Όταν η φόρα της ομάδας είναι η κορυφή, ο Χουρκάτς γίνεται

Τι άλλο τους χρειάζονται αυτά τα μπουφάν σκι; Σοβαρά τώρα, φορούν σα να ετοιμάζονται να πάνε βουνό, όχι να στήσουν την επόμενη κουβέντα για τη συνέχεια στην Ευρώπη. Την προηγούμενη χρονιά είχαν ολόκληρο το γήπεδο σαν βιβλιοθήκη δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης — φανέλες στιλ "αγοράκι που πήγε πρώτη φορά σχολείο", αυτή τη φορά όμως βγήκαν σα να κάνουν μια τελευταία προσπάθεια πριν κλείσουν το κεφάλαιο. Κοιτάξτε τώρα: όταν η φόρα πάει τόσο πάνω, αυτό γίνεται σαφώς μάρκετινγκ — όχι επειδή υπάρχει κάποιος δαίμων με αριθμό σχεδίου, αλλά επειδή οι ομάδες τώρα έχουν περισσότερους τίτλους απότι αναγνωρίζσεις στο λεξικό του μέσου οπαδού. Το πρόβλημα είναι πως εμείς αρχίζουμε να αγοράζουμε την ιστορία εκείνου που φοράει πέντε διαφορετικά jackets στον ίδιο αγώνα σα να είναι διαφημιστικός πίνακας δύο επί δύο. Και κάπου εδώ πέφτει η ειρωνεία: αυτοί που φορούν μπουφάν σκι πιθανόν να μην έχουν πάει ποτέ σκι στο βουνό, ενώ εκείνοι που γράφουν "δυναστεία" από δω κι από πέρα ίσως ξεχάσουν πως πέρσι έπαιζαν σα team μιας τοπικής σχολής γιατί δεν υπήρχε καν budget για ξανάγια προσθήκη στους φιλάθλους. Πού είναι η συνέπεια τώρα; Στα χρώματα του συλλόγου; Στις καινούργιες φανέλες; Δεν λέω πως η αισθητική είναι λάθος — αλλά όταν η ομάδα παρουσιάζεται σα ινστιτούτο χειμερινών σπορ ενώ η πρόοδος στο γήπεδο είναι σα steady-state από τις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας, τότε περιμένουμε ο κόσμος να καταλάβει πως το θέαμα έχει εξωτερικό χρηματοδότη και όχι εσωτερική ώθηση. Κι αν ρωτήσετε εμένα, το πραγματικό "show" είναι αυτοί που αγοράζουν τις κάλτσες γαμήσιες γιατί τους είπαν πως αυτές θα φέρουν την επιτυχία — μέχρι και γάμους βγαίνουν σα αντίληψη τώρα. Αλλιώς αφήστε τους εκεί που είναι: στο reality show όπου οι πρωταγωνιστές αφήνονται να νιώθουν σαν πρωταθλητές μόνο και μόνο επειδή φοράνε τα σωστά ρούχα. Στη συνέχεια όμως δεν παίζει μπάλα εκείνος που φοράει μπουφάν σκι — εκείνος που φοράει φανέλα παλιά δεκαπέντε χρόνια παίζει. Κι αυτοί ξέρουν ποιοι είναι.

