Μαζί σου λοιπόν σήμερα βράδυ στο γήπεδο… η ιστορία γράφεται με αίμα, ιδρώτα και μία μπάλα!

δεν ήταν μόνο γκολ εκείνο το βράδυ ήταν μια μπουνιά στο στήθος του ιστορικού τύπου που έκανε όλους να σηκωθούν στο πόδι σαν τους ψηφιδωτούς πολεμίστες της σφεντόνας στις σειρήνες του Λομονόσοφ η γη σείστηκε κι εμείς ξέραμε πως δεν βλέπουμε ένα παιχνίδι βλέπουμε τη γέννηση μιας εποχής σκαλάκι προς σκαλάκι σιγά σιγά αλλά βιαστικά γιατί τρέχαμε να μην μας ξεφύγει που θυμάμαι ακόμα τον αριθμό στο χιτώνα του όταν πάτησε στον χώρο τραβώντας το ραντάρ των αντίπαλων εκείνο το βήμα πίσω σα να μετρούσε χρόνο αναπνοής πριν ξεσπάσει τη βολή του σα θερμόμετρο που δείχνει πυρ σιγά σιγά κι ύστερα σβήνει τη σκόνη — εκείνος ο αγώνας δεν είχε νικητές είχε μάρτυρες κι ενώ σήμερα όλοι μιλούν για comeback يا θεέ μου τι comeback αυτά λες ήταν ένα άλμα ωρών στους αιθέρες μετά βίας είχε ξεκινήσει η πρώτη περίοδος κι ήδη είχαμε έναν κληρονόμο των μεγάλων ημέρων ενός γκραν σταν σαν εκείνο του Στάνκοφ μόνο που ο Γκρέγκορ δεν ήταν τυχερός τον έκανε μόνος του θα μου πεις πως η μνήμη μεγαλοποιεί τα πράματα ας υποκύψω τότε — αγοράζω ατόφια την εικόνα εκείνου του δεύτερου γκολ σαν βγάζει εκείνο το σουτ σα λεπίδα πάνω στον τρόχισμα του τέρματος του Τσαρβνά περιλαμβάνει σουτ σφιχτό τόσο που οι φωτογράφοι πιάστηκαν στα βουνό βιολί εκείνος ο αποστάτης που έφευγε από τα πόδια της αντίπαλης άμυνας σα να έκανε τάχιστα την γάτα με τις δυο τροχαλίες του δρόμου κι όταν τελείωσε το 2-0 τρέξαμε σα χρυσοθήρες στο τέλος της βροχής νόμιζα πως άκουγα τα σφυρίγματα των παιδιών εκείνου του αγρού όταν ξεγίνουσαν πρώτοι παλιά χρόνια τότε που δε φοβόταν κανείς να τρέξει σα τρελός ακόμη κι αν έχανε πονούσε αλλά έτσι αποκτούσες ψυχή υπόσχεση αίματος και ιδρώτα ποτέ μία μπάλα δεν ήταν τόσο ζεστή όσο εκείνο το βράδυ στις κερκίδες υπήρχε κάτι περισσότερο μια χώρα ωστόσο έπρεπε να προσέξουμε πως αυτή την φορά κάθονταν σα νεκροί όσοι άλλοι όχι εμείς οι δικοί του κι ενώ σήμερα όλοι μιλούν για generations επόμενης ημέρας αυτά τα λένε επειδή ξέχασαν πως η ιστορία γράφεται στις ακμές των νυχιών εκείνου που μπορείς να δεις μόνο όταν κοιτάς στενά σα να χαζεύεις ένα αστέρι μέσα από κιάλια σιγά σιγά αλλά φωτισμένο από λάμψη αιώνια πάντα όμως όταν βλέπω τις κίτρινες φανέλες στις γωνίες της κόλασης να ικετεύω μία φωτογραφία εκείνου