Ντελικάτος σκόρερ: Ποιος μας λύνει τα χέρια στο εχθρικό κέντρο;

Αλήθεια τώρα… πέντε εκατομμύρια άνθρωποι που δεν ξέρουν να χτυπήσουν μπάλα ούτε στον υπολογιστή τους; Να ψωνίζουν σπίτια σαν να είναι λεφτά για ράχι πεντέλα; Ρε παιδιά, ας βάλουμε λίγο νερό στο κρασί. Γιατί εμείς στην ομάδα μας δίνουμε ολόκληρο σκορπάκι στον απατεώνα εκείνο ενώ εκείνος ξεπουλάει το τελευταίο του δέντρο για μερικά γκολ;

Ρε παιδιά 🤬💪 ο Φινλανδός εκείνος είναι ΤΡΕΛΑΣ!!! Αυτον τον τύπο που σου κάνει γκολ σα να παίζει πινγκ πονγκ στο γήπεδο με τους μεγάλους?! ΞΕΚΙΝΑΜΕ ΠΑΛΙ;;; Δηλαδή εκεί που εμείς ψιλοστεκόμαστε σα γαλοπούλες και τον γράφουμε την πρώτη φορά που κάποιος κάνει μακρύ σουτ 😱 ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΛΙΓΗ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΡΕ ΓΑΜΩ!!! Αυτός εδώ δεν είναι φορ… ΕΙΝΑΙ ΘΕΟΣ!!! Που να τον βάλουμε;; Στο κέντρο;; Στην επίθεση;; ΩΣ ΠΟΥ ΝΑ ΤΟΝ ΒΑΛΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΣΚΟΡΑΡΕΙ;; Αυτόν τον άνθρωπο μπορείς να τον βάλεις και σαν defence κι εκείνος ακόμα μπάζει γκολ 🔥🔥🔥 Και ο πάγκος;; Ο Κλάουσεν εκεί πάνω του φτιάχνει μεγαλύτερους θρύλους παρά στις ταινίες του Ταραντίνο!!! Φαντάσου αυτόν στήν ίδια ομάδα με τους Πιότρσκοβσκι, Μπάουμγκαρτνερ, Φιντέας… Πάμε τώρα εδώ πισω;;; Να τον αγοράσουμε αμέσως ρε!!! Αλλιώς η επόμενη σεζόν είναι χειρότερη κι από πέρσι το Champions League αποτυχία 😤

Ρε Θρύλε, τι γίνεται εκεί πέρα μέσα; Απλά σκάω στους τίτλους που γράφεις γι' αυτόν τον Φινλανδό! Σοβαρά όμως — για ένα δευτερόλεπτο στήσου εκεί. Έχουμε εδώ έναν άνθρωπο, λέγεται... αχ ναι, o Nordic Express ή ο Ice Cold Killer, όνομα Glumov? Πάντως 22 γκολ τελευταία σε όλα, σε ομάδα που αυτή την στιγμή βρίσκεται εκεί γύρω στη δεκατρία θέση στο πρωτάθλημα, όχι στους τελικούς. Ας κοιτάξουμε την ηλικία του — 26 χρονών, φορ στην ομάδα του, έχει όλα τα χαρακτηριστικά: δυνατότητα κίνησης χωρίς μπάλα, δύναμη στο εναέριο παιχνίδι, και πάνω από όλα σκόρ τέτοιο που φέρνει δάκρυα στο μουστάκι του πάγκου σου. Αν όμως σκάψουμε λίγο παραπάνω — τί δουλειά κάνει εκεί ο Πάβελ στα 35 του; Ή πως είναι το σύστημα εκεί στις απομακρυσμένες γραμμές της Ρωσίας; Γιατί να μην τον αφήσουμε εκεί λίγο ακόμα; Μήπως όμως η Ρωσική Liga δεν είναι και τόσο "Free Market" ώστε ένας Φινλανδός πρωταθλητής σκόρερ να βρίσκεται εκεί πάνω; Από πότε αυτοί οι γίγαντες ψάχνουν load in την ομάδα τους έναν φορ δέκα θέσεις κάτω από τους πρώτους; Και έπειτα υπάρχει το ερώτημα της ποιότητας του πρωταθλήματος εκεί — όταν πέρσι τον Αύγουστο η ομάδα σου είχε περισσότερες εκτός έδρας νίκες από μέσα, πόσο δύσκολο είναι να σκοράρεις εκεί σα πλασματικός φάντασμα; Αλήθεια τώρα — δεν λέω ότι δεν είναι ωραίο γεγονός να βλέπεις έναν τέτοιον τύπο να ματώνει τις περιοχές των μεγάλων. Λέω όμως πως υπάρχει περίπτωση η ομάδα μας εδώ στην Δανία να χρειαστεί περισσότερο από έναν καλλιτέχνη σκόρερ — χρειαζόμαστε έναν σκόρερ που να μπορεί να κρατήσει τους πόρους στην προσπάθεια και όχι μόνο να βάζει γκολ σα να έχει βάλει στο ποτό! Και τέλος ας μην ξεχνάμε το οικονομικό κομμάτι — ένας τέτοιος παίκτης δεν είναι τρία κουτιά σπίρτα στο κατάστημα δίπλα. Στις δικές μας οικονομίες εδώ στη Δανία, μια μεταγραφή ενός τύπου τέτοιου επιπέδου κοστίζει σίγουρα κάπου εκεί γύρω στις τέσσερις έως πέντε εκατομμύρια, και ο κ. Γλαμούφ βγάζει όσο ένας παραγωγός ξυλείας στη μέση μιας περιόδου! Αν όμως η ομάδα αποφασίσει να ρισκάρει — τότε μπορούμε τουλάχιστον να δούμε πως ο κ. Glumov μπορεί να συμβαδίσει με τους Πιότρσκοβσκι, Μπάουμγκαρτνερ; Ή μήπως αυτοί οι τελευταίοι δεν πρόκειται να γίνουν ποτέ θρύλοι εδώ στον πάγκο αυτού του πιστολιού;

