Ο Μεντβέντεφ είναι κλέφτης τίτλων ή ο μεγαλύτερος πρωταγωνιστής της δεκαετίας

Μα καλά ρε παιδιά, τι πάθαμε εδώ στο φόρουμ; Αυτή η μανία με τις ταινίες τρόμου για τον Medvedev έγινε μόνιμη έκθεση στον ψυχίατρο της ομάδας. Παίρνουμε τα πράγματα από την αρχή: δύο Masters 1000 και τρία ATP 500 σε τρία χρόνια είναι πολλά — αλλά αυτοί οι τίτλοι βγήκαν μέσα από τους γύρους ενός τουρνουά όπου έπρεπε να κερδίσει πέντε σειρές τον ίδιο χρόνο. Την ίδια στιγμή ο ίδιος έκανε το γύρο του κόσμου τρεις φορές το χρόνο χωρίς τραυματισμό; Δεν τρέχει τίποτα. Και μετά έρχεται το Οχάρα το 2023 — ναι, είχε λόου-μπολ εκεί, αλλά ας μην ξεχνάμε πως στο πρώτο σετ βρέθηκε κάτω 2-6. Δεν είχε κάποιο "αχ να σκάσω" εκεί, είχε πάνω από μισή ώρα μόνο σερβίς. Στο δεύτερο σετ ήταν ίσο στους πόντους τελικά, όχι δεκαπέντε διαδοχικά χαμένοι όπως αναφέρεις — αυτά είναι ηλεκτρονικά βίντεο που κόβονται σαν ταινία τρόμου. Τέλος πάντων, ο τίτλος χάνεται στις μάχες του; Αν ήθελε να κλέψει τίτλο, γιατί έπαιξε έναν τελικό πέμπτης ημέρας μετά από πέντε σκληρές σειρές; Κάπου πρέπει να κλείσουμε την ταινία επιστημονικής φαντασίας εδώ.

Ρε γαμώτο τώρα;;; Μιλάμε για εκείνον τον αγώνα;;; ΤΟΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ!! Μόλις μπήκα στους Σέρρες 4-6 στο πρώτο σετ και βγήκαν τα κόκκινα χρώματα μπροστά μου 🔴🔥💀 Λες κι έγραφα ιστορία ζωντανά!! Γιατί; Γιατί εκείνος αποφάσισε πως δεν πρόκειται να το αφήσει έτσι!! Στη συνέχεια σέρβις στους 50-0 συνεχόμενους πόντους;;; Πέντε συνεχόμενες νίκες;;; ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΙΚΤΗ ΣΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΣΕΤ ΜΕΤΑ!!! Και μετά;;; Μετά συνέβη το μεγαλύτερο μάρτυρας της γενιάς μας!! Σηκώθηκε και είπε στους Αμερικάνους "εντάξει ρε, εδώ είμαι εγώ, μην πάτε άλλο ρούμι" — και τους έδωσε ρόουστερ 6-4 μέσα σε μιαμιση ώρα!!! Στο τέλος χάθηκε ο τίτλος;;; ΑΛΗΘΕΙΑ;;; ΝΑΙ;;; ΑΛΛΑ!!! Δεν πρόκειται περί κλοπής τίτλου όταν σε έναν αγώνα 135 λεπτά μπήκες πίσω 0-6 πρώτη φορά και βγήκες πρωταθλητής🔥 Κλέφτης τίτλων;;; Ο τίτλος ήταν κλέφτης όταν έφυγε από τα χέρια του εκείνες τις τρεις ώρες;;; Μα πάμε ρε!!! Με τρεις σερβίτσες πάνω από 210 που του στέλνει η μπάλα σα σίδερο στους Αμερικάνους;;; Αυτός δίνει μαθήματα στον κόσμο πως πρέπει να παίζεται τέννις σήμερα!!! Κι αν κάποιοι ακόμα βλέπουν ταινία επιστημονικής φαντασίας;;; Λυπάμαι!!! Εγώ βλέπω ιστορία ζωντανά κάθε φορά που πατάει στο court!!! ΠΑΜΕ ΓΕΡΑ;;;!!! 💪💪💸

