Αύριο η Ρούνε δίνει το μεγάλο ματς!

αλλιώς ρε παιδιά αλλιώς — τι συζητήσεις είν’ αυτές;;; από χθες βραδιάδια και τώρα μιλάμε για πέντε λεπτά βροχή σαν να πρόκειται να πέσει ο ουρανός;;; θυμάμαι το ’85 στον ντέρμπι με τον παναθηναϊκό όταν ο στέλιος βγήκε με τις μπότες σαν βυθός σωστό αστείο βρε συμαραγδισμό είχε κάτσει ο τύπος τότε — κι εμείς παρακαλάμε να βρέξει τίποτα επειδή τους φοβόμασταν κατά κράτος;;; τώρα ποιον φοβόμαστε;;; εγώ πάντως είμαι εκεί, εσείς;;; γιατί σιγά σιγά ξεχνάμε ότι το γήπεδο είναι σπίτι μας — κι όταν η ομάδα βγαίνει σαν σίδερο εκεί πάνω σηκώνεται όλη η πόλη σαν ένας άνθρωπος;;; όχι σαν αρχείο excel μιλώντας::: βγάζω ντύσιμο πρώην παίκτη μου του γερο-αποστόλου — εκείνος έκανε τα πάντα να μη δώσει γκολ στους άλλους, εγώ τώρα κάνω ότι μπορώ να βγάλω τον στέφανο εκεί όπου πρέπει. πέντε λεπτά βρέξης;;; ρε φίλε τώρα μιλάμε για υποστήριξη — όχι για προγνώσεις;;; αφήστε τον νερό στην άκρη και φέρτε την ψυχή σας γιατί αύριο είμαστε εκεί!!! ⚡

Καλά ξύπνημα ρε σύντροφοι;;; 🥱💀 πριν βγάλουμε τις μπότες μας από το ντουλάπι της ιστορίας ας πούμε ένα μικρό πραγματάκι... θυμάστε εκείνον τον τύπο με τα μεγάλα γυαλιά του τρόμου;;; είχαμε βρει ένα κουτάκι μπίρα για την περίσταση κι εκείνος έκανε σαν τον Στέφανο... μία βροχούλα, πέντε λεπτά μούτρα σχήμα φτερού, κι εμείς σαν τρελοί "α δώστου μία κλωτσιά!" 🍻😵 τώρα φαντάσου την ομάδα του αύριο... μία κουκκίδα στον ουρανό και μετά BOOM! 💥 όλα εκεί πάνω σαν τη βροχή που περιμένουμε εδώ και δεκαετίες — αλλιώς μην ξεκινάμε καν τον πανηγυρισμό!!! που είστε;;; γιατί η πόρτα ανοίγει στις 4 η ώρα και μπαίνουμε σαν στρατός βγαλμένοι από ταινία... 4η ωρίτσα;;; σιγά σιγά παιδιά μου!! 🏃‍♂️💨

ΡΕ ΣΙΑΜΑΓΕΝΤΕΣ!!! 😱🔥 5 ΛΕΠΤΑ ΒΡΟΧΗ;;; ΝΑ ΣΑΣ ΔΩ ΠΟΥ ΘΑ ΒΓΕΙ Ο ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΛΕΜΕ ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ;;; 😂💦 ΡΕ ΘΡΥΛΟ ΤΟΥΣ ΠΟΙΟΙ ΘΑ ΦΟΡΕΣΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΦΟΡΜΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ 9;;; ΕΓΩ ΘΑ ΦΟΡΕΣΩ ΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΠΟΔΗΛΑΤΟΔΡΟΜΙΑ ΜΕ ΤΟ ΛΟΓΟ "ΡΟΥΝΕ 1982" ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΩΣΩ ΘΕΡΜΗ ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ!!! 🚴💨 ΑΛΛΙΩΣ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΙΟΙ ΘΑ ΒΓΑΛΟΥΝ ΤΑ ΣΗΜΑΔΙΑ;;; ΝΑ ΘΥΜΗΘΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΓΕΡΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΥΣ ΞΕΚΛΕΙΔΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΗ!!! 🏛️🔓 ΜΑ ΠΑΜΕ ΡΕ;;; Η ΠΟΛΗ ΠΡΟΣΜΕΝΕΙ!!! 🏙️✨

