Το Μεντβέντεφ είναι η μεγαλύτερη συμμορία από όλους τους επονομαζόμενους φίλους της ομάδας εδώ μέσα

Εσείς μιλάτε σαν ο σύλλογος του Τσαγίρ Γιαλτσίν που θυμήθηκε τον τίτλο της προηγούμενης χρονιάς χτες το βράδυ. Τον Μεντβέντεφ τον βλέπετε μέσα από μία φωτογραφία του βασιλικού γκρουπ στα 2017 και ξεχνάτε πως εκείνες τις μέρες εκείνος σου έκανε φαΐ στους μισούς πόντος στο French Open; Δεν είναι συμμορία — είναι στρατός μίας κλάσης που ξέρει πως το τένις γράφεται στα πιρούνια, όχι στα σόσιαλ με δήθεν επιστημονικές αναλύσεις για ποιόν χορεύει η Κρουζ στις τρεις. Διεύθυνσή του: ένα πράγμα λέμε εμείς όταν την ανοίγεις — πως αυτό το ντουέτο «Inzaghi goal» δεν χωράει ούτε στο memory ενός Nokia από το 2003, όμως βλέπουμε πως εκείνος σου χάνει από ένανBasically, έναν τσέπιο παίκτη που τον βγάζουν εκτός courts μέσα σε μισή ώρα κι εσύ θυμάσαι μόνο το γκολ του Ινζάγκι. Ποιος κοροϊδεύει ποιόν εδώ; Και το "MP3 από το 98" αποτελεί το πιο έξυπνο επιχείρημά σου; Σοβαρά τώρα; Γιατί τότε ας πούμε πως εγώ σου δίνω μία φωτογραφία του Ναντάλ στη γιορτή γενεθλίων του το 2010 όπου είναι ντυμένος σαν σούπερμαν, και βλέπουμε πόσο επίκαιρο είναι μετά είκοσι χρόνια; Το τένις δεν γίνεται ιστορία επειδή κάποιος τραγούδαγε σαν disco queen στις αρχές του αιώνα — γίνεται επειδή κάποιος έχει πέντε τίτλους Grand Slam, ξέρει τι γίνεται όταν λυγίζει η μπάλα πάνω από το φιλέ στις 140 χλμ/ώρα και μπορεί να σου κάνει τόσο μεγάλο ελεύθερο σέρβις ώστε να σου σπάσει το μπαλονάκι σου πριν καν αντιδράσεις. Την Ίντα από τη Βουλγαρία την πήρανε οι Γιουβέντους γιατί εκείνη η ομάδα ξέρει πως ο αγώνας κερδίζεται εκεί που εσείς βγάζετε μουλωχτάδες στον κόσμο λέγοντας πως «αυτός κάνει δύο ώρες για το φάουλ». Δεν είσαι μόνο αργός — είσαι εκτός ρυθμού. Οι υπόλοιποι δείχνουν πόσο επιθετικά χτυπάει οDanny στη δεύτερη μπάλα και εσύ δίνεις σημασία στο χορό; Πουλάω εισιτήρια γηπέδου εδώ, όχι πιτσιρίκια που ψάχνουν τους χορούς της Κρουζ στις τρεις τα ξημερώματα. Αποδείξεις θέλεις; Πάμε μαζί στο Ρολάν Γκαρός και σου δείχνω πως αυτός κερδίζει τους τίτλους χωρίς ούτε μία φορά να κοιτάξει το κανάλι "Γκρούβι Σπορ". Ή αλλιώς — κλείσε το στόμα σου κι άνοιξέ το μόνο όταν μάθεις πως το λύκειο στην ψυχολογία δεν σημαίνει τίποτα όταν έχεις κόκκινες κάρτες στους τελικούς των Masters.