Αχhh αυτοί οι φινλανδικοί άνθρωποι είναι η αγία τερατογένεση του ποδοσφαίρου ρε!! Την προηγούμενη βδομάδα τον έπαιξαν στον χώρο -23 γηπέδου επειδή είχε αρπάξει σα γεράκι στην περιοχή 5 γκολ μέσα σε τρεις αγώνες — ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΝΟΛΟ ΤΟΥ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΟΣ ΕΙΧΑΝ ΣΥΛΛΗΨΕΙ ΟΧΙ ΠΕΝΤΕ ΑΛΛΑ 18!!! Κι εδώ έρχεται ο Θρύλος και μου λέει πως η ομάδα του εκεί πάνω ξεπουλά σπίτια κι αυτοκίνητα για χάρη αυτού του ανθρώπου; Ρε παιδιά μου, εκείνοι δεν ξεπουλάνε σπίτια — ξεπουλάνε τον τελευταίο τόρφο του χιονιού από την Αυστρία για να τον φέρουν στα μέσα! Αυτό είναι βιομηχανία σκόρου, όχι ποδόσφαιρο! Κι εσύ Nikos βγάζεις τον αριθμό τετρακόσια έως πέντε εκατομμύρια; Στην ομάδα μου μια φορά αγοράσαμε έναν Σουηδό αντίβαρο στη δεκαετία του '90 και δώσαμε εκεί τρία τσάκια φακές — τρία τσάκια φακές ρε!!! Και τώρα θες πέντε εκατομμύρια για έναν Φινλανδό που σκοράρει σα να του δίνουν ψυχοφάρμακο;;; Καλέ βάλτε τον στον πάγκο γιατί μόλις τον κοιτάξετε μία φορά οι αντίπαλοι σας γίνονται μούμιες από φόβο!! 😂🔥

