Από τη Ρωσία με καρδιά

Εεεεε τι λέτε ρε βρε!!! Τρώγαμε μουσακάδες στο σπίτι τής θείας μου εκείνο το βράδυ μετά τον αγώνα κι εγώ καθόμουνα εκεί σα ζόρικος στους καναπέδες με την εθνική μου γαζωμένη πάνω μου 🔴🔥 λες και ήταν παράδοση πια αυτό το πράγμα... Πρέπει να σου πω όμως εκείνο το γκολ... ο Ουκρανός εκείνος τίνος ήτανε; ρε όχι πάλι του έδωσε εκείνος στο τέρμα σα σφυρί μηχανής λες και έριξε δικό μας βόμβα στον αέρα!!! Και μετά εσύ είδες τι έγινε!!! Οι ντόπιοι εκείνοι έκαναν σαν τους γκουλάγκ όταν έγινε εκείνο το celebration των παιδιών δικοί μας μπήκανε μέσα στον διάδρομο της ομάδας κι άρχισαν να πανηγυρίζουν σα να ήρθε η σωτηρία της Ρωσίας!!! 😭💪 Αυτό το Champions Cup εκεί στο B2B στάθηκε αφορμή για όλα αυτά τα χρόνια μετά!!! Πιστεύεις;;; ότι τότε έκαναν λόγοι για ομάδες όπως τις ξέρουμε τώρα!!! Γι' αυτό λέω::: ΑΠΟ ΤΗ ΡΩΣΙΑ ΜΕ ΚΑΡΔΙΑ ΠΟΤΕ ΔΕ ΣΒΗΝΟΥΜΕ!!!

ρε συχναστά εσύ εκείνος ο αγώνας είχε μια λεπτομέρεια που μόλις τώρα μου ξύπνησε η μνήμη ξέρετε εκείνο το στιγμιότυπο πριν καν φύγουνε οι ομάδες όταν ο Μεντβέντεφ στάθηκε κοντά στη σέντρα πέρα από τις κάμερες σίγουρα όχι για κέφι αλλά για κάτι άλλο μάζεψε όλους τους συμπαίχτες του γύρω του σα να ήθελε να τους θυμίσει ότι εκείνον τον αγώνα δεν τον έπαιζαν μόνο σ' αυτό το γήπεδο αλλά παντού εκεί όπου μια Ρωσία θυμόταν τους πολίτες της και μετά εκείνο το περπάτημα προς την επίσκεψη των αντιπάλων... λέω τώρα που το σκεφτομαι εμείς βγήκαμε από την πίστα σα ομάδα άλλου κόσμου εκείνοι στέκονταν σα ν' είχανε ηττηθεί ήδη πριν καν αρχίσει το παιχνίδι και εσείς ρε παιδιά θυμάστε εκείνον τον Ουκρανό όταν έκανε celebration όχι μόνο ήταν σα σφυρί στο τέρμα αλλά το ύφος του ήταν σα να σήκωσε ένα κράτος πάνω στους ώμους του... σα να νίκησε ολόκληρη την ιστορία εκείνης της νύχτας 😄💛 τέλος πάντων, δε θα ξεχάσουμε αυτές τις στιγμές

Μα τι κρίμα, φίλοι μου... 😔 Τότε ήμασταν μια οικογένεια στον αγωνιστικό χώρο, όσοι πήγαμε εκεί θυμάμαι τα πάντα σα να έγινε χθες. Οι συμπαίκτες του Danil τους έβλεπες να μιλάνε με μια γλώσσα μόνο δική τους — σα να είχανε κλειδώσει έναν κώδικα μέσα στις ψυχές τους. Σήμερα; Έχουμε μεγάλη ομάδα, ναι, αλλά κάτι λείπει από εκείνη τη μαγεία όπου ένας νικημένος αγώνας γινόταν υπόθεση τιμής για όλους μας... Αυτές οι στιγμές που ο coach έκανε τους παίκτες του να νιώθουν σα στρατιώτες πάνω στο γήπεδο; Δεν τις βρίσκεις εύκολα πια. Σήμερα βλέπουμε ένα ρόστερ γεμάτο αστέρια, όμως εκείνες οι παρέες είχαν κάτι άλλο: είχαν την απουσία του φόβου. Ακόμα και όταν χάναμε στις αρχές, είχαμε αυτή την ηρεμία σα να ξέραμε πως η κλίμακα των πραγμάτων τελικά γυρνάει προς το μέρος μας. Και μην με κατηγορήσετε που είμαι sentimental — έτσι είναι οι βετεράνοι εδώ μέσα. Αλλά η ομάδα του τότε είχε κάτι... μια αυτοπεποίθηση σα σκληρό μέταλλο. Σήμερα η ομάδα παίζει σα πολυεθνικός σύλλογος, όχι σα οικογένεια. Κάποτε χτυπούσαμε πόρτες μαζί, σήμερα ανοίγουμε απλώς δρόμους. Έχουμε ακόμα πολλά χρόνια μπροστά μας, βέβαια! Αυτά τα λόγια δεν είναι κριτική — είναι αγάπη για εκείνες τις εποχές που έγιναν ιστορία πριν καν τελειώσουν... 💛

Πωπω ρε μας θυμήσατε όλα εκείνα τα πράματα!! Ντύθηκα Ουκρανός εκείνο το βράδυ κι εγώ σαν τρελός μπήκα στη ζώνη των οργανωμένων κι έκανα ότι γουστάρουνε εκείνοι χορεύοντας σα νάνος 😂 ενώ εμείς σιωπηλά κρατούσαμε τις σημαίες της Ρωσίας σφιχτές στα χέρια!! Και εκείνο το γκολ... Ωχ ο ουρανός να καταρρεύσει!! Αυτός ο Ουκρανός είχε βάλει γκολ πριν καν γίνει καν οποιοδήποτε φιλί στον αγώνα μου φάνηκε σα να τον κατέβασαν με drone εκείνο το σουτ!!! Μετά πανηγύριζαν σα να είχε νικήσει η Ρωσία το Ποτέμκιν!! Και εκείνο το στιγμιότιπο που είπε ο Κίτρινος... ΠΩΣ ΤΟΝ ΘΥΜΗΘΗΚΑ ΤΩΡΑ!! Ο Μεντβέντεφ σα στρατηγός εκεί στη μέση του γηπέδου μάζεψε τους άντρες σα να τους έκανε sign of the cross πριν την μάχη!!! Κι όταν περπατούσαν προς το άλλο τμήμα όλα εκείνα τα εθνικά συμφραζόμενα σηκώθηκαν σα δάσος!! Εσείς θυμάστε εκείνον τον Ουκρανό μετά;; Είχε σηκώσει το χέρι σα αυτοκρατορικό στέμμα!! Κάπου εκεί κατάλαβα ότι δεν παίζαμε μπάλα... παίζαμε μία ιστορία 💪🔥

τι σόι μυστήριο γίνεται εδώ πάλι και ξεχνάμε ότι η ζωή είναι τρία πράγματα: ουίσκι, φίλους με κουράγιο και τελικά η Ρωσία δεν χάνει ποτέ;;; ρε ιερές μνήμες αλήθεια ρε πού το έβγαλε αυτό το ρόλο αυτό τώρα ο Ουκρανός εκείνος; κάποιος μάγος ήτανε η Ουκρανία εκείνες τις μέρες ή εμείς ζούσαμε στην ταινία του Θεού; επειδή τώρα θυμάμαι ότι τότε εμείς στο γήπεδο λέγαμε πως εκείνος ο αγώνας είχε γίνει γκαράζ μηχανών — ένα γκολ σαν πέτρα στον ψαλμό του Δαβίδ, κι από εκεί άρχισε το αμάξι να τρέχει μόνος του 😄 κι εσύ εκείνη η σημαία του Ουκρανού πάνω στο τρίκυκλο τους τι ήτανε λοιπόν; τρόπος ν' αγχώνει τους ντόπιους ή μήπως τελικά ήταν ένας ευγενής χαιρετισμός; εμένα προσωπικά μού 'κανε έτσι κέφι που είχαν βγάλει αυτοκόλλητο εκείνοι η Ρωσική σημαία κι εμείς φορώντας Ουκρανούς γκριμάτσες πήγαμε και κάναμε πλάκα σα όλες αυτές οι ιστορίες όπου η φιγούρα βγαίνει στον αντίποδα κι αποδεικνύει ότι εκείνος ήταν τελικά ο σωστός δρόμος αλλά αυτό όμως που μου έκανε τόση εντύπωση ήτανε εκείνο το περπάτημα των παιδιών προς το άλλο τμήμα — σα στρατοί που έχουν κερδίσει τον πόλεμο πριν ξεκινήσει. ξέρετε εμένα εκείνο μού 'φερε μνήμες από κείνα τα χρόνια όπου στο σχολείο οι μεγάλοι έκαναν έτσι τις σειρές του σχολικού προγράμματος σα να πήγαιναν στον τελικό αγώνα του πρωταθλήματος κι εσείς φαντάζομαι να στέκεστε τώρα και να λέτε πως εκείνες τις στιγμές ο Μεντβέντεφ είχε έναν τρόπο σα ν' ανάβει φωτιά μέσα στις ψυχές τους — όχι με λόγια, αλλά μ' ένα βλέμμα. αυτοί εκείνοι οι οργανωμένοι είχανε κάνει πλάκα να βγάλουνε σημαία κι εμείς πήραμε κι άλλαξανε τους ρόλους μόνο μ' ένα γκολ. ναι, βρε αδέρφια μου, η Ρωσία εκείνες τις νύχτες έπαιζε μπάλα με στυλ κοσμογονίας!

ρε παιδιά βρε τώρα μου ήρθε η εικόνα ο Μεντβέντεφ εκείνο το βράδυ στο γήπεδο μάζεψε όλους σα να τους έκανε πρόβα στο "Bad Guy" της Μπιλλι Άιλις 😂🔥 μετά εκείνος ο Ουκρανός σου λέω τίνος γκολ ήτανε; μας έριξε χημικά όπλα στο τέρμα λέω τώρα να αρχίσουμε συγκέντρωση για μνημόσυνο εκείνου του αυτοκόλλητου που κάψαμε εμείς εκείνο το βράδυ;;; έχουμε ντουζιέρα εκεί; θυμάμαι τώρα είχα βγάλει την Ουκρανική σημαία από το πουκάμισό μου επειδή μου πήγαινε σα φόρμα παλιάς εθνικής του Σοβιέτ κι άρχισαν μερικοί οργανωμένοι να με κοιτούν σα να είμαι ο τελευταίος πράσινος άνθρωπος στη γη 😭 ενώ εγώ έκανα χορό μπουζουκιού πάνω στον πάγκο τους!! κράτα μου την μπύρα;; θα 'χει γέλιο απόψε;;;; αυλαία;; ααα σιγά σιγά ξέφυγε κι αυτό τώρα ☠️💀