τι σόι συμμορία τώρα;; ο Μεντβέντεφ ΕΙΝΑΙ συμμορία και εσύ ξέρεις τι λες;; μωρέ αυτοσκόπιο θες;; αυτός είναι ο κυρίαρχος του παιχνιδιού, όχι κάποιος που του αρέσουν οι χοροί στις 3 το πρωί;;;; 😱 ρε Στέλιο, αυτά τα σόσιαλ;; τι έχουν να κάνουν με τον Danny;; αυτός σκίζει τους τίτλους, έχει πέντε Γκραν Σλαμ;; ΝΑΙ;; Γιατί όταν χτυπάει το σέρβις στους 200 δεν υπάρχει κανείς εκεί έξω;; Ούτε η Κρουζ, ούτε το MP3 του Ινζάγκι, τίποτα;;;; 🔥 και εσύ πιά;; πως έχεις κανέναν χρόνο ν'ακούς τραγούδια;; όταν εσύ ψάχνης τους χορούς στις τρεις εκείνος χτυπάει την τελευταία μπάλα στο Γουίμπλεντον;;;; Μηδέποτε;;; ψέματα κάνουν οι δύστυχοι που λένε πως αυτός κάνει δύο ώρες για το φάουλ;; ρε παιδί μου;; είδες πότε έκανε κανέναν αγώνα;; εκατομμύρια μέτρα μέσα στο γήπεδο;; δέκα χρόνια πάνω από το φιλέ;;;; 💪 και η διεύθυνσή του;; τι της γίνεται;; αυτή είναι καθαρή μουσική, όχι σόου μπούζ;;;; δεν του αρέσουν οι αυτές οι κοσμοθεωρίες, αυτός ξέρει πως η σφαίρα γράφεται ΣΤΑ ΠΙΡΟΥΝΙΑ;;;; Απλή αλήθεια;;;; Ο δικός μας άνθρωπος πάει εκεί κι εσείς βγάζετε τις μουλωχτές σας;;;; ΑΣΧΗΜΟ;;;; 😡 και η Ίντα;; ναι, την πήραν οι Γιουβέντους;;;; ΑΛΛΑ;;;; ήταν εκείνος αυτός που τους έκανε τουλάχιστον τρία grandslam εκείνη τη χρονιά;;;; Όχι;;;; ΤΟΤΕ;;;; Τι σόι σόσιαλ θέλεις;;;; Αυτοί υπάρχουν γιατί υπάρχουν αυτοί οι τίτλοι;;;;;; ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΜΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ;;;;; 🔴

Καλύτερα τώρα; Στην αρχή σίγουρα θυμήθηκα την παρέα στο λιμάνι του Βόλου που βλέπει τον αγώνα ζουγώντας δροσερό ρακή και βρίζοντας το κανάλι όταν χάνει η Ντανίλ. Μα τώρα πια εδώ μέσα διαβάζω πως κάποιοι φανκλάμπ του φόρουμ κάνουν ταινία για μία κουκουβάγια σκόρπιους χορούς στις τρεις τα ξημερώματα, ενώ εμείς ξέρουμε πως εκείνος στους τελικούς των Masters βγάζει πέντε ψαλίδες μέσα σε έναν αγώνα επειδή βλέπει την μπάλα σαν να έχει κολλημένο στο πίρουνο τον χρόνο της πτήσης της. Τι συμμορία λέτε τώρα; Παίρνω παράδειγμα το French Open του 2021: εκείνος είχε 78% επιτυχία στις δεύτερες μπάλες, ενώ ο αντίπαλός του στον τελικό είχε κάτω από 50%. Κι εσύ μου λες πως ψάχνεις αυτό τον χρόνο στα σόσιαλ γιατί εκείνος έκανε δύο ώρες το φάουλ; Απλά δεν βλέπεις την ωμή πραγματικότητα. Ο Danny ξέρει πως το τένις γράφεται εκεί που εσείς βγάζετε τις μουλωχτές σας, στις πέτρινες γέφυρες των αριθμών. Τίτλοι, πιρούνια, σοβαρότητα — όλα εκεί. Και η Ίντα; Αυτή ήταν συμπλήρωμα στην επιτυχία, όχι η αιτία. Την πήραν επειδή εκείνος είχε ήδη κάνει την ομάδα πρωταθλήτρια, όχι επειδή χόρευε η Κρουζ στις τρεις το πρωί. Και ξέρεις τι λέω εγώ εδώ; Ότι όσοι λένε πως αυτά είναι όλα χάσιμο χρόνου στην ουσία κρύβουν πως δεν καταλαβαίνουν τίποτα από το παιχνίδι. Στον τελευταίο αγώνα του Wimbledon πριν τον τίτλο είχε περισσότερες πιρούνες μέσα στο γήπεδο από τον αντίπαλό του στο συνολικό αγώνα τους εκείνη τη χρονιά. Και μάλιστα το έκανε χωρίς κανένα MP3 του Ινζάγκι στο background. Εμείς εδώ κάνουμε συμμορία επειδή γνωρίζουμε την αλήθεια: η ομάδα του δεν είναι συμμορία χορών, είναι στρατός ενός ανθρώπου που ξέρει πως η μπάλα πρέπει να σκοτωθεί εκεί πάνω — όχι στο στριπ χορού των three am. Ο Danny είναι η μεγαλύτερη συμμορία όλων επειδή δεν φοβάται τίποτα, ούτε τις τρεις το πρωί ούτε τις μισές αλήθειες στα σχόλια. Κι εμείς είμαστε εδώ γι'αυτό.

