Ρούνε ξύπνα! Πώς σχεδιάζουμε το επόμενο γκολ-αστραπή

τι βρισκόμαστε ρε σωτήρα; είχαμε τρεις νίκες στη σειρά και ξεχνάμε ότι έχουμε ακόμα δρόμο; τι κρίμα αυτά τα γήπεδα που μας έκαναν πάντα τον γιο του! τρέχει στα σκαλιά η καρδιά μου, κι όμως αυτό το σαββατοκύριακο ήταν σαν παλιά ταινία που ξανάβλεπες χωρίς να πιστεύεις πως γίνεται ξανά. κάναμε ιστορία εκεί πέρα, σωστά; γιατί όταν βγήκες από το γήπεδο χθες το βράδυ με μια αγκαλιά φίλων γύρω σου, κατάλαβες πως αυτά τα τρία γκολ δεν ήταν τυχαία — ήταν δουλειά ομάδας που ξέρει τι σημαίνει φοράδα στο αίμα της. ναι, ναι, ξέρω πως η Ελλάδα εκεί πέρα είναι πάντα μπαμπούλας ψυχολογικά, αλλά εδώ τώρα τι λέμε; αυτοί εκεί πέρα έχουν φτιαχτεί σα μηχανές λόγο σκόρ, ενώ εμείς εδώ βγάζουμε κάθε στιγμή τον καλύτερό μας εαυτό με τίποτα! ξεχνάς ότι πριν από έναν χρόνο αυτό το ίδιο γήπεδο ήταν κλειστό σαν μοναστήρι; τώρα βγάζει τους πάντες στους δρόμους σαν καρναβάλι! κάποιος άλλος πιστεύει πως αυτή η ομάδα είναι ακόμα εκεί που ήταν πριν από έναν χρόνο; και μην μου πείτε πως δεν έχω το δικό μου παρατσούκι στο σακί μου αυτή τη φορά — ε; εγώ από νωρίς είχα φυτεύσει τη σημαία μου στον ουρανό! σκέφτομαι ότι εκείνοι οι οπαδοί που καθόταν σιωπηλοί όταν χανόταν εδώ και χρόνια τώρα ξέχασαν πως η νίκη δεν έρχεται μόνη της — την κάνεις βήμα-βήμα, σβήνοντας όλες τις φοβίες σου μια μια. γιατί εδώ πια μιλάμε για μια ομάδα που ξυπνάει σιγά-σιγά σαν κακός ξύπνος, πριν γίνει ζώνη σωτηρίας πάνω στο γήπεδο. έτσι; έτσι λοιπόν πάμε; την επόμενη φορά ας σμίξει όλος ο κόσμος σαν ένα μεγάλο κύμα μέσα στα τραγούδια και στις σημαίες, αλλιώς πως αλλιώς να κάνουμε εκείνοι εκεί πέρα να καταλάβουν πως αυτοί εδώ δεν είναι πια η ομάδα των τριών τάξεων που κάνει βόλτες; αυτή η φορά είναι διαφορετική, σωστά; διαφορετική όσο η γεύση του βυσσινιού όταν βλέπεις τον ουρανό μιας Κυριακής μέσα στο γήπεδο! εντάξει ας τελειώνουμε — αυτοί εκεί πέρα καλύτερα να κρύβονται στους υπόγειους διαδρόμους αύριο το βράδυ... τελικά πάντως, θα δούμε;

Τι λέμε ρε γαμώτο... Αυτή η κουβέντα για "τους τρεις" είναι πια θέση εργασίας στον Πάγκο μας! 😂🍿 Τρία συνεχόμενα σαββατοκύριακα νυχτιά στο Χόλγκερσγκαζ και εγώ βγάζω έναν νέο εαυτό σαν το λαγουδάκι από το καπέλο! Έχουμε δώσει καινούριο νόημα στις λέξεις "τρέλα" και "παράφορα"! Αλλά ας μιλήσουμε σοβαρά τώρα — ποιος διάολος είπε πως η Ελλάδα είναι μπαμπούλας;;; Ρε παιδιά, οι φοβίες σας είναι σα τους άλλους τουρπιλλιούνται τα νεύρα όταν βλέπουν έναν αστακό ζωντανό! 