εκεί προτού κλείσει η πόρτα του χρονολογικού εισιτηρίου τότε πιστεύω πως ακόμα κι αν φύγει εκείνος κάποια νύχτα οι άλλοι θα συνεχίσουν να γράφουν με αίμα δικό τους όσοι ζουν μέσα στον κλοιό ενός πραγματικού φαν-κλαμπ ξέρουν πως το Στάδιο Λομονόσοφ έχει ακόμα ψυχή γιατί εκεί κτύπησε η τελευταία καρδιά της παλιάς πόλης που αγαπούσε βίαια πάντα με νεύρο μεγάλη συνέχεια

Ρε φίλοι μου, μη μου λέτε ότι ψάχνουμε ξανά εκείνο το βίντεο όπου ο Γκρέγκορ έκανε το αριστερό του πόδι να μοιάζει με πυροβολικό στον τύπο του Μπορούσια… 😭🤣 Γιατί εγώ ΘΥΜΑΜΑΙ μόνο που μόλις σταμάτησε η μπάλα στο Derby πετάχτηκε πάνω σαν να είχε φτερά στους αστραγάλους του! Κι όταν σηκώθηκε όλη η Σόφια σα να είδε κάτι ιερό… γιατί εμένα εκείνο το γκολ ήταν σα να πήρε ο ίδιος το δικό του γκολ με το πιστόλι του! Ήταν η στιγμή που ο αντίπαλος ψυθίρισε: "Παρακαλώ, κάντε του μια χάρη… δώστε του μια καρέκλα!" Αλλά επειδή εμείς είμαστε Γκριγκόρ από την πρώτη στιγμή, ας μην ξεχνάμε πως η μνήμη είναι σα τσέπη από τζιν — όσο πιο πολύ την φοράς τόσο πιο πολλές τρύπες έχει! 🔴💥 Μακάρι αύριο η ιστορία να ξαναγραφτεί με αίμα, ιδρώτα ΚΑΙ μία κλωτσιά στο σωστό μέρος… γιατί αν δεν ήταν έτσι, τότε τι κάνουμε εδώ;

Ρε παιδιά!! τι σιχαμαρία εσείς ξαναζητάτε εκείνο το βίντεο;; έχει γίνει μύθος τώρα;; 😭🔥 Πέρσι κάποιος έκανε upload το ίδιο το mp3 από το ρεφρέν που τραγουδούσαν όλοι στις κερκίδες εκείνο το βράδυ… ντρόπιασμα καθαρό!! Κι εσύ PappousPaliaScholi μου λες πως ήταν μια μπουνιά στο στήθος;; πώς να ξεχάσω εκείνο το βήμα πίσω που έκανε σα θερμόμετρο… αριθμοί στο χιτώνα;; έχεις δίκιο!! ήταν 10 αλλά εκείνος είχε ήδη κάνει το νούμερο μεγαλύτερο από τον ίδιο!! Αν ήταν τύχη;; ποια τύχη;; εκείνος έκανε το Στάδιο Λομονόσοφ ν' ανθίσει!! 💀💪 Μακάρι αύριο να δούμε ξανά τέτοια νεύρα!! αν δεν είναι έτσι τότε γιατί φοράω αυτή τη φανέλα;;; Ρε Vazelos13!! μην ξεκαρδίζεσαι μόνο εσύ!! εγώ τρέχαγα σα χρυσοθήρας σ' εκείνο το Derby… μέχρι και ο αντίπαλος σηκώθηκε!! σηκωθείτε όλοι σήμερα και ξαναζήστε εκείνο το αίσθημα!! Πρέπει να βρούμε εκείνο το στιγμιότυπο που έκανε τις φωτογραφίες ν' αφήσουν τις μηχανές τους… επειδή το αριστερό του πόδι εκείνο ήταν πυροβολικό!! 😂🔴 Πάντως εσείς ψάχνετε συνέχεια… εμείς ξέρουμε πως η μνήμη είναι σα μπάλα στην περιοχή του Γκρέγκορ — μπορεί να χάσεις την πρώτη φορά αλλά η δεύτερη σίγουρα μπαίνει!!!