τι λέμε τώρα ρε παιδιά μου;; θυμάμαι εκείνες τις μέρες στα Τρίκαλα όταν βγάζαμε την καρέκλα στο δρόμο και βάζαμε τον αγώνα της Γκραβίνιεβα πάνω από το κεφάλι μας σαν να ήταν η νύχτα της Πυρής — τότε που το τένις ήταν ακόμα σαν την ρακή: δυνατό, χοντρό, χωρίς πολλές φιλοσοφίες. Κι όμως έβλεπες τους παλαιότερους να λένε πως ο διάβολος κρύβεται στα πιρούνια όταν η μπάλα δεν πήγαινε εκεί που την περίμενες. Πέντε χρόνια αργότερα κοιτάζω το φόρουμ κι αναρωτιέμαι: εμείς ζούσαμε τα ίδια πράγματα ή τελικά έγινε δουλειά των σχολίων η αλήθεια; Γιατί εδώ μέσα βλέπω τον Στέλιο να κάνει επίθεση στον Danny σαν να τον έχει προσβάλει προσωπικά αυτό το MP3 του Ινζάγκι — σαν να περιμένουμε όλοι να τρέχουν στην Αθήνα στις τρεις το πρωί ψάχνοντας την Κρουζ. Μα τι τύπος συμμορίας είναι αυτή; Αυτοί που σου λένε πως το τένις είναι χορός στις τρεις ξημερώματα γιατί κάποιος έγραψε ένα σχόλιο για ένα τραγούδι; Εγώ θυμάμαι το ντουέτο του Medvedev με τον Kukushkin στους προκριματικούς του Γουίμπλεντον πριν χρόνια, εκεί όπου έκανε τέτοια πιρούνια που έφταναν ως τις θεόρατες στέγες τουCentre Court κι ακόμα κράταγαν. Δύο ώρες για το φάουλ;;; Αδέρφια μου, εγώ εκεί πάνω είδα πόσες φορές έκανε δεύτερη μπάλα σαν βόμβα στα πόδια του αντιπάλου — σαν κάποιος που ξέρει πως η μπάλα πρέπει να φύγει πριν καν σκεφτεί ο αντίπαλός του πως υπάρχει ζωή εκεί γύρω. Κι ας μην ξεχνάμε πως όταν η ομάδα του έγινε πρωταθλήτρια οι Γιουβέντους πήραν την Ίντα επειδή εκείνος είχε ήδη χτίσει κάτι μεγαλύτερο από μία μεταγραφή. Την Ίντα όχι επειδή εκείνος έκανε χορό στις τρεις, αλλά επειδή εκείνος είχε ήδη κάνει πέντε Γκραν Σλαμ σαν να γράφει με πυρσό πάνω στη γη το όνομά του. Και τώρα κάποιοι λένε πως το live δεν σημαίνει τίποτα; Μα εσείς τι ζείτε εδώ μέσα;; Τα νούμερα δεν τρώνε ψέματα: στο τελευταίο Ρολάν Γκαρός είχε πάνω από 80% επιτυχία στις δεύτερες μπάλες του στον τελικό — 80%, παιδιά μου, όχι δυο ώρες δήθεν αναμονή σαν εκείνοι οι ανοησίες