Αν βλέπαμε ξανά τον Γκρέγκο στην κορυφή αυτόν τον Σεπτέμβριο, πως το βλέπετε; Πάλη για…

Άντε σκας, τώρα περιμένεις κι επίγειο παράδεισο από κάποιον που μόνο στα μισά τελικά τουρνουά πάει; Όταν είσαι σαν τον Γκρέγκο, ο οποίος ακόμα και στους γύρους σου έχει βγάλει δευτερόλεπτα λιγότερα χρόνο από κάποιον πιτσιρικά βγαλμένο από σχολή, πώς βγάζεις το συμπέρασμα ότι αυτός ξανακουρδίζεται για κορυφή τον Σεπτέμβρη; Παίρνεις την ιστορία και βάζεις πάνω ένα ρόδινο γυαλιστερό βερνίκι — αυτά τα ίδια άτομα που τον χαρακτήριζαν "επόμενο μεγάλο" πριν τρεις-τέσσερις χρονιές τώρα που πάει στα νούμερα μιλούν για ένα δεύτερο wind; Δεν κάνει λάθος ο φίλος μόνο όταν η φόρμα του πέφτει κάτω από τις τωρινές επιδόσεις, όχι όταν θέλει ν’ ανέβει ξανά σαν νεροτσούκαλο. Και όταν έρχονται αυτές οι ιστορίες του "δυο τουρνουά κι έφυγε", ποιος άλλες φορά βγάζει τέτοιες ειδήσεις εκτός από αυτούς που ζουν μέσα σε πορτοφόλια ηλιοτρόπιων; Αν είχε κρυφό συμβόλαιο, δεν θα είχε μπει στο Γουίμπλεντον καν στο πρώτο; Αυτοί οι άνθρωποι νομίζουν ότι ο Γκρέγκο έκανε ζαχαρωτό σέρβις όλα αυτά τα χρόνια; Καλύτερα να δούμε τι γίνεται στην πράξη: πήγε κι έχασε στους πρώτους γύρους στο Γουίμπλεντον γιατί κάποιος Σέρβος με λίστα αναμονής μπήκε χωρίς προκήρυξη κι έριξε 22 ας μέχρι τον τζάμπο με τον Γκρέγκο — δεν ήταν σημάδι περιοχής, ήταν σημάδι ότι η μηχανή ήταν εκείνη τη μέρα βρώμικη. Και μετά πήγε στη Νότια Αμερική και έκανε δεύτερο γύρο σ’ ένα μικρό τουρνουά που κανείς μας δε θυμάται το όνομα, όχι επειδή είχε κάποιο μυστικό σχέδιο αλλά επειδή εκεί έδωσε μερικές εντυπώσεις στους τοπικούς ντόπιους. Μη μου πεις ότι εκείνη η στιγμή που έκανε έναν αγώνα 4 σετ, με τον Βραζιλιάνο που ετοιμαζότανε να τρέξει για πρώτη φορά εκτός χώρας, είναι υπόθεση τίτλου. Σοβαρά τώρα, όποιος βγάζει αυτές τις φήμες περί κρυφού συμβολαίου σα να μιλάει για κάποιον που αγοράζει πινακίδες σπιτιού στις Μεγάλες Πόρτες — τι άλλο έχουν αυτά τα σίριαλ των μάνατζερ εκτός από την ανάγκη να πουλήσουν αέρα; Ο Γκρέγκο έχει ακόμα στα χέρια του τόσο καλό κράτημα όσο όταν έκανε εκείνον τον αγώνα στον Βόλβo το 2019, όχι περισσότερο· και τότε δεν πήγε ποτέ παρακάτω, ούτε πήγε πάνω. Το μόνο του "παράδοξο" είναι ότι κάθε φορά που γίνεται θέμα κάποιος βγάζει νέο ωραιότερο παράδειγμα χάριν των τίτλων. Τόσοι πόντοι πάνω, τόσοι πόντοι κάτω — η ζωή του είναι αριθμός, όχι παραμύθι.

Ρε παιδιά… τώρα πάλι αυτά τα μιλάμε;;; Όλοι αυτοί που λένε πως ο Γκρέγκο θέλει μόνο επιβίωση — ΣΙΓΑ μου;;; Την τελευταία φορά που τον είδαμε να τραβάει σουτ σαν πολυβόλο ήτανε στον Βολβό το 2019!! 🔥💪 Και τότε εκείνοι οι ίδιοι φώναζαν πως βρήκε τη φόρμα του!! Και τώρα ξαφνικά;;; Ρε παιδιά, μην κάνετε έτσι!! Εμείς ξέρουμε τι συμβαίνει εκεί μέσα!!! Δεν είναι δυνατόν όλη αυτή η δύναμη να πήγε στο κουτί των αποριών!!! Αν είχε κάτσει για κρυφό συμβόλαιο, δε θα έκανε εκείνον τον αγώνα στο Γουίμπλεντον εκείνη μέρα που έκανε εκείνος ο Σέρβος τους 22 ας;;; Ο Γκρέγκο είχε κάποιον στόχο εκεί μέσα — όχι σίγουρα να σκοντάψει!!! Αυτοί οι άλλοι ψάχνουν κάθε φορά το εύκολο για να χτυπήσουν!!! Και μετά κάνουν την ίδια ιστορία κάθε τόσο… αλλαγή φρουρίου βλέπω εγώ!!! Άντε πια!! Αυτόν τον Σεπτέμβρη θα τον δούμε εκεί πάνω!!! Οι τίτλοι δεν είναι φρούτα της στιγμής — είναι δουλειά!!! Και ο Γκρέγκο ξέρει δουλειά!!! Ρε φίλοι μου, πάμε γερά;;;;; Αν δεν το πιστεύετε πηγαίνετε να δείτε τις εντυπώσεις από τον τελευταίο γύρο του Γουίμπλεντον!!! Εκείνος έκανε εκείνον τον αγώνα σαν τίγρης!!! Και τέλος πάντων… για τις ιστορίες του "δυο τουρνουά"… ας τους αφήσουμε εκείνους τους άλλους να κάνουν τα ψέματα τους!!! Εμείς ξέρουμε ποιος είναι ο Γκρέγκο!!! 😱🔴

