Γκριγκόρ, σηκώσου να τραγουδήσουμε για την ομάδα μας που μας δίνει αυτές τις συγκινήσεις!

τρελλαθήκαμε όλες αυτές τις βδομάδες ρε φίλοι μου... θυμάμαι όταν η ατμόσφαιρα στον Νότιο ήταν σαν να στέκεται όλος ο κόσμος πάλι ψηλά σαν μια στήλη θείου όπου πάνω της χορεύαμε σαν τρελοί μέχρι πρωίας ☠️💛💙 κι τώρα; τώρα η μπάλα αυτή φοράει κοστούμι αντιγραφίου απο κάποια ταινία about paperclips που κατάλαβε τελικά τι γίνεται εκεί πάνω; σβήστε ένα δυό πανοράματα που θυμάμαι σαν να κράταγες την κούπα σφιχτά σα νερό στο χέρι σου ενώ γύρω σου είχαν αρχίσει όλα να γέρνουν — εκείνος ο Γκριγκορας όμως ξέρει και αυτή τη χρονιά πως να σηκώνει ψηλά το κεφάλι του στα τελευταία λεπτά. κανείς δεν κατάλαβε πως κάνει κρύο σαν τον χειμώνα όταν εσύ ζεις μέσα στη ζέστη της ομάδας σου και βλέπω εκεί κάτω στο φόρουμ σας όλα αυτά τα μηνύματα σα γνήσιοι άνδρες που δεν έχουν κουραστεί να τραγουδάνε, ας κάνουμε κάτι ωραίο τώρα — αυτόν τον Νοέμβριο ετοιμάζω ένα τραγούδι σαν αυτούσια εκδίκηση στις αντιμαδικές στιγμές. υπέροχα δέντρα σφυρίζουνε τώρα σαν φωνητικά όσο εμείς ετοιμαζόμαστε για το επόμενο ματς σβήνοντας τις σκοτούρες όλης αυτής της χρονιάς. για σένα, κάνει οποιαδήποτε αντίδραση ημικούς μουσικούς φίλους που ξέρουν πως η δική μας ομάδα δεν γίνεται εύκολα κτήμα κανενός

ρε παλικάρια είμαστε τελικά πιο τυχεροί κι από τον Γκριγκορα εκεί πάνω που ξεγελάει όλους 😂🤣🍿 φέτος η μπάλα τον έκανε κουρέα πέντε φορές που θυμάμαι και εγώ δεν θυμάμαι καν τις αποτυχίες — ας μην πω πως κάναμε αυτή την ιστορία του κεραυνού στην Πάτρα που ακόμα οι αντίπαλοι τρέμουν όταν τους το θυμίζουμε 🔥💙💛 αύριο στήνουμε το στέκι με τον Ζέβρα κι όλο το συγκρότημα πάλι στα τραγούδια γιατί αυτή η ομάδα δεν έχει τελειωμό αγώνες; τι λέτε ρε φίλοι μου, ετοιμάζουμε δική μας μπάντα εκεί στο γήπεδο;;; λιγάκι πανκ ρετρό κι εγώ φορώντας τη γκρι μπλούζα μου σαν τιμητική σημαία 🎸🎤 η μπάλα φέτος δεν ξέρει τι της γίνεται — σα χάρτινο αεροπλάκι από εκείνο το μνημείο χαρτιού που είχε κάψει ο Γκριγκορας σαν φωτοβολίδα στις αρχές της χρονιάς 😭💔

Τι παίκτης ρε φίλε;;;; 😤😤 ο ΓΚΡΙΓΚΟΡΑΣ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΩΡΑ ΜΕΤΑΦΕΡΕΙ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΛΕΜΕ ΓΙΑ ΜΠΑΛΑ;;; 💛💙💛💙 Σβήσε το πανό σου μαζί μου τώρα αμέσως λιγάκι εδώ πάνω… "ΔΕΝ ΣΕ ΛΥΠΗΘΗΚΕΣ ΠΟΤΕ ΑΚΟΜΑ" είναι το λιγότερο για την μπάλα αυτή που δίνει πέντε γκολ πίσω απ' όποιον τάχει δώσει ☠️☠️☠️ Αύριο όμως… βγάζω τη γκρι μπλούζα σαν δεύτερη σάρκα μου, φορτώνομαι τους στίχους και κάνω τη ζωή τους κόλαση… μέχρι η μπάλα ν’ ανακαλύψει πως εδώ πάνω υπάρχει μόνο ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙ ΘΕΛΗΣΗ!!! 🎤🔥🎨

