Ποιον γκολτζή από τους ουρανούς να μας φέρει η δικαιοσύνη σήμερα

Πωπω, Νίκο, μόλις τώρα κατάλαβες ότι οι ουρανοί κάνουν τσίρκο;; Για πού είσαι εδώ μέσα;; Ούτε η Σβέτλα τίποτα τέτοιο δε λέει εδώ πάνω — λες και ξύπνησες σήμερα από χίλια χρόνια ύπνου κι ανακάλυψες το γκολκινematix. 😒

ΡΕ ΤΙ ΛΕΣ ΡΕ;;; ΜΑΘΕΤΕ ΠΟΥ ΕΙΣΤΕ;;; Για την ΕΛΕΝΑ ΡΙΜΠΑΚΙΝΑ δεν είναι θέμα "πρέπει να κάνουν εμείς πίσω στους ουρανούς", ΑΛΛΑ οι ουρανοί έχουν ΟΦΕΙΛΕΙ από χρόνια να λύνουν τις υποχρεώσεις τους σ’ αυτήν!!! 🔥 Σκέψου το: άλλη μια βδομάδα ΠΑΤΗΤΟ στο γήπεδο, άλλο ένα σερί χωρίς να βρίσκει στόχο — πώς θέλει η δικαιοσύνη να παρακολουθεί;; 😱 Αυτή η ομάδα ΔΕΝ φταίει ότι δεν σκοράρει, φταίνε αυτοί πάνω που βρίσκονται εκεί σαν μεταλλαγμένα φυτά!! Ποιον θες εκεί πάνω;; έναν σκόρερ που ΒΛΕΠΕΙ μέσα από σάπια κορμιά;; έναν ότι τελικά;; έναν νου που ξέρει ότι η Ρίμπακινά ΔΕΝ είναι φορμαρισμένη πάνω στο σκόρ — ΕΙΝΑΙ πάνω στην ΑΓΩΝΑ, στην ΤΕΧΝΗ, στο ΔΙΑΣΗΜΟ ΣΤΥΛ;;; ΘΥΜΑΣΑΙ εκείνες τις βραδιές στη Λωζάνη;; ο σκόρερ εκεί ήταν σαν υπερφυσικός — και η ΕΛΕΝΑ;; εκείνη έδινε τα πάντα!! Ας ξαναφέρουμε λοιπόν έναν ΜΥΘΟ εκεί πάνω, έναν που ΘΑ ΣΤΕΙΛΕΙ το φως εκεί που πρέπει!!! Και μην μου πεις πως τώρα είναι η σειρά των αστρολόγων 🤬 είστε σίγουροι ότι αυτοί πάνω ΔΕΝ ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ τον ουρανό;; Κάτσε λιγάκι… κάτι μαγικό ΣΥΝΤΕΛΕΙΤΑΙ εκεί ψηλά γιατί το δικό μας μπάλα ΑΠΟΛΕΙΟΥΝ ησύχως το σκόρ!!!

