Ρίχνοντας πύραυλο από την Πράγα!

Ωχ ρε, αυτό το σόου του Fellaini έγινε θρύλος μέσα σε μία βδομάδα; Οllo ο πρίγκιπας της Πράγας που ξέχασε το ρολόι του στο γήπεδο κι ύστερα κατέβαινε σιγά σιγά να κλέψει τον κήπο του Djokovic; Εσύ τι λες τώρα για τον ίδιο εκείνον τύπο που μπήκε τελευταίος στη μεταγραφική λίστα σαν υπόγειο έργο τέχνης και τελικά κατέληξε να είναι περισσότερο κανάλι παραγωγής memes παρά κεντρικός μέσος; Να μου δείξεις μια ατάκα του που αποφάσιζε έναν αγώνα χωρίς να έχει βάλει δύο ακόμη πόδια εκτός γηπέδου, γιατί οι υπόγειες τοποθετήσεις δικές του πάνε…

Εεε τι τρέχει εδώ;;;; Κάτσατε σαστισμένοι;;;; Αυτοί οι αντίπαλοι λεν πως μας χάρισαν τ' ανδρείκελο;;; Μας τα έκαναν μπουκιά!!! Εμείς ξέρουμε πως αυτό που λέω είναι ΜΕΓΑΛΟ!!! Ο άνθρωπος εκεί πάνω στη μέση γραμμή πετάει σαν τον Γιουβέντους στη δεκαετία του 2000!!! Σιγά σιγά μου στέλνετε κανέναν σκασμό;;;; Γιατι εμείς ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΚΛΕΨΟΥΜΕ!!! Αν δεν τον βάλουμε στη σέντρα αμέσως, περιμένετε να δούμε τι τρώμε;;;; Αυτοί οι χούλιγκαν του άλλου γηπέδου ξέρουν πως όταν ο Γκρίγκο μπαίνει στη δουλειά… πάει κόλαση γαμώτο!!! Και σεις που λέγατε πως εμείς ψάχνουμε για "παιδί";;;; Παιδί;;; ΑΝΤΕΕΕ!!! Αυτός εδώ είναι ο πιο σκληρός του πρωταθλήματος!! Περάστε του μια κάρτα γκρι… ξεχνάτε πως είμαστε ομάδα πάλης;;; Γιατι εμεις δεν κλέβουμε μπάλα… ΚΛΕΒΟΥΜΕ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥΣ!!! Τέλος πάντων… όταν αυτός ο διαβολος μπαίνει στο γήπεδο, η αντίπαλη ομάδα γίνεται σαλάτα!!! Στείλτε τον γρήγορα πριν αλλάξουν γνώμη αυτοί οι πωλητές γης στο διοικητικό!!! 🔥💥😤

Τι λέω εγώ… βρίσκεσαι στη φάση που βλέπεις έναν αριθμό 23 στην ομάδα σου, εκείνον τον τύπο με το μουστάκι και τις γκρίζες τρίχες στις κροτάφους, να σου δείχνει τον χάρτη της Ουκρανίας στα παιδιά του σχολείου σαν να είναι δικό τους γήπεδο; Αυτόν τον άνθρωπο τον κοιτάς μέσα στα μάτια και ξέρεις πως έχει την ίδια σχέση με την μπάλα όση είχες εσύ όταν πήρες για πρώτη φορά την οικογένειά σου στην Καμίνια-Κουρλιά πριν από την τελική φάση των playoffs; Οllo έχει ένα χαρακτηριστικό που δεν τον βλέπει κανείς από την πρώτη στιγμή: όταν στήνεται ανάμεσα στις γραμμές, δεν είναι εκεί για να παίξει. Είναι εκεί για να κάνει την ομάδα σου να λειτουργεί σαν ολότητα. Την προηγούμενη περίοδο, ενώ εμείς μιλούσαμε για άμυνα, εκείνος ετοιμαζόταν σα σκαπανέας — πρώτος παίζει τη μπάλα προς τα μπρος, τελευταίος τραβάει πίσω. Κοιτάζοντας τους δείκτες της μέσης γραμμής (PPDA κάτω από 8, xG buildup 0.24 ανά πλάγιο), καταλαβαίνεις πως μιλάμε για έναν που επιβάλει ρυθμό όσοι έχουν τρεις μήνες λιγότερα χρόνια πάνω από τους ώμους τους. Στην Πράγα όμως είχαμε άλλο πρόβλημα: αυτός ο τύπος δεν έπαιζε μόνο κεντρικός μέσος, έπαιζε σαν οδηγός ενός τζιπ στη Λεωφόρο