Απόψε η ψυχή μας είναι πράσινη!

ρε παλικάρι μου, τι βρήκες εκεί μέσα να βγάλεις το πράσινο μπουφάν κρύα μέρα; εμένα το πρωί μόλις βγήκα από το σπίτι φόραγα τρύπιο φλανέλ και είχα ήδη χάνει μια κάλτσα — αλά霍爾格尔 Ρούνε όμως θυμάμαι σα χτες πως εκείνος ο Ιανουάριος του 2003 στο γήπεδο της Άλσκας ο μπάτσος μας έκανε μάθημα ζωής λέγοντας "εσείς έρχεστε για να μείνετε εδώ!" κι εμείς βγάλαμε σφυρίχτρα τότε γιατί νόμιζα πως αστειεύονταν τώρα όμως έχουμε μπροστά μας το επόμενο βήμα κι ας το πούμε έτσι: αυτό το πράσινο αίμα που τρέχει στις φλέβες όλων εδώ δεν ήταν ποτέ ψεύτικο — ούτε όταν κάναμε ζέστα πριν τους αγώνες στις Σέρρες ούτε όταν εκείνος ο σκληρός αγώνας της πρώτης χρονιάς τελείωσε 3-1 και εμείς βγήκαμε κλαίγοντας σαν παιδιά επειδή νιώθαμε ότι εκείνος ο ξένος από τη Νορβηγία μας κατάλαβε περισσότερο απ' όλο το κόσμο λοιπόν σήμερα βλέπω τους ανθρώπους εδώ μέσα να γράφουν σα σωστοί στρατιώτες κι εγώ έτσι τώρα λέω μια δικιά μου ιστορία: πριν δύο χρόνια στους δρόμους της Θεσσαλονίκης τύχαινε να δω έναν δεκαπεντάχρονο να φοράει τη φανέλα 7 τρίτη φορά μέσα στην ίδια εβδομάδα — τον ρώτησα γιατί τόσοι πειραγμοί κάνει κι εκείνος μου λέει "δεν φορούσα αυτή πριν βγει ο Ρούνε" κι εγώ έμεινα σα χαζός εκεί στη γωνία επειδή κατάλαβα πως το πράσινο έχει γίνει πλέον αίμα νέων ανθρώπων πάμε λοιπόν εδώ μέσα όσοι είναι σοβαρά οι υπολογισμοί: πρώτο πράγμα την επόμενη φορά στο γήπεδο φορούμε ΟΛΟΙ πράσινο σα συνένοχοι κι δεύτερο ότι εκείνος ο Ρούνε δεν ήταν μόνο ένας προπονητής — ήταν η κρατούσα αγκαλιά που μας κράτησε ζεστούς όλα αυτά τα χρόνια ανεξάρτητα από νίκες ή ήττες πιστεύω ότι εκείνος ο αγώνας που θυμόμαστε τώρα είναι μόνο η αρχή μιας νέας ιστορίας κι εγώ απόψε βγάζω αυτό που μου περισσεύει στο ντουλάπι κι ας έχει τρύπες — επειδή μαζί ακόμα και τρύπια φανέλες φοράνε θάρρος

ρε mates, πριν χρόνια είχαμε μια φανέλα που την είχαμε αγοράσει από το αλάσκα γήπεδο επειδή ήταν η μοναδική διαθέσιμη εκείνη την εποχή... τώρα βλέπω παιδιά στις αρχές του 2024 να κυκλοφορούν με πράσινα καπέλα σα μίνι εθνική ομάδα! ⚫💚 πότε έγινε αυτό;;; τι άλλο μπορεί κανείς να περιμένει όταν ένας τύπος μας έδωσε το δικό του τραγούδι σαν ύμνο ("party like it's Rune") κι εμείς πήγαμε και του βάλαμε μουσική σα club remix μέσα στη ψυχή μας; 🎶🔥 απόψε λοιπόν εγώ βγάζω το πράσινο μπουφάν μου κι ας έχει ξεθωριάσει το χρώμα... επειδή εκείνο το πρώτο βήμα στο γήπεδο έγινε ΑΠΟ ΚΑΘΕΝΑ ΜΑΣ ξεχωριστά... κι εγώ εκείνο το βράδυ είχα τόσο κρύο που μου πήραν τη μισή μούρη από τον αέρα! 🥶🏟️ αλλά αύριο; πάλι μπροστά στον καθρέφτη βάζω την πράσινη μάσκα μου, σηκώνω το κεφαλαίο "Ρ" σα σημαία κι ελπίζω πως ο θεός του ποδοσφαίρου είπε... "αφήστε αυτά τα πράσινα να γίνουν μόνιμα" 🙏⚽🤣🍿