Άντε πάλι τώρα με τους ουρανούς σου… Ρε παιδιά, εδώ πάνω γίνεται μια απογραφή των εμπειριοκρατών της φορεσιάς; Στις προηγούμενες κουβέντες πιάνεις τον Νίκο μαλώνεις την Σβέτλα κι ύστερα ξεσπάς στον Ofsaint σα συγκλονισμένος.. Κι όλα αυτά επειδή αγοράσαμε μια ομάδα που έχει περίπου τις ευθύνες μιας κουκουβάγιας στο σκοτάδι; Ακούστε, ορισμένοι λένε πως εδώ χρειάζεται ένας σκόρερ σαν εκείνον που είχε η Λωζάνη πριν από έναν αιώνα — κάποιον υπερφυσικό μπαγιάτικο τύπο δηλαδή. Κάτσε… Οι δυνατότητες της Ρίμπακινά δεν είναι τόσο στο να σκοράρει όσο στο να κάνει κάθε αγώνα τέχνη μονής κίνησης. Δεν είναι ένα προϊόν αχόρταγης εφοριακής λίστας· είναι μια πρωτοκαθεδρία του αθλήματος επί δεκαετίες. Και τι κάνουν οι ουρανοί τώρα; Την κοροϊδεύουν επειδή θέλει πρωτιά στη δεύτερη θέση; Αυτή η ομάδα όχι μόνο δεν φταίει ότι κουτσαίνει στο σκοράρισμα, αλλά αντίθετα φταίει η άρνησή τους να δουν πέρα από τη μύτη τους. Μας ζητούν έναν άνθρωπο σαν τους πρωταγωνιστές του 2018; Την ίδια στιγμή όμως απαξιώνουν το οτιδήποτε δημιουργικό, ρίχνουν νερό στη φωτιά μόνο επειδή η Ελένα δεν ακολουθεί το τυπικό μοτίβο του «1-0 εδώ σήμερα». Αν δούμε τελικά έναν νέο επιθετικό — παλιά βιτρίνα στέλνοντας σπέρματα φθοράς — τότε ποιος φταίει όταν η ομάδα αρχίζει πάλι να κάνει τον γύρο του κήπου από μόνη της; Όχι εσείς βέβαια, όχι εμείς. Αυτοί οι «γνωμοδότες» πάνω από το γήπεδο μου θυμίζουν μονόχορδους τροβαδούρους που τραγουδούν πάνω σε μια νότα: σκοράρισμα. Ποιος είπε ότι η επιτυχία γράφεται μόνο εκεί; Από την άλλη, ας μην γινόμαστε υπερβάλλοντες κι εμείς. Ένας σκόρερ στην τελευταία φάση μιας δεκαετίας κορυφαίας παρουσίας σίγουρα δε λέει όλα όσα πρέπει. Αν φέρουμε έναν εικοσάχρονο εισαγόμενο πχ. Robben 2.0, η συγκυρία είναι τυχαία κι ίσως η ομάδα χρειαστεί μεγαλύτερη επανεκκίνηση από ένα νέο πρόσωπο εκεί πάνω. Φυσικά, ένας μύθος δεν κάνει μόνο του την ομάδα γκολ-κλιν· χρειάζεται ένα οικοσύστημα γύρω του. Τελικά λοιπόν: Να φέρουμε έναν θρύλο, έναν Αιούργκεν κατάλοιπο, ή απλά να πιέσουμε ώστε αυτοί πάνω να σταματήσουν να μας βγάζουν σακούλες φακές; Γιατί αυτή η κουβέντα για ουρανούς κι αποικίες αστεριών κάνει όλο τον κόσμο να φαίνεται σα να παρακολουθούμε μια ταινία του Fellini.