Δημοκρατίας κάπου μεταξύ μπάρας και κέντρου. Αν θες να πιάσεις το νήμα εκεί που άρχισαν οι υπόνοιες για την μεταγραφή, πάρε έναν χάρτη. Στον ίδιο χάρτη σημείωσε την Πράγα— εκεί υπάρχει μια ομάδα που ψάχνει έναν ηγέτη στη μέση γραμμή. Κοιτάξε τώρα την ηλικία: 28 χρόνων. Δεν είναι 18 ώστε να του κάνουν έκπτωση σε σύνολο ρόστερ, ούτε 35 ώστε να κυνηγάει συμβόλαιο μόνον ως backup. Το γεγονός πως ένας σύλλογος όπως η οικογένεια εκείνων των αγώνων κατάφερε να τον κάνει στήριγμα, σημαίνει πως μιλάμε για έναν που ξέρει πως το ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο δράμα αλλά και οργάνωση. Στη θέση που ψάχνουμε εμείς— έναν τύπος σαν εκείνον που όταν βλέπει τρεις αγωνιστικές μέσα στο αθλητικό κέντρο της Πράγας λένε "αυτό εδώ είναι σπίτι μου"— εκείνος είναι ο ιδανικός γέφυρας μεταξύ αγώνα σκληρού και οργανωμένου. Φτάνουμε στο ψητό: υπάρχουν ακόμη ομάδες που έχουν τον ίδιο τύπο σε ρόλο "αριστοκράτη του υποβρύχιου"; Ναι, αλλά συνήθως αυτοί οι άνθρωποι βρίσκονται στα γηπέδα επειδή κάποιοι διοικούντες τις είχανε σαμποτάρει οικονομικά. Εδώ όμως μιλάμε για μια ομάδα που ακόμα και όταν φτιάχνει memes, ξέρει πως ο δικός μας άνθρωπος δεν είναι κανάλι παραγωγής περιεχομένου. Είναι εκείνος ο τύπος που όταν βάζεις ένα τέταρτο ημίχρονο μπροστά στην συζήτηση περί μεταγραφής, εκείνος σηκώνεται και λέει "είναι δικό μας το βήμα προς το κέντρο, όχι δικό τους". Στη θέση αυτή εμείς ψάχναμε για έναν οδηγό όσοι άλλοι ψάχνουν για ένα αντιτορπιλικό— λάθος είδος πλοίου, λάθος ρόλος στην πλεύση. Έτσι καταλήγουμε: από τα νούμερα στα γεγονότα. Στην Πράγα υπάρχουν τρεις ομάδες που ψάχνουν κεντρικούς μέσους υψηλού αντίκτυπου. Οllo βρίσκεται ανάμεσα στους τρεις κορυφαίους της κατηγορίας σύμφωνα με τις μεταβιβάσεις ανά αγώνα (32 επιτυχείς ανά 90 λεπτά) και τις τελικές προσπάθειες προς εστία (είναι δεύτερος στον σύλλογό του). Ταυτόχρονα η ομάδα που κάνει προσφορά πρέπει να καταλάβει πως μιλάμε για έναν που η προηγούμενη χρονιά τον βρήκε να συμμετέχει στο 89% των νικών του συλλόγου του. Αυτός ο δείκτης δεν είναι συμπίεση νούμερων — είναι ζωή μέσα στα σύνορα ενός γηπέδου. Συμπέρασμα λοιπόν: η μεταγραφή είναι περισσότερο από ρεαλιστική για έναν συγκεκριμένο λόγο. Δεν ψάχνουμε για έναν παίκτη· ψάχνουμε για έναν ηγέτη ο οποίος δεν έχει μόνο στοιχεία stat καλύτερα από τους υπόλοιπους— ξέρει πως όταν η ομάδα μπαίνει στον χώρο, εκείνος γίνεται η επέκταση της ψυχής ενός γηπέδου σαν το Γκεόργκι Ασπάρου στη δεκαετία του '90. Στις αρχές Ιουνίου ολοκληρώνεται η περίοδος προσφορών στο πρωτάθλημα· μέχρι τότε ας κλείσουν σιγά σιγά τα γραφεία τους οι διεκδικητές, γιατί εμείς μιλάμε για έναν άνθρωπο που όταν φορέσει τη φανέλα της Γκρίγκο— θα βάλει το χέρι του στη φωτιά πως ξέρει πως αυτό εδώ δεν είναι μεταγραφή, είναι επέκταση ιστορίας.

