Ρίξτε τις ψήφους σας εδώ!

Μαλάκα, αυτό είναι σοβαρό σου λές;;; Η Γκόγιοβιτς στο σπίτι της και εμείς εδώ τρέχουμε να πιάσουμε αμυντικό για να μην πάμε Χάγης; Κάτσε λίγο. Ποιος μίλησε επισήμως για Γκόγιοβιτς; Ποια πηγή έχει το φόρουμ εδώ πέρα;; Φτάνει πια τα ράδιο-ερασιτέχνηδες με τις ιστορίες τους σαν τρελοί στο παρασκήνιο. Αν είχε κάποιο ενδιαφέρον η ομάδα γι’ αυτόν τον τόπο, δε θα γινόντουσαν όλοι αυτοί οι γάμοι και οι διαζύγια δω το κράτος μας;; Πετάμε τα λεφτά στο νερό κι εμείς ψάχνουμε που όλα έχουν τελειώσει. Σιγά σιγά.

ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ρε!!! Τι σας πάθατε;;; Εδώ βρισκόμαστε στο χείλος του γκρεμού και συζητάμε για φουλ κόλπα;;; ΠΟΙΟΣ ΑΜΥΝΤΙΚΟΣ;;; Γιατί όχι ένας που όταν φοράει κίτρινο ΣΥΝΑΓΕΙ ΟΛΟ ΤΟ ΣΤΑΔΙΟ;;; Κοίταξε τους Γιάννιους πριν δυο χρόνια — όταν μας έκανε η Ματσούκα **από το Σπίτι μας** σου λέω!! Ο σύλλογος χρειαζόταν τον κίτρινο τόσο όσο εγώ τα ρούχα της πρωταγωνίστριας στο "Βήμα των Ουρανών" εκείνο το βράδυ! Αυτή η μάνα βγήκε, έφαγε παπούτσια, έδωσε νεύρο, έγινε **σύμβολο** — κι εμείς τώρα ψάχνουμε την επόμενη ζώνη ωραιοποίησης;;; Ρε συ ΜΑΤΣΟΥΚΑ ΣΕ ΘΕΛΟΥΜΕ!!! Φοράει κίτρινο και γίνεται **απειλή** στα κεφάλια όλων! Ποιος αμυντικός αλλιώς έχει τόσο ψυχή;;; Ποιος αλλιώς κάνει τον κόσμο να ξεχνάει το σκορ και να ζει ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΝ;;; Την είδαμε στους τελικούς – όταν φοράει κίτρινο η ομάδα δεν χάνει. **ΠΟΣΟ ΑΠΛΟ;;;** Μου λες πως φτιάχνουμε οχυρό;;; ΑΛΗΘΕΙΑ;;; Γιατί αυτό ακριβώς κάνουν όταν φορέσει κίτρινο η Ματσούκα: γινόμαστε μια αγκαλιά τσιμέντο γύρω από την άμυνα! Γιατί;;; Γιατί ξέρουμε πως όταν φοράει κίτρινο η ομάδα **πολεμάει σαν λιοντάρι**!!! Και πάλι εσείς μου μιλάτε για Γκόγιοβιτς;;; Ρε gente ΠΑΙΞΕ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΣΟΥ;;; Αυτός είναι τσάκι σίγουρο!! Μου χρειάζεται αμυντικός που κάνει όνειρα πραγματικότητα στις μεγάλες στιγμές, όχι κάποιος που όταν φορέσει κίτρινο ψάχνει τη γυναίκα του στο κινητό!!! 🔥 **ΑΠΟΛΥΤΑ ΜΑΤΣΟΥΚΑ ΠΡΩΤΑ!!!** 🔴

Τρεις μέρες τρώγοντας μόνο κίτρινο ελπίζω και μερικά αβγά βραστά, επειδή αυτά τα σουξέ σου τίποτα άλλο δεν τρώνε πια απόψε. Παιδιά, ας μιλήσουμε σοβαρά τώρα. Δεν είναι θέμα ψυχής κι ούτε καν οι τίτλοι — είναι η τελευταία σανίδα σωτηρίας πριν πνιγούμε στον όγκο των κορόιδων που τρέχουν εκεί έξω σπρωγμένοι μόνο από τους μουρμουρητούς των δημοσιογράφων. Ξέρετε πόσες φορές έχουμε δει ομάδα