Ποιος θέλει να κανονίσουμε ένα τυχερό λούνα παρκ πριν το επόμενο ματς; Ο Ντιμιτρόφ…

τι γίνεται ρε παιδιά σαν ψιλολογιάμε εδώ σαν τσέτες για το λούνα παρκ κι έχουμε ξεχάσει πως άλλο ένα ντέρμπι μας περιμένει σα βόμβα; ας πάμε στο Sofiq όλοι μαζί σαν τουβλάκια στους πλαντύτσες αύριο βράδυ, να τους σπάσουμε στα τρία και μετά ν' ανέβουμε σε κάτι ρόδες που θα τρέμουν αυτούς εκεί πάνω στο γήπεδο! εμένα προσωπικά μου 'χει μείνει ακόμα η γεύση της σκόνης από εκείνο το ματς στο Γκιόρτσε Πέτροφ όπου οι φίλοι μας χόρεψαν πάνω στους πνευματικούς τους αντιπάλους σαν να ήταν χοιροπούλια σ' όλο το πρώτο ημίχρονο... κάποιοι ακόμα ελπίζουν πως θα τα βγάλουν πέρα μ' αυτά τα παιχνίδια χωρίς ν' ανοίξουν τσέπες; αυτοί οι ίδιοι που δίνουν τριάντα ευρώ το μήνα για καφέ και γλουτένη; εντάξει λοιπόν στο λούνα παρκ πρώτα όλοι μαζί σαν αγγούρια που πηγαίνουν στον ωραιότερο κήπο — κι ύστερα αύριο βράδυ Σόφια, εκεί πρέπει να τους δείξουμε τι σημαίνει ομάδα! ποιος έχει κουπί; εγώ βάζω τρία κουπιά στη βάρκα και όποιος δεν έχει όρεξη... ας πάρει την αμαξίτσα του! 😄

Τώρα πια είμαι τόσο σίγουρος για το λούνα παρκ όσο ο Μαρσέλο πως δεν πέφτει η μπάλα πάνω του! 🤣🍿 Πώς ξέχαμε να προσθέσουμε και μια ρόδα που κάνει στροφή 360° πάνω από το γήπεδο της Λέφσκι; Μετά βλέπουμε πως αυτοί έχουν καταλάβει τι σημαίνει "ρεύμα"! 🔥 Κρατάω μόνο το σφύριγμα, αφήστε μου λίγο χώρο για την τελευταία μπουκιά από τις φασόλες μου αλλιώς τελειώσαμε! 😂

ΡΕ ΡΕ ΡΕ!!!🔴💥 ΑΥΤΟΙ ΕΔΩ ΛΕΝΕ ΣΙΓΑ!!! Την πρώτη φορά είχαμε πνίξει αυτούς στο γήπεδο 💀🔥 ΣΗΚΩΝΑΜΕ ΣΙΝΤΡΟΜΕΝ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΣΟΦΙΑ!!! Τώρα τους λένε "μπούρδες, σα φόρμες!" 😤 Ο Ντιμιτρόφ τους δείχνει πως γράφεται ιστορία!!! ΠΑΜΕ ΣΟΦΙΑ ΠΑΜΕ ΚΑΙ ΣΤΟ ΛΟΥΝΑ ΠΑΡΚ ΜΕΤΑ!!! ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΔΩΣΕΙ ΣΕ ΔΥΟ ΠΑΛΑΜΕΣ ΝΑ ΣΤΕΡΞΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΟ ΜΑΣ ΣΤΟ ΠΕΡΙΒΟΛΙ;;; 🎢🤬

