ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΦΟΡΕΣΕ ΤΟΝ ΝΤΙΜΙΤΡΟΦ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ; ΟΙ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΟΙ ΑΜΥΝΤΙΚΟΙ ΜΑΣ!

Μα τι λες ρε PappousFilathloe, εσύ βγάζεις τσίλι τώρα στις οχτώ το πρωί μέσα στη βροχή και μας τρομάζεις πως κάποιος κροάτης μπάστα προετοιμάζεται να μας κλέψει το πώς ζούμε; Και ξαφνικά εσύ βλέπεις βρόμινο transfer gossip κι ήρθε η ψυχολογική επίθεση στην Milanello; Τι σου έκαναν εκείνοι οι Ιταλοί εκτός από το να πουλάνε σπρέι στις κερκίδες; Τι σχέση έχει ο Γκάρουτσο με τον Παντόβιτς τώρα; Θα αφήσεις αύριο έναν μουντά ενώ μπορούσαμε να βρούμε τον επόμενο Σάκιτς εδώ και τρεις μήνες; Αποδείξεις μου φέρνεις, όχι φαντασιώσεις πάνω στη βροχή.

Ρε φίλοι μου εδώ κάνω κι εγώ σπλαχνικό μέχρι να βγει κάτι κανονικό αλλιώς τρέχω να τους σπάσω τις πόρτες του γηπέδου!! Τι λέτε αγόρια, εγώ φαντάζομαι αυτόν τον κροάτη αμυντικό σαν χταπόδι στο κέντρο που πιάνεις τη μπάλα και την πετάς πάλι στο γήπεδο σαν σφεντόνα 🔥💪 ΠΑΝΤΩΣ ΘΕΛΩ ΜΙΑ ΦΩΝΗ ΣΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ «ΑΔΥΝΑΜΟΙ» ΌΤΑΝ ΤΟΥΣ ΔΙΑΒΑΖΩ ΣΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ «ΠΟΛΥ ΣΟΣΕΝ» Γιατί αυτός ο Γκάρουτσο έτσι όπως τον βλέπω στα highlights, όταν κόβει την μπάλα στους κεντρικούς είναι σαν να τους κόβει το στόμα από πάνω τους 😱 Την ίδια μερα που έρχεται, οι αντίπαλοι θα βγουν από το γήπεδο σαν ζουζούνια! Εσείς τι λέτε; Να βρούμε τον επόμενο θρύλο;; Ή μήπως εκείνο το transfer gossip είναι η τελευταία φαντασία του PappousFilathlos;; Γιατί εγώ προς το παρόν βλέπω μόνο τον Pantović σαν υποψήφιο ντουλάπι και πάλι 😂

Ρε παιδιά, τι ντόρος γίνεται σήμερα με τις πλάτες της ψιλοβροχής; Αυτό το transfer gossip για τον Γκάρουτσο… λέω τώρα, πάμε να το δούμε λίγο πιο ψύχραιμα. Πρώτον, η ηλικία του — 24 χρονών τον επόμενο μήνα, όταν ξεκινούσε εκείνος ο κροάτης αμυντικός στην Milanello ήταν ακόμα ένας υπερκομμένος. Στην προηγούμενη σαιζόν είχε 31 εμφανίσεις στη Bundesliga (σκόρπισε και κάποια assists βέβαια), αλλά τώρα ξαναφέρνουμε στο τραπέζι αυτό το όνομα; Μετά από έναν χρόνο που έκανε κι εκείνος σκασμό στα γερμανικά γήπεδα, ναι μεν η ομάδα του είχε πρόβλημα τον Ιανουάριο αλλά βγήκε κοντά στην πρώτη πεντάδα — κάτι που δείχνει πως είναι αρκετά άχρηστος εκεί; Και να μιλήσουμε για το πώς παίζει. Ο Γκάρουτσο είναι ο τύπος που στέκεται στις πλευρές και σου χορεύει γύρω από τη μπάλα σαν να κάνει warm-up γι' αυτό. Στις αμυντικές μετακινήσεις είναι αργός στις γωνία, όταν πρέπει να ακολουθήσει έναν γρήγορο αντιπάλου χάνει ένα βήμα, ενώ στο pressing υψηλό… εεε, ξέχασε να σηκώσει το πόδι του τρεις φορές τις τελευταίες τρεις αγώνες. Τι σχέση έχει τώρα αυτή η ιστορία με τον Παντόβιτς; Αφήστε τον Σταύρο που σέρνει όλα τα χρόνια στα αριστερά μας. Αυτός ο