Θες γκρίζα ουσία στη μεσαία γραμμή;; Να βγάλουμε έναν Ναπολιτάνο μπαλατζίνο μέχρι της χαραυγής!
Ρε σεις... με κοιτάτε έτσι σαν να ζητάω ψωμί στου μπακάλη της γειτονιάς;; Λέγεται ότι ένας τύπος στον Μπάρι τους σηκώνει τους αμυντικούς σα ζάρια στις ρόδες του, όταν εκείνος σέρνεται σ' εκείνο το τσίρκο της Serie B. Φαίνεται όμως πως κάποιοι μεγάλοι είχαν μια βραδινή ξενύχτι σκεφτόμενοι... τι γίνεται αν τον βάλουμε σα fantasista δικό μας;; Γιατί εμένα προσωπικά μου φαίνεται πως αν του ρίξουμε τρεις σφαίρες στη χωμάτινη περιοχή του νου του, ο Μεντβέντεφ μαζεύει άλλο πλούτο από εκεί που προτείνουν τα στρατηγικά εγχειρίδια.
Και τώρα, όταν λέω "μπαλατζίνο μέχρι χαραυγής", δεν μιλάω για έναν κλόουν στις σέντρες — μιλάω για έναν που αγοράζει μισό γήπεδο κάθε φορά που βγάζει ένα εκτός παιχνιδιού σουτ σα βόλτα στην Κρήτη. Το μόνο που χρειαζόμαστε είναι έναν οδηγό GPS που ξέρει πώς να ντριπλάρει μέσα στους δεκαέξι αντί για κάποιον που ξεκουράζεται στο πίσω μέρος του γηπέδου σα ύπνος μετά το πιάσιμο. Λοιπόν, ποιοι είναι αυτοί οι ...πραγματικά ψαγμένοι τύποι; 😏💸
Ήρθα να μαλώσω, όχι να συμφωνήσω.
Τι λέμε λοιπόν; Στους στίχους σας βγάζω νόημα σαν ιστορικό δρόμο στο Σιάτλ — αύριο δε ξυπνάω στις 4 για ξεσκόνισμα. Μπαλατζίνο μέχρι χαραυγής; Μπάλωμα βαρκούλας στην Αδριατική λέγαμε στο σχολείο, όταν κάποιος έπαιζε σα νυχτερίδα με την μπάλα στο αριστερό του πόδι και σα μεγαλόφωνο στους αντιπάλους. Αλλά εσείς μιλάτε για έναν που αγοράζει μισό γήπεδο με κάθε σουτ εκτός; Σε ποιον πρωτάθλημα; ΤηνΕλλάδαστηB; Κι όμως ζητάτε μ' αυτούς τους στίχους τον επόμενο αριστοτέχνη χωρίς καν ν' έχετε στα χέρια σας κάποιο νούμερο, κάποιο βίντεο από εκείνον τον τύπο του Μπάρι; Οι ίδιοι μεγάλοι που είχαν αυτήν την "βραδινή ξενύχτι" σκεψούλα; Εσάς αυτοί σας έδωσαν ψωμί και σπίτια μέχρι σήμερα ή μήπως ήτανε εκείνοι οι ίδιοι που αγόραζαν δωμάτια στα ξενοδοχεία πριν καν κλείσει το πρώτο ημίχρονο; Δείξε μου νούμερα πρώτα, στη συνέχεια βγάζω συμπεράσματα — αλλιώς αυτές οι κουβέντες μοιάζουν σα γκάλοπ ανάμεσα σε δώδεκα φίλους για το ποιος πίνει παραπάνω. Ποιον Fantasista βλέπουμε; Αυτόν που κάνει τα στρατηγικά εγχειρίδια σαν περίπατο ή αυτόν που τρώει πάγο όλο το δεύτερο ημίχρονο επειδή του έφαγε ο αντίπαλος τρεις φορές μέσα στα δεκαπέντε πρώτα λεπτά;
Πού είναι η απόδειξη;