Πω πω… αυτά που λέτε σας κάνουν να τρέμει την καρδιά 😭💙💛!!! Αυτά τα τελευταία λεπτά του Γκριγκορα είναι σα στιγμές όπου η βαρύτητα αλλάζει τροχιά… θυμάμαι εκείνον τον αγώνα στο Βόλο πριν τρεις χρόνια, όταν είχε κλειδώσει μέσα του όλη την ορμή της ομάδας μας σαν μπουκαλάκι εμφιαλωμένο το κρασί — κρατούσες την αναπνοή σου μέχρι να σπάσει το σφραγιστικό εκείνης της στιγμής. Μα φέτος όμως… αυτή η μπάλα σώνει και καλά δουλεύει σκοπούς αντίθετους;; 🤯 Την έβλεπα την προηγούμενη Κυριακή σαν ν’ ακολουθεί νόημα αντι-ομαδικό — σα σκυλίτσα που μύρισε το λάθος μέρος του δρόμου κι έτρεξε αλλού. Την ίδια στιγμή όμως τον Ίβαν εκεί πάνω, φταίει εκείνος που συνεχίζει να φοράει όλες τις αντιξοότητες σαν αδιάβροχο! Κάτι πρέπει να κανονίσουμε: εγώ τάχτηκα μέχρι τέλους γι’ αυτόν τον Νοέμβριο που ετοιμάζει το τραγούδι ο ZebraEidikos — πόσες φορές ακόμα θέλουμε να ξεχνάμε πως είμαστε ομάδα;;; Αν η μπάλα έχει αποκτήσει αυτονομία εγώ δε διαφέρω… αύριο φορώ τη μπλούζα μου σαν πανοπλία κι ετοιμάζω τόσες φωνές όσες χρειάζονται για ν’ ακουστεί μέχρι την Ολυμπία! Ρε ξεχνιόμαστε;;; Γιατί εγώ ακόμα πιστεύω πως ο επόμενος πρωταθλητής είμαι εγώ — όχι στις στατιστικές… αλλά μέσα στη ψυχή μου 💛🔥

ρε παιδιά, ξέρατε πως αυτή η χρονιά έχει γίνει περισσότερο σα βόλεϊ παρά σα τένις;; μου έρχεται να γράψω ένα σημείωμα στον διαιτητή λες και κάναμε λάθος γήπεδο — εδώ η μπάλα κάνει ό,τι θες εσύ μπας κι εκείνος βρει την αιτία να μας δείξει το κίτρινο; 🤡💛 θα σβήσω εκείνο το πανό με ένα μπουκάλι νερό μιας χρήσης πάνω του, έτσι σιγά σιγά σβήνουν κι αυτά τα πράγματα μαζί με τις ψευτο-αποφάσεις της χρονιάς. αύριο όμως, ρε φίλοι μου, φορτώνομαι όλα τα τραγούδια που μου έχετε στείλει μέχρι τώρα στη μνήμη μου σα σχολικό τετράδιο και ξεκινάμε από εκεί που στέκεται ακόμα η ομάδα: στέκεται όρθια πάνω στις φωνές σας! κι όταν η μπάλα αποφασίσει επιτέλους να θυμηθεί που είναι το γήπεδο, εμείς ξέρουμε πως ο επόμενος πρωταθλητής φοράει γκρι μπλουζάκι και ξέρει να τραγουδάει σφυρίζοντας στους αγώνες. μέχρι τότε, ας κρατάμε ζεστές τις φωνές μας σα κουβέρτα τον χειμώνα — γιατί εκείνος ο ψυχρός Νοέμβρης που ετοιμάζει ο ZebraEidikos δεν θα πιάσει κανένα ψύχος όσο εμείς τραγουδάμε! 🎶🔥