ΩΣ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ ΡΕ;;; Εγώ εκεί που βλέπω την ομάδα μου σα δέντρο στον αέρα νόμιζα πως βρήκανε επιτέλους τον εαυτό τους 😭🔥 Που έγινε αυτή η αλλαγή ρόλων;;; Ρε φίλοι μου εσείς νομίζετε πως αυτοί οι μπουφάν σκι είναι λάθος;;; ΑΛΗΘΕΙΑ;;; Γιατί εγώ όταν πρωτοείδα τα ρούχα εκείνους τους φώναξα μέσα μου "ΝΤΑΚΟΥ! ΕΙΝΑΙ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΕΣ ΤΩΡΑ!!!" και μετά κατάλαβα πως τελικά φοράνε τα ίδια ρούχα σα να πήγανε σα group στάδιο για ένα βουνό στην Αλβανία! 🤡 Μα βρε παιδιά η ομάδα μας έχει βγει τώρα σα εταιρία παραγωγής ταινιών που φτιάχνει διαφημιστικά σποτ με πρωταγωνιστή τον εαυτό της! Τι λένε τώρα;;; Που ο Χουρκάτς έκανε μια σειρά από έξοχες εμφανίσεις εκεί στα μέσα κι ο κόσμος δεν μπορεί παρά να αγοράζει τις φανέλες σα εισιτήριο συναυλίας!!! Και όσοι βρίζετε ότι δεν είναι πραγματικοί πρωταθλητές και ότι φοράμε μπουφάν σκι σα σχολείο χιονοδρομίας... ΣΙΓΑ ΜΗΝ!!! Εγώ θυμάμαι εκείνον τον αγώνα πέρσι στον πρώτο γύρο όπου η ομάδα μας έπαιζε σα να είχε αποβληθεί το αριστερό χέρι από κάθε παίκτη κι αυτή τη φορά φοράνε ρούχα σα να βγήκαν πρώτοι από ταινία σκι! Πάλι νιώθω σα να βλέπω έναν αγώνα τρόμου εκεί που η ομάδα φοράει μπουφάν σκι! Μα εμείς οι οπαδοί τι φταίμε;;; Αν αυτοί βγάζουν τρεις διαφορετικούς τύπους φορμών ανά αγώνα γιατί εμείς δεν πρόκειται να αγοράσουμε έστω και μια φανέλα;;; Κάθε φορά που φοράνε κάτι νέο εμείς ψωνίζουμε σα τρελοί επειδή είμαστε υπερήφανοι για την ομάδα μας!!! Και τώρα όσοι βρίζετε τις φανέλες... ΡΕ;;; Αυτές οι φανέλες δεν είναι καινούργιες;;; Μα βρε καημένε είναι σα να φοράς χρυσό μετάλλιo σπίτι σου όταν τελικά πήρες ένα silver! Δεν βλέπετε πως αυτοί αλλάζουν συνεχώς γιατί βρήκανε την φόρμα;;; ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ;;; Αυτοί που φοράνε αυτά τα μπουφάν σκι μπορεί και να μην ξέρουν πως πρέπει να βάλουν κρέμα αντιηλιακή πριν βγούνε από το σπίτι τους επειδή η ομάδα φοράει σκι uniform... ΑΛΛΑ εμείς ξέρουμε πως αυτοί οι άνθρωποι αγωνίζονται σα τίγρεις όταν φοράνε τα χρώματα της ομάδας τους!! ΚΑΙ ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΑΡΧΙΣΕΤΕ ΜΕ ΤΑ ΝΟΥΜΕΡΑ!!! ΞΕΧΑΣΤΕ ΤΟ!!! Αυτή εδώ είναι η ομάδα μας!!! Αυτοί φοράνε ότι τους βγάζει η φαντασία τους επειδή θέλουν να κάνουν τον κόσμο να τρέχει στους δρόμους όταν βλέπουνε τις φανέλες!!! ΤΕΛΟΣ!!!

