Ρούνε, φώναξε τον νέο σέντερ φορ σου πριν τελειώσει η αγορά!

Άιντε βρε βλαχαδάκια μου, τι είναι αυτό ο Γκουστάβ Σάβνταλ; Να σας τον φωνάξουμε σπίτι σαν ζητιάνοι από την Πορτογαλλία; Τον ξέρουμε αυτόν τον θρύλο όσο τον τόσο — δαχτυλίδι στον αντίχειρα έχει από τις φορές που έβαζε γκολ στα τσίκιρικα στις αναμνήσεις σας.

ΡΕ ΡΕ ΡΕ!!! ΤΙ ΛΕΣ ΕΣΥ ΠΑΠΟΥΣ;;; ΤΟΝ ΣΑΒΝΤΑΛ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙ ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΧΕΙΡΑ ΤΟΝ ΞΕΡΟΥΜΕ;;; ΑΛΛΟΙΟ ΑΝΘΡΩΠΕ!!! ΑΚΟΥΣΕ ΜΕ ΛΙΓΟ!!! ΠΑΜΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΣΤΑ ΤΕΛΗ ΤΟΥ ΠΟΙΡΙΝΓΚΕ ΠΑΙΖΕΙ ΣΑΝ ΛΑΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ BOX!!! 🔥 ΠΩΣ ΝΑ ΜΗΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΥΤΟΝ ΕΔΩ ΡΕ; Ο ΝΙΛΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΣΗΚΩΣΕΙ ΤΟΝ ΣΥΛΛΟΓΟ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΧΕΙΣ ΠΕΙ ΠΩΣ ΝΑ ΤΡΕΞΕΙ; Ο ΜΑΛΟΥΝΤΑΝΗΣ ΣΥΝΗΘΙΣΕΝΑ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΝΑ ΣΚΟΥΝΕΙ; ΑΝ ΕΡΘΕΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΤΡΟΜΟΣ ΕΔΩ, ΘΑ ΤΟΥ ΔΩΣΟΥΜΕ ΝΟΥΜΕΡΟ 9 ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ!!! ΤΟΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΓΙΑΤΙ ΟΤΑΝ ΠΕΦΤΕΙ ΤΟΥΒΛΑ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΔΕΝ ΤΡΕΜΕΙ, ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΠΕΙΝΑΣΕΙΣ — ΣΚΑΕΙ ΣΑΝ ΜΠΑΛΟΝΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΜΥΝΤΙΚΟΥΣ!!! 💪🔴 ΚΑΙ ΜΗΝ ΛΕΣ "ΤΙ ΛΕΝΕ ΟΙ ΑΛΛΟΙ"; ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΛΕΝΕ ΝΑ ΞΕΦΥΛΛΙΣΟΥΜΕ ΤΑ ΠΡΟΦΙΛ ΤΩΝ ΥΠΟΛΟΙΠΩΝ ΓΙΑΤΙ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΘΑ ΠΕΙΝΑΣΟΥΜΕ ΑΚΟΜΑ!!! ΑΝ ΔΕΝ ΤΟΝ ΦΕΡΟΥΜΕ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙ ΣΤΙΣ ΕΞΟΔΟΥΣ, ΘΑ ΠΕΙΝΑΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΙΟΥΝΙΟ!!! ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΟΛΓΚΕΡ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ!!!

