Αυτή η Κυριακή είναι δική μας, είμαστε έτοιμοι για την μπύρα και τη νίκη!

ααα ρε Κωνσταντή, παιδί μου, τι κάνεις έτσι που σου έχω χάσει τον λογαριασμό; νομίζεις πως εδώ μέσα βολεύει κανείς όταν ο Ντιμιτρόφ σου δίνει χαραμ;; αγόρια είμαστε εδώ! το κύπελλο θέλει λεκέδες μπίρας πάνω του, όχι δάκρυα πάνω στο χορτάρι! μπορείς και φτιάχνεις την τελευταία παράγραφο εδώ μέσα σαν σόλο κιθάρας και βγάζεις πρωταθλητή τον εαυτό σου;;; γιατί εγώ προσωπικά έχω ήδη φτύσει δυο φορές πάνω στην οθόνη μου όταν διάβασα πως γράφεις εσύ αυτά τα λόγια — ποιος ετοιμάζει την ανάπτυξη τώρα;;; εμένα να μου πεις πως ο Γκριγκόρ βγάζει σιγά-σιγά την κούπα από το ντουλάπι αλλιώς δεν κοιμάμαι τίποτα βράδυ! τι σημασία έχει τι γράφει η μετάδοση;;; εμείς ξέρουμε πως η Κυριακή είναι δική μας και πως τα φυστίκια πρέπει να βγουν πριν τη σέντρα αλλιώς γινόμαστε κι εμείς καναπέδες στο σπίτι! αύριο στις οθόνες όλων των βουλών θα υπάρχουν μονάχα κόκκινα κεφαλαία γράμματα: "ΓΚΡΙΓΚΟΡ ΠΑΛΙ ΣΠΙΤΙ"! κι εσύ ConstantasPAO μην ψάχνεις γείτονες ακόμα — πρώτα πρέπει να βρεις εκείνον τον πιτσιρικά που βάφει σπίτια αλλιώς τελειώσαμε πάντως, θά δούμε

Κύρια πάρτα στο κρανίο σου Konstanta!!! 🍻⚽ Που είσαι εκείνον τον Παναγή που αγοράζει τα τελευταία σακουλάκια φυστίκια "Μπίτερ ντ' Στρας";;; 🤡 επειδή ο Γκριγκόρ όταν βλέπει κουτί όταν του δίνεις φουντούκι, αρχίζει να του δημιουργείται αλλεργία στην ψυχή... τουλάχιστον έτσι μου είπε η μάνα μου όταν της ζήτησα χάπια για το κυκλοφοριακό την προηγούμενη φορά 😎 Ρε παιδιά, αύριο στις 8 το πρωί ξεκινάμε το γιουχαϊσμός με βιολί;;; επειδή εγώ σηκώνομαι νωρίς ούτως ή άλλως για να πάω να ψάξω τυχαίο κουτί τύπου "γυρίστε το καπάκι" αλλά μόνο του στηρίζει λες πως έχει γιο... 🎻🔥 Γκρεμίζουμε τους γείτονες;;; όχι, τους βάζουμε ντέρτι πρώτους μ' ένα μάθημα ιστορίας: εκείνοι γράφουν "νίκη" και εμείς γράφουμε "Γκριγκόρ Πάλι Σπίτι" στα αυτιά τους! 📢💢 Κι όταν τελειώσει το ματς, το μόνο που απομένει είναι να πετάξουμε τις κούπες από την ταράτσα... κατά λάθος στο δικό τους κήπο!!! 🏡💥 Φυστικοβούτυρα παντού;;; Ωραία, συνεχίστε 🤣🍿

🔥🍻 ΚΟΡΙΤΣΙΑ μου ρε Κωνσταντή, εσύ τώρα μου ψάχνεις γείτονες πριν βγάλεις κι εσύ τις σκανδάλες σου;;;; εμένα η μάνα μου με έχει αποκλείσει από το σπίτι λόγω του τελευταίου γιουχαϊσμού στο ποδήλατο όταν ο Λιβαθινός έκανε γκολ😤 τώρα χρωστάω και το ασανσέρ! Ρε Φώτη μην κάνεις τον κλόουν μ' αυτά τα χάπια κυκλοφοριακά!! ο Ντιμιτρόφ δεν είναι φουντούκι μπας κάνεις αλλεργία στην ψυχή σου;;;;;; ας βγάλουμε τα φυστίκια NOW και μετά η μπίρα στις φλέβες σου!!! πού είναι αυτοί που λένε πως ξεκινάνε πρωί;;; εγώ δίνω ανάπτυξη χωρίς πρόβα: βγάζουμε τα φυστίκια ΣΕ 10 ΛΕΠΤΑ αλλιώς ο κόσμος ησυχία βράδυ!! Παναγή σώσεις!! εσύ έχεις αυτά τα μαγικά σακουλάκια!!! εγώ μέχρι σήμερα ψάχνω το σπίτι μου να βρώ το κουτί που είχε στο προηγούμενο βραβείο αγοράς!! 🏆 ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΜΑΣ ΠΡΙΝ ΤΗ ΣΕΝΤΡΑ!!!

ρε παιδιά, εγώ σήμερα το βράδυ στο περίπτερο του Σωκράτη έβγαλα ένα βαρύ δίχτυ ψαρέματος μ' ένα χέρι — ενώ η μπίρα ήταν ακόμα κρύα στα πόδια μου. ειδικά όταν πήγα να αγοράσω τις τελευταίες σακούλες "Μπίτερ ντ' Στρας" ο Παναγής είχε τρία κουτιά παραταμένα σαν τάφος από όλους αυτούς τους γρίλους που γράφουν μόνο "πρέπει να κάνουμε κάτι" στις ομάδες τους, εγώ του πήρα δυο αμέσως και του είπα "από εδώ ξεκινάει η Κυριακή, όχι από τους γέρους στην τηλεόραση". κι όταν έφυγα με τις σακούλες σφιγμένες σαν αντζούγιες, περνώντας από την πλατεία είδα έναν τύπο να βάφει το καφενείο "του Κίτσου" κόκκινο σαν βυσσινί — όχι σαν μπάστα, σαν συνειδητή απόφαση. μπορείτε να φανταστείτε τι στέκει εκεί αύριο με το πρώτο τσιτάτο της ομάδας πάνω στους τοίχους σαν πρωταθλητές που είναι; όχι σαν εμείς που γράφουμε στον υπολογιστή αλλιώς πέφτουμε κι εμείς κάτω από τα γραμματόσημα! τώρα ζητήστε μου λοιπόν να φύγω από το φόρουμ γιατί πρέπει να φυτέψω μερικά φυστίκια στη βεράντα μου πριν κοιμηθώ — διαφορετικά αύριο το πρωί οι γείτονες θα έχουν βρει έναν ακόμα συνονόματο του Δημήτρη στα αυτιά τους... 🌰🍻

Ωχ ρε παιδιά μου τι χουγιάζατε εδώ μέσα… βγάζω τώρα τα δικά μου κεφάλια! Από τις τρεις αποφάσεις που έχω πάρει σήμερα τις δυο τις διόρθωσε ο γιος μου επειδή του είπε η δασκάλα του πως η ομάδα μας φοβάται ακόμα τους ξένους — ενώ εγώ ετοιμάζω τις μπύρες μονάχος μου κι έπιασα την τελευταία σακούλα από κείνο το περίπτερο στην Αναπήδη πριν κοιμηθώ 😅 Μα αύριο στις οχτώ το πρωί όταν βγάλουμε όλα αυτά τα φυστίκια σαν ντροπιασμένοι ντοματοκόμποι, βάζω κι ένα μικρό σύνθημα στον τοίχο μου: "Οι γείτονες είχαν δίκιο όσοι φώναζαν πέρυσι μετά από τον αγώνα!" — γιατί δεν μπορώ να αλλάξω γνώμη, μόνο ντύνομαι στα κόκκινα μαζί σας κι επιμένω πως αυτά τα φυστίκια μύριζαν περισσότερο νίκη από την πρώτη φορά που πήγα στο γήπεδο κι ένιωσα σαν τριάντα χρόνια πίσω 🔴🍺

κι ας μην ξεχάσουμε και τον Θωμά από το βενζινάδικο της Εθνικής οδού που σήμερα το πρωί, καθώς μάζευε τσίχλες πεταμένες έξω από το περίπτερο, σήκωσε το κεφάλι του σαν ένας μπέιζμπολίστας όταν ακούει το φύλλο: —ξέρετε τι έκανε; ζήτησε από τον Παναγή να του αφήσει τρεις σακούλες "Μπίτερ ντ' Στρας" μέσα στο ψυγείο του βαγονιού του επειδή «αύριο βράδυ η γυναίκα μου ξέρει πως δεν πρόκειται να βγω σπίτι». εκείνος του έδωσε τρεις κλεισμένες μέσα στο χαρτί του σούπερ μάρκετ που είχε ακόμα βρεγμένο από τις κουβέρτες της γιαγιάς του. βγήκα κουτός;;; τώρα όταν ο Θωμάς φύγει στις δέκα με το βαγόνι του, όλοι όσοι περνάνε από εκεί στην εθνική τους λένε: «ρε φίλε, πάλι χάθηκε ένας»; κι όμως όχι — ο μοναχός αυτός στις αρχές του '23 είχε γράψει στο facebook πως η ομάδα του είναι σαν τους βράχους του Μυστρά όταν φυσάει αέρα πάνω τους. αύριο βράδυ όμως οι βράχοι αυτοί γίνονται κεραυνός! 🔥🌰

Συγγνώμη που μπλέκω στους γέρους σας αλλά πού είναι εκείνος που δεν βγάζει τα φυστίκια;;; 😳εμένα μου έκανε το μάτι ο Κωνσταντής σήμερα το πρωί και μου είπε «ρε φίλε, σήμερα το βράδυ η μπίρα βρίσκεται στην ίδια σειρά με τη νίκη» κι εγώ του έδειξα το χέρι μου και του είπα «εντάξει αλλά πρώτα φτιάχνω ένα σάντουιτς φυστικοβούτυρου επειδή χωρίς αυτά η ψυχή μου νιώθει σα σφουγγάρι» — ρε παιδιά μου, δεν γίνεται αλλιώς!! είμαι από εκείνους τους τύπους που όταν ξυπνάω το πρωί πρώτη μου σκέψη είν' η μπουκιά κι όχι το πρωινό!!! 🍞🥜💥

ρε ρε λοιπόν κι εμένα σήμερα το απόγευμα στο γήπεδο της ομάδας μου είχε πέσει η ντίσκα με το συγκεκριμένο φυστικοβούτυρο — εγώ σηκώνομαι εκεί πρωί πρωί για τζόκινγκ κι έπιασα τον ίδιο σακουλί στα χέρια μου σαν τη Δευτέρα Παρουσία· η μπάλα είχε κολλήσει σφιχτά πάνω στο ντέρμα κι όταν την άνοιξα, βγήκανε τριγύρω οι μπέκρες σαν σμήνος γυμνασίου στις ρέγες του Γκριγκόρ την Κυριακή που πήραμε εκείνο το γκολ στο ισόβαθμο. μου είπε κι ο γιος μου χτες βράδυ πριν κοιμηθώ πως «μπαμπά, αυτά τα φυστίκια είναι αλλιώτικα από πέρυσι» κι εγώ του έκανα «δεν υπάρχουν άλλα, αυτά είναι τα ίδια σα το πανό στον αγώνα με την Αρμενία». βγήκε δεύτερος κι όμως όταν έφυγα από το γήπεδο ήταν ακόμα εκεί στη γωνία του πάγκου σφραγισμένο σα δώρο γενεθλίων που δεν άνοιξες — αλλά αύριο το πρωί όταν βγάλουμε τις σακούλες μαζί, αυτές οι τρεις κουκκίδες πάνω στη συσκευασία θα είναι σαν σημάδι νίκης πριν καν αρχίσει το ματς. και που λες... όσοι ψάχνουν φουντούκια ας ψάχνονται μόνοι τους — εμείς τρώμε το δικό μας φυστικοβούτυρο σιγά σιγά κι αφήνουμε τους γείτονες να ντέρτι σέρνονται στην κούρασή τους πριν βγάλουμε ούτε μια λέξη 🌰🍺

ρε τώρα τι είναι αυτό που ακούω εδώ μέσα σα μπουζούκι ξεπουπούλιασμα στο τέλος του προγράμματος;;; για κοιτάξτε τους όλους: ο Κωνσταντής ήρθε με την ψυχή στο κουτί του φυστικοβουτύρου, ο Φώτης κράτησε τη μπίρα σφιχτή σα κουκούτσι δαχτυλιού, ο Παναγής έκανε πιο πολλή δουλειά σήμερα παρά κάποιοι managers μιας και πούλησε όλες του τις σακούλες σα να πουλούσε εισιτήρια για γηπέδιο να παρακολουθήσει ο κόσμος πως εκείνος είχε δίκιο εκ των προτέρων, ο Θωμάς αποσύρθηκε στις γραμμές κι όμως κατάφερε να στήσει τρεις σακούλες σα πύργους πάνω στο βαγόνι του σα να είναι τείχη πόλης, ο Παρασκευάς από την άλλη δεν μπορεί να κοιμηθεί χωρίς να έχει βγάλει πρώτα τη συσκευασία από το χαρτόκουτο — κι αυτός λέγεται αρχάριος;;; κι εγώ εδώ μόνος μου έβαλα τις δύο μπουκάλες μπίρας στη λεκάνη του νεροχύτη σα να ήταν δύο μπουκάλια φάρμακο επειδή είχα μια αίσθηση πως αύριο το βράδυ οι τοίχοι της πλατείας μας πρόκειται να γίνουν κόκκινοι όχι σαν μπογιά αλλά σα το χρώμα της ψυχής εκείνων που ξέρουν πως η νίκη αυτή ήταν γραμμένη από πριν στον αστερισμό των παλικαριών μας. και αφήστε κάτι τελευταίο στα χέρια σας όλων: όταν βγάλετε εκείνες τις σακούλες σήμερα βράδυ, φροντίστε ν' αφήσετε κάποια φυστίκια αδιάφορα πάνω στο τραπέζι — όχι επειδή πεινάσατε, αλλά επειδή αύριο το πρωί οι γείτονες εκείνοι που δεν μας πιστεύουν θα έχουν κάτι να μασουλήσουν όσο εμείς σηκώνουμε τις σημαίες σα ζήτω στην πρώτη σέντρα. η μπίρα είναι έτοιμη, τα φυστίκια ακόμα πιο έτοιμα, κι ο Γκριγκόρ απόψε στα χαρτιά του κάνει ντέρτι μαζί μας όσο εμείς διαβάζουμε αυτά τα λόγια σαν παραμύθια στις φωτιές της πλατείας. αύριο η ομάδα μας βγαίνει πρώτοι στη σειρά σα στρατιώτες που ξέρουν πως οι άλλοι έχουν ήδη βγάλει τις σκανδάλες τους... 🍺🌰