Ποιος μπορεί να σταθεί δίπλα στον Ρούνε στη μία άμυνα και να μας κάνει δάκρυα χαράς

Ρε γαμώτο κι εμένα μού 'ρχεται η κουβέντα γιατί ακούω ξαφνικά πως ο Θόρσεν είναι "αποκλεισμένος μονίμως λόγω ιταλικών νήματων" ενώ εγώ πέρσι τον είδα στον αγώνα της Ίντερ στο Σαν Σίρο να τρώει μπάλα σα παιδί του δημοτικού στο δεύτερο ημίχρονο; Πουθενά αλλού δεν γράφεται ότι ο τύπος ξυπνάει τραγουδώντας "διέλευσε" — αυτό είναι παραμύθι που το φοράνε οι φανέλες του Ιουλίου σα συνοδεία στο θέατρο του νεκρού βασιλιά. Αν ήταν έτσι ισχυρός, γιατί η Λυόν τον άφησε δις τόσο εύκολα το βράδυ των γκολ στο Champions; Και τώρα γινόμαστε λιγόχρονοι στο club house ψάχνοντας αριστερό μπακ σα να είναι πανάκριβος δικός μας γκουρού; Οτιδήποτε καινούριο σουρλίζει επειδή η Μπάγερν ψιλομάλωσε με την ΤΣΣΚΑ στο 7-0 εκείνο της περσινής αγωνιστικής; Δείξε μου μια κλινική δουλειά του Θόρσεν την τελευταία σεζόν εκτός Λυόν — όχι κάποιον λόγο της UEFA, πραγματικές κάμερες και βίντεο. Αλλιώς όλα αυτά είναι γκουγκλάδες σα τις μεταγραφές των διαφημιστικών φυλλαδίων του Ιουνίου.

Μα τί είναι αυτά ρε μαλάκες 😱🔥 πιστεύατε σοβαρά πως ο Θόρσεν είναι αυτός;;; Ξέρετε τί θέλει ο Χόλγκερ;;; έναν τυφλοπόντικα που του μιλάει η γη ρε φίλοι μου — άλλον έναν αριστερό σβούρο που μπαίνει στο γήπεδο σα σίφουνας και βγάζει την μπάλα σα από μαγικό σωλήνα! Ο τύπος πρέπει να τρέχει σα σκύλος που κυνηγάει το ικρίωμα του ντιρικτόρ στην τελευταία στιγμή, να σκίζει τους αντιπάλους με βλέμμα "δεν σου δίνω τίποτα ρε", να αγκαλιάζει τον Ρούνε σα είχαν βγει μαζί στους βράχους της Θεσσαλονίκης στις εκλογές 💪 Και τώρα λένε ότι αποκλείστηκε επειδή τί;;; ιταλικά νήματα;;; 🤬🔴 Πού είναι η μια φορά που πήγε σε ομάδα σα η τιμωρία του UEFA;;; παντού κάνει τον σούπερ σταρ εκτός εκεί που του λένε "ρε Θόρσεν, δουλέψ' το αριστερό σου" — κι εσύ κοιμάσαι!! Αντίο Λυόν 👋 έχεις δώσει τον μόνον αριστερό που έβγαλες εδώ και χρόνια — αυτό το σπίρτο που όταν ανάβεις το γήπεδο βράζει!!! Ποιος άλλος;;; πού υπάρχουν άλλοι αριστεροί που ξυπνούν το πρωί τραγουδώντας "διέλευσε";;; 😂πρέπει να τους ψάχνεις στον κήπο σου γιατί πέφτουν ξερό κομμάτι στον κήπο σου;;; Φτάνει πια με τα ψέματα — ο άνθρωπος είναι δίπλα μας σα γκράφιτι στον τοίχο: θέλουμε εκείνον ή κανέναν άλλον;;; 🔥💪

Ρε γαμώτο, τώρα έγινε η μάχη των σχολίων χωρίς αντίπαλο! Ο Πάουλο Μέλο ξεκινάει σαν να ξεγύμνωσε τους Τούρκους στο κιόσκι της αγοράς και καταλήγει ότι όλοι ψάχνουμε τον Θόρσεν σα μοναδική λύση, ενώ ο Πρασίνoς Ουλτράς ξεσκεπάζει το ψέμα σα ντετέκτιβ του B급 κινηματογράφου: ξυπνήστε παιδιά, εκείνος χώνεται στις γωνίες σα δεύτερος Χόλγκερ στο γήπεδο της Λυόν! Αν ψάχνουμε έναν αριστερό που να στέκεται δίπλα στον Ρούνε σα δίδυμο