Πω πω πω, τι γίνεται εκεί πέρα στους καλλιτέχνες; Κάποιος ξύπνησε πριν κλείσει ο δρόμος του Ιανουαρίου και αποφάσισε να βάλει μπουρλότο στις συζητήσεις; Για τον Γκουστάβ Σάβνταλ μιλάμε τώρα; Ακούστε, δεν λέω ότι περιμένουμε το Μεσσία που θα λύσει όλα τα προβλήματά μας τώστρα με το ένα του χέρι — αλλά όταν ο άνθρωπος κάνει λόγο ότι θέλει να γλιτώσει από ένα περιβάλλον που υπολείπεται σαφώς μιας πραγματικής πρόκλησης, αυτό είναι κάτι που πρέπει να το κοιτάξουμε κατάματα. Το Ποίρινγκε έχει κάνει τεράστια άλματα στην τελευταία τριετία, αλλά στο τμήμα των στόχων φαίνεται σαν να έχουν ξεχάσει ότι υπάρχει δεύτερη γραμμή. Ο Σάβνταλ δεν είναι κάποιος που παίζει για να του βγάζουν φωτογραφίες — είναι ένας τύπος που όταν βρεθεί ανάμεσα στους αμυντικούς σηκώνεται σαν ελεύθερη ζώνη αέρα σε κλειστό χώρο. Το έκανα κι εγώ χτες το βράδυ στο τοπικό μου γήπεδο: φαντάσου έναν φάουλ indirect στη σέντρα, όπου κανείς δεν μπορεί να σου πει ποιος πρέπει να πιάσει την μπάλα. Αυτός είναι ο ρόλος εκεί — όχι να τρέχεις σαν ιππόδρομος, αλλά να ξέρεις πότε να μένεις στάσιμο σαν γκράφιτι πάνω στον τοίχο. Τώρα, η λογική λέει ότι η Χόλγκερ έχει κάποιο δίκιο. Γιατί να μπει στο στόχαστρο κάποιου δεκαοκτάχρονου όταν υπάρχουν ετοιμόρροπες μεταγραφές σέντερ φορ στην Πριμέρα; Μα γιατί οι περισσότεροι από αυτούς έχουν σηκώσει το αυτί τους μόνο όταν ακούνε τη λέξη "Μάντριντ". Αν υπάρχει κάτι που γνωρίζουμε εδώ, είναι ότι το κέντρο δεν είναι parking αμάξων — είναι ένας σκληρός αγωνιστικός χώρος όπου χρειάζεται φυσική παρουσία σαν τείχος γύρω από έναν πύργο. Και ο Σάβνταλ έχει όλα αυτά τα χαρακτηριστικά: δύναμη στους αέρας, κεφάλι πάνω από όλους, και πάνω απ' όλα ψυχολογία παιχνιδιού που δεν λυγίζει ακόμα και όταν τον πιέζουν σαν ζαχαρένιο ντόμινο. Ακόμα κι αν τα οικονομικά είναι λεπτομέρεια, ας μην ξεχνάμε ότι στις ομάδες που θέλουν να μεγαλουργήσουν τον Ιανουάριο συχνά δεν υπάρχει χρόνος για αναζητήσεις ιδιοφυΐας. Βρήκες έναν παίκτη που θέλει δράση τώρα, όχι όταν κάποιος άλλος αποφασίσει να ανοίξει το πορτοφόλι του τον επόμενο Μάρτιο. Και κυρίως: ας μην πέσουμε στην παγίδα του ότι ζητάμε τον ιδανικό σέντερ φορ — ζητάμε έναν παίκτη που βγαίνει από τον ίδιο χώρο δράσης όπου περιμένουμε ότι θα λύσει προβλήματα αμέσως, όχι όταν περάσει ένας χρόνος προσαρμογής. Έτσι κι αλλιώς, όσο δεν έχουμε κάτι σίγουρο στον ορίζοντα, όσο συνεχίζουμε να βλέπουμε τον Νιλς σαν μονόλογο επί σκηνής, τόσο πιο πολύ χρειαζόμαστε έναν συμπαίκτη δίπλα του που ξέρει πως η περιοχή δεν είναι μέρος επίδειξης φωτογραφιών — είναι εργοστάσιο αποτελεσμάτων. Και σε αυτήν την περίπτωση, ο Σάβνταλ δεν είναι μόνον ένας στόχος — είναι μια κίνηση που μπορεί να αλλάξει τους όρους του παιχνιδιού πριν ακόμα ξεκινήσει η άνοιξη.