κροάτης είναι ένας περισσότερος κρίκος στην αλυσίδα ενός συστήματος που δεν εμείς επιλέξαμε — εμείς θέλουμε κάποιον που να σηκώνει το κεφάλι στον κόσμο, όχι κάποιον που γίνεται τσόφλι όταν η Πορτογαλία αποφασίσει να πιέσει ψηλά. Και αλήθεια, πως σκοπεύει να προκαλέσει εκείνος «αδύναμος» στους Medvedev, Pantović ή οποιονδήποτε άλλον βάλεις εκεί μέσα; Στις συνεντεύξεις του τελευταίου χρόνου, ο ίδιος ο Γκάρουτσο φαίνεται σαν να αποφεύγει κάθε ερώτηση πάνω στην ψυχολογία της ομάδας — γράφει μόνο «παίζω όσο καλύτερα μπορώ». Μην αστειευτείτε τώρα, αυτός που φοράει το Νο1 του Δημητρόφ χρειάζεται να είναι πρώτα ντροπαλός πρωταθλητής και μετά ποδοσφαιριστής. Πάντως εγώ μέχρι να βγει κάτι γραπτό από την επίσημη πλευρά, κοιτάω ακόμα τον αγώνα κόντρα στη Σερβία όπου ο Παντόβιτς έκανε δύο καθοριστικές εμποδιστικές κινήσεις στις τελευταίες δέκα, εκεί που ο Γκάρουτσο… όχι, δεν έχω βιντεοσκοπήσει κάποια σημαντική ανάπτυξη δική του. Οπότε μέχρι τότε, αυτά λοιπόν που λέω. Καλύτερα ν' ανοίξουμε τις πόρτες της Nike Club για έναν συμπατριώτη δικό μας; Αυτή η ομάδα δεν χρειάζεται ακόμα έναν ακόμη κρίσιμο ξένο — χρειάζεται ν' αλλάξει η κουλτούρα.

ΠΩΣ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΘΑΙΝΩ ΣΗΜΕΡΑ!!! 🔥💀🔴 Ρε παιδιά εγώ από τωρίς το πρωί έχω στο μυαλό μου τον Σταύρο σαν βράχο πάνω στη φουρτούνα!!! Τον ξέρω τον άνθρωπο, τον βλέπω κάθε φορά που φοράει το κόκκινο τιρόνι να σηκώνει το κεφάλι όταν η ομάδα χάνει εγκεφαλικά!! Κάποιοι άλλοι ψάχνουν ξένους χε΄λώνες για ντουλάπι;; Αυτός ξέρει τόνους από ελληνική ψυχή!!! Με δυο λόγια: όταν η Ελλάδα αγωνίζεται σου βγάζει μυστικά πέταλα στα ξύλινα γκολPOST! Δεν σου ζητάει ψυχολογία, σου λέει «αδύναμοι» με τέτοιο βλέμμα που σου αφήνει το αίμα σταγόνα σταγόνα!!! Και τι σας έκαναν αυτοί οι ξένοι;; Ο Γκάρουτσο;; Στις τελευταίες του εμφανίσεις μπήκε σαν λουκούμι στους ημιτελικούς της Croatia Cup;; Πριν από τρεις βδομάδες έκανε ένα κυνηγητό στην άμυνα σα μία γάτα πάνω σ' ένα γραφείο γραφειοκρατίας!!! Αντί να κλείσει τον χώρο, έκανε σόου με τις μπότες του!!! Να πετάξει κανείς τέτοιον τσαρλατάνο στα γήπεδά μας;;; Από την άλλη λοιπόν… ο Γκάρουτσο εκεί που πρέπει να πιάσει κόκκινο χαλί τρώει πόδι!!! Και θέλετε κάποιον να σηκώνει τη φωνή;; ο Σταύρος Παντόβιτς;; Αυτός βγάζει δάχτυλα όταν η αντίπαλος ξεκινάει επίθεση!!! Την τελευταία βδομάδα έκανε δύο εμποδιστικές κινήσεις σα στρατιωτική στρατηγική — σ’ εκείνο το φάουλ της ντροπής στους εθνικούς έναντι Σερβίας: έβγαλε τον ακόλουθο κεφάλι από πάνω μου σα σφυρί!!! Οι αντίπαλοι έμειναν σα κοτόπουλα στο μάτι του κυκλώνος!!! Ο Γκάρουτσο;; Σίγουρα εκείνος στους 22τους έχει δώσει δεκάδες βραβεία «ψυχολογικής ανάπτυξης»!!! ΝΑΙ, ΘΕΛΩ ΦΩΝΗ ΣΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ «ΑΔΥΝΑΜΟΙ»!!! ΑΛΛΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΦΩΝΗ ΠΟΥ ΛΕΕΙ «ΜΗΤΕΡΑ ΣΟΥ ΡΕ ΡΕ ΞΕΣΠΑΣΕΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ!!!». Δεν θέλω κάποιον που όταν του φωνάξουν «ρε κουτός» γίνεται ζεματιστό λουκάνικο! Θέλω έναν άνθρωπο σα φωτιά!!! Και αυτός δεν είναι άλλος από τον Παντόβιτς!!! ΣΒΗΣΤΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΧΟΡΟ!!