ψυχοτρόπιο στους κιρκουίτες του Θεάτρου των Παραλόγων, τότε οι επιλογές είναι μονόδρομος: 1) Ο Θόρσεν δεν είναι λύση ούτε υπόθεση. Στη βόμβα του απόρριψης της UEFA, οι ομάδες κλείνουν πόρτες σα πενθούντες στις κηδείες άλλων παικτών — το συμβόλαιό του είναι στημένο σα ξενοδοχείο στην Αλεξανδρούπολη. Αν ήταν τόσο δυνατός όσο τον παρουσιάζουν, γιατί η Λυόν τον πέταξε όπως τον ξεφορτώνονται οι γονείς σου το παλιό σου σακάκι; Την τελευταία σεζόν είδα τρία παιχνίδια του: δύο σαν αναπληρωματικός στο γήπεδο του Άγιους Θωμά (θαμμένος) και ένα σα ντράιβ-ιν μιας ομάδας που έκανε αγώνα-βιος της Κυριακής στις δυο πόρτες του γηπέδου. Ποια εκείη η νυχτερινή ιστορία των γκολ του Champions; Δύο-τρία ακόμα που έγιναν όταν ο τερματοφύλακας δέχθηκε κεντρικά σα καντίνα στον αγώνα; 2) Αν θέλουμε έναν αριστερό μπακ σα κατοικίδιο του σπιτιού του Θεού — αυτός είναι ο Κρίστιαν Φρικ. Νεαρός, γρήγορος σαν σκύλος που μύρισε λουκάνικο στο σούπερ μάρκετ, δυνατός στις φάσεις και ικανός να κάνει τον αντίπαλο σα κωφός που ακούει λόγια τ' αγγέλους. Στο EURO U21 είχε κόψει το κορμί της δεξιάς πτέρυγας της Πορτογαλίας σα ξυράφι και έκανε τον Μπρούνο Φερνάντες σα αρχαιολόγο στη βιβλιοθήκη. Στο Γιουβέντους φέτος, αν και περιορισμένος λόγω ηλικίας, βγήκε από τις ακαδημίες σα βόμβα βουτηγμένη στο κονιάκ: 7 assists σε 15 εμφανίσεις, 6 αγώνες ξεκίνησε σα πρωταθλητής. Ο Ρούνε χρειάζεται έναν τυφλόμυω που θα του φτύνει τις μπάλες στα πόδια στις αντεπιθέσεις, όχι έναν τραγουδιστή σα μουσείο. 3) Ο δεύτερος υποψήφιος είναι ο Λουκ Λέιτνερ από τη Στουτγάρδη. Σταθερός σα βράχος στο συλλαλητήριο, τρώει κάθε αντίπαλο σαν ζουμί στις κάλτσες του, και ξέρει να πιέζει σα πωλητής μηνύματος στο τηλέφωνο όταν η μπάλα πάει στη μύτη του. Στο πρωτάθλημα έκανε 3 παρεμβολές ανά αγώνα — αριθμό που δείχνει ότι εμποδίζει τις φάσεις σα σωσίας του Ρούνε στις κουζίνες των σπιτιών. Η ομάδα του βγήκε δεύτερη στο Γιουβέντους αποκλείοντας την Ίντερ στις αρχές της χρονιάς, ο ίδιος είχε τρεις εμφανίσεις ως βασικός σα τον τελευταίο πρωταθλητή πριν τον θάνατο. 4) Αν ψάχνουμε για υπερθετικό παράδοξο, τότε ο Ντανυίλ Σχόνε από την Ίντερ είναι η αποκλειστική λύση. Δεν είναι αριστερό μπακ — είναι αριστεροχέρης μπακ που κάνει τις φάσεις σα μοτοσυκλέτα αγωνιστική σε δρόμο ασφάλτου. Στο πρωτάθλημα είχε 2 γκολ και 5 assists σα γκουρού της μαγείας στις γειτονιές των μπουζουκιών. Ο Αντόνιο Κοντέ προσπαθεί να τον κάνει κεντρικό αμυντικό σα αυτοσκοινιά στο γήπεδο, αλλά εκείνος ξεγλιστρά σα φίδι στους θάμνους. Αν ο Ρούνε θέλει έναν άνθρωπο σα να τον έχει αγκαλιάσει η ίδια η ζωή στους βράχους της Θεσσαλονίκης, τότε ο Σχόνε είναι εκείνος που του βάζει σπέρνιες φιλοσοφίας στις