Πω... τώρα κι εγώ σκίζω το κουβάρι μόνο και μόνο για να δω τι περιμένει κανείς ν' ανοίξει το στόμα του στονJanuary. Μακάρι το Ποίρινγκε να μην βγάλει πάλι μπουκιά ξαφνικά—αλλιώς τα λέμε τον Απρίλιο πως ο Γκουστάβ Σάβνταλ ήταν το τελευταίο πιάτο τους πριν κλείσουν την κουζίνα. Εμένα πάντως μου λέει κάτι πως όταν ένας 21άρης σηκώνει το αυτί του στη Λουζιτανία και ζητάει άλλο γήπεδο, σίγουρα δεν είναι εκείνος που θα ανησυχήσει για τ' όνομα "Ρεάλ" πάνω στην φανέλα του. Ακούστε όμως κι αυτό: εδώ πέρυσι μέσα στον Ιανουάριο προσπάθησαν να φέρουν τον Κουτσίνου από την Πόρτο και στο τέλος βγήκε πως είχε ήδη ψήφους για Πόρτο και Λισαβόνα μαζί σαν εκλογικός κατάλογος μπουφέ. Δηλαδή, το θέμα δεν είναι μόνο "θέλει έξοδο", αλλά θέλει έξοδο που να του δώσει χρόνο αγώνα—αυτό σημαίνει όχι μόνο οικονομικά, αλλά και χρόνος στον αγωνιστικό χώρο ώστε να αποδείξει πως δεν είναι μόνον ένα σωρό μαλλιά πάνω σ' ένα κεφάλι. Πέρυσι τον Φεβρουάριο ξαναμύνθηκα στον αγώνα της Χόλγκερ στη Γένουα όταν στο 75' έκανε την εμφάνισή του ο Τζόρτζ Σίμσον στις θέσεις του κέντρου—και τότε όλοι φώναζαν πως "φτάνει ο Νιλς μόνος του". Μετά από δέκα λεπτά όμως η ομάδα άλλαξε τρύπημα μέσα στην περιοχή λόγω της παρουσίας αυτού του Άγγλου που είχε περισσότερο ντέρτια παρά πλάτη. Ο Σάβνταλ έχει τόσο ντέρτια όσο όλη η σύνθεση μιας ομάδας χωριού από την Μεσσηνία μαζί. Αν φύγει όμως το υποθήκη του οικοπέδου του οικογενειακού του σπιτιού στη Λίνκεπινγκ, τότε εκεί μιλάμε για κόντρα στους κανόνες του παιχνιδιού—κι εκεί δεν χωράνε τραγούδια.

ΡΕ ΡΕ ΡΕ ΤΙ ΚΑΝΕΤΕ ΡΕ!!! ΠΟΙΟΝ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΦΩΝΑΞΕΤΕ ΑΛΛΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΑΒΝΤΑΛ;;; ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΑ ΠΟΛΛΑ ΣΑΣ ΛΕΩ ΕΓΩ ΠΩΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΠΡΑΓΜΑ ΑΠΟ ΝΑ ΦΕΡΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΠΑΙΚΤΗ ΠΟΥ ΘΑ ΣΤΕΚΕΙ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΩΣΕΙ ΝΑ ΤΟΥ ΛΕΣ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΓΙΑ ΠΕΡΙΠΑΤΟ!!! 💪🔴 ΤΙ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΛΕΤΕ ΡΕ;;; ΟΤΑΝ Η ΜΠΑΛΑ ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΙΛΣ ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΣΕΝΤΕΡ BACK, ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΤΗΝ ΠΙΑΣΕΙ;;; ΑΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ Ή ΣΤΟ ΚΕΝΟ;;; ΠΩΣ ΘΑ ΣΩΣΕΙ ΤΟΝ ΑΕΡΑ Ο ΝΙΛΣ ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΝΑΝ ΠΑΙΚΤΗ ΠΟΥ ΝΑ ΜΑΣ ΣΚΕΠΑΣΕΙ ΤΑ ΠΙΣΩ;;; Ο ΣΑΒΝΤΑΛ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟΝ ΑΕΡΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΝΑΕΙ!!! ΕΓΩ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΙΛΑΩ ΓΙΑ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ, ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΙΛΑΩ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΜΑΣ ΠΟΥ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΟΝ ΝΙΛΣ ΝΑ ΣΕΥΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΣΑΝ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ!!! ΑΝ ΔΕΝ ΦΕΡΘΕΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΤΡΟΜΟΣ, ΠΩΣ ΝΑ ΠΕΙΝΑΣΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟΝ ΙΟΥΝΙΟ;;; ΚΑΙ ΜΗΝ ΑΚΟΥΣΕΤΕ ΤΟΥΣ ΑΝΑΛΥΤΕΣ ΠΟΥ ΣΑΣ ΛΕΝΕ "ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΙΔΑΝΙΚΟΣ ΧΡΟΝΟΣ"!!! ΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ;;; ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ ΧΡΟΝΙΑ;;; ΤΟΝ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟ ΘΕΛΟΥΜΕ ΣΑΒΝΤΑΛ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΣΑΒΝΤΑΛ!!! ΑΝ ΔΕΝ ΓΙΝΕΙ ΑΥΤΟ, ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΟΡΑΜΕ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΣΤΗΝ ΕΞΕΔΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΦΩΝΑΞΟΥΜΕ!!!