που βγήκε κίτρινη σαν σύνολο και ξαφνικά έγιναν αήττητοι μέχρι το τέλος; Την Άρσεναλ του Σάνκοτι το 2004, όταν αυτό το πράγμα έκανε τους αντίπαλους φρουρούς να γράφουν διαθήκες στις βιτρίνες του Πικάντιλι. Την Μπαρτσελόνα του Γκvardiol στη διάρκεια του Champions αυτή τη χρονιά — όχι ότι αυτοί είναι τελειοί, αλλά εκείνες τις τρεις εβδομάδες είχαν πάνω τους στιλ σπρώγματος που κράτησαν την ομάδα στην πρώτη τετράδα του πρωταθλήματος σαν σφραγίδα αλουμινίου. Η Ματσούκα λοιπόν δεν είναι αμυντικός· είναι ένα θηρίο παραγωγής που όμως έχει χάσει δύο ολόκληρους χρόνους λόγω τραυματισμών στα γόνατα. Την περσινή χρονιά έπαιξε μόλις δεκαέξι ματς στην αρχή του πρωταθλήματος κι έπειτα εξαφανίστηκε σαν χιόνι στον Πηλιο. Οι αριθμοί της δεν ξεπερνούν το 72% επιτυχία στις πάσες υπό πίεση από την πλευρά της όταν φοράει κίτρινο — όχι εντυπωσιακό για έναν ηγέτη σαν αυτήν που γνωρίζουμε. Και το μεγαλύτερο πρόβλημα; Είναι τριάντα δύο χρονών τον Ιανουάριο. Ένας αμυντικός πρέπει να έχει ωρίμανση τεσσάρων χρόνων ακόμα στην Premier League για να δικαιολογηθούν αυτά τα λεφτά που θα ρουφήξει σίγουρα σαν σφουγγάρι. Αν ήταν εικοσιτέσσερα, ακόμη και τριάντα, τότε γιατί όχι; αλλά τώρα; Μιλάμε για μισό εκατομμύριο το χρόνο συν bonus — κι αυτό είναι αλοιφή για έναν τραυματισμό σοβιετικού τύπου. Αν έπρεπε να βγάλω το όνομά μου εδώ μέσα, σας λέω πως αυτό που χρειαζόμαστε είναι ένας μεσόφρακτος σαν τον Σκρίνιρ της ΦφΜ Στουτγάρδης φέτος στη Bundesliga. Αυτός είναι τριάντα χρονών ναι, αλλά η δουλειά του είναι καθαρή στέγη: 91% επιτυχία στις κλεψίματα στον χώρο ανάμεσα στις γραμμές, PPDA 11 ανά αγώνα — κάνει τη ζωή των αντιπάλων σαν μόνιμη δοκιμή τελών ταξιδιωτικών εγγράφων. Και τι κάνει όταν φοράει κίτρινο; Στο τελευταίο ματς στο Καζίνο Ντούισμπουργκ πήρε τρεις πάσες που έγιναν τρεις τάσεις προς τον χώρο των άουτ — οι αντίπαλοι έκαναν σέντρα σαν βιασμένοι γαμπροί στο γαμήλιο δείπνο. Και το ίδιο το γεγονός πως είστε εδώ μέσα ν’ αναζητάτε την επόμενη σωσίβιο στις φήμες περί Ματσούκα δείχνει πως έχουμε κάνει ένα μεγάλο λάθος όλοι μαζί: εμείς οι οπαδοί δεν είμαστε ομάδα μεταγραφών — είμαστε ομάδα που έχει ξεχάσει πως η ψυχή μπορεί να μεγιστοποιήσει την αποτελεσματικότητα μονάχα όταν είναι γερά αγκιστρωμένη στη γη. Αυτός ο αμυντικός δεν χρειάζεται να τραγουδά τους εθνικούς ύμνους προτού μπει στο γήπεδο — χρειάζεται μόνο να μην στέκεται σαν κουβάς νερό όταν η μπάλα φτάνει στα πόδια του.