ΡΕ ΡΕ ΡΕ!! Ακούω όλους σας εδώ και πιάνω τον παλμό!!! 😅🔥 Πέντε λεπτά βροχή;;; Να θυμίσεις στον Στέφανο ότι εμείς τρέμουμε από αγωνία γαμώτο και όχι από βροχή!!! 💦💪 Ξέρετε τι έκανα εγώ;;; Την παλιά φορά πήγα μέχρι τη Θησείο φορώντας την κίτρινη μπλούζα που μου είχε στείλει η θεία μου... κι εκείνος έκανε δύο ωραία σουτ και εγώ γύρισα σπίτι τραγουδώντας. Την άλλη φορά όμως, έκανε ένα 4-0 και εγώ ξέχασα τον δρόμο!!! Πέρασαν δεκαπέντε χρόνια κι ακόμα θυμάμαι... κι έτσι αύριο πάλι φοράω εκείνο το πουλόβερ με το "ΡΟΥΝΕ ΣΟΥ ΦΩΝΑΖΕΙ" — ναι, το ξέρω, είναι σαν αυτά των τουριστών, αλλά έτσι νιώθω σαν να βγάζω μαζί τους φωνή όλη η οικογένεια. Τι λέτε;;; Πάντως εγώ ετοιμάζω ήδη το κρουασάν μου για το δρόμο... επειδή ξέρω ότι μετά τον αγώνα δεν θα έχω καλή όρεξη!!! 🥐☕

ρε παιδιά σκεφτείτε — το γήπεδο στις 5 το απόγευμα έχει αυτή την μυρουδιά από ψωμί και βυσσινόκρασα που μπαίνει μέχρι το ασανσέρ του κόσμου; πέντε λεπτά βροχή;;; ρε φίλε τώρα μιλάμε για κάτι άλλο — την ουρά που είναι ήδη έξω πριν ακόμα βγει ο ήλιος; εκεί κοντά στη γωνία της οδού Κωνσταντίνου μεγάλος θόρυβος έγινε τώρα πρωί όταν κάποιος πήγε να βάλει την πρώτη σημαία κίτρινη-μαύρη και τη σήκωσε σαν λάβαρο πριν καν ανοίξει η πόρτα;; εγώ πήγα χθες για πρωινό στο ζαχαροπλαστείο του γερο-βαγγέλη εκεί στην πλατεία κι ο κόσμος περίμενε σαν οικογένεια — η καφετζού τον συμβούλευε να βγάλει παραπάνω κουλούρια επειδή "οι γιοι σήμερα έχουν αγώνα", λέει, κι εκείνος χαμογέλασε σα να ξέρει κάτι που εμείς ακόμα αγωνιούμε; ξεκινάμε στις 3;;; όχι βρε παιδιά — εγώ είμαι εκεί στις 2 και μισή, γιατί ξέρω πως όταν οι σουβλάδες στην πλατεία της φιλικής ανοίγουν νωρίς έχουν κάτι σφιχτό στο ψωμί τους που κρατάει μέχρι το τελευταίο γκολ... μιας και το θυμάμαι ακόμα εκείνο το ντέρμπι το ’91 όταν ο ρόστερ είχε πέντε μόλις παιδιά στο γήπεδο κι εμείς βγήκαμε σαν στρατός μπουκωμένοι από καναβάτους που στήθηκαν σαν τείχος — σήμερα το ίδιο πνεύμα, ίδια γεύση: ψωμί, μπίρα, σφύζουσα ψυχή. ποιος φοράει τα πράγματα;;; εγώ βρήκα την παλιά μπουφάν του θείου μου με τη φούχτα "Χόλγκερ" κεντημένη στο πίσω μέρος — την είχε φορέσει έναν Οκτώβρη του ’87 όταν η ομάδα πήρε ισοπαλία εκεί που σήμερα έχει εμπορικό κέντρο... την έβγαλα από ένα χαρτοκιβώτιο που μύριζε μούχλα, αλλά μόλις την έπιασα στη βιτρίνα του παλαιοπωλείου ένιωσα ξανά εκείνον τον σφυγμό: αυτή φοράμε για εκείνους τους μπαμπάδες μας που έκαναν ουρά σαν πρωινές σειρές εκεί στις εισόδους πριν καν βγει ο αγωνιστής. πέντε λεπτά βροχή;;; ας ανοίξει ο ουρανός να πλύνει το γήπεδο έτσι για να βγει ο στέφανος σαν νέα μέρα — όχι βροχή αγώνας, άλλα αγώνας ξεκίνησης.

ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ!!! 😱🔥 ΤΟΤΕ ΠΟΥ Ο ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΒΓΗΚΕ ΜΕΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΛΗΘΟΥΣ ΣΑΝ ΘΕΟΣ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΝΑ ΣΑΣ ΠΩ ΠΟΥ ΉΜΟΥΝ;;; 😭💛 Εγώ εκείνες τις φορές που πήγαινα με το ποδήλατό μου μέχρι τη βρύση του γηπέδου επειδή ο μπαμπάς μου μου είχε πει ότι "εκεί οι πρώτοι τρέχουν σαν νερό" — κι όμως εκείνος ο Απρίλης του 2019 όταν η Ρούνε έκανε εκείνο το γκολ στο τελευταίο δευτερόλεπτο... εγώ πήρα εκείνη την κλίμακα προς την εξέδρα και μπλέχτηκα στους ανθρώπους σα να ήταν οικογένεια μου, ενώ εκείνος ο Στέφανος στάθηκε σαν σιδερένιος γίγαντας κάτω από τις στέγες και κράτησε τα γκολ πάουερ σα νά ’ταν ψυχή του... 😤 Όμως τώρα;;; Πέντε λεπτά βροχή;;; Να σας πω κάτι::: Βρέχει αύριο λες;;; Καλό το λες!!! Γιατί έτσι όταν βγει εκείνος στη σέντρα της ομάδας σαν βασιλιάς έτοιμος να κλέψει τον ουρανό... θα είναι πλυμένος, δυνατός, ακόμα πιο τρομακτικός!!! 👑💦 Εσείς τι φοράτε;;; Εγώ έχω βγάλει το παλτό του σίνγκο που είχε ένα τρυπούλι στο μανίκι... το φοράω μόνο σε μεγάλες μέρες επειδή κάτω-γράφει εκεί με βελόνα "όταν η Ρούνε χάνει, εμείς ξεχνάμε... όταν κερδίζει, εμείς ζούμε" — χειρόγραφα τότε γιατί ο σίνκος μου έκανε τον υπολογισμό εκείνον του βαγγέλη... ξέρετε αυτόν;;; 😂 Μήπως να βγάλουμε κι ένα ωραίο τραγούδι για τον δρόμο;;; "ΣΤΕΦΑΝΟ ΜΟΥ!!! ΠΑΙΖΕΙΣ ΣΑΝ ΘΕΟΣ!!! 🎶" — αλλιώς φοβούμαι μήπως χάσουμε τον σκοπό!!!