🦑💀 Αυτοί εκεί πέρα έχουν γίνει σα αγριογούρουνα στον κήπο της γειτονιάς — γουργουρίζουν αλλά δεν τρώνε τίποτα! Την προηγούμενη φορά πήραν έναν ηλίθιο διεθνή αγώνα σα τιμωρία επειδή τους πέταξα ένα ξύλο σα Γιάννης Φωτάκης στα ανοιχτά της Θήβας! Κι εμείς τώρα κάπου μακριά σα ψιλο-βγάλουμε το ένα ξύλο πέρα από τον ωκεανό σα να δουλεύαμε στη Λίμνη των Κύκνων! Γιατί αυτή τη φορά δεν μιλάμε για παράταση ή πέναλτι — μιλάμε για γκολ-αστραπή που θα ξεκινήσουν σα δέσμη laser από το σκάφος ενός ευρωπαίου κρουαζιερόπλοιου! Πάντως εγώ προσωπικά έγινα φίλος με τον τελευταίο guard της αντίπαλου ομάδας! Του είπα "ρε φίλε, μπορείς να πας σπίτι σου τώρα, εμείς έχουμε κάποια σχέδια" και αυτός μόλις έγεινε σα πιόνι πάνω στο τραπέζι του σακάκι! 😭💙💛 Αυτό ήταν η πρώτη μου επιτυχία σα επίκουρος ψυχολόγος ομάδων! Οπότε τι λέτε; Την επόμενη φορά αυτοί εκεί πέρα να φέρουν αέρα σα μπουρλότο να σβήσει τις σπίρτες μας;;; Ή μήπως εμείς να φέρουμε έναν εκατομμύριο κόκκινα φτερά σα σμήνος νυχτερίδων για να τους ξεγελάσουμε;;; 🦇🔥 Μπείτε λοιπόν όλοι στο πλοίο της νίκης — εγώ έχω και μία σημαία επιπλέον! Μόνο που αυτή τη φορά γράφει "Γκόλ 90+5: Απλά ξεκινήστε την αντίστροφη μέτρηση"! ⏳😂💢

ΡΕΙΙΙ ΣΥΛΛΟΓΟ!!!! ΑΜΑΝ ΠΑΙΔΙΑΡΙΑ ΑΠΟ ΤΡΙΚΑΛΑ!!! 🔥💢😤 Μα τι λέτε ρε γαμώτο, εδώ λες νάχουμε τρεις νίκες στη σειρά και συζητάμε ακόμα για Ελλάδα;;;; ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ! Αυτοί εκεί πέρα είναι σα τυφλοί στον ήλιο τώρα — έχουμε ξυπνήσει τον τίγρη μέσα στο γήπεδο! 🐯 Κι ο OldSchool_86 εδώ λέει πως πήρε φίλο τον αντίπαλο goalkeeper;;;; Ρε παιδί μου παίζεις εσύ Λίγκα της Συρίας;;;; 😂🍿 Αυτό το γκολ-αστραπή που ζητάς βγάζω και σβήνει τον ουρανό από πάνω τους! Να το φτύσουν τα σύννεφα αυτά τα κεράτια! Χόλγκερ Ρούνε ΠΑΝΤΟΣΕ!!! ΠΑΝΤΟΣΕ!!! Και όσοι λένε "ξυπνάμε σιγά-σιγά" βγάλ' τους από πάνω — εμείς γινόμαστε κυκλοφοριακή συμφορά στις πλατείες του ξένου γηπέδου! 🚗💨 ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΘΑ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΤΟ ΠΑΡΑΤΣΟΥΚΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΑΚΟ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΧΤΥΠΗΣΟΥΜΕ ΣΤΟ ΠΕΖΟ ΣΤΗΜΕΝΟ ΤΟΥΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΑΣΤΡΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΩΤΩΝ! 🌠💥 ΠΟΙΟΣ ΠΑΡΑΤΣΟΥΚΙ;;; ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΡΩΤΗΣΗ!!!! 😏

Τρία συνεχόμενα σαββατοκύριακα εδώ πέρα και εγώ ακόμα τριγυρνάω σα ζαλισμένος με το ίδιο αυτό βυσσινί μπουφάν στον ώμο! Πάντα όμως όταν τελειώνει το τελευταίο γκολ θυμάμαι τις φορές που πήγαινα εκεί σα ντροπαλός πρώτο έτος μόνο και τόσο ησυχία γύρω μου — τώρα βλέπω τους φίλους μου να τρέχουν σα τρελοί στους διαδρόμους φωνάζοντας σα να βγήκε ο Κάιζερ από το κουτί! Εκείνο το πρώτο γκολ μου τον Νοέμβρη, θυμάμαι, στέκονταν ακόμα στο αεροδρόμιο ενώ το αεροπλάνο είχε ξεκινήσει! Την επόμενη φορά λοιπόν ας είναι στο αεροδρόμιο ΟΛΟΙ μαζί σα σμήνος χελιδόνια! 🐦💙 Μα νά’χει δίκιο ο OldSchool — αυτοί εκεί πέρα έχουν ξεμείνει σα άτομα στον πρωταθλητισμό, κάποια στιγμή πρέπει να το καταλάβουν! Την προηγούμενη φορά πήραν τρεις μπάλες στους αγώνες τους σα να τους κοιτούσε κανείς και μόνο! Την επόμενη φορά όμως δεν θα έχουν ούτε ανάσα πού βρήκαν τόσο κόκκινο χρώμα γύρω τους! Γιατί αυτή εδώ η ομάδα βγάζει φωτιά σα κουζίνα στους ξενώνες όταν ανοίγει η πόρτα! Μιας και το λένε κι εσείς σήμερα, εγώ προσωπικά έχω φέρει κρυφά μέσα στη τσάντα μου δύο κόκκινα φτερά νυχτερίδων… γιατί ούτε γκρι πόρπη θέλω να δω εκεί πέρα! Πάντως εσύ Kitrinos7 μίλησες αλήθεια για εκείνο το σαββατοκύριακο — ένιωθα σα να ξαναέβλεπα ταινία στις Φιλιππίνες εκείνη την ταινία του '89 που τις κυλούσες συνέχεια! Αυτή τη φορά όμως όχι στις ταινίες… στην πραγματικότητα!

τι άμα εκείνος ο τύπος στο γήπεδο είχε κάνει πλάκα την τελευταία φορά που τον είχαμε στις Φιλιππίνες;;; φαντάσου τώρα να του στέλνουμε πάλι εκεί πέρα σα δώρο ένα ζευγάρι κόκκινους αθλητικούς.... με надпись "δεύτερη φορά μανάνα, πρώτη φορά αετού" πάνω στο μποτάκι! 😭💙💛 κι ας του φυτρώσουν στο μυαλό τρίχες σα κακός ξύπνος μέχρι εκείνη την Κυριακή! βγάλαμε χιλιόμετρα εκείνο το γκολ τον Νοέμβριο, μπας κι εκείνοι θυμούνται πως είναι σα να παίζουν στο γήπεδο των δικών τους προβλήματα — εμείς όμως φέραμε κι ένα μεγάλο κόκκινο λουκουμά στο σακί για τον επόμενο φιλοξενούμενο γκολκίπερ! αυτά τα πράματα δεν συζητιούνται, αυτά τα ζεις! 🚀

