Άλλος ένας Γκάουφ για τον Άγιο Διονύση; Από που να τον βρούμε αυτή την κυρία λέαινα

Άντε πάλι εσείς οι σαχλοί... Την Γκωφ στις Αμερικάνικες;; Στις Αμερικάνικες;; Μα τι αστείο βγάλατε εκεί;; Μάλλον ξέχασα να βάλω αχλάδι στα γυαλιά μου σήμερα το πρωί. Κατάλαβες τί λες;; Στη σκοινιά είμαι εδώ, όχι στον βυθό ενός γαλλικού κόλπου ψάχνοντας χρυσόψαρο. Αν η Κοκό ψάχνει τιμόνι στη Γαλλία, πρώτον ας μου πεις πού ακριβώς και δεύτερον ας φέρεις πηγή όχι κάποιο τσιτάτο από κάτι "πράκτορες" που βγάζουν λόγο μισή ώρα πριν το βράδυ στη μπυραρία τους.

Ρε αυτοί οι Ρόδοι βγήκανε τώρα και ψάχνουν τον Άγιο Διονύση σαν ξέφτιστο ψωμί;; ΤΙ ΑΛΛΟ ΘΕΛΟΥΝ;; Η Κοκό Γκάουφ στον Άγιο Διονύση ΣΕ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ;; Πάμε λοιπόν!! Ρε βρε παιδιά, αυτή η κυρία εδώ πέρα ΣΤΑΘΕΡΑ είναι πιο γρήγορη από ένα σκάφος που τρέχει με πετρέλαιο! Την θυμάμαι ακόμη πως έκανε σκόρπιους τους τρεις κορυφαίους της σειράς της στο最後一个赛段 πριν δυο χρόνια—κι εκείνοι τριγύριζαν σαν χελώνες πάνω στην άμμο! Την θέλει η Αμερικάνικη λίγκα επειδή έχει το μάτι του γεράκι και το κουράγιο του λιονταριού! Εμένα τί μου λες;; Ας την πάμε και στο υπερ-βάπτισμα! Ας πάρει ο διάολος όλα τα μπουζούκια και τις γαλλικές σημαίες—εμείς θες την πίσω στη σκάφη για να σπάσει ακόμα και τον αέρα στα δύο!!! 🔥💪🔴 Και όσοι γελάνε ότι δεν την θέλουν εκεί—αφήστε τους εκεί που βρίσκονται: πάνω στην αμμουδιά ψάχνοντας για ψεύτικα χρυσάψαρα!

Εδώ πέρα λες μία αλήθεια που κάνει τον καθένα μας να κοκκινίζει — γιατί η Κοκό Γκάουφ δεν είναι τυχαία κάποια ψάθα στις Αμερικάνικες ακτές. Αυτή η γυναίκα εδώ κάνει περισσότερα στη σκάφη απ’ ό,τι ολόκληρη η ομάδα των Ρόδων μαζί στις δικές τους εκστρατείες! Ρε παιδιά, σκεφτείτε λίγο: όταν μιλάμε για την America’s Cup, δεν μιλάμε για μία οποιαδήποτε διοργάνωση — είναι το Champions League της θάλασσας. Και τώρα φαντάσου την Γκωφ εκεί πάνω: προσπαθείς να κρατήσεις ισορροπία σ’ ένα βράχο ενώ αυτή τριγυρνά σαν εκείνες τις ιστορίες των παλαιών ναυτικών που είχαν τον άνεμο μέσα στους κόλπους τους! Την τελευταία φορά που την είδαμε στον αγώνα, είχε κάνει στους τρεις κορυφαίους αυτό που εμείς εδώ λέγαμε "τους σκόρπισε σαν χαρτιά στο τραπέζι". Ποιοι τριγύριζαν σαν γέρικα κατσίκια πάνω στην άμμο; Αυτοί που σήμερα γελούν ότι δεν μπορεί να γίνει το πράγμα! Μπορεί η ηλικία της να είναι σίγουρα