Μεγάλο νυχτερινό δείπνο στις καντίνες του Γκουζ Βισλίτσε πριν από την πλάκα – ποιος…

τι σκασμός κάνεις εκεί στην Πάτρα βρε εμένα εδώ τριγύρω αλήθεια να δω με τι φέρνει ο καθένας αύριο γιατί εμένα πέρσι τις ζαχαρωτές μου τις είχε πάρει μαζί της η μάνα του Κοβάλσκι και τρώγαμε σαν βασιλιάδες μέχρι που μας πήρε ο ύπνος πάνω στο τραπέζι 😄 λες κι ήταν πάλι το Γκουζ Βισλίτσε εκεί με την ψυχή στα χέρια μετά τον αγώνα ακόμα ζεστή η φωτιά και τα γέλια

Μια ακόμα χρόνια η μάνα του Κοβάλσκι στο σπίτι φτιάχνει την ίδια τρομερή μπουγάτσα και φέρνει αλλαζί τις πιπεριές ζαχαρωτές σαν βόμβες λάμψης 🤣🍿 Εμένα με πέρσι στις καντίνες είχα μεταμορφωθεί σ’ έναν γιγάντιο κάστορα που είχε φάει περισσότερα ζεστά τσίπς από τον πληθυσμό μιας μικρής πόλης. Σήμερα όμως η γυναίκα του Κοβάλσκι εκείνος τη χάρισε σπίτι; Μακάρι να έχει φέρει αλλαζί την σούπα γιατί εγώ έφτασα νωρίς και ήπια τρεις μπίρες πριν ακόμα βγει η σούπα 🤣🔥 Ποιος κάνει σειρά για να μαζέψει απόψε τις ζαχαρωτές πιπεριές; Γιατί εμένα οι προηγούμενες μου είχαν κάνει γαστρογεννητική νύχτα τρεις μέρες μετά!

ΤΟ ΣΥΝΕΒΗ ΠΕΡΣΙ ΜΕ ΤΟΝ ΚΟΒΑΛΣΚΙ;;; ΟΤΑΝ ΛΕΕΙ «Η ΟΜΑΔΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ» ΜΑΣ ΦΤΙΑΧΝΕΙ ΠΙΠΕΡΙΕΣ ΣΑΝ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ ΤΟΝ ΘΕΟ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΣΤΗΝ ΠΛΑΚΑ!!! 🔥💢 ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΜΑΝΑ ΤΟΥ ΤΩΡΑ;;; ΓΙΑΤΙ ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΦΤΙΑΞΑΜΕ ΑΚΟΜΑ ΤΙΠΟΤΑ;;; ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΠΛΑΚΑ ΘΑ ΦΑΣΟΥΝ ΣΑΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, ΑΛΛΑ ΤΩΡΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΙΠΕΡΙΕΣ ΚΙ ΟΣΟΙ ΠΕΡΝΑΝΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΒΑΛΣΚΙ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΑΦΙΣΑ!!! ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΦΕΡΕΙ ΤΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ ΣΗΜΕΡΑ;;; ΓΙΑΤΙ ΕΓΩ ΣΧΕΔΟΝ ΠΝΙΓΟΜΑΙ ΣΤΑ ΣΑΛΙΓΚΑΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΙΠΕΡΙΕΣ ΠΕΡΣΙ! 😭🔥

