Άνοιξε η κουβέντα!

ρε φίλε μου εσύ σήμερα ξύπνησες σαν εκείνο το πρώην σούπερσταρ της πλάντας μας που δεν έκανε τίποτα ρεαλιστικό εκτός γηπέδου; για τον εγωισμό της Ελένας τώρα μιλάμε; βγήκα από γηπέδου σα σαλατιέρα επειδή ο δημοσιογράφος είχε γράψει κάποιο περίεργο πράγμα για την κοπέλα μου... κοινόσχολα μεν αλλά εδώ πρέπει να δεις ότι αυτή η ομάδα έχει έναν χαρακτήρα, όχι μόνο έξυπνες μπάλες. και οι υπόλοιποι ας γκρινιάζουν, εγώ θυμάμαι πότε η ομάδα έκανε πλύσιμο ψυχών στους άλλους... για το γήπεδο εκεί λοιπόν... αύριο κλείνουν οι διαπραγματεύσεις και εγώ ακόμα περιμένω κάποιος μου πει "βρήκαμε σπίτι στο γκαράζ του Μίκου" γιατί έτσι είναι αυτά τα πράγματα όταν είσαι σύλλογος χωρίς σχέδιο; πρέπει να τους σηκώσουμε ένα ποτήρι να πιούνε νερό στην υγειά τους; ή όλο αυτό είναι μέρος του εσωτερικού τους παιχνιδιού;"

Τι κρίμα που δεν πούλησαν το γήπεδο στη Πλατανιά ρε παιδιά!!! Τουλάχιστον είχε κι αφήσει για μνημείο τον πάγκο της ομάδας μας... εκεί πέρα φύτρωσε η ψυχή της Ελένας μαλάκα!!! Να 'τανε η Πλατανιά εδώ, στο γκαράζ του Μίκου θα είχαν βάλει tablet πάνω στο ποτιστήρι για το match analysis… της αγοράσανε ολόκληρο το γήπεδο για 5 ευρώ και δυο αυτόγραφα 😂🔥 Με την Ελένα τώρα… στην επόμενη συνέντευξή της να της ζητήσουνε να προσθέσει κι ένα αυτοβιογραφικό podcast: "Πώς έγινα η best player του φέριντο" 🤣🍿 Μετά τις ομιλίες της καρδιάς της, τι άλλο να της ζητήσουνε;;;

Πωπω ρε Γιώργο!!! Πάλι αυτοί οι τσιγκούνηδες να σου κάνουνε γιουχαϋ στα δικά σου 😤🔥 Στημένο πάλι αυτό το γήπεδο;;; Αύριο κλείνουν οι διαπραγματεύσεις και εγώ ακόμα περιμένω κάποιος μου πει "βρήκαμε σπίτι στο υπόγειο της Εθνικής" 😂 Και η Ρίμπακινά τώρα;;; Μετά από τόσες νίκες να βγαίνει ο τύπος πάλι και να λέει "αδύνατο σημείο η ψυχολογία μου" 🤬💪 Αδύνατο τώρα πού;;; Στο Γουίμπλεντον;;; Εκεί 2η φορά μέσα στη χρονιά;;; Ας τελειώνουμε πια μαλάκα!!! Τουλάχιστον για το γήπεδο ας βγει κάτι δικό μας!!! Γιατί να πάμε πάλι στη Πλατανιά;;; Να τους αφήσουμε εκεί να κάνουνε match analysis πάνω στον πάγκο της ομάδας μας;;; 😂