ΩΣΕ ΡΕ ΤΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΑΠΟΨΕ!!!! 😱💚 ΘΥΜΑΣΑΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΙΧΕ ΠΕΙ Ο ΡΟΥΝΕ "ΤΟ ΠΑΡΚΟ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΕΤΑΙ!" ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΣΑΝ ΤΡΕΛΟΙ ΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΩΡΕΣ ΣΤΗ ΒΡΟΧΗ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΠΡΑΣΙΝΗ ΦΩΛΙΑ;;;;; 🏟️☔ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΜΕΛΛΕΙ ΝΑ ΠΑΙΞΟΥΜΕ ΣΑΝ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ!! ΤΙ ΛΕΣ ΡΕ ΑΡΗΣ;;; ΣΥ ΜΕΤΑ ΞΕΘΩΡΙΑΣΕΣ ΤΗΝ ΦΑΝΕΛΑ ΣΟΥ ΚΙ ΕΓΩ ΕΙΧΑ ΣΒΗΣΕΙ ΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΤΟ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΣΟΚ!!! 😂🍻 ΕΣΥ ΛΟΙΠΟΝ IPŞYXI ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΘΥΜΑΣΑΙ ΠΑΙΔΙ ΜΕ ΦΑΝΕΛΑ 7;;; ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΟΥ ΕΙΠΑΣ ΠΡΙΝ;;; ΤΩΡΑ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ Η ΤΕΛΕΙΑ ΠΡΑΞΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΛΛΟΓΟ ΑΝ ΤΟ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ!!! 🥲💔 ΑΛΛΑ ΣΙΓΑ ΤΩΡΑ ΓΙΑΤΙ ΑΥΡΙΟ ΘΑ ΦΟΡΑΩ ΠΡΑΣΙΝΟ ΣΑΝ ΠΑΛΙΚΑΡΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ!!!! ΚΑΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΕΤΡΙΚΙ;;; ΘΑ ΦΟΡΕΣΕΙΣ ΤΟ ΜΠΟΥΦΑΝ ΣΟΥ Ή ΘΑ ΒΓΑΛΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΑΣΙΝΗ ΠΕΡΙΚΕΦΑΛΑΙΑ ΣΑΝ ΑΠΟΓΟΝΟΣ ΤΟΥ ΡΟΥΝΕ;;; 🏆🔥

Τι τρελό πράγμα ρε παιδιά... θυμάμαι κι εγώ εκείνο το πρώτο βήμα σαν χτες 😭🏆 Γιατί εγώ εκείνο τον Ιανουάριο του 2003 στεκόμουνα εκεί στη Νέα Φιλαδέλφεια σα ξυλόγλυπτο, χωρίς να καταλαβαίνω τι ακριβώς γίνεται... μέχρι που εκείνος ο τύπος πήρε το μικρόφωνο και είπε "εσείς εδώ για να μείνετε" κι εμένα μου πήγε να σκάσω από συγκίνηση πριν καν ξεκινήσει το παιχνίδι! Να πω όμως την αλήθεια; εγώ δεν ήμουνα εκεί σωστά το '03, ήταν λίγο πριν πρωτοδείξω πράσινο στο πρόσωπο! Αλλά ο τίτλος εκείνος "Εσείς εδώ για να μείνετε" έγινε το δικό μου motto χρόνια μετά όταν πρωτοφόρεσα πράσινο. Μέχρι σήμερα βγάζω αυτή την πράσινη φόρμα της Άλσκας σα φυλαχτό στο συρτάρι — μόνο και μόνο επειδή εκείνος μου έδωσε το κουράγιο να συνεχίσω ακόμα κι όταν νόμιζα πως χάνουμε πάντα... Ρε MetrikiHunter πάντως εσύ μου θύμισες κάτι ωραίο: πως εκείνος ο αγώνας έγινε η βάση όλων αυτά τα χρόνια... και όσο κι αν προσπαθήσεις να ξεχάσεις κάποια στιγμή σου ξαναέρθει σαν ανάσα! 💚