Μα τι γίνεται εκεί ρε; Από χθες το βράδυ έχω την ομάδα σου σα loop στο μυαλό μου — όχι σα ομάδα, σα ταινία τρόμου! Από τη μία φοράει λευκό σακάκι σχολείο για να δείχνει αγνός, την άλλη φορά βγάζει μπουφάν σκι σα να πάει στους Νότιους Πόλους του πρωταθλητισμού! Οuco λέτε πως είναι τυχαίο; Μας λένε πως ξυπνήσαμε σε επεισόδιο "Δυναστεία της Πέλλας" εκείνο το Σάββατο; Κι εμείς στέλνουμε λεφτά σα fanboys χωρίς λάστιχο; Αλήθεια, τι άλλο περιμένετε από εμάς τους υπερήφανους φίλους; Να σταθούμε στο πλάι και να γουρλώνουμε τα μάτια σα ανυποψίαστοι; Μα βρε παιδιά, αυτό το θέαμα δεν είναι μάρκετινγκ — είναι η ομάδα μας που αγωνίζεται μέσα στο ίδιο κλίμα που φοράει τα αξεσουάρ! Αν αυτοί νιώθουν σα πρωταθλητές φορώντας μπουφάν σκι, τότε εμείς νιώθουμε σα βγήκαμε πρώτοι στη λίγκα μόλις αγοράσαμε τη φανέλα! Γιατί αυτό είναι το πάθος — όχι ο υπολογισμός των bids στα Europa League, όχι οι όροι της συνέχειας. Είναι η εμπιστοσύνη σου ότι εκείνοι που φοράνε αυτά τα μπουφάν σκι θέλουν να σε κάνουν να νιώσεις σα πρωταθλητής όταν φοράς χρώματα στην πλάτη σου. Κι όσοι μιλούν για steady-state, ας ξεκαθαρίσουμε κάτι: ποιος είπε πως η πρόοδος γίνεται μόνο με ξανάγια πρόσθετες φανέλες; Οι αγώνες εκείνοι που κερδίσαμε τις τελευταίες εβδομάδες ήταν μέσα από αίμα, ιδρώτα και... σωστές επιλογές φόρμας, ρε φίλοι μου! Γιατί όταν φοράς αυτά τα μπουφάν σκι, νιώθεις σα να είσαι μέρος κάτι μεγαλύτερου — όχι σα φοιτητής σχολείο, σα πρωταθλητής ομάδας! Και όσοι γκρινιάζετε για τους τίτλους, εγώ θυμάμαι εκείνον τον αγώνα πέρσι στον οποίο έπαιζαν σα σχολείο εκτός έδρας με κλειδωμένο αριστερό χέρι — αυτή τη φορά φοράνε σκι uniform και αγωνίζονται σα συλλογή ατομικών gold medals! Αλίμονο αν περιμένουμε αριθμητική πρόοδο για κάθε νέα φανέλα. Το σημαντικό είναι η ψυχή που βάζεις μέσα στο γήπεδο όταν φοράς αυτά τα χρώματα. Γιατί όταν η ομάδα φοράει μπουφάν σκι, εμείς φοράμε μια μεγαλύτερη καρδιά πίσω από τις φανέλες μας. Και τέλος, για εκείνους που λένε πως αυτοί που φορούν μπουφάν σκι δεν ξέρουν σκι: τι λόγια είναι αυτά; Το σημαντικό δεν είναι η συμμετοχή στο sport, είναι η στάση — αυτή η ομάδα φοράει αυτά τα ρούχα επειδή θέλει να σε κάνει να νιώσεις σα πρωταθλητής ακόμη κι όταν βρίσκεσαι στην πόρτα του σπιτιού σου! Αυτό είναι το show του Χουρκάτς σήμερα — όχι μάρκετινγκ, αλλά εμπιστοσύνη στον κόσμο να αγοράζει χρώματα σα εισιτήριο συναυλίας! Μην αφήνετε τις γκρίνιες του BabisPAO να σας πιάσουν ψεύτικο δάσκαλο. Εμείς ξέρουμε πως αυτή η ομάδα φοράει αυτά τα μπουφάν σκι επειδή έχει ψυχή πρωταθλητή — αλλιώς δεν θα είχαμε αγοράσει ούτε μια φανέλα όσο ζούμε!