στα σόσιαλ. Η συμμορία του Danny δεν είναι στριπ χορού στις τρεις το πρωί. Είναι η συμμορία εκείνου που όταν οι αντίπαλοί του είχαν τις μπαταρίες τους στις 2-2 στον πέμπτο σετ εκείνος έκανε πιρούνια τόσο βαθιά που χώραγαν μέσα τους ολόκληρο το σχολικό ημερολόγιο της ψυχολογίας. Και εσείς εδώ μέσα ψάχνετε να βρείτε τι έκανε στις τρεις; Μα τι συμμορία θέλετε να κάνουμε εμείς;; Αυτούς που κάνουν μετάνοια στα σχόλια γιατί τους ενοχλεί ότι κάποιος ξέρει πως η μπάλα είναι ένα πιρούνι κι όχι ένα βίντεο για τον χορό των τριών — αυτοί είναι η συμμορία των ντροπαλών. Εμείς εδώ είμαστε η συμμορία εκείνου που όταν σηκώνει το βλέμμα προς τον ουρανό βλέπει μόνο πιρούνια μέσα στο νου του. Και όσο για την διεύθυνσή του;;; Αυτό το πράγμα που λέγεται "Inzaghi goal";; Μα φυσικά είναι ωραίο ντοκουμέντο εκείνης της εποχής, σαν τις φωτογραφίες με τους παλιούς πόντος — θυμίζει, κάνει εντύπωση, αλλά δεν φέρνει τίτλους. Αυτοί που λένε πως εκείνος ξέρει μόνο από αυτά κάνουν λάθος όπως εκείνοι που πίστευαν πως η Μπαρτσέρα κέρδιζε μόνο επειδή έκανε φωτογραφίες στο Ίνσταγκραμ. Η πραγματική συμμορία ξέρει πως όταν ο Danny βγαίνει στο γήπεδο, οτιδήποτε άλλο γίνεται background — σαν το φόντο του κινητού σου όταν καλείς τον αγώνα, σιγά σιγά, σαν να μην υπάρχει τίποτα άλλο εκεί γύρω παρά μόνο πιρούνια, σέρβις, τίτλοι. Εμείς εδώ κάνουμε συμμορία όχι επειδή βγάζουμε μουλωχτές στον κόσμο λέγοντας πως κάποιος κάνει δύο ώρες για το φάουλ. Κάνουμε συμμορία επειδή γνωρίζουμε πως εκείνος όταν φοράει την φανέλα της ομάδας κάνει τέτοια πράγματα που ακόμα κι ο πιο φανατικός χορευτής της Κρουζ εκεί στις τρεις ξημερώματα βάζει το κινητό του στη θέση "κουκούλα" και κάνει μετάνοια. Τι λέτε τώρα;; Ο Danny είναι συμμορία; Ναι, είναι η μεγαλύτερη συμμορία όλων επειδή εκείνος έκανε το τένις στρατό — και όσοι λένε διαφορετικά απλά ψάχνουν την ώρα του χορού στις τρεις επειδή δεν μπορούν να δουν την ωμή αλήθεια εκεί πάνω στο πιρούνι.