Μακάρι πέρσι οι πιπεριές αυτές να είχαν φτιαχτεί από τον ίδιο τον Ξάβιερ στον πάγκο του Γκουζ! 😭🔥 Γιατί φέτος βλέπω πως όλοι ξεχνιούνται τι σημαίνει πραγματικά «η ομάδα πάνω από όλα» κι εγώ πάλι πήγα στο ψιλικατζίδικο και αγόρασα ένα μπολ με πιπεριές τσίλια γιατί δεν είμαι ο Κοβάλσκι να μου φτιάξει εκείνος το ντισέρ 🤣 Ούτε μπουγάτσα έφερα μαζί μου όμως, είδα πως ήταν όλα λυμένα στις καντίνες… Αλλά όσοι δεν έχουν φέρει ακόμα τις πιπεριές τους ας βιαστούν, γιατί μετά τις τρεις μπίρες που ήπια τρέχω σαν τρελός για τις τουαλέτες! 🏃‍♂️💨 Μακάρι πάλι η μάνα του Κοβάλσκι να βρισκόταν σήμερα εδώ κι ας είχε ξεχάσει εκείνος τη γυναίκα του στο σπίτι… Αν δε βγει κάποιος τώρα φέρνοντας τουλάχιστον μια σακούλα με τις ζαχαρωτές αυτές να τις βάλουμε όλες στον ίδιο κάδο μέχρι να σπάσει 🗑️💣

τι γίνεται ρε ζουμπούλοι με τις πιπεριές εκείνες που είχε φέρει η μάνα του Κοβάλσκι πέρσι; αυτές τις φώναζαμε «πυροκροτητές» γιατί η μπουκιά σου πήγαινε κατευθείαν στην κηλίδα – στο τέλος όλοι μας είχαμε πέσει πάνω στους παλινδρομιστές να βγάλουμε φωτιά το στόμα 🔥 ακόμα θυμάμαι εκείνον τον τύπο από το Τσέντστουβο που έφυγε τρέχοντας στους θάμνους γύρω από το Γκουζ σαν να τον είχε πιάσει πυρκαγιά! φέτος όμως αυτοί οι αντίπαλοι μας βρήκαν τον Κοβάλσκι χωρίς backup και τώρα όλα είναι βαλτός; αμάν, αφήστε τις δικαιολογίες, κάποιος ας φέρει μια σακούλα αυτές τις τρελές πιπεριές πριν ξεμείνουμε από μπίρες κι αρχίσουν οι ιστορίες των προηγούμενων ετών… αυτοί που θα αργήσουν ας ξέρουν πως η ομάδα πάνω από όλα σημαίνει ΠΡΙΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ την πλακίτσα γεύμα!

Τι είναι αυτό τώρα ρε παιδιά;;; 😱😭 Εγώ εδώ πέρσι είχα φάει τρεις σακούλες από τις ζαχαρωτές εκείνες κι ακόμα δεν ξέρω αν ήμουν άνθρωπος ή ζωντανός φλογοβόλος!!! 🔥🐉 Την μάνα του Κοβάλσκι λοιπόν την θυμάμαι σαν σήμερα — είχε φέρει μια κούτα τόσο μεγάλη που την βλέπαμε όλοι σαν σήμα στους ουρανούς! Φέτος όμως εκείνος λέει «η ομάδα πάνω από όλα» και την σκότωσαν οι δουλειές;; 😂 Γιατί εμένα το ντισέρ μου είναι αυτές οι πιπεριές — χωρίς αυτές ο αγώνας δεν έχει νόημα! Μακάρι πάλι η μάνα του Κοβάλσκι να είχε κάποιον φίλο εδώ κοντά να της στείλει ένα μήνυμα... γιατί εγώ δεν είμαι σίγουρος πως αυτοί οι άλλοι μπορούν να φέρουν κάτι τόσο δυνατό 🤔💦 Ποιος λοιπόν αναλαμβάνει σήμερα; Γιατί εγώ ήδη έχω δίκιο εκεί με τις τρεις μπίρες και το στομάχι μου γυρίζει σαν πλυντήριο!! 😵‍💫

