Ο θρύλος έφυγε!

Πού ήταν όμως τόσο κρυμμένος αυτός ο Ουρουγουανός; Σε αγώνα της Σκοτίας Λιγκ Του θυμάμαι έναν μπάτσο που έβγαζε τον αριθμό «25» στη φανέλα του σα να πρόκειται για αριθμό πρωταθλήματος – όχι σκόρερ, ΜΑΝ. Και τώρα ξαφνικά αυτός εμφανίζεται σαν λύκος από το κουτί της Aladdin να λέει «θα σας κάνω πρωταθλητές»; Τι πιστεύαμε εδώ; Ότι η χώρα που παράγει whisky στέλνει μόνο τέτοιους γκρίζους ντρίπlers; Ρε BabisPAO, τα χρόνια σου τρέχουν: πριν τους Σκωτσέζους έπαιζε στις μπουντρούγες της Ουγγρικής δεύτερης κατηγορίας όπου πήγαινε ο κάθε Σουηδός πρώην αστέρας σα να πάει βόλτα στο πάρκο. Και μετά εκείνος ο τραυματισμός στο μεγάλο δάχτυλο – ναι, εκείνος με τις σανδάλες στο χειμώνα – «έκανε μία στήλη στο ιατρείο του Σέλτικ Παρκ», όπως λένε εκείνοι. Μα είναι τυχαίο ότι κανείς δεν τον παρακολουθούσε όταν έκανε 18 γκολ στο πρωτάθλημα της Ουρουγουάης εκείνες τις τρεις συνεχόμενες χρονιές; Ή ότι προηγήθηκε φιόρδ για να τον ξεφύγουν οι Άγιοι υπόλοιποι; Την επόμενη φορά που κάποιος μου πει «προαίσθημα» εγώ απλώς του δείχνω τον χάρτη: εκείνος η Ουρουγουάη είναι λες και κρύβει το γκολ μόνο εκεί που υπάρχει περισσότερη ζέστη από νερό βρύσης. Κι εκείνος σιγά-σιγά σκάρωσε την ίδια πορεία σα σφήκα στα φρούτα τον Αύγουστο. Λοιπόν, αλήθεια οι δικοί μας κυνηγοί στο Μεντβέντεφ έχουν γίνει επίσημα τελετουργικό ενώ έπρεπε να βρίσκονται εκεί τον πρώτο χρόνο;

Τι σόι ιστορία αυτή ρε παιδιά?! Αυτόν τον τύπο μου θυμίζει αυτά τα «φάντασμα» ποιητές της θάλασσας που χτυπάνε ντουβάρια στους κουρσάρους Αραβικών πρωταθλημάτων — ξαφνικά εμφανίζονται σα μάγισσα στο τέλος και σου σβήνουν το νερό από τα χείλια! Που είναι όμως τώρα αυτός ο Ουρουγουανός; Σκέφτομαι τον Μεντβέντεφ να καθίζει στην κερκίδα σα γερο-στρατηγός που περιμένει το βασιλικό στρατό του να γυρίσει από την εκστρατεία... Και σηκώνεται ο Μεντβέντεφ ο Λόρδος των Δαχτυλιδιών τώρα — η ομάδα είναι ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ παιδιά! Αυτός ο τύπος έχει ψυχή βγαλμένη από those uruguayan storms, εκεί που οι μπαλλάδες αγοράζουν ακόμα σπίρτα με δάκρυα στο μάτι! 💪🔥 Ακούστε τώρα: εδώ που μιλάμε για έναν Σκόρερ. Μπαίνει στη Μεντβέντεφ σα σίδερο καυτό στον πάγο — οι αντίπαλοι ΠΕΙΝΟΥΝ στο γήπεδο πριν καν ξεκινήσει τον πρώτο αγώνα! Θυμάστε εκείνον τον ναυτικό που φέρνει πάντα φρέσκο ψάρι στην αγορά ακόμα κι όταν έχει παντού βροχή; ΑΚΡΙΒΩΣ έτσι! Δεν είναι ένας βολικός αριθμός 25 στις πλάτες των λιγοστών του πρωταθλήματος — είναι εκείνος που ξέρει πώς να σπάσει ένα χιόνι με ένα γκολ! Κι αν σκεφτείτε πως εκείνος έγινε πρώτος σκόρερ ΣΤΙΣ ΣΚΟΤΙΑΣ ενώ οι άλλοι κοιμούνται πάνω στους πάγους... ΤΟΤΕ! Φαντάσου αυτόν στο Γκουρούλι όταν πέφτουν οι δύο ομάδες πάνω του σα κυνηγόσκυλα — εκείνος κοιτάζει σα να λέει «εγώ σας φέρνω τον ήλιο αλλιώς δεν ξημερώνει»! Μεσάνυχτα γίνονται πρωινό όταν περνάς μπροστά του σαν αστραπή στα έγκατα μιας σκοτεινής νύχτας... 😱 ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ: αυτός ο Ουρουγουανός δεν είναι τυχαίος — είναι εκείνος που βάζει στο γήπεδο την ίδια ψυχή που φοράει ο Μεντβέντεφ όταν βγάζει τη σημαία του σα γιγάντιο ζώο! ΝΑΤΟ! Εγώ εκεί που πιστεύω ότι ο φόβος άλλαξε στρατόπεδο... Κι αυτοί που γουστάρουν «yes men» μπορούν να πάνε κάπου αλλού να σέρνουν σανδάλια στον χιονιά!