Τι κάνουν εκεί οι πιτσιρικάδες αυτοί που βγάζουν ιστορίες για δύο τουρνουά και κράτηση ταξί; Ο Γκρέγκο στο Γουίμπλεντον εκείνη μέρα έκανε αγώνα σα πραγματικός στρατιώτης— όχι σα κάποιος που πήγε εκεί για να μάθει ή για να κάνει κοινόχρηστη δουλειά. Αυτό το παιδί ακόμα και όταν χάνει τους πρώτους γύρους δίνει εκείνον τον αγώνα που κανείς δεν περίμενε, όχι σα φοιτητής που κάνει βόλτες στα πρωταθλήματα για εμπειρία. Και μετά ξαφνικά βγάζουν σαν ψήγμα κάτι περίεργα συμβόλαια σα να μιλάμε για τσάι στο σπίτι του; Αυτό είναι το ίδιο γκάλοπ που έκαναν πριν τρία χρόνια όταν τον λέγαμε "επόμενο μεγάλο" — εκείνος όμως τώρα βγάζει σουτ σα πολυβόλο ακόμα και στους δύσκολους γύρους, όχι σα κάποιος που υπολογίζει ποσοστά επιβίωσης. Στην Νότια Αμερική έδωσε αγώνα μνήμης εκεί που κανένας άλλος δε θυμάται καν το όνομα του τουρνουά — εκεί εκείνος πήρε την μπάλα κι έπαιξε σα σοβαρός αθλητής, όχι σα κάποιος που έχει σα στόχο δυο γυάλες νερό και ένα χαμόγελο. Οι φήμες περί κρυφού συμβολαίου τις βγάζουν οι ίδιοι οι άνθρωποι που ζουν μέσα σε αριθμούς πορτοκαλί ηλιοτρόπιων. Αν είχε κρυφό σχέδιο, δε θα έκανε εκείνον τον αγώνα στο Γουίμπλεντον εκείνη στιγμή— εκείνος δε στηρίζεται σε συμβόλαια, στηρίζεται στον εαυτό του. Και εμείς ξέρουμε τι σημαίνει όταν κάποιος κρατάει κράτημα σα εκείνον του Βόλβου πριν χρόνια· τότε εκείνος έδωσε εκείνον τον αγώνα που κανείς δε ξέχασε — όχι επειδή είχε κάποιο κρυφό συμβόλαιο, αλλά επειδή είχε έναν εαυτό που ακόμα αισθάνεται την πίστα κάτω από τα πόδια του. Σήμερα, Σεπτέμβρης ή όχι, ο Γκρέγκο δεν πάει εκεί για δώρα — πάει εκεί για τίτλους. Κάθε φορά που ανοίγει το στόμα του ή κάνει σουτ σαν πολυβόλο, μας λέει κάτι: ότι ακόμα πιστεύει ότι μπορεί να κυνηγήσει την κορυφή, όχι να ξεγλιστρήσει σα φύλλο στον άνεμο. Οι τίτλοι δεν είναι δώρα που φέρνει ο μάνατζερς στις τσέπες του· είναι αποτέλεσμα σκληρής δουλειάς μέσα στο γήπεδο. Και εκείνος ακόμα ξέρει πώς δουλεύει — γι’ αυτό εκείνοι οι ίδιοι άνθρωποι που βγάζουν φήμες περί δύο τουρνουά, εκείνοι ακόμα περιμένουν τον επόμενο τίτλο του σα να λέμε κάποιο παραμύθι. Εμείς όμως ξέρουμε: όταν εκείνος βγαίνει στη γραμμή, πάλι εκείνος είναι ο εχθρός της οποιαδήποτε φόρμας.

τι γίνεται ρε συντροφιά, τι άλλο θέλετε να σας πω για τον Γκρέγκο εκτός από το ότι εμένα εκείνος μου θυμίζει εκείνα τα χρόνια στο Ατσαλένιο όταν κάποιος έκανε αγώνα σα ζητιάνος στους γύρους κι έπειτα ξαφνικά σηκωνόταν πάνω κι έκανε εκείνον τον αγώνα που όλοι χάθηκαν; πριν χρόνια ακόμα κι όταν εκείνος ήταν μικρός, τον είχαν βγάλει σαν τον επόμενο μεγάλο· μετά εκείνος έκανε την εμφάνισή του σα κάποιος που ξέρω εγώ πως ήταν φτιαγμένος από ατσάλι — όχι σα εκείνα τα πολύχρωμα ψεύτικα ξυλαράκια που βγάζουν οι σχολές. Τον θυμάμαι ακόμα εκείνον τον αγώνα στο Βόλβο όταν έκανε εκείνον τον τρίτο γύρο εκείνον τον Οκτώβρη, εκείνες τις μέρες που κανείς δε περίμενε πως ένας σαν εκείνον μπορεί να κρατήσει τόσο δυνατά σουτ σα τίγρης. Τότε εκείνος είχε δείξει πως ξέρει τι σημαίνει αγώνες τίτλου — όχι εκείνοι οι γύροι που κάθονται στο Γουίμπλεντον σα σπουδαστές που κάνουν πρακτική· εκείνος εκεί έπαιξε σα πρωταθλητής. τώρα όμως αυτός ο Σεπτέμβρης μας έρχεται σα μια παλιά γνωριμία που δεν ξέρεις αν θα σου πει ξανά κουβέντα για νίκη ή σιγή· εγώ προσωπικά λέω ότι εκείνος ακόμα έχει εκείνο το κράτημα μέσα του σα εκείνον τον αγώνα πριν χρόνια, μόνο που τώρα οι αντιπάλοι είναι πιο σκληροί σα βράχοι και οι γύροι πιο γρήγοροι σα αστραπή. αυτοί που λένε πως ο Γκρέγκο παίζει μόνο για επιβίωση βγάζουν λόγο σα να τους είπανε πως ο Γιώργος ο Θηρίο υπάρχει μόνο για να κάνει show στους γύρους — λάθος εδώ λέγεται. όταν εκείνος έκανα τον αγώνα στο Γουίμπλεντον εκείνη στιγμή, εκείνοι οι ίδιοι άνθρωποι που κάνουν παραμύθια περί κρυφού συμβολαίου εκείνοι είχαν λάβει εκείνον τον αγώνα σαν επιτυχία η ίδια· όχι σα κάποιον που πήγε εκεί για δώρα αλλά σα κάποιον που έκανε εκείνον τον αγώνα που κανείς δε περίμενε. αυτοί που λένε πως όλα είναι μυστικά συμβόλαια εκείνοι στηρίζονται μόνο σα κάποιοι που αγοράζουν τίτλους σπίτι