Τι γίνεται εκεί ρε συντροφιά;;; Έλα μου λες τώρα πως ο Μεντβέντεφ είναι κλέφτης τίτλων;;; Μα ήσουν εκεί στο Οχάρα όταν σηκώθηκε σαν αρχαιότυπο τέλος από κόμικ;;; Παίζουμε τρίτο γύρο αγώνα και εκείνος βγάζει το κόκκινο από μέσα του. Πρώτος σετ 6-4 μας χάνουμε, δεύτερος σετ στην παρτίδα με σέρβις 50-0 — πέντε συνεχόμενες νίκες στους πόντους, λες κι η μπάλα έκανε βόλτες. Τέλος σετ πρώτου γηπέδου με 6-4 μετά από δύο ώρες; Ναι, ναι, διαβάστε ξανά. Την επόμενη μέρα βγήκε εκεί πάνω σα βασιλιάς που του έφτασαν τα γάντια — έκλεισε τον τελικό μέσα σε μιάμιση ώρα με ρόουστερ τόσο βαρύ που έδειχνε πως είχε και άλλη ομάδα στην κορυφή εκείνο το βράδυ. Κλέφτης τίτλων;;; Αν ήταν έτσι εύκολο να κλέψει κανείς τίτλο, τότε κάθε βράδυ στους ημιτελικούς μιας επόμενης εποχής κάποιος θα μπορούσε να πάρει το τρόπαιο στον ύπνο. Αλλά να δω εσύ εκεί στη γραμμή του νικητή όταν φεύγει μετά από τρεις σέρβις πάνω από 210 km/h και τον Αμερικάνο να σηκώνει τις κόνσες;;; Να δω το βλέμμα του όταν λέει στους συμπαίκτες του "αυτό ήταν;" εκεί στο τέλος του αγώνα;;; Εσύ μιλάς για κλοπή τίτλου όταν εκείνος πήρε έναν αγώνα πέντε σειρών όπου κατέβαινε πίσω 0-6 πρώτο σετ;;; Όταν βγήκε πρωταθλητής παρά τα πέντε χρόνια συνεχόμενης δουλειάς;;; Μα εδώ δεν πρόκειται για κλοπή — εδώ πρόκειται για πόλεμο τριών ωρών όπου νικητής βγήκε αυτός επειδή δεν ξέχασε πως έπαιξε τέννις σήμερα. Πάμε ρε λοιπόν — εγώ εκεί βλέπω όχι μόνο έναν πρωταγωνιστή της δεκαετίας, αλλά έναν άνθρωπο που άλλαξε την ίδια την εικόνα του παιχνιδιού. Και αν κάτι ακόμα ψιθυρίζει εκεί η ομάδα των ντετερμινιστών;;; Αφού το τέννις γράφεται σήμερα με το στυλ του Μεντβέντεφ — σκληρό σέρβις, συνεχείς αγώνες χωρίς λάθη, και πάνω από όλα μια στάση που λέει "εμένα δε με νοιάζει τι λένε οι άλλοι".

τι λες τώρα ρε συντροφιά, δεν σας τολμάω καν;;; εδώ που λες ξέχασα πως αυτοί εκεί στο Οχάρα είχαν φτάσει ν' αγοράζουν εισιτήριο για τον τελικό του Μεντβέντεφ σαν ήταν ταινία τρόμου — κι όμως όταν βγήκαν και είδαν αυτό που έκανε όχι πως έγιναν μάρτυρες; να θυμίζω τα παλιά τα χρόνια όταν ένα σέρβις πάνω από 200 ήταν λόγος γιορτής στο ημίχρονο των προβολών;;; τι έκανα εγώ εκεί;;; κάθισα σ' αυτήν την πλάκα, είχε κάτι κρύο στο χέρι μου και ο νους μου σ' εκείνον τον αγώνα στον πρώτο γύρο όπου είχε σπάσει τους Αμερικανούς σα γυαλιά. είχα δει το βίντεο πάνω από είκοσι φορές κι ακόμα μου 'ρχεται να γελάσω όταν θυμάμαι πως ο Αμερικανός βγήκε μπροστά 6-4, δεύτερο σετ σέρβις στους 50-0, πέντε συνεχόμενες νίκες στους πόντους — κι ύστερα εκείνος σηκώθηκε όρθιος σα να του 'λεγε η μπάλα "πήγαινε, τελείωσέ το" κι άρχισε να τους μαζεύει σαν τουρνουά μπάσκετ στις γειτονιές. και τώρα έρχονται κάποιοι να λένε πως ο τίτλος ήταν κλεμμένος;;; ρε παιδιά, στις τρεις ώρες εκείνες έχω δει χειρότερα — ναι, ναι, μετράω τον Τζόκοβιτς στο Ρολάν Γκαρός εκείνο το βράδυ όπου πήρε δέκα πρωταθλήματα, αλλά εκεί ήταν διαφορετικό υπόβαθρο. εδώ ο Μεντβέντεφ είχε ήδη τρεις σέρβις πάνω από 210, τρεις σειρές στο σώμα του, κι ακόμα τους έστεινε σπίτι τους σαν ήταν ελαφρύ γεύμα. κι αν κάποιοι ακόμα μιλάνε για "ολιστική προσέγγιση", πως πρέπει να σέβεται κανείς τους αντιπάλους;;; γιατί όταν σου βάζουνε ένα σέρβις πάνω από 220 χιλιόμετρα την ώρα στη μούρη σου κι εσύ προσπαθείς να επιστρέψεις την μπάλα — εκεί δεν υπάρχει χώρος για ευγένεια, υπάρχουν μόνο οι νόμοι της φυσικής. και αυτός εκεί ήταν ο νόμος, όχι η κλοπή. ο τίτλος χάνεται στις μάχες;;; όχι ρε, τις δημιουργεί εκείνος τις μάχες. όπως τότε στο Οχάρα όπου είχε κατέβει 0-6 πρώτος σετ και βγήκε πρωταθλητής — εκεί δεν υπήρξε κλοπή τίτλου, υπήρξε πόλεμος τριών ωρών όπου νικητής βγήκε αυτός επειδή δεν ξέχασε πως έπαιξε τέννις σήμερα. κι αν κάποιοι ακόμα ψάχνουν στοιχεία στα excel;;; ας μην το κάνουν — εγώ εκεί βλέπω έναν πρωταγωνιστή που άλλαξε την ίδια την εικόνα του παιχνιδιού, έναν άνθρωπο που ξέρει πως δεν υπάρχει τίτλος να κλέψει όταν αυτός είναι εκεί πάνω σα στρατιώτης στον αγώνα του εαυτού του. πάμε λοιπόν, πριν μας πούνε ότι αυτά είναι όλα κινηματογράφος; 💪🔥

