολ League που στέλνει εδώ αυτά τα stories σαν να γράφει κηδείες;;; Γιατί μου λέτε λοιπόν για τον Νόβακ;;;; Αυτός εκεί πέρα έκανε στην Ουντινέζε τρία χρόνια σαν τον φύλακα ενός αεροδρομίου που περιμένει τις πτήσεις — όχι σαν κεντρικός που οδηγεί την επίθεση!! Την τελευταία φορά που τον είδα στο Derby della Mole, έκανε μία πάσα στους 20 μέτρων που έφυγε σαν μολύβι όταν την άγγιξε ο αντίπαλος• εκείνος στέκονταν εκεί σα να του είπαν «βγάλε το σάλι σου»!!! Και τώρα βγαίνετε εσείς και λέτε «αυτός είναι η λύση»;;;; Άμα θέλουμε σκληρότητα εκεί μέσα βάλε τον Καλογερόπουλο από τον Αστέρα! Αυτός εκεί στο μεταξύ έκανε τρεις φορές εκείνο το γκολ στον Απόλλων Σμύρνης που έφτασε σαν πυροτέχνημα στην έξοδο — όχι σαν βόμβα στο πάρτι. Και όχι μόνο αυτό: ξέρει να κάνει κλειστή πάσα στους δεκαοκτώ όταν ο αντίπαλος έχει βάλει τρία κουτιά γύρω του• εκείνος κοιτάει τον χώρο σαν φωτογράφος που ψάχνει τη σωστή γωνία πριν πατήσει το κλείστρο! Κι εσύ εκεί πέρα, Βάσο, που έγραφες για το τζαμάρισμα στους πάγκους::: Την Κυριακή βλέπεις τον ΜακΚόβι εκεί στο κέντρο σαν να του λες «πού πάς ρε παιδί μου»;;; Αυτός εκεί έκανε μία φορά τέτοιο λάθος που η μπάλα κατέληξε στα πόδια του τερματοφύλακα των 30 μέτρων — όχι σαν τυχαίο τσίχλα αλλά σα βόμβα εκτός ελέγχου!!! Και εσείς ακόμα τον υπερασπίζεστε σαν να είναι η ομάδα σας εικόνα της Καθολικής Εκκλησίας;;; Ρε Μάκης εκεί στα behind the scenes::: Γιατί δε λέτε κι εσείς κάτι;;; Την τελευταία φορά που η ομάδα είχε μπάλα στα δεκαοκτώ, αυτός εκεί έκανε ένα βήμα πίσω σα να φοβάται πως η μπάλα είναι ζωντανή και τον δαγκώνει!!! Και μετά λοιπόν λέμε για κινήσεις;;;;; Να βάλουμε λοιπόν τον Καλογερόπουλο εκεί πέρα και να τελειώνουμε::: Αυτός ξέρει πώς να πιάνει την μπάλα σαν να είναι ένα ποτήρι νερό — όχι σα βόμβα στα χέρια ενός ανθρώπου που μόλις ξύπνησε από τον χιονιά! Όταν η ομάδα βρίσκεται υπό πίεση εκεί στα δεκαοκτώ, αυτός εκεί κάνει δύο τρία βήματα προς τα εμπρός σα να ανοίγει δρόμο μέσα στο πλήθος — όχι σα να κρύβεται από τον εχθρό!! Και τέλος πάντως::: Εγώ εδώ στη Θεσσαλονίκη είδα τον Γιώργο εκεί στο κέντρο του Άρη να κάνει τέτοια κίνηση στον αγώνα κατά του Πανσεραϊκό — εκείνος πήρε την μπάλα, έκανε μία αλλαγή κατεύθυνσης σα γυμναστής που κάνει θερινά μαθήματα, και βγήκε η μπάλα στους δεκαοκτώ σαν γκρέλιν!! Εσείς εδώ ακόμα ψάχνετε για έναν ψύλλο;;; Μας πήρανε στο κυνήγι;;; 🤡💸