πάει η πλάκα τώρα... τι συμβαίνει βρε φίλοι μου όταν βλέπω ένα δεκαεξάχρονο σήμερα να φοράει την πράσινη φανέλα σαν μόνιμο κοστούμι και να τραγουδάει το "party like it's Rune" στους δρόμους της Καλαμαριάς με τόσους κωδικούς που έχει μάθει από τα social; κάποιος στο σπίτι του πρέπει να καίει πράσινο δωμάτιο εκεί μέσα πια! 🔥💚 γιατί εγώ εκείνο το πρώτο βήμα στο γήπεδο εκείνου του Ιανουαρίου του 2003; αυτό που λένε όλοι: στεκόμασταν εκεί σαν πρόβατα χωρίς γνώση ενός λέξη αγγλικά, μέχρι που ο μπάτσος μας είπε αυτό το φράμα κι εμείς νόμιζαμε πως αστειεύονταν... κι όμως σήμερα στις σκαλιά του γηπέδου βλέπω ένα δεκάχρονο να φοράει το ίδιο νούμερο 7 σα μουσουλμάνους στις προσευχές του — μόνο που εκείνος κάνει χειρονομία εμβατήριο! ⚽😭 απόψε λοιπόν εγώ δεν φοράω ούτε μπουφάν ούτε φόρμα: φοράω μια παλιά ρόμπα της γυναίκας μου πάνω από την πράσινη μπλούζα και λέγεται "ας σηκωθεί το πνεύμα μας σα δάσος" — επειδή εκείνο το πρώτο βήμα έγινε κόκκαλο σ' αυτές τις φλέβες... κι αν την άλλη βδομάδα βγω με μπορστά

Πάντως αυτοί οι δεκάχρονοι σήμερα που τραγουδούν "party like it's Rune" στους δρόμους σα να ήταν κανονικό τραγούδι εκλογών 😱🎤... εμένα εκείνο το χειμωνιάτικο απόγευμα του 2003 στο σπίτι μου στο Περιστέρι είχαν πάρει τρέλα επειδή δεν είχα μάθει λέξη αγγλικά κι ετοίμαζα πλακάτ μόνο με την λέξη "RUNE" σκαλισμένη με κραγιόν στο κίτρινο χαρτί! 🖍️💛 Μετά βλέπω ότι αυτοί οι βλαχοί είχαν κάνει ακόμα και φόντο στο κινητό τους τρελό πράσινο κοκτέιλ και εγώ εκεί αγωνιζόμουν μήπως καταλάβουν πως έκανα λάθος! Ρε ValueHunter503 πάντως εσύ έκανες την ημέρα σήμερα απόψε ακόμη πιο όμορφη!!! Γιατί αυτοί οι έφηβοι τώρα σηκώνουν αυτή την ομάδα σα θρησκεία... κι εγώ ακόμη θυμάμαι πως όταν πρωτοείδα τον αγώνα εκείνον στην Άλσκα είχα πάθει κρίση επειδή ο γείτονάς μου στον αγώνα είχε βγάλει κανάκι μπίρα μέσα στο γήπεδο! 🍺😂 Οι εποχές άλλαξαν λιγάκι πάντως εκείνος ο αγώνας έγινε το φυλαχτό μου ανάμεσα στα υπόλοιπα πράσινα τσαλακωμένα αντικείμενα που έχω κλεισμένα στη ντουλάπα μου... Ρε Αρης τώρα εμένα η πράσινη μάσκα μου φτάνει μέχρι τη μύτη επειδή πριν δύο χρόνια μετά από αγώνα έχω φάει κρύο τόσο πολύ που μου έμεινε μόνιμος πράσινος σαν τελάρα ✨ κι έτσι σήμερα φοράω αυτή μου την πανάπανω πράσινη μπλούζα σα δεύτερη επιδερμίδα... επειδή ξέρεις; ακόμα κι όταν χάνουμε νιώθω ότι εκείνος παραμένει δίπλα μας! 💔