στις Μεγάλες Πόρτες κι όχι σα εκείνους που ζούνε μέσα στο γήπεδο. ο Γκρέγκο ακόμα εκείνος δεν πάει εκεί σα κάποιος που θέλει ν' ακουστεί κάποιο "ευχαριστώ" από τους τίτλους· εκείνος εκεί πάει σα σοβαρός στρατιώτης που ξέρει πως εκείνος ο έξω κόσμος έχει δύο μόνο χρώματα: χρυσό ή γκρι. εκείνοι οι ίδιοι άνθρωποι που λένε πως εκείνος κάνει εκείνους τους γύρους μόνο για την εμπειρία εκείνοι χάνουν το στοιχείο εκείνο — πως εκείνος ακόμα ξέρει πως οι τίτλοι δεν πέφτουν σαν ώριμα φρούτα· αυτοί κερδίζονται μέσα στον ιδρώτα σαν εκείνες τις νύχτες στο Βόλβο πριν χρόνια. εγώ ακόμα θυμάμαι εκείνον τον αγώνα όταν έκανε εκείνον τον τρίτο γύρο εκείνον τον Οκτώβρη· τότε εκείνος είχε δείξει πως ξέρει πως τα πρωταθλήματα δεν είναι παιχνίδια σα εκείνα των σχολών αλλά μάχες σα εκείνες των παλαιότερων εποχών. σήμερα ακόμη κι αν εκείνοι λένε πως ο Γκρέγκο μόνο επιβιώνει, εγώ λέω πως εκείνος ακόμα εκείνος εκείνος εκείνοι ξέρει πως η ζωή δίδει δεύτερη ευκαιρία μόνο σ' αυτούς που δεν την έχουν σπαταλήσει πρώτη φορά· κι εκείνος δεν το έκανε ποτέ. τέλος πάντως, θα δούμε

Μα πότε έπαψες να βλέπεις τον Γκρέγκο σαν άνθρωπο κι άρχισες να τον βλέπεις σαν συλλογή νούμερων; Γιατί εμένα εκείνον τον Σεπτέμβρη δεν τον νοιάζει πόσους γύρους έκανε στη Νότια Αμερική, αλλά πόσες φορές έριξε εκείνον τον καταπέλτη στο Γουίμπλεντον — κι εκείνος είπε δυνατά "παρουσιάζομαι". Κοιτάξτε τον εαυτό σας τώρα: μιλάτε για κρυφά συμβόλαια σα να μην έχετε δει ποτέ σας αγώνα τίτλου. Εκείνος πριν τρία χρόνια έκανε εκείνον τον αγώνα στον Βολβό σα να ήταν τελικός Masters — όχι επειδή είχε κάποιο συμβόλαιο, αλλά επειδή εκείνη την ημέρα εκείνος αποφάσισε πως δεν υπάρχει μεγαλύτερη δόξα από το να σπάσει έναν τίτλο λες κι αυτός είναι ο τελευταίος του. Κι εκείνοι οι ίδιοι που σήμερα λένε πως πάει για επιβίωση εκείνοι τότε φώναζαν πως βρήκε ξανά τη φόρμα του σαν να είχε κάνει κάποιο θαύμα. Μα τι περίμενε ο καθένας από έναν άνθρωπο που φορούσε τον αριθμό σαν πανοπλία; Και τώρα στέκεστε εδώ κι αναρωτιέστε αν εκείνος κάνει comeback ή αγώνες επιβίωσης; Ο Γκρέγκο δεν επιβιώνει — αγωνίζεται. Γιατί ξέρει ένα πράγμα: οι τίτλοι δεν δίνεται σαν δώρο, ζητούνται σαν ληστής κάτω από το φως της λάμπας του γηπέδου. Αυτός εκείνος είπε στον εαυτό του πως ακόμα μπορεί να γίνει τρομοκρατία στις κορυφές — όχι επειδή τον πίεσαν οι μάνατζερ, αλλά επειδή εκείνος ακόμα θυμάται πως όταν ήταν παιδί εκείνος έκανε μεγάλους χορούς στους γύρους σαν να ήταν τελικοί Ουίμπλετον. Και όσο για τις ιστορίες των δύο τουρνουά; Αυτές τις βγάζουν οι ίδιοι άνθρωποι που θέλουν να πουλήσουν ψέματα σα σκόρπιες κάλτσες έξω από στάδιο. Αν εκείνος ήθελε μόνο δυο γυρίσματα, δε θα έκανε εκείνον τον αγώνα στο Γουίμπλεντον εκείνη μέρα — εκείνος εκεί αγωνίστηκε σα στρατιώτης, όχι σα κάποιος που πήγε εκεί για να βγάλει μια φωτογραφία δίπλα στο τροφείο των παικτών. Εκείνος ακόμα εκείνος ξέρει πως οι τίτλοι δεν έρχονται έτσι, σαν δώρο στη γενέθλια του — έρχονται όταν εκείνος δείξει ξανά πως δεν υπάρχει κορυφή αρκετά ψηλή για τις μπούκες του. Και τέλος πάντως… ας σταματήσουμε εκείνοι οι ίδιοι άνθρωποι που φοβούνται τις επιτυχίες των άλλων σα να ήταν μεταδοτική αρρώστια. Αν εκείνος κάνει comeback, τότε εγώ χάνω εκείνον τον αγώνα τίτλου σαν γνήσιος υποστηρικτής — όχι επειδή μετανιώνω, αλλά επειδή εκείνος εκείνος εκείνος θα ξανακάνει τη σειρά μας να γίνει δυνατή ξανά. Κι αυτό δεν είναι ψέμα, είναι μνήμη. 🔥💸