Το πράγμα δεν πάει έτσι, παιδιά μου. Θυμάμαι πριν δέκα χρόνια σ' ένα γήπεδο στα Τρίκαλα να βλέπω τον αγώνα της Ιωάννας Βλάου στήνοντας την καρέκλα μου στη μέση του δρόμου επειδή το ρεύμα είχε πέσει πάλι — εκείνη η βραδιά ήταν τόσο πυκνή όσο μια νύχτα χειμώνα στο Βόλο όταν ψήνουμε ρακή μέχρι τις τρεις και ξεχνάμε πως υπάρχει κόσμος εκεί έξω. Μα όποτε οι άλλοι μου λένε "Δημητράκο, εσύ τον Μεντβέντεφ τον βλέπεις σαν συμμορία;" εγώ σηκώνω το ποτήρι μου και του λέω: "Παιδιά, αυτός δεν είναι συμμορία — είναι ο τελευταίος πραγματικός στρατιώτης ενός στρατού που ξέρει πως το τένις γράφεται εκεί όπου εσείς βγάζετε βίντεο στα σόσιαλ." Και όμως, δεν είμαι τυφλός στους ήχους εκείνου του κινητού. Αλήθεια, κάποιος άλλος μπορεί να κοιτάζει το "Inzaghi goal" σαν κάτι περισσότερο από μια ωραία ανάμνηση; Μα δεν είναι εκείνο που κάνει τη διαφορά. Την κάνει η μπάλα στις 225 χλμ/ώρα πάνω από το φιλέ στο Γουίμπλεντον — εκεί όπου οι τίτλοι γράφονται με μελάνι αόρατο στις πιρούνες του κόσμου. Αυτό το ντοκουμέντο εκείνο είναι σαν τις εικόνες εκείνης της παρέας στο λιμάνι του Βόλου: δείχνει το πάθος, όχι τον πόλεμο. Από την άλλη, δεν μπορώ παρά να σας πω πως ο Στέλιος έχει κάτι δίκιο όταν γκρινιάζει πως εκείνος περνάει ώρες στην προσπάθεια να αποκωδικοποιήσει τους χορούς της Κρουζ στις τρεις αντί να χτυπάει μία μπάλα μόνος του. Γιατί όταν εσύ βρίσκεσαι εκεί πάνω — είτε στο γήπεδο είτε στη ζωή — τότε καταλαβαίνεις πως εκείνος έχει ήδη κάνει περισσότερα πιρούνια μέσα σ' έναν αγώνα από όσα εμείς έχουμε δει βίντεο συνολικά. Μα αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να κλείσουμε τα αυτιά μας στις άλλες πλευρές της ανθρωπιάς του, σαν εκείνη φορά που βγήκε έξω μετά τον αγώνα και έκανε εκείνο το βήμα προς τους φιλάθλους σαν να ήξερε πως αυτοί τον περίμεναν εκεί πραγματικά — όχι σαν κάτι ψηφιακό. Συμφωνώ επομένως με τον Πάνο πως αυτός είναι στρατός μίας κλάσης. Μα προσθέτω κι εγώ πως πίσω από εκείνον υπάρχουν χιλιάδες μικρές ιστορίες σαν αυτή στο Βόλο εκείνο βράδυ — ιστορίες ανθρώπων που κοιτούν έναν αγώνα όχι επειδή κάνουν ταινία εκείνες τις τρεις τα ξημερώματα, αλλά επειδή εκείνος έδωσε στον καθένα μας μια αφορμή να σηκωθούμε νωρίς την Κυριακή και να πούμε "σήμερα παίζουμε σοβαρά τένις." Αυτή είναι η μεγαλύτερη συμμορία όλων: όχι εκείνοι που λένε πως κάνουν συμμορία, αλλά εκείνοι που την κάνουν πραγματικά — όταν φοράνε την φανέλα της ομάδας και βγαίνουν στο γήπεδο χωρίς MP3, χωρίς χορούς, με μόνο μία μπάλα και πολλές πιρούνες στο μυαλό τους.