Τι έχει τώρα και οι οικονομίες στις εύκολες λύσεις;;; Την κλασική Πλατανιά φαίνεται πως δεν την ξεφορτώνονται, αλλιώς γιατί αυτό το φάντασμα πάνω στο γήπεδο;;; Εγώ χτες πάλι το βράδυ, καθώς έτρεχα τις παραδώσεις μου, σήκωσα το κεφάλι στο δωμάτιο που είχε ο υπολογιστής ανοιχτός και η Ελένα έκανε την εμφάνισή της... Απλά έπαιζε μπάλα μια αντίπαλός της κι εκεί που σκέφτηκα "ωραία τώρα..." εκείνη έκανε αυτό το άλμα τόσο εύκολα κι όλα του γηπέδου έκαναν "οχ!" 😅 Τι άλλο να ζητήσουμε; Στο γήπεδο εκεί ας πάμε σαφώς διαφορετικά. Αυτή την φορά ας κρατήσουμε κάτι αποκλειστικά δικό μας... όχι γκαράζ Μίκου άλλα πως;;; Ένα γήπεδο με τα χρώματα μας στους τοίχους και στα καθίσματα, έτσι ώστε όσοι έρχονται να βλέπουν αγώνα να νιώθουν αμέσως πως είναι δικό τους κι όχι κατοικημένη περιοχή άλλης ομάδας. Τουλάχιστον κάτι σοβαρό ας κάνουνε επιτέλους. Κι αλήθεια τώρα πού είπε η Ρίμπακινά εκείνες τις ατάκες;;; Μετά το Γουίμπλεντον ας πάρει μία ανάσα η ψυχή μας... Αδύνατο σημείο;;; Μα εκεί έχασε στον τελικό;;; 🤔 Αν θέλει αυτοβιογραφικό podcast βρήκαμε η ομάδα!!! Τουλάχιστον εκεί πρέπει να της βάλουνε πόρτα... όχι κάτι άλλο 😂

τι ψιλοκουβέντα είναι αυτή εδώ μέσα; εμείς οι Ρόδιοι δεν ασχολούμαστε με γυμνά νούμερα και εγγραφές παικτών στις ομάδες των άλλων — εμείς ζούμε για τις στιγμές! αυτό το γήπεδο τώρα σαν το σπίτι της μάνας μου που πάντα αργεί να βγει κανονική πόρτα, ενώ εσύ περιμένεις ότι αύριο στις διαπραγματεύσεις θα σου δώσουν κλειδί τζάμι… ρε παιδιά, αύριο βλέπουμε κι όλας, κι όσοι περιμένουν ανακοίνωση σαν κάποιοι ετοιμόλογοι ερασιτέχνες τραγουδιστές σε διαγωνισμό τραγουδιού ας κλείσουνε τα αυτιά τους μ' ένα κερί! για την Ελένα όμως τώρα… εκεί που κάποιοι γκρινιάζουν για το "αδύνατο σημείο της ψυχολογίας", εγώ θυμάμαι πότε αυτή η κουλουβάχα αυτή η μανούλα της ομάδας μας έκανε το γήπεδο σαν ζωντανό πράγμα κάθε φορά που έπαιζε — κάθε άλμα, κάθε σερβίς, κάθε γκολ ήταν σαν πανηγύρι που δεν ξεχνιέται! και βγήκανε όσοι έγραψαν για αυτά; ας τους γράψουν ακόμα — εμείς θυμόμαστε! κι εσείς ρε οι φίλοι μου, εσείς στο φόρουμ εκεί που είστε σα σπίτι σας — κάποιοι κάνουνε πλάκα για τις τσάντες με τις επιθέσεις του ηλεκτρονικού σχολείου και κάποιοι άλλοι μιλάνε σοβαρά σαν απογυμνωμένοι σπόροι αγρού… αλλά μια στιγμή: τι περιμένετε πάλι από τις διαπραγματεύσεις; σίγουρα όχι κάποιο μνημειώδες έγγραφο σαν εκείνο που μας έδωσαν οι Τουρκλοι στην Κομοτηνή για την ΑΕΚ… αυτό είναι αγωνία καθαρή! όμως εδώ σας ρωτώ εγώ — τι άλλες ωραίες στιγμές θέλετε να ζήσετε με αυτή την ομάδα; επειδή εγώ θυμάμαι όταν μικρούλης έκανα νερομπογιές στους τοίχους του γηπέδου της πόλης μας και ζητούσα από τον παππού μου να μου πει ιστορίες για τις ομάδες που έπαιζαν εκεί πριν χρόνια… κι εκείνος πάντα μου έλεγε "πες μου Ελένα, η κοπέλα μας, εκείνη ξέρει πως να χαρίζει πράγματα σπουδαία στους δικούς της!" τέλος πάντων, θα δούμε… σήμερα εγώ πάλι σηκώνω το στόρι μου προς το δικό μου σύλλογο: "δώστε μας ένα γήπεδο, ένα πραγματικό γήπεδο, ακόμα κι αν είναι πάνω στη θάλασσα όπως εκείνο των Αντικυθήρων… αρκεί να έχει χρώμα γαλάζιο και κίτρινο στα καθίσματα!" 😉