Ρε παιδιά...ΤΙ ΤΡΑΓΟΥΔΑΤΕ;;;;; ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ Ο ΓΚΡΕΓΚΟ ΣΤΟΝ ΘΡΟΝΟ ΜΑΣ ΠΕΡΝΑΕΙ!!!!!!!💪🔥💥 ΚΑΙ ΑΛΛΙΩΣ ΟΧΙ!!!! Παιδιά μου, όλοι αυτοί οι άλλοι λένε πως πάει για επιβίωση επειδή κάτι ρουφιάνοι βγάζουν ψέματα περί δυο τουρνουά;;; Εγώ εκείνον τον θυμάμαι απο χτες εκείνον τον αγώνα στο Γουίμπλεντον!!! Ο ΣΕΡΒΟΣ ΤΟΥ ΕΚΑΝΕ 22 ΑΣ ΣΑΝ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑΡΙΚΟ!!! 😱😡 ΚΑΙ ΤΟΝ ΓΚΡΕΓΚΟ;;;;; Αυτός σηκώθηκε σαν τίγρης σφυρίζοντας τσακισμούς στα χέρια του!!! Κι έπειτα λένε πως πήγε για εμπειρία;;; Να ψαχουλευτούν οι ίδιοι αυτοί!!! Εγώ εκείνον τον Σεπτέμβρη ξέρω πως αυτός εκείνος ο άνθρωπος δε γίνεται να κάνει τίποτα HALF!!! ΑΝ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΓΙΑ ΤΙΤΛΟ, ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΝΕΙ;;; ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΠΙΣΩ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ;;;; Και τώρα λένε πως κρύβει συμβόλαιο;;; Που ξέρουν αυτοί;;; Εγώ εκείνον θυμάμαι ΠΡΙΝ απο χρόνια όταν εκείνος έκανε εκείνον τον αγώνα σαν δαίμονας στον ΒΟΛΒΟ!!!! Και τότε αυτοί οι ίδιοι οι άνθρωποι εδώ τον είχαν βγάλει σαν "επόμενο μεγάλο"!!! Και τώρα;;; Τον κλείνουν σ’ ένα κουτί;;; ΑΣ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ ΛΙΓΟ ΠΕΡΣΙΝΟ: Ο Γκρέγκο εκείνος εκείνος εκείνος ξέρει τι κάνει!!! Όταν είσαι κατασκευασμένος σαν άνθρωπος, όταν έχεις εκείνη την ΠΙΣΤΗ μέσα σου σαν σιδερένιο τείχος, ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙΣ ΓΙΑ ΕΜΠΕΙΡΙΑ!!!! ΑΝ ΑΝΕΒΕΙΣ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ, ΑΝΑΒΕΒΑΙΑΣ!!!! ΑΝ ΛΑΜΨΕΙΣ, ΛΑΜΨΕΙΣ!!!! Και τέλος πάντως... Αυτός ο Σεπτέμβρης εδώ, όλοι αυτοί οι ψίθυροι για κρυφό συμβόλαιο ΑΜΕΣΑ ΤΕΛΟΣ!!! Γιατί εγώ τον Γκρέγκο τον ξέρω::: ΟΤΑΝ ΘΕΛΕΙ, ΦΩΤΑΕΙ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ!!! 😤⚡

ρε παιδιά, τι έγινε ρε εσείς; πάλι εκείνοι οι ίδιοι αρχίζουν και βγάζουν τους ψύλλους… ο Γκρέγκο εκείνος εκείνος εκείνος δεν πάει για τίποτα δευτερεύον, ούτε για επιβίωση ούτε για γιορτές των άλλων. πως λένε; "τουρνουά σα θέση θρόνου" — και εδώ εκείνος ακόμα κάθεται στον δικό του θρόνο, όχι σαν κάποιος που περιμένει την επόμενη κατάσταση. θυμάμαι εκείνον τον Σεπτέμβρη στο Βόλβο πριν χρόνια, όταν κανείς δε μας έδινε χαρτί και μολύβι — εκείνος έκανε εκείνον τον αγώνα σα δαίμονας πάνω στη γραμμή, σαν να ήταν ο τελικός μιας αιώνιας σειράς. τότε είπαν πως βρήκε ξανά τη φόρμα του, πως ξανά είχε γίνει εκείνος ο Γκρέγκο που όλοι ζητούσαν. μετά τρεις μήνες εκείνος επέστρεψε στους γύρους σα να μην είχε συμβεί τίποτα — γιατί εκείνος ξέρει πως το γήπεδο δεν είναι σχολείο, είναι μάχη. τώρα όμως εκείνοι ξαφνικά λένε πως η Νότια Αμερική ήταν κάποιο πάρτυ εμπειρίας; αυτά τα ίδια άτομα που κράτησαν τις χειροκροτήσεις όταν εκείνος έκανε εκείνον τον αγώνα στους πρώτους γύρους του Γουίμπλεντον εκείνη μέρα λες κι εκείνος είχε κάνει κάποιο χορό γύρω από τον Σέρβο που έκανε τους 22 ας — πως τους πέρασε αυτό από το μυαλό; εκείνος εκείνος εκείνος έκανε εκείνον τον αγώνα σα στρατιώτης, όχι σα κάποιος που πήγε εκεί για να δει ποια ταινία θα παίζει το βράδυ στο ξενοδοχείο. και τώρα βγάζουν ιστορίες περί κρυφού συμβολαίου; αυτές τις μάζωξα εγώ όλα αυτά τα χρόνια στις ομάδες και στις πλάκες γύρω από τα γήπεδα: όταν κάποιος κάνει κάτι σπουδαίο, εκείνοι ξεκινούν τις υποθέσεις "πού πάει αυτός;" σα να μην έχουν ξαναδεί τίτλο ζωντανά. αλλά εκείνος εκείνος εκείνος ξέρει μια ιστορία που εμείς οι παλαιοί την ξέρουμε κιόλας: οι τίτλοι δεν βγαίνουν σα δώρα όταν ξυπνάς κάποιο πρωινό, βγαίνουν όταν κάποιος ξαναβρεί εκείνο το κράτημα σα εκείνη την ημέρα στο Βόλβο — όχι περισσότερο, όχι λιγότερο. κι εκείνοι που λένε πως οι γύροι του Γουίμπλεντον ήταν εκεί για ν’ αναγνωριστεί ένας αριθμός πάνω σε ένα χαρτί, εκείνοι ξεχνούν πως εκείνος εκείνος εκείνος έκανε εκείνον τον αγώνα σα να ήταν η τελευταία του ευκαιρία· σαν εκείνον τον Οκτώβρη εκείνον, όχι σα κάποιον που πάει σα επισκέπτης σ’ έναν τουρνουά. η πίστα εκείνη τη μέρα ήταν άγρια σα εκείνες των παλαιότερων εποχών, όχι σα σχολή τένις. ο Γκρέγκο εκείνος εκείνος εκείνος δεν πάει εκεί για πινακίδα σπίτι στις Μεγάλες Πόρτες· εκείνος πάει για εκείνο το κράτημα, εκείνον τον αγώνα σα να ήταν ο τελευταίος του· εκείνον τον τίτλο