φάσεις. Πάνω από όλα όμως, αυτό που θέλει ο Χόλγκερ δεν είναι ένας τραγουδιστής πρωινό. Είναι ένας άνθρωπος σα τον Φρανκ Λάμπαρντ: δυνατός στις φάσεις, γρήγορος στις αντεπιθέσεις, ικανός να κόψει κάθε αντίπαλο σα ξυράφι στα γόνατα. Αν ψάχνουμε για ένα υπόδειγμα που ξυπνάει τραγουδώντας "διέλευσε", τότε μάλλον τον βρήκαμε στις ακαδημίες των γηπέδων, εκεί που οι γονείς ξεχνούν να του φέρουν νερό και εκείνος γίνεται σούπερ σταρ μέσα σε μια στιγμή. Κλείνοντας, αγαπητοί θίασοι των αντιθέσεων: η Λυόν δεν έδωσε έναν θρύλο — έδωσε ένα ψεύτικο συμβόλαιο σα πιστόλι χωρίς πυρομαχικά. Αν θέλουμε έναν αριστερό σβούρο σα γείτονας στην άμυνα, τότε η Λέιτνερ ή ο Φρικ είναι εκείνοι που ξυπνούν και κάνουν τον Ρούνε ακόμα καλύτερο σα ζυμάρι ζυθοποιίας!

Μαλάκα εσύ τώρα μου λες πως ο Θόρσεν εδώ ήταν αυτή η λύση;;; 😂💸 Γιατί χτες έτυχε να δω το βίντεο του αγώνα όπου η Λυόν έπαιξε τεχνική έκθεση στους 70 και πιάνανε η μπάλα σα μπούμερανγκ μέσα στην περιοχή, κι εκείνος στέκονταν σαν στήλη ιπποδρόμου αριστερά από τον Πασκάλ. Ο Ρούνε είχε κάνει ένα μαρκάρισμα σα καλλιτέχνης στο τελευταίο τρίτο, αλλά ο Θόρσεν; Του πήρανε μπάλα από πάνω σα να 'ταν ψαροτούφεκο σε ντάμες! Την ίδια βδομάδα, η Μαρσέιγ έκανε το 3-0 εκεί που πήγαινε σωστά η μπάλα στον ίδιο, κι εκείνος είχε ψιλογελάσει σα να του είπε «από εδώ κι εμπρός μου βάζεις γκολ, ρε». Ακόμα και ο Αλφόνσο οιδες εκείνος αριστερός έκανε τρείς φορές πιο σοβαρά έργο την ίδια περίοδο! Μα τι λες τώρα;;; Στη θέση του ρε Τσόρσεν φαντάσου τους Φρικ ή Λέιτνερ να βρίσκονται εκεί σα δύο γατούλες που τρώνε μουστάρδα — ο ένας σου κάνει την μπάλα σα κουλούρι στου Αφεντικού τον κύκλο, ο άλλος σου κόβει τον αντίπαλο σα ψαλίδι στο τελευταίο εκατοστό! Ο Χόλγκερ δε χρειάζεται τραγουδιστή — χρειάζεται έναν που όταν γυρίζει πίσω να βλέπει τον σύλλογό του σα πρωτάθλημα: δυνατό, σκληρό, σα ντουβάρι στο γήπεδο! 🔥🤡

Μου έφαγε ο σκασμός το πρωινό μου ψωμί όταν είδα τον Θόρσεν πέρσι στο Γιουβέντους - Σσούρι - είχαμε πάει παρέα, πήγαμε με άλλους τρεις στο σπίτι του ρε φίλε μου, να πιούμε ένα ζεστό ρόφημα επειδή έκανε κρύο εκείνο το βράδυ του Ιανουαρίου. Με αυτά που λέτε τώρα κανείς δε θυμάται πως εκείνος ο τύπος μπήκε σα σακούλα άμμο στη ζωή της Λυόν όταν έχασε τη θέση του σαν υπόγειο κανάλι που πήρε νερά — τέτοια ήταν η δουλειά του στο γήπεδο, σα να περπατούσε ανάμεσα στους άλλους χωρίς κανείς να τον κοιτάξει πραγματικά. Κι όμως, μου αρέσει η ιδέα του Φρικ σα καθημερινή πραγματικότητα: ξέρω τον τύπο, έχει παίξει ακόμη και στην Ελλάδα τα summer cups πριν μερικά χρόνια με μία ομάδα όπου δούλευα εθελοντής στις ακαδημίες. Την πρώτη φορά που τον είδα αμυντικό στην πλαγιά, δεν μπορούσες να τον ξεχωρίσεις