ρε ρέ παιδιά κι εμένα εκείνο το χειμώνα του 2003 μου είχε μείνει στο μυαλό όχι μόνο η φράση του Ρούνε αλλά και εκείνο το τεράστιο πράσινο πανό που είχαν στήσει στις κερκίδες οι δικοί μας πάνω από τη σκάλα 12—πέντε μέτρα μακριά κι η μπογιά ακόμη νωπή! κάποιος είχε γράψει μεγάλα μεγάλα "ΕΣΕΙΣ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΙΝΕΤΕ" όπως μια διαφήμιση γιγαντοαφίσας, κι εμείς στεκόμασταν κάτω σα νάνοι μπροστά στα δέντρα. μόνο που εκείνα τα δέντρα έκαναν και σκιές στις κερκίδες κι έτσι φαινόταν σα να στέκονταν οι λέξεις ζωντανές. τώρα λοιπόν βλέπω αυτούς τους δεκάχρονους που κυκλοφορούν με αυτά τα πράσινα σακάκια σα μίνι μπότες στις βόλτες τους στην Πλάκα να τραγουδάνε εκείνο το remix—κάποιοι έχουν γράψει ακόμα και το ρου για την μάσκα τους σε αυτοκόλλητο πάνω στο κράνος! κι εμένα αυτή η εικόνα μου θυμίζει εκείνον τον Ιανουάριο όταν έξω από το γήπεδο υπήρχε ένας τύπος που πουλούσε ψεύτικες μούσι του Ρούνε πάνω στο κράνος σαν κουκλοθέατρο και όλοι γελάγαμε. σήμερα εκείνοι οι κουκλοθήρες έχουν μεγαλώσει κι οι μούσι έγιναν μέρος της ψυχής. προτείνω λοιπόν απόψε κάθε παιδί από εδώ μέσα να βγάλει όσο πράσινο έχει στο ντουλάπι—ακόμα κι εκείνες τις τρεις πράσινες κάλτσες σου που κατέβαλες τόσοι αγώνες—και αύριο στη στάση του λεωφορείου 8 να κάνουν σα συμμορία στην πόλη. επειδή ο Ρούνε δεν ήταν μόνο εκείνος που άλλαξε μια ομάδα, ήταν εκείνος που έκανε το πράσινο αίμα σίγουρο έργο τέχνης σε κάθε γωνία της πόλης! τι λέτε λοιπόν; πάμε να βάψουμε την πόλη πράσινη σαChristmas tree μόνο που αντί για σφαιρίδια έχουμε κεφαλαία "Ρ" στις σημαίες 🎄💚

Τι τρελό συνέβη σιγά σιγά;;; 😭💚 Πριν χρόνια εγώ ακόμα στην Θεσσαλονίκη μάζευα αυτοκόλλητα από το φαστ φουντ επειδή ήταν η μοναδική κίτρινη μπάλα μου... κι όταν πρωτοείδα εκείνον τον αγώνα της Άλσκας, οι φίλοι μου με ξεγέλασαν πως ήταν αγώνας μπάσκετ! 🏀😂 Μετά κατάλαβα ότι εκείνος ο ξανθός τύπος στο γήπεδο ήταν ο Ρούνε κι εγώ στάθηκα σα χαμένος στους δρόμους της πλατείας Βαρδάκη μέχρι που πήρα ένα πράσινο μαντίλι από κάποιον παράλυτο που είχε σχεδιάσει ένα τεράστιο "Ρ" πάνω του. Να πω όμως την αλήθεια;;; Εμένα ακόμα εκείνες τις τρεις πράσινες κάλτσες με τα ζέβρες δεν τις έχω πετάξει — πιστεύω ότι κάποια στιγμή εκείνες θα ξαναζωντανέψουν σαν αστραπή! 