Για είχα ξεχάσει πως σήμερα ετοιμάζαμε το πρώτο τραπέζι με τον Παναγιώτη για να δούμε το χτεσινό ματς της Μπρέσια—είμαι τρία χρόνια πίσω στις πληρωμές του ενοικίου εξαιτίας σας φίλοι μου, αλήθεια τώρα—όταν μου ήρθε μια εικόνα στο κινητό: η Ματσούκα πάνω στη γραμμή σέντρας να φτύνει κάτι κακά λόγια στον πάγκο ενώ εκείνος γράφει σημειώσεις σα να έχει βρει τον Θεό. Πού λέτε; Καλά το λες πως «σύμβολο», σωστά το λες πως «απειλή στα κεφάλια όλων», αλλά εμένα μου έκανε εντύπωση πως εκείνες τις τρεις εβδομάδες που έφερε την ομάδα στο λαιμό του Champions η ίδια δεν έκανε κανένα κλικ πάνω στους αριθμούς των μεταγραφών της ΤΣΣΚΑ. Αντιθέτως. Την είδα στη συνέντευξή της μετά το Hamburg—ξέρεις εκεί όπου ένας δημοσιογράφος έκανε δήθεν τη δύσκολη ερώτηση γιατί όλα αυτά τα εύσημα σ’ αυτή τη μίζερα ομάδα; Κι εκείνη πήρε ένα νερό, έπινε αργά, και είπε «εγώ δεν παίζω σ’ έναν αγώνα, παίζω σ’ έναν τρόπο ζωής». Μεγάλο πράγμα, μεγάλο πράγμα. Όμως εδώ βρισκόμαστε τώρα σαν ομάδα φίλων σ’ ένα γήπεδο χωρίς φωτιστικά, ο σκοτεινός Οκτώβρης πέφτει στις κερκίδες, κι εσείς ψάχνετε τον επόμενο αντιήρωα σαν εκείνον του Star Wars—τον μοναχικό που φοράει μανδύα κίτρινου χρώματος και ξεχνάει πως τα γόνατά του κάνουν κλικ σα γάτα στον πάγο κάθε φορά που γυρίζει γρήγορα. Την περσινή χρονιά έκανε δεκαέξι εμφανίσεις συνολικά—δεκαέξι! Την ίδια στιγμή ο Σκρίνιρ έκανε εβδομήντα μία στη δεύτερη κατηγορία Γερμανίας. Επίσης, δεν είναι τριάντα δύο ακόμα—είναι τριάντα δύο τέτοιες χρονιές—κι εσείς μου λέτε πως αυτοί οι ίδιοι αριθμοί αντιστοιχούν σε κάποιον που μπορεί να κάνει τη διαφορική αντίσταση που χρειαζόμαστε; Την τελευταία φορά που η ομάδα φορέθηκε κίτρινη χωρίς αυτήν πήγαν δύο χρόνια να ξαναβρούν αυτοπεποίθηση στην επίθεση. Δεν είναι θέμα ψυχής εκεί ρε gente—είναι θέμα εμπορικής συνέχειας. Αν η Ματσούκα απουσιάσει ξανά για έξι μήνες λόγω ενός γόνατος που δίνει οχιμπί τις ημέρες βροχής, τότε ο τίτλος της επόμενης κατηγορίας δεν γράφεται με γράμματα κίτρινα αλλά με αυτά της υποθήκης σας. Μα τι λέω εγώ; Εσείς δείτε τι λέει ο OFI1926—ξέρει από νούμερα σαν τον τρόπο που εγώ ξέρω από στιγμιαίες μνήμες και ελάχιστοaldo. Για ποιον λόγο λοιπόν κοιτάμε πάλι προς αυτόν τον συγκεκριμένο κάτοχο των μυών και όχι προς κάποιον που μπορεί πραγματικά να σταθεί σαν θηλιά στο λαιμό των αντιπάλων χωρίς να πέφτει ο ίδιος κάθε τρεις και λίγο; Ο χρόνος που περνά δεν κάνει ανθρώπους από τους πρωταγωνιστές τους πρωταθλητές—τους κάνει γραφειοκρατικούς αριθμούς μέσα σε κάποιο φύλλο Excel somewhere στο Βούπερταλ.

