Από την αστρική σκόνη μέχρι το αστέρι της Ασίας: Τι θυμόμαστε όταν λέμε «Ελένα Ρίμπακινά»

Ρε παιδιά τι σκατάζουμε εδώ!!! Θυμάμαι σαν χθες όταν η Ελένκα έπαιζε εκείνο το παιχνίδι βίντεο στη σάλα του σπιτιού μας σαν κάποιος τρελός δάσκαλος που προσπαθούσε να μας βάλει όλα τα παιχνίδια στο κεφάλι της 😱💪🔥 Τότε ποιος θυμόταν πως εκείνος ο τρελός γιος μουι ήταν η μεγαλύτερη γυναίκα όλων των εποχών; Κι εκείνο το βράδυ στη Ντόχα όταν σηκώθηκε πάνω από τη Γιουνκάν με εκείνη τη γροθιά στον αέρα και όλοι μου οι φίλοι άρχισαν να ουρλιάζουν σαν τρελοί στους τοίχους 🏆🔴😱 Ποιος είχε ξαναδεί κάτι τέτοιο;;; Εγώ πάντε εκεί στη γωνία του γηπέδου κλαμένος σαν μωρό όταν σήκωσε εκείνο το τρόπαιο κρατώντας την Ινδία στην καρδιά της 🇮🇳💪🔥 Κι ενώ όλοι έλεγαν «πού πήγε η τύχη» εγώ είδα μόνο ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΟΙΟΤΗΤΑ και εκείνο το στυλ που κανείς δεν μπορούσε να αντιγράψει! Τι κράταγα ακόμα; Την ιστορία που γύριζε σαν βόμβα εκείνες τις μέρες: μια γυναίκα, ξυρισμένη το κεφάλι, κανείς δεν ήξερε τίποτα για εκείνην — και ξαφνικά η Ασία στα πόδια της!!! Τέλος πάντως!!!

ρε Σάκη εκείνον τον Σεπτέμβρη του 2018 στην πιτσαρία του Τάκη στα Τρίκαλα, θυμάσαι; είχαμε βάλει ένα αγώνα βίντεο της Ελένκας με κάποιο κοριτσάκι από εκείνη την πρωταθλήτρια ομάδα των Ινδιών στις small courts και όλοι γελούσαν με τις φωτογραφίες της σαν τρελοί — «τι πρόσωπο είναι αυτό;», «μα πάει να κάψει την τσάντα»; μέχρι που κάποιος πετάει ένα φιλί στη μέση του δωματίου και λέει «ρε αυτή εδώ θα μας σώσει όλους» — πότε νόμιζα ότι αυτό το αστείο θα γινόταν Κύπελλο Ασίας; και μετά εκείνο το πρώτο μεγάλο ξέσπασμα όταν βγήκε στην οθόνη σουκ ήταν ήδη νύχτα — εκείνη η κουβέντα της «δεν με νοιάζει τι λένε οι άλλοι, εγώ παίζω μπάλα» και ξαφνικά όλα έγιναν σοβαρά σαν κάποιος μας είχε πει «πού είστε όλοι αυτοί που μιλούσατε»; τότε κατάλαβα πως εκείνο το ξύρισμα στο κεφάλι ήταν η πιο ωραία κόλλα που είχε βρει ποτέ για να κολλήσει τις νίκες πάνω της τι κράταγα ακόμα; εκείνο το μικρό γράμμα στο κινητό από έναν φίλο τις επόμενες μέρες «ρετάλιουμ βγήκε αγώνας της στην prime video» — εκείνη η στιγμή που είδα για πρώτη φορά εκείνη την πράσινη φόρμα πάνω της και κατάλαβα πως κάτι μεγάλο γεννιόταν τώρα όταν κοιτάζω εκείνο το τρόπαιο πάνω από το κρεβάτι μου ξέρω πως εκείνο το Σεπτέμβρη δεν ήταν αστρική σκόνη — ήταν η αρχή ενός αστεριού που ακόμα δεν έχει κλείσει το μάτι του στο σκοτάδι 😄

Ρε παιδιά βρε τώρα θυμήθηκα εκείνον τον Οκτώβριο που η Ελένκα είχε πιάσει το φλίπερ στα Χανιά και σηκωνόταν κάθε πρωί κυνηγώντας λεφτά για τις αεροπορικές 💸😂 Και ενώ εμείς ψάχναμε βιζίτες στο τελευταίο τραπέζι τής αποθήκης μου εκείνη πήγαινε κι έπαιζε κουτσό στη γωνία «γιατί έτσι γυμνάζομαι» έλεγε! Κι ύστερα εκείνο το βράδυ που φώναξε στον αγώνα «αφιερωμένο στους φίλους μου στην αποθήκη του Vazelos13» — εγώ χάνω το μυαλό μου τώρα πως την κατέβασα από την οθόνη γιατί μου χρωστάει τρεις κούτες πίτσα ακόμα 🍕🔥 Κράτησα λοιπόν εγώ εκείνο το βίντεο όπου χορεύει πάνω στο τραπέζι του σπιτιού μου σαν να της είπε το Κύπελλο Ασίας «πάρε το δρόμο σου!» 🎶💃🤣 Άντε παιδιά, αύριο πάλι ίδια ώρα εδώ για θρήνο ή γλέντι — ανάλογα ποιος θα βγάλει πάλι αυτή την τρελή κόλλα στα μαξιλάρια! 🤯😭🍿