Τί έχουμε εδώ λοιπόν, συμμάχοι; Κάποιοι θέλουνε να βγάλουνε τσίχλα από την Ποίρινγκε στο τέλος Ιανουαρίου σαν κλειδαράς τρύπημα — αλλιώς αυτό; Ακούστε με τώρα: Όταν ένας 21άρης βγάζει το αυτί του στο Ποίρινγκε και ζητάει άλλο γήπεδο, αυτό δε σημαίνει ότι περιμένει τρία χρόνια για δράση. Σημαίνει ότι θέλει δράση σήμερα, εδώ, όχι όταν κάποιος άλλος αποφασίσει ότι ήρθε η ώρα του Μαΐου. Κι εμείς εδώ μιλάμε για Ιανουάριο — τον πιο αγχώδη μήνα της χρονιάς, όπου οι ομάδες δεν έχουν πια πολλές κινήσεις παρά μόνο τις εκείνες που έχουν βγει από ψύχραιμες αποφάσεις στις αρχές της αγοράς. Κοιτάξτε όμως την άλλη πλευρά του νομίσματος: Ο Σάβνταλ είναι ωραίος παίκτης, έχει όγκο στο χώρο, κάνει γκολ στα τσίκιρικα του πρωταθλήματος — αλλά ποιος εγγυάται ότι αυτός ο τύπος μπορεί να βγει μέσα από μία περιοχή όπου ο Ολυμπιακός, η ΑΕΚ κι η ΠΑΟΚ τρίβουνε τα χέρια τους σαν γουρούνια γύρω από έναν κάδο; Δεν είμαστε εμείς οι μόνοι που χρειάζονται σέντερ φορ σήμερα — είναι όλες οι ομάδες της Ευρώπης. Και οι περισσότερες έχουν περισσότερο οικονομικό χώρο από εμάς, όχι μόνο επειδή λένε "Ρεάλ Μαδρίτης" ή "Μπάγερν", αλλά επειδή έχουν ξέρουν πως ο αγώνας δεν κερδίζεται μόνο με κεφάλι αλλά με χρόνο αγώνα. Και μην μου πείτε πως ο Γκουστάβ δεν φοβάται κανέναν στην Ευρώπη. Φοβάται ότι η ομάδα του θα πάρει λεφτά τώρα και μετά να βρεθεί πίσω από τον τίτλο — κάτι που έχει συμβεί περισσότερες φορές από όσες θυμάται η ιστορία του σουηδικού πρωταθλήματος. Τέλος, ας μην ξεχνάμε πως η φήμη ενός παίκτη συχνά κάνει δέκα βήματα πριν από την πραγματικότητα. Τον βλέπουν όλοι σαν έναν τεράστιο υπολογιστή γκολ στο κέντρο — αλλά στο πρώτο σοβαρό κέντρο της χρονιάς, εκείνος που ο κόσμος βλέπει σαν λύση μπορεί να αποδειχθεί η επόμενη σκόνη στην ντουλάπα των μεταγραφών.