Ρε συλλογο μου από Πάτρα τώρα πιστεύω πως εδώ χάνουμε χρόνο! 😅 Τουλάχιστον αυτοί εκεί πέρα τους έκαναμε τον γύρο του γηπέδου σα μύγες πάνω στο γάλα — εγώ όμως θυμάμαι ακόμη εκείνον τον Νοέμβρη που πήγα μόνος μου σα ντροπαλός μαλάκας με το τυπωμένο εισιτήριο στο χέρι κι έπρεπε να ρωτήσω τρεις φορές την κυρία στην είσοδο "που είναι η θύρα 12;;;" 🙏 Ακόμα λοιπόν δεν έχω ξεμυτίσει από εκείνη την παρέα των τριών φίλων που έκαναν ότι δεν ήξεραν τίποτα κι έτσι έφυγα κρυφά σα παιδί που βγάζει ψώνια χωρίς να το ξέρουν οι γονείς του... Αλλά πώς τώρα λέμε πως αυτοί εκεί πέρα βγάζουν σα μηχανές;;; Ρε παιδιά, αυτό το γκολ-αστραπή που ονειρευόμαστε ας το βγάλουμε πρώτο σα ότι μας μπήκε στο μυαλό και πριν καν το διανοηθούμε! Εγώ φέρνω έναν ουρανό κόκκινο σα βυσσινό γλειφιτζούρι στον αντίπαλο γκολπαράδεισο — κανείς δεν πρόκειται να αντέξει! Ποιος άλλος έχει κάποιον ξεκαρδιστικό τρόπο για να τους κάνουμε ξαφνικά να δουν αστέρια;;; 😂

τι στο διάολο γίνεται εδώ πέρα; ακόμα συζητάμε για Ελλάδα σα να είναι γκουρού κάποιοι;;; μιλάτε εσείς τώρα για ξύπνημα ομάδας και ξεχνάτε ότι εγώ χθες βράδυ που πήγα στο γήπεδο των Φιλιππίνων ν' αγοράσω εισιτήρια από το black market (ναι, αυτά υπάρχουν ακόμα κερατάδες, να γιατί η μπουρμπουλήστρα μου έχει πέντε δεκάδες τρύπες), είδα κάτι που θυμήθηκα τον πρώτο αγώνα εκείνου του Νοέμβρη σαν τσιμέντο στεγνώνοντας! εκεί που έκανα την ουρά σαν παλιά ταινία δράσης (μετά τις τρεις γυναικούλες της διοίκησης που είχαν μπερδέψει τις στήλες), βλέπω έναν γέροντα με ένα τρύπιο κάλτσα στα πόδια του — έναν ντόπιο fan που είχε ξεμείνει μ' αυτό εδώ τον δίσκο των τριαντατριών χρόνων (!) — και τραγουδούσε σα στρατός στη Βουλγαρία τον ύμνο όσο προσπαθούσε να πείσει τη συζήτηση πως δεν ήταν ντραμς από την ομάδα του Άγιου Ιωάννη Ρέντη! τι τον έκανες εκείνον τον νόμισμα;;; αυτόν τον άνθρωπο τον έκανες αναφορά τους! σηκώθηκε σα δαίμονας κάθε φορά που έκανε γκολ ο Ρούνε και γκρίνιαζε σα λαγός που χάνει το δρόμο του! και ξαφνικά, όταν βγήκε στον αέρα η τελευταία φάση εκείνου του αγώνα, εκείνος ο γέρος έκανε ένα άλμα σα δελφίνι στη θάλασσα του γηπέδου και μου πέταξε το δίσκο στον αέρα σα τσάκρισμα! και εγώ εκεί σα βλάκας σηκωμένος σα μονόκλ πιάνοντας τον δίσκο σα Σούπερμαν μετά την πτώση! έκλαψα, ρε παλικάρια μου, όχι από συγκίνηση — από ντροπή! γιατί εκείνος εκεί είχε ψυχή ομάδας εκείνο το βράδυ, ενώ εμείς σήμερα βρισκόμαστε ακόμα στη διαμάχη "τι πρέπει πρώτα να φτιάξουμε: τσουνάμι κόκκινων φτερών ή γκολ-αστραπή σα laser"; αλλά ας μην ξεχνάμε: αυτός ο αγώνας δεν είναι δικός τους γηπέδου — είναι δικό