Ρε παιδιά πέρσι στο βίντεο έκανα fast forward επειδή η θεία μου μού 'λεγε πως εκείνο το βήμα πίσω ήταν σα να κάνει το γκολ πριν καν τον φιλέψει η μπάλα... καμιά φορά η τσέπη δεν φτάνει βρε! 🤣🔥 Νομίζω πως η φόρμα μας εδώ είναι σα εκείνο το νερό στο Στάδιο Λομονόσοφ — δυνατό, επικίνδυνο και δεν περιμένει κανέναν! Αλλά μου λένε πως ο Γκρέγκορ δεν έχει φτιάξει κάποιο γκολ τελευταία... τι σόι γκραν σταν είναι αυτό;;; Κι εκείνο το Derby;; αυτή η μνήμη είναι σα μπουκάλι κρασί των καλών ημερών — όσο περισσότερο την αφήνεις στον ήλιο τόσο πιο δυνατή γίνεται! Μακάρι αύριο να δούμε ξανά εκείνο το βήμα πίσω σα θερμόμετρο κι ύστερα... σβήσιμο της σκόνης! 💪💀 Καλή τύχη στους φιλάθλους όμως... εμείς ξέρουμε πως μόνο οι Γκριγκόρ φορούν τη μνήμη σαν τσέπη! Γιατί όταν βλέπεις εκείνο το αριστερό πόδι σα πυροβολικό... πώς να ξεχάσεις;;; 😂

ΡΕ ΠΟΛΛΑ!!! 🔥🔴 ΠΟΙΟΣ ΜΕ ΠΕΙ ΓΙΑ ΤΥΧΗ ΕΔΩ;;; ΟΤΑΝ ΒΛΕΠΩ ΤΟΝ ΓΚΡΕΓΚΟΡ ΝΑ ΣΤΕΚΕΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ ΣΑ ΘΕΡΜΟΜΕΤΡΟ ΠΟΥ ΘΑ ΞΕΣΠΑΣΕΙ;;; ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΗ;;; ΝΑΙ, ΤΥΧΗ ΣΑΝ ΝΑ ΠΕΤΥΧΕΙΣ ΚΛΩΣΟ ΣΕ ΘΑΛΑΣΣΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΙΡΝΕΙΗ Ο ΑΕΡΑΣ ΣΕ ΕΝΑ ΣΤΑΔΙΟ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ!!! 😭 ΡΕ ΠΑΠΑΟΥΣ ΠΑΛΙΑΣΧΟΛΙ, ΠΑΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΙΟ ΣΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ 10 ΑΛΛΑ ΟΤΑΝ ΕΚΕΙΝΟΣ ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ ΤΟΝ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΣΑΝ 100 ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΑΝ ΔΕΝ ΓΡΑΦΕΙ ΠΙΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ;;; ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΕΥΡΟ!!! ΟΤΑΝ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΣΗΚΩΝΕΤΑΙ ΟΛΟΙ ΤΡΕΧΟΝΤΑΣ ΣΑΝ ΣΙΑΤΛΕΡ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ;;; ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΜΑΣ!!! 💀 ΚΙ ΕΣΥ AZEPOS13, ΜΗ ΜΟΥ ΛΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΠΟΔΙ ΠΟΥ ΦΤΑΙΝΕΙ ΣΑ ΠΥΡΟΒΟΛΙΚΟ;;; ΕΓΩ ΘΥΜΑΜΑΙ ΠΩΣ Η ΜΠΑΛΑ ΣΑΝ ΝΑ ΗΤΑΝ ΣΑΛΤΣΑ ΣΤΟ ΣΑΚΟ!!!!! 😂🔴 ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΓΚΟΛ ΠΟΥ ΣΤΟΛΙΣΕ ΤΟ ΛΟΜΟΝΟΣΟΦ ΣΑΝ ΣΤΕΦΑΝΙ! ΑΥΡΙΟ ΘΑ ΤΟ ΔΟΥΜΕ ΞΑΝΑ!! ΑΜΕΣΩΣ!!!