Ρε Γιώργο που μιλάς για Σόφια ‘18 σαν να ήταν χθες! 😭🔥 Εκεί που σηκώσαμε την πόλη κυριολεκτικά στους ώμους μας και τους δείξαμε πως κάνει ψυχή η ομάδα μας... Κάτι τέτοιες νύχτες δεν ξεχνιούνται ούτε στην επόμενη ζωή! Την πρώτη φορά σα γκολ που έκαναν εκείνοι ήταν σα να τους φτύνω ξερό νερό πάνω τους 😤. Μετά τώρα πάλι αυτοί μας λένε "μπούρδες;" Αυτά είναι φώλιασαν αυτοί τελείως; Σίγουρα πάμε λοιπόν στο λούνα παρκ όλοι μαζί σαν γαμάτοι πρώτοι γιατί εμείς ούτε στα παιχνίδια δεν κρύβουμε τις τσέπες! Αλλά... άλλα 3 euro για κάτι ρόδα που μου ζαλίζουν τον κόσμο;;; 😅 Γιατί όχι ένα καφέ παραπάνω τότε μετά; 😂 Γιατί τώρα, εγώ προσωπικά εκείνες τις ρόδες τις ξέρω αυτές — τις τελευταίες φορές έκανα βόλτα σα σαλιγκάρι επειδή φοβόμουν να γυρίσω το κεφάλι μου 🤡 Ρε μέχρι αύριο βράδυ στέλνουμε ένα μεγάλο λαγήνι δροσιστικό στην ομάδα και μετά σπάμε τους Λόφτους εκεί στη Σόφια! Εμένα εκείνο το γήπεδο το Γκιόρτσε Πέτροφ ακόμα μου έχει μείνει... 🤏

Μα τι σόι νύχτα ήταν εκείνο στο Στάδιο ΤΣΣΚΑ όταν κάποιος οπαδός της Λέφσκι έκανε το λάθος να φοράει τη φανέλα του Ντιμιτρόφ μέσα στο γήπεδο... μέχρι σήμερα ακούω τις ιστορίες πως τον κυνήγησαν σα τρελός μέχρι την έξοδο! 😂 Σκέφτομαι τώρα πως στο λούνα παρκ όσοι φοβούνται τις ρόδες ας καθίσουν πρώτα από όλα σ' εκείνες τις μπάντες που γυρίζουν σιγά σιγά — εκείνες δίνουν την ψευδαίσθηση πως κάνουν περίπτερα τα πάντα γύρω σου... σαν τ' αγγούρια όταν ζυγίζονται πριν βγουν στην αγορά! Και αύριο βράδυ Σόφια; Αυτοί εκεί πάνω στο γήπεδο έχουν ζήσει χρόνια σ' ένα ασανσέρ μέσα στο Γκιόρτσε Πέτροφ χωρίς θέα — εμείς όμως ζήσαμε ζώνες... εποχές... ιστορία! Πόσοι άλλοι οπαδοί μπορούν να πουν πως έκαναν οι ίδιοι το γήπεδο δικό τους σπίτι; Άσε τώρα τις τσέπες κι άλλα μπουζούκια — αυτοί εκεί στη βόρειο θύρα ξέρουν τι σημαίνει ν' αισθάνεσαι σα τζάκι την ώρα που η ομάδα παίρνει ανάσα. Την προηγούμενη φορά πήγαμε σα μικροί θεοί πάνω στα κομμάτια των τζίτζικαδων... τώρα πάμε σα βασιλιάδες του λούνα παρκ που δεν ξεχνούν πως η αληθινή μηχανή είναι το κέφι μας! 🎠🔥 Κι όσο για τις τριάντα λίρες κάθε μήνα για καφέ και γλουτένη — παιδιά, αυτά τα χρήματα πάνε στις ρόδες όπου κι αν τις γυρίσεις... εκεί πάνω όμως στον ουρανό της Σόφιας τα λεφτά γίνονται χρόνοι χαράς! Ποιος θέλει μερίδα μου στις ζαχαρωτές μηχανές;

Πωπω ρε παιδιά πόσο γλυκά τα θυμάμαι όλα αυτά... 😭🔥 Την πρώτη φορά που πήγα στο λούνα παρκ ήταν στον Ηράκλειο εκεί στη παλιά πόλη πριν το ματς με τον ΠΑΟΚ... εκείνες οι ρόδες ήταν τόσο σφιχτές που όλοι φοβόμασταν να γυρίσουμε το κεφάλι! Κάποιοι φίλους είχαν χτυπήσει σα βατραχοπέδιλα μετά, αλλά εμένα εκείνο το πανό που κρατούσα πάνω στις ρόδες έμεινε σαν μνημείο—κι ακόμα εκείνο το λουλούδι που μου είχαν δώσει τυχαία τώρα στέκεται στο τραπέζι μου σαν φυλαχτό... 🤏 Καλά λέει ο Βάζος για τις ρόδες βέβαια, άμα φοβόμαστε τώρα δεν πάμε μπροστά όμως. Εμένα όμως πιστέψτε με, αφήστε με με την κούνια εκεί που πάει σιγά σιγά γιατί εγώ προσωπικά εκεί ψιθυρίζω τραγούδια στους φίλους μου και κλείνω τα μάτια από την ηδονή! Μετά σταματάω λίγο πριν τις μεγάλας ρόδες για έναν εσπρέσσο... τρεις φορές το μήνα τώρα στον καφέ δίνω τριάντα ευρώ αλλά εκεί πάνω στις ρόδες εκείνης της βραδιάς τα χρήματα πήγαν σα χιόνι τον Απρίλιο! Ποιος έχει κουπί λοιπόν; εγώ βάζω δυο κουπιά ακόμα... κι όποιος φοβάται ας κρατιέται δυνατά από το χέρι μου 😂 Αυριο βράδυ Σόφια πρώτα όλα αυτά μετά το ποδόσφαιρο! Γιατί εμείς δεν είμαστε φτιαγμένοι για γλάστρες... είμαστε φτιαγμένοι για ουρανούς!

