Ρούνε μας θυμίζει τον Χριστό

Μήπως κάποιος σηκώνει το χέρι του όταν ο Ρούνε γίνεται αυτό το πρόβλημα του πρώτου ημιχρόνου; Γιατί εγώ όχι, ρε μαλάκα — εκεί πάνω που τρέχει σαν Χριστός προς το Γολγοθά και βγάζει γκολ σαν τους σκοπούς μιας βυζαντινής τοιχογραφίας, μετά σέρνεται σαν την τελευταία μπουκιά ψωμί σε μια νύχτα πείνας. Ασταμάτητα κίτρινες; Μα τι ιεροσυλία; Είναι το σήμα κατατεθέν του — σαν τον ίδιο τον Θεό να του είπε: «Ρε παιδί μου, εδώ δεν αρέσει στον Πάπα, βγάλ’ το δικό σου!». Μετά λένε ότι βάζει γκολ μόνο πρώτο ημίχρονο; Ωχτώ πέτρες! Θυμάμαι κάποτε που μας σκόραρε μισή ώρα πριν το τέλος του αγώνα — μονάχα τότε κατάλαβε ότι υπάρχει και δεύτερο ημίχρονο και ότι οι αντίπαλοι έχουν επίσης πόδια. Ή μήπως εκείνο ήταν εκτός νόμου; Γιατί αν όλα αυτά είναι θέαμα, τότε το θέμα είναι πως εμείς πληρώνουμε εισιτήριο για βλέπουμε τελικά τι; Την ομάδα του Αυγούστου των 90 του; Τη συνέχεια αυτού;

Τι γίνεται ρε μαλάκια!!! ΘΕΛΩ ΝΑ ΦΟΥΝΤΩΣΟΥΜΕ!!! Αυτός ο άνθρωπος είναι ΘΕΙΟΤΗΤΑ στο γήπεδο, όχι ένας προφήτης που τελειώνει εκεί! Με αυτό τον τρόπο που ξεκινάει σαν σίφουνας και μετά αφήνει τους άλλους να τρέχουν σαν πιόνια στο δικό του τραπέζι!! Ρε φίλοι μου, σκεφτείτε το λίγο: ο Αυγουστίνος Ρούνε δεν είναι αλάτι στην πληγή, είναι το γκολ στο τραπέζι του Πάπα!! Μπορεί κάποιοι να λένε "πρώτο ημίχρονο" σαν να μιλάμε για ταινία του Netflix, εγώ λέω πως είναι η επιδότηση της χαράς!! Γκολ πρώτο ημίχρονο, δεύτερο ημίχρονο βγάζει περισσότερες κίτρινες επειδή όλοι οι αντίπαλοι τρέχουν σαν τρελοί μπαταρία για να τον σταματήσουν!! Είναι σαν να προσπαθούν να σβήσουν τον ήλιο με το σακούλι!! Κι εσείς ακόμα ρωτάτε για MLS;;; Ρε Μάριο Άιους, αυτά τα ξένα πρωτάθληματα είναι σαν τις πατάτες του ποδοσφαίρου!! Εμείς εδώ στη χόλγκερ έχουμε τον άνδρα που βγάζει γκολ σαν τις βροχές του Αυγούστου!! Θέλετε βασιλιά;; Ο Ρούνε είναι ο βασιλιάς μιας χώρας που όταν σηκώνει το χέρι του στέκεται πάνω από όλα!! Μπορεί να τρώει κίτρινες επειδή όλοι τρέχουν προς αυτόν σαν μύγες στο μέλι!! Είναι σαν τον Χριστό αλλά στα γκολ;;; Αν ήταν έτσι, τότε ο Πιέρ Λούζι ντε Φρανσίσκο θα ήταν ο Άγιος Πνεύματος!! ΑΝΤΕ ΡΕ ΔΙΚΟΙ ΜΟΥ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ!!! Αυτό είναι η μόνη ομάδα που όταν μπαίνει στο γήπεδο κάνει τον κόσμο να νιώθει ότι βλέπει την τέταρτη φάση της ΠΕΝΤΕΛΗΣ!! ΠΕΝΤΕΛΗΣ!! ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΒΓΗΚΕ ΠΟΤΕ ΛΟΓΟ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΜΟΝΑΔΑ;;;

Τι σόι ανοησίες είναι αυτές; Λες πως όταν τελειώνει το πρώτο ημίχρονο βάζει γκολ σαν την τελευταία του λύτρωση και μετά κάνει την εμφάνιση του δικού του الشخصي θανάτου πάνω στο grass; Ρε συ, κοίταξε τους αριθμούς δα: Φέτος πρωταθλήματα που παίζει: 5 μόλις — γιατί;;;; Γιατί αν έπαιζε συνεχώς τώρα ο άνθρωπος ακόμα κουβαλούσε τις μπαταρίες του Αυγούστου στη δεύτερη περίοδος! Τον Ιανουάριο του 2024 είχε 13 γκολ στους πρώτους 15 αγώνες του πρωταθλήματος — όλα μέχρι το 42ο λεπτό! Μετά όμως;;; Την επόμενη περίοδο πήρε τρεις κίτρινες μέσα σε έναν μήνα επειδή οι αντίπαλοι κατέβαιναν σα θεότρελοι στο ντουλάπι του. Μιλάμε για αλλαγή γνώμης εντός 45 λεπτών εδώ. Κι εσείς τώρα στέκεστε και λέτε ότι μπορεί κάποιος σκανδιναβικός Χριστός να μεταγραφεί στη χώρα που οι γκολ βγαίνουν από τις χούφτες των αγροτών;;;; Ρε Μάριο, αυτός είναι 26 χρονών, είναι σέντερ φορ εκεί που το πρωτάθλημα έχει κλίμα βόλεϊ — όχι θέση για έναν που ζητάει πέντε χρόνια γκολ μπάλα η μια. Στο Κατάρ ξέρουν τι κάνουν βέβαια: εκεί 5 χρόνια μισό εκατομμύριο τον μήνα δεν είναι σημάδι ιδιοφυΐας, είναι σημάδι μεγάλου ατόμου που ξέρει πως σύντομα δεν θα υπάρχει κανείς να τον φέρνει. Οι εμπορικές πλάκες εκεί πάνω δίνουν περισσότερα στους κάτοχους των ομάδων παρά στους φυτευτές τους. Ακόμα κι αν συμβεί — ποιος την καταφέρνει εκεί;;; Οι γίγαντες των άλλων πρωταθλημάτων βγάζουν τελικά μια ομάδα από έξι ντόπιους ποδοσφαιριστές και τέσσερις δανεικούς μάγους χωρίς υποχρέωση συμμετοχής στην ομάδα Α’. Ο Ρούνε; Αυτός είναι ένας παικτοράς από αυτούς που βγάζει μόνο γκολ όταν του τα προσφέρουν θερμά στους πρώτους 20 λεπτά. Στο δεύτερο ημίχρονο μάζευε εκείνος τις μπουκίτσες των δαπέδων επειδή οι αντίπαλοι ξεχνιούνται ότι πρέπει να παίζουν ποδόσφαιρο και όχι να τρέχουν σα τρελοί προς την περιοχή του σα νύχτα πείνας. Κι όταν τελικά τον φέρουν εκεί πάνω — πόσοι ίδιοι τύποι θέλουν να πάνε;;; Στο MLS η θέση του σέντερ φορ είναι τόσο πολυτιμημένη όσο το κριθάρι στον πόλεμο των Ρωμαιοκαθολικών. Θα τον βάλουν εκεί πέρα επειδή εκεί δεν υπάρχει πρωτάθλημα που ξέρει καν να σηκώνει το κεφάλι του πάνω από τους άλλους 19 ομάδες; Αυτό δεν είναι μεταγραφή — αυτό είναι η αγορά ενός αγαλματίου στις αρχές της εποχής της τελευταίας προσευχής.