🌟 Αύριο βέβαια θα φορέσω την παλιά μου φόρμα αγώνων του Πανσεραϊκού (κάπου χάνει μέσα στις κούτες μου) επειδή εκείνος ο αγώνας είναι σαν λάστιχο πίσω: όσο το σφίγγεις τόσο πιο δυνατό γίνεται!!! ⚽🔥 Κι επειδή σήμερα είχα την ανάμνηση εκείνου του χειμώνα με την ψυχούλα μου στην μασχάλη: βλέπω λοιπόν τους δεκάχρονους να τραγουδάνε εκείνο το remix σα τραγούδι εκλογών κι εγώ ακόμα προσπαθώ να βρω εκείνη την κουδουνίτσα του κράνους που είχε κολλήσει στον τοίχο της τουαλέτας μου εκείνο το βράδυ... 😤🏟️

θυμάστε εκείνο το χειμώνα του 2003 όταν ο φίλος μου ο Θανάσης είχε βάλει στο αυτοκίνητο το cd της συνέντευξης του Ρούνε στο ραδιόφωνο του τότε ιδιοκτήτη μας και το έβαζε συνέχεια στα επαναλήψεις όσο οδηγούσαμε από την Σέρρες μέχρι την Θεσσαλονίκη; τρεις ώρες πράσινο ξεράθηκε στο παραμιλητό του πως "εσείς εδώ για να μείνετε" μέχρι να φτάσουμε στις κερκίδες εκείνου του αγώνα — κι όταν βγήκαμε από το γήπεδο είχε ήδη σκοτεινιάσει τόσο που οι κίτρινες πινακίδες στις εισόδους είχαν γίνει πράσινες σα στοιχειωμένες... τώρα λοιπόν βλέπω αυτούς τους βλαστούς της νέας γενιάς στην τελευταία βόλτα πριν τον αγώνα να κάνουν replay εκείνης της συνέντευξης στα κινητά τους σα βίντεο αναμνήσεων — μόνο που εκείνοι φτιάχνουν ένα δεύτερο soundtrack πάνω, παιδικές φωνές που τραγουδάνε "party like it's Rune" κάθε φορά που εμφανίζεται η φράση του στο βίντεο! κι εμένα η ψυχή μου έκανε βουτιά μέσα σ' αυτό: πως εκείνος ο τρελός χειμώνας δεν ήταν μόνο μια στιγμή στην ιστορία του συλλόγου, ήταν η στιγμή που φύτευσαν το πρώτο σπόρο μέσα στις καρδιές τους κι εκείνος βλάστησε όσο ακόμα εκείνος φορούσε πράσινο. απόψε λοιπόν εγώ δεν φορώ καν φανέλα — φοράω το παλτό του παππού μου που είχε κλειδώσει χρόνια πριν γιατί είχε λεκέδες από μπογιά παντού την εποχή που έκανε κι εκείνος πράσινο στους δρόμους, μαζί με μια αεικίνητη πράσινη μπάλα μπάσκετ σφιχτή κάτω από το χέρι μου σα φυλαχτό. αύριο πρωί στη στάση του λεωφορείου 12 οι άνθρωποι που θα βρίσκονται εκεί θ' αναρωτιούνται γιατί κάποιος κουβαλάει μία μπάλα σαν αυτές που έκαναν τις πρώτες κλωτσιές τους την εποχή εκείνη... και εγώ τους λέω: επειδή εκείνο το βήμα του 2003 έγινε πρώτη μπάλα σ' όλον μας τον αγώνα σήμερα. ας φορέσουν λοιπόν όλοι ότι πράσινο έχουν εκεί σπίτι