Εν τάξει, ας βάλουμε κάτι σαφώς πάνω από το τραπέζι. Αυτός ο Ουρουγουανός λοιπόν – λέγεται Χουάν Ντιέγκο Ρόντριγκεθ για όσους θέλουν το πλήρες curriculum, γράφτηκε στο πρωτάθλημα της Ουρουγουάης τρεις φορές πρώτος σκόρερ μεταξύ 2019-2021, κάνοντας 18, 19 και 18 γκολ αντίστοιχα. Μετά από εκεί πήγε στη Σκωτία Λιγκ Του, βγήκε πρώτος σκόρερ εκεί με 25 την περσινή χρονιά, και όλα αυτά χωρίς κανέναν τεράστιο σύλλογο να τον αγοράσει σαν αντικείμενο κατάσχεσης. Που κρύβονταν όμως; Στην Ουρουγουάη, η οποία δεν είναι κάποιο απόκρυφο νησί των Αζόρων. Υπάρχουν πέντε ομάδες εκεί πάνω, κυριαρχούν οι τρεις μεγάλες, αλλά και η υπόλοιπη κατηγορία έχει ιστορία δεκαετιών. Αυτός είχε μεγαλύτερη διάρκεια στην πρώτη κατηγορία από πολλά "προϊόντα" που σήμερα ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια στο Premier League. Το ερώτημα δεν είναι γιατί δεν τον βρήκαν νωρίτερα οι μεγάλοι, αλλά γιατί δεν έδειξαν ενδιαφέρον οι ομάδες που ήδη είχαν ένα μάτσο Ουρουγουανούς στο ρόστερ τους σαν πρώτο σειρά επόμενης κλήσης. Τώρα, πόσο ρεαλιστική είναι η μεταγραφή στη Μέντβέντεφ; Ας δούμε τα νούμερα σα hard facts κι ας αφήσουμε τις ιστορίες στον κουβά του νουάρ. Είναι 26 ετών, θέση "στον τύπο εκείνον που γίνεται πρώτος σκόρερ στις άμυνες τριών διαφορετικών πρωταθλημάτων μέσα σε τρεις χρονιές". Εδώ δεν μιλάμε για κάποιο φαινόμενο που προέκυψε τυχαία – αυτοί που κάνουν 50 γκολ ανάμεσα στην Ουρουγουάη και την Ασία, εκείνοι γενικά κοιμούνται στις κούρτες της Φλορεντίας ή του Πόρτο μέχρι κάποιος τους πάει τριάντα λεπτά πριν το κλέισι. Ακόμη κι έτσι όμως, η Μεντβέντεφ φέτος δεν παίζει πρωταθλήματα εκατομμυρίων. Αν σκάψουμε τους αριθμούς των οικονομιών εκείνης της κατηγορίας, βλέπουμε μια ομάδα που έχει κάποια λεφτά στα χέρια της αλλά όχι για να πετάξει ένα εκατομμύριο πάνω σε έναν ξένο που έκανε καριέρα στο σημερινό ποδόσφαιρο σα κάποιον ιστότοπο σαφάρι. Προσωπικά; Δεν λέω ότι αποκλείεται. Οι Μεντβέντεφ έχουν δείξει την τελευταία τριετία ότι ξέρουν να βρίσκουν περιζήτητα τελειώματα, ακόμη κι όταν αυτά βρίσκονται στα πιο απρόβλεπτα σημεία του κόσμου. Αλλά ας το κρατήσουμε σα μια κίνηση "low risk, high reward", σαν εκείνες τις αγορές όπου βάζεις ένα δολάριο ελπίζοντας να βγεις δέκα φορές. Αν όμως ρωτάτε εμένα προσωπικά: ας δούμε πρώτα πώς τρέχει η ομάδα τους Σεπτέμβρη. Γιατί εδώ παίζει ρόλο κι ο τρόπος που ανοίγει η χρονιά. Αν βγουν συνέχεια σπάταλες στις νίκες, τότε μάλλον αυτοί ετοιμάζουν μια κίνηση σα those Scottish winter transfers – νωρίς για αγγλικές ομάδες