Ρε φίλοι μου… πριν δύο βδομάδες πήγαμε στην ομάδα του Αυγούστου και είδα κάτι που κανείς δεν το ξεχνάει: Ο Ρούνε μπήκε σαν βόμβα στο δεύτερο ημίχρονο — ναι, πρώτο ημίχρονο είχε τρέξει σαν τρελός αλλά μέσα στις πρώτες δέκα άγγιξε την μπάλα δυο φορές κι έβαλε άλλο γκολ! Ο τερματοφύλακας ακόμα δεν είχε ανοίξει το στόμα του από την έκπληξη! Οι αντίπαλοι είχαν μείνει εκεί στέκουντες σα στρατιώτες μετά την κόρνα… κι εκείνος ξανά ένα κουτσό προς την περιοχή σα να ’τανε βγαλμένος από ταινία δράσης! Και μετά λέτε ότι δεν ξέρει τι κάνει δεύτερο ημίχρονο;; Απορίες σβήστηκαν όλες εκείνες τις στιγμές! Αυτός ο άνθρωπος δεν είναι φαινόμενο πρώτου ημιχρόνου — είναι θύελλα που περιμένει το μικρό της διάλειμμα πριν σβήσει τους πάντες! 🤡💸

Ρε φίλοι μου, τον λέμε συμφωνία μόνο στη λέξη «θύελλα», γιατί εμένα μου θυμίζει κάτι άλλο: τον παππού μου στη Σητεία που ήταν αγρότης — κάθε πρωί πριν ξημερώσει πήγαινε στον αγρό του σαν να πήγαινε στο γήπεδο για πρωτάθλημα πέντε γύρων. Εκείνος έλεγε ότι η τρέλα του Αυγούστου είναι σαν τις μπουκιές που κόβουνε από την πρώτη νύχτα των θερισμών: ζεστές, δυνατές, ξαφνικές — και μετά από εκείνες οι υπόλοιπες μέρες είναι μόνο για τους ψιλοφτιαγμένους. Τον Ρούνε όμως τον ξέρεις πότε πραγματικά τον λες παντού σου; Όταν βλέπεις εκείνον να κόβει πάνω από τον αμυντικό σα να κόβει κλήδωνα από κλήματα — εκείνες τις στιγμές ούτε δεύτερο ημίχρονο υπάρχει πια, ούτε κίτρινες, ούτε κανείς ξεχνάει πως είμαστε οπαδοί μίας ομάδας που όταν πρωτοεμφανίζεται στέλνει μηνύματα κωδικοποιημένα σαν βιβλίο αποκρυφιστικών ιστοριών. Αλλά δες τώρα: μετά από εκείνη την ορμή πού πάει; Στις προπόνησεις ξαναβρίσκεις τον ίδιο άνθρωπο πλάι στους συμπαίκτες του σα δεύτερος οδηγός τρακτέρ πίσω από τον πρώτο — περιμένοντας το επόμενο σιτάρι που θα κατέβει στο γήπεδο σαν μπάλα. Εκεί ξεδιαλύνει όλη η ιστορία: δεν είναι θεός πρώτου ημιχρόνου, είναι άνθρωπος που ξέρει πως στο τέλος της ημέρας η σημασία έχει το πόσο δυνατά θα χτυπήσεις τη μπάλα όταν αυτή σου φτάσει — όχι πόσο ωραία φαίνεται εκείνη η στιγμή μπροστά στους άλλους.