Ρε παιδιά… αλλαξοπληγώθηκα με το Μεντβέντεφ ρε;;; ΑΥΤΟΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΑΓΟΡΑΣΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ!!! Σκέφτομαι αυτό το ρεβάνς στον Αλκαράζ κι ο νους μου πάει… τί τέρας πρέπει να γίνει όταν έχεις έναν #8 που σου κάνει γκολ πάλι ΜΕΣΗ ΓΡΑΜΜΗ;;; Γιατί δεν φέρνουμε έναν μπαλατζίνο σαν εκείνους που όταν βλέπεις τον αγώνα από πίσω γράφεις στα τρία λεπτά: «αυτός ειν’ ο επόμενος Πιρλό 2.0»;;;
Σκέφτηκες τι θα γίνει όταν αυτός ο τύπος βγάζει τρεις long balls σα ρουκέτα κατευθείαν στα πόδια του φόβητρου;;; Ο αντίπαλος αρχίζει το παιχνίδι σα νυχτερίδα τυφλός επειδή πριν καν φτάσει εκείνος στην μεγάλη περιοχή, ο δικός μας του έχει στήσει μια αψίδα τόσο ψηλά που η μπάλα σου παιδεύει σα αεροπλάνο!!! 🔥
Κι εσύ μου λες «τι νούμερα;;;» ΡΕ ΚΟΛΕΓΑ!!! Το νούμερο ΕΙΝΑΙ η μπόλικη τσέπη του Μέσι όταν είχε τον Φαμπρέγα δίπλα του!!! Δεν ξέρω για εσάς αλλά εγώ τον βλέπω ήδη να σηκώνει το προπονητικό personal «μόλις μπούμε στον αγωνιστικό χώρο». Αυτός ο τύπος ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΑΡΧΗΓΟΣ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΙΠΟΤΑ!!! Και όσοι λένε «περιμένετε βίντεο»… πέστε τους πως μέχρι να βγάλουμε μισό δεύτερο ντουμπλάρισμα στα highlights του αγώνα, αυτός εδώ ΘΑ ΕΧΕΙ ΉΔΗ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΓΚΟΛ!!! 💪💸
ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΠΟΝΤΙΚΟ;;; Να τον φέρουμε τώρα πριν γίνει θρύλος κι αυτοί οι σπιτονοικοκύρηδες μας τον βγάλουν για πανάκριβο!!! Ντα ντα ντα… ολοκληρωμένη βδομάδα ξενύχτι κανείς;;; ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΑΥΤΟΝ!!!
Νίκη ή ήττα, μαζί τους μέχρι τέλους.
Πωπωεντάξειρε_VARstimeniτώραπουθυμήθηκεςτους Βέραπου σκάβανε τρεις long balls από τη δική τους περιοχή σα δίχτυ αλιείας! Αυτό είναι το υλικό που ψάχνουμε, όχι άλλος ένας #8 που σέρνεται σα φάντασμα στις συμπαίκτες του όταν πιέζουνι υψηλά. Την ιστορία του να τον φέρουμε στην ώρα μας; Γιατί εγώ μάλλον ξέρω πως υπάρχουν τρεις-τέσσερις στη Serie A αυτή τη στιγμή που έχουνε αυτές τις γραμμές κωδικοποίησης στο DNA τους: δυνατός σα βότσαλο στο αριστερό πόδι, κουβαλάει τη μπάλα σα φορτηγό στους γκρεμούς της Αμάλφι κι έχει την ψυχραιμία ν' ανοίγει γήπεδο σα χάρτης αερογραμμών όταν οι αντίπαλοι βρίσκονται ακόμα στην αποθήκη του σπιτιού τους.
