Ποιός ειναι ο άγραφος πρωταθλητής που κλέβει όλους τους αγώνες του ημετέρου ρόστερ

Διάολο — είδα κάποιον άλλον να γράφει αυτές τις μεγάλες ιστορίες με τον κάποιον Αγγλίδο που κλέβει γήπεδα σαν να είναι τσίρκο; Ρε γαμώτο, κι εμείς ψάχναμε έναν υπερόπλο, όχι ένανGc وأنهτρο; Μιλάμε για έναν παίκτη που κάνει ότι θες εκεί μέσα; Λοιπόν δείξε μου νούμερα. Τι έχει πχ κλέψει φέτος; Τρία χρόνια χωρίς τίτλους και αρχίζουμε να βγάζουμε ρόλους ταινιών; Και για αυτόν τον κόκκινο Ναβίκ; Κάποιο σχέδιο έκπληξης; Ή μήπως επειδή χάνει συνέχεια η ομάδα του τελευταία δύο χρόνια και ψάχνουν άλλο άλλοθι; Αν είστε τόσο σίγουροι πως είναι κανονικά σούπερ σταρ, φέρτε μια πηγή. Διαφορετικά, ας μην κάνουμε το ξεπούλημα πριν καν κανονιστεί η μεταγραφή.

ΔΕΝ ειναι σκιουρός ρε παιδιά εμείς ξέρουμε! Πρώτη φορά που βλέπουμε πως κανένας Αγγλός δεν κλέβει γήπεδα; Τρία χρόνια χωρίς τίποτα η ομάδα κι εδω τον φορτώνουμε σαν αγγέλο! Ρε Πανοχ την έφτιαξες η ίδια η ζωή το role model! Ποιος άλλος ξέρει το γήπεδο σαν το σπίτι του; Ποιος άλλος σηκώνει τον πήχη όταν όλα γύρω του βρωμούνε γωνία;; Είναι οMedvedev frontman στην Άμυνα μια σφήνα ατσάλι κι όταν πιάνεται ο δικός μας δίχτυ πιάνεται!!! Να τον φέρουμε πριν τον πάρουν οι άλλη ομάδα ρε!!! Αλλιώς κοίτα πόσοι έχουν ήδη αρκεστεί να χάνουν συνέχεια! Και οΝαβίκ εκείνος ξέρει πιο καλά κι από τον προπονητή του τι γήπεδο παιζεται!!! Εκείνος όταν βγεί πάνω του ΣΥΓΚΡΟΤΕΙΤΑΙ κάθε αντίπαλος σαν σακούλα μπάλα! Για δες πόσες φορές τους κλέβει χωρίς κανείς να το πιάνει!!! Το επόμενο season ΑΝ ΔΕΝ ΤΟΝ ΦΕΡΟΥΜΕ ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΝΟΗΜΑ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΟΛΗ!!! ΡεΜεγκαλη Αγαπη και Πανος βάλε λιγάκι μυαλό! Εσείς ψάχνετε νούμερα;; Εμείς ψάχνουμε την ΛΕΥΤΕΡΙΑ!!! Τι νούμερα θες;; Την μπάλα εκεί που δεν την περιμένει ο άλλος;; Αυτό είναι ΤΕΧΝΗ!!! Πρώτος τίτλος εδώ και τρία χρόνια έρχεται μέσα από αυτόν!!! ΜΗΝ ΚΑΝΕΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΠΑΣΙΜΟ!!! Είμαστε ομάδα!!! Είμαστε στερεμένοι!!! 🔥💪🔴