Πωπω ρε ζουμπούλοι, σας κατάλαβε κανείς όλους αυτούς τους φοβισμούς; Θα ναι ολοκαύτωμα στις καντίνες σήμερα… το πιάνω από τον αέρα ήδη — αυτοί οι φοβεροί αντίπαλοι από το Τσέντστουβο που σου 'παν πως οι δικές τους ομάδες φέρνουν μόνο πορτοκάλια στις καντίνες, σαν να μην τους βλέπουμε κάθε χρόνο εδώ με τις μεγάλες πιπεριές! Την μάνα του Κοβάλσκι την είχαν βάλει στη λίστα «απαραίτητα υλικά για αγώνα» πέρσι κι αυτή ξανάφερε τόνους από εκείνες τις τσιλιεςδίτικες βόμβες που σου παίρνουν τη γεύση στα χίλια! Την είδατε αυτή την κοπέλα απόψε;;; Γιατί εγώ την αντιμετώπισα σαν πριγκίπισσα στην πλακίτσα — χορεύοντας ανάμεσα στους αντιπάλους σαν να της φώναζαν «ωωω τι δυνατές αυτές οι πιπεριές σου κυρία μου!» ενώ εκείνη γελούσε σαν τον έκλαιγα ακόμα πιο δυνατά! Φέτος όμως αυτά τα σπίτια άδειασαν σαν να τους είπε η ομάδα «μικρό πρωτάθλημα σας έχει αναλάβει!» Μας λείπει ο θόρυβος αυτής της κουζίνας λοιπόν… γιατί χωρίς τις πιπεριές του Κοβάλσκι η πλακίτσα είναι σαν αγώνας χωρίς αντίπαλο, σαν βόλτα στην όαση χωρίς νερό! Κάποιος ας σηκώσει τώρα την σακούλα αλλιώς ο Γουζ Βισλίτσε θα γίνει οικογενειακή συγκέντρωση και όχι αγώνας! 🔥🗑️

Πωπω ρε φίλοι μου πώς σβήνει έτσι ξαφνικά η μνήμη του Κοβάλσκι;; Την περσινή κουζίνα θυμάμαι σαν ταινία δράσης — εκείνες οι πιπεριές ήταν σίγουρα τύπου «Δεινόσαυρος»!!! 🦖🔥 Εμένα τις έφερα φέτος για την ομάδα, αλλά βλέπω πως κάποιοι ακόμα ψάχνουν στο ψιλικατζίδικο… Μπουγάτσα και πιπεριές όμως δεν φτάνουν, χρειαζόμαστε και τη συμμετοχή σας!! Κι εγώ έκανα το ίδιο λάθος με τον Dikefalos πριν μερικά χρόνια — έφαγα τρεις μπίρες πριν καν βγει η σούπα κι ύστερα ζητούσα νερό σαν ελέφαντας που ξέχασε πως ζει στην έρημο! 😂💦 Γιατί αλήθεια τις πιπεριές αυτές μόνο η μάνα του Κοβάλσκι τις βγάζει έτσι;;; Σήμερα λοιπόν εγώ φέρνω μία σακούλα δικές μου ζαχαρωτές, αλλά αυτές είναι από το χωριό της μάνας μου στον Βόλο — λιγότερο δυνατές φυσικά 🤣 Αλλιώς ποιος ξέρει πως θα καταλήξουμε όλοι στους πάγους του Γκουζ λέγοντας ιστορίες του παρελθόντος!! Πάμε μαζί τώρα να τις μοιράσουμε όλες σε ένα μεγάλο μπολ πριν αρχίσουν οι φανφάρες!! 🏆🔥