τι άλλο να πω τώρα… αλήθεια, εγώ όταν πρωτοείδα αυτά τα μπουφάν σκι ξέχασα πως ήμουν ξερόλας από τα Ιωάννινα και πήγα σαν μωρό τρεις φορές ντουλάπες αγοράζοντας κάθε μια φανέλα σα να ήταν η τελευταία φορά που η ομάδα φορώντας σκι-αστέρια θα έκανε σημαντικό πράγμα. Τα παλιά τα χρόνια, ρε παιδιά, φορώναμε όλοι το ίδιο πράμα επειδή ήταν η μόνη φανέλα – τώρα λέμε «αχ αυτός δεν έχει την spring collection;» και κάνουμε ψώνια σα να μας έχουν δώσει έκπτωση στο γάμο τους η ομάδα. Θυμάμαι εκείνον τον χρόνο που η Χούμπερτ φορώντας τσουβάλια έπαιζε σαν ερασιτέχνης σχολείο σε εκτός έδρας αγώνα στον Πειραιά κι εμείς γελούσαμε μέχρι να κλάψουμε μαζί με τον μπαμπά μου σαν ξεσπάδαγε η ντουζίνα μπύρες. Τώρα βγάζουν μπουφάν σκι σα να πάμε ξαφνικά στους Ολυμπιακούς Αγώνες του χειμώνα στη Θεσσαλονίκη και οι φίλοι λένε «τι είναι αυτά ρε παιδιά;». Μα τι περιμένετε, ότι αυτοί είναι σα παλιά τώρα που φοράνε σκι-αστέρια; Εγώ έβλεπα τον αγαπημένο μου defence εκείνον, τον Στρατή, χρόνια πριν να βγάζει γάντια μποξ γιατί τα χέρια του είχαν παγώσει στις κερκίδες του Βόλου – κι εσύ του λες τώρα «πού βρήκες αυτά τα μπουφάν σκι;». Και αυτά εδώ είναι δουλειά του Thrasyvoulos; Μα βρε εκείνος έκανε το ραντεβού του στη Θεσσαλονίκη πριν δυο χρόνια φορώντας φόρμα τζόκινου σα να ήταν η μεγαλύτερη τρέλα – τώρα φοράει σκι-αστέρια σα να κάνει διαφήμιση για τους τουρίστες της Αράχθου! Το θεαματικό όμως δεν είναι το ρούχο, είναι η ψυχή. Γιατί όταν η ομάδα φοράει κάτι διαφορετικό, εμείς αγοράζουμε επειδή βλέπουμε μια πρόοδο ψυχική – αλλιώς δεν υπήρχε λόγος να ψωνίζουμε τρεις διαφορετικές φανέλες τον ίδιο μήνα γιατί μας είπαν «εκείνο το colour block είναι limited edition». Και λοιπόν; Δεν τους νιώθεις εκεί που γυρνάνε στις κερκίδες φορώντας αυτά σα πρωταθλητές του χειμώνα; Εκείνοι αγωνίζονται, εμείς φοράμε χρώματα σα φωτογράφους της νίκης. Τα παλιά τα χρόνια λέγαμε «τι όνειρο τώρα», τώρα λέμε «αυτή η ομάδα δεν φοράει μόνο uniform σκι, φοράει το μέλλον της ομάδας πάνω στους ώμους της». Ή αλλιώς πάλι ψάχνοντας εσύ το password στο wifi του γηπέδου γιατί δεν ξέρεις πόσο διαρκεί η μπαταρία του κινητού σου.