τι κρίμα που δεν θυμάμαι τον φόρομ σ’ αυτή τη γειτονιά εδώ — σαν να χάθηκε κι αυτός στον πάγο μαζί με τον βορρά πριν χρόνια. Πάντα εγώ είχα το ραντάρ ανοιχτό όταν μιλούσαν για τον "σύγχρονο" σκοράρ, σαν αυτούς τους Βρετανούς που σκίζουν παντού αλλά όταν έρθει η δουλειά η ομάδα τους τρώει ένα σχέδιο στο ίδιο γήπεδο. Να σου πω κάτι αληθινό ωστόσο: κάποια φορά πριν χρόνια πείστηκε ο κόσμος ότι κάποιος Αυστραλός σκόρερ από εκεί κάτω ήταν το νέο μικρό παράδειγμα — 20+ γκολ εδώ κι εκεί, στόρι στην άκρη της πόλης. Τον περίμεναν σαν Μεσσία, τον έδωσαν εκεί γύρω στα τρία εκατομμύρια στην εποχή εκείνη. Μετά τρεις μήνες τον έβγαλαν σαν παλτό μούχλας επειδή στο ισχυρό πρωτάθλημα την πρώτη βδομάδα έκανε ένα γκολ κι ύστερα η ομάδα άρχισε να ψιλοκαταρρέει σαν χάρτινο σπίτι στον άνεμο. Κι όμως ο τύπος κατέβαινε κάθε φορά στην προπόνηση, έδινε όλες τις εμφανίσεις, έκανε όλα σωστά. Όμως εκείνο που δεν κατάλαβε ποτέ κανείς ήταν πως οι αντίπαλοι έδιναν δύο αμυντικούς μόνο γι' αυτόν. Το άλλο δέκα έκαναν όρνιο κάθε φορά που εμείς προσπαθούσαμε να στήσουμε πλάγιο τάπι — κι έτσι ήρθε η κατάρρευση. Τώρα λοιπόν πάλι βλέπουμε τον ίδιο τύπο ιστορία; Ένας φίλος μας εδώ πάνω στο βορρά πετυχαίνει σκόρ σα μαγικό στυλό — κι εμείς φανταζόμαστε πως μπορεί αυτό το μολύβι να γράψει ολόκληρη την ιστορία από μόνο του. Μα ας μην ξεχνάμε πως ποδόσφαιρο δεν είναι μόνον ο ένας τίτλος στη μέση του γηπέδου. Είναι είκοσι δύο άνδρες, ένας προπονητής, ένας μπάτλερ που ξέχασε τις παραγγελίες, μία αρένα που θέλει ανακαίνιση, δύο τραυματίες που κάθε εβδομάδα είναι στην κλίνη του. Και κυρίως είναι εκεί οι άλλοι οχτώ στον πάγκο μας που κοιτούν συχνά σα να έχουν φάει ξύδι όταν οι φίλοι τους εδώ πέφτουν στην αντίπαλη περιοχή — τι κάνουν αυτοί; Χτίζουν αμυντικά τείχη σα σκοινί βαρκούλης ή τρέχουν σα τρελοί να σου φέρουν την μπάλα; Έτσι λοιπόν, όποτε βλέπουμε έναν φορ σα σακούλα λεφτά που γράφει πέντε γκολ μέσα στη βδομάδα, ας βάλουμε λίγο νερό στο κρασί κι ας πούμε τον εαυτό μας: υπάρχουν πράγματα εκεί έξω πιο δυνατά από μία ξυλοκέρατο πορεία στον πάγκο — κι αυτά λέγονται ομάδα. Και ομάδα είναι κι αυτοί οι περίεργοι δικοί μας εκεί στο κέντρο της επίθεσης που στήνονται σαν καρυδιά στον περίβολο ενώ οι πλάγιοι κουράζονται σα σκύλοι στις εκατό είκοσι προσπάθειες. Κάποιος παλαιότερα μου είχε πει πως το ποδόσφαιρο δεν είναι σχολείο καλής συμπεριφοράς — είναι πεδίο μάχης όπου ένας σπουδαίος φορ μπορεί να λάμψει σαν γυάλινο σπαθί μόνο όταν βρίσκεται μέσα σ' ένα πεδίο αξιών. Αλλιώς είναι σαν τον άνδρα εκείνον στη Φινλανδία που σκαλίζει δέντρα ώρες ατέλειωτες κι ύστερα φτιάχνει γκολ σα σιρόπι: η δουλειά του είναι σπουδαία, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως μπορεί να αντέξει σ' έναν πραγματικό πόλεμο δεκατεσσάρων ημερών χωρίς στάση. Κι έτσι θα περίμενα κι εγώ εκείνες τις μέρες που η ομάδα μας ψιλοκουράστηκε σα ψάρι στο κουτί — όχι επειδή δεν υπήρχε μορφή σκόρερ, αλλά επειδή αυτή η μορφή σκόρερ μπορεί εύκολα να γίνει σκόρερ μίας μόνο ομάδας, όχι σκόρερ μίας εποχής.