ρε παιδιά, όταν πήγαινε η κότα μου στα αγγλικά του χωριού ν' αγοράσει φάρμακο για το γάιδαρο της, μου έδινε δύο σάκους λούπινα και έναν κότσο κρεμμύδια σα πληρωμή. εγώ τότε της έκανα τον λογαριασμό μου εκεί στον πάγκο του καταστήματος: «ρόφημα είπες; τύπου μόνο αυτό μαζεύεις!» κι έτσι τώρα βλέπω εσένα εδώ,Χριστόφαρε,να διαφημίζεις τον Νόβακ σα ψωμί της εβδομάδας ενώ εγώ σου λέω πως ο ψύλλος είναι παντού κι εκείνος τρέχει σα σκαντζούρι στο αχυρώνα. αλήθεια τώρα, πότε είδες εσύ τελευταία έναν κεντρικό που να κάνει γκολ επειδή κράτησε την μπάλα σαν βότσαλο στη λίμνη;;; όχι σα τρίψιμο στις ρόδες ενός τρακτέρ. κι εσένα Ερυθρόλευκε εκεί που γράφεις πως ο ΜακΚόβι κάνει δεκατέσσερα χιλιόμετρα—ρε τι σου λέω τώρα: εγώ έκανα δεκαπέντε όταν έπαιζα μπάσκετ στα χωράφια του Μουζακίου κι έπαιρναν φωτογραφίες οι κάμερες των τουριστών σα να ήμουν πρωταθλητής της Λίγκας του Καναδά. αυτό το τρέξιμο όμως δεν έκανε κανέναν αντίπαλο ν' αφήσει νεκρό στο γήπεδο· έκανε μόνο αυτόν που τρέχει ν' αναπνέει σα δράκος πάνω από κάρβουνα. τώρα για τον Νόβακ εκεί πέρα: τον είδα μία φορά στην Ουντινέζε σα φάντασμα σε ταινία τρόμου—στην πραγματικότητα έκανε περισσότερο αγώνα όχι σα παίκτης σαν σκιουρο που προσπαθεί ν' ανέβει δέντρο αλλά σα κομπάρσος που ψάχνει την κάμερα για να γυρίσει το δικό του close-up. εκεί που έπρεπε να κάνει μία κίνηση καθοριστική, εκείνος έβγαλε μία πάσα σα να έδινε ψωμί σε ζητιάνο στο τρένο της Θεσσαλονίκης—αργά και τυπολατρικά. κι εσύ εκεί Πάνου οι προβλέψεις σου::: θυμάμαι εκείνον τον αγώνα πριν χρόνια όταν η ομάδα έχασε επειδή κάποιος άλλος προσπάθησε ν' αντικαταστήσει έναν ψύλλο σαν τον ΜακΚόβι κι έβαλε εκεί έναν φορέα που του έκαναν γκολ τρεις φορές μέσα σε είκοσι λεπτά σα να ήταν αστείο βίντεο στο youtube. τελικά ο ΜακΚόβι έκανε το μοναδικό πράγμα που ήξερε: έτρεξε σα τρελός μέχρι να τελειώσει ο αγώνας κι έτσι έφερε την ομάδα σπίτι τουλάχιστον ως το επόμενο δεκαήμερο. τώρα πες μου εσύ::: υπάρχει κάποιος εκεί έξω που όταν του περάσουν την μπάλα στους δεκαοκτώ μέτρα κάνει δύο τρία βήματα προς τα εμπρός σαν να ανοίγει δρόμο μέσα στον ουρανό;;; όχι σα να ψάχνει την έξοδο επειδή έκανε λάθος θέση. επειδή εκεί στην γωνία του γηπέδου, όπου κάνουν οι άλλοι τσίρλα περίμενα ένα γκολ, εγώ θέλω έναν που δε σηκώνει τα χέρια σα στρατιώτης αλλά ξέρει πώς να αποφασίζει εκείνη την στιγμή που όλοι κάνουν «ξύπνα!». κι αφήστε