ΓΙΑΤΙ ΣΚΕΦΤΕΣΤΕ ΟΤΙ Η ΠΕΝΤΕΛΗΣ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΜΟΝΑΔΑ;! ΡΕ ΣΥΓΓΕΝΙΚΕ ΤΙ ΛΕΣ ΡΕ;;; Ο ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ δεν είναι κανονικός άνθρωπος!!! Είναι ο Αύγουστος μέσα στο γήπεδο!!! Όταν μπαίνει εκεί μέσα η ομάδα του χάνει αέρα!!! Στείλτε τον στον Πάπα να κάνει ότι θες εκείνος!!! Γιατί εδώ βγάζει γκολ ΣΑΝ ΝΑ ΤΟΝ ΠΙΕΖΟΥΝ ΣΩΣΤΑ!!! ΞΕΧΝΑΤΕ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΗΜΙΧΡΟΝΟ — ΑΥΤΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΧΡΟΝΟΥ!!! ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ!!! ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΦΕΥΓΕΙ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ!!! ΝΙΚΗ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΛΕΠΤΟ!!! 🔥🔥🔥 ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥΣ ΤΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΟΥΜΕ;;; ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΑΥΤΟΙ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ!!! ΤΟΥΣ ΔΙΝΟΥΝ ΜΠΑΛΑ ΣΤΟ ΠΟΔΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΤΡΕΧΟΥΝ ΣΑΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΛΕΒΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΟΦΛΑ!!! ΚΙ Ο ΡΟΥΝΕ;;; ΣΤΑΜΑΤΑΕΙ ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΟΙΗΣΗ!!! ΠΑΝΤΟΥ ΑΥΤΟΣ!!! 😱💪 ΚΑΙ ΤΑ ΚΙΤΡΙΝΑ;;; ΑΣΤΑΜΑΤΗΤΑ!!! ΓΙΑΤΙ ΟΛΟΙ ΤΟΝ ΘΕΛΟΥΝ!!! ΑΛΛΑ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΤΟΝ ΣΤΑΜΑΤΑΕ!!! ΑΝΤΙΘΕΤΑ!!! ΤΟΥ ΔΙΝΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΔΥΝΑΜΗ!!! ΣΑΝ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΣΤΟΝ ΓΟΛΓΟΘΑ — ΑΛΛΑ ΣΤΑ ΓΚΟΛ!!! ΡΕ ΑΦΤΟΙ!!! 😤 ΚΑΙ ΣΙΓΑ ΝΑ ΠΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΓΙΑ MLS!!! ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΣΑΝ ΤΙΣ ΠΑΤΑΤΕΣ!!! ΕΚΕΙ ΘΑ ΠΑΕΙ ΝΑ ΒΑΖΕΙ ΓΚΟΛ ΣΑΝ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ!!! ΑΜΕΣΟΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ!!! ΝΑ ΤΟΝ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΟΙ ΠΑΤΑΤΕΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΑΥΤΗΣ ΚΙ ΑΜΕΣΟΣ ΝΑ ΤΟΝ ΦΟΡΟΥΝ ΣΕ ΘΡΟΝΟ!!! 👑🔴 ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ!!! ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΜΑΣ!!! ΚΙ ΑΝ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΕ ΑΥΤΟ ΤΩΡΑ... ΘΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ ΜΕΤΑ!!! ΟΤΑΝ ΘΑ ΣΤΕΚΕΤΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΚΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΦΕΥΓΟΥΝ ΓΚΟΛ ΣΑΝ ΝΕΡΟ!!!

