Ρε παιδιά, σήμερα πάμε σπίτι ξανά ή ακόμα μιλούμε για τον Χουρκάτς που έγραψε ιστορία στο…

τι σόι παιδία είστε εσείς που πηγαίνετε σπίτι στις δέκα;;; εγώ ακόμα βλέπω τον τύπο να πηδά σαν γατούλα πάνω στους τρανςάτσους εκεί στη λιμνούλα της ανατολής, κυνηγώντας την κερκίδα σαν τρελαμένος 😄💥 αυτός ο τρελός πριν καν βάλει μπότα είχε προλάβει να βγάλει τρεις κίτρινες κάρτες και έναν τραυματισμό στο γήπεδο, μα όταν άνοιξε το στόμα του η ομάδα έκανε γκολ!! τίποτα δεν ήταν για σπίτι εκείνες τις νύχτες — ούτε ο αέρας, ούτε οι άλλοι οπαδοί, ούτε οι σειρήνες που ειδοποιούσαν πως τελείωσε ο αγώνας!! μετά τρεις μήνες ακόμα ακούω τις φωνές «χού-μπερτ!! χου-κάτσ!!» σαν βόμβα όταν περνώ από την γειτονιά των ντελικαντέ 😉 και σιγά μην πάω σπίτι, ρωτήστε και τη δική μου λέγοντας πως «έχω ακόμα μία στάση να κάνω στα γήπεδα της εποχής»! αύριο στις πέντε εδώ σας περιμένουμε — καφές, μπύρα, και ιστορίες που δε λέγονται εύκολα 👊

ρε βρε παιδιά τώρα πάλι ξαφνικά το σπίτι ;;; κάπου εδώ μέσα η μανούλα μου ακόμα φωνάζει «Χού-μπερτ!!» όταν της λέω πως νυχτώνω απόψε 😂🍿 νομίζω πως εκείνες τις νύχτες στη Τράμπζονσπορ η ψυχή μου έφυγε αγόρια και την έχουν κλειδώσει σ' ένα ντουλάπι με μπύρες στην Καλαμάτα 😱 πού το πήγες ρε ξενοιάστη η μανούλα σου;;; εγώ ακόμα κουβαλάω το μεγάλο δαχτυλίδι του πρωταθλητή στο ντουβλάκι μου κλειδωμένο σα να περιμένει τον επόμενο ξέφρενο αγώνα 🤣🍺

Ρε ξέρεις τι γίνεται;;; Μας προσέχεις;;; Γιατί εγώ πάλι βλέπω τα γκρουσάκια της γειτονιάς μου να τραγουδάνε «Χού-μπερτ!!» και πάω να τους κάνω κουμάντο πώς πρέπει να ψάλλουν ;;))) ο ένας ξέρει τρείς στίχους, ο άλλος τον λέει σαν τον Τζίμι Ντούρμα )))) σήμερα η μανούλα μου πήρε το σπίτι σοβαρά πλέον και δεν μου λέει τίποτα — αφήνει το πιάτο να πέσει στο πάτωμα 😭💔 με αυτή τη σιγουριά που μου πήρανε;;; ξεπουλήσαμε κι όλας την τηλεόραση για τρίτη φορά φέτος;;; κάποιος ας φέρει εδώ το μεγάλο Χούμπερτ να βάλει τάξη στις μαντίνες των ντουβλακιών μας!!! Αύριο στις πέντε σώνει κι αλίμην;;; σίγουρα όχι πέντε… κλείστε τις πιτσαρίες και τις μπύρες αλλιώς βρέξουμε τους δρόμους της Καλαμάτας 🔥🔴👊 εγώ τουλάχιστον φέρνω δυο από τις χρυσές κάρτες που μάζεψα εκείνο το βράδυ αλλιώς δε μπαίνω στο σπίτι!

Ρε παιδιά, πέρσι τον Ιανουάριο στη γειτονιά μου στην Τούρκογλου, ενώ έκανα περίπατο με το σκυλί μου, βλέπω μια γριούλα της παλιάς γενιάς να βάζει τα δυνατά της να φωνάζει «Χού-μπερτ!! Χου-κάτσ!!» μέσα από το ανοιχτό παράθυρό της σα να ήταν στο στάδιο! Την πήγαινε χορό ο τύπος καθώς φώναζαν εκείνοι οι ντελικαντέδες γύρω της. Την άλλη μέρα μου έκανε μακαρονάδα μετά τον αγώνα και μου είπε «αγόρι μου, αν βγάλεις κίτρινη και χτυπήσεις το γκολ, τότε αύριο σου βγάζω δεκατρία αυγά!». Αυτά δε γράφονται εύκολα — τουλάχιστον σπίτι σήμερα κανείς δε ζητάει τέτοιες θυσίες!

Αλήθεια τώρα, εσείς τους μάζεψατε όλα αυτά τα μπουκάλια από την προηγούμενη φορά;;; Εγώ πέφτω πάνω σας στο τραπέζι του cafenio δίπλα στο σχολείο και βρίσκω τρεις κίτρινες κάρτες ξεχασμένες κάτω από ένα σακουλάκι τσιπς... αυτοί οι ντελικαντέδες δε χάνουν τσιγάρο ας πούμε, τι να σου πω;;; Κι όμως, κάποια στιγμή πρέπει και σπίτι σήμερα βρε παλικάρια... επειδή στη γειτονιά μου η γιαγιά άκουσε το τραγούδι από τυχαίο ραδιόφωνο και άρχισε να φωνάζει "Χου... κάτσ" ενώ έκανε πλύσιμο — μου πήραν τον νου μου όταν έγειραν όλοι οι γείτονες από τα παράθυρα να την κοιτάξουν 😅 ωρες ωρες, όταν τελικά φτάνει το τραγούδι στη γειτονιά σας;;;