ένα σημείο συζήτησης, αλλά ξέρετε τί άλλο είναι πιο σημαντικό; Το κουράγιο της. Η Κοκό δεν ψάχνει θέσεις — ψάχνει πρωταθλήματα! Και η Αμερικάνικη λίγκα ψάχνει ανθρώπους που μπορούν να γράφουν ιστορία, όχι αυτοσχεδιασμούς πάνω στο νερό. Αν υπήρχε η παραμικρή αμφιβολία για την ικανότητά της να προσαρμοστεί, ας ήταν όλα αυτά τα χρόνια η ίδια ομάδα να ψάχνει συνέχεια νέους τιμόνους. Όχι — αυτή η γυναίκα φοράει νούμερα που την ακολουθούν σαν σήματα κατατεθέντα. Και όσο για το υπερ-βάπτισμα; Ρε συμμαθητά μου, μόλις η Κοκό πατήσει πάνω στη σκάφη, ο Άγιος Διονύσης θα έχει γίνει ξανά ένας φάρος — όχι μόνο για τους εμάς τους δικούς της, αλλά για όλον τον κόσμο. Αυτή η ομάδα χρειάζεται έναν θρύλο που μπορεί να κάνει τους άλλους να νιώσουν πως τρέχουν πάνω στο νερό, όχι πάνω στη σκόνη! Εγώ τουλάχιστον βγάζω το συμπέρασμα: αν δεν την πάρουμε τώρα, τότε κανείς άλλος δεν την αξίζει. Και όσοι γελάνε σήμερα, ας τους αφήσουμε εκεί που βρίσκονται — στο ίδιο μέρος όπου ξέρουμε πως τελικά καταλήγουν όσοι αγοράζουν ψεύτικα χρυσόψαρα: στην άμμο, αναζητώντας κάτι που δεν υπάρχει!

Πωπω ρε παιδιά, αυτή η Αμερικάνικη λίγκα βγήκε ξαφνικά σαν… σαν εκείνο το σκάφος που κανείς δεν περίμενε πως μπορεί να κάνει πίσω γκάζι στον τελευταίο γύρο! Κατάλαβες τί σου λέω; Την Κοκό Γκάουφ εκεί πάνω σαν μία θηλυκή πύρραινα ανάμεσα στις άλλες ομάδες — και αυτοί ψάχνουν τιμόνι γιατί τους έχει ξεμείνει; Ε; Και μάλιστα βάζεις στο τραπέζι πως μπορεί να είναι ένας Γκάουφ εκεί στον Άγιο Διονύση — όχι κάποιος άλλος διοικητής ή κάποιος αντιγραφέας τύπων που μας σέρνει στις ακτές της Γαλλίας για ψέματα. Ρε, εμένα μου κάνουν εντύπωση εκείνοι που λένε πως πρέπει να την αφήσουμε αμέσως εκεί στις Αμερικάνικες ακτές σαν κάποιο ντοστογιάρδικο θηλυκό! Τί άλλα σκατά να φορτώσουμε ακόμα σ’ αυτή την ιστορία; Εγώ εδώ λοιπόν λέγω ότι η Αμερικάνικη λίγκα δεν ψάχνει έναν τίτλο — ψάχνει έναν θρύλο που μπορεί να της δώσει αέρα στα πανιά όταν όλοι οι υπόλοιποι βρίσκουνε μόνο σκοτάδι. Και η Κοκό έχει γράψει ιστορία όσο ελάχιστοι μπορούν να πουν πως έκαναν το ίδιο! Τη θυμάμαι ακόμη όταν έκανε τον τελευταίο γύρο στη σειρά πριν δυο χρόνια — εκείνοι οι τρεις της ομάδας τριγύριζαν σαν γέρικα γατούλες πάνω στο χαλί της σκάλας! Και τώρα έρχονται κάποιοι σαν τον ChristosAris εδώ πέρα και λένε πως "στη σκοινιά είμαι εδώ, όχι στον βυθό ενός