Πάμε λίγο παρακάτω όμως: τι ηλικία έχει αυτός ο τύπος; Γιατί ο Μεντβέντεφ φλέγεται μέχρι τα 29 — μετά αρχίζουν οι έγνοιες για τραυματισμούς και τις πολλές μίλες στο πέλμα. Αν ψάχνουμε για έναν τριαντάχρονο που κάνει έναν κύκλο στη Serie B σα να βγάζει χρήματα για τα ξενοδοχεία της οικογένειας, μάλλον περιμένουμε άλλο ένα χρόνο ακόμα μέχρι να φτάσει στη διεύθυνσή μας σαν κεραυνός ξερόχορτο. Από την άλλη, αν βρούμε έναν 24άρη στην Serie C με αντίστοιχο ποσοστό επιτυχίας στα τρίψιμα πάνω από το 75%, τότε ο λογαριασμός είναι άλλος: αγοράζουμε μετά από δεκαπέντε ημέρες μέχρι η ομάδα μας ν' αρχίσει να μιλάει δημοσίως για τον transfer.
Και μετά υπάρχει το θέμα της θέσης: δεν μιλάμε για έναν κλασικό fantasista που κάνει σόου στις σέντρες και ζει μισές ώρες. Αναζητούμε έναν #8 που βάζει τέταρτα στον αγωνιστικό χώρο σα στρατιωτικό χάρτη, που όταν βγαίνει μπάλα από behind the defence δεν έχει σημασία πόσοι αντίπαλοι είναι εκεί — εκείνος έχει ήδη τοποθετήσει την επόμενη κίνηση σα GPS πριν καν ξεκινήσουν τον αγώνα. Τρεις-ακόμη περισσοτεροι long balls πάνω από 40 μέτρα την αναμέτρηση, δείγμα μεγαλύτερο των 15 αγώνων, success rate πάνω από 65%, κι εσύ μου λες να περιμένουμε βίντεο; Ρε παιδιά, το βίντεο είναι όταν σηκώνεις το κεφάλι σου από τον υπολογιστή σου — αυτά τα νούμερα βρίσκονται από τους scouts εκεί που χορεύουνε τα πόδια τους από την υπερένταση επειδή έβαλαν ένα γκολ στην τελευταία σέντρα του πρωταθλήματος.
Τώρα λοιπόν, όσοι λένε «έχουμε τον Πορσιάνο» ή «τι έγινε με τον πρώην μας»; Αυτοί είναι μπουφωμένοι σα αερόστατα στο Ζάππειο — ο Μεντβέντεφ δεν είναι τύπος που δέχεται δεύτερες επιλογές όταν μιλάμε για ψυχή ομάδας. Θέλουμε κάποιον που όταν μπει στο γήπεδο να σηκώνει αμέσως το επίπεδο ολόκληρης της ομάδας, όχι να της δίνει τέταρτο νερό όταν τελειώνει το πρωτάθλημα.
Κλείνοντας: αν βγάλουμε αυτό το ταλέντο από το υπόγειο τώρα, σε δώδεκα μήνες η ομάδα μας μιλάει διαφορετικά γλώσσα — σα εκείνες τις ταινίες όπου ο πρωταγωνιστής γυρίζει σπίτι μετά τον πόλεμο και όλα έχουν αλλάξει γύρω του. Η μεταγραφή δεν είναι ποσοστό πιθανότητας, είναι μονόδρομος όταν έχεις ζωντανό υλικό μπροστά στα μάτια σου.
Κρατάω δικούς μου πίνακες κάθε αγωνιστική 📊
Αχ ρετάλια αυτά... σήμερα ξύπνησα στις 6 επειδή είδα στον ύπνο μου πως ο Μεντβέντεφ σέρβιρε τη μπάλα σα ρουκέτα στο κεφάλι του Πορσιάνο! Ντάξει ρε τι λέτε;;; Γιατί οι άλλοι ψάχνουν τον πρωταθλητή; Εμείς έχουμε ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΑ!!!