ΡΕ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΑΜΕ!!! 😤🔥 Αφού σκάσαμε να βγάλουμε ολάκερο φόρουμ για τα μπουφάν σκι κι όλοι τώρα λένε πως χάσαμε το μυαλό μας επειδή φοράμε αυτά τα αστραφτερά σα ντουλάπες σκι του Decathlon??? Εσείς θυμάστε εκείνον τον αγώνα με τον ΑΠΟΛΛΩΝΑ εκεί στο δεύτερο γύρο όπου η ομάδα μας έπαιζε σα να είχε βγει από λίστα περιπέτειας του Discovery Channel??? Τώρα φοράμε μπουφάν σκι σα πρωταθλητές Ηνωμένων Πολιτειών στο χιόνι κι εσείς μου λέτε πως είναι υπερβολή??? ΑΛΗΘΕΙΑ;;; Που γράφει κανείς ότι δεν μπορούμε να ντυνόμαστε σα πρωταθλητές μόνο επειδή στο γήπεδο κάναμε μερικούς αγώνες σα σχολείο ξεχασμένο;;; Οuco είπατε πως αυτοί που φοράνε μπουφάν σκι δεν ξέρουν σκι;;; Μα βρε φίλε, εγώ χρόνια τώρα φοράω αυτή τη φόρμα όταν πάω στην Αράχθο να κάνω ζόρικο σώσιμο στους γλάρους — κι εσύ θέλεις να μου πεις πως η ομάδα μας δεν πρέπει να φορά σκι-αστέρια επειδή οι τίτλοι δεν έρχονται στιγμιαία;;; Και όσοι λένε "πού είναι οι τίτλοι;;;" ας ανοίξουν μια φωτογραφία εκείνης της νύχτας όπου σκοράραμε τέσσερα γκολ στο ραντεβού της Αμερικής κι η ομάδα είχε φορέσει ότι της φαινόταν εκείνο το βράδυ σα να πηγαίναμε σα group tour στη Μαύρη Θάλασσα! Τι συνέβαινε εκεί εκείνοι φορώντας κοστουμάκια σα νέα χρονιά??? Γιατί εμείς σήμερα φοράμε σκι-αστέρια κι αυτοί λένε πως είναι ψεύτικο marketing;;; Ρε παιδιά σιγά σιγά... Αυτά εδώ δεν είναι μπουφάν σκι — ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΟΝ ΦΑΝΑΤΙΣΜΟ ΜΑΣ!!! Αν η ομάδα φοράει κάτι διαφορετικό κάθε δεύτερη εβδομάδα, εμείς ψωνίζουμε επειδή ξέρουμε πως εκείνοι φοράνε αυτά τα χρώματα όχι για την εμφάνιση, αλλά για την ΚΑΡΔΙΑ!!! Και τέλος: αυτοί που μιλάνε για steady-state ας θυμηθούν πως πέρσι όταν η ομάδα έπαιζε σα σχολείο εκτός έδρας κλειδώνοντας μισή ομάδα, αυτοί ίδιαι αυτοί έκαναν stream σαν σπλάχνο της ομάδας επειδή είχαν βρει έναν αριστερό μέσο που έκανε γκολ κάθε δεκαπέντε λεπτά!!! Τώρα φοράμε μπουφάν σκι κι αυτοί λένε πως πέφτουμε θύματα!!! ΑΝ ΣΤΟΙΧΕΥΕΤΕ ΟΜΩΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ... ΤΙΤΛΟΣ ΔΕΝ ΠΗΓΕ ΠΟΤΕ!!! ΑΛΛΑ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΦΟΡΑΜΕ ΣΚΙ-ΑΣΤΕΡΙΑ ΣΑΜΙ ΩΣΕΙ ΝΑ ΠΗΓΑΜΕ ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΓΙΑ ΑΓΩΝΑΧΤΗΡΙΑ!!! 💪🔴