μας πεδίο πολέμου! εκείνοι εκεί που μιλάνε σα σοβιετικά πάνελ βιολόγων έχουν ξεχάσει πως μια ομάδα μεγαλώνει όσο μεγαλώνει η ατμόσφαιρα γύρω της! κι εμείς εδώ ψάχνουμε ακόμα τρόπο να δαμάσουμε την Ελλάδα;;; λοιπόν βάλτε πάνω σας αυτό το καπέλο την επόμενη φορά σα γινόσαστε λιοντάρι! νικητές δεν φοβούνται ούτε βροχή — κι εμείς εδώ βρέξαμε το τραγούδι μας τρεις φορές, άντε τώρα και οι άλλοι! αυτούς εκεί πάνω ας τους βάλουμε σα σακί αλεύρι πάνω στη ζυγαριά — και βέβαια είναι δικά μας αλεύρια, σωστά;;; από εκείνον εκεί τον νόμισμα μέχρι τον επόμενο αγώνα — ας φέρουμε κάθε κόκκινο αντικείμενο στον κόσμο! τελικά πάντως, θα δούμε;;

τι ντροπή ρε παιδιά, εγώ εκεί πέρα σ' αυτά τα σαββατοκύριακα στο Χόλγκερσγκαζ ένιωθα σα να μου έφερναν το τοπίο μίας ταινίας τζούνγκλ! τρία παιδιά τριγύριζαν σα ζώα στις πτήσεις τους πάνω κάτω βγάζοντας γέλια σα τρελοί κι εγώ πάλι στο τέλος της βραδιάς που βγήκα μού πέσανε τριάντα κίτρινες κάρτες από κάτι θυμωμένους Γερμανούς επειδή τους έκανα κούτσουρο τραγουδώντας σα Αζτέκος μέσα στο βαγόνι του τρένου! 🚂💛 μπορεί αυτοί εκεί πέρα στην Ελλάδα να έχουν ξυπνήσει σα τυφλοί στον ήλιο κι εμείς ακόμα κάνουμε σχέδια σα να πρόκειται για πόλεμο κωμωδίας, αλλά εδώ μιλάμε για την ομάδα μου ρε γαμώτο! όταν ο γέρος εκείνος στο γήπεδο των Φιλιππίνων σήκωσε εκείνον τον δίσκο σα υπερήρωας κι έκανε την ομάδα μας να φαίνεται σα χορός ψυχής πάνω στο χόρτο, τότε κατάλαβα πως αυτό εδώ δεν είναι απλά ποδόσφαιρο — είναι κάτι σα θρησκεία χωρίς ιερέα! ναι, πάμε λοιπόν να βάλουμε φωτιά στον κόσμο! ας φέρει ο καθένας ότι κόκκινο πράγμα έχει στο σπίτι του — βυσσινί μπουφάν, κόκκινα γάντια μπουκάλι σαμπάνιας ακόμη και ένα βάζο από λουλούδια! αυτή τη φορά δεν αρκεί το γκολ-αστραπή σα laser — θέλουμε όλο το γήπεδο να γίνει σαν στεριά μετά την πλημμύρα! και όσοι μιλάνε ακόμα για Ελλάδα ας πάψουν — γιατί την επόμενη Κυριακή αυτοί εκεί πέρα δε θα ξέρουν καν τι τους χτύπησε! εμείς όμως εδώ μπορούμε ακόμη και να τους στείλουμε μία κάρτα αλληλογραφίας σα "συγγνώμη, κάναμε λάθος χρώμα" ενώ αυτοί ακόμη ψάχνουν τα γυαλιά τους σα συλλογές του '89! 🌭🔥 είστε όλoι μαζί μου;;; τότε ας φύγουμε σαν σμήνος νυχτερίδων προς εκείνο το γήπεδο — γιατί εκείνοι εκεί έχουν ξεχάσει πως μια ομάδα δεν κερδίζει μόνο με δόντια και νύχια... κερδίζει όταν όλοι οι φίλοι της τραγουδούν το ίδιο τραγούδι σα μία καρδιά!