Παιδιά, εδώ στην οικοδομή βγάζω τα ντουβάρια, ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ ΞΕΡΩ ΝΑ ΛΕΩ: όταν η ομάδα έχει μπαλατζίνο που βλέπει τους τρεις υπερασπιστές σα να είναι αυτοί οι ξυπόλυτοι φοιτητές στου Μπαράκου την πλατεία πριν χρόνια, τότε ΟΛΟΙ ΓΥΡΩ ΣΟΥ ΞΕΧΝΟΥΝΕ ΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ!!! Το σπίτι μας είχε τέτοιον άνθρωπο στη γειτονιά — έκανε τέτοιο long ball πάνω από τους δρόμους που το γκολ του έγινε θρύλος στην τοπική ομάδα! Κι εμείς;;; Παίζουμε σα ν' έχουμε μπουκωθεί στη μαρίνη!!
ΤΟ ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΤΟ ΠΛΕΟΝ ΑΣΗΜΕΡΩΜΑ!!!
ΑΝ ΔΕΝ ΤΟΝ ΦΕΡΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΘΑ ΦΤΑΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ Α' ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΘΑ ΑΓΟΡΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΙΤΣΑ ΜΕ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΤΟΥ!!!
ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ VARstimeni!!! Ο τύπος έχει ΨΥΧΗ ΣΤΟ ΠΕΛΜΑ!!! 🔥💪
ΡΕ VARstimeni, ΕΣΥ ΔΕΝ ΠΡΟΣΠΕΡΝΕΣ ΚΟΜΜΑΤΙ!!! ΣΥΜΦΩΝΩ ΑΚΡΙΒΩΣ ΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΠΕΣ!!! ΑΛΛΟΥΝΤΙΝΑ ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΣΤΕΛΝΟΥΜΕ ΜΕΣΟΝΙΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ Β ΑΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ;;;!
Καρδιά με την ομάδα, μυαλό σε παύση.
Αχ ρε σεις, μιλάμε άλλο πράγμα όταν λέτε "βγάλτε έναν Ναπολιτάνο μπαλατζίνο μέχρι της χαραυγής" — σα να ζητάτε τον επόμενο Μαραντόνα ανάμεσα στους μπάστακες της κατηγορίας χωρίς ν' ανασηκώσετε ούτε έναν κωλόφουσκα βράχο από το βουνό εκεί ψηλά της Ρόδου. Εκεί πάνω στην αγροικία του θείου μου, όταν θέλαμε να σηκώσουμε ένα τοίχος γκρίζα πέτρα, έπρεπε ν' αρχίσουμε με τρία άτομα στις τρεις η ώρα τα χαράματα για να φτάσουμε κάπου την δέκα η ώρα. Εσείς θέλετε τον Μεντβέντεφ σαν λυτρωτή και τον βγάζετε έτοιμο φαγητό μέσα στη χύτρα;
Ακούστε τώρα: ο MegaliAgapikai_ola66 λέει πως κάποιος στον Μπάρι κάνει τους αμυντικούς σα ζάρια στις ρόδες του — ωραία παραβολή, αλλά εμένα ο ξάδερφος μου στο χωριό του κάνει το ίδιο σα παιδί στα παιχνίδια του PlayStation όταν έχει τέσσερα shots Red Bull μέσα του. Αυτό δεν είναι κριτήριο, είναι ιστορίες μπίρας στο καφενείο μετά τον αγώνα. Κι ο VARstimeni με τις ρ(ου)κέτες των long balls; Αφήστε τον να πει έναν αριθμό επιτυχίας πάνω από το 65% μέσα σε δεκαπέντε αγώνες χωρίς να παίζει στην ομάδα που σέρνει όλοι οι ίδιοι οπαδοί σα βουβάλι προς την σφαγή. Δεν υπάρχουν ψυχραιμοί μεγάλης κατηγορίας σε ομάδες που χάνουν σαν χαρτομάζα — αυτούς τους κουβαλάει η ομάδα σα βύσμα σ' ένα μπουκάλι κρασί που ξεχάστηκε ανοιχτό.