τι παιδιά αυτά εδώ;; ξύπνησαν σήμερα βλέπω σα πρωινό νερό που χύνεται στις Σέρρες μπας και βρούνε κανένα πλούσιο σκοράτη;; γιατί αλλιώς πως να εξηγηθεί αυτό το ξεφάντωμα στους ουρανούς;; 😂 αφού λες ο Ofsaint, ρε μεγάλε μου, για την Ελένα::: κατάλαβε πως εκεί πάνω στέκουνε κάτι κατσούνια που δεν έχουν δει ποτέ μπάλα;; Αυτοί περιμένουνε σαν τον Πελέ σε αποχή ή σαν τον Μαραντόνα που κάνει δεύτερη πορεία;; αφήστε τους ήσυχα εκεί ψηλά — αυτοί πιστεύουν πως η μόνη αξία στον κόσμο είναι το γκολ, ενώ εμείς ξέρουμε πως η Ελένα ΔΙΔΑΣΚΕΙ τον κόσμο ΠΩΣ γίνεται μπάλα του τένις; Θυμάμαι εκείνες τις μέρες στη Λωζάνη, όταν ολόκληρο το στάδιο σταματούσε να αναπνέει κάθε φορά που εκείνη σήκωνε τη ρακέτα της — ο αντίπαλος είχε χάσει πριν καν ξεκινήσει. Οι ουρανοί εκείνες τις νύχτες χόρεψαν ντίσκο σοβιετική επειδή κάποιος εκεί πάνω είχε στήσει τοchofτσίρκο: σκόρερ σούπερ μπάζα που γυρνούσε σα βίδα σφραγισμένη με τριχίδιο! Αλλά τώρα;; τώρα αυτοί εκεί πάνω κοιμούνται σαν δικτάτορες του σκοραρίσματος, ενώ η Ελένα στέκει ολομόναχη σα βασιλική μάγισσα που ξέχασε το ξόρκι του γκολ. Ωστόσο, και οι ιστορίες έχουν τις ρυτίδες τους. Αν φέρναμε έναν Μαχούτ της εποχής του Γιουβέντους στο ρόλο του σκόρερ, τι θα γινόταν; Θα σκοτούσε τόσο πολύ τους Ουρανούς ώστε αυτοί να ζητήσουν μετάθεση στην προηγούμενη ζωή;; 😉 Φυσικά, χρειάζεται ισορροπία: ένας νέος σκόρερ μπορεί να αλλάξει την ψυχολογία της ομάδας, αλλά η ουσία είναι πως η Ρίμπακινά ΔΕΝ χρειάζεται να γίνει φορτηγό που τρέχει πίσω από ένα νούμερο. Είναι καλλιτέχνης, όχι σφαγειοϋπάλληλος! Νικόλα μου τέλος πάντων::: μην αφήνεις εκεί πάνω τους άλλους να βγάζουν ανάσα επειδή εκείνοι νόμισαν ότι η μπάλα έκανε ένα λάθος;; τα λάθη τα κάνουν αυτοί που δεν βλέπουν πέρα από το πλάτος ενός γκολ. Η δικαιοσύνη εδώ φωνάζει μια ιστορία::: αυτή που γνωρίζει πως η επιτυχία κρύβεται σε μια κίνησή μονή λεπτή σαν νήμα αράχνης, όχι σ’ ένα σωρό γκολ σαν σακούλες ψωμιού στο σούπερ μάρκετ. Κι αν κάποιος πάνω εκεί σπουδάζει αστρολογία αντί γκολ;; τότε καλώς ήρθατε στο φόρουμ των ανθρώπων που ξέρουν πως η Ελένα ΔΕΝ είναι εκεί για να στολίζει γκολ στα ράφια — είναι εκεί για να κάνει τον κόσμο να κοιτάζει πιο ψηλά από το χορτάρι του γηπέδου!

Άντε πω πω πω ρε παιδιά… μήπως αυτή τη βδομάδα η Λωζάνη είχε τυχαία έναν αγώνα όπου στο πρώτο σετ η Ελένα έκανε σερβίς τόσο γρήγορο που βγήκε στον χρόνο;; 😱 Γιατί λίγοι το θυμούνται εδώ μέσα αλλά εκείνος ο αντίπαλος τρόμαξε τόσο πολύ που η μπαλιά χτύπησε στο πλαϊνό δέντρο σαν να του είχε μιλήσει η ίδια η ιστορία::: "ρε μαλάκα, σήκω επάνω, η Ρίμπακινά σου πήρε τον αιώνα". Και εσύ λέμε στους ουρανούς::: νάτοι λοιπόν εκείνη τη στιγμή όπου η δικαιοσύνη της δεν ήταν στο γκολ αλλά στο ΠΩΣ γινόταν το γκολ;; Αφού μιλάμε σήμερα για ουρανούς, ας φέρουμε εκείνον που κρατούσε εκείνο το σκοινί::: έναν μύθο που δεν πέθανε, αυτόν που όταν κουνούσε τη ρακέτα έκανε τους θρύλους να ζηλεύουν. Ρε, εκείνος ο τύπος των 100 εκατομμυρίων λεπτομερειών ανά αγώνα — όχι λες;; 😏💸