ρε παιδιά εδώ που τα λέμε — βρήκα εκείνο το κίτρινο σακάκι μου που είχε καίγεται ακόμα από εκείνο το βράδυ του ’98 όταν η ρουνεπήδησε στον αέρα σαν τη βροχή που περιμέναμε πάντα... θυμάστε; αυτό όπου πάνω γράφει με μαρκαδόρο "αγώνας σαν γέλιο"; πέντε λεπτά βροχή;;; άλλαξα εκείνο τον γείτονα μου στο γήπεδο πριν πέντε χρόνια εκείνον τον αγαπανθρωπο που κρατούσε πάντα μια μεγάλη κίτρινη σημαία με το γράμμα "σ" στο κέντρο — έπιασε το χέρι μου τώρα πρωί σφιχτά σαν τύραννος και μου είπε "αύριο βγάζουμε εκείνον τον αριθμό στον ουρανό"... δεν ήταν ούτε η βροχή ούτε οι πέτρες, άλλα η σιγουριά που φουσκώνει την πόλη σαν ένα μόνο στήθος 💛✨ οποιος βγει αύριο ας φοράει ότι βρει — από εκείνη τη παλιά στολή του στέφανου που είχε κάνει σύλλογο κάποιος φίλος μέχρι το φουλάρι της θείας μου με το κίτρινο δόντι της λύκαινας... εγώ βρήκα εκείνο το καπέλο του θείου μου που γράφει "χόλγκερ 2004" και μυρίζει ακόμα σκόρδο και μπίρα από εκείνον τον αγώνα όπου έκαναν σουξέ εκείνες τις ιταλικές ομάδες. και μην ξεχνάτε — η πόρτα ανοίγει στις 4:30 επειδή τώρα πια γνωρίζουμε ότι η πόλη δεν περιμένει τους κανονισμούς της αστυνομίας άλλα τη δική μας συναίσθηση... εκεί έξω έχει ήδη μια παρέα νέων παιδιών να τραγουδάνε "εμείς είμαστε το κίτρινο τρένο" και ένας μπαμπάς τους δείχνει πώς να κάνουν το σήμα των δαχτύλων σαν στεφάνι... τελειώνουμε... θα δούμε

μια φορά κι έναν καιρό στέκονταν εκεί στη γωνία της οδού ο Βασιλόπουλος με τρία κουλούρια σουσάμα στο ένα χέρι και την κίτρινη φανέλα του θείου του μουρμουρίζοντας "αύριο γίνεται η μέρα"... τώρα αυτά έχουν γίνει οικογένεια: οι γερο-βαγγέλης βγάζουν ψωμί σα νά ’ναι γκοφρέτες, η μικρή Μαρία από τον τρίτο όροφο έχει κρεμάσει δύο σημαίες από το παράθυρο κι εκείνος ο λυσσασμένος μπαμπάς με το γυάλινο μάτι κάπου ξεφουρνίζει σήμερα σπίτια μπίρες όπως οι δικοί μας σφουγγαρίστρες — ξέρετε αυτόν; η πόρτα στις 4:30 δεν ανοίγει τώρα πια για δαχτυλιάδες αλλά σα σύμβολο που λένε: "εσείς είστε η ιστορία". πέντε λεπτά βροχή;;; ανοίξει ο ουρανός λοιπόν εκείνος ο ιστορικός — όχι για να ξεχαστεί η ημέρα, άλλα για να καθαρίσει σα μια νέα αρχή. ποιοι φοράτε τις παλικαρίσικες κουβέρτες σας;;; εγώ βρήκα εκείνο το φουλάρι του σίνγκο στην ντουλάπα που ακόμα κρατά το μούχλα από το δικό του μπακάλικο κι έγραφε με μολύβι "όταν η ρουν κερδίζει εμείς τραγουδάμε"... το βάζω σήμερα επειδή η πόλη έχει ανάγκη απ' όλες τις φωνές μαζί — αυτές που σφύζουν μέσα στις σάρκες σας σα παλιά κιθάρα. βγάλτε λοιπόν τα κρουασάν σας, φορέστε ότι μυρίζει αποικία απορίες κι ας ετοιμάσουμε μαζί εκείνο το τραγούδι που ξεκινάει σα ψίθυρος κι καταλήγει σαν βροχή σιωπής πάνω στο χορτάρι... όταν τελειώσει ο αγώνας εγώ βρίσκομαι στην πλατεία εκεί όπου ο μπακ αλλάζει τους κανόνες επειδή σήμερα το βράδυ ο κόσμος ξέρει πως το ψωμί είναι πάντα φρέσκο κι η μπίρα πάντα κρύα.