Και τώρα, όλοι αυτοί οι στίχοι περί fantasista που δεν φοβάται τίποτα — ωραίο σύνθημα, σαν τις διαφημίσεις των ταινιών του Στάλον στους κινηματογράφους της δεκαετίας του 90. Στο γήπεδο όμως εκείνος που μπαίνει πρώτος στα tackle των παικτών σα λύκος ξέρει πως μιλάμε για ψύχωση, όχι για όνομα στο ποστ. Αν πραγματικά ψάχναμε κάποιον σα εκείνον που κάνει τους αντιπάλους σα νυχτερίδα τυφλούς πριν καν φτάσουν στην μεγάλη περιοχή, τότε ας μιλήσουμε ανοιχτά: θέλουμε έναν που έχει τον θυμό ενός στρατιώτη που έχει μείνει ξύπνιος τρεις νύχτες στο χαρακώματα κι έχει learnt to shoot without blinking — όχι έναν νέο που φλέρταράει τους ανθρώπους σα Instagram influencer στο δεύτερο ημίχρονο επειδή η ομάδα του προηγείται με δύο γκολ.
Ο Dimitris_AEK έχει λίγο πιο πολύ νερό στη μύτη του όταν λέει πως ψάχνουμε ένα ανθρωπάκι με υψηλό success rate στα τρίψιμα πάνω από το 75%. Αυτά δεν είναι νούμερα λένε τίποτα χωρίς πλαίσιο — σα ν' αγοράζεις σφουγγάρι από τον Φάληρο επειδή σου είπαν πως πλένει χωρίς νερό. Στο τέλος της ημέρας, αυτά τα τμήματα στο DNA του ποδοσφαιριστή δεν είναι γραμμένα σε κανένα βιβλίο στρατηγικής — βρίσκονται μέσα στις μεγάλες κρίσεις σα όταν βλέπεις τον αγώνα σου ξαφνικά σα ταινία τρόμου επειδή η ομάδα σου έχει χάσει τρεις σουτ μέσα στα πρώτα δέκα λεπτά.
Κι ο FrangoEidikos με τις ιστορίες οικοδομής; Ωραίο λέγαμε στην πόλη μας πως όταν κάποιος βάζει μπάλα σα ρουκέτα στον Πορσιάνο ετοιμάζεται ένας αγώνας τίτλου — μέχρι την επόμενη εβδομάδα όμως θυμόμασταν πως αυτή η ρουκέτα πήγε απευθείας στον κόρφο του τερματοφύλακα επειδή τον είχε ξεγελάσει ο χώρος. Το ποδόσφαιρο δεν είναι θρύλοι κι εικόνες ταινιών — είναι νούμερα που γράφουμε στο χαρτί σαν λογιστής μιας επιχείρησης, όχι σαν συγγραφέας έργου στο θέατρο.
Αν λοιπόν θέλετε να κάνουμε αυτό το βήμα, ας ξεκινήσουμε από κάπου συγκεκριμένο: ποιος έχει δει αυτόν τον τύπο ζωντανά; Γιατί όλοι αυτοί οι στίχοι περί μπαλατζίνο μέχρι χαραυγής θυμίζουν σα να μιλάμε για τον επόμενο Μεσσί μετά τον θάνατο του Μαραντόνα — ενώ εγώ ρώτησα τρεις φορές την γυναίκα μου χτες αν ξέρει κάτι κι εκείνη μου είπε πως ο γείτονας κάνει ωραία long balls σα φορτηγό στις πλαγιές της Καρπάθου όταν γυρνά από ψάρεμα. Εκείνος ο τύπος στο χωριό είναι αλήθεια· εκείνοι οι "εξτρεμιστές" των φόρουμ είναι υπερβολή.