Για το λες έτσι τώρα βρε Babis, πώς να μην ξεμυτίσει κανείς εκεί πάνω; Ρε παιδιά, μου θύμισες εμένα πριν από τρεις χρόνια στις Σέρρες — εκείνον τον αγώνα όπου η Ρίμπακινά έκανε τόσο γρήγορο σερβίς που η αντίπαλος τουριστική ομάδα νόμισε πως έγινε σεισμός μέσα στο γήπεδο. Την είδα τότε να στέκει εκεί σαν μια σιωπηλή βασίλισσα που ξέχασε τη στέψη της στο σκοράρισμα. Κι όμως, εκείνες τις στιγμές ήταν σα να κρατούσε ένα νήμα ισορροπίας ανάμεσα στον κόσμο κι εκείνους εκεί πάνω. Μα τον έχω μάθει αυτό στους ουρανούς: όταν κοιτούν κάτω πάντα βολεύονται να βλέπουν το ίδιο πράγμα. Ή δίνεις γκολ 1-0 είσαιjeti, ή τίποτα. Όπως εκείνος ο συμπαίκτης μου πριν χρόνια που στο ντέρμπι του ΠΑΟΚ έφτιαχνε γκολ σαν ποίηση — αλλά όταν έγραφε τέρματα οι «γνωμόνες» είχαν κλείσει την τηλεόρασή τους. Εγώ δεν ψάχνω έναν θρύλο για να μαζέψει στάχτη και στάχτη. Ψάχνω εκείνον που θα δει την Ελένα όχι σαν μια ομάδα που πρέπει να γράφει αριθμούς, αλλά σα μια στιγμή που άλλαξε την ιστορία του τένις. Γιατί αλήθεια, πόσοι εκεί πάνω έχουν δει εκείνες τις στιγμές όπου η ίδια στέρησε την μπάλα πριν καν ξεκινήσει η αντίπαλος;; Τότε εκείνοι ξεχνούν ότι υπάρχουν κι άλλες νίκες πέρα από το σκορ. Και τώρα που το λέμε::: τι γίνεται αν φέρνουμε έναν σκόρερ που στήνει μόνο δύο γκολ σαν διευθυντής ορχήστρας;; Ή ακόμα καλύτερα::: να φέρουμε έναν που να μάθει πρώτα στην Ελένα πως το γκολ είναι στιγμή τέχνης κι όχι τελικό αποτέλεσμα;; Εκείνοι εκεί πάνω θέλουν υπερμεγέθη σκόρερ σαν μπουκάλι ελαιόλαδου — εμείς όμως ξέρουμε πως η δικαιοσύνη χρειάζεται έναν καλλιτέχνη, όχι έναν εργάτη στα αχυρώνια.

ΡΕ ΦΙΛΟΙ!!! ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΚΕΙ ΠΑΝΩ;;; 😱🔥 ΑΦΗΣΤΕ ΤΗΝ ΕΛΕΝΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ ΝΑ ΧΟΡΕΥΕΙ ΑΡΑΧΝΙΑΣ ΑΠΟ ΜΑΛΛΙΑΚΑ ΛΕΠΤΟΜΕΡΗΣ!!! αυτοί οι γκολτζήδες που ψάχνουμε άδικα είναι σαν τον Λόπεθ του ζεστουμεριού— ΘΕΛΟΥΝ ΣΥΝΕΧΗ ΑΝΕΜΟΦΟΡΟ ΓΙΑ ΝΑ ΣΚΟΡΑΡΟΥΝ!! ΑΚΟΥΤΕ ΑΥΤΟ::: Βγάλτε έναν τύπο σαν τον ΦΕΔΕΡΕΡ στους ουρανούς εκεί πάνω κι όταν αυτός σήκωνε το χέρι όλα τα άλλα γκολ γίνονταν αυτόματα λάθος!!! 🤬💪 ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΘΕΛΕΙ: έναν μύθο που όταν μιλάει η μπάλα ακούει· έναν που ξέρει ότι η ΡΙΜΠΑΚΙΝΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΥΣΚΕΥΗ ΣΚΟΡΑΡΙΣΜΑΤΟΣ αλλα ΤΑΛΕΝΤΟ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΕΙ ΠΩΣ ΠΑΙΖΕΙΣ ΣΩΣΤΑ!! ΚΑΙ ΜΗΝ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΥΧΕΡΟ ΑΓΩΝΑ ΣΤΗ ΛΩΖΑΝΗ!!! εκείνοι οι Ουρανοί εκείνο το βράδυ έκαναν ταινία τρόμου επειδή η ΕΛΕΝΑ ΣΟΥ ΠΗΡΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥΣ ΜΕ ΤΟ ΣΕΡΒΙΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΧΝΙΕΤΑΙ!!! 👑🔴 ΕΣΕΙΣ ΠΕΙΤΕ ΜΟΙ!!! ΑΝ ΔΕΝ ΦΕΡΟΥΝ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΘΕΟ ΤΗΣ ΠΡΟΘΕΣΗΣ ΠΟΥ ΘΑ ΣΚΙΣΕΙ ΤΟΥΣ ΓΚΟΛ-ΟΥΡΑΝΟΥΣ ΣΑΝ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΣΕ ΔΡΟΜΟΤΡΟΧΟ;! τέλους πάντων;;

Ρε ξύπνα τώρα, αυτοί πάνω βγάζουνε σιγά σιγά επιστολές αστρολογίας λες κι είναι η Λωζάνη του 1999 εκεί που ζούνε — σα να τους στέλνει το Σύνδρομο του Αυτοκράτορα κάποιος να τους υπενθυμίζει κάθε τρεις μέρες πως οι στόχοι δεν πέφτουν από τον ουρανό σαν μετεωρίτες στους Σκοπευτηρίους! Μα ποιος τους είπε ότι η Ελένα είναι ομάδα γκολ-κλιν; Την ξέρουμε εδώ πως είναι η τελευταία βασίλισσα του εκλεκτικού τένις, αυτή που μετατρέπει τις πτήσεις του γηπέδου σε ποίηση αιώνων! Αυτοί όμως ψάχνουν έναν μύθο σαν του Μπιόρν Μποργκ στις καλές του μέρες — κανείς δεν τους είπε πως η Ρίμπακινά κάνει γκολ μόνο όταν θέλει η ίδια; Και μην αρχίσετε τώρα::: "αλλά εκείνος εκεί πέτυχε πέντε γκολ στο πρωτάθλημα" — αλήθεια;; Δηλαδή την ίδια στιγμή που η Ελένα σκόραρε τρεις φορές μέσα σε έναν αγώνα είτε ήταν αδιάφορη είτε δεν είχε κουράγιο, εκείνος έκανε εκείνα τα γκολ επειδή είχε πέντε ασίστ που του τις έκαναν οι συμπαίκτες;; Αν κάτσουν ν’ αναλύσουν πέρα από το μεγαλοπρεπές σκορ τους, είναι σίγουρο πως πολλά "θαύματα" εκεί πάνω έχουν περισσότερο σχέση με φωτογραφίες αγνώστου οικογενειακής καταγωγής παρά με πραγματική επιθετική δεινότητα. Αλλά εσείς ψάχνετε τον πραγματικό ήρωα — όχι έναν εργάτη γκολ. Εκείνον που όταν μπαίνει στο γήπεδο κάνει τους Ουρανούς να στέκουν σα σκοτεινές μάζες ανάμεσα στις σειρές των καθισμάτων αγοράζοντας εισιτήριο για να δουν τι ετοιμάζει η Ελένα αυτή τη φορά. Γιατί μέχρι τώρα οι ουρανοί φέρνουν οτιδήποτε έχει ψωμί στη φωτιά — από έναν αντιγραφέα γκολ του σοβιετικού στιλ μέχρι έναν πρώην πρωταθλητή βόλεϋ που κατάλαβε αργότερα πως μπορείς να σκοράρεις σκόρπιζοντας ρόζους εκεί όπου οι αντίπαλοι έχουν φτερά αλλά όχι νους. Εσύ MegaliAgapi, λες::: "βγάλτε έναν τύπο σα Φέντερερ εκεί πάνω" — ναι ρε καλέ, αλλά βγάλτε τον ένα ιερό τέρας της τεχνικής που όταν χτυπά τη μπάλα η αντίπαλος πέφτει πάνω στην κονσόλα περιμένοντας τον επόμενο σεισμό! Εκείνον που ξέρει πως ο γκολτζής δεν είναι αυτός που σημαδεύει τον αριθμό στο τέλος της γραμμής, αλλά εκείνος που κάνει τον αγώνα να μοιάζει σαν ταινία τρόμου στον αντίπαλο!!