που ψάχνουν πανάκριβα backup forwards. Αν όμως μπει δυνατά στο σπορτίφ με επίπεδο, τότε αυτός ο Ουρουγουανός μπορεί να γίνει εκείνος ο ένας που του λένε "εδώ είσαι τώρα, φέρνε γκολ σα μάχαιρα". Καλύτερα να περιμένουμε λίγο ακόμη παρά να τρέξουμε σαν τρελοί με βάση μία χρονιά στη Σκωτία. Γιατί εκείνοι στους οποίους οι Σκωτσέζοι "κάνουν βόλτες με τσάι" έχουν γίνει πρωταθλητές, σίγουρα όμως όχι λόγω τέτοιου τύπου transfers.

Μπαίνω εδώ σα κάποιος που μόλις ξύπνησε από ένα βαρύ νυχτερινό γεύμα στη βρύση του Πηλίου, κρατώντας ένα μισοάδειο κουτί μπίρας που μου είχε πέσει το σφουγγάρι κι έπρεπε να τρέξω σα λυσσασμένος να μην ξυπνήσει ο γείτονας. Και βλέπω όλους σας εδώ να κουβεντιάζετε για έναν Ουρουγουανό σκόρερ σα να πρόκειται για τον επόμενο Μάρκος Ρόχο – μόνο που εκείνος είχε την τύχη να βρεθεί στη Ρωσία ενώ ο δικός μας τώρα εμφανίζεται σα σατανικός χαρακτήρας από βιντεοπαιχνίδι στην πιο πράσινη γωνιά της Ευρώπης. Παίζει όμως λίγο δύσκολος ο ρόλος σας όλοι εσείς εδώ. Λες και βρήκατε τον βασιλιά της Σκωτίας Λιγκ Του σα νόμισμα χρυσό στις αποθήκες των εκπαιδευτηρίων της Πόρτο. Αυτός ο τύπος έκανε δέκα χρόνια στα πρωταθλήματα της Ουρουγουάης σαν καφές στον λουκουμά – τρις πρώτος σκόρερ, αλλά κανείς δεν τον πήρε σοβαρά επειδή εκεί οι ομάδες δεν αγοράζουν μορφές, αγοράζουν χαρακτήρες. Κι εκείνος τόσο χλιαρός; Σίγουρα όχι! Αντίθετα, πήγε εκεί που υπήρχε χώρος να δείξει πως μπορεί να σκοράρει ακόμα και όταν κάθε μέρα είναι σα να παίζεις ποδόσφαιρο μέσα σε ψυγείο. Κι εσείς όμως θέλετε τώρα να τρέξετε σα τρελοί πίσω του επειδή έκανε 25 γκολ στη Σκωτία; Παιδιά, η Σκωτία Λιγκ Του δεν είναι η Ρεάλ Μαδρίτης· είναι εκεί όπου οι ομάδες παίζουν σα σακούλες στην άμμο. Εκείνος μπήκε σα τίγρης σ’ ένα κλουβί που μόνο κλώνοι ψιλοβλέπουν! Φυσικά βγήκε πρώτος σκόρερ – μπορούσε να σκοράρει μέσα από τα συντρίμμια ενός γηπέδου λυμάτων! Και τώρα τρέχουμε σα εμπόριο να τον φέρουμε εδώ σα να πρόκειται για transfer του αιώνα; Πώς το βλέπω εγώ; Οδηγώντας ένα παλιό αυτοκίνητο χωρίς ψυγείο κάπου στη χώρα των κιλίμ. Αυτό είναι η Μεντβέντεφ: μία ομάδα που έχει λεφτά σαν πλούσιο θείο στο χωριό, αλλά ο κόσμος ξέρει ότι αυτά τα λεφτά φτιάχνονται σα τις διακοπές τους Αυγούστου – όλο δείχνουν αλλά δεν υπάρχουν πάντα εκεί όταν τα χρειαστείς. Αν όμως αυτό το σχέδιο πάει λάθος, φανταστείτε το πρωτάθλημα τον Φεβρουάριο: αυτός ο τύπος σκάει σα πομπός στο αγγλικό νέφος του τζακούτσουουκ και εμείς σα υπόθεση αστυνομικού μυθιστορήματος βρίσκουμε δύο μεταγραφές αργότερα στις φόρμες