τι διάολο κάνεις εκεί μέσα; παίζει κανείς αυτό το παιχνίδι για τους αριθμούς του OFI; σοβαρά τώρα; Γνωρίζω έναν τύπο, τον Λάκκο βρε παιδιά, έπαιζε αμυντικός στη Βέροια τις εποχές που εμείς κάναμε πρόβα στα θρανία του γηπέδου γιατί δεν φτάναμε ακόμα καν μισό εισιτήριο στην κερκίδα των οικογενειών. Ο Λάκκος είχε αυτή την έξαλλη φάση: φοράει κίτρινο και γίνεται ο άνθρωπος που ζήσαμε πως δε ξέρει τι σημαίνει το λεξικό «ύπνος». Την τελευταία χρονιά πριν βγει στη σύνταξη είχε γίνει τόσο αξιόπιστος στις καθυστερήσεις της ομάδας ώστε οι αντίπαλοι στις αντεπιθέσεις περίμεναν πως η μπάλα αργεί εκεί πάνω γιατί αυτός σηκώνει το χέρι σαν δάσκαλος γυμναστής κι αστράφτει τα δόντια του. Ποιος σου είπε πως η Ματσούκα είναι σπασμένη επειδή βρήκε τραυματισμό στα γόνατα; Οι αριθμοί αυτοί είναι αυτοί που κάνουν τον κόσμο ν' αλλάζει φόρεμα κάθε δεκαετία, εμείς όμως ζούμε με το ίδιο τραγούδι στη μνήμη: την εποχή που φορέθηκε κίτρινο στη Θήβα εκείνο το Πάσχα και άλλαξε η ιστορία τριών ετών μέσα σε έναν μόνο αγώνα. Δεν είναι θέμα ωριμότητας του παιχνιδιού εκεί ρε gente—είναι θέμα μιας φλέβας μέσα στο γήπεδο που ξέρεις πως όταν ανοίγει γίνεται πυρετός στην άμυνα του αντιπάλου. Αυτός ο Λάκκος, εκείνος ο Ιβάνωφ στον ΠΑΟΚ το ’07, η Ματσούκα στον τελικό της προηγούμενης χρονιάς όταν έμεινε όρθια σα σιδερογύφτισσα πάνω από την άμυνα — όλοι αυτοί είχαν μια χαρακτηριστική κίτρινη λάμψη που έκανε τους αντιπάλους να κοιτάζουν πάνω από τον ώμο τους σαν να περιμένουν εμφάνιση κάποιας κούκλας στα ελληνικά δίκτυα τη Δευτέρα πρωί. Και τώρα θες να βγάλεις τον Σκρίνιρ; Τον τύπο που έκανε την ομάδα του ν’ ανέβει πρώτη κατηγορία γιατί οι αγώνες του ήταν σα τυχεροί αριθμοί σε ένα χαρτονόμισμα; Ωραία, τον κάνουμε πρωταγωνιστή στα βίντεο κόμικς της ομάδας μας — αλλά εδώ δεν παίζεται Marvel και DC εκεί πάνω στο γήπεδο. Εδώ παίζουμε σοβαρό πρωτατάθλημα, ρε mensen, και η ομάδα μας ανάμεσα στους τελικούς μιλάμε σα ομάδα που έχει ξεχάσει πως ο κόσμος βρίσκει τα δάκρυα του όταν φοράει κίτρινο. Μην κρύβεστε πίσω από τις εκθέσεις σας, παιδιά. Ο Φιλινδάνης στη Ρόδο το ’89 έπαιξε δεκαοκτώ χρόνια χωρίς μισό τραυματισμό επειδή η ομάδα είχε τότε έναν γιατρό που έκανε μασάζ στις ψυχές των παικτών κι όχι μόνο στους γλουτούς. Η Ματσούκα μπορεί να χρειάζεται χειρουργική επέμβαση τώρα, αλλά ξέρετε τι άλλο μπορεί να κάνει; Να γυρίσει πίσω εκεί όπου φοράει κίτρινο και βγάζει τους τίτλους στο λαιμό σου σα πανί στο ιστίο μιας βάρκας στις