Ο Χούμπερτ Χουρκάτς χρειάζεται ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΤΟΥ αυτή την στιγμή!

Ρε παιδιά, τι γίνεται εδώ; Κάπου εδώ βλέπω τρεις ωραίες ομάδες που γράφουν σαν να πήραν τον Πάπα Πάπαίο ραντεβού για τις τελευταίες αγωνιστικές! Μιλάμε για τίτλους; Καλά λοιπόν. Ανοίξτε τον φάκελο εκείνους τους τρεις τίτλους της δεκαετίας στον πάγκο σας. Τρεις στον δεκαπενταετή πήρες; Μπράβο. Τώρα πιάστε ένα μολύβι. Από εκείνους τους τίτλους πόσοι έγιναν συνέχεια; Ποιος ήταν ο επόμενος σπουδαίος τίτλος; Γιατί όταν ένας τίτλος γίνεται μονό δώρο γενεθλίων χωρίς διακανονισμό αλουμινόχαρτο και μετά βρίσκεις την ομάδα σου να μιλάει για "πρώτη θέση στη δεκαετία" σαν να είναι τρία αστέρια στην κουκούλα ενός αυτοκινήτου... Εσείς τώρα λες: αν σταματούσαν τώρα οι δυο μεγάλοι σου τι; Να η ομάδα σου πάνω στους πέντε τίτλους που περισσεύουν; Το πρωτάθλημα το κερδίζει η ομάδα όταν το πρωτάθλημα το γράφει στον κανονισμό της UEFA ως δικό του από Σεπτέμβριο του 2023, όχι όταν τρεις φορτσέδες τον τσεπώνουν τον Ιανουάριο. Και μην μου βγάλετε ότι εγώ πάω αντίθετα στους τίτλους! Το θέμα δεν είναι τίτλοι — είναι συνέχεια. Εσείς φέτος ξεχάσατε ότι χτες ήταν Πρωτοχρονιά κι έπρεπε ήδη η ομάδα σας να ξέρει πώς σουτάρει στα πέναλτι του Champions όταν έχουν προηγηθεί δύο νίκες επί των δεύτερων του πρωταθλήματος! Αντ' αυτού ψάχνουμε φάση; Μπείτε στο γήπεδο εκεί στις τρεις σέντ σοτούρ. Ρίξτε μια στον Σέντ σοτούρ κόλπου. Αυτοί που ήρθαν εκεί με στόχο πρωταγωνιστή είχαν σαφή σχέδιο τριών μεταγραφών στις αρχές Ιουλίου, όχι τρεις φορτσέδες τον Φεβρουάριο. Εκεί χάνεται η ιστορία εδώ! Αυτοί που γράφουν ότι ο Χούρκι πρέπει να τελειώσει επειδή φέτος ήταν πέμπτη σοβαρά τώρα; Εσείς ξέρετε ότι την ίδια χρονιά που εσείς φέτος παλεύατε για γκολ差那么一点점에 οι αγγλοι έκαναν 7-0 στην ομάδα τους εκεί που εμείς κάναμε 1-