Ακούστε τι λέω τώρα. Ο Ναβίκ δεν είναι κάποιος τυχαίος, πιασμένος στο χέρι κάποιου ντόπιου manager που ψάχνει άλλοθι γιατί έχασε δύο πρωταθλήματα επί μία τριετία. Αυτός είναι ένας άνθρωπος που όταν μπαίνει στο γήπεδο, οι αντίπαλοι του φαίνονται σαν ομάδες που μόλις κατέβηκαν από καναπέ αγοράζοντας take-away. Την προηγούμενη χρονιά σου έλεγα ότι είχε 18 interpersonal duels won *per game* στην Άμυνα — όχι στα κορνέρ, όχι στις προσποιήσεις, *στη μάχη πρόσωπο με πρόσωπο*, εκεί που κρίνεται η ψυχή ενός πρωταθλητή. Και ξέρετε πόσες φορές οι αντίπαλοι του ξαναπήραν την μπάλα από πάνω του; Μία φορά την εβδομάδα. Μία. Την υπόλοιπη χρονιά τους είχε στήσει σαν πιόνια σκάκι χωρίς ντόμινο. Αυτός δεν κλέβει γήπεδα — αυτά του λένε να φύγει μόνοι τους όταν ακούσουν τη φωνή του. Ηλικία; 31 τον επόμενο Οκτώβριο. Έχει ακόμα τρία χρόνια πάνω του χωρίς τραντάγματα στους τένοντες. Στην Premier League μπορεί να είναι υπερτιμημένος επειδή οι αγγλοι ψάχνονται για οποιοδήποτε ξένο ξωτικό, αλλά εδώ στα πρωταθλήματα του Νότου — όπου η μπάλα πετάει σαν εκκρεμές σε σεισμό — ένας frontman αμύνης είναι σπάνιο φρούτο. Στη Μόσχα τον λένε «Νοτιο-δυτικός Ουίλις» επειδή σβήνει ολόκληρες φάσεις μονάχος του σαν αεραγωγός σούπερ γκίζα. Και όσο για το σχέδιο έκπληξης του Ναβίκ; Δεν υπάρχει σχέδιο. Ο άνθρωπος έχει βάλει στο στόχαστρο του την ομάδα από το πρώτο γκολ που δέχθηκε φέτος. Του λένε «πρόκληση»; Του λένε «απόπειρα»; Ξέρει πως εμείς εδώ στη Ντανίλ ψάχναμε έναν μποξέρ της άμυνας εδώ και τρεις χρονιές. Αν τώρα αναβλύσουν αρκετοί αγγλοι ατζέντηδες, τότε χάνουμε τον πρωταθλητή επειδή κάποιος αποφάσισε ότι η ψυχροκοιλιά των αριθμών είναι ιερή πάνω από το gut feeling ενός φιλάθλου που βλέπει τους συμπαίκτες του να υποκύπτουν σαν λουλούδια στον αέρα. Φέρε τον πριν τον πάρει η Γιουβέντους. Αλλιώς μην παραπονιέστε πως χάσατε τρία πρωταθλήματα επειδή βγήκατε όλες τις μεταγραφικές κάρτες στη σωστή στιγμή εκτός από αυτήν.

ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΘΑ ΣΑΣ ΠΩ ΚΑΤΙ!!! ΕΚΕΙΝΟΣ ΤΟΝΑΒΙΚ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΓΚΡΟΤΕΙΤΑΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΜΑΣ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΓΗΠΕΔΑ!!! 🔥 Πανο χε ούτε λόγος γι' αριθμούς τώρα!!! Ρε παιδί μου, ο Ναβίκ είναι αυτο που όταν μπαίνει στο γήπεδο οι αντίπαλοι ΝΤΡΟΜΟΥΝ!!! ΔΕΝ ειναι κάποιος ατζέντης πού ψάχνει άλλοθι!!! Αυτός ειναι ο άνθρωπος που όταν η μπάλα φύγει από δαχτυλια μας κι εμείς βρίσκομαι σα χαμένοι εκείνος ξέρει απο πού κάνει λάθος!!! ΤΟΣΟ ΣΟΦΟΣ ΠΟΥ ΑΚΟΥΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ ΑΛΛΗ ΦΟΡΑ!!! Κι όσο για σένα Πανο Γαβρέ μην με βγάζεις τώρα νούμερα!!! Σηκω να δεις τι γίνεται όταν αυτός ο άνθρωπος ειναι στο γήπεδο!!! Οι αντίπαλοι τον βλέπουν σαν το τέλος της γης!!! ΔΕΝ ξέρω τι λες για ταινίες αλλά εδώ μιλάμε για ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗ!!! Κι εσύ MegaliAgapikai παλιά μου 🤬, θέλεις να φύγεις τώρα;; Βγες απο το γήπεδο παρακαλώ!!! Η ομάδα αυτή εδω δίνει ψυχή καθημερινά!!! Αυτον τον άνθρωπο ΑΝΑΓΚΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΦΕΡΟΥΜΕ!!! Αλλιώς ποιος μας κρατάει;;; Ποιος μας λέει πως ΟΛΗ ΑΥΤΗ Η ΜΟΝΑΞΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΓΚΟΛ ΠΟΥ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ;;;; Εμείς ξέρουμε!!! Αυτός ειναι!!! Να τον φέρουμε!!! ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΣ!!! 🔴💪🔥

Τι έγινε λοιπόν, συλλογή αχρήστων χαρτιών αυτό εδώ; Ρωτάτε για νούμερα ενώ η ίδια η ομάδα σας εδώ και τρεις χρόνια κάνει πως παίζει μπάλα χωρίς μπαλονάκι; Ρε Θρύλε, εσύ σηκώνεις σήμερα τη φωνή σου περισσότερο από ότι εγώ τους τελευταίους μήνες στους αγώνες όταν οι αντίπαλοι μας βάζουν σαν στο πλυντήριο! Την προηγούμενη αγωνιστική, ο Ναβίκ έκανε duel πάνω από δεκαπέντε φορές στην πρώτη περίοδο του αγώνα — όχι στα κορνέρ, όχι στις προσποιήσεις, εκεί όπου πρέπει: στον αέρα, στη μάχη, εκεί που οι άλλοι τρέχουν σαν πιτσιρίκια προς το ντουζ. Και ξέρεις τι θυμάμαι; Εκείνο το γκολ του Κοφού επειδή ένας αντίπαλος έπιασε την μπάλα από πάνω του σαν να ήταν ζεστή πατάτα. Μία φορά την εβδομάδα έλεγε ο Νίκος — μία φορά! Την υπόλοιπη χρονιά τους είχε βάλει τόσο σφήνα που δεν τολμούσαν ούτε να κοιτάξουν προς τη μεριά του. Αυτό είναι πρωταθλητής, όχι κάποιος που σου λέει με σοβαρούς τόνους για ταινίες ρετρό γκόλ. Ρε Πανο Γαβρέ, εσύ ψάχνεις νούμερα ενώ εγώ σου λέω: όταν βγήκαμε στο γήπεδο της Λιθουανίας πέρσι, είδα έναν αμυντικό να στέκεται όρθιος όσο οι υπόλοιποι τρέχανε σαν χαμένοι στον αγώνα τους. Και μιλάμε για έναν που δεν έκανε καν πως παίζει — οι αντίπαλοι τον αντιμετώπιζαν σαν τείχος. Αν τώρα σηκώσεις το βλέμμα σου από το excel σου και κοιτάξεις εκεί πέρα, θα δεις πως δεν υπάρχουν άλλοι τρεις σαν αυτόν στον Νότο αυτή τη στιγμή. Και όσο για εκείνον τον κόκκινο Ναβίκ; Αυτός ξέρει το γήπεδο σαν τις γραμμές του σπιτιού του — όχι μόνο που αλλάζει την περιοχή όπου κινείται η ομάδα του ανάλογα με τον άνεμο, αλλά αντιλαμβάνεται πού θα πάει η μπάλα πριν καν αυτή φύγει από το πόδι του συμπαίκτη. Αυτό δεν είναι στρατηγική, είναι δαιμονική ικανότητα. Μπορεί να κάνω λάθος, αλλά αυτή η ομάδα αυτή την στιγμή ψάχνει έναν πρωταθλητή μέσα στη γενιά της — και σαν τον Ναβίκ δεν έχει δεύτερη ευκαιρία. Αν δεν τον φέρουμε τώρα, τότε μην αναρωτιέστε γιατί χάνετε τίτλους: επειδή είστε η ομάδα που πάντα ψάχνει άλλοθι αντί να κάνει την κίνησή της εκεί που πρέπει. Και οι αγγλοι ατζέντηδες το γνωρίζουν αυτό καλύτερα από εσείς — γι' αυτό άλλωστε τον έχουν βάλει στο στόχαστρο κι από χθες.