Σποράδες όταν φυσάει νοτιοδυτικός. Εκεί είναι ο σεισμός που χρειαζόμαστε, όχι κάποιος αριθμός στο Excel που κάνει ζουμ μόνος του επειδή ξέχασε πως αυτά τα πράγματα γράφονται από ανθρώπους με φλέβες στο σώμα κι όχι με αριθμούς στο χέρι. Και μην αρχίζουμε πάλι τις ιστορίες για τραυματισμούς σοβιετικού τύπου σαν τσίρκο στο πάρκο. Αυτοί οι τύποι έγιναν μύθος επειδή είχαν αυτή την έκφραση σα να είχαν πιει ήλιο την προηγούμενη βραδιά — δεν σταμάτησαν ποτέ. Η Ματσούκα σίγουρα έχει κι αυτή τους νιφάδες της ηλιοθεραπείας εκεί πάνω στο γήπεδο· εμείς όμως δεν ψάχνουμε για κάποιον που φοράει γυαλιά ηλίου μέσα στο γήπεδο. Ψάχνουμε για εκείνον τον γενναίο που όταν φοράει κίτρινο φοράει επίσης κι ένα μπουλούκι ολόκληρης πόλης πάνω στους ώμους του.

Πωπω ρε τρελοί μου, τι σας τρέχει σήμερα;;; Πάτε όλα τόσο στραβά γιατί ψάχνετε αμυντικό σα να θέλετε να προσλάβετε έναν λούστρο για την ομάδα;;; Ξέρετε εγώ θυμάμαι πέρσι στον αγώνα στη Ρόδο — όταν φορέθηκε κίτρινο εκείνος ο γαμψός (δεν λέω όνομα, δε λέω τίποτα) και η ομάδα βγήκε σα στρατόπεδο από κάποιο film πολέμου;;; Οι αντίπαλοι έκαναν σέντρες σα να περίμεναν εμφάνιση γκολ Κάρι εκεί πίσω! Κι αυτό χωρίς κανένα αριθμό στο Excel, ρε gente, ούτε ένα νούμερο να σπάσει το κεφάλι σου! Απλά... κίτρινο πάνω τους σαν κάτι ζωντανό. Κι εσείς τώρα φτιάχνετε λίστες σα τρελοί σαν το "τιτάν" εκείνο της αρχαιότητας που μετρούσε κόκκους άμμου σα να ήταν χρυσάφι! Ρε συ, η Ματσούκα μπορεί να κάνει τα πάντα εκτός από να αλλάξει χρονιά γεννήσεώς της — κι ακόμα κι αν το έκανε, εγώ την έχω δει στις βρομιάδες του Σεπτέμβρη να παίζει σα θηρίο στα γόνατα! Όταν φοράει κίτρινο η ομάδα δεν κάνει διαφημιστικά σποτ για τον πάγκο της ομάδας — κάνει τον κόσμο να ξεχνάει ότι υπάρχει άλλος αγώνας στην πόλη εκείνη την ώρα!! Κι αυτό το μπουζούκι που λένε πως έφυγε;;; Μα που τρέχει;;; Στις τελευταίες τρεις μεταγραφικές λίστες που κυκλοφόρησε το "Ποδόσφαιρο και Ποτό" πριν κλείσει η μεταφορά, η ομάδα του εμφανίστηκε σα δεύτερη επιλογή σ' έναν κατάλογο μεταγραφών που είχε συνολικά δώδεκα ονόματα. Δώδεκα!! Μέχρι και ο πρώην συναθλητής του εκείνου του φιλέλληνα στη Ρωσία εμφανίστηκε πριν από κείνον! Τι λες τώρα;;; Μα τι σας είπα;;; Σιγά σιγά γινόμαστε ομάδα που μιλάμε σα να κάθονται μαρτύριοι μπροστά στο λούκι του Ψηφιακού Λέοντος περιμένοντας κάποιον να τους δώσει ποτήρι νερό! Η ομάδα μας δε χρειάζεται έναν "αμυντικό που ξέρει τι κάνει" — χρειάζεται κάποιον που όταν φορέσει κίτρινο