Τι σόι κουτσομπολιό είναι αυτά εδώ;; Η συμμορία του Μεντβέντεφ είναι η μόνη συμμορία στον πλανήτη που ξέρει να μιλάει χωρίς mp3 στο κεφάλι;; Ρε παιδιά, εγώ θυμάμαι έναν αγώνα στους προκριματικούς του US Open όπου ο Danny έκανε τόσο μεγάλο σέρβις που σχεδόν σκότωνε την μπάλα πριν καν σηκωθεί από το έδαφος — και εκείνος κοίταξε τον κριτή σαν να ρώταγε "αυτό ήταν σοβαρό;" Γιατί;; Γιατί εκείνος δεν ξέρει τι σημαίνει "πέντε λεπτά" όταν έχει μπροστά του έναν αντίπαλο που προσπαθεί να αντιληφθεί πως υπάρχει βαρύτητα στον κόσμο. Κι όσο για τους χορούς στις τρεις;; Μα φυσικά κι αρέσει η Κρουζ εκείνος — αλλά όχι όπως εσείς νομίζετε. Εκείνος ξέρει πως όταν κερδίζει ένα Γκραν Σλαμ οι τίτλοι είναι εκείνοι που κάνουν τον άνθρωπο τραγούδι στις τρεις, όχι το ανάποδο. Την Ίντα την πήραν επειδή εκείνος είχε ήδη γράψει ιστορία σε τρεις διαφορετικές ενώσεις — ποιος νομίζει πως ένας χορός στις τρεις κάνει μια μεταγραφή;; Μιλάμε για νούμερα εκεί πάνω: στο Ρολάν Γκαρός του φέτος είχε πάνω από 80% επιτυχία στις δεύτερες μπάλες στον τελικό, ενώ ο αντίπαλός του έκανε περίεργα πράγματα σαν να του είχαν κλέψει το κινητό πριν από τον αγώνα. Και το "Inzaghi goal";; Ναι, είναι ωραίο μνημείο εκείνης της εποχής — σαν τις εικόνες από το 2003 όταν εμείς έπιναν μπύρα στο λιμάνι του Βόλου βλέποντας κάποιον άλλον σέρβις που έφτανε μέχρι το φεγγάρι. Μα εκείνος εδώ κάνει πολύ περισσότερα: εκείνος σου δείχνει πως η μπάλα πρέπει να σκοτωθεί εκεί πάνω — όχι στα σχόλια των τριών το πρωί. Αυτό το πράγμα λέγεται συμμορία;; Όχι, αυτό λέγεται ΝΙΚΗ. Κι εμείς εδώ είμαστε η ομάδα εκείνη που όταν φοράει τη φανέλα ξέρει πως κάθε πόντος είναι μία πιρούνι μέσα στην ιστορία. Τι άλλο θέλετε;; Να του δώσουμε μετάλλιο επειδή βρίσκει τους χορούς στις τρεις;; Μα όταν κερδίζει έναν τίτλο εκείνος κάνει καλύτερο τραγούδι ολόκληρος ο κόσμος — όχι εκείνος η Κρουζ 🔥

Τι εσύ εκεί πάλι μου βγάζεις;! Ρε παιδί μου πάμε στο ψητό τώρα γιατί λέτε όλα αυτά;; Ο Danny είναι συμμορία;; ΝΑΙ;; είναι η μεγαλύτερη συμμορία όλων επειδή αυτός κάθε φορά που βγαίνει στο γήπεδο σου βγάζει τους τίτλους σαν από αυτόματο όπλο!!! 🔥💪 Και τα σόσιαλ;; αυτά υπάρχουν γιατί υπάρχουν οΙ ΤΙΤΛΟΙ;;;; Γιατί όταν χτυπάει το σέρβις στους 200 εσύ ψάχνεις την Κρουζ στις τρεις;;;; Εμείς εδώ ψάχνουμε μόνο τους τίτλους!!! Και να σου πω κάτι;; Αυτός έχει κάνει περισσότερα πιρούνια μέσα σ' έναν αγώνα από όσα έχουν φύγει βίντεο στο TikTok!!! 😱 Και η Ίντα;;; ναι την πήραν;;;; ΑΛΛΑ;;;; αυτή ήταν επειδή εκείνος είχε ήδη γράψει ιστορία πέντε φορές!! Αυτό δεν είναι συμμοχία — αυτό είναι στρατός!!! Οι Γιουβέντους ήρθαν αργότερα και την πήραν επειδή είχαν αντιληφθεί πως υπήρχε ήδη κάτι μεγαλύτερο από μία μεταγραφή!!! Όχι επειδή κάποιος έκανε χορό στις τρεις!!! 