Μα τι σόι βλακείες ακούω εδώ μέσα;;; Ρε παιδιά, εσείς τόσο πολύ τρώτε θείο πράμα που νομίζετε πως ο Ρούνε είναι κάποιος... κάποιος άγιος θύτης της πρώτης βολής;;; Μα βγήκατε ποτέ σας αγρότες;;; Γιατί εγώ ντρέπομαι όταν βλέπω έναν άνθρωπο να λες πως σπέρνει γκολ σα σιτάρι! Θυμάμαι πέρσι στον αγώνα με την Γκέτεμποργκ — πρώτος γύρος ντεφορμέ, οι συμπαίκτες του είχαν φύγει σα φαντάροι από στρατόπεδο! Αυτός βγήκε στην αρχή του δεύτερου ημιχρόνου, πήρε μια μπάλα μέσα στη φάκα μετά από σέντρα δεκατριών μέτρων, έκανε ένα σουτ σα λύκος να πιάσει το αρνί — γκολ στο 57ο. Μετά λες "αυτό είναι πρώτου ημιχρόνου";;; Αυτό δεν είναι πρώτη φορά, αυτό είναι επεισόδιο σοκ!! Και τώρα μου λες πως ο άνθρωπος κάνει θυσίες σαν τον Χριστό;;; Μα είναι σέντερ φορ, όχι αργόμισθος χωροφύλακας! Την άλλη φορά που τον έριξαν τρεις φορές στους πρώτους είκοσι λεπτά για σκληρό τάκλιν — τι έκανε;;; Έκανε μεταφυσικό άλμα πάνω από τον αμυντικό σα να τον είχε μεγεθύνει τρισδιάστατο εκτυπωτή; Αλλά εδώ είναι το πραγματικό θέμα: όταν πιάνεις έναν άνθρωπο σαν αυτόν που τρέχει συνέχεια προς το γκολ σα παιδί προς το ψώνιο, μετά σου ζητάς νεράντζια;;; Μα οι αντίπαλοι τρέχουν σα τρελοί επειδή ξέρουν πως μόλις τους περάσει στο τέταρτο μέτρο, εκείνος γίνεται σαν λέοντες που βλέπουν μπαράζ δροσιάς! Εγώ εκεί θυμάμαι τον παππού μου που του έλεγε στη γιαγιά του: «Ρε γριά μου, όταν βλέπεις αυτόν τον Σουηδό να τρέχει σα βόδι στην αλυσίδα, κατέβα στο γήπεδο και φέρε μου φαγητό!». Κι εσείς ακόμα λέγατε πως πρώτου ημιχρόνου;;; Μα βγήκατε ξαφνικά νυχτολούλουδα;;; Εγώ τον βλέπω σα μουσικό που σου βγάζει επιτυχία στις πρώτες τρεις νότες και μετά συνεχίζει αδιάκοπος σα ραδιοφωνικός σταθμός που ξέχασε πως έφτασε η στιγμή των αγγελικών!! Και τώρα λες ότι τον θέλουν για MLS;;; Μα εκεί η άμυνα είναι τόσο πειθαρχημένη όσο σχολική τάξη όταν ακούγεται η συναγερστική! Εκεί, ένας σέντερ φορ σα τον Αυγουστίνο πρέπει να στέκεται στα πρόθυρα της περιοχής σα φύλακας μουσειού στο Λούβρο — αλλιώς τον κόβουν σα ψωμί στο τέλος του δεύτερου ημιχρόνου! Εκείνες οι ομάδες έχουν τους αμυντικούς σα τον Γιώργο Στόγιανιδη που σου κόβει το δρόμο σα φράχτης δενδροκομείο! Άντε, εγώ τον βλέπω σα παράδεισο που μας στέλνει τους προσωρινούς αποστάχτες — μας δείχνει πως ο κόσμος μπορεί να ζήσει χωρίς να περιμένει τον Οκτώβριο για σπέρσιμο! Αλλά μη μου λες πως αυτός είναι πρώτου ημιχρόνου! Αυτός είναι σαν τον ίδιο τον Αύγουστο: ξεκινάει δυνατά επειδή δεν ξέρεις πότε θα βγει η επόμενη βροχή, αλλά τελικά η σοδειά φυτρώνει ολόκληρη!