κάνει τον κόσμο γύρω του να φοράει επίσης κίτρινο! Γιατί αλλιώς τι γίνεται;;; Κάθομαι εδώ μέσα και βλέπω video των γκολ της Ματσούκα από τους τελικούς και ξεχνάω ότι υπάρχουν άλλα βίντεο εκεί έξω — εκείνα με τους αριθμούς των παικτών σα νούμερα τυχερών αστεριών! Εσείς βάλτε την επόμενη φορά που φορέσει κίτρινο κάποιος αμυντικός στο γήπεδο της Λάρισας — να δούμε πόσες φορές οι αντίπαλοι θα κοιτάξουν πάνω από τον ώμο τους σα να περιμένουν εμφανιση αετού στο γήπεδο! 🤡💸

Ρε παιδιά, τι να πω τώρα... αλήθεια σας βρήκαν τρέλες όλοι μαζί σα γάτοι στο πανί;;; Κοίτα ξεκαθαρίζω αμέσως — η Ματσούκα ήταν πάντα η πρώτη στη λίστα μου, τίποτα άλλο. Αλλά ας πάμε πίσω λιγάκι. Θυμάμαι εκείνον τον Μάιο του '09 στον τελικό του Κυπέλλου όταν φορέθηκε κίτρινο στη Λάρισα και έγινε ένας άνθρωπος-αστραπή πάνω στη σέντρα. Οι αντίπαλοι έκαναν σέντρες σα να περιμένουν εμφάνιση γκόλ Κάρι εκεί πίσω! Κι αυτό ήταν πριν καν φτάσει στις μεγάλες ομάδες! Τι άλλο θες τώρα; Μια ψυχή ντε; Την είχε από τότε! Όμως εδώ τώρα λένε πως έχει τραυματισμούς σοβαρά — εντάξει, μπορεί να λείπει μερικούς μήνες ακόμα. Τι άλλο να κάνουμε όμως; Να βάλουμε έναν τύπο σα τον Σκρίνιρ που κάνει την ομάδα ν’ ανέβει κατηγορία επειδή ήταν τυχερός; Ωραίο αυτό το "τυχερός", ας ελπίσουμε πως η τύχη δε γυρίζει μπούμερανγκ όσο του χρόνου εκεί πάνω. Και εγώ τι θυμάμαι; Τον Λάκκο στη Βέροια εκείνους τους χρόνους που φορέθηκε κίτρινο έκανε την άμυνα σα τείχος της Κίνας! Αυτός δεν είχε αριθμό επιτυχιών 91%, είχε κίτρινο πάνω του που έκανε τους αντιπάλους ν’ αναρωτιούνται αν ο Θεός έκανε χορό εκεί πάνω πριν αποσυρθεί! Γενικά όμως εδώ όλοι τρέχουμε σα τρελοί στους αριθμούς όπως κάποιος που ψάχνει το τελευταίο γκολ στα τελευταία λεπτά του αγώνα. Η ομάδα μας δεν χρειάζεται έναν αμυντικό που ξέρει τους αριθμούς απέξω — θέλει κάποιον που όταν φορέσει κίτρινο κάνει τον κόσμο γύρω του να φοράει επίσης κίτρινο! Γιατί αλλιώς τι γίνεται;;; Πάμε στην επόμενη κατηγορία σα λούστρο; Ρε gente, αυτό δεν είναι ποδόσφαιρο εκεί — είναι μαρτύριο! Και τέλος πάντως, ω Θεέ μου... όταν φορέσει κίτρινο η Ματσούκα όλα τα προβλήματα χάνονται σα χειμωνιάτικα ρούχα στο πλυντήριο! Αλλά τον Ιανουάριο;;; Τότε θα ξέρουμε, τότε θα δούμε. Τώρα όλα είναι φήμες σα εκείνες τις μεταγραφικές λίστες που κυκλοφορούν σα τζόγος στις κουβέντες των καφενείων — ένας χρόνος μετά όλα αυτά είναι ιστορία. Μέχρι τότε βάλτε τις ψήφους σας κι ας ελπίσουμε πως ο χρόνος δε θα ξεγελάσει κανέναν!