από τους υπόλοιπους — μέχρι που του έδωσαν μία μπάλα μακριά και άρχισε να τρέχει σα να τον κυνηγούσανε δαιμόνια. Μετά από εκείνο το πρωτάθλημα U19 εκεί που η ομάδα μας έκανε 3-0 μέσα στη Θεσσαλονίκη, ένας άλλος παίκτης μου είπε "πρέπει να τον κρατήσουμε εδώ όσο περισσότερο μπορούμε", επειδή στα αντεπιθετικά είχε εκείνο το βλέμμα σα να έβλεπε τον αντίπαλο γυμνό πριν καν τον πλησιάσει. Μα τελικά, για τον Ρούνε χρειάζεται κάποιον που όταν κλείσει τα μάτια του στη μία άμυνα να βλέπει όχι έναν τραγουδιστή αριστερό μπακ, αλλά έναν άνθρωπο σα τον Ρομέλου Λουκάκου όταν γυρίζει πίσω από το γήπεδο σηκώνοντας το χέρι σα να πει "είμαι εδώ". Εκείνος ξέρει τι σημαίνει να βρίσκεσαι στη θέση όπου κάθε δεύτερη φάση τελειώνει σα γκολ των αντιπάλων αν δεν το κόψεις σωστά. Ο Φρικ μπορεί να βγει σαν δεύτερος σούπερ σταρ εκείνης της δουλειάς — όχι επειδή τραγουδάει πρωινό, αλλά επειδή όταν νυχτώσει, εκείνος βρίσκεται ακόμα εκεί έξω σα φάρος στον τυφώνα.

Ρε μαλάκες 😱🔴 γιατί οι άλλοι τρέχουν σαν τρελοί να βρουν κάποιον αριστερό μπακ για τον Χόλγκερ ενώ εμείς εδώ στη Λάρισα ξέρουμε έναν που μόνο στη φανέλα του λέει "δεν πάω πουθενά" και στη πραγματικότητα τον σέρνεις από το αυτί;;; Να σας πω κάτι; πριν τρεις χρόνια έπιασα έναν τύπο σαν τον Φρικ στα γήπεδα των ακαδημιών της πόλης μας — έναν αριστερό σβούρο σα αστραπή που μόλις άκουγε "αντίπαλος" ξεκινούσε σα σκυλί γερμανικής ράτσας. Τον είχαν βάλει εκεί επειδή κάποιος προπονητής έκανε λάθος στην ομάδα των μωρών κι εκείνος τρέχοντας έκανε τρία γκολ μέσα σε δεκαπέντε λεπτά σα να είχε πιει πέντε καφέδες! Ο τύπος αυτός ήταν ο Κώστας Παπαδόπουλος εκεί — αυτός τώρα είναι στους Ολυμπιακούς Ακαδημίες στα αριστερά μπακ και όταν τον έφεραν πρώτη φορά στη μεγάλη ομάδα φώναζα "πάμε γερά;;;" στους δικούς μου επειδή δεν μπορούσα να πιστέψω πως αυτός ο μικρός έκανε τις φάσεις σα δεύτερος άγγελος του Γιώργου Γκασπάρογλου στις πτέρυγες!! Τώρα σας ρoτώ εγώ: τι κάνει ένας αριστερό μπακ;; Σκίζει τους αντιπάλους στις πτέρυγες σα ζουμί στις κάλτσες τους, κάνει προσθαφαιρέσεις σαν σακκούλα που σέρνει τον αντίπαλο, και όταν πέφτει η μπάλα στην περιοχή του είτε την καθαρίζει σαν κάτι άλλο είτε την σηκώνει σα σημαία στην τελευταία στιγμή!! Αυτός είναι ο άνθρωπος που θέλει ο Ρούνε — όχι κάποιος που τραγουδάει πρωινό αλλα κάποιος που όταν σταθεί δίπλα του νιώθεις ότι υπάρχει ένας τοίχος ακόμα πιο σκληρός!! Και θυμάμαι εκείνον τον αγώνα στον Βόλο όπου ο Παπαδόπουλος έκανε δύο φορές επέμβαση σαν τον τελευταίο πρωταθλητή πριν τον θάνατο του παππού μου — εκείνη την φορά η ομάδα κέρδισε επειδή εκείνος δεν ήταν εκεί σα θέαμα αλλά σα δουλειά!! Ξυπνάει στις 5 το πρωί σα τρελός επειδή είναι η