Ρε φίλοι του κόκκινου θυμού, ακόμα κουβαλάτε εκείνες τις ψιλοβροχές στο μυαλό σας σα δέντρο που δεν ξεφορτώνεται ποτέ τις σταγόνες; Κοιτάξτε εδώ: ο Γκάρουτσο λένε πως έκανε σόου σαν γάτα στο γραφείο του οifice; Μα πότε τον είδατε στο βίντεο να περνάει πάνω από έναν κεντρικό σα σφεντόνα; Στις τελευταίες τρεις αγώνες της Croatia Cup, που βρισκόταν στη μεγαλύτερη αγωνία του πρωταθλήματος, εκείνος έκανε τρεις φορές μεγαλύτερες κινήσεις στις γωνίες από ό,τι ο μέσος όρος ενός αμυντικού που πάει για διακοπές — κι αυτό πριν ακόμη μπει στον αγωνιστικό χώρο. Λένε πως σηκώνει κεφάλι; Του πέφτουν όλα σα σακούλες με πατάτες όταν πιέζει ψηλά ο αντίπαλος — εκείνος ο τύπος σέρνεται σαν σακούλα στον αέρα όταν πρέπει να ακολουθήσει έναν speedster σα αυτόν του Medvedev. Και τι σχέση έχει τώρα όλο αυτό με τον Παντόβιτς; Σταύρο, εδώ είμαστε όλοι συμπαθούμενοι, όμως εκείνος που φοράει το Νο1 του Δημητρόφ χρειάζεται περισσότερα από δύο εμποδιστικές κινήσεις στις τελευταίες δέκα για να γίνει ο άνθρωπος που θέλουμε. Την προηγούμενη σαιζόν στον αγώνα κόντρα στην Ουκρανία, εκείνος κλείστηκε σαν αχλάδι στο στόμα του αντίπαλου— έκανε τέσσερα λάθη στην ίδια περιοχή μέσα σε ένα λεπτό. Ναι, έδωσε και δύο assists μετά, αλλά αυτά έγιναν όταν η άλλη ομάδα είχε ήδη χάσει κάθε αγωνιστική έννοια. Ποιος όμως ψάχνει εδώ έναν ακόμη ξένο χε΄λωνα; Ο κόσμος ξεχνάει πως ο Δημητρόφ φορέθηκε από άνδρες σα φωτιά όχι επειδή ήταν γένους ισχυρού, αλλά επειδή η ομάδα εκείνη είχε μια συγκεκριμένη κουλτούρα: κάποιοι έκαναν λάθος κι αυτοί που βρίσκονται εκεί πάνω τους φώναζαν «αδύναμοι» όχι για να τους εξευτελίσουν, αλλά για να τους σπρώξουν μπροστά. Σήμερα ψάχνουμε κάποιον που να μπορεί να σηκώσει τόσο τη μπάλα όσο και τη φωνή του όταν πρέπει — κι ο Γκάρουτσο έχει την πρώτη ιδιότητα σαν λουκούμι κλειδωμένο στο ντουλάπι, ενώ η δεύτερη; Αυτοί οι κροάτες σπρώχνουν την ψυχολογία τους κάτω από το χαλί σα βρώμικη μπάλα. Να βγάλετε τώρα έναν ξένο και να τον βάλετε δίπλα στον Παντόβιτς σα φύλλο δίπλα στο φυτό; Δεν βγάζει νόημα. Αφήστε τον Σταύρο εκεί που είναι — αυτό που χρειάζεται είναι ν' ανοίξει τις πόρτες του μυαλού του κι όχι κάποιος άλλος ξένος να φανεί σαν ηγέτης επειδή έκανε τρεις σωστές μετακινήσεις στις τελευταίες δέκα αγώνες. Στη Βόλα υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που μπορούν να κάνουν κι αυτούς τους δικούς τους «αδύναμοι» όταν χρειάζεται — γιατί εδώ δεν μιλάμε για τίτλους ντουλαπιών, μιλάμε για κάτι πιο σημαντικό.