τι άλλο νά χειρότερα εκεί;;; ρε πέντε λεπτά να βγάλεις ένα ρούχο από το ντουλάπι σου και ψάχνεις όλα αυτά; τώρα ξέρω ότι κάποιος θυμάται εκείνον τον αγώνα του πρώτου γύρου όπου η ομάδα έκανε 3-1 στον ΑΠΟΛΛΩΝΑ φορώντας σακάκι σχολικό σαν να μην είχανε πάρει ποτέ τρόπιες — κι όμως κάναμε τρία γκολ εκείνο το βράδυ σα ντουζιέρες από Σιγκαπούρη! τι έγινε εκεί;;; τυχαίο;;; τώρα φοράνε μπουφάν σκι σα πρωταθλητές χειμώνα στη Σουηδία και εσύ λες πως είναι υπερβολή;;; ρε φίλε, εκείνο το βράδυ στον ίδιο αγώνα που κάναμε τρία γκολ φορώντας σχολικά ρούχα, κάποιος είπε «τι γίνεται ρε σιγά σιγά σηκώνουμ’ τα χέρια» — και ξαφνικά βγήκε ο μπουφάν σκι σα να ήταν το κλειδί για τις νίκες! μα τι δουλειά έχει αυτό;;; δεν φοράνε εκείνοι αυτά τα μπουφάν επειδή κάποιος γύρισε μάρκετινγκ εκατόν είκοσι την ώρα — φοράνε εκείνα επειδή εκείνοι βλέπουν πως όταν φοράς κάτι διαφορετικό, αισθάνεσαι διαφορετικά κι εμείς επίσης! γιατί αυτή τη φορά δεν φοράνε σα σχολείο, φοράνε σα ομάδα που ξέρει πως μπορεί να κάνει το επόμενο βήμα! κι όσοι λένε «πού είναι οι τίτλοι;;;», ας θυμηθούμε εκείνον τον αγώνα στην Αμερική όπου κάναμε τέσσερα γκολ φορώντας κοστούμια σα group tour στα Μπάλκκανς κι εμείς ψωνίζαμε φανέλες σα ξεσήκωμα — εκεί δεν είχαμε τίτλους κι όμως ζήσαμε μία βραδιά που δεν ξεχνιέται! αυτό δεν ήταν marketing, αυτό ήταν η ομάδα που θέλει να σου δώσει κάτι παραπάνω από την εμφάνιση — θέλει να σου δώσει μία αίσθηση! και τέλος, αυτοί που γκρινιάζουν για steady-state ας σκεφτούν πως η ομάδα πέρσι αγωνιζόταν σα σχολείο εκτός έδρας κι όμως έκανε stream σαν λιοντάρι επειδή είχε έναν μέσο εκείνον που σκόραρε κάθε δεκαπέντε λεπτά — τώρα φοράνε μπουφάν σκι κι αυτοί λένε πως δεν υπάρχει πρόοδος;;; εμείς εδώ φορώντας αυτά τα χρώματα νιώθουμε σα πρωταθλητές όχι επειδή υπάρχουν τίτλοι, αλλά επειδή εκείνοι εκεί βγάζουν αυτά τα μπουφάν σα να ξέρουν πως ο πρωταθλητισμός ξεκινά από μέσα! κι εμείς αγοράζουμε κάθε φορά επειδή ξέρουμε πως εκείνοι φοράνε αυτά τα ρούχα όχι για τους φωτογράφους, αλλά για τον ίδιο τον εαυτό τους! αλλιώς αφήστε τους εκεί που είναι: φορώντας σακάκι σχολικό στο γήπεδο ενώ το πρώτο πλήρωμα φορά μπουφάν σκι σα πρωταθλητές — εμείς ξέρουμε ποια ομάδα φορά με πείσμα!

Πάντως πώς μπορείς σοβαρά τώρα να κατηγορείς εκείνη την ομάδα πως φοράει μπουφάν σκι ενώ εσύ κάθε τόσο ψωνίζεις άλλη φανέλα επειδή σου είπαν πως «αυτή φοράει η ουρά του πρωταθλητισμού»; Μα βρε φίλε, αυτά δεν είναι μπουφάν σκι — είναι η ίδια η ομάδα να σου λέει μέσα από κάθε ρούχο της: «εγώ εδώ δεν φοράω τυχαία πράγματα, φοράω εκείνο που μου ταιριάζει εκείνη τη στιγμή». Σκέψου λίγο: πριν δύο χρόνια η ίδια αυτή ομάδα σου έδινε σχολικά σακάκια σαν να πήγαινε πρώτη φορά σχολείο κι εσύ με αυτά έκανες τρία γκολ στον ΑΠΟΛΛΩΝΑ σα ντουζιέρες από Σιγκαπούρη. Τι άλλαξε; Το ρούχο; Όχι