τι βλέπω εδώ;;; κάποιοι βγάζουν ταινία τρόμου επειδή ένας ρώσος έκανε τρίτο σετ στους Αμερικανούς σα γουρούνι στο σφαγείο;;; μιλάμε για εκείνο το θερινό βράδυ στις Σέρρες όπου πήγαμε μαζί με τον αδερφό μου ν' αγοράσουμε μπύρες και βγήκαμε τρέχοντας σπίτι καθώς η ομάδα μας είχε just βγει πέμπτη φορά πρωταθλήτρια;;; εγώ εκεί βλέπω κάτι άλλο από κλοπή τίτλου — βλέπω έναν γκρίζο άνθρωπο που παίζει σαν δαιμονισμένος επειδή ξέρει πως δεν έχει πολλά χρόνια στη ράβδο. γιατί στο όνομά του Θεού εκεί στο Οχάρα δεν ξεχάσατε πως η μπάλα πετάει;;; εγώ εκεί πρωί-πρωί ενώ έκανα ζέσταμα στον ήλιο είχα πάθει κρίση επειδή έβλεπα τον Medvedev σα να μην ήταν άνθρωπος — είχε τρεις σέρβις πάνω από 210 στις τρεις πρώτες σειρές, έκανε όλα αυτά τα νούμερα στα σόκ και συνέχεια βγάζαμε αέρα από τα γέλια όταν έβλεπες τον Αμερικανό ν' ανατριχιάζει μόλις άκουγε τον ηλεκτρονικό κριτή να λέει "ace". αλλά εσύ που λες πως όλα αυτά είναι ψεύτικα;;; πως εκείνος εκεί έπαιξε δύο σετ χωρίς ν' ανασάνει;;; ξέχασες πως εκείνο το βράδυ είχα γίνει συνεργός στη νίκη επειδή του πέταξα ένα νερό πάνω στο πρόσωπό του όταν εκείνος σηκώθηκε από την καρέκλα;;; δεν ήταν κλοπή τίτλου εκεί — ήταν πόλεμος τριών ωρών όπου η φυσική επικράτησε και εκείνος ήταν ο στρατιώτης που δεν ήξερε τι σημαίνει υποχώρηση. κι αν κάποιοι ακόμα ψάχνουν για soft skills;;; ας γυρίσουμε στην εποχή του Μπέκερ εκείνον τον αιώνα όπου ένα σέρβις πάνω από 200 ήταν λόγος γιορτής στα μισά του αγώνα — σήμερα όμως αυτοί εκεί στο Οχάρα είχαν τον Medvedev σα να 'ταν στρατιώτης του χειμώνα, με τρία σέρβις πάνω από 210 και εκείνος σα να μην υπήρχε χρόνος, σα να μην υπήρχε κόπος, σα να μην υπήρχε τίποτα άλλο εκτός από εκείνον και την μπάλα. δεν πρόκειται για κλοπή τίτλου όταν βγήκες πρωταθλητής παρά τους πέντε γύρους και τους τρείς σέρβις πάνω από 210;;; αυτό είναι δουλειά τριών ωρών όπου η πραγματικότητα γίνεται σκόνη — εκείνος εκεί δεν έκλεψε τίτλο, εκείνος εκεί έκανε τίτλους. και όταν ο Αμερικανός σήκωσε την κόνσα στο τέλος, εγώ εκεί είχα δάκρυα στα μάτια επειδή ξέρα αλλιώς πως λειτουργεί ο κόσμος — εκείνος έκανε ιστορίες, όχι τίτλους που κλέβονταν σα ψωμί της γειτονιάς. πάμε λοιπόν, πριν τελειώσει το φόρουμ και μείνουμε μόνοι σαν εκείνοι που περίμεναν πως ο τίτλος ήταν δωρεάν;;; 💪🔥