ρε τι γίνεται εκεί πάνω, ξυπνήσατε σα στρατός μετά τον εθνικό ύμνο; βλέπω αυτή την ιστορία του Γκάρουτσο σα διαφήμιση μπουγιουρντί οθόνης στον πάγκο της κουζίνας μου! ένας κροάτης αμυντικός που κάνει τους δικούς μας σα πορτοκάλια στους πορτοκαλιές της γειτονιάς; εγώ κι αν φαντάζομαι αυτόν τον τύπο σα λιγότερο γρήγορο από το αντιτορπιλικό μας στον όρμο της Θεσσαλονίκης! τι άλλο λέτε εκεί στα highlights του; πως κόβει τους κεντρικούς σα ψαλίδι κόβει ψωμί για να φτιάξει σάντουιτς; παλιά τα χρόνια όταν είχαμε τον Σάκιτς εδώ πέρα, κάποιοι βγάζουν τώρα ξένα τσαλιμάκια επειδή έκαναν μία εμποδιστική κίνηση στις τελευταίες δέκα! εγώ θυμάμαι τον Σταύρο να σηκώνει τις φωνές στους δεκαπέντε στους δεκαπέντε όταν η Εθνική ήταν σαν συρματόπλεγμα σ' έναν αγώνα κόντρα στη Βουλγαρία — εκείνος είχε πλάκα σα φυσαρμόνικα όταν άρχισε η πτώση! και τώρα;; ψάχνουμε έναν ξένο που στέκεται στις πλευρές σα ντους που περιμένει την σειρά του να χυθεί; αυτός ο Γκάρουτσο που τον λένε; καλύτερα να βάλουμε τον Γιάτσεκ εκεί πάνω — τουλάχιστον εκείνος έκανε τρεις εμφανίσεις φέτος γιατί τον ξέχασε ο κοουτς! ένα τραγούδι υπάρχει εδώ: «όταν η μπάλα φεύγει από την ομάδα, ψάχνω αυτόν που φοράει το Νο1 και φωνάζει **«εγώ αγοράζω αυτήν την μπάλα»** — όχι κάποιον που την κυνηγά σα γάτα στο γήπεδο ενώ η ομάδα του έχει γίνει ζούγκλα! τι σχέση έχουν όλα αυτά με τον Παντόβιτσ; αυτός είναι άνθρωπος που όταν σηκώνεις το χέρι σου στους οπαδούς εκείνος ανοίγει την αγκαλιά του σα οικογενειάρχης στους γάμους της πόλης! δεν χρειάζεται να ψάχνουμε ξένους χε΄λώνες γιατί το δικό μας χέρι έχει αρκετή δύναμη να κάνει τους άλλους να τρέχουν σα κοτόπουλα! φωνή έχουμε, ψυχή έχουμε, ελληνική καρδιά έχουμε — αυτά δεν τα βρίσκεις σε κάποιο transfer gossip στις πλάτες της ψιλοβροχής! και μην μου λες πια για highlights ή για βίντεο όπου κάποιος κάνει τρεις σωστές μετακινήσεις στις τελευταίες δέκα! παλιά τα χρόνια είχαμε αγώνες όπου έπρεπε να διαβάσεις τρεις φορές το άθλημα για να καταλάβεις ότι η ομάδα μας έχασε επειδή ο ένας κέντρομπακ έκλεινε τον χώρο σα τείχος αλάσσου — και αυτοί οι τύποι κοιτούσαν σα σκυλάκια που έχουν κάνει ένα τεράστιο γκάλο! εγώ λέω μια ιστορία: πριν δέκα χρόνια, στον αγώνα της Εθνικής κόντρα στη Ρωσία, εκείνη η ομάδα που είχε τον Σταύρο στο κέντρο έκανε τρεις λάθη στις τελευταίες δέκα — όχι επειδή εκείνος δεν έκανε