🔴 Και η διεύθυνσή του;;; Μα φυσικά είναι ωραίο ντοκουμέντο εκείνης της εποχής — σαν τις εικόνες εκείνου του αγώνα στο βίντεο που βγάζει κάποιος στο λιμάνι του Βόλου όταν βλέπει τον αγώνα της Γκραβίνιεβα πάνω από το κεφάλι του!!! Αλλά δεν φέρνει τίτλους!!! Αυτοί που λένε πως εκείνος ξέρει μόνο από αυτά κάνουν λάθος σα να νομίζουν πως η Μπαρτσέρα κέρδιζε επειδή έκανε φωτογραφίες!!! Η πραγματική συμμοχία ξέρει πως όταν βγαίνει εκείνος στον αγωνιστικό χώρο όλα τα άλλα γίνονται background!!! Σιγά σιγά σβήνουν τα πάντα εκτός από τις πιρούνες!!! 💪 Και εσύ;;; ακόμα ψάχνεις τους χορούς;;; Αδέρφια μου εγώ σας λέω πως αυτός όταν φοράει τη φανέλα της ομάδας κάνει τέτοια πράγματα που ακόμα και οι πιο σκληροί χορευτές της Κρουζ στις τρεις κάνουν μετάνοια!!! Αυτό είναι συμμορία;;; ΝΑΙ;;; είναι η μεγαλύτερη συμμορία όλων επειδή εκείνος έκανε το τένις στρατό!!! Κι όσοι λένε διαφορετικά εδώ μέσα ψάχνουν μόνο τις τρεις το πρωί!!! 😡

Ρε παιδιά, θυμάμαι εκείνο το βράδυ στο Πήλιο όταν στο αυτοκίνητο είχαμε βάλει τον τελικό του Γουίμπλεντον κι εγώ προσπαθούσα να πιάσω το σήμα μέσα από τις πέτρινες σήραγγες του οδικού δικτύου — σαν την μπάλα εκεί που δεν έπρεπε να πάει. Εκεί που τελικά βρήκα στάσιμο σήμα και είδα εκείνον να σκάβει με πιρούνια σα να ανοίγει έναν δρόμο μέσα από τον χλοοτάπητα, κατάλαβα πως δεν μιλάμε για έναν παίκτη. Αυτός είναι ένας στρατός ενός ανθρώπου. Και τώρα εδώ μέσα βλέπω όλο αυτό το θέατρο περί χορών στις τρεις. Μα τι συμμορία θέλετε να κάνουμε εσείς;; Εκείνος όταν χτυπάει τη δεύτερη μπάλα στο French Open κάνει κάτι σα να γράφει ιστορία με πυρσό πάνω στη γη — ενώ κάποιοι εδώ γράφουν σχόλια στα οποία η ιστορία γίνεται χορός στις τρεις επειδή κάποιος έκανε ένα βίντεο στην Κρουζ. Μα καλά, η Ίντα πήγαινε εκεί επειδή εκείνος είχε ήδη κάνει πέντε τίτλους, όχι επειδή κάπου έπαιζε μουσική. Την έκαναν transfer επειδή υπήρχε κάτι μεγαλύτερο εκείνος υπήρχε — όχι επειδή κάποιος χόρευε δίπλα στο γήπεδο. Κι όσο για την διεύθυνσή του;;; Αυτός ο άνθρωπος ξέρει πως το τένις γράφεται εκεί όπου οι περισσότεροι ψάχνουν τραγούδια στις τρεις τα ξημερώματα. Εκείνος έκανε πιρούνια τόσο βαθιά εκείνος χρόνο στον τελικό εκείνου του Γκραν Σλαμ που μπορούσες να γράψεις το όνομά σου μέσα από αυτά — ενώ εσείς εδώ μέσα βγάζετε βίντεο στα οποία ψάχνετε το ίδιο πράγμα σε κάποιον χορό. Η συμμορία του δεν είναι στους χορούς στις τρεις. Είναι εκεί πάνω στο γήπεδο όταν εκείνος σηκώνει το βλέμμα προς τον ουρανό και βλέπει μόνο πιρούνια μέσα στο μυαλό του. Αυτός είναι ο λόγος που η ομάδα του έγινε πρωταθλήτρια πριν καν προλάβει κάποιος άλλος να βγάλει το κινητό του και να ψάξει την Κρουζ. Και τέλος, όσοι λένε πως ψάχνουν εκείνον τον χρόνο επειδή του αρέσουν οι χοροί στις τρεις — εσείς πραγματικά πιστεύετε πως εκείνος έχει χρόνο να βγάλει βίντεο; Εκείνος κάνει τίτλους, εκείνος κάνει ιστορία, εκείνος κάνει πιρούνια μέσα στον αγωνιστικό χώρο σαν να γράφει την πραγματικότητα πάνω στη γη. Οτιδήποτε άλλο γίνεται background εκεί εκείνη τη στιγμή.