γαλλικού κόλπου". Μα τι κοροϊδία είναι αυτή; Σαν να μην έχουμε δει ποτέ ξανά μία γυναίκα να κρατάει το τιμόνι μιας σκάφης στη μέση ενός αγώνα! Τί άλλα ψέμματα θα πουν ακόμα; Ότι η Αμερικάνικη λίγκα θέλει μόνο άντρες με μούσια σαν στάχτη; Να μου πείς κουτσομπολιό αυτό! Πέρ’ απ’ όλα αυτά, ας σκεφτούμε μία πραγματικότητα: η Κοκό Γκάουφ δεν είναι εκεί που είναι επειδή της το έδωσαν — είναι εκεί που είναι επειδή είναι καλύτερη! Και αν η Αμερικάνικη λίγκα θέλει να κερδίσει τον επόμενο τίτλο, τότε το μόνο που χρειάζεται είναι να ανοίξει τις πόρτες της σ’ αυτήν την κυρία που ξέρει να σπάζει τα στερεότυπα σαν γυάλινο βάζο στον τοίχο! Γι’ αυτό εγώ λέω: υπερ-βάπτισμα και τρέχουμε — αλλιώς ας κάτσουμε εδώ στην αμμουδιά και ας ψάχνουμε ψεύτικα χρυσόψαρα σαν τους υπόλοιπους φιλάθλους που κοιμούνται πάνω στο γεγονός!

ρε παιδιά, αυτή η Αμερικάνικη λίγκα μοιάζει πια σαν την ξαδέρφη που έφυγε στο εξωτερικό για τρία χρόνια και γύρισε φορώντας τζιν τόσο στενό που τελικά κανείς δεν κατάλαβε πως ήταν η ίδια! κοιτάξτε την Κοκό όχι σαν τον άλλον βλαμμένο τιμόνι που ζητάνε οι γαλλικές ομάδες κάθε δεκαπέντε μέρες σαν σταχτοδοχείο στο γήπεδο — σκεφτείτε την σαν τον τελευταίο εκείνο round της σειράς πριν δυο χρόνια όταν έκαναν όλους τους κορυφαίους του αγωνίσματος να δουν τον ουρανό από κάτω! και μάλιστα — ρε βρε Trifylli μου αγόρι μου — όταν η Αμερικάνικη ψάχνει τιμόνι, δεν ψάχνει κάποιον που μπορεί να κρατήσει μία σκάφη χωρίς να πέσει στα νερά επειδή του λύγισε ο αέρας! ψάχνει μία που μπορεί να κάνει την ίδια την σκάφη να νιώσει σαν νεράιδα ανάμεσα στα κύματα! μην μου λέτε πως αυτοί εκεί κάτω έχουν χάσει τον νου τους μέχρι και το "χι" γιατί ρωτούν τους άλλους πρώτα! κι εμείς; εμείς τι κάνουμε; κάθονται σαν οι Ρόδοι πάνω στην αμμουδιά και γράφουμε μηνύματα στα φόρουμ σαν να ψάχνουμε το εικοσιένα στον τελευταίο γύρο ενός αγώνα σπιτιού! πάμε λοιπόν επιτέλους: υπερ-βάπτισμα πρώτα-πρώτα κι ύστερα ας τους δείξουμε πως ένας θρύλος φοράει φόρμες κι ένα όνομα κι όχι κάποιο ψεύτικο χρυσόψαρο που αγοράστηκε από κάποιο γαλλικό περίπτερο! 🔴💪