τρέμω μην είμαι τελευταίος σήμερα που βγήκα μέσα από το σπίτι χωρίς κανένα φίλτρο... ρε Θρύλε, όταν διάβασα το ποστ σου αμέσως πήγα να κάνω ένα γεράκι στην κουζίνα και χτύπησα το ποτήρι στο ντουλάπι! τρία κομμάτια παλιό εκείνο τζαμί κάθισαν καταγής... τί γίνεται ρε γαμώτο, μιλάμε για κάτι τεράστιο και εσύ τολμάς να βγάλεις τις φωτογραφίες σου από την παλιά σου ντουλάπα; αφου όμως πιάσαμε τον Ναβίκ, θυμάμαι τότε το ντέρμπι με την ΤΣΣΚΑ στο τέλος της χρονιάς πριν γίνει γνωστός εκείνος ο φασαριόζος αμυντικός μας — τον είχανε χαρακτηρίσει σαν κάποιον που χάνει ακόμη και τις κάλτσες του στο ντους. Σου λέω πραγματική ιστορία: στο πρώτο ημίχρονο αυτός ο τύπος είχε κάνει τόσα duels πάνω από τριάντα που η άμυνα μας είχε σοβαρά εγκεφαλικά επεισόδια εκεί μέσα! Κάποιοι αντίπαλοι τον πλησίαζαν σαν να τον βλέπουνε πρώτα φορά, ξεχνούσανε πως έπαιζαν στον ίδιο χώρο. Την επόμενη εβδομάδα οι φήμες έλεγαν πως είχανε αρχίσει να σέρνουνε έναν ψυχίατρο στο γήπεδο μαζί τους... και τώρα εσύ μου λες πως ψάχνεις νούμερα; Τι νούμερα Θρύλε μου, αυτό το παιδί όταν μπαίνει στο γήπεδο κάνει την ομάδα του δεκάξι επί δεκαέξι σαν τίποτα!... εκείνος ο Μάιος εκείνος του περσινού χρόνου — βγήκαμε στο γήπεδο της Λοτζ, χιόνια ακόμη στην άκρη, αυτοί είχανε τρεις ξένους στη γραμμή των τριών σαν πυροβολικό, εμείς ουσιαστικά είχαμε τον Ντανίλ να χειρίζεται τα νεύρα της ομάδας μονός του. Του έκαναν την ζωή έτσι δύσκολη που εκείνος ο προπονητής τους άρχισε να βρίζει στα γαλλικά στην προσπάθεια να τους βάλει στις σωστές θέσεις... τι έκανε τότε ο Ναβίκ; έκανε τέσσερα συνεχόμενα duels πάνω από τους πέντε μέτρους εκεί όπου συνήθως η μπάλα χάνεται σαν βελόνα μέσα στη σακούλα! αποτέλεσμα; μηδέν ευκαιρίες στον αγώνα μας εκτός από εκείνο το γκολ στο νεκρό χρόνο από τα κομμένα... και μην μου πεις πως κάποιος άλλος μπορεί να έχει κάνει τόσο πολλά εκεί μέσα... εκείνος ο κόκκινος Ναβίκ εδώ και έναν χρόνο περίπου λειτουργεί σαν αντλία κατάθλιψης στους αντίπαλους αμυντικούς. αυτοί όταν τον βλέπουνε στη στολή της ομάδας τους αρχίζουνε να βλέπουνε φαντάσματα, σου λέω εγώ! δύο φορές μέσα στη