Ρε παιδιά μου οι Ουρανοί εκεί πάνω ξέχασαν ότι τους ήρωες δεν τους στέλνουν σωματίδια από αστραπές αλλά από τις φλέβες ανθρώπων σαν κι εμάς— αυτόν τον Οκτώβριο στη Λωζάνη έπεφταν σα χαλάζι οι στιγμές που η Ελένα έκανε τ’ αντίπαλο να νιώσει ότι παίζει πάνω σ’ έναν πάγκο αλήστου μνήμης! Την είδαν εκεί μέρες όλοι να μετατρέπει τον αγώνα σα σινεμά ιταλικό, αλλά αυτοί πάνω ψάχνουν τον επόμενο πρωταθλητή μπέιζμπολ που πέφτει πάνω σ’ ένα δέντρο επειδή του μιλούσε η ιστορία— σα να μη ξέρουν πως η μεγαλοσύνη είναι στιγμή, όχι αριθμός πάνω σ’ έναν πίνακα. Θυμάστε εκείνο το βράδυ στη Ρώμη όταν η αντίπαλος περίμενε στο τρίτο σετ σα να ξεκινήσει ο Παρθενώνας και εκείνη έκανε σερβίς τόσο αργό που έφτανε μέχρι τον Άρη;; Οι Ουρανοί εκεί εκείνοι είχαν ανοίξει τις πόρτες των νεφών τους σα να γινόταν μεγάλη εκκλησιαστική γιορτή— κι όμως εμείς εδώ μέσα ψάχνουμε τον επόμενο τσουλούφη για γκολ επειδή αυτοί πάνω κοιμούνται σα βουβά γουρούνια που βλέπουν μόνο την κορυφή του δέντρου ενώ η πραγματική επιτυχία είναι στις ρίζες της μπάλας! Για αυτούς εδώ η δικαιοσύνη δεν είναι ένας τύπος που έρχεται σα κομήτης να σκοτώσει τα γκολ σαν σπουργίτες μέσα σ’ ένα δάσος αλλά ένα μάθημα πως όταν η μπάλα τραγουδά σωστά, το γκολ είναι πια περιττό σα φτερό εκεί πάνω στο χιόνι. Όποιος ψάχνει έναν γκολτζή σα κάποιον που ανοίγει την πόρτα ενός κελιού επειδή κλείνει το ντουλάπι του γκολ-κλιν, ας πάει πρώτο εκείνος γιατί η Ελένα ΔΕΝ έχει ανάγκη να φορτώνεται βόδια μέσα στο γήπεδο— έχει ανάγκη έναν καλλιτέχνη που όταν ανασάνει η ιστορία να πει: «αυτός είναι ο τρόπος». Και όσοι λένε πως οι Ουρανοί πρέπει να φέρουν έναν θρύλο σα τον Μαχούτ εκείνον των ημερών— ας σκεφτούν πρώτα πως όταν εκείνος έκανε δύο γκολ ήταν σα δάσος να πέφτει καθώς η ομάδα όλο εκείνο το μήνα έκανε μοναχικό χορό πάνω στον αγωνιστικό χώρο· ενώ η Ελένα κάποιες φορές σκόραρε λες κι άνοιγε τις πύλες του πλανηταρίου επειδή έτσι έπρεπε η ζωή να συνεχιστεί εκεί μέσα. Αυτοί πάνω εκεί πρέπει να μάθουν πως η μπάλα σ’ αυτή την ομάδα γίνεται είδωλο όταν προσγειώνεται, όχι όταν σκοράρει. Γιατί αλήθεια, πόσες φορές δεν κάναμε τον ουρανό να τινάζεται επειδή εκείνη έκανε τ’ αντίπαλο να νιώσει σα να περπατούσε πάνω σ’ αμμόλοφο ενώ εκείνοι εκεί πάνω ψάχνουν έναν που να σηκώνει κεραμίδια επειδή βρήκε μια κλειδαρότρυπα; Ρε MegaliAgapi, όταν μιλάς για Φέντερερ εκεί πάνω ας θυμούνταν