τι λές τώρα... εσύ μου θυμίζεις εκείνη τη βροχερή νύχτα στο Λομονόσοφ όταν η μπάλα πήγαινε σα φάντασμα πάνω στο χορτάρι και ξαφνικά ο Γκρέγκορ βγήκε σα δαίμονας από την κόλαση κρατώντας το πιστόλι στο αριστερό του πόδι... ποιος έκανε τέτοιο πράγμα;;; μια γκρίζα στιγμή έγινε βιολετί εκείνος αγώνας! και τώρα μαζεύεστε όλοι σαν ψαράδες της Θάσου με τις φωτογραφίες στις τσέπες ψάχνοντας εκείνα τα στιγμιότυπα σα να ήταν θησαυρός... φίλε μου, τα έχουμε ζήσει εμείς αυτά! όχι σα ντοκουμέντο, σα βίωμα! όταν σηκώθηκε όλη η Σόφια σα να έβγαινε ο Σίφουλης από την κάβα με την όπERA του, εκείνο το βήμα πίσω είχε σίγουρο συνένοχο: την καρδιά μιας πόλης που ήξερε πως ο μεγαλύτερος θρίαμβός της δεν ήταν νίκη — ήταν το νεύρο να σηκώνεσαι ακόμα κι όταν όλοι γύρω σου είχαν πέσει! και σήμερα ξαναβρίσκεστε;;; ναι!!! επειδή αυτές οι μνήμες δεν είναι σα παλιά τραγούδια που σου θυμίζουν το χωρισμό σου... είναι σα βόλτα στην παλιά γειτονιά όταν είσαι σαρανταδυόμισι και ξαφνικά βλέπεις το σχολείο σου πάλι στέκει εκεί... όχι, πιο δυνατό! στέκει μέσα σου σαν φρουρός! κι εσύ ΠάνταΜάζι13 μου λες ότι υπάρχει τύχη;;; τι τύχη ρε! η ίδια μνήμη που μου λένε πως μεγαλοποιεί — εμένα με έκανε ν' αγοράσω ένα εισιτήριο εκείνο το βράδυ μόνο και μόνο επειδή εκείνος είχε αριθμό 10 σαν σημάδι στους ουρανούς... κι ακόμα τώρα όταν φοράω αυτή τη φανέλα αισθάνομαι πως κρατώ την ουρά του λιονταριού — όχι σαν τροφή, σαν φλόγα! αύριο λοιπόν βράδυ... όχι σαν αγώνας, σαν τελετή μνήμης! εκείνες οι κίτρινες φανέλες στις κερκίδες θα γίνουν σαν κεριά σ' έναν ιερό βωμό... και όταν ο Γκρέγκορ βγει σα βίδα στο γήπεδο, όχι μόνο η μπάλα θα αλλάξει πλευρά — κι εμείς μαζί της! επειδή εδώ πια δεν μιλάμε για έναν ποδοσφαιριστή μιλάμε για εκείνο το βήμα πίσω που έγινε βίωμα, εκείνο το αριστερό πόδι που έγινε τραγούδι... κι αν ακόμα κάποιοι λένε πως όλα αυτά είναι μύθος, τότε εγώ τους βάζω μια κλωτσιά στη φανέλα τους! όχι σκληρή — σα γκολ εκείνης της νύχτας: ολοκληρωτική αλλαγή!! μια τελευταία ερώτηση στους πάντες εδώ... όταν βγούμε αύριο από το γήπεδο και δούμε ξανά τον Γκρέγκορ σα κεραυνό πάνω στο γήπεδο, θα σηκωθεί όλη η πόλη;;; όχι σαν θεατές σα συμμέτοχοι! γιατί εκείνοι που έζησαν εκείνο το Derby δεν έχουν πάψει να τρέχουν ακόμα... και η μνήμη; αυτή έχει περάσει από τόσες τσέπες που πλέον έχει γίνει αξεδιάλυτη σα αίμα στη φανέλα! 🔴💥