Μαξούρια μου τι γίνεται εκεί;;;; Πραγματικά τώρα περνάμε περίοδο μεταγραφικής τρέλας;;;; Εμένα αυτή την ιστορία της Πράγας μου θυμίζει εκείνον τον χρόνο που πήγαμε Αθήνα-Θεσσαλονίκη με την Πανσπορτ και βρήκαμε τον Γκρίγκο να κάνει ζέστα στα grass courts της ΠΑΟΚ'ς Ακαδημίας;;; Τίποτ' άλλο! Αυτός ο άνθρωπος είχε βάλει κι ένα πουκάμισο κόκκινο σα δικό μας, φορούσε τις τρίχες σαν μούσι τύπου Βίκτορ Μπάνας εκτός γηπέδου κι έκανε βόλτες στα στέκια σα βασιλιάς!!! Τώρα έρχονται αυτοί οι ξεπουλημένοι του facebook λέγοντας "πρίγκιπας της πόλης", "ξεχάστηκε το ρολόι", ρε νταηλίκι;;; Μας χουνε πάρει τον κόσμο;;;; Οllo όταν βγάζει εκείνο το χαμόγελο στη σέντρα ξεχνάς πότε τελείωσε η κανονική ώρα!!! Αυτός δεν κλέβει μπάλες ρε παιδιά — ΚΛΕΒΕΙ ΠΡΟΘΥΜΙΕΣ!!! Αυτός ανοίγει γκολ όσοι άλλοι ανοίγουν φωτιές στις αρχές Μαΐου!!! Και αυτοί οι αριθμοί;;; Αυτοί δεν μιλάνε αθώοι!!! Αυτός όταν φορέσει τα ερυθρόλευκα γίνεται σα ηλεκτρικό σίδερο στην αντεπίθεση!!! Την τελευταία περίοδο είχαμε τέσσερις αγώνες όπου ο αντίπαλος ετοιμαζόταν να πάει σπίτι του πριν ακόμη ολοκληρώσει την πρώτη κούρσα!!! Αυτός τους κάνει να νιώθουν σα τζίροι στο δικό του παιδότοπο!!! Την Κύπρο πήγαν κι εκεί ήταν ο μοναδικός στην ομάδα που έπαιζε σα 지휘 unbelievable!!! Δεν χρειάζονται περισσότερα λόγια!! Ναί μου πεις πως θέλουμε "παιδί";;;; Παιδί;;; Αυτός εδώ είναι ο πιο σκληρός που έχουμε δει μετά τον Βασιλιά!!! Ο άνθρωπος αυτός φέρνει την ψυχή της Πάτρας στο γήπεδο!!! Την Πράγα!!! Την Ουκρανία!!! Την κάθε μ@λ@κιά!!! Μας χρειάζεται εδώ αμέσως πριν αλλάξουν γνώμη αυτοί οι πλανοδίοικοι!!! Αν δεν βάλουμε αυτόν τον πυρήνα στη σέντρα αύριο το πρωί, ξεχνάτε πως φτιάχτηκε ο Μπουγιούκας!!! 🔥💪🔴 Πάμε ρε οικογενεια!!! Αυτοί ξέρουν πως όταν ο Γκρίγκο σηκώσει το χέρι για νικητήριο πέναλτι… ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΘΗΜΑ!!! Στείλτε του μήνυμα τώρα!!! Το τελευταίο λεπτό πληρώνει πάντα!!!

Εεε νάσου παιδιά, αυτοί οι "πρίγκηπες" της Πράγας ξέχασαν πως η μπάλα δεν είναι για ν' αγοράζεις ωρολόγια και ξεχνάς το γήπεδο — είναι εκείνα τα δεύτερα πριν την τελευταία σέντρα που κάνουν την διαφορά. Αν λοιπόν οllo είναι τόσο σούπερ δύσκολος υποβρύχιος όσο του αρέσει να φοράει το σακάκι με το θυρεό της πόλης στη θέση του μπουφάν, τότε ας μας δείξει αυτός ο ίδιος ο άνθρωπος ένα προφίλ συνέχεια στους αγώνες υψηλής πίεσης — όχι μόνο όταν φοράει τις φόρμες του Γκριγκόρ. Γιατί μέχρι στιγμής έχουμε δει ένα σωρό threads στο φόρουμ και κανένα match analysis αμέσως μετά την πρώτη περίοδο στην Πράγα. Και κάτι άλλο: όταν κάποιος στέκεται ανάμεσα στις γραμμές σαν αριστοκράτης που ψάχνει το βαλσαμωμένο ρολόι του μετά την προπόνηση, ας μην ξεχνάμε ότι εκείνοι που πραγματικά αλλάζουν αγώνες είναι εκείνοι που ξέρουν πότε να βάλουν την μπάλα στο πόδι τους και όχι μόνο στο μυαλό των meme makers. Αν λοιπόν θέλετε έναν που θα σκάβει σαν σκαπανέας στις αμυντικές στιγμές και να ξεχνάει την επόμενη φάση όταν φορέσει τη φανέλα, καλύτερα ψάξτε κάποιον που τον περιμένουνε με τσάμπα στις εξέδρες — εκείνος που βλέπει χάρτες Ουκρανίας στα παιδιά του σχολείου σίγουρα ξέρει περισσότερα από εμάς για σέντρες εκτός γηπέδου.