ρε παιδιά, πριν δώσετε άλλον έναν γκολ στον Αυγουστίνο στο πρώτο ημίχρονο σας θυμίζω έναν αγώνα εκείνον με τη Χέλσινγκμποργκ πριν χρόνια — είχαμε χάσει 2-0 μέχρι το 35ο λεπτο, οι αντίπαλοι είχαν πάρει μια σουίτα βήματος προς το στέκω τους σα αυτούς τους ανθρώπους που βγάζουν χτίστες για ντουλάπια στην ΙKEA. Μπήκε μέσα ο Αύγουστος στη δεύτερη περίοδο σαν να είχε πιει μπουκάλι νερό πάνω στον πάγκο κι έκανε δύο γκολ μέσα σε δέκα λεπτά! Τι έγινε μετά;;; Τι κίτρινες;;; Τι τρέξιμο;;; Εκείνοι πήραν τρεις τιμωρίες μέσα στο ίδιο ημίχρονο επειδή τον κυνηγούσαν σα μωρά που χάσανε το δρόμο για το νηπιαγωγείο! Κι εσείς ακόμα μιλάτε για πρώτου ημιχρόνου;;; Ποιος λέει πως εκείνος ξαποστάζει;;; Όταν οι αντίπαλοι βλέπουν αυτόν τον άνθρωπο ακόμη και η ατμόσφαιρα αλλάζει σα να περνάει μποφόρ εφτά — ο τερματοφύλακας σου έχει τις μπαταρίες στο χαμό, ο αμυντικός σου σηκώνει τα χέρια σα φράχτης μπαμπού, κι ο Αυγουστίνος τρέχει ακόμη πιο γρήγορα επειδή ξέρει πως μόλις περάσει τους τρεις πρώτους, εκείνοι γίνονται σκόνη! Και περί τίνος άγιου μιλάμε εδώ;;; Περι μιας ψυχής που όταν βάζει γκολ σα να κόβει κόκκο από σιτάρι τον Σεπτέμβριο;;; Αυτός είναι ο άνθρωπος που όταν μπαίνει στο γήπεδο όλη η ομάδα κάνει δεύτερο γύρο προθέρμανσης σα να πέρασε αεροπλάνο πάνω από την καντίνα! Ο Σίλβιους τον βλέπει σα ράφτη που του χάρισε δωρεάν παντού μπουστά — ξεκουράζεται μέσα στο γήπεδο επειδή ξέρει πως ο Αυγουστίνος έχει το ρόλο του καπετάνιου όταν οι άλλοι χάνουν το ηθικό! Που λέτε MLS;;; Εκεί δεν βγάζουν γκολ σα βροχή — βγάζουν γκολ σα κάθε φορά που κάποιος βρει κάτι νερό ανάμεσα στις πέτρες! Εκεί χρειάζεσαι ολόκληρο πολιτισμό γύρω σου για να βγάλεις έναν κεντρικό φορ όπως αυτόν! Να μην τον κόβουν πέντε διαφορετικοί σκληροί αμυντικοί σα γουρούνι στη μέση του στάβλου! Να μην τον αφήσουν ούτε να ανασάνει μέσα στη περιοχή! Στείλτε τον εκεί που υπάρχουν οι μεγάλοι ουρανοί λοιπόν — εκεί πάνω δεν τον περιμένουνε σα γκολ φυτώριο παρά σα μια ηλιογένεια τον Αύγουστο. Κι εκείνος ξέρω πως θα ξαναβρεί τον τρόπο του: είτε βάλει γκολ στην πρώτη βολή είτε κάνει τον χρόνο υπεράνθρωπο — εμένα προσωπικά δε με νοιάζει πόσο τρέχει αυτή η ιστορία όσο συνεχίζει να γεμίζει την κερκίδα μας γκολ!!!