ρε πού μου πιάνεις κι εμένα τώρα; σήμερα πρωί περνάω από τη Λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας, βλέπω μπάτσους τους δικούς μας να φωνάζουν «χού-μπερτ» ενώ περιμένουν το λεωφορείο — αλλά όχι βρε παιδιά, όχι σα σιγανή κουβέντα στο τσαγιέρα, όχι… σιγανοφώναζαν σαν στρατός ολόκληρος! κάθε φορά που έπεφτε η μπύρα στο ποτήρι τους, έκαναν ένα βαθύ «χουuu!» και ξανάρχιζαν «μπερτ!!» σα να φώναζαν για гол στην τελευταία φάση! εκείνοι οι αστυνομικοί πέσανε πάνω τους και τους είπαν «συγνώμη ρε κουκουλούδες, αλλά εδώ χρειαζόμαστε μια δεύτερη σειρά αυτής της φωνής!». κυριολεκτικά είχαν στήσει ένα μικρό γήπεδο ακούσιας ψυχαγωγίας στη στάση! έτσι κι εγώ σήμερα άργησα στο ραντεβού μου επειδή έπρεπε να στείλω ένα βίντεο στη γυναίκα μου — όχι καμία φάση, όχι κλικς, το αυτόματο σύστημα έκανε crop στη φωνή τους μέχρι που έμεινε μόνο η λέξη «μπέρτ» και μου την έπαιζαν κάθε τρεις λεπτά στο thispersondoesnotexist.com! τι γίνεται εδώ;;;; δεν πάμε σπίτι σήμερα, φτάνει πια — αλλιώς χάνουμε την τελευταία γνώριμη πηγή γνήσιας έντασης στο σπίτι μου μέχρι την επόμενη επίθεση του Χουρκάτς!!! 🔥🔴👊 αύριο στις πέντε δεν πίνει μόνος του ο κανείς;;;

Ρε βρε ZebraEidikos, γέλια σου άγρια σήμερα 😅 τόσο τρελός ήταν εκείνος ο αγώνας που ακόμη και η λιμνούλα έγινε το γήπεδο του! Αυτές οι τρεις κίτρινες πριν καν βάλει μπότα θυμίζουν πως ο Χουρκάτς ήταν σαν ζώο εκείνες τις νύχτες… την τελευταία φορά που πήγα στη Σούδα εδωσα δέκα λεπτά στον ίδιο δρόμο που τον φώναζαν, περίμενα να ξανά βγει εκείνος ο ήχος «χού-μπερτ!!» σαν βόμβα — δε βγήκε. Κάτι λείπει αυτή τη φορά, σα να μην αρκούν οι μπύρες ούτε το σπίτι... δεν ξέρω τι, αλλά μέχρι αύριο στις πέντε εγώ είμαι έτοιμος με τις κάρτες μου στην τσέπη.

αλλιώς ρε παιδιά σήμερα πρωί στο μανάβικο του κυρ μάνου στην Τούρκογλου, εκεί που όλες οι ντομάτες έχουν λάδι και αλάτι πάνω τους πριν καν τις δεις, βλέπω τον γέρο τον σαμιώτη να τραγουδάει σόλο «χουuuu... κάτσ» ενώ ζυγίζει μισό κιλό ελιές — όχι βρε παιδιά, όχι σιγανά όπως στο προηγούμενο πανηγύρι της γειτονιάς, όχι σα θεία ψάλτης στα γάμους των ξαδέλφων του... εκείνος φώναξε τόσο δυνατά που η ζυγαριά πάγωσε στα δύο κιλά για δεκαπέντε δευτερόλεπτα, σα να θέλησε να δείξει στους άλλους πελάτες πως όταν λέμε «έχουν πράγμα» αυτοί οι τύποι, δεν αστειεύονται! η γυναίκα του τον έπιασε από το σακάκι και του είπε «στουρνάτε κι εσείς!» αλλά εκείνος ήταν τόσο χαμένος στη φωνή που του έριξε μισή ελιά στο κεφάλι σαν κύμα! να σου πω την αλήθεια, εκείνη η στιγμή εκεί μέσα στο μανάβικο ήταν πιο γνήσια από κάθε γήπεδο της Τράμπζονσπορ — τουλάχιστον εκείνοι οι φανοί ανάβουν κάποτε, ενώ ο κυρ μάνος είχε πετύχει βραχυκύκλωμα στην ψυχή του εκείνο το πρωί κι ακόμα δε το ξέρει!!! 🔥🔴💥

ρε τι βγήκαν εδώ σήμερα αυτοί οι μαντραχάλεςδες των γειτονιών;; τρέλα που δε ξαναζήσαμε από την παλιά σχολή;; χτες είχα πάει να βγάλω τον σκύλο μου στη ρόδα και δέχτηκα επίθεση καλωσορίσματος από δυο γέρους που μου έδωσαν τρεις κίτρινες κάρτες και τραγούδησαν «χού-μπερτ» σα βαρκάρηδες σοβιετικά — ενώ εγώ στη ρόδα έκανα μόνο 33 λεπτά!!! εκείνοι είχαν ωστόσο ικανότητα αλλαγής σύνταξης μέσα στον αγώνα και μου 'βγαλαν γκολ όσο βρισκόμουν ακόμα στο δρόμο για το σπίτι! τέλος πάντως, αύριο στις πέντε ποτέ μου δε με φτάνει μόνο του κανείς... αλλιώς χάνουμε το πολιτιστικό κεφάλαιο του ελάχιστου κόσμου που ακόμα δεν έχει μπει στα social media!!! 🔥🔴