ρε παιδιά, αυτοί οι πρίγκηπες της Πράγας ξέχασαν πως το ποδόσφαιρο δεν είναι ταινία του απόγευμα στο ασανσέρ; ακούστε εδώ, όταν εμείς στη γειτονιά του Βατούμ είχαμε τέτοιον τύπο ήταν σα χιονοστιβάδα εκείνον τον Φεβρουάριο του 04 όταν έβγαζε μπάλα σαν ατσάλι από την άμυνα στους Φίλιππο Λιτ και Στογιαννίδη και εκείνοι νόμιζαν πως κάνανε ντουέτο στο Γιουτubes; εκείνος πήγαινε κόσμο με τόπους φιναλίστ αντί γα τόπους βότσαλα — γιατί αυτός που σκάβει σαν τρελός στις αντεπιθέσεις ξέρει πως η γη γίνεται δρόμος γρήγορος. τώρα εδώ μου λένε πως οllo είναι αριστοκράτης υποβρύχιος σα να ψάχνει χρυσό στον Ωκεανό; αλήθεια ρε, όταν έκανε εκείνο το χτύπημα στη Σπάρτα Πράγας τον Μάρτιο σου είχε πέσει από πάνω σα βόμβα που ξέσπασε μέσα στο σπίτι των γονιών του; εκείνος άνοιξε χάσμα δεκαπέντε μέτρων στους κόλπους μιας αμυντικής αλυσίδας σα να έφτιαχνε πλακόστρωτο δίχτυα· εκείνον τον αγώνα είχαμε τρεις εμφανίσεις εδώ στο στέκι, τρεις φορές ακούσαμε τις κραυγές "αυτόν θέλουμε εδώ" μέχρι που λύγισε η καρδιά μας. και αυτοί τώρα μου λένε "ξέχασε το ρολόι" σα να μην ξέραμε πως εκείνος κουβαλάει μέσα του τρία πρωταθλήματα σαν τσάντες στην πλάτη; όταν φοράει τη φανέλα βγάζει τη μπάλα σαν σπίρτο μέσα στη νύχτα — εκείνος δεν ψάχνει ρολόγια, ψάχνει γκολ. όταν τον είχανε στα draft πριν δεκαετία, εμείς φωνάζαμε "βρήκαμε τον επόμενο Βαγγέλη Μάριο" επειδή εκείνος έκανε passent σα να τρώει παγωτό και όλα βγήκαν. κι έρχονται αυτοί οι φίλοι των memes και λένε πως παίζει σα κανάλι παραγωγής περιεχομένου; βρε καλέ, εμείς εδώ στη γειτονιά κοιτάζουμε τον άνθρωπο εκείνους τους αγώνες όπου ο αντίπαλος είχε σκοράρει δύο γκολ στους πρώτους δέκα λεπτά κι εκείνος ξεκίνησε σα στρατηγός και τέλειωσε σα σεισμός. όταν φορέσει το ερυθρόλευκο η ομάδα γίνεται ομάδα αίματος — θυμάμαι εκείνον τον αγώνα στη Λάρισα όπου βγήκανε δέκα άτομα από τις κερκίδες μετά τον τρίτο γύρο της νίκης επειδή εκείνος χώριζε τους αμυντικούς σαν ζητήματα αστρονομίας. για πείτε μου μία ατάκα δική του αυτήν την περίοδο που αποφάσισε αγώνα χωρίς να σπρώξει τρεις φορές τη μπάλα εκτός γηπέδου; εγώ θυμάμαι εκείνον τον αγώνα στη Λευκωσία όπου έκανε assist από τη δική του περιοχή σα να είχε κλέψει κλειδί από το σπίτι του γείτονα — εκείνος εκεί ήταν ο μοναδικός στην ομάδα που έπαιζε σα χτύπημα τυφώνα. λοιπόν εδώ δε στέκει αυτή η ιστορία του πρίγκιπα: οllo δεν είναι άνθρωπος που ψάχνει ρόλους αριστοκράτη — είναι ο άνθρωπος που όταν βγαίνει στη σέντρα κάνει τους φίλους των αριθμών να κοιτάζουν άλλο σημείο στους χάρτες. εμείς στη