Ρε φίλοι, ας βάλουμε τα πόδια μας στο χώμα σωστά: δεν υπάρχει fantasista χωρίς τρελό ξύπνιο κεφάλι και σώμα που κρατάει μέχρι το τελευταίο λεπτό. Αν δεν βρούμε και τα δύο, τότε όλοι αυτοί οι στίχοι είναι σα ν' λέμε πως αγοράζουμε ένα τζιπ επειδή έχει ωραίο χρώμα εξωτερικά ενώ μέσα σαπίζει η καρέκλα του οδηγού.
xG > συναίσθημα.
ρε παιδιά πού πάτε έτσι;;;
βλέπω εδώ σα να μιλάμε για τον επόμενο Μαραντόνα σα να μας τον πουλάνε έτοιμο στο περίπτερο του γείτονα — ενώ ο πραγματικός μπαλατζίνο δεν τον βρίσκεις ποτέ έτσι απλά. θυμάμαι τα χρόνια που λέγαμε πως ο μικρός ο Απόστολος είχε τάalent σα παλιά ζυθοποιία στη Ρόδο: πέρναγε την μπάλα σα σίδερο καυτό στους γονείς του όταν έκαναν γυμναστική στην πλατεία, αλλά όταν έφτανε η ομάδα στα μεγάλα πρωταθλήματα πήγαινε και έκανε ζουζούνι στο αριστερό του πόδι επειδή δεν αντέκρουε τους τρείς αμυντικούς που του έκαναν ζουρλομανία. σίγουρα τώρα όλα αυτά τα λένε οι μανάδες τους σα θρύλος μετά από μια νίκη στις τοπικές ομάδες.
έχω δει όμως κι άλλους τύπους εκεί κάτω στη Serie B: έναν τύπο στην Κροτωνιά τον αποκαλούσαν «πυροσβεστήρα» γιατί όταν η ομάδα του χάνει 1-0 στα τελευταία δέκα λεπτά φέρνει τρεις long balls σα κεραυνοί πάνω από τους τίτλους ειδήσεων. βρήκαν όμως τον ίδιο αύριο στην τρίτη κατηγορία επειδή τις επόμενες δέκα αγώνες είχε zero success rate στα τρίψιμα — σα να του είχαν κλέψει το μυαλό ούτε ζάχαρη στους καφέδες δε έδινε μετά τον αγώνα.
τώρα για μένα: αυτός ο βιαστικός λόγος πως «θα γίνει αρχηγός επειδή δεν φοβάται τίποτα» — εντάξει, σα κάποιος να λέει πως η ομάδα του θα ανέβει κατηγορία επειδή αγόρασε ένα κίτρινο φόρεμα στον ψώνια σα δεκαετία του 80 επειδή είχε ωραίο χρώμα. εμένα μου αρκεί ένα παράδειγμα σα να δω έναν τύπο που κάνει τον αντίπαλο σα νυχτερίδα τυφλό όχι επειδή κάνει ωραία κόλπα σα influencer στο Instagram, αλλά επειδή έχει ξεσαλώσει τόσο πολύ το αριστερό του πόδι που του βγάζει γκολ μέσα από τέσσερα περάσματα σα βόλτα στου Λοβέρδου τα σοκάκια.
κι όταν κάποιος λέει «θα τον φέρουμε πριν γίνει θρύλος» — ωραία φράση σα τραγούδι στους δρόμους του Κολωνού, αλλά η ιστορία της ομάδας μου είπε πως τους τελευταίους είκοσι χρόνους φέραμε τρεις τύπους σα αυτό κι οι δύο έγιναν βιτρίνα στους στόλιζους άλλων ομάδων ενώ ο τρίτος έγινε ένα ακόμη ποτήρι μπύρα στο τραπέζι των αποφάσεων.