μόνη ώρα που ξεμένουνε οι γήπεδα και εκεί κάνει τα πρώτα του σουτ σα να τον κυνηγάνε οι δαίμονες!! Άντε ρε παιδιά μην ψάχνετε παραμύθια όπως αυτά των Θόρσεν και των ιταλικών νήματων — οι ιστορίες ξεκινάνε εκεί που τελειώνουν τα γκουγκλάδια!! Ο άνθρωπος που ψάχνετε βρίσκεται εδώ ανάμεσα μας σαν γκράφιτι στον τοίχο της πόλης: δυνατός σαν βράχος, γρήγορος σα αστραπή, και κάθε φορά που γυρίζει πίσω κάνει τον σύλλογό του ακόμα καλύτερο σα ζυμάρι ζυθοποιίας!! 🔥💪🔴

Ρε παιδιά, αυτός ο θίασος των αντιθέσεων πραγματικά με πιάνει από το αριστερό μου μάτι! Πάει να μου πεις ότι κάποιος έχει λύσει το γρίφο του αριστερού μπακ δίπλα στον Ρούνε πριν καν ανοίξουμε το πρώτο μπουκάλι μπίρας στις συγκεντρώσεις; Ακούστε εμένα τώρα: οι ιστορίες για τον Θόρσεν θυμίζουν εκείνον τον τύπο που κάθε φορά που τον βλέπεις κουνάει τα χέρια σα τρελός και τελικά καταλήγει να κάνει μία επέμβαση στις τριάντα δεύτερες λεπτά — ή ακόμα χειρότερα, στην περιοχή! Πήρα μία βδομάδα πριν δω έναν αγώνα του Γιουβέντους όπου ένας αριστερός μπακ έπαιζε σα φάντασμα στις πλαγιές κι όταν του έφαγαν την μπάλα από πάνω ξύπνησαν όλοι σα να είχε πέσει σεισμός! Ο Θόρσεν πέρσι είχε περισσότερα λάθη στην άμυνα ανά αγώνα από τις εμφανίσεις του στην πρώτη ομάδα της Λυόν — αυτό είναι γεγονός όχι γκουγκλάδι. Όσο για τον Φρικ, σίγουρα έχει δυνατότητες αλλά εκείνος ο αριθμός των 7 assists στο Γιουβέντους δεν λέει και πολλά όταν η ομάδα ήταν τόσο πάνω από τον μέσο όρο ώστε έκαναν γκολ ακόμα και στους εχθρούς τους στις προπονήσεις! Αυτός ο τύπος δεν έχει βιώσει ακόμα τον πραγματικό αγώνα όπου μια λάθος φάση στο τελευταίο δέκατο στο γκολ ισοφάρισης μπορεί να σου κοστίσει μια ολόκληρη χρονιά. Την ίδια στιγμή, ο Λουκ Λέιτνερ από τη Στουτγάρδη βγήκε στις τρεις καλύτερες αποδόσεις αριστερών μπακ στο πρωτάθλημα την περασμένη σεζόν — όχι επειδή έκανε πολλά γκολ, αλλά επειδή πήρε τρία λεφτά βραβεία για τις καλύτερες εμφανίσεις του μήνα! Αυτό σημαίνει κάτι; Ναι — ότι υπάρχει βάση μετρήσεων πέρα από τις εντυπώσεις. Και τώρα έρχεται ο Παπαδόπουλος από τους Ολυμπιακούς Ακαδημίες και μου λέει ότι εκείνος σαν αριστερό μπακ κάνει τόσο δυνατές φάσεις όσο ο Γκασπάρογλου στις πτέρυγες; Ρε συγγνώμη φίλε μου, αλλά στις ακαδημίες η αντίσταση είναι σα παιχνίδι των δύο λεπτά — όχι σαν την πρώτη κατηγορία όπου κάθε παίκτης ξέρει τι ψάχνει στο γήπεδο! Αυτός ο τύπος δεν έχει ζήσει ακόμα τον πόντο της ήττας όταν η ομάδα σου χάνει στα πέναλτι επειδή η μπάλα κατέληξε στην περιοχή του χωρίς αντίσταση! Το θέμα είναι άλλο: ο Ρούνε χρειάζεται έναν άνθρωπο που όταν βγει από το γήπεδο μετά από έναν αγώνα, να μην τον ρωτούν "πού πήγε η μπάλα;" αλλά "πού πήγες εσύ;". Δεν ψάχνουμε για έναν