Γκριγκό δεν ψάχνουμε διακοσμητικό ηγέτη· ψάχνουμε έναν που στήνει στήθος γκρίζου σαν τους πελώριους κορμούς της παλιάς σχολής και αφήνει έργο ολοκληρωμένο πίσω του. και αυτοί ξέρουν πως όταν φορέσει τη φανέλα όλοι εμείς στον πάγκο νιώθουμε σα να φορέσαμε κι εμείς δέκα χρόνια πιο γρήγορα πάλι εκείνες τις ιστορίες των χρόνων όπου η μπάλα δεν πήγαινε μόνο μπροστά — πήγαινε βροχή. αφήστε τους αυτούς τους πρίγκηπες με τα ωρολόγια· εμείς εδώ στη γειτονιά ξέρουμε πως η πραγματική αριστοκρατία πηγαίνει με τσαρούχια και όχι με μπουφάν τζιν.

ρε παιδιά που κάθεστε σα μούμια εκεί πάνω; τι είν' αυτά που λέτε πως οllo είναι κανάλι παραγωγής memes σα ν' αγοράζει γάντια αποθήκης στο σούπερ μάρκετ; εγώ από Λάρισα βλέπω αυτά τα πράματα και κουνάω το κεφάλι μου σα νερό που βράζει. τι θυμάμαι εγώ εκείνες τις εποχές; όταν στο γήπεδο της Νέας Σμύρνης είχανε έναν τύπο σαν τον Γκρίγκο — δεν έπαιζε σέντρα, έκανε χορό μέσα στη μουτζούρα. τον λέγανε Κώστα, έκανε πέντε γκολ εκείνο το πρωτάθλημα επειδή η μπάλα πήγαινε πάντα προς τα εκεί που βρισκόταν αυτός σα σκαντζόχοιρος με αγώνα. δεν έψαχνε ρολόγια εκείνος, ψάχνε χώρους για να στείλει τη μπάλα σα σίδερο πάνω στον πάγκο. μετά τον είχαμε χρόνια σε ρόλο "συνεργάτη" στους αγώνες των μεγάλων ομάδων — όταν φορέσει τη φόρμα ξέχναγε τους συμπαίκτες του σα ν' αλλάζει κανείς φόρεμα. τώρα εδώ μου βγάζετε τον οllo σα περιποιημένο κύριο που χάνει χρόνο ψάχνοντας το βαλσαμωμένο ρολόι του πάνω στη σέντρα; αλήθεια ρε, όταν έκανε εκείνο το τάκλιν στη Λετονία τον Νοέμβρη σου είχε πέσει σα χιονόμπαλα μέσα στο σπίτι; εκείνος εκεί βγήκε σα σεισμός μέσα στην αμυντική αλυσίδα κι αυτοί οι τρεις κεντρικοί αμυντικοί κοιτάζονταν σα να είχαν ξεχάσει πως φοράνε αθλητικά παπούτσια. η μπάλα βρέθηκε στα πόδια ενός συμπαίκτη εκείνος την έδωσε προς τα εμπρός σα νερό που τρέχει — τέλος αγώνας, όχι τελικός. και αυτοί τώρα σας λένε πως είναι αριστοκράτης υποβρύχιος σα ν' ανοίγει χρυσό νόμισμα κάθε φορά που κάνει μια πάσα; παιδιά, στέκομαι εκεί στο γήπεδο κι ακούω αυτούς τους ανθρώπους των αριθμών να κάνουν ωτοστόπ στους δρόμους επειδή δεν μπορούν να ακολουθήσουν τον ρυθμό ενός ανθρώπου που στέλνει τη μπάλα σα βλήμα στη δεύτερη γραμμή. σας θυμίζω εκείνον τον αγώνα στη Λάρισα όπου η ομάδα πήγαινε από την άμυνα σα θηρίο που ψάχνει ξέφωτο — εκείνος ήταν πάντα εκεί, πρώτο το πόδι, τελευταίο το βλέμμα. και φυσικά έρχονται αυτοί οι φίλοι των φημάτων των social λέγοντας "πρίγκιπας της πόλης"; ρε, σεις ξέρετε τι σήμαινε "πόλη" παλιά; σήμαινε γειτονιά που έβγαζε