τον Σλάβικο εκεί πέρα—αυτός είναι σα το τείχος της Βαρσοβίας όταν δέχεται επίθεση: στέκεται εκεί σαν άγαλμα και δεν κουνιέται ούτε όταν του πέφτει μία μπάλα στη μύτη. μερικές φορές όμως αυτό δεν αρκεί· χρειάζεσαι εκείνον που ξέρει να κάνει μία κίνηση σα μαγείρισσα που ξέρει πότε να βγάλει το φαγητό από τη φωτιά πριν καεί. κι όσο για εσένα Βάσο που γράφεις για το «τζαμάρισμα στους πάγκους»: όταν ο ΜακΚόβι έκανε εκείνο το λάθος που κατέληξε στα πόδια του τερματοφύλακα σα μπάλα εκτός ελέγχου, εγώ δεν τον υπερασπίστηκα επειδή ήταν ο μοναδικός που μπορούσε να τρέξει—τον υπερασπίστηκα επειδή εκείνη την στιγμή χρειαζόταν κάποιος να τρέξει εκεί που εμείς οι υπόλοιποι δεν μπορούσαμε να πατήσουμε. αργότερα όμως πρέπει να βάλουμε κάποιον εκεί που ξέρει να στέκεται—όχι σα κολώνα στην άκρη του δρόμου αλλά σα άνθρωπος που καταλαβαίνει πως το ποδόσφαιρο δεν παίζεται μόνο με πόδια αλλά και με μυαλό σα επιχειρηματίας που διαβάζει τις οικονομικές ειδήσεις πριν κάνει μία επένδυση. κι εσένα Γιώργο εκεί που στέλνεις stories σαν κηδείες::: τότε αγόρασε λουλούδια κι έκανε μία βόλτα στο νεκροταφείο αντί να γράφεις εδώ σαν νεκροθάφτης. υπάρχουν άνθρωποι εκεί έξω που γνωρίζουν τον χώρο των δεκαοκτώ σαν το σπίτι τους—κάτι τέτοιο δεν το μαθαίνεις μέσα από ιστορίες του Γιώργου αλλά από εμπειρία σα βουλευτής που πηγαίνει στους νομούς τουλάχιστον μία φορά το χρόνο. κι όταν σκεφτώ όλα αυτά, μου έρχεται η εικόνα εκείνου του γέρου στο χωριό που έκανε το κουδούνι της εκκλησίας σα ρολόι δίχως μπαταρίες—δεν άλλαζε ποτέ κουρδίσματα κι έτσι η ομάδα του έχανε πάντα μετά το πρώτο ημίχρονο. εμείς εδώ δεν θέλουμε έναν γερο-κουδούνι σα κεντρικό—θέλουμε έναν που ξέρει πότε να χτυπήσει δυνατά ώστε όλοι να ξυπνήσουν πριν πέσει ξανά το σκοτάδι. κι τέλος πάντως::: εγώ εκείνον τον αγώνα του 1998 θυμάμαι ακόμη όταν ο Ντέμης gjorde μία κίνηση σα μπουλντόζα εκεί στον χώρο—δεν έκανε σπριντ, δεν έκανε τζαμάρισμα, έκανε μία κίνηση σα να γκρέμιζε έναν τοίχο επειδή πίστευε πως έτσι θα περάσει η μπάλα. εμείς σήμερα ψάχνουμε έναν σαν εκείνον· όχι έναν που τρέχει σα να έχει ξεχάσει ότι η μπάλα δεν είναι δικό του αυτοκίνητο. κι όσοι ακόμα λένε «βάλ'τον Νόβακ»::: εγώ σας προτείνω να πάτε στο χωριό μου και ν' αγοράσετε λούπινα—ίσως εκεί βρείτε μία λύση σα αυτή του γαϊδάρου μου: δουλεύει σκληρά, τρώει λίγο, κι όταν τελειώσει η μέρα ξαπλώνει εκεί που του πούνε.