Πω ω ω... τι λέτε εσείς πάλι αυτά τώρα; Παίζουμε αυτοί το παιχνίδι με τα μπουκιά στις μεταγραφές σαν να είναι γιορτές στην Άγια Σοφία, ενώ οι άλλοι τρώνε το ψωμί μας χωρίς μάσημα! Ρε ΠΑΠΟΥΣ, λες ότι δεν τον ξέρουμε τον Γκουστάβ; Μα τον βλέπουμε κάθε φορά που βάζει γκολ σαν εκείνον τον Σταυρόπουλο στις αναμνήσεις σας — αλλά αυτό ήταν τότε, ρε φίλε! Τώρα μιλάμε για έναν τύπο που στα τελευταία του χρόνια στο Ποίρινγκε έπαιζε σαν βασιλιάς μέσα στο κουτί επειδή εκείνοι είχαν μισό επιθετικό και τρεις αμυντικούς σαν τους πιθήκους από το ζου. Να δούμε τώρα πώς θα συμπεριφερθεί όταν πέσει πάνω στον Βαγιανό ή στον Φακουντέζ τον Αργεντινό σέντερ μπακ της Σούπερ Λίγκας, αλλιώς τι είδους άνδρας είναι; Κι εσύ ΠΑΟΚ_Fatsa, μιλάς σαν εκείνος ο φίλος που βλέπει την ομάδα του σαν εθνική ομάδα της Σουηδίας! Όλοι αυτοί οι αναλυτές ξεχνούν ένα πράγμα: οι Σουηδοί παίκτες όταν φεύγουν από την χώρα τους γίνονται απολύτως ασήμαντοι μέσα σε μία περίοδο. Μην με πεις πως ένας εικοσάχρονος ξέρει τι σημαίνει αγώνες Champions League μέχρις ότου βρεθεί ανάμεσα στους ισπανούς επιθετικούς που ξέρουν όχι μόνο πώς να σκοτώνουν τους γκολκίπερ αλλά και πώς να κόβουν τα χέρια των συμπαικτών τους στο πέναλτι! Κι εμένα πάλι τι με νοιάζει εγώ που βλέπω βόλτες; Την Ίντερ έχουμε δει χρόνια να βγάζει αυτούς τους θρύλους της Νορβηγίας και της Δανίας; Τον τελευταίο σέντερ φορ που φώναξαν στη Μιλάνο είχε τόσο ψυχή όσο και ένας γλάρος στην ξηρά. Αλλά εσείς εδώ φωνάζετε σαν να πρόκειται για μάχη στον Πελοπίδα! Ρε παιδιά, ο κόσμος αλλάζει — εκείνοι κάνουν δικές τους κινήσεις και εμείς εδώ κάθονται σαν τον Σίντλερ στο γήπεδο περιμένοντας τον Μεσσία! Και περίμενε λίγο, ΚΑΤΕΝΑΤΣΙΟ_FC, εσύ βγάζεις αριθμούς τώρα; Ποιον αριθμό θες να δώσεις στον Γκουστάβ; Το 9; Μα σήμερα ακόμη και οι αναπληρωματικοί κάνουν γκολ σαν πρωταθλητές επειδή οι ομάδες έχουν μόλις δέκα πρωταθλητές μέσα στις δύο δεκάδες! Αν φέρουμε έναν παίκτη που έκανε 12 γκολ στο πρωτάθλημα της Σουηδίας για μέρες, μη μου πεις πως είναι κάποιος υπόσχος φετινός πρωταθλητής — εδώ μέσα είμαστε ένας σύλλογος που αγωνίζεται για την επιβίωση στις γερμανικές δομές, όχι στις σουηδικές γιορτές! Γιατί λοιπόν η φωνή σας είναι τόσο δυνατή; Γιατί στις ομάδες που έχουν βγάλει πραγματικούς στόχους δεν αφήνουν την τύχη να γράφει τις αποφάσεις — έχουν managers που ξέρουν πως ο Ιανουάριος είναι για αυτές τις κινήσεις, όχι για αυτοσχεδιασμούς! Μα εσείς εδώ φαίνεται πως περιμένετε τον Γκουστάβ σαν τον Χριστό στη Μεγάλη Παρασκευή — έτοιμοι να σηκώσουν σημαίες όταν ακόμα δεν έχει καν φτάσει! Και τέλος ας πούμε κι αυτό: Τι γίνεται όταν ο Νιλς πέσει τραυματισμένος τον επόμενο μήνα; Αυτός ο Σάβνταλ τότε που θα κάνει; Θα πιάσει την θέση σαν χούφτα αλεύρι πάνω στη σβούρα; Ή μήπως εμείς θα πρέπει να φέρουμε άλλον έναν καλλιτέχνη από εκεί που βρήκαμε τον Σίμσον εκείνο τον Φεβρουάριο; Δεν είναι θέμα τυχαιότητας — είναι θέμα πραγματικής παρουσίας. Και μέχρις ότου κάποιος δεν μου δείξει έναν σύλλογο που έφτασε μέχρι εκεί επειδή αποφάσισε να πιστέψει σε έναν εικοσάχρονο σουηδό την τελευταία στιγμή, εγώ θα συνεχίσω να λέω: "περάστε μου το κουβάρι μιας άλλης συζήτησης!" Γιατί εκείνοι οι σοβαρές ομάδες όταν χρειάζονται έναν σέντερ φορ δεν ανοίγουν το Facebook ψάχνοντας φωτογραφίες! Ανοίγουν τις δικές τους σημειώσεις και φωνάζουν αυτόν που ξέρουν πως μπορεί να σηκώσει τον τίτλο — όχι εκείνον που έκανε δύο γκολ στις 3 Νοεμβρίου!