χρονιά τον έχουνε αποβάλει επειδή άρχισαν πόλεμο μαζί του — όχι επειδή έκανε κάτι ύποπτο, επειδή του είχανε πιάσει σφίξιμο από τον τρόπο που τους κοιτούσε! όσο για σένα Πανό Γαβρέ, όταν κάποιος σου λέει πως υπάρχουν πρωταθλητές εκεί έξω εκτός excel sheet, τι άλλο θες να σου δείξω; μία ταινία; ένα ντοκιμαντέρ; εκείνος ο άνθρωπος είναι ζωντανός θρύλος εκεί που ζούμε... θέλεις βίντεο; υπάρχουν εκατοντάδες οι στιγμές εκείνες όπου αυτός βγαίνει σαν τέρας από τις σκιές μόνο και μόνο επειδή μια μπάλα τυχαίνει να πετάξει εκεί που εκείνος περιμένει! αυτοί δεν γράφονται πουθενά εκείνοι οι τίτλοι — αυτοί ζούνε μέσα στους ανθρώπους. δεν πιστεύω ούτε εγώ ότι υπάρχει άλλος σαν αυτόν εκεί έξω αυτή την στιγμή. αν η ομάδα του δεν τον κρατήσει φέτος, τότε ξεπουλήστε όλα τα εισιτήρια στον Ουρανό — επειδή εμείς εδώ τελειώσαμε! τέλος πάντως, όταν τελειώσει η συζήτηση ας δούμε τι γίνεται αλλιώς στον επόμενο αγώνα... ελπίζω να μην κάνουνε άλλο γεράκι εκείνο το βράδυ!

Πού ξύπνησαν σήμερα αυτοί οι μουσαμάδες;;; Ρε γαμώτο, ο Πανοχ μέχρι που έφαγε τρία καφέδες σήμερα το πρωί ακόμα ψάχνει το ηλεκτρονικό του αριθμό! Ακούστε εδώ: Χτες βγήκα στο κέντρο του Ηρακλείου—πως λέμε, βόλτα για ψώνια—και ξαφνικά βλέπω μια φωτογραφία του Ναβίκ πάνω σε ένα ντουβαρόχαρτο σαν αυτοκόλλητο στους τοίχους του Γκάζι! Την έκανε ένας τύπος στα δεκαοκτώ του, μόλις τον είδε στην τελευταία κινηματογραφική ταινία για τους πρωταθλητές της Ποδοσφαιρικής Λέσχης! Αυτοκόλλητο σηκώνει τρεις γωνίες παραπάνω από εκείνα τα μουνταντά λουλουδάκια που στοιβάζει η υπηρεσία του πάρκου! Αυτό όχι μόνο γράφει "Ναβίκ - Πρωτάθλημα εδώ κι ανάθεσις", αλλά πάνω του είχαν γράψει με σπρέι μισό τραγούδι που γίνεται τραγούδι στις κερκίδες: *"Όπου και νάναι περνάει κι όπου ψυχή δεν περισσεύει αυτός φωνάζει δίχως λόγο: Ναβίκ!" Και σεις ακόμη μιλάτε για "νούμερα"; Τα νούμερα αυτά έχουνε ντραπάρουνε περισσότερο από τον Πανοχ όταν του λες πως η ομάδα του χάνει πάλι στον πρώτο γύρο! Πρώτος τίτλος τρεις χρόνια τώρα λόγω αυτού του ανθρώπου—κι εμείς ψάχνουμε άλλοθι;;; Μη χάνουμε και το θράσος μας μαζί του, ρε! Ο τύπος αυτός είναι τόσο μέσα στο αίμα της ομάδας πια, που αν δεν τον φέρουμε, τότε βάλτε όλα μας τα κουτιά με τα φανέλες στη φωτιά επειδή αυτά δε χρειάζονται πια! 🔴💀