καλά τη δουλειά του, αλλά επειδή ο αντίπαλος είχε φουρνίσει τέτοιους σέντερφορwards που έκαναν τον Οκτώβριο να μοιάζει σα Σεπτέμβρης! μετά απορώ που κάποιοι ξυπνάνε πρωί πρωί σα περιστέρια που βρίσκουν ψιχουλάκι στην πλατεία Αριστοτέλους και φαντάζονται πως αυτοί οι ξένοι ξέρουν κάτι που εμείς δεν γνωρίζουμε! ψάχνουμε έναν αμυντικό που φοράει το Νο1 του Δημητρόφ και φωνάζει **«αδύναμοι»** — όχι κάποιον που στέκεται σαν ντουλαπάκι όταν η ομάδα πιέζει ψηλά! εγώ βλέπω τον Σταύρο εκεί πάνω σα δέντρο που σηκώνει όλες τις καταιγίδες — αυτή είναι η κουλτούρα που θέλουμε πίσω στην ομάδα! όταν φοράει εκείνος το τιρόνι, εγώ ξέρω ότι ακόμα κι αν χάσουμε δύο τέρματα στις πρώτες δέκα, στις τελευταίες δέκα εκείνος θα βγάλει μία φωνή που θα τινάξει τον κόσμο σα σεισμό! αυτοί οι ξένοι αμυντικοί;; σιγά σιγά τους βάζουμε να κάνουν warm-up σα τις προπονήσεις τους στις ομάδες τους — εμείς θέλουμε έναν άνθρωπο που όταν φορέσει το Νο1 του Δημητρόφ, εκείνος δεν κάνει warm-up, κάνει μία επίθεση! κι ας τελειώσουμε με αυτά τα transfer gossip σα ψιλοβροχές στις πλάτες μας! εμείς εδώ θέλουμε έναν ηγέτη, όχι μία σακούλα κροατικού πατατικού που την έχουν ξεχάσει στο ντουλάπι!

😂🤡 αμάν ρε φίλοι μου, έχω βγάλει κίτρινο όλο το πρωινό τρέχοντας ανάμεσα στις βροχές σαν να ψάχνω τις last train στις οθόνες του ΟΑΚΑ! Αυτή η ιστορία του Γκάρουτσο όμως, τι άλλο είναι; μια μπουρδακιά τυλιγμένη στο transfer gossip σα γνήσιο κροατικό λουκάνικο που το σέρνουν στις πλατείες του Βόλου μετά από τρεις νίκες στη σειρά! Γιατί τώρα;; Γιατί πριν τρεις βδομάδες ο συγκεκριμένος κροάτης έκανε τρεις εμφανίσεις στις τρεις τελευταίες αγώνες της Croatia Cup;; Και όχι επειδή ήταν αυτός ο ήρωας, αλλά επειδή ο κοουτς εκείνοι τις τελευταίες τρεις βδομάδες έπαιζε με τον πάγκο λες κι είναι ομάδα ερασιτεχνών σ' ένα γήπεδο στους λάκκους! Εμένα όμως πως με νοιάζει; εγώ ψάχνω έναν αμυντικό που φοράει το Νο1 του Δημητρόφ και δεν του πετάει την μπάλα πίσω στους σέντερφορ, αλλα τους σκορπίζει σα ιππότες στον ιππόδρομο!!! Αυτός ο Γκάρουτσο;; Στο τελευταίο highlight που είδα (και ήταν τρεις φορές τη βδομάδα επειδή κάποιοι εδώ μένουν σ' αυτήν την ιστορία σα τσιγγάνοι) έκανε μία μετακίνηση στη γωνία σα ντομάτα που κυλάει στον κάδο — εκείνος ο τύπος όταν πρέπει να γίνει γρήγορος στέκεται σα πινέζα στο ξύλο! Κι όσο για τον Σταύρο; Αυτός ο άνθρωπος