Μα τι μπέρδεμα μου φτιάχνετε εδώ πάνω σαν να διαβάζω ψεύτικα δημοσιεύματα για αγορά γκολ;;; Την προηγούμενη εβδομάδα όταν πήγα την Κυριακή στην πόλη είδα τον Γκουστάβ στο νέο αυτούσιο βίντεο της Ποίρινγκε όπου έκανε γκολ στο τελευταίο δευτερόλεπτο απέναντι στην Έλφσμποργκ — εκείνος στάθηκε σαν στήλη μέσα στη σέντρα σαν κάποιος ξυπόλυτος γίγαντας στο κέντρο ενός χωριού όπου όλοι τρέχουν σαν τρελοί! Αλλά το μεγάλο ερώτημα που κανείς δεν σηκώνει όσο πρέπει είναι αυτό εδώ: Τι γίνεται όταν η μπάλα έρχεται από οποιαδήποτε πλευρά στο κέντρο και τον βρίσκει εκείνος; Σηκώνει το χέρι σαν κάποιος που μόλις είδε το αγαπημένο του ποτό να πέφτει κάτω;;; Ή αφήνει τους άλλους σέντερ μπακ να τρέχουν σαν σκοτωμένοι της αβγοθήκης;;; Και μην αρχίσετε πάλι με τις ψιλολογίες "δεν είναι ο ιδανικός χρόνος" — ο Ιανουάριος είναι σαν την πρώτη γραμμή του στρατού: είτε δείχνεις τι έχεις είτε σκάβεις και περιμένεις τον επόμενο πόλεμο. Ο Γκουστάβ εκεί πέρα μπορεί να είναι ο μόνος που αυτή τη στιγμή βγάζει την ομάδα του απο μερικές σκληρές άμυνες που σκίζουν αβγά στις περιφέρειες — αλλά στο πρώτο μεγάλο ματς όπου ένας γιγάντιος αμυντικός σου τον σπρώχνει σαν σακούλα αλεύρου, τότε εκείνος εμείς θ' αργήσουμε να πούμε "ωχ ρε" 😂 Κι εσύ PAOK_Fatsa, όποιος βγάλεις γλώσσα σε δεύτερους ρόλους μιλάς σαν εκείνον που κράταγε την κλούβα στους ελαιώνες του Πηλίου — αφήστε τον τύπο να βγάλει έναν αγώνα χωρίς τσάμπα λόγια. Γιατί εδώ στο φόρουμ φωνάζουμε σαν να υπάρχει μόνιμος αγώνας Champions League εκτός έδρας κάθε Κυριακή, ενώ εκείνοι στη Σουηδία λένε πως ο Γκουστάβ είναι ο μοναδικός επιθετικός που κάνει τους φιλάθλους του Ποίρινγκε να ξεχνούν ότι υπάρχουν ομάδες εκτός γηπέδου!

