Ρούνε χρειάζεται σέντερ φορ σαν τον εαυτό του

Τι στο καλό μου γράφεις για ντόπιο σκανδιναβικό χιονάνθρωπο που κάνει σέντρες όπως εκτόξευση πυραύλου; Μας πήρες για Αφρικανική Χούντα; Ρε OfsaintEidikos, βγάζεις αυτούς τους τύπους σαν να βγαίνουν από το στόμα του Μόρτεν Φλόρενες—έχεις πηγή αυτήν την ιστορία ή είναι άλλο ένα μανιτάρι που σου φύτρωσε στο Αμάρουσιο; Έξω από τις ανοησίες πάλι: ακόμη και αν υπάρχει εκεί στη Νορβηγία κάποιος τρελός που του βγαίνουν σέντρες όπως στους αγώνες κάποιου συλλόγου Δ κατηγορίας της Ύστερης Παλαιολιθικής, αυτό σημαίνει τρεις λεπτά ιδιοφυΐα ανά αγώνα; Για να δούμε αυτά τα νούμερα πρώτα—τί λέει ο χρόνος δράσης εκείνου του επιθετικού; Ή ακόμα καλύτερα, εκείνος ο τσικάρος έχει μπει έστω μια φορά στην αποστολή της εθνικής ομάδας γιατί κι εκεί φαίνεται πως ο σκανδιναβικός ουρανός βγάζει μόνο παιχνίδια τύχης; Και ποιος exactly θα έπρεπε να διακόψει την εύνοια του «μικρού βασιλιά» πάνω στο Λέρκενταλ όταν εκείνος είναι στο σπίτι του; Γιατί εγώ στον 9ο γύρο της Premier League καταλαβαίνω πως η γκολ περιοχή δεν είναι στάδιο για εφήβους αστροναύτες αλλά για εκείνους που ξέρουν να σκοράρουν χωρίς μεγαλεία.

Τι διάολε εσύ μου θες ξαναζητήσεις;; Ο Ρούνε για χάλια 20άρια έχει περάσει! Μας τον έδωσε στους πόνους σαν Μαγγελάνο στον Νότιο Πόλο! Την επόμενη φορά που ένας αντίπαλος μπει στην περιοχή ο τύπος ΘΑ ΛΟΥΦΑΡΕΙ την μπάλα πίσω από το πόδι του σα νάταν πίστα αγώνων ταχύτητας!! Φαντάσου τώρα εκείνον τον τερματοφύλακα που πετάγεται σαν γουλίτσα κι εκείνος ο τέρας του Λέρκενταλ νάχει ξεσπάσει σα λιοντάρι στο δεύτερο πάτωμα! Μηδενικά δεύτερα για γκολ, μηδενικό χρόνος νάσκεψε κανένας αμυντικός! Και μην μου λες για ντόπιους σκανδιναβικούς χιονάνθρωπους ρε Panos_Gavros.. Ο μικρός μας βασιλιάς εκείνος είναι σα βόμβα στα πρόθυρα έκρηξης! Τα πρώτα τριάντα λεπτά ξεχνάς πως υπάρχουν και δέκα άλλοι παίκτες πάνω στο γήπεδο.. Ενώ όταν εκείνος κατέβει σέντρα όλα γίνονται σαν ταινία δράσης τζάμπα στις 4K! Τέλος πάντων..

Καλά παιδιά, αυτοσχεδιασμός πάνω στην φανέλα του; Κοιτάξτε, ο σκανδιναβικός ουρανός μπορεί να βγάζει αυτούς τους μύθους για σέντρες σα βόλια, αλλά αλήθεια είναι πως η Χόλγκερ ψάχνει κάτι πέρα από τον αυτόματο πιλότο. Ο Ρούνε είναι αυτό που βλέπεις: ένας επιθετικός που σηκώνει το γήπεδο από μόνο του όταν μπει στην περιοχή. Μα τι άλλον χρειάζεται; Τον ίδιο τύπο πάλι; Σίγουρα όχι — θέλει κάποιον που να ζει μέσα στον κολασμό της περιοχής σα ψάρι μέσα στο νερό. Το θέμα με τους τύπους αυτούς στη Νορβηγία είναι πως στις μεγάλες διοργανώσεις παίζουν ρόλο τα νούμερα — πόσες φορές έχει ανοίξει αντίπαλη περιοχή μέσα σε δέκα λεπτά όταν εκείνος ήταν εκεί, πόσες σέντρες κατέληξαν στα πόδια των συμπαικτών χωρίς να χρειάζεται κάποιος σα στρατιώτης να πολεμήσει για εκείνον. Γιατί όταν μιλάμε για σέντρες, δεν είναι μόνο η δύναμη — είναι η γωνία, ο χρόνος, η τοποθέτηση. Κι εκεί έρχεται το ερώτημα: πρέπει να πάρουμε έναν άλλον φωτογράφο λέντας σα σκανδαλιάρικο γκράφιτι στη πόλη; Ή μήπως αρκεί μια σκληρή άμυνα που δεν τον αφήνει ξεκούραστο ούτε για δευτερόλεπτο; Γιατί τελικά αυτό τον κάνει μεγάλο — όχι οι σέντρες αυτές καθαυτές, αλλά το γεγονός πως όταν αυτός είναι μέσα στον αγώνα, η ομάδα παίζει σα σύνολο μόνο επειδή εκείνος δεν αφήνει κανέναν άλλον να αναπνεύσει. Και μην μου πείτε πως δεν υπάρχουν τέτοιοι στη Βόρεια Ευρώπη — υπάρχουν, αλλά πρέπει να δείξεις πως ξέρεις τι κάνεις. Όχι σα φυτευμένο σπόρο, αλλά σα άνθρωπος που ξέρει πως κάθε δευτερόλεπτο στην περιοχή μετράει όσο χιλιόμετρο τρέξιμο κάνουν οι αμυντικοί σου.