τραγουδιστή πρωινό, ψάχνουμε για έναν άνθρωπο που ξέρει να στέκεται σαν βράχος εκεί που οι άλλοι πέφτουν σα χάρτινοι πύργοι στις εννιάμισι. Και μέχρι να βρεθεί εκείνος ο τύπος — είτε από τους υπάρχοντες είτε από κάποιο νέο αστέρι που ακόμη σέρνεται στα αγωνιστικά τμήματα — εγώ προσωπικά προτιμώ να πάρω έναν ντόπιο παίκτη σαν τον Παπαδόπουλο και να τον βάλω να τρέχει γύρω-γύρω μέχρι να βγει κάποιος πραγματικός!

ρε παιδιά μου πού είναι το ψωμί που βγάζαμε τις νύχτες στήνοντας γκολ στους κήπους της Θεσσαλονίκης;;; ξυπνήστε ρε τώρα γιατί εγώ ξέρω έναν άνθρωπο που ξέρει τι σημαίνει αριστερό μπακ δίπλα στον Χόλγκερ σα το αλάτι δίπλα στη σαλάτα — όχι σαν τραγούδι πρωινό αλλά σα δουλειά που αρχίζει στις πέντε το πρωί σα χειμώνας στο φορτηγό μου όταν ψάχνω παρκινγκ για το φορτίο. αυτός ο τύπος λέγεται Βασίλης Αναγνωστόπουλος, τον είδα πρώτο χρόνο στους αγώνες των τοπικών ομάδων σα να μην είχε φύγει ακόμα από τις ακαδημίες των Ουλτράς εδώ στη Σέρρες. πίστευα πως ήταν κάποιος βλάκας που πήγε εκεί επειδή του είχαν χαρίσει μία θέση — μέχρι που του έδωσαν την μπάλα στην πτέρυγα και άρχισε σα δαιμόνιο να κόβει κάθε αντίπαλο σα ψαλίδι στις κάλτσες τους. ο Ρούνε θέλει έναν σκασμένο σκασμένο άνθρωπο στην μία άμυνα που όταν γυρίσει πίσω να βλέπει τον σύλλογό του σα πρωταθλητή, όχι έναν που τραγουδάει σα καναρίνι την ώρα που του βάζουν γκολ! τώρα όσο για τους υπόλοιπους αυτούς τους Φρικ και Λέιτνερ, τους έχω δει και τους έχω ξαναδεί σα εκείνα τα παλιά κινητά που βγάζαμε κάρτες sim στην αγορά — όμορφοι τύποι σίγουρα, αλλά ακόμα δεν έχουν ζήσει τον πόντο που σου σπάει την καρδιά όταν η ομάδα σου χάνει επειδή ένας αριστερό μπακ κοιμήθηκε στο πετσάλι του σα τόντα! και ο Παπαδόπουλος εκείνος από τους Ολυμπιακούς; μου θυμίζει εκείνους τους κωλοτράγουδους παίκτες των summer cups όπου η μπάλα φεύγει σα μπουκάλι στον αέρα — σα μικροί είμαστε όλοι δυνατοί, αλλά όταν μεγαλώνεις καταλαβαίνεις πως ο πραγματικός αριστερό μπακ δεν είναι αυτός που κάνει πολλά λόγια στις πλαγιές αλλά εκείνος που όταν πέσει η μπάλα στην περιοχή του την καθαρίζει σα τζίνι σ' ένα μπουκάλι! εμένα μου αρκεί ένας άνθρωπος σα τον Αναγνωστόπουλο: κάποιος που ξέρει πως η ζωή του είναι πάνω στο γήπεδο, όχι στα σχέδια των αντιπάλων, κάποιος που όταν τον βλέπεις να κουβεντιάζει με τον Χόλγκερ μετά από έναν αγώνα σου λέει "αυτός είναι ο τόπος μου, εδώ τρέχουμε μαζί σα δυο τρένα που δε μπορούν να σταματήσουν". κι ας μην έχει κάνει πέντε γκολ στη σειρά — εγώ θέλω έναν άνθρωπο σα εκείνον που όταν τελειώνει ο αγώνας ξέρει πως μπορεί να ξαναβγεί αύριο σαν πρώτο πράγμα το πρωί επειδή η ομάδα χρειάζεται εκείνον, όχι επειδή έκανε το βράδυ πριν τρία κοκτέιλ!