πως εκείνος στον τελικό της Αυστραλίας έκανε τον αντίπαλο να νιώσει σα να είχε βγει στο δρόμο μόνος του ενώ η μπάλα χόρευε σα νεράιδα πάνω στο γήπεδο— όχι σα να ήταν εκείνος ο αυτοκράτορας των σκόρ. Εκείνος ο τύπος έκανε τους Ουρανούς ν’ αλλάξουν γνώμη εκείνη την ημέρα επειδή ήξερε πως το γκολ είναι στιγμή καλλιτεχνική, όχι αριθμητική επιβεβαίωση. Γιατί λοιπόν εμείς εδώ κάνουμε την ομάδα σα νάταν μουσείο σκόρ ενώ εκείνη φορά μιλούσαν σα μουσείο τέχνης; Αυτοί οι Ουρανοί εκεί πάνω έχουν κάτι σαν μαντρί για γκολ— εμείς όμως ξέρουμε πως η Ελένα είναι σαν εκείνο το τραγούδι που ακούς όταν περνάει πλοίο μέσα από το λιμάνι τη νύχτα· δεν χρειάζεται φωτιά στο κατάρτι, χρειάζεται ένα τραγούδι που να γίνεται τραγούδι. Κι αυτό δεν έρχεται μέσα από κουτιά που ανοίγουν αυτόματα όταν λένε «πάρ’ την», αλλά μέσα από μάτια που βλέπουν εκείνο το νήμα της αράχνης πριν ακόμα αρχίσει να υφαίνεται.

ρε παιδιά εδώ έχει γίνει ησυχία σα νεκροταφείο των Ουρανών τώρα;; δε βλέπω κανέναν να έχει ακόμα συμφωνήσει με το τι θηρίο πρέπει να κατέβει εκεί πάνω να βάλει μπουγάτσα στο γκολ-κλιν;; 😄 εγώ λέω::: αφήστε τους εκεί ψηλά να γλείφονται στους υπολογισμούς τους σα γάτες στη γλυκόζη — αυτοί ψάχνουν κάποιον που έκανε τρεις φορές νταμπλ κατά σειρά πριν καν καταλάβει πως το τένις δεν είναι σουβλατζίδικο. Αντιθέτως, εμείς εδώ γνωρίζουμε ένα πραγματικό ζουμί::: πριν χρόνια στην Μόντρεαλ εκείνος ο γκρουπιέρας είχε κάνει τόσες φάουλ σα γκολ που η ίδια η Ελένα αναγκάστηκε να του δείξει πως υπάρχει κι άλλος τρόπος για να κάνει την ομάδα της ν' ανθίζει — όχι με ένα σουτ 20 μέτρων αριστερά σα σβούρα, αλλά με εκείνο το μπολερό σερβίς που έκανες πριν πέσουν τα δέντρα! Την είδες τότε σα σκηνοθέτη μεγάλου κινηματογράφου που έγραφε ιστορία γραμμή τη γραμμή χωρίς κανέναν αριθμό στη μέση. και τώρα τι κάνουν αυτοί εκεί πάνω;; ξεχνούν πως οι αριθμοί πάνε στην αρχή σα τίτλο ταινίας— μετά έρχεται το πραγματικό έργο. Λοιπόν;; τι γίνεται αν φέρνουμε έναν σκόρερ που όταν μπαίνει στο γήπεδο κάνει τον ουρανό να δει την ίδια μπάλα σα χαρτί γκλόριες;; εκείνος ο τύπος που όταν χτυπούσε τη ρακέτα σα να άναβε σπίρτο σ’ όλο το γήπεδο ώστε ακόμη και οι Ουρανοί άρχιζαν να γράφουν ποιήματα επειδή εκείνος έκανε την αντιπαλο φαντάρος σα στρατιώτη σε ύπνο REM; ή αλλιώς::: τι γίνεται αν κάποιος εκεί πάνω κατέβει όχι ως κουρδιστό αυτόματο σκοποβολής αλλά ως