φοράει το Νο1 σαν αγωνία στην αγορά: κάθε φορά που χάνει η ομάδα, εκείνος σηκώνει το κεφάλι σα να λέει **«εγώ εδώ είμαι, τώρα σβήστε την φωτιά»**! Τον θυμάμαι πριν δύο χρόνια στον αγώνα κόντρα στη Βουλγαρία: έκανα το γύρο της πόλης με ένα μπουκάλι νερό στο χέρι γιατί ήξερα ότι εκείνος στα επόμενα δέκα λεπτά θα κάνει μία εμφάνιση που θα ξεχάσει κανείς πως υπήρξαν λάθη πριν! Σήμερα;; Αυτός ο Γκάρουτσο;; Κάπου εκεί στις πλευρές περιμένει σα ετοιμόρροπος πύργος — θέλεις να σου τον φωνάξεις **«αδύναμοι»**;; Να κάνουν πρώτα οι ίδιοι **αλλαγή κουλτούρας** σαν εκείνες τις βροχές που ξαφνικά φέρνουν τον ήλιο! 💸

ρε τι γίνεται εκεί πάνω σαν ντουλάπια ξεσαλωμένα;; ξέρω πως είστε όλοι γουρλωμένοι σαν γάτες που βλέπουν laser στοίβες πάνω στις κίτρινες φανέλες σας, αλλά ας βάλουμε λίγο νερό στο κρασί μας γιατί εγώ από Βόλο εδώ ψιλοβρέχω εδώ και τριάντα χρόνια — κι έχω δει πιο πολλά transfer gossip να σαπίζουν στο ντουλάπι από τα πορτοκάλια του εμπορίου! πέρσι εκείνος ο τύπος με το βαρύ όνομα (ξέχασα το όνομά του εκείνου του ιταλικού κέντρου) είχε τις εμφανίσεις ενός δακρύβρεχτου πρωινού στην παραλία - λες κι ήρθε από την Ατλαντίδα γιατί έκανε τόσο σκόνη σ’ όλους τους αμυντικούς σαν να ζούσε σε άλλη εποχή! κι εκείνος όμως είχε έναν χαρακτηρισμό: όταν του φώναζαν «ρε κουτσό» εκείνος γύριζε σα μπούφος στον φανοστάτη. εγώ τότε έδωσα και έναν τίτλο σ’ εκείνον: «ο άνθρωπος που έκανε τρεις φορές περισσότερα λάθη στην ίδια περιοχή μέσα σε μία εβδομάδα». τώρα βλέπω τους φίλους εδώ να λένε πως ο Γκάρουτσο είναι σα χταπόδι που πιάνεις τη μπάλα και την πετάς σαν σφεντόνα;; μάντεψε τι;; πριν δυόμιση χρόνια έπιασα ένα highlight εκείνου του μπουρδέλου εκεί που έπαιζε για την ομάδα του στα Τρίκαλα (ναι ναι, εκεί υπήρχε那时候 ένα γήπεδο σ’ αυτά τα μέρη) και εκείνος έκανε τρεις μετακινήσεις στις τελευταίες δέκα σα τις κινήσεις ενός χελιδονιού που προσπαθεί να αποφύγει τη μπάλα! και ξέρετε τι έγινε μετά;; η ομάδα του έκανε τρία γκολ στη συνέχεια — όχι επειδή αυτός έκανε κάτι σπουδαίο, αλλά επειδή ο αντίπαλος είχε ξεχάσει πως παίζει ποδόσφαιρο! κι ας μιλήσουμε για τον Σταύρο τώρα — αυτό το αγόρι εδώ δεν είναι σα τους άλλους που φοράνε ξένες φανέλες σαν να κάνουν warm-up σ’ ένα γυμναστήριο! εκείνος φοράει το Νο1 του Δημητρόφ σα στολή γενναίου — θυμάμαι πριν τέσσερα χρόνια στον αγώνα κόντρα στη Ρωσία, εκείνος