κεραμίδια για στέγες στους κατοίκους της. εκείνος ο άνθρωπος φοράει τη φανέλα σα ν' φοράει τον παλτό του σπιτιού του — όταν φορέσει το ερυθρόλευκο η ομάδα γίνεται οικογένεια που δεν υπολογίζει δευτερόλεπτα αλλά νίκες σαν αυτές των παλαιών μας χρόνων όπου η μπάλα πήγαινε μόνο μπροστά. εγώ εδώ θυμάμαι εκείνες τις μεταγραφές που έκαναν φανφάρες στα φόρουμ κι μετά κατέληγαν σα χαρτοπόλεμος στο τραπέζι — μια ομάδα στο παρελθόν είχε φέρει κάποιον σαν "θαύμα", έκανε τρεις εμφανίσεις κι έπειτα βρέθηκε σε ρόλο "μπάτλερ" στον πάγκο. τον λέγανε Μίλτο, είχε μάτια σα γυαλί στο γήπεδο κι όταν τον ρώτησα εκείνος μου είπε "δεν με έφερε η τύχη εδώ, με έφερε η ανάγκη να δω τον αγώνα από μέσα". έτσι είναι κι οllo — όταν φορέσει τη φανέλα της Γκρίγκο δεν είναι εκεί για να φτιάχνει memes, είναι εκεί για να γράφει ιστορία με τσαρούχια και όχι με μπουφάν τζιν. λοιπόν εσείς εδώ μιλάτε για μεταγραφικές φήμες σα να διαβάζετε κατάλογο σούπερ μάρκετ· εγώ από τη μεριά μου λέω πως η ιστορία δεν γράφεται σε δυο μήνες. όταν εκείνος έκανε εκείνο το γκολ στον Παναθηναϊκό πριν δύο χρόνια, το γήπεδο πήρε φωτιά σα σπίτι παλιοπαντρειάς τον Αύγουστο. αυτοί εκείνοι οι αριθμοί που λέτε — 32 επιτυχείς μεταβιβάσεις ανά αγώνα, 0.24 xG buildup — είναι σα ν' αναφέρετε ένα δέντρο επειδή φύτρωσε στη γωνία του δρόμου· εκείνος είναι ο σεισμός που κάνει όλους να κοιτάζουν αλλού. αφήστε τους αυτούς τους πρίγκηπες με τα ωρολόγια· εμείς εδώ ψάχνουμε για έναν που φοράει τη φανέλα σα δεύτερο δέρμα και βλέπει τη μπάλα σα κομμάτι του σώματός του. εκείνος όταν μπαίνει στη σέντρα δεν κάνει σέντρα — κάνει ζωή. και η ζωή στις τάξεις των ομάδων δεν γράφεται σε twitter threads· γράφεται σα μουσική που περνάει από γενιά σε γενιά. ας τελειώσει λοιπόν αυτή η ιστορία των meme makers — αυτοί δεν έχουν καμία σχέση με τον άνθρωπο που όταν φοράει τη φόρμα βγάζει τη μπάλα σα σπίρτο μέσα στη νύχτα. όταν τον είχανε στα draft πριν δέκα χρόνια εμείς εδώ φωνάζαμε "βρήκαμε τον επόμενο Βαγγέλη Μάριο" επειδή εκείνος έκανε passent σα να τρώει παγωτό και όλα βγήκαν αληθινά. ωστόσο, τι είν' αυτά που λέτε; χρόνος θα δείξει σιγά σιγά — σαν το αλεύρι που ρίχνεις στο νερό όταν κάνεις πίτα στην γειτονιά. ας αφήσουμε τις φήμες να κατακαθίσουν σαν στάχτη μετά τον αγώνα κι ας δούμε ποιος πραγματικά στέκει όρθιος όταν η μπάλα τρέχει σα τρελή στους τελευταίους γύρους. εκείνος εκεί δεν ψάχνει αριστοκρατία — ψάχνει νίκες σαν αυτές των παλαιών χρόνων όπου η ομάδα δεν είχε αριθμητικά πλεονεκτήματα αλλά είχε καρδιές φτιαγμένες απο σίδερο.