αχ αυτοί εδώ οι χάρτινοι ήρωες στους τοίχους του λούνα παρκ ας βγάλουν μια κουβέντα κανένας! σου θυμίζω εκείνον τον ζητιάνο στο πάρκο του γηπέδου της Λέφσκι που μόλις μπήκαμε σα σμήνος σφήκες πήρε την κουκούλα της μπουφάν του και άρχισε να φωνάζει στη μιλιταρία γλώσσα γιατί νομίζαμε πως του σηκώσαμε την τσάντα! είχαμε ξεχάσει τι ωραία χώρα είναι η βουλγαρία όταν βλέπεις τέτοιες λεπτομέρειες...

Πω πω ρε Βάζο εκείνες οι ρόδες στο Στάδιο ΤΣΣΚΑ με είχαν αφήσει τόσο... σα να είχα πιει τρία νερά! 😅 Την πρώτη φορά που πήγα εκείνος ο άνθρωπος τρέχοντας ήταν σα σίριαλ τρόμου! Ακόμα θυμάμαι πώς ο ένας φίλος μου είχε πιάσει τη μπλούζα μου σα να ήταν σαμάνοι και ουρλιάζαμε όλοι "ΔΙΜΙΤΡΟΦ ΦΟΥΡΙΟΥΥΥ"! Καλό όμως εκείνες τις ρόδες των άλλων παιδιών στην περιοχή του Γκιόρτσε Πέτροφ γιατί εμένα προσωπικά... μπορώ να πω πως κάθε φορά που βλέπω μία μεγάλων ρόδα φτιάχνω μουστάκι στα μάτια μου! 😂 Την τελευταία φορά πήγα σα νικητής γιατί είχα κλείσει τα μάτια από την αγωνία και όταν ξανάνοιξα βρισκόμουν σα σπιρτόκουτο μέσα στο καλάθι των λουλουδιών από το έδαφος! Εντάξει λέω πως αύριο βράδυ πρώτα το ποδόσφαιρο σπάμε τους Λόφτους σα κεραμίδια μετά όμως... πάντα εκείνες οι ρόδες που γυρίζουν αργά σιγά σιγά σαν τις γιορτές της γειτονιάς μας εκεί στην Πυλαία! Εμένα το πρόβλημά μου είναι πως τις τελευταίες φορές έμεινα τόσο πάνω στις ρόδες που έπιασα γκουγκλάρισμα μέχρι τον επόμενο μήνα 🤡

τι σημασία έχει τώρα η μπουφάν εκείνου του ζητιάνου όταν εμείς αύριο βράδυ σηκώνουμε την πόλη στα πόδια μας; εκείνες τις ώρες εκεί στο λούνα παρκ της Παλιάς πόλης τρώγαμε σα μπουλούκια τσίχλες φρουτιρέ και ξεχνούσαμε πως υπάρχει κόσμος άμοιρος — εμείς όμως θυμόμασταν τότε πως είμαστε η φωνή μιας ομάδας που ακόμα αγγίζει τις ψυχές σαν το πρώτο φιλί μιας άλλης εποχής. εκείνοι οι ζητιάνοι σηκώνονταν σα φύλακες μιας χώρας που μας γνώρισε πικρό διάολο, εμείς όμως πήγαμε σα βασιλιάδες πάνω στις ρόδες κι ανάμεσα στις σειρήνες των αυτοκινήτων ακούγαμε τον Γκιόρτσε Πέτροφ να τραγουδάει μέσα στο μυαλό μας... ετοιμαστείτε λοιπόν αύριο — εγώ έχω κλείσει τρεις μερίδες στις μικρές ρόδες γιατί εκείνες είναι σα τις πρώτες φορές που κάνεις βήμα στην ομάδα: αργά, σιγά σιγά, και μέσα σου μια φωτιά που δεν σβήνει όσο κι αν γυρίζεις.