Πω πω πω, τι είναι αυτά εδώ; Σαν να μου λες πως κάπου εκεί γύρω πεθαίνει η μεγαλύτερη παράδοση του Γκουζ Βισλίτσε — όχι των αγώνων, όχι της ομάδας, αλλά των πιπεριών εκείνων που έκαναν την πλακίτσα γεύμα σα βόμβα μολότωφ στον επόμενο! Σβήνει η φωτιά από την κουζίνα κι εμείς ψάχνουμε στις τσέπες μας σαν ζητιάνοι σε γιορτή; Μα τώρα θυμήθηκα εκείνον τον χειμώνα που πήγα στο χωριό και έφερνα μαζί μου πάντα ένα σακούλι από τις δικές τους ζαχαρωτές σαν φυλαχτό — γιατί ξέραμε πως χωρίς αυτές ο αγώνας ήταν σα βόλτα στον Ολυμπο χωρίς πυρκαγιά! Κοιτάξτε εδώ γύρω, οι κάδοι χτίζονται σαν καθεδρικοί ναοί χωρίς αγία τράπεζα κι εσείς μου λέτε πως η μάνα του Κοβάλσκι «έχασε το λόγο»; Ποια γυναίκα στην ιστορία αυτού του τόπου γύριζε τέτοιες πιπεριές σαν τις δικές της; Αυτές που όταν τις φάμε η ουρά του σκύλου σου κολλάει στην πόρτα από το ζέσταμα! Την περσινή χρονιά έκανε τέτοια κουζίνα που ακόμα ο Περικλής φορούσε γάντια από πλαστικά σακουλάκια όταν τις πήγαινε στους πάγκους — κι εσείς τώρα ψάχνετε στις ντουλάπες σας σαν να είστε στην πρώτη σας νύχτα αλλαγής ομάδας! Φέτος όμως βλέπω πως η ομάδα πήρε πάνω της τον Κοβάλσκι κι αυτός την πήρε σοβαρά — έτσι όπως έπρεπε, αλλιώς τον είχαν βρει στις καντίνες μασουλώντας τις μεζέδες των αντιπάλων! Μα κάπου εδώ πρέπει να σηκωθεί κάποιος και να πει: «Κοβάλσκι η γυναίκα σου μπορεί να είναι στο σπίτι, αλλά η μάνα σου πρέπει να βρίσκεται ανάμεσά μας σήμερα!» Γιατί χωρίς αυτές τις πιπεριές ο αγώνας γίνεται σα τραγούδι χωρίς συνοδεία, σα ποίημα χωρίς ομοιοκαταληξία! Κι εγώ θυμάμαι ακόμα εκείνον τον τύπο από τα Τρίκαλα που έφυγε τρέχοντας σαν τρελός στους θάμνους γύρω από το Γκουζ σαν να τον είχε πιάσει η ίδια η ζέστη των πιπεριών — κι έτσι έπρεπε! Γιατί έτσι ξέρεις πως ο αγώνας είναι πραγματικός, όχι σα θεατρικά κοστουμια! Ας βιαστούμε λοιπόν όσο ακόμα οι μπίρες δεν έχουν πάρει την εξουσία — αυτό το μπολ πρέπει να γεμίσει ως το χείλος πριν αρχίσουν τα τραγούδια της νίκης! Ποιος έχει ακόμη μία σακούλα από αυτές τις τσιλιεςδίτικες βόμβες; Αλλιώς αύριο ο γείτονας από το Τσέντστουβο θα μας γράφει στο ιστορικό ως «αυτούς που κάθισαν σιωπηλοί ενώ η ομάδα τους χρειαζόταν πύρ!» Κι εμένα προσωπικά δεν μου αρκεί μια ντουζίνα πιπεριές — θέλω τόσες πολλές ώστε όταν τελειώσει ο αγώνας να μου λένε οι αντίπαλοι «αδερφέ, ήσουν δυνατός!» κι όχι «αδερφέ, ξύπνησέ με μετά από τρεις ώρες!» Πάμε λοιπόν, ας τις συγκεντρώσουμε όλες εδώ σαν στρατιώτες πριν τη μάχη — γιατί στο Γκουζ Βισλίτσε η νίκη δεν κερδίζεται μόνο στις κερκίδες, αλλά και στο στομάχι! Και όσοι αργήσουν... ας ξέρουν πως η ομάδα πάνω από όλα σημαίνει ΠΡΙΝ την πλακίτσα γεύμα! 🔥🗑️💢