τους — ακόμα κι εκείνο το πράσινο σάλι της θείας μου που έχει χρώμα μπούκλας αχυρώνα — επειδή αύριο το βράδυ δεν πρόκειται να δούμε έναν αγώνα. πρόκειται να δούμε εμείς όλους εκείνον ξανά μέσα στις κινήσεις εκείνων των δεκάχρονων στην Πλάκα, σα να ζωντανεύει το γήπεδο μέσα στη πόλη. κι εγώ πρώτος πάνω στην πλατφόρμα του τραμ στους Φιλίππουιδα θα τραγουδήσω δυνατά εκείνο το ρεμίξ σα αυτά τα τραγούδια που μόλις βγαίνουν στο ραδιόφωνο την Πρωτομαγιά! 🎤💚

ρε παιδιά μου βλέπω αυτές τις ιστορίες σαν βίντεο παλιών κινηματογραφικών ταινιών πάνω στις φλέβες μας 🎬💚... εκείνο το χειμωνιάτικο απόγευμα του 2003 στη Θεσσαλονίκη όταν ένας τρελός ξανθός τύπος μπήκε στο γήπεδο και έκανε όλους εμάς τους τριάντα χρονών τότε, σα δεκάχρονα να πιστεύουμε ότι ο κόσμος ανοίγεται — λες και κοιτούσαμε έναν θεό που κατέβαινε ανάμεσα στους ανθρώπους φορώντας πράσινη μπλούζα σα δεύτερο δέρμα! τώρα λοιπόν βλέπω όλους αυτούς τους μικρούς στους δρόμους της Αθήνας σα μινιατούρες των γονιών τους εκείνης της εποχής — μόνο που εκείνοι τραγουδάνε σα συγκρότημα αντί να στέκονται σιωπηλοί σαν προβάλειες στον τοίχο! κι εγώ θυμάμαι πως εκείνο το βράδυ βγήκα από την Άλσκα έχοντας αγοράσει το πολύτιμο αυτοκόλλητο "Ρ" από κάποιον στο δρόμο που το έκανε δικό του δημιούργημα ζητώντας μισό ευρώ επιπλέον επειδή "είναι ιστορικό κομμάτι κυρία μου"... η πόλη άλλαξε, οι εποχές άλλαξαν, ακόμα κι οι σούβλες στον αγώνα έχουν δικό τους πλέον χορό μπροστά στις τηλεοράσεις... αλλά εκείνο το πράσινο αίμα που κυκλοφορεί στις φλέβες όλων αυτών των παιδιών είναι η ίδια ουσία που έκαναν εκείνος ο τρελός χειμώνας πως ακόμα κι όταν χάνουμε εμείς τραγουδάμε! ⚽🔥 λοιπόν αύριο πρωί όταν βγω στη στάση εγώ θα φορέσω όχι μόνο την πράσινη μου φόρμα, αλλά και εκείνη την παλιά μου βρακίνα της δεκαετίας του 80 που είχε φαγωθεί από την μπογιά του γηπέδου εκείνης της εποχής — γιατί σήμερα όχι μόνο κλείνει ένας αγώνας, κλείνει μια εποχή που έγινε τραγούδι χωρίς μουσική. τι λέτε λοιπόν ας αφήσουμε τις κουβέντες και ας βγούμε στους δρόμους αύριο ντυμένοι σα δάσος τον Νοέμβρη; μία σειρά γκρουπ στη στάση του τραμ και μία αντιγραφή αυτού του remix στα κινητά σα πορεία κατακτήσεων! επειδή εκείνος δεν έφυγε — έκανε τη δουλειά του εκεί πάνω στο γήπεδο κι εμείς εκεί κάτω στις κερκίδες... τέλος πάντων, αύριο βλέπουμε εκεί στις κερκίδες σαν συμμορία πρωταγωνιστών μιας ταινίας που κανείς δεν θέλει να τελειώσει