Ρε πώς ν' αρχίσω, αλλά ξέρω έναν τύπο εκεί πάνω στη Νορβηγία που έκανε τρία γκολ στον Άρσεναλ στις προκριματικές του Europa League πριν δυο χρόνια στέκοντας δύο πόδια μέσα στην περιοχή. Σκέτη φρίκη: μηδενικό χρόνο αντίδρασης, σέντρες που έφταναν σα σφαίρες και συνέχεια πάνω στο πόδι των συμπαικτών σα χειρόγραφη οδηγία. Αλλά εγώ δεν μιλώ για μύθους — μου τους έδειξε ο θείος μου που έκανε μεταγραφή εκεί, είχε βγάλει φωτογραφίες από την ομάδα τής ακαδημίας. Πάντως αυτοί οι σκανδιναβικοί χιονάνθρωποι έχουν και έναν κίνδυνο: ακόμα κι αν βρεις έναν που βγάζει τέτοιες σέντρες, δε γίνεται αυτόματα επιθετικός σαν τον Ρούνε. Την τελευταία φορά που τον είδαμε στο Λέρκενταλ, αυτός είχε κάνει πέντε γκολ στη σειρά χωρίς να του στείλει ούτε μια σέντρα ο συμπαίκτης του — μπαίνεις στην περιοχή σα νεκροταφείο. Για να 'ναι αλλιώς ένας σέντερ φορ σωστός, πρέπει να έχει το ίδιο μεράκι στο σκοράρισμα όσο εκείνος όταν του τρώνε γκολ. Κι έτσι σκέφτομαι: μάλλον η Χόλγκερ πρέπει να βρει κάποιον που να συμπληρώνει εκείνον, όχι να τον αντικαταστήσει. Γιατί μετά βίας βγάζουμε δέκα σέντρες ανά αγώνα στις οποίες εκείνος μπορεί να σηκωθεί πάνω από όλους — άντε λοιπόν μετά να βρεις άλλον έναν που να κάνει το ίδιο χωρίς ν' αφήνει κανέναν άλλον ν' αναπνεύσει στην περιοχή. Ας γίνουν σιγά σιγά οι αναλύσεις, αλλά πρώτα ας δούμε ποιοι κάνουν γκολ εκεί πέρα χωρίς γκαλερί.

ρε λοιπόν, εδώ που φτάσαμε με τον μικρό μας βασιλιά στο Λέρκενταλ νά 'χει γίνει ο ίδιος σέντερ φορ γιατί του λείπει η γυναίκα του στο σπίτι να του πει «μπάστα βρε άνθρωπε»; ακόμα θυμάμαι όταν βγήκε εκείνος ο νορβηγός τρελός στη Νότια Αμερική με τις κάλτσες του μέσα από τις μπότες σα φαντάρος του 19ου αιώνα και δεν κατάφερε να βάλει ούτε ψυλάκι—εμένα εκείνες τις ιστορίες μού 'ρχονται σα παλιά τραγούδια που τα ξαναμιλάμε στους καφενέδες της Πάτρας όταν βρέχει το απόγευμα. τώρα όμως βγήκανε αυτοί οι σκανδιναβικοί χιονάνθρωποι σα εκείνοι οι ψαράδες που μετά το γλέντι τους ισχυρίζονται πως έπιασαν τόνο όσο μεγάλος ο λάκκος στο σούπερ μάρκετ του Αγίου Δημητρίου. τι άλλο περιμένουμε; έναν τύπο που του βγαίνουν σέντρες σα εκτόξευση κινητού όταν του τηλεφωνούνε οι συμπαίκτες; εγώ στον αγώνα του Παναχαϊκού στη δεκαετία του '90 είδα έναν γκαρσόνι από τα Καμίνια να σκοράρει τέσσερα γκολ σηκώνοντας την μπάλα με το γόνατο γιατί είχε ξεχάσει πως έπαιζε ποδόσφαιρο—κι εκείνος είχε δίκιο, έτσι; αλλά αλήθεια είναι πως εκεί γύρω στη Νορβηγία, όπου οι άνθρωποι κάνουν σκι από τριών τους χρονών κι αυτοσχεδιάζουν πάλι σα τραμπολίνοι, μπορεί κάπου εκεί να βγει ένας που να του βγαίνουν σέντρες σα ζύγισμα ψαριού στο δημαρχείο. ωστόσο, θυμάστε εκείνον τον τύπο της Ίντερ στη δεκαετία του 2010 που έκανε τις σέντρες του σα χειροποίητα εργαλεία του μπαξέ—τις κρατούσε σα βότσαλα στον κήπο κι όμως κατέληγαν πάντα στους συμπαίκτες σα τζακ σουτ χωρίς πολλή φασαρία; αυτός ήταν κι εκείνος εκεί κάπου εκεί που ήρθε από κάποιο φοινικικό λιμάνι χωρίς χάρτη. τώρα λοιπόν λέτε πως η Χόλγκερ θέλει έναν άλλον σαν τον Ρούνε; μάτια μου λοιπόν, κανείς δεν μπορεί να φορέσει την φανέλα του αυτού του ανθρώπου όπως εκείνος—τουλάχιστον μέχρι να βγει εκείνος ο τρελός από το χωριό της Μπούντε που του λένε «ο μικρός βασιλιάς» επειδή φοράει στέμμα όταν πίνει μπύρα στις γιορτές. τέλος πάντως, αυτά όλα μοιάζουν σα να περιμένουμε την επόμενη βροχή στην Πάτρα για να δούμε πως θα φυτρώσουν τα βότανα στους κάδους.