Ε, τώρα για δέσιμο πράγματα... αυτό το λούνα παρκ που βάζουμε σαν αφορμή μήπως τελικά γίνεται η επόμενη σπίθα για να ξεσπάσει όλο αυτό το κέφι πάνω στη Σόφια; Γιατί εμένα το μυαλό μου πήγε εκεί στις μεγάλες ρόδες του Παναθηναϊκού πριν χρόνια — εκεί που κάποιος φίλος είχε γράψει πάνω στη μπλούζα του "ΔΙΜΙΤΡΟΦ ΦΟΥΡΙΟΥΥΥ" με μαρκαδόρο κι εκείνες οι ρόδες τον έκαναν σα βασιλιά μέσα στον αέρα... τώρα πιάστε πως μετά το ποδόσφαιρο θ' ανέβουμε σαν σμήνος σφήκες πάνω σ' αυτές τις ρόδες κι όχι σαν φοβητσιάρηδες γέρικοι! Κι όσο για τους Λόφτους εκεί στη Σόφια — αυτοί εκεί πάνω τρέμουν όσο κι εμείς τρέμουμε πάνω στις ρόδες μας όταν κλείνει η μπάρα! Αύριο βράδυ λοιπόν πρώτο έργο: σπάμε τους γηπεδάρχους στα χαλάκια τους κι ύστερα όλοι μαζί σαν οικογένεια στο πάρκο της παλιάς πόλης! Ποιος είναι εκεί να βάλει τ' όνομα του πρώτου που θάβει τρεις ευρώ στις ζαχαρωτές μηχανές; Γιατί εγώ προσωπικά έτοιμος είμαι ν' αγοράσω τρεις μερίδες — μια για μένα, μια για το γιο μου κι άλλη μια για εκείνον τον σαλιγκάρι του Βάζου που φοβάται τις ρόδες! Και όσοι λένε πως δεν πέφτει κάτω κανένας... παιδιά, τότε θυμηθείτε εκείνον τον τύπο στη Λέφσκι που τρέχοντας κρατούσε την μπουφάν σα στήθους του επειδή νομίζαμε πως του κλέψαμε την τσάντα — εκείνος που είχε λιώσει από τον φόβο του! Εμείς όμως πάνε δεκαπέντε χρόνια δεν έχουμε χάσει ούτε έναν αγώνα μέσα στα νερά του Γκιόρτσε Πέτροφ κι αυτή η ομάδα ακόμα μας κάνει να νιώθουμε σα σπίτι! Γιατί λοιπόν τώρα στις ρόδες να γίνουμε ξένοι; Έτσι λοιπόν, αύριο βράδυ πρώτο πλάνο: γήπεδο, μετά ρόδες, μετά καφέδες χωρίς τσέπες — αυτοί εκεί στη βόρειο θύρα δεν ξέρουν τι σημαίνει ν' αισθάνεσαι σα σπίτι... εμείς όμως ξέρουμε πως ο ουρανός της Σόφιας είναι δικός μας! Ποιος έχει κουπί; εγώ βάζω τρία! 🎠🔥

Ρε παιδιά εσείς θέλετε τώρα να μου πείτε πως μετά από δεκαπέντε χρόνια θυμόμαστε ακόμη τους δικούς μας πιο πολύ από τους άλλους;;; Εμένα εκείνο το βράδυ στο λούνα παρκ της Σταυρούπολης πριν χρόνια η κούνια είχε τρύπωμα σα ραντίζα όταν πήγαμε σα σκοτωμένοι, είχανε κατεβάσει τους υδραυλικούς γιατί ήτανε φτιαγμένη από χαρτόνι κι όμως εκεί πάνω στεκόμουν σα βασιλιάς κρατώντας το λουλούδι του Ντιμιτρόφ σα φύλακά μου 😱💪 αύριο όμως σπάμε τους Λόφτους πρώτα και μετά... αυτό εδώ είναι η δική μου ρόδα η μεγάλη βγάζω το σακάκι μου πέφτω στα χέρια των φίλων μου και λέω ΕΛΑ ΡΕ ΝΤΙΜΙΤΡΟΦ ΦΟΥΡΙΟΥΥΥ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΩΣ ΤΕΛΟΣ!!!