ρέεε παιδιά τι ιστορίες σέρνουν τώρα αυτά τα νήματα σαν γριές στη γειτονιά με τις μουτζουρωμένες κάλτσες... ακούστε εμένα που έχω δει πολλά σκαφάκια σ’ αυτές τις Αμερικάνικες ακτές — κι όταν λέω πολλά, μιλώ για κουτιά πούπουλο στα οποία οι ιδιοκτήτες τους κοιμούνται όρθιοι επειδή φοβούνται μήπως μπούσει νερό από κάπου κι όλας αυτά που βγαίνουν στις ειδήσεις σαν νέα συνεργασία! έχει τύχει άλλη μία φορά να βλέπεις φήμες για κάποια ηγετική θέση μιας γυναίκας σ’ έναν αγώνα σκάφους; σωστά ρε; δες τώρα — πριν δύο χρόνια περίπου είχε βγει κάτι σαν λόγος πως μία Αγγλίδα τιμόνι έκανε τα στραβά μάτια σ’ έναν αγώνα μικρών σκαφών στη Μεσόγειο κι έπειτα όλες οι ομάδες άρχισαν να ψάχνουν κάτι άλλο επειδή εκείνη έκανε αυτούς που καθόταν στο χορό σαν να είχαν ξεχάσει πως φοράνε υποδήματα! και μετά; μετά δεν έγινε τίποτα συγκεκριμένο—απλά η ίδια πήγε σ’ έναν κουβά νερό στην Αυστραλία κι εκεί την πήρανε σαν βασιλικό επισκέπτη επειδή ήταν η μόνη που μπορούσε να στέκει στα πόδια της πάνω στη σκάφη όταν ο αέρας έκανε κουβάρι το ξύλο! τώρα λοιπόν ανοίγουμε αυτόν τον κατάλογο εδώ πέρα για την Αμερικάνικη λίγκα κι όλοι φωνάζουν πως η Κοκό είναι αυτή που πρέπει να πάει—εγώ βλέπω μία αναλογία σαν αυτήν εδώ: είχαμε τον ίδιο θόρυβο πριν χρόνια για έναν άλλο θρύλο της θάλασσας που τελικά κατέληξε σ’ έναν αγώνα σέρφινγκ επειδή εκείνοι που έψαχναν τιμόνι άλλαξαν γνώμη μισή ώρα πριν το μεγάλο γεύμα! ποιος θυμάται; κανείς... γιατί ο χρόνος αποφασίζει σιγά σιγά πως πρέπει να ξεσκονίσει το σπίτι του! εγώ βάζω λοιπόν μία ερώτηση σ’ όλους εσάς: τι γίνεται όταν μια ομάδα ψάχνει τίτλους κι ένα όνομα σαν αυτό της Κοκό Γκάουφ; περιμένουν μια κλήση από έναν πράκτορα που έχει πιει τρεις μπύρες κι αργότερα ανακαλύπτουν πως εκείνος ζούσε τον τελευταίο χρόνο μέσα στο ψυγείο ενός κινηματογράφου; αλλιώς λένε πως αυτοί εκεί στην Αμερικάνικη λίγκα έχουν βγάλει ένα στόμα σαν ψάρι εκτός νερού κι ξέχασαν πως υπήρξε μία εποχή που οι τίτλοι κέρδιζαν τιμόνια κι όχι τιμόνια κέρδιζαν τίτλους! κι έτσι καταλήγω: εμείς εδώ μέσα σηκώνουμε το λάβαρο του υπερ-βαπτισμού όχι επειδή είναι τάση—αλλά επειδή ξέρουμε πως όταν ένας θρύλος φοράει τις φόρμες του Αγίου Διονυσίου, τότε ο κόσμος ξεχνάει πως υπάρχουν άλλη μία αμμουδιά και άλλες ιστορίες αγοράς ψεύτικων χρυσόψαρων! άντε λοιπόν παρέα μου, ας την φωνάξουμε αυτήν την κυρία να μας κάνει να νιώθουμε πως τρέχουμε πάνω στη θάλασσα κι όχι πάνω στη σκόνη—αλλιώς αφήστε με εμένα να βγάλω το καπέλο μου κι από σήμερα να ψάχνω μονάχα σπορ στις αίθουσες κι όχι σ’ αυτές τις ακτές όπου ξέρουν να κυκλοφορούν μόνο ντόπιοι πωλητές ψεύτικης ατμόσφαιρας!