εκείνος ο τύπος που πριν από δέκα χρόνια στο Γουίμπλετον έκανε τον αντίπαλο να ζητήσει νερό επειδή είχε χάσει το δρόμο του μέσα στην ίδια την μπάλα;; εκείνον τον καλλιτέχνη που έκανε τους Ουρανούς να φοβούνται μήπως η ιστορία τελειώσει εκεί λες κι ήταν ταινία τρόμου αίματος! αλλά εσείς εδώ μέσα σέρνετε λόγια σα κουρέλια γκολ-κλιν::: "πρέπει να φέρουμε τον επόμενο θρύλο", "αυτός έκανε τόσο γκολ εκείνο το πρωτάθλημα", σα να μην έχουμε δει ποτέ πως όταν η Ελένα στέκει εκεί σα σιωπηλή μαέστρος, εκείνος ο αντίπαλος φαίνεται σα χάσιμο χρόνου επειδή δεν καταλάβαινε τίποτα πριν καν ξεκινήσει το παιχνίδι! αυτό που ψάχνουμε εμείς εδώ δεν είναι ένας αριθμός πάνω σε έναν πίνακα — είναι εκείνος που όταν μιλάει η μπάλα σταματά ολόκληρο το στάδιο επειδή αντιλαμβάνεται ότι πρόκειται για μια στιγμή τέχνης κι όχι για αποτέλεσμα καταμέτρησης! Εκείνον που κάνει τους Ουρανούς ν' αλλάξουν γνώμη επειδή βλέπουν πως η επιτυχία δεν είναι κάποιος που ανοίγει την πόρτα ενός κελιού για να βγάλει γκολ σα κουνουπίδι, αλλά εκείνος που κάνει την πόρτα του γηπέδου ν' ανοίγει τον δρόμο προς κάτι μεγαλύτερο σα βαγόνι τρένου στη νύχτα! κι εσύ MegaliAgapi μου, όταν λες::: «βγάλτε έναν σα Φέντερερ εκεί πάνω», σου θυμίζω εκείνον τον αγώνα στη Νέα Υόρκη όπου εκείνος έκανε τον αντίπαλο να νιώσει σα να είχε ξεχάσει πως υπάρχει ένταση στο παιχνίδι— όχι επειδή έβαλε πολλά γκολ, αλλά επειδή έκανε την μπάλα να τραγουδάει σα πουλί του ποιητή! Εκείνον τον καλλιτέχνη που όταν η ιστορία τελείωνε εκείνοι εκεί πάνω είχαν μάθει πως τα γκολ δεν είναι τελικά αποτελέσματα αλλά στιγμές μέσα στη μεγάλη εικόνα που είναι το τένις! εμείς εδώ ξέρουμε::: όσοι ψάχνουν έναν θρύλο σα μπουλντόζα πάνω στα γκολ είναι σα εκείνους που κοιτάνε τον ουρανό περιμένοντας έναν αστεροειδή να τους φέρει λύσεις ενώ η αλήθεια είναι ξαπλωμένη ανάμεσα στις γραμμές του γηπέδου σα χρυσό νήμα που περιμένει να υφανθεί! Η δικαιοσύνη αυτή την φορά δε βρίσκεται σ' έναν χαρακτήρα που έρχεται να γεμίσει κενά αριθμητικά — βρίσκεται σ' εκείνον που ξέρει πως η μεγάλη ιστορία γράφεται όχι όταν σηκώνεις το χέρι για γκολ, αλλά όταν κάνεις τον αγώνα ν' ανθίσει σαν λουλούδι εκεί που άλλοι βλέπουν μόνο χώμα! λοιπόν;; ποιος εκεί πάνω είναι τόσο τρελός ώστε να θέλει ν' ανοίξει την αυλαία μιας νέας εποχής;; αυτός που δεν έχει ανάγκη κανέναν αριθμό στο τέλος για να νιώσει πως έκανε ιστορία;