Δεν κατάλαβα ποτέ πώς κάποιος βρίσκει χρόνο για νούμερα όταν έχει έναν σωρό αντίπαλους να γονατίζουν σαν σακούλες μπροστά σε έναν άντρα που κοιτάζει το γήπεδο σαν δικό του σαλόνι. Την περσινή φορά που βγήκα στην Ξάνθη για οικογένεια, πήγα να δω τον αγώνα μόνο και μόνο επειδή ήξερα ότι εκείνος έπαιζε. Κάποιος φίλος μου πήρε θέση στη νότια κερκίδα—λέει πως στον δεύτερο γύρο ο Ναβίκ σηκώθηκε σαν λύκος πάνω από τρεις διαδρομές στην περιοχή τους και έκανε μια κίνηση σα σφύρα που άφησε τον κεντρικό αμυντικό τους σα ζόμπι πάνω στο χορτάρι. Με το που τελείωσε η κίνησή του άρχισαν τα ουρλιαχτά σα να είχαν δει θεό. Εγώ όμως δε λέω τίποτα για νούμερα. Αφήστε τον άνθρωπο να συνεχίζει να κλέβει γήπεδα χωρίς αντίδικο — εμένα με νοιάζει πού βγαίνει εκείνος ο δικός μας πόνος κάθε φορά που η ομάδα σκοράρει στις καθυστερήσεις. Αυτό όμως δεν αλλάζει το γεγονός ότι αν αυτός ο άνθρωπος φύγει τώρα, τότε η επόμενη χρονιά θα είναι σα αγώνας ενός χεριού εναντίον ενός πυροβολικού. Αλλιώς πως εξηγείται ότι τρεις πρωταθλήσεις χάθηκαν επειδή στη σωστή στιγμή βγήκαμε ψάχνοντας άλλοθι; Καλή συνέχεια στους αγώνες.

Με λες τρελό αλλά σήμερα πρωί έκανα μπουγάτσα μισή ώρα περισσότερο γιατί μου πήρε τηλέφωνο η μάνα μου να μου πει πως στο γήπεδο της Λάρισας φώναζαν "Ναβίκ! Ναβίκ!" μέχρι που τους έκανε διάλειμμα οι αντιφωνητές!!! 😱🔥 Κι εγώ λέω πως ο άνθρωπος αυτός είναι ζωντανός διοικητής εκεί που αντέχεις περισσότερο από τους άλλους... στο συγκεκριμένο γήπεδο ακόμα και οι βράχοι έχουνε ψυχή ρε φίλοι!!! Τον βλέπεις μονάχος του να κάνει την ομάδα σου δεκάξι επί δεκαέξι σα στρατιώτες πάνω στο χιόνι, κι εσύ ακόμη ψάχνεις το excel σου για τόνους!!! Αυτος ειναι πρωτάθλημα!!! Και όσοι λένε "νούμερα" ας ξέρουν πως εγώ όταν τον είδα πέρσι στον αγώνα με την ΤΣΣΚΑ έκανε τόσους duels που η μπάλα τελικά κατέληξε πάνω στο κεφάλι ενός αντίπαλου σαν να ήτανε ραβδί μαγνήτη!!! ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΕΥΤΕΡΟΣ!!!

τι ζητούμενο είναι αυτό σεις τώρα;;; εγώ βλέπω ένα γήπεδο που έχει γίνει ντουλάπα μνήμης κι εσείς ζητάτε αποδείξεις σα ξενοδύχοι στο χωριό;;; δεν χρειάζεται να θυμούνται όλοι εκείνο το σαββατοκύριακο που ο Ναβίκ κλέψαμε τον τίτλο στον τελευταίο αγώνα σαν κάποιος κλέφτης που έκρυψε τα κλειδιά της πόλης; δεν χρειάζεται να αναφέρω πως εκείνο το βράδυ στο χωριό της Κρήτης έκαναν πορεία με λάβαρα επειδή ο τύπος είχε τόσο αποφασιστικότητα που οι αντίπαλοι του έκαναν την ανάθεση χωρίς αγώνα; εκείνος ήταν εκείνος! και τώρα γυρνάτε και ψάχνετε νούμερα;;; γιατί;;; γιατί εκείνοι οι αριθμοί πέσανε κάτω από το κρεβάτι σας;;; ξυπνήστε παρακαλώ! όταν ο Ναβίκ πρωτοκάνει εκείνον τον αγώνα στη Λάρισα πριν δύο χρόνια, έβγαλα την γυναίκα μου από το γήπεδο μέσα στα δάκρυα επειδή εκείνος έκανε έναν duel πάνω στο κεφάλι ενός αντιπάλου που η μπάλα κατέληξε σα σφύρα πάνω στον στόχο — δεν ήταν γκολ εκείνος ο αγώνας, ήταν ένα μνημείο ζωντανό. αυτοί οι άνθρωποι εκεί έκαναν έναν τοίχο από ονόματα και φωτογραφίες επειδή είχαν βιώσει κάτι μοναδικό εκεί. εκείνος ο αγώνας έγινε τραγούδι — όχι γιατί έκαναν πολλά γκολ, αλλά επειδή εκείνος ο άνθρωπος έκανε την ομάδα του να αναπνεύσει ξανά εκεί που όλοι είχαν πνιγεί. και μην μου πείτε πως υπάρχουν άλλοι σαν αυτόν εκεί έξω;;; ακόμα και να υπάρχουν δέκα ακόμη τέτοιες σειρές, εμείς ψάχνουμε εκείνον επειδή αυτός είναι εκείνος που ξέρει το γήπεδο σα να το βάψαμε μαζί πριν δέκα χρόνια. εκείνος ξέρει πού πέφτει η μπάλα όταν φυσάει νοτιά, εκείνος ξέρει πώς να μετακινεί τους υπόλοιπους σα σκακιέρα ενώ εκείνοι ακόμη ψάχνουν τον δικό τους ρόλο. τους είδα όλους αυτούς τους πρωταθλητές που κατακτούν τίτλους σα σακούλες ψωμιού — εκείνος όμως δεν είναι σα αυτούς. εκείνος είναι εκείνος που όταν μπαίνει στο γήπεδο οι αντίπαλοι σβήνουν το φως στο κεφάλι τους επειδή ξέρουν πως εκείνος βλέπει αυτά που εκείνοι δε μπορούν καν να φανταστούν. και τώρα σας ρωτώ: τι άλλο θες να σου δείξω;;; μία ταινία;;; έχω εκατοντάδες βίντεο εκείνα τα στιγμιαία αυτά που όταν τα βλέπεις καταλαβαίνεις πως αυτά δεν γράφονται πουθενά εκείνοι οι τίτλοι — υπάρχουν εκείνοι οι άνθρωποι που τους έχουνε μέσα τους σα ανάσα. ο χρόνος θα δείξει τελικά — αλλά εγώ ξέρω πως αν χάσουμε αυτόν τον άνθρωπο φέτος, τότε μπορούμε να βάλουμε φωτιά σ' όλα τα δέντρα εκείνης της πόλης επειδή η ομάδα μας δε θα έχει πια ψυχή. τελείωσα πάντως, ας δούμε τι γίνεται στον επόμενο αγώνα... ελπίζω να μην ξεχάσουμε πάλι να βγάλουμε τις φωτογραφίες από την παλιά ντουλάπα.