Ακούστε ρε παιδιά, εσείς όσοι βγάζετε δάκρυα στον Γκουστάβ σαν να μην υπάρχει αύριο — να σας πω κάτι που δε λέω συχνά: συμφωνώ μαζί σας πως ο Σάβνταλ είναι μία λύση που βλέπω παντού γύρω μου, ακόμα και όταν κάνω τάπες στο γήπεδο των Λιμνών την Κυριακή πρωί. Παίρνω τον ίδιο δρόμο κάθε φορά που πηγαίνω στη δουλειά μου στη βιομηχανία εδώ στην Καβάλα, κι εκεί υπάρχουν αυτά τα τεράστια δοχεία σιδήρου που βάζουν οι γέροι στον αέρα σαν αυτόχθονες ναοί. Κάθε φορά που περνάω εκεί, φαντάζομαι τον Γκουστάβ ανάμεσα στους αμυντικούς σαν αυτά τα δοχεία — στέκει εκεί, προσέχει κάθε κίνηση, και όταν πρέπει, χτυπάει χωρίς δεύτερη σκέψη. Αυτός είναι ο τύπος που λείπει από τη Χόλγκερ όχι μόνο για τις φυσικές του ικανότητες, αλλά επειδή όταν η μπάλα πετάγεται στο κέντρο ξέρεις ότι εκείνος είναι ο τελευταίος που θα την αφήσει να περάσει. Τώρα βέβαια, μην πάτε να μου πείτε ότι εγώ βγάζω λεφτά από τον Σουηδό — γιατί άλλη μία φορά οι αναλυτές σας έχουν δίκιο όταν λένε πως ο Ιανουάριος είναι σκληρός. Αν ο Γκουστάβ φύγει χωρίς αγώνα δράσης μέχρι τον Απρίλιο, τότε εμείς εδώ θα συνεχίσουμε να βλέπουμε τον Νιλς σαν κάποιον που αγωνίζεται μόνος του στην περιοχή — ενώ γύρω του όλα είναι αχυρώνας. Αυτοί οι γεροδεμένοι σουηδοί με το ντέρτι τους είναι ωραίοι για βίντεο γκολ, αλλά όταν βρεθούν ανάμεσα στους πραγματικούς τίτλους, τότε εκεί αρχίζει η διαφορετική ιστορία. Και εγώ προσωπικά δεν πρόκειται να παρασυρθώ να φωνάζω "Θεέ μου!" μέχρι να δω έναν αγώνα όπου αυτός ο τύπος λυγίσει τους αντιπάλους σαν φύλλα χαρτιού. Μέχρι τότε, κρατάω την αμφιβολία μου — όμως λατρεύω το γεγονός ότι τουλάχιστον κάποιος σκέφτηκε να κάνει αυτή την κίνηση. Πάντως, στο τέλος Ιανουαρίου είτε έχουμε τον Γκουστάβ είτε όχι, εγώ θα συνεχίσω να οδηγώ δίπλα από αυτά τα δοχεία σιδήρου και να τους κοιτάζω σαν σύμβολο μιας ομάδας που ποτέ δε μας έβγαλε πρωταθλητές. Αυτός είναι ο σκληρός κόσμος εδώ γύρω — εκείνοι έχουν τελειώσει με τους τυφλόεραστές, κι εμείς ακόμα περιμένουμε τον επόμενο Μεσσία.

πω σεις οι γαμψονύχτεροι αυτοί τώρα τι κάνετε εκεί πάνω σαν τις γάτες στον τοίχο;;; εμένα ας μου πείτε: όταν πριν τρία χρόνια η Χόλγκερ έκανε ότι τραγουδάει "σύντομα ο Σκούλασον τρέχει στην Μπάγερν" και μετά βρήκανε τον άλλο τυπά που τους πέταξε για έναν εύθραυστο λίβανο, δεν σας έκανε κλικ μέσα στο μυαλό ότι εκείνοι εκεί πάνω παιδεύονται σαν τις γαρίδες στη σούπα;;; κάτι μου λέει πως ο Γκουστάβ ο Σάβνταλ μπορεί να είναι σπουδαίος μπαμπάς για μια ομάδα χωριού στη Σουηδία, αλλά εδώ στη Χόλγκερ όταν ο αγώνας γίνεται σοβαρός τότε εκείνος που ψήνει τους γύπους πάνω στον τίτλο δεν είναι κάποιος που έπαιζε σαν γίγαντας στο τελευταίο δευτερόλεπτο στον αγώνα με την Έλφσμποργκ — είναι αυτός που έχει ξεδιαλύνει τους μπακάληδες της Ντόρτμουντ μέσα στο Champions League σαν να τρώει ψωμί με γαλούζα! και μη μου πείτε τώρα πως δεν υπάρχει διαφορές στις ομάδες — εκείνοι εκεί έχουν δικούς τους ιεροκήρυκες που ξέρουν πως όταν φωνάζεις "Μεσίτα!" τότε ο κόσμος πρέπει να τρέξει αλλιώς χάνεσαι μέσα στους αγώνες. Στο τέλος Ιανουαρίου ή βγάζουμε τον Γκουστάβ σαν τον πρώτο τυρόπιτα του γάμου είτε βγάζουμε έναν άλλον που κανείς δε θυμάται πώς λέγεται — μα μέχρι τότε η ζωή περνάει σαν τον νερό στις τρύπες της γέφυρας. τον Ιανουάριο εμείς εδώ κάνουμε παράδοση σαν τις γιαγιάδες μας στα Χριστούγεννα — βγάζουμε κάτι φρέσκο ή σβήνουμε το φως!