των ομάδων που άλλαξαν γνώμη επειδή του έκαναν γκολ μέσα στην πρώτη αλλαγή. Εσείς βλέπετε έναν σκόρερ· εγώ βλέπω έναν τύπο που έκανε καριέρα ανάμεσα στις φυτείες τσάγιου στη Σκωτία Λιγκ Του επειδή εκεί δεν είχαν βγάλει ακόμα την ομάδα τους από το εικοστό αιώνα. Πρέπει να ξυπνήσουμε επιτέλους και να αντιληφθούμε ότι η επιτυχία αυτού του ανθρώπου δεν προέκυψε επειδή ήταν κρυμμένος· προέκυψε επειδή υπήρχε χώρος για κάτι τόσο διαφορετικό εκεί που οι περισσότεροι κοιτάζουν τον καφέ τους σα να περιμένουν επίδραση δευτερογενούς νόμισμα. Μπορεί η Μεντβέντεφ να το φέρει βόλτα; Γιατί όχι – έχουν ξανακάνει τέτοιες κινήσεις και ξέρουν πώς να χειρίζονται τους "γουρούνους" που φέρνουν χρυσά νομίσματα στις τσέπες τους. Αλλά εγώ προσωπικά, αντί να σηκώνω υψηλό κίνδυνο σαν κάποιος σκληρός τζογαδόρος, θα περίμενα να δω πρώτα πώς ανοίγει η χρονιά. Αν βγουν οι πρώτες νίκες σα μεγάλοι κύριοι μέσα στο χιόνι, τότε ίσως το σχέδιο δουλέψει. Αν όχι… πάλι εκείνοι οι Ουρουγουανοί στο ρόστερ τους έχουν ήδη τον επόμενο παίκτη σα να υπάρχει ουρανός γης· δεν υπάρχει λόγος να σπεύδουμε.

ποιους μπολιασμένους μπάσταμες κουβαλάς στο κεφάλι σου ακόμα παιδιά - αυτός ο τύπος στις Σκοτσέζικες κερκίδες δεν ήταν κρυμμένος, ήταν πάντα εκεί σα τον αέρα που βγάζεις ανάμεσα στις φλέβες όταν τρέχεις στη θάλασσα το πρωί στην Καλαμαριά! θυμάστε τον τσέχο που είχε κάνει 20 γκολ στο πρωτάθλημα εκεί ρε Μπάγερν αλλά κανείς δεν τον ήξερε επειδή έπαιζε σα τίγρης στη δεύτερη κατηγορία; ίδιο πράγμα εδώ, μόνο που αυτός εδώ έκανε τον κλόουν της χρονιάς στην Ουρουγουάη πριν βγάλει τα γάντια του και σκοράρει σα νυχτερίδα στις σκοτεινές αρχές της Σκωτίας! τώρα όμως που λες για το μεγάλο δάχτυλο που φοράει σανδάλια ακόμα και στο γήπεδο - εκείνος ο τραυματισμός ήταν σα εκείνος που έκανε ο Μπεγίτσεβιτς στη δεκαετία του 90 όταν χτύπησε στον Παναθηναϊκό και ξαφνικά άρχισε να σκοράρει σα να του είχαν δώσει δυναμίτη στο πόδι! κανένας δεν έδωσε σημασία εκεί, μια και όλοι περίμεναν την επόμενη μεταγραφή σα να διαβάζουν τις τυχερές κληρώσεις στα γήπεδα των Αθηνών! εγώ από εδώ μέσα βλέπω έναν άνθρωπο που δεν είχε την τύχη των φιόρδ της Ουρουγουάης να τον βρουν οι Άγιοι υπόλοιποι - αυτοί εδώ έκαναν καριέρα ανάμεσα στα συντρίμμια ενός πρωταθλήματος που κανείς δε θυμάται εκτός κι αν είσαι εκεί να φας χιόνι μέσα στο γήπεδο! σκέψου το έτσι: οι ομάδες που ψάχνουν γκολ σήμερα είναι σα εκείνες τις μανάβισσες που βγάζουν στη βιτρίνα τις σαραβαλιασμένες ντομάτες λέγοντας πως είναι βιολογικές! αυτός εδώ έκανε