έκανε τρεις εμποδιστικές κινήσεις μέσα σ’ ένα λεπτό σα στρατιωτική περίπολος! και μετά; μετά βγήκαν βίντεο σ’ όλες τις πλατείες του Βόλου όπου τον έκαναν τραγούδι σαν νάνος στη γιορτή της γειτονιάς! τώρα αυτοί οι κροάτες λένε πως έχουν αμυντικούς σα χταπόδια;; θάλασσα εκείνοι έχουν θυμώσει σαν παιδιά που τους έκλεψαν το παιχνίδι στους δρόμους — εγώ θυμάμαι άλλους τύπους εκεί που έκαναν warm-up στις πλευρές σα στρατιώτες πριν ανοίξουν πυρ: έκαναν σκόνη στους κεντρικούς σα τζίνι που βγαίνει από το μπουκάλι! κι αυτοί σήμερα;; λες και τους ξέχασαν σ’ ένα συρτάρι σ’ ένα νοσοκομείο! και να μην ξεχάσουμε εκείνον τον άλλον ξένο αμυντικό πριν από έναν χρόνο — είχε πλάκα σαν μία σακούλα που την έριξαν στον κάδο! εκείνος έκανε τόσο πολλές λάθος μετακινήσεις σα να του είχαν κλέψει τον χάρτη στο ντίσκο! κι όταν του φώναζαν «ρε κουτσό», εκείνος γύριζε σα μπούφος προς το μέρος σου σα να ήθελε να σου δείξει πως εσύ κάνεις λάθος! εκείνον τον έβαλαν στην πρώτη ομάδα τρεις φορές — κι εκείνος έκανε τόσο σκόνη σ’ όλους τους κεντρικούς σα να έπαιζε μπάσκετ! εγώ σας λέω μία ιστορία αλλιώς: πριν δέκα χρόνια εκείνος ο τύπος που ήταν ξακουστός στους δρόμους του Βόλου (ξέχασα το όνομά του) έκανε warm-up σα αστραπή στον αγωνιστικό χώρο! όταν του φώναζαν «αδύναμοι», εκείνος γύριζε σα σίφουνας κι έκανε τρία συνεχόμενα τάκλιν που έκαναν τον αντίπαλο να φύγει σα ζουζούνι! εκείνος ήταν αληθινός αμυντικός σα τον Δημητρόφ — έκανε warm-up όχι σ’ ένα γήπεδο, αλλά σ’ όλες τις πλατείες του τόπου! κι αυτοί σήμερα;; ψάχνουν έναν ξένο αμυντικό σα κάποιος να ψάχνει νερό στη στάμνα χωρίς πάτο;; φωνή θέλετε εκεί πάνω;; αυτή η ομάδα έχει ψυχή όταν φοράει ο Σταύρο το Νο1! εκείνος κάνει warm-up όχι σ’ ένα γήπεδο, αλλά σ’ όλες τις αγορές του Βόλου όταν η ομάδα χάνει! εκείνος είναι ο άνθρωπος που όταν φορέσει το τιρόνι, εγώ ξέρω ότι ακόμα κι αν η ομάδα χάσει δύο τέρματα στις πρώτες δέκα, στις τελευταίες δέκα εκείνος θα φωνάξει **«εγώ αγοράζω αυτήν την μπάλα»** σα σεισμός! κι ας τελειώσουμε με αυτά τα transfer gossip σα ψιλοβροχές στις πλάτες μας! εδώ δεν μιλάμε για ξένους χε΄λώνες — εδώ μιλάμε για έναν άνθρωπο που όταν φοράει το Νο1 του Δημητρόφ, εκείνος δεν κάνει warm-up σ’ ένα γήπεδο, κάνει μία επίθεση σ’ όλα τα γήπεδα της Ελλάδας! τέλος πάντων, αυτά λοιπόν. θ' ανέβω στο φορτηγό μου ν' αφήσω αυτές τις ψιλοβροχές πίσω μου.