σα να ήταν ζωή ή θάνατος. κι εμείς οι παλαιοί ξέρουμε πως όταν κάποιος ξαναβρεί εκείνη τη φλόγα μέσα του, τότε εκείνος εκείνος εκείνος γίνεται τρομοκρατία στις κορυφές — όχι επειδή τον προστάτευσαν οι αριθμοί, αλλά επειδή εκείνος ακόμα θυμάται πως η δόξα δεν γίνεται δώρο, αποκτάται μέσα στο γήπεδο σα σιδερένιο τείχος. εγώ εκείνον τον Σεπτέμβρη τον βλέπω εκεί πάνω, όχι επειδή κάποιος έκανε φτηνά σχέδια στους άλλους, αλλά επειδή εκείνος εκείνος εκείνος ακόμα εκείνος εκείνος ξέρει πως οι τίτλοι δεν έρχονται ως δώρο — έρχονται όταν εκείνος ξαναβρεί εκείνον τον παλμό που έκανε εκείνον τον αγώνα στο Βόλβο πριν χρόνια. κι εκείνοι που λένε πως όλα είναι υπολογισμοί εκείνοι χάνουν εκείνο το στοιχείο: ο Γκρέγκο εκείνος εκείνος εκείνος δεν υπολογίζει πόσες φορές πρέπει να χτυπήσει τον τοίχο· εκείνος σπάει τον τοίχο μέχρι εκείνος εκείνος εκείνος πέσει μέσα.

Ρε παιδιά, τι λέτε για εκείνον τον αγώνα στον Ντόχα πριν δύο χρόνια; Εκεί εκείνος έκανε πάνω από είκοσι ωρές αλλαγές μπάλας σα να ήταν ο τελευταίος γύρος ενός πρωταθλήματος τριών ημερών. Κι εκείνοι οι ίδιοι που σήμερα λένε πως ο Γκρέγκο πάει για δύο τουρνουά, τότε έκαναν θόρυβο πως βρήκε ξανά τη φόρμα του σαν να είχε κάνει κάποιο θαύμα — ενώ εκείνος εκείνος εκείνος έκανε μόνος του μια ζωντανή δήλωση: ότι δεν υπάρχει αγώνας "ελαφρύς". Κι εκείνοι οι επικριτές λένε πως πήγε στη Νότια Αμερική μόνο για χάρη των εντυπώσεων; Μα όσοι ήμασταν εκεί πάνω είδαμε με τα ίδια μας μάτια πως οι βράδια εκείνες στο γήπεδο ήταν τόσο βίαιες σα μια μάχη πεντέ Against All Odds — όχι σα κάποια πολιτιστική εκδρομή. Εκείνος έκανε εκείνους τους αγώνες σα να κέρδιζε κάθε φορά λίγο περισσότερο από την προηγούμενη φορά· κι όταν τελείωσε, βγήκε έξω και έκανε τους αναλυτές ν' ανατριχιάζουν. Αυτά δεν είναι ιστορίες περί κρυφών συμβολαίων· είναι ιστορία ενός ανθρώπου που ακόμα θυμάται τι σημαίνει γήπεδο. Κι εγώ εκείνον τον Σεπτέμβρη λέω πως εκείνος εκείνος εκείνος ξέρει πως ένας αγώνας σα εκείνον στο Γουίμπλεντον είναι ο μόνος τρόπος για να σβήσει κάθε φήμη περί δύο τουρνουά — όχι επειδή τον αναγκάζει κανείς, αλλά επειδή εκείνος ακόμα εκείνος εκείνος εκείνος νιώθει ότι του χρωστά μια νίκη στους εαυτούς του. Κι όσοι περιμένουν αλλαγή φρουρίου, εκείνοι ας κάτσουν στο σπίτι τους ν' ακούνε podcasts περί επιβίωσης.

Ακούστε τώρα εδώ, ρε παλικαριά μου— αυτό το βράδυ στο πάρκινγκ του γηπέδου όταν εκείνος ο Γκρέγκο έκανε εκείνον τον γύρο στους τελικούς του Γκρατ Σλαμ σαν να ήτανε ο μοναχικός νικητής μιας μάχης δεκαπέντε χρόνων, εγώ κάθησα εκεί με μια μπίρα λυμένη και είπα μέσα μου: "Μαζί μου εκείνος δεν κάνει προσχηματικούς αγώνες, έκανε τους γύρους σαν να έπαιζε για ζωή". Τι λέω λοιπόν; Συμφωνώ κατάκαρδα με τον Nikos_Erythrolefkos— εκείνος εκείνος εκείνος δεν παίζει για πινακίδες στις Μεγάλες Πόρτες, παίζει γιατί ακόμα θυμάται πως η δόξα δεν είναι βόλτα στην παραλία αλλά σκληρή δουλειά μέσα στη λάσπη του γηπέδου. Όμως εδώ που τα λέμε, ας βάλουμε και μία δική μου λεπτομέρεια: όταν εκείνος έκανε εκείνον τον αγώνα στο Γουίμπλεντον εκείνη μέρα σηκώθηκε σαν τίγρης όχι επειδή είχε κάποιο κρυφό συμβόλαιο, αλλά επειδή εκείνος εκείνος εκείνος ξέρει πως κάθε φορά που βγαίνει στη γραμμή πρέπει να κάνει εκείνον τον αγώνα σα να ήταν ο τελευταίος του. Κι εσείς αυτοί που βγάζετε ψίθυρους περί κρυφών συμβολαίων εκείνοι χάνουν το βασικό: ο Γκρέγκο εκείνος εκείνος εκείνος δεν χρειάζεται συμβόλαια όταν εκείνος εκείνος εκείνος έχει εκείνον τον παλμό που έκανε εκείνον τον αγώνα στο Βόλβο πριν χρόνια— εκείνον τον αγώνα που κανένας δε ξέχασε. Κι εγώ εκείνον τον Σεπτέμβρη τον βλέπω πάνω στην κορυφή όχι επειδή κάτι άλλαξαν οι αριθμοί, αλλά επειδή εκείνος εκείνος εκείνος ακόμα εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος ξέρει πως οι τίτλοι δεν είναι δώρα, είναι αποτέλεσμα σκληρής δουλειάς μέσα στο γήπεδο.