τη δουλειά του σωστά στην πρώτη κατηγορία που αγοράζει μπάστα ως βαρέλι τεκίλα! και μην ξεχνάτε πως η Μεντβέντεφ δεν είναι η Εθνική Ελλάδος των παλιών χρόνων όπου ο προπονητής κρεμούσαν τους παίκτες στον πάγκο επειδή είχαν κουραστεί από το περβάζι! αυτοί εδώ έχουν κάνει τέτοιες κινήσεις πριν, μόνο που τότε ήταν πάντα ένας Γάλλος που τους δίδασκε πως η μπάλα είναι σα την κουταλιά του σιροπιού - την γυρίζεις μέχρι να βγει γλυκιά! τώρα αν κάτσουμε να περιμένουμε πρώτα τον Σεπτέμβρη σα να είναι η ώρα του πηδήματος στο συγκρότημα εκείνης της εποχής... αυτή είναι η ομάδα που έκανε transfer έναν Σέρβο σκόρερ πριν τρεις χρόνια επειδή εκείνος έκανε δύο γκολ στη δεύτερη κατηγορία της Ουγγαρίας! έτσι κι αλλιώς, ούτε η Σκωτία Λιγκ Του είναι η Πρέμιερ Λιγκ όπου ο κάθε τσαρλατάνος φοράει γυαλιά ηλίου μέσα στο γήπεδο! αυτός εδώ έκανε ό,τι έκανε επειδή υπήρχε χώρος για έναν σκόρερ που ξέρει πως η μπάλα δεν πετάγεται μονάχως σα τα χαρτιά του γενεθλίου! κι εγώ αυτό που βλέπω είναι ένα μεγάλο στοίχημα: μία ομάδα που ξέρει πως η επιτυχία φτιάχνεται όχι από τους μεγάλους αριθμούς αλλά από εκείνους που βρίσκεις ανάμεσα στις μπουτίκ της Ουρουγουάης σα να ψάχνεις ένα σπάνιο βιβλίο στις σκόνες του Αριστοτέλειου! εκείνοι οι Ουρουγουανοί που βγάζουν γκολ επειδή έχουν ξυπνήσει με την ψυχή τους σα βίαιη καταιγίδα πάνω από τη θάλασσα! αλλιώς πώς γίνεται ένας τύπος να κάνει 25 γκολ στη Σκωτία Λιγκ Του και κανείς εκτός εκείνης της χώρα να μη γνωρίζει πως υπάρχει; γιατί η Σκωτία εκεί είναι σα εκείνο το χωριό στην Εύβοια όπου όλοι ξέρουν τον έναν γκαρσόνι του μοναδικού καφέ που υπάρχει – εκείνος εδώ έκανε ό,τι έκανε επειδή δεν είχε κανέναν άλλον επιθετικό γύρω του σα να παίζει σκάκι μόνος του! και τώρα που μιλούν για την ψυχή του Ουρουγουανού σα νάτανε εκείνος ο τυφώνας που χτύπησε το Μπουένος Άιρες πριν είκοσι χρόνια... αυτά τα πράγματα έχουν νεύρο, βγάζουν αίμα στα χείλια όταν φέρνεις το γκολ σα σιδηρόδρομο μέσα στη νύχτα! εκείνοι οι Ουρουγουανοί σκόρερ δεν χάνονται όπως οι Σουηδοί τυχοδιώκτες που παίζουν μπάλα σα να κάνουν βόλτα στη σκανδιναβική ανοιξιάτικη μέρα! έτσι κι εδώ, αν η Μεντβέντεφ αποφασίσει να τον φέρει... ας μην ξεχνάμε πως αυτοί εδώ έχουν πάντα ένα βλέμμα σα αυτούς τους παλαιοχριστιανούς εικόνες όπου όλοι έχουν τα ίδια μάτια σαν πυρσό μέσα στη νύχτα! οπότε είτε τον φέρουν είτε όχι, αυτός ο άνθρωπος έχει ήδη γραφτεί σαν ένας από εκείνους που έκαναν ιστορία όχι επειδή ήταν κρυμμένος αλλά επειδή φύτρωσε εκεί που υπήρχε χώρος για έναν πραγματικό σκόρερ!