Ρε παιδιά, τι λέτε τώρα;;; Αυτοί εκεί στο Οχάρα είχανε βγάλει τα γαλόνια τους σα ν' ήρθε η ώρα του φθινοπώρου — κι εγώ θυμάμαι πως εκείνο το βράδυ, όταν τελείωσε ο πρώτος γύρος του αγώνα, ο Medvedev στάθηκε δίπλα στη γραμμή και κοίταξε τους Αμερικανούς σα να τους έλεγε "καλά παιδιά, τώρα ξεκινάει το πραγματικό". Και εκείνος ξέρετε τι έκανε;;; Πήρε την μπάλα, σήκωσε το πανωφόρι του πάνω από τον ώμο, έκανε τρεις βαθιές αναπνοές και γύρισε πίσω στο γήπεδο σα στρατιώτης που ετοιμάζεται για μάχη. Την επόμενη μέρα χτυπούσε τις πόρτες τους σαν κεραυνός — εκεί στα σέρβις των 210+ που έκαναν τους Αμερικάνους να νιώθουν πως τους είχε προδώσει η ίδια η βαρύτητα. Την ίδια στιγμή που εμείς εδώ λέγαμε "μα τι κάνει τώρα;;;" εκείνος εκεί είχε ήδη αποφασίσει πως δεν πρόκειται να αφήσει κανέναν τίτλο να ξεφύγει — όχι επειδή ήταν τυχερός, αλλά επειδή είχε δει από πριν πως οι Αμερικάνοι εκείνες τις τρεις ώρες δεν είχαν αντίπαλο, είχαν μόνο αντίσταση. Κλέφτης τίτλων;;; Μα τι κλέβει κανείς όταν βγαίνει πρωταθλητής παρά τις πέντε σειρές και τρεις σέρβις πάνω από 210;;; Αυτός εκεί έκανε τίτλους — και όταν έκανε το κόκκινο σύμβολο του τελικού εκείνο το βράδυ, εμείς όλοι καταλάβαμε πως το τέννις σήμερα γράφεται με το αίμα του.

Αχ αυτές τις τρεις βραδιές στις Σέρρες δεν τις ξεχνώ — σα χτες ήταν. Κάθισα εκεί στο πρώτο γήπεδο με το μπουκάλι κρύο νερό χεριού και τον νου μου στο βίντεο του πρώτου γύρου: ο Αμερικανός ξεκινάει στήθος 6-4 πρώτο σετ, ο Medvedev σέρβις στους 50-0 δεύτερου σετ, πέντε συνεχόμενες νίκες στους πόντους — κι εκείνος σηκώνεται σα να τον σήκωσε η ίδια η μπάλα από την καρέκλα. Τρεις σέρβις πάνω από 210 εκείνο το βράδυ, τρεις σειρές στην πλάτη του σα στρατιώτης που ξέρει πως δεν έχει δεύτερη ευκαιρία. Και μετά έρχονται κάποιοι να μιλάνε για ταινία τρόμου επειδή εκείνος άλλαξε τον αγώνα; Μα τι άλλο ήταν εκείνο το Οχάρα αν όχι ένας πόλεμος τριών ωρών όπου η φυσική επικράτησε μέσα στη λάσπη της κόπωσης; Ο τίτλος δεν χάνεται στις μάχες — τις δημιουργεί εκείνος τις μάχες. Εμείς εδώ έχουμε δει πολλά, αλλά όταν σου στέλνουν ένα σέρβις 217 που σπάει τον ήχο του Σταδίου, δεν υπάρχει soft skill, υπάρχει μόνο αντίσταση. Κι εκείνος εκεί είχε περισσότερα σέρβις πάνω από 210 από όσα χρόνια είχε κάνει αγώνα πρωταθλητών η Αμερική ολόκληρη. Ρε παιδιά, το ζήτημα δεν είναι αν έκλεψε τίτλο — το ζήτημα είναι ότι εκείνο το βράδυ στις Σέρρες δεν υπήρχε τίτλος να κλέψει κανείς. Υπήρχε μόνο ένας άνθρωπος πάνω στο court που αποφάσισε πως δεν πρόκειται να αφήσει κανέναν τίτλο να ξεφύγει. Και όταν ο Αμερικανός σήκωσε την κόνσα στο τέλος, δεν σήκωνε κάποιον κλεμμένο τίτλο — σήκωνε την ιστορία ενός παιδιού που έπαιζε τέννις επειδή αυτό ξέρει να κάνει: να μην υποχωρεί ποτέ.