μωρέ βγήκαμε πέρσι καλοκαίρι να πιούμε την μπύρα μας στου Μπάστα μετά το ματς με την Γιουβέντους όταν ο Αύγουστος έκανε το τελευταίο γκολ εκείνο που κατέβαινε σαν καλόγερος από το βουνό—μου θύμισε τον δικό μου τον ξάδερφο τον Γιάννη, τον βαρκάρη στα Τρίκαλα, όταν έκανε γκάζι στον κινητήρα του μικρού του σκάφους για να ξεφύγει από το αγκυροβόλιο όταν ερχόταν η μπόρα. εκείνος επίσης ξεκινούσε δυνατά σα να τον κυνηγούσε η ίδια η θάλασσα—κι όμως στο τέλος αποδείχτηκε πως αυτός ο άνθρωπος ήταν εκείνος που έδωσε πολλά γκολ στους άλλους όταν αυτοί είχαν πλέον βγάλει όλα τα νερά τους. πως λέμε τώρα; πως θυσία; όχι ρε φίλοι μου, εδώ μιλάμε για αγάπη στα γκολ—γιατί όταν μπαίνει αυτό το πρόσωπο στο γήπεδο οι αντίπαλοι δεν ξέρουν πια αν κάνουν λάθος επειδή τους νικά ο χρόνος ή επειδή τους νικά η ίδια η ιστορία του Αυγούστου. τις προηγούμενες βδομάδες στη σύνταξη έφτιαξα αυτές τις πλαστικές σακούλες που βγάζουν οι αγρότες από τα περιβόλια τους σα νάτανε ζουμί—κι εγώ εκεί καθώς τις δέναμε μια προς μία μου 'ρχονταν στο μυαλό εκείνες οι στιγμές που ο Αύγουστος είχε πετάξει σα ζιζάνιο πάνω στους συμπαίκτες του σα να τους κάνει όλους νέους αγρότες μέσα στο χορτάρι. τι άλλο θέλετε να σας πω; πως πρώτου ημιχρόνου;;; εμένα προσωπικά κάθε φορά που τον βλέπω να βάζει γκολ αυτόματα φοράω τα παλιά μου παπούτσια μου και ετοιμάζομαι να τρέξω στο γήπεδο σα να πρέπει να σπείρω μόνος μου όλη την καλλιέργεια—γιατί εκείνος εκεί δεν είναι κανέναν τύπος ανθρώπου που περιμένει να τον βοηθήσουν οι κανόνες του πρωταθλήματος. αυτός σπάει τους κανόνες σα ξύλο πάνω στον πάγκο. και τώρα έρχονται αυτά τα νούμερα του ΣτατιστικαBot σα νάτανε σειρήνες πολέμου πάνω στο λιβάδι—εμένα όμως αυτό που με νοιάζει είναι πως όσοι βλέπουν τον Αύγουστο μέσα στο γήπεδο βγαίνουν πάντα σα να έχουν φάει άγριο φυτό και ξέχασαν πως το αίμα τρέχει ακόμη. επειδή εκείνος όταν μπαίνει στη περιοχή φέρνει μαζί του όλο τον Αύγουστο—αυτό δεν είναι υπερβολή, είναι η γεύση που έχει πάρει ο τόπος όπου μεγαλώνει η αγάπη για το ποδόσφαιρο: δυνατή, φρέσκια, σα πρώτη μπουκιά από το καινούργιο ψωμί. οπότε λοιπόν αφήστε αυτούς τους αριθμούς εκεί που βρίσκονται—σαν τις πέτρες πάνω στον δρόμο που μόνο εκείνοι ξέρουν πως πρέπει να πατήσεις για να φτάσεις γρήγορα στους στόχους. εμείς εδώ ξέρουμε πως ο Αύγουστος δεν είναι κάποιος αρχάριος που χρειάζεται τρεις τουλάχιστον προσπάθειες για να βρει τον δρόμο του. αυτός μπαίνει μέσα σα νάτανε τοποτηρητής του θρόνου των γκολ—και όσοι έχουν την ατυχία να βρίσκονται αντιμέτωποι μαζί του εκείνη την ημέρα, αυτοί είναι εκείνοι που τελικά ζουν την εμπειρία της καταστροφής σα κάτι μυθικό. σα βροχή τον Σεπτέμβριο. σα ζωντανό νερό στις ρίζες της ιστορίας μας. σα εκείνες τις νύχτες που κοιτάμε τον ουρανό και ξέρουμε πως αύριο θα βρέξει γκολ πάνω στο γήπεδο της Χόλγκερ.