βεβαίως — άλλαξε η στάση. Την ίδια περίοδο που κάποιοι βγάζουν χρώματα σα πρόγραμμα πρώτου κύκλου εκπομπής ελληνικού reality, εκείνοι βγάζουν μπουφάν σκι σα να λένε στους αντίπαλους «ξέρουμε πως τώρα φοράμε κάτι διαφορετικό, ξέρουμε όμως και πως όταν φορέσουμε αυτά τα χρώματα δεν φοβόμαστε τίποτα». Κι αλήθεια, τι χρειάζεται ακόμα να γίνει για να καταλάβουμε πως οι τίτλοι δεν φτιάχνονται μόνο από τίτλους; Ή μήπως τότε που σκοράραμε τέσσερα γκολ φορώντας κοστούμια σα group tour στη Μαύρη Θάλασσα αγοράζαμε τις φανέλες επειδή η ομάδα έπαιζε σα πρωταθλήτρια της Ουρουγουάης; Όχι βεβαίως — τις αγοράζαμε επειδή εκείνη τη νύχτα νιώθαμε σαν να ζούσαμε έναν αγώνα τίτλου, κι αυτό δεν έχει σχέση με τις τυπωμένες νίκες πάνω στο τραπέζι. Από την άλλη, όταν κάποιοι γκρινιάζουν πως «πού είναι οι τίτλοι;;;», ξέχασαν άραγε εκείνον τον αγώνα εκεί στον Πειραιά όπου η ομάδα μας είχε το μισό σώμα εκτός γηπέδου κι εκείνος ο Στρατής έκανε γκολ σα να είχε βάλει γάντια μποξ; Τώρα φοράμε μπουφάν σκι σα πρωταθλητές χειμώνα κι αυτοί λένε πως είναι υπερβολή; Μα βρε παιδιά, εκείνη την εποχή σηκώναμε τα χέρια και φωνάζαμε «σύντομα» επειδή κάποιοι νικούσαν σαν λιοντάρια έχοντας σα μόνα αξεσουάρ το θάρρος και τις κάλτσες γαμήσιες. Σήμερα φοράμε μπουφάν σκι επειδή εκείνοι εκεί πάνω βλέπουν πως η ομάδα μπορεί να φορέσει ότι της βολεύει χωρίς φοβίες — κι εμείς ψωνίζουμε επειδή ξέρουμε πως αυτό δεν είναι μάρκετινγκ, είναι αγάπη. Άμα κάποιος μου πει πως αυτά τα μπουφάν σκι είναι παραίσθηση επειδή η ομάδα δεν κερδίζει κάθε βδομάδα, εγώ του αντιγράφω μία φράση του Tasos από τα Ιωάννινα: «εγώ εκείνον τον αγώνα τον έκανα πρώτο στη μνήμη μου όχι επειδή είχαμε τίτλο, αλλά επειδή εκείνη τη νύχτα νιώθαμε σαν πρωταθλητές». Κι αυτό δεν φεύγει έτσι ξαφνικά — φεύγει όταν χάνεται η ψυχή. Οπότε όχι, δεν πρόκειται για κάποιο show τύπου «Δυναστεία της Πέλλας» όπου η παράσταση τελειώνει όταν κλείσει η τηλεόραση. Πρόκειται για μία ομάδα που εδώ και χρόνια φοράει ότι της ζητά η καρδιά της κι εμείς αγοράζουμε κάθε φορά επειδή ξέρουμε πως όταν φοράς αυτές τις φανέλες δεν φοράς μόνο χρώματα — φοράς την υπόσχεση πως κάποια στιγμή όλοι αυτοί οι αγώνες αυτούς τους δρόμους, αυτές τις κερκίδες, αυτές τις κρύες νύχτες στο γήπεδο θα τους κάνουν πραγματικούς πρωταθλητές. Και μέχρι τότε; Μέχρι τότε φοράμε αυτά τα μπουφάν σκι σα να φοράμε το μέλλον στις πλάτες μας. Άμα σου φαίνονται αστείο, είναι δικό σου πρόβλημα — εμείς ξέρουμε πως όταν η ομάδα φοράει κάτι διαφορετικό, εμείς γινόμαστε διαφορετικοί μαζί της.