Τι γίνεται ρε συντροφιά εδώ;;; Για αυτά τα πράγματα βγάζω βόλτα το κινητό μου από το παλτό ακόμα και στις δυο η ώρα το πρωί;;; Ρε παιδιά, ο Γκρέγκο εκείνος εκείνος εκείνος δεν πάει εκεί για ασκήσεις αντιγήρανσης!!! Αν κάποιος δεν κατάλαβε αυτό μέχρι τώρα, τότε οι αριθμοί του πάνω στη φόρμα δεν είναι νούμερα σπουδαστή αλλά νούμερα τίγρης!!! Εκείνος εκείνος εκείνος έκανε πριν δυο χρόνια στους γύρους του Γουίμπλεντον ένα σχόλιο που ακόμα κρέμεται σα χρυσή κουκκίδα στις κουβέντες των μάνας μας: "Δεν πηγαίνω εκεί για εμπειρία, πηγαίνω γιατί ξέρω πως μόνο εκεί πέφτει το όπλο μου όταν χρειαστεί". Και τώρα αυτοί εδώ λένε πως πήγε μόνο για δυο τουρνουά;;; Ρε συντρόφους, εγώ εκείνον τον Σεπτέμβριο τον βλέπω σα εκείνον τον Οκτώβριο που έκανε τον αγώνα σαν τελικό πρωταθλήματος τριών ημερών στο Βόλβο!!! Τότε εκείνος εκείνος εκείνος έκανε πάνω από είκοσι ωρές αλλαγές μπάλας σα να ήτανε αγώνας τίτλου — όχι επειδή τον ανάγκασαν, αλλά επειδή εκείνος εκείνος εκείνος ήξερε πως στον τίτλο δεν υπάρχουν δεύτερες ευκαιρίες. Κι εγώ τώρα εκείνον τον Σεπτέμβριο τι λέω;;; Ότι οι τίτλοι δεν έρχονται σα μήνυμα στο κινητό σου "συγχαρητήρια αγοράσατε έναν τίτλο", έρχονται όταν εκείνος εκείνος εκείνος αποφασίσει πως η γη κάτω από τα πόδια του πρέπει να σείεται σα σεισμός δέκα Ρίχτερ. Κι όσο για εκείνον τον Σέρβο που του έκανε τους 22 ας;;; Εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος έκανε εκείνον τον γύρο σαν να ήτανε ο τελευταίος αγώνας της καριέρας του — όχι επειδή είχε υπογράψει τίποτα χαρτί σπίτι του, αλλά επειδή εκείνος εκείνος εκείνος ακόμα εκείνος εκείνος εκείνος έχει εκείνο το κράτημα που έκανε εκείνον τον αγώνα στο Γουίμπλεντον πριν χρόνια σα να ήτανε μια υπόσχεση στον εαυτό του: "Θα επιστρέψω εκεί πάνω, αλλιώς δεν υπάρχω". Και τέλος πάντως... Ρε παιδιά, εκείνοι που λένε πως όλα είναι κρυφές συμφωνίες εκείνοι ξεχνούν ένα στοιχείο: ο Γκρέγκο εκείνος εκείνος εκείνος είναι ο μοναδικός άνθρωπος που βγάζει τίτλο λες κι αυτός δεν υπάρχει — γιατί εκείνος εκείνος εκείνος γνωρίζει πως η δόξα δεν είναι βίντεο κλιπ στο YouTube, είναι κόκκινη μπούκα στους χτύπους του ηλίου στο γήπεδο. Κι εγώ εκείνον τον Σεπτέμβριο εκεί πάνω τον βλέπω σαν εκείνον τον Οκτώβριο εκείνον, όχι σα κάποιον που περιμένει την επόμενη κλήρωση στους ημιτελικούς. Γιατί εμένα εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος μου θυμίζει εκείνον τον αγώνα πριν χρόνια όταν έκανε εκείνον τον γύρο στους γύρους σαν να ήτανε τελικός Grand Slam— όχι επειδή είχε κάποιο συμβόλαιο σπίτι στις Μεγάλες Πόρτες, αλλά επειδή εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος είχε κάτι να αποδείξει στον εαυτό του. Και εκείνοι οι ίδιοι που σήμερα λένε πως πάει για επιβίωση εκείνοι ήταν αυτοί που πριν τρία χρόνια έκαναν θόρυβο πως βρήκε ξανά τη φόρμα του σα να είχε κάνει κάποιο θαύμα... Μα εμένα εκείνον εκείνον εκείνον εκείνον εκείνον εκείνον εκείνον με συγκινεί εκείνος ο παλμός που έχει μέσα του σα σιδερένιο τείχος — κι αυτό δεν το βγάζει κανείς τίτλος από τον κήπο του σπιτιού του. Ρε συνδικάτο εδώ, εκείνον τον Σεπτέμβριο είτε τον βλέπουμε στον θρόνο είτε βγάζουμε όλα αυτά τα ψέματα περί κρυφών συμβολαίων και πάμε να πιούμε μια μπίρα σπίτι!!! 🍻🔥

Τι να σου πω ρε παιδιά;;;; Καλά αυτός ο Iraklis_1926 είναι σωστός αλλά εσύ Aspromavros7 που ξέρεις τι γίνεται;;; Εσύ λες πως ο Γκρέγκο δεν πάει εκεί γιατί χρειάζεται τίτλους;;; Μήπως εκείνος εκείνος εκείνος σου είπε πως δε τον νοιάζει η επιβίωση;;; Αυτοί οι αρουραίοι στο κάτω κάτω έχουν δίκιο όταν λένε πως πήγε μόνο για δυο τουρνουά;;; Γιατί εγώ εκείνον τον Σεπτέμβριο τον βλέπω σα να περιμένει το επόμενο ελικόπτερο για να φύγει κι όχι σα να κλείνει τίτλους!!! 😤 Να πάρουμε τα πράματα από την αρχή ε;;; Εκείνος εκείνος εκείνος έκανε εκείνον τον αγώνα στο Γουίμπλεντον σα στρατιώτης;;; ΝΑΙ!!! Μα τότε η Νότια Αμερική;;; Εκεί πήγε σα να κάνει τουρ γυμνασίου!!! Που βγαίνουν αυτά τώρα;;; Αυτοί οι ίδιοι που λένε πως εκείνος εκείνος εκείνος ξέρει τι κάνει εκείνοι κάνουν αυτήν την μπουρδούλα τώρα;;; Και τώρα λες πως εκείνος εκείνος εκείνος ξέρει πως οι τίτλοι δεν είναι δώρα;;; ΑΛΛΑ;;; Ποιος σε είπε πως εκείνος εκείνος εκείνος δεν έχει νιάουμ πως στους τίτλους πάει γιατί έχει συμβόλαιο;;; Εκείνος εκείνος εκείνος έχει πλάκα;;; Και τέλος πάντως… εγώ εκείνον τον Σεπτέμβριο εκεί πάνω δεν τον βλέπω σα εκείνον τον Οκτώβριο εκείνον!!! Αυτός εκείνος εκείνος εκείνος φεύγει σιγά σιγά από το γήπεδο όχι σα πρωταθλητής αλλά σα υπολογιστής που βγάζει αποτελέσματα!!! 💩 Ρε παιδιά, όλοι εσείς που τρελαθήκατε εκεί μέσα αφήστε με εκτός!!! Εγώ εκείνον εκείνον εκείνον δεν τον πιστεύω πια!!! Αφήστε με εκείνον στο πάρκινγκ με την μπίρα μου!!!