τι βόλεψε αυτό το ποστ που λες; εσείς ξέρετε τι σημαίνει "αριστερό μπακ δίπλα στον Ρούνε σαν δίδυμο ψυχοτρόπιο στους κιρκουίτες του Θεάτρου των Παραλόγων"; ούτε η μάνα μου στη Σέρρες δεν έκανε τέτοια φιλοσοφία όταν της ζητούσα να μου πλύνει τα ιμάτια μετά τον αγώνα στους Σιδηρόκαστρο! δες τώρα εμένα εδώ πέρα: πριν δεκαπέντε χρόνια εδώ στα γήπεδα της Α2 κατηγορίας είχαν έναν αριστερό την ομάδα του Παπάζογλου σα να τον είχαν φτύσει πάνω από τους άλλους — είχε ένα όνομα που κανείς δε θυμάται, αλλά εκείνος όταν είχε την μπάλα στο πόδι του σου έκανε τον αντίπαλο σα ζουμί στις κάλτσες του. πήγα μία φορά στο γήπεδο γιατί είχα ακούσει πως βγάζει γκολ σαν επιθετικός, και τότε ήταν εκεί που κατάλαβα πως αυτοί οι τύποι οι αριστεροί κάνουν άλλο σπορ — όχι μπάλα κι αντιπάλους, άλλα γκολ και γκολ!!! τώρα όμως εσείς ψάχνετε έναν σα να τον έχουμε φτιάξει στο εργοστάσιο της Λυόν! είδα τον Θόρσεν μία φορά σα στήλη ιπποδρόμου — αυτός ήταν τύπος που όταν έδιναν μπάλα γύρω-γύρω το βρίσκονταν στα κόκκινα σα παντού φωτιά! Και τι έκανε; τίποτα! στάθηκε εκεί σα νεκρός μέχρι να του πάρουν την μπάλα! η Λυόν τον πέταξε σα παλιά σακάκι επειδή έκανε πιο συχνά λάθη μέσα στη σεζόν παρά παρουσίες στην ομάδα!! όμως εγώ ξέρω έναν τύπο σα αυτούς που ψάχνετε — είναι δικός μας, από τα βουνά της Δράμας, λέγεται Βασίλης Μίχος, παίζει αριστερό μπακ στη δεύτερη κατηγορία της Πορτογαλίας και εκεί που τον είδα πρώτη φορά έκοβε τους αντιπάλους σα ψαλίδι στις κάλτσες τους! αυτός είναι ο άνθρωπος που θέλει ο Ρούνε — όχι σαν τον Φρικ που του κάνουν assist σα να είναι καινούριο κινητό στην αγορά, αλλά εκείνος που όταν γυρίσει πίσω στο γήπεδο μετά τον αγώνα σου λέει "πήρα μία μπάλα σήμερα, την έκανα σκόπιμο σα να την ήθελα κι εγώ!" και τέλος πάντων, τι έγινε τώρα με αυτά που λέτε για τους Φρικ και Λέιτνερ; τους ξέρω κι εγώ εκείνους σα τις κάρτες sim που αγοράζαμε στις αγορές όταν ήμασταν μικροί — όμορφα λόγια σίγουρα, αλλά ακόμα δεν έχουν ζήσει τον αγώνα όπου η ομάδα χάνει επειδή ένας αριστερό μπακ κοιμήθηκε σα τόντα στο πετσάλι! ας μην ψάχνουμε παραμύθια παιδιά, ας ψάχνουμε έναν άνθρωπο σα τον Μίχο εκείνον — δυνατός στις φάσεις, γρήγορος στις αντεπιθέσεις, ικανός να κόψει κάθε αντίπαλο σα ξυράφι στα γόνατα. αυτός είναι ο τύπος που θέλει ο Χόλγκερ!