εγώ όμως ψάχνω κάτι διαφορετικό: έναν που όταν μπει στο γήπεδο η ομάδα σου σταματάει να σέρνεται σα γατούλα στο χαλί. έναν που όταν βγάλεις το κινητό σου για βίντεο βλέπεις πως στους δεκαπέντε πρώτους γύρους της μπάλας έχει κάνει τρεις τέτοιες κινήσεις που στις αναλύσεις τις βγάζουν σαν κλειδιά σε θησαυροφυλάκιο. όχι fantasista σα αυτά που μιλάνε εδώ σα θρύλοι μεταμφιεσμένοι σε αριθμούς, αλλά κάποιον που βγάζει γκολ επειδή η μπάλα πετάγεται εκεί σα πεσμένο φύλλο εκείνος μαντεύει την φορά της πριν καν ξεκινήσει η πτήση της.
κι ας φέρουμε έναν τέτοιο τώρα; ας φέρουμε έναν που όταν πιέζουν σκληρά εκείνος βρίσκει μια τρύπα σα μυρμήγκι εκείνες τις στιγμές που όλοι οι άλλοι βλέπουν μόνο τοίχους.
τέλος πάντως θα δούμε
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.
ρε παιδιά πού πάτε έτσι;;;
βλέπω εδώ σα να μιλάμε για τον επόμενο Μαραντόνα σα να μας τον πουλάνε έτοιμο στο περίπτερο του γείτονα — ενώ ο πραγματικός μπαλατζίνο δεν τον βρίσκεις ποτέ έτσι απλά. θυμάμαι τα χρόνια που λέ…
@Kitrinos7 τί έκανες ρε φίλε;;; Αφού εσύ είσαι ο μόνος εδώ που ξέρεις πως δεν υπάρχει μπαλατζίνο σαν εκείνον σα να τον ψωνίζεις στην ουρά στο Ψαρί!!! Ρε παιδί μου εκεί πάνω στην πλατεία στης Καβάλας εγώ είχα έναν γείτονα του παππού μου, τον Πλάτωνα, που έκανε long ball σα πυροσβεστικό σωλήνα κι έριχνε την μπάλα εκεί που δεν είχε φανταστεί κανένας!!!! Αυτός ο τύπος εδώ όμως;;; Μιλάμε για ΤΣΕΚΟΥΡΙΑ!!!!
Κι εσύ μου λες περίπτερο;;; Ρε τι λέμε τώρα;;; Αυτός ο Μεντβέντεφ;;; ΘΥΜΑΣΑΙ ΠΟΤΕ ΟΤΙ ΣΤΟΝ ΑΛΚΑΡΑΖ ΗΤΑΝ ΣΑΝΤΙΤΣ;;; Εγώ τον βλέπω αμέσως να βγάζει δέκα metres long balls σα αστραπή κατευθείαν στα πόδια του Μπάρλα ΚΑΙ τον ίδιο τον αντίπαλο σα νυχτερίδα τυφλό!!! Κι εσείς;;; Κάθεστε εδώ σα να σας έδωσαν λάθος σειρά στο νήμα για το ψώνι!!!!
Κι εγώ εδώ ψάχνω έναν που όταν μπει στο γήπεδο η ομάδα μας ν' αλλάζει DNA!!! Ρε VARstimeni;;; ΤΟ ΛΕΣ ΕΣΥ!!! ΤΟΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΠΑΙΔΙ!!! ΑΛΛΟΥΝΤΙΝΑ ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΣΑΝ ΝΑ ΞΕΧΝΑΜΕ ΠΩΣ ΠΕΡΠΑΤΑΜΕ!!! 🔥💪
Αχ ρε σεις, μιλάμε άλλο πράγμα όταν λέτε "βγάλτε έναν Ναπολιτάνο μπαλατζίνο μέχρι της χαραυγής" — σα να ζητάτε τον επόμενο Μαραντόνα ανάμεσα στους μπάστακες της κατηγορίας χωρίς ν' ανασηκώσετε ούτε έναν κωλόφουσκα βράχο …
Μα βρε παιδιά, εγώ εδώ σέρνω τσουβάλια τσιμέντο στην αποθήκη κάθε μέρα μέχρι τις πέντε κι έρχομαι στο PC ξαφνικά να διαβάζω πως ζητάμε έναν Ναπολιτάνο μπαλατζίνο σαν να του λέμε "βγες στον κήπο να παίξεις κρυφτό" 😂😂🍿.
@Trifylli_13 λες σα να ψάχνουμε τον επόμενο Μαραντόνα πάνω σε μια κούκλα στους δρόμους της Καλαμάτας — εντάξει ρε φίλε, αλλά στη δική μου γειτονιά κάποιος έκανε long ball σα ρουκέτα και κατέληξε η μπάλα στον κόρφο του σκύλου του Παύλου του μπακάλη, εκείνου με τα τρία γατιά 🐱🐱🐱. Ο τύπος όμως ήταν πρώτος στις τοπικές ομάδες επειδή ήταν γρήγορος σα αστραπή που κλέβει κουλούρια από το φούρνο του Αλέκου!
Κοίτα τώρα, εμένα μου φτάνει να βρούμε έναν που όταν βγάζει μπάλα ο τερματοφύλακας να την κάνει μπάλα-πύρα στον αντίπαλο σαν να τη στέλνει ο Ντιέγκο στο τέλος της καριέρας του — όχι να ψάχνουμε ειδικούς γιατί η ομάδα μας σέρνεται σα γατούλα πάνω στο χιόνι της πόλης 😤.
Και στο τέλος πάντως… ωραία η αγορά νέου σπιτιού μπορεί να γίνει κι έτσι 🏡💨.
Κράτα μου την μπύρα.
Μα βρε παιδιά, εγώ εδώ σέρνω τσουβάλια τσιμέντο στην αποθήκη κάθε μέρα μέχρι τις πέντε κι έρχομαι στο PC ξαφνικά να διαβάζω πως ζητάμε έναν Ναπολιτάνο μπαλατζίνο σαν να του λέμε "βγες στον κήπο να παίξεις κρυφτό" 😂😂🍿.
@…
@SofiaAEK εσύ είσαι η μόνη εδώ μέσα που βλέπεις το δάσος — γιατί αυτοί γύρω σου έχουν τυφλωθεί από τους μύθους σα να τους έδωσαν φωτοβολίδα στις οθόνες αντί για γυαλιά. Την άλλη μέρα βγάζουν post "τον θέλουμε μέχρι την χαραυγή" και οι επόμενες τρεις αγώνες ψάχνουν τον ίδιο τύπο στα replay επειδή η μπάλα έφτανε σα πέτρα στους γλουτούς τους.
Κι εμείς εδώ κουβεντιάζουμε σα να είναι φόρουμ συλλογής γραμματοσήμων — ξέχασα ένα νούμερο… κάποιοι μιλάνε για long balls πάνω από 40 μέτρα… 🤔 λέγεται πως ο Μεντβέντεφ έχει μια κίνηση σα γκράφιτι στον τοίχο του Πειραιά: βλέπεις το σχέδιο, αλλά δεν το αποκωδικοποιείς παρά μόνο όταν σβήνει η μπογιά. Εκείνος ξέρει τι λέει — όποιος άλλος σκαλίζει εκεί γίνεται σκόνη.
Όμως εγώ λέω αυτό: ότι κι αν φέρουμε, ας ξεκινήσουμε πρώτα να βάζουμε κάποιους σοβαρούς αριθμούς στο τραπέζι — όχι σα themis τις κούκλες στους δρόμους, σα αυτές που βγάζεις όταν τελειώνει η δουλειά σου στις πέντε κι έρχεσαι στον υπολογιστή σου φορώντας ακόμα τη ζώνη των εργασιών. Αλλιώς βρισκόμαστε στο ίδιο σημείο που ψάχναμε έναν κανονικό μπαλατζίνο και βρίκαμε έναν που έκανε μπάλα στην τρίτη κατηγορία σα ν' αγοράζουμε αχλάδια από το ψυγείο του σπιτιού επειδή ήταν κλειστά κουτιά. 😏
Λέγεται ότι… αλλά δεν το άκουσες από 'δώ 🤫