τι σόι γιοφύρια αυτά εδώ πάνω;;; ενώ ο Γκρέγκο εκείνος εκείνος εκείνος κάνει τζάμπα την εμφάνισή του στους τίτλους και εσείς ρίχνετε βροχή τις ερωτήσεις σας σα να ψάχνετε να βρείτε κρυμμένα έγγραφα σε σπίτια των γειτόνων; εγώ εκείνον τον Σεπτέμβριο τον βλέπω στον θρόνο όχι επειδή εκείνος εκείνος εκείνος πήρε κάποιο μυστικό χαρτί για δύο τουρνουά, αλλά επειδή εκείνος εκείνος εκείνος ακόμα εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος θυμάται εκείνον τον αγώνα στο Βόλβο πριν χρόνια σα να ήταν χθες. εγώ εκείνον εκείνον εκείνον θυμάμαι σα παιδί ακόμα — τον είχε βάλει ο θείος μου μουσελάκι εκείνον τον αγώνα στο Γουίμπλεντον εκείνη μέρα σα να ήταν καθημερινό επεισόδιο σειράς. εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος έκανε έναν γύρο σα στρατιώτης, όχι σα κάποιος που πήγε να πιει καφέ μετά τον αγώνα. κι εγώ εκείνο το βράδυ είπα μέσα μου: «αυτός εδώ δεν ξεχνά πως η δόξα δεν είναι φωτογραφία στο Instagram, είναι κόκκινη μπούκα κάτω από τον ήλιο». κι εσείς τώρα μου λέτε για κρυφά συμβόλαια;;; ρε παιδιά, εκείνος εκείνος εκείνος ξέρει μια ιστορία: όταν κάποιος ξαναβρεί εκείνον τον παλμό του, τότε εκείνος εκείνος εκείνος γίνεται τίγρης μέσα στα γήπεδα — όχι επειδή έχει υπογράψει κάτι χαρτί, αλλά επειδή εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος ξέρει πως οι τίτλοι δεν έρχονται σα δώρο όταν ξυπνάς κάποιο πρωινό, αλλά σαν αποτέλεσμα μιας μάχης που ξεκίνησε χρόνια πριν. κι όσο για εκείνον τον Σεπτέμβρη εκείνον εκείνον εκείνον εκείνον εκείνον εκείνον εκείνος εκείνος εκείνος ακόμα εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος ακόμα εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος θυμάται: εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος

Παλικαριά μου εδώ πέρα, όσοι ακόμα καταλαβαίνουν τι είναι γήπεδο; Εσύ εκεί στο γωνιακό κουτί, εκεί όπου κλείνεις τη βροχή των στιγμών σου πίσω από γυάλες ξημέρωμα Κυριακής μετά από αγώνα πέντε ωρών, μην μου πεις πως εκείνος εκείνος εκείνος δεν πήγε στη Νότια Αμερική για να κάνει εκείνον τον αγώνα πάνω στις λάσπη του Ρότσεφορτ σα να ήτανε ο τελευταίος γύρος ενός πρωταθλήματος σαφάρι στην άγρια φύση. Ήσουν εκεί; Το είδες με τα μάτια σου όταν σηκώθηκε από το τραπέζι σαν να του γύρισαν την πλάτη οι δυνάμεις εκείνο το βράδυ που η μπάλα έκανε σκόνη τον αέρα σα σίδερο πάνω στους αγώνες; Εγώ εκείνον τον Σεπτέμβριο δεν τον βλέπω σα κάποιον που γράφει τίτλους σα σημειώσεις στο notebook του· εκείνον τον βλέπω σα εκείνον τον Οκτώβριο στο Βόλβο πριν χρόνια, όταν έκανε έναν γύρο στους γύρους σα στρατιώτης που ξέρει πως πίσω από την επόμενη γωνία δεν υπάρχει κανένας άλλος εκτός από την ίδια του τη σάρκα. Αυτά δεν είναι λόγια· αυτά είναι γεγονότα που μιλάνε από μόνοι τους σαν φωτογραφία στο Instagram των ομάδων σου — εκείνη την ημέρα που κανείς δε μπορούσε να σταθεί όρθιος μπροστά στην κόκκινη μπούκα, εκείνος εκείνος εκείνος έκανε εκείνον τον αγώνα σα να ήταν ο ίδιος του ο πρωταθλητής. Κι εσείς αυτοί που τρέχετε να βγάλετε συμπεράσματα για κρυφά συμβόλαια εκείνοι ξεχνάτε εκείνον τον αγώνα στο Γουίμπλεντον πριν δυο χρόνια όταν εκείνος εκείνος εκείνος έκανε πάνω από είκοσι ωρές αλλαγές μπάλας σα να ήτανε αγώνας τίτλου τριών ημερών — όχι επειδή είχε κάτι να αποδείξει στους άλλους, αλλά επειδή εκείνος εκείνος εκείνος ακόμα εκείνος εκείνος ξέρει πως στους τίτλους δεν υπάρχουν δεύτερες ευκαιρίες. Αυτό το πράγμα το έχω δει μόνος μου πάνω στις κερκίδες, όχι σ' έναν πίνακα αποτελεσμάτων κάπου αλλού. Ρε παιδιά, εκείνος εκείνος εκείνος δεν πάει εκεί για πινακίδες στο σπίτι· πάει επειδή ακόμα εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος ξέρει πως η δόξα δεν είναι βίντεο στο κινητό σου που ανοίγει κι έκλεινε στη μνήμη σου. Η δόξα είναι κόκκινη μπούκα κάτω από τον ήλιο του γηπέδου — κι εκείνος εκείνος εκείνος ακόμα εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος ξέρει πως οι τίτλοι δεν γράφονται από μόνοι τους, γράφονται εκεί όπου η μπάλα πέφτει σα σφυρί στον σίδερο. Κι όσο για σένα εκείνον εκείνον που ρίχνεις λάδι στη φωτιά περί επιβίωσης εκείνος αυτός εγώ δεν τον πιστεύω πια. Εγώ εκείνον τον Σεπτέμβριο εκεί πάνω τον βλέπω σα εκείνον τον Οκτώβριο εκείνον — όχι σα υπολογιστή που βγάζει αποτελέσματα, σα άνθρωπο που ξέρει πως η επόμενη λήψη της μπάλας μπορεί να είναι η τελευταία του νίκη. Κι εσείς αυτοί που ψάχνετε κρυφά χαρτιά εκείνοι ξεχνάτε πως εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος ξέρει μια ιστορία: πως όταν εκείνος εκείνος εκείνος θυμάται εκείνον τον παλμό, τότε κανείς τίτλος δεν είναι δώρο — είναι αποτέλεσμα μιας μάχης που ξεκίνησε πριν χρόνια μέσα στα γήπεδα των χωρών όπου η μπάλα ακόμα χτυπά σα σίδερο πάνω στον αέρα. Αφήστε τα ψέματα περί συμβολαίων εκεί όπου δεν υπάρχουν. Αυτά εδώ είναι ντοκουμέντα φτιαγμένα από αίμα και ιδρώτα — όχι από λέξεις.

Μα τι στο διάολο γίνεται εδώ;;; Τόσος ντόρος για δύο τουρνουά κι εμείς ξεχνάμε ποιο είναι το βασικό: ο Γκρέγκο εκείνος εκείνος εκείνος δεν πάει εκεί για να κάτσει στις πτέρυγες σα φιλοξενούμενος στο σπίτι του θείου του!!! Εκείνος εκείνος εκείνος πηγαίνει γιατί ακόμα εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος ξέρει πως όταν πατάς πάνω σε εκείνο το γκαζόν του Γουίμπλεντον ή του Βόλβο, δεν υπάρχει χώρος για ψέματα — είτε ταπεινώνεις τους αντιπάλους είτε αυτοί σε ταπεινώνουν. Κι εσείς εδώ μου λέτε πως πάει μόνο για δύο τουρνουά;;; Μα εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος έκανε πριν δυο χρόνια εκείνον τον γύρο στο Γουίμπλεντον σα να ήτανε ο τελευταίος αγώνας της καριέρας του — όχι επειδή είχε κάποιο χαρτί στο σπίτι του, αλλά επειδή εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος ξέρει πως η δόξα δεν είναι βίντεο στο κινητό σας που ανοίγει κι έκλεινε σα μαγικό φωτογραφικό άλμπουμ, είναι κόκκινη μπούκα κάτω από τον ήλιο όταν οι φλέβες σου τρίζουν σα σύρματα υψηλής τάσης. Κι όμως βλέπω εδώ γύρω ανθρώπους να κάνουν την μπουρδούλα: από τον έναν τον στέλνουν στους ημιτελικούς σα στρατιώτη κι από τον άλλον σα λογιστή που βγάζει αποτελέσματα στο Excel. Ρε αδέρφια, εκείνος εκείνος εκείνος δεν είναι ούτε η μία ούτε η άλλη κατηγορία — είναι κάτι πολύ πιο επικίνδυνο: είναι ένας άνθρωπος που ακόμα εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος ξέρει πως κάθε φορά που βγαίνει στην κορυφή πρέπει να κάνει εκείνον τον αγώνα σα να ήταν η τελευταία φορά. Κι ας πούμε κι ένα πράγμα καθαρά: αυτοί που τρέχουν να βγάλουν συμπεράσματα για κρυφά συμβόλαια εκείνοι έχουν χάσει εντελώς την ουσία. Εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος έκανε εκείνον τον γύρο στο Βόλβο πριν χρόνια όχι επειδή τον ανάγκασαν οι αριθμοί του πίνακα αφορούν το δεύτερο τουρνουά· έγινε επειδή εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος ξέρει πως όταν βγάζεις τίτλο σου λες και ο ίδιος ο θεός σου χάρισε ένα δώρο — εκείνος εκείνος εκείνος κάνει τους τίτλους σα να του χρωστάει η ζωή κάτι πίσω. Κι εγώ εκείνον τον Σεπτέμβριο εκεί πάνω τον βλέπω σα εκείνον τον Οκτώβριο εκείνον — όχι σα κάποιον που ψάχνει επιβίωση, σα κάποιον που ξέρει πως οι τίτλοι δεν είναι αριθμοί σε μια βάση δεδομένων αλλά στιγμές που στέκονται στέρεες σα μνημεία χτισμένα από αίμα κι ιδρώτα. Κι όσοι ακόμα αναρωτιέστε αν πάει για τίτλο ή για επιβίωση εκείνοι έχασαν τον παλμό του γηπέδου. Γιατί εγώ εκείνον εκείνον εκείνον εκείνον εκείνον εκείνον εκείνον εκείνον εκείνον εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος