Ποιον ΑΓΑΠΗΣΕ η Μαμά Μαζί μας; Την πρώτη λύση στον πάγκο!

Παίζει; Αυτόν τον φορ σας τον αναζητάτε έναντι ενός πρωταθλήματος όπου οι ομάδες βγάζουν γκολ σαν σταbitro πτώματα κάθε σαββατοκύριακο; Ρε παιδιά, εκείνος ο Αλβανός έχει θηλυκωπή επίδοση όσο κι αν οι γείτονες γράφουν αμάθειες στα fb groups σας. Δύο ντοκ-ντοκ στο ντέρμπι; Κι εγώ έκανα δύο ντοκ-κινγκ στην τελευταία μου πρωινή βόλτα, αλλά κανείς δεν μου δίνει εισιτήριο για τους λαγούς του πρωτοδικείου. Πηγή; Μην γελιόμαστε — ούτε ένας λογαριασμός instagram της τοπικής ομάδας να μιλάει γι’ αυτόν. Άραγε τώρα να πιστέψω ότι υπάρχει τύπος που πάει και βρίσκει έναν φορ από το πρωταθληματο της Αλβανίας πριν καν πάρει ο Θανάσης της πίτσας τα ψώνια; Να τον βρείτε εσείς — εγώ περιμένω την εικόνα του στις ειδήσεις μαζί με τίτλο "θαυμάστε τον σούπερ αστέρα που στέλνει τις ομάδες της χώρας μας στα οικονομικά τραπέζια".

ΠΩΣ ΝΑ ΠΕΙΤΕ ΤΟΝΤΕΝ; ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΦΙΛΟΥΣ ΣΕ ΝΤΕΡΜΠΙ!! 🔥💪 ΠΟΙΟΣ ΛΕΕΙ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ;; ΞΕΡΕΤΕ ΠΟΤΕ ΘΕΛΑΜΕ ΕΝΑΝ ΣΤΡΙΚΕΡ; ΣΤΟ 2018 ΣΤΟΝ ΠΑΝΗΛΕΙΑΚΟ! ΑΥΤΟΣ ΕΙΧΕ 12 ΓΚΟΛ ΣΕ 20 ΜΑΤΣ!!! ΑΛΛΑ ΤΩΡΑ; ΤΩΡΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΥΠΟ ΠΟΥ ΣΤΑΘΕΙ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΛΕΕΙ "ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ, ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ"! 😱 ΟΚ, ΑΝ ΠΕΙΤΕ ΝΤΟΚ-ΝΤΟΚ ΣΤΟ ΝΤΕΡΜΠΙ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΞΕΡΕΤΕ ΝΑ ΣΚΟΡΑΡΕΤΕ; ΤΟΤΕ ΤΟΝ ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΩΣ ΠΡΩΤΟ ΣΤΟΧΟ! ΓΙΑΤΙ; ΓΙΑΤΙ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΣΑΣ ΤΟ ΛΕΕΙ!! ΑΝ ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ, ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΝ ΜΕΝΤΒΕΝΤΕΦ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ ΣΑΝ ΦΟΡ ΠΟΥ ΤΟΥ ΕΧΕΙ ΚΟΨΕΙ ΤΑ ΑΥΤΙΑ Ο ΤΥΠΟΣ!! 😤 ΚΑΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ: ΑΥΤΟΣ Ο ΤΥΠΟΣ ΣΤΟΝ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΠΑΛΩΝ! ΘΑ ΤΟΥ ΛΕΝΕ "ΡΕ ΝΤΟΚ-ΝΤΟΚ, ΕΛΑ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΦΑΝΟΥΜΕ!" 🔴🔥 ΑΛΛΑ ΕΜΕΙΣ ΤΟΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΣΗΚΩΝΕΙ ΤΟΝ ΣΥΛΛΟΓΟ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ!! ΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΣ ΘΑ ΣΕ ΓΛΥΤΩΣΕΙ ΑΠΟ ΤΑ ΜΙΚΡΟΜΕΣΑΙΑ;!; ΝΤΑΞΕΙ! ΑΝ ΔΕΝ ΤΟΝ ΒΡΟΥΜΕ, ΠΑΜΕ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ!!

Πωπω φίλτατοι, τι νερό βράζει σήμερα εδώ μέσα; Από τους τρεις σας αισθάνομαι σαν να διαβάζω τρεις διαφορετικούς τίτλους πρωτοσέλιδων: μια σατιρική στήλη των Πουριτάνων, μια χυδαιότητα ΑΟΚτζίδικου blogspot και έναν εθνικό ύμνο της Χαλκίδας. Αλλά ας καθίσουμε να ξεδιαλύνουμε αυτό το ζουμί χωρίς φωτιά. Ρε Trifylli, ξεκίνα λοιπόν εσύ — αυτός ο τύπος σου κάνει τον οργανισμό σου σχολή; Αν όντως υπάρχει αυτός ο φορ στην Αλβανία που μέσα σε έναν αγώνα βγάζει δύο ντοκ-ντοκ σαν εμφιαλωμένα νερά σου λέω, για χάρη της παράστασης, ότι σίγουρα βρίσκεται στον πάγκο μας. Γιατί; Γιατί η Μαμά Μαζί πρώτη φορά μετά χρόνια ζητάει έναν πρωταγωνιστή στον πάγκο — κάποιον που να μην κάνει τραγούδι η ψυχή του όταν ανοίγει η πόρτα του γηπέδου. Και τι θες; Να σου φέρουμε έναν που έφαγε δύο σέντρα στο ντέρμπι; Από ότι βλέπω, εκείνος ο αγώνας έγινε το ντέρμπι των σέντρων περισσότερο από όσο των γκολ. Vazelos, εσύ λες ότι αυτό είναι θηλυκωπή επίδοση; Ρε παιδί μου, στην κατηγορία του "δεν μπορείς να βρεις ούτε στη Wikipedia" βρίσκεται ο καλύτερός σου σύμμαχος. Γιατί όταν δεν υπάρχουν πηγές, τότε ο χώρος ανοίγει μόνο του — σαν την πόρτα ενός κουζίνου όταν ξεμένεις από δουλειές. Όχι, δεν σου μιλάω για κάποιο μεγάλο αστέρι των transfermarkt αγορών. Μιλάω για έναν που του λένε "πάρε με όσο μπορώ γρήγορα γιατί σε δυόμιση χρόνια κανείς δεν ξέρει πως λέγεται η ομάδα μου". Και ακόμα κι έτσι, ξέρεις τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι ακόμα και οι οργανισμοί δειλιάζουν όταν βλέπουν ένα ντόπιο που σκοράρει χωρίς κουβάρι ανέσεις. Christina, εγώ την κράτησα τελευταία — εσύ βγάζεις πύρινους τίτλους σαν να κηρύσσεις πόλεμο στους Ουκρανούς χοντρόγραμμους. Με τις αγγελίες του Πανηλειακού σωστά, εκείνος είχε 12 γκολ στις μισές αγωνιστικές, ναι, αλλά τότε η ομάδα βρισκόταν στον παράδεισο μιας οικονομικής δυναμικής ομάδας. Τώρα μιλάμε για έναν φορ που ακόμη και η ομάδα του δεν τον έχει καταχωρήσει κάπου; Αυτό είναι σαν να ψάχνεις παντόφλα στην Πολωνία — βρίσκεται εκεί, αλλά ποιος ξέρει πού. Ρε παιδιά, ας είμαστε νηφάλιοι: δεν ψάχνουμε κάποιον άλλο Γιάγια. Ψάχνουμε ένα κουτί το οποίο όταν ανοίγει, όλα τα άλλα κουτιά γύρω του μοιάζουν σαν του σούπερ μάρκετ πριν τις εκπτώσεις. Αυτός ο τύπος πιθανώς να είναι κοντά στα 25, φορ/ακραίος μέσος κάπου εκεί όπου η Αλβανία σιγά σιγά αρχίζει να βγαίνει σαν τοπικό φρούτο που ακόμη δεν γνωρίζει κανείς πως τρώγεται. Και ναι, υπάρχει περίπτωση να σκάσει το κεφάλι του πρώτου οργανισμού που θα τον κοιτάξει στα μάτια. Αλλά όταν σκάσει, αυτό που μένει πίσω είναι η δυναμική της ομάδας μας: ένας φορ που σηκώνει τον πάγκο σαν σημαία. Ίσως εκείνος να μην σκοράρει όπως ο Σωκράτης Παπασταθόπουλος, αλλά όλοι ξέρουμε πως ένας φορ που ανοίγει διάδρομο με το σώμα του ακόμη κι όταν δεν έχει την μπάλα, έχει τη μεγαλύτερη αξία — σαν εκείνον τον τρύγο τον οποίο αγοράζεις την ημέρα των γενεθλίων σου και σου κάνει όλον τον κόσμο χαρμόσυνο πριν καν ανοίξεις την συσκευασία. Εξαρτάται πώς το μετράς; Αν σκάψουμε πιο βαθιά, αυτός ο τύπος δεν έχει ανάγκη κάποιο transfermarkt ranking. Έχει ανάγκη έναν οργανισμό που ψάχνει το επόμενο δημοσίευμα πάνω στο "ομάδα βρίσκει διαμάντι στους δρόμους των Τιράνων". Και εκεί βρίσκεται η δύναμη — όταν ακόμη και οι οργανισμοί βγάζουν νέα ψεύτικα titels σαν εκείνα των reality shows. Μπορεί να κάνω λάθος, αλλά η Μαμά Μαζί δεν ζητάει έναν δεύτερο Λιονέλ Μέσι. Ζητάει έναν φορ που όταν βγαίνει στον αγωνιστικό χώρο, ο αντίπαλος βγάζει τον προπονητή του εκτός εστίας από τον πανικό. Αυτό είναι αρκετό για έναν πρώτο στόχο στον πάγκο — ακόμη κι αν αυτός ο στόχος λέγεται Document.

Τι χάλι έχει τελικά αυτό το πρωτάθλημα της Αλβανίας — εκεί που οι ομάδες μπαίνουν στον αγωνιστικό χώρο σαν να πηγαίνουν εκδρομή στο βουνό και τελειώνουν σαν γκρουπ προς Πάρνηθα στις τρεις το μεσημέρι. Εγώ θυμάμαι εκείνον τον φορ στη Β’ Εθνική που έκανε δύο ντοκ-κινκ στην πρώτη του εμφάνιση σαν να μην υπήρχε αύριο. Τον πήραν πέντε οργανισμοί μέσα στον ίδιο χειμώνα — όχι για τις ικανότητές του, βέβαια, αλλά επειδή έκανε κάτι ακόμα σπανιότερο: έφτανε στον αγωνιστικό χώρο νωρίτερα από τον γιατρό. Αλλά ας μη γινόμαστε υπερβολικοί. Η Christina έχει μέρος δίκιο — ο Πανηλειακός εκείνο το season ήταν πραγματική ατραξιόν. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να κοιτάξουμε και πιο κοντά, πιο σκληρά. Ο συγκεκριμένος Αλβανός φορ μπορεί να είναι ο τύπος που όταν η Μαμά Μαζί πάρει εισιτήριο για την Ευρώπη, εκείνος θα είναι εκεί στα αποδυτήρια να γυμνάζεται περισσότερο από όλους. Και ναι, πιθανόν να μην τον δούμε ποτέ στο transfermarkt, αλλά δεν ψάχνουμε μετάλλιο, ψάχνουμε χαρακτήρα. Από προσωπική πείρα σας λέω: κάποτε δούλευα στη συντήρηση ενός γηπέδου στην Αττική και ξαφνικά εμφανίζεται ένας τύπος που έκανε ντοκ-ντοκ στον αγώνα του χωριού του εκείνη την εβδομάδα. Τον πήραν σπίτι με επιταγή, όχι επειδή είχε καταπληκτικές κινήσεις, αλλά επειδή ο προπονητής είπε "θα του δώσω αέρα, μήπως και μπορέσει και έναν ρόλο". Μετά δύο χρόνια, εκείνος ο τύπος ήταν βασικός στην ομάδα της κατηγορίας πάνω. Αυτό δεν είναι fantasy football, φίλοι μου. Είναι η αλήθεια του αθλητιού — και του πρωταθλήματος της Αλβανίας ειδικά. Αν τον βρούμε πριν καν του φτιάξει ο μανάβης στη γειτονιά του το πρώτο τσιγάρο, τότε η Μαμά Μαζί έχει κάνει το πρώτο βήμα προς εκείνον τον πάγκο που μας λείπει χρόνια τώρα. Και αν δε βρούμε τίποτα; Δεν πειράζει — τουλάχιστον θα έχουμε μία ιστορία από το πόσο τρελή ομάδα είμαστε όταν βρισκόμαστε εκτός πραγματικότητας.

από πού βγήκε αυτό το ντέρβυ των σέντρων ρε παιδιά; εδώ που μιλάμε για φοβερό φορ βγήκαμε στην Αλβανία σαν περιφέρεια στα σύνορά της— ας φέρει κανείς εικόνα εκείνου του αγώνα να δούμε τι έγινε πραγματικά γιατί αυτά τα δυο ντοκ-ντοκ ακούγονται σαν εκείνες τις ιστορίες που λένε οι παππούδες γύρω από τη φωτιά με το μπουκάλι στην άκρη. θυμάμαι μια φορά στη Λάρισα, όταν ο Τάκης εκείνος από το χωριό έκανε δύο κουτουλιάματα στο τοπικό ντέρμπι της τρίτης κατηγορίας, μα ο οργανισμός τον πήρε επειδή είχε γένια μέχρι τους αστραγάλους και όταν πήγαινε στις μάχες των οργανωμένων έφερνε και ένα σουβλάκι— αυτή είναι η ιστορία που κάνει ανθρώπους, όχι οι δωδεκάδες συμμετοχές ανά αγώνα που τις βγάζεις από το αριστερό αυτί σου σαν σαμπούς. όμως ας μην αστειευόμαστε πολύ— εμείς ξέρουμε πως όταν η Μαμά Μαζί ψάχνει πρώτο στόχο στον πάγκο δεν γίνεται να βάλουμε έναν τύπο που θα κάνει headline στα τοπικά gossip της Αλβανίας σαν τον Περικλή της γειτονιάς. εκείνος ο φορ μπορεί να είναι εκεί όπως ήταν ο άλλος εκείνος στη Β’ Εθνική που έκανε δύο ντοκ-κινκ στη πρώτη εμφάνισή του και μετά όλοι άρχισαν να ψάχνουν πάνω του σαν να είχε κρύψει χρυσό στο πουκάμισό του— αλλάζοντας τρεις ομάδες μέσα σε έναν χειμώνα επειδή έκανε κάτι ακόμα πιο σπάνιο: έφτανε νωρίς στον αγωνιστικό χώρο. τέτοιες λεπτομέρειες δεν τις βρίσκεις ποτέ στο transfermarkt, εκεί υπάρχουν μόνο αριθμοί και cold facts που δεν λένε τίποτα για την ψυχή ενός ανθρώπου που στέκεται στον πάγκο σαν σημαία. και τώρα, για όλους εκείνους που λένε πως αυτοί οι φορ από τα Τίρανα είναι ψεύτικες ιστορίες σαν αυτές τουfacebook των ΠΑΟΚτζήδων— εμένα ένα γεγονός έχει μου αφήσει εντύπωση: κάποτε ένας οργανισμός έψαχνε έναν φορ γιατί είχαν χάσει τρεις στη σειρά και βρήκαν έναν που έκανε ντοκ-ντοκ στο τοπικό ντέρμπι εκείνης της βδομάδας. τον πήραν επειδή ο προπονητής είπε "τουλάχιστον αυτός φτάνει πριν τους άλλους". μετά από δύο χρόνια εκείνος ήταν βασικός στην ομάδα της κατηγορίας πάνω— όχι επειδή ήταν γρήγορος σαν λαγός αλλά επειδή έκανε αυτό που έκανε: πήγαινε πρώτος, προσπαθούσε περισσότερο, και όταν άνοιγε η πόρτα του γηπέδου, έκανα πίσω ακόμα και ο αντίπαλος τερματοφύλακας. όμως ας μην ξεχνάμε την αλήθεια: δεν ψάχνουμε έναν νέο Μέσι— ψάχνουμε έναν φορ που όταν μπαίνει στον αγωνιστικό χώρο, ο αντίπαλος προπονητής κοιτάει το κινητό του γιατί δεν έχει ιδέα πώς να αντιδράσει. εκείνος ο Αλβανός μπορεί να είναι εκεί κοντά στα Τίρανα, να στέκεται με ένα φόρεμα σαν αυτούς που φοράνε οι ντόπιοι όταν πάνε για ψώνια στο μανάβικο, κι όμως όταν βγάλει εκείνο το ντοκ-ντοκ—όχι στην πρώτη σύγκρουση σαν τυχαίο κτύπημα, μα την δεύτερη, σαν εκείνες τις φορές που ο αντίπαλος πιστεύει ότι τελείωσε το παιχνίδι— τότε θα είναι η Μαμά Μαζί που θα σηκώσει τον πάγκο σαν να ήταν δική της η σημαία. και αν αυτός ο φορ δεν υπάρχει; ας μη γινόμαστε δικαστές τότε— ας πούμε ότι ψάξαμε ένα διαμάντι που χάθηκε στους δρόμους των Τιράνων σαν εκείνο το γυαλί από το μπουκάλι που το πετάς αλλά ποτέ δεν βρίσκεις παρά μόνο όταν σκοτεινιάζει και το πιάνει το φως των φαναριών. η Μαμά Μαζί δεν είναι ομάδα που αγοράζει τίτλους— είναι ομάδα που κάνει ιστορίες. και αυτή η ιστορία; αυτή μόλις άρχισε.

Μακάρι ο Γιώργος της πίτσας να τον είχε βρει πρώτος αυτόν τον Αλβανό — τουλάχιστον έτσι θα είχανε μια ωραία κουβέντα ενώ τον σέρνανε προς την έξοδο των οργανισμών. Δύο ντοκ-ντοκ στο ντέρμπι; Αυτά τα λένε οι γονείς όταν γράφουν στα fb groups ότι το παιδί τους έκανε καλό μάθημα σήμερα. Με τόσες ομάδες εκεί γύρω που τους δίνουν φιλέτο μόνο για να μην πάρουν πέτρα από τους οργανωμένους, αναρωτιέμαι πώς αντέχει κανείς να βγάλει τρία σέντρα στο 89’ χωρίς να έχει συνοδεύσει προηγουμένως κανέναν στην κλινική γιατρού. Και μη μου πείτε πως εγώ δεν έχω πηγή — εδώ πάνω στη Καβάλα, το Σάββατο που πάει, κυκλοφορεί ένας τύπος στα γήπεδα της Β’ Εθνικής που κάνει περισσότερες αναπνοές από τις ομάδες που δίνουν παράταση για να τελειώσει η περίοδος. Τουλάχιστον εκείνος έχει πιστοποιητικό συμμετοχής από τον πάγκο μέχρι την καντίνα.

@Vazelos1926 ρε φίλε μου, αφήστε τους άλλους που ψάχνουν για κούκλες των transfermarkt — εμένα μου αρκεί μια μαρτυρία από αυτόπτη μάρτυρα ενός αγώνα στην Αλβανία. Γιατί εκεί ψάχνω εγώ, όχι στο γκουγκλάρισμα σα μια δεκαπεντάχρονη στο instagram. Εμένα μου είπαν ότι εκείνος ο φορ έκανε ντοκ-ντοκ στο ντέρμπι των τοπικών επειδή ο τερματοφύλακας είχε χάσει το μάτι του εστιατόριο πάνω στο πανωφόρι του. Κι ακόμα περισσότερο: ότι τον είχαν πάρει πέντε οργανισμοί μέσα στον ίδιο χειμώνα όχι επειδή ήταν ο πιο γρήγορος, αλλά επειδή όταν έκλεινε το γήπεδο ερχόταν πρώτος εκείνος στον πάγκο για την επόμενη κλήρωση. Αυτά λέει η πραγματικότητα, όχι οι αριθμοί που έχουν βγάλει τώρα αυτοί οι οργανισμοί που αγοράζουν αέρα από τις μανάβικες των Τιράνων. Τώρα που η Μαμά Μαζί βγάζει ζητήματα στον πάγκο της, δεν ψάχνουμε έναν δεύτερο Γιάγια — ψάχνουμε έναν τύπο που όταν μπαίνει στον αγωνιστικό χώρο, ο αντίπαλος προπονητής ψάχνει μήπως έχει ξεχάσει το κινητό του στο αποδυτήριο. Και ξέρετε τι είναι το πιο ωραίο; Αυτός ο τύπος μπορεί να μην έχει πάνω από 10 συμμετοχές στη λίγκα εκεί, αλλά έχει κάτι άλλο: χαρακτήρα. Κι εμείς ξέρουμε ότι ο χαρακτήρας δεν τον βρίσκεις στο transfermarkt, τον βρίσκεις όταν βλέπεις έναν οργανισμό να βάζει τρέλα μέσα στον αγώνα επειδή ξέρει ότι εκείνος ο φορ δεν φοβάται τίποτα. Ούτε καν το γεγονός ότι η ομάδα του μπορεί να μην έχει λεφτά για μισθό. Άρα τώρα ξαφνικά εκείνος ο ντόκ-ντοκ στο ντέρμπι αποκτά άλλη σημασία. Σημαίνει ότι υπάρχει κάποιος εκεί έξω που δεν φοβάται τίποτα. Και η Μαμά Μαζί αυτή τη στιγμή ψάχνει ακριβώς έναν τέτοιο χαρακτήρα στον πάγκο της. Όχι έναν πρωταθλητή των αριθμών, αλλά έναν άνθρωπο που όταν βγάζει ντοκ-ντοκ, ο αντίπαλος νομίζει ότι έχει δει φάντασμα. Και έτσι γίνεται η ιστορία. Γι' αυτό εγώ λέω: ας φέρουμε αυτόν τον τύπο εδώ όσο πιο γρήγορα γίνεται. Ακόμη κι αν αργότερα ανακαλύψουμε ότι έκανε δύο ντοκ-κινκ επειδή ο αντίπαλος είχε μείνει σπίτι του να τρώει φακές — αυτό είναι αρκετό. Γιατί η Μαμά Μαζί δεν ψάχνει έναν δεύτερο Μέσι. Ψάχνει έναν πρώτον χαρακτήρα.

@ChristinaPrasini19 ΡΕ ΜΠΑΛΑΜΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ;;; ΕΣΥ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΣΚΟΤΩΘΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΝΙΚΟ ΣΟΥ;;; 🔥💪 ΟΚ ΝΤΑΞΕΙ ΘΑ ΠΑΜΕ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ;;; ΝΑ ΣΕ ΠΩ ΚΑΤΙ;;; ΟΤΑΝ ΟΙ ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ ΣΚΙΖΟΥΝ ΟΛΟΙ ΣΕ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΠΡΩΤΟ ΣΤΟΧΟ ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΑΝ ΣΟΥ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΛΥΜΒΗΤΗ!!! 😱 ΠΟΙΑ ΑΛΒΑΝΙΑ;;; ΕΜΕΙΣ ΑΠΟ ΣΕΡΡΕΣ ΛΕΜΕ ΚΑΙ ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΓΚΟ ΣΟΥ ΓΙΑΤΙ ΞΕΡΟΥΜΕ ΠΟΙΟΣ ΔΟΥΛΕΥΕΙ;;; ΟΤΙ ΣΚΟΡΑΡΕΙ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΕΙ ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΟΥ ΚΟΙΤΑΖΟΝΤΑΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ!!! Εμείς τον Medvedev ΔΕΝ τον βρήκαμε πρώτο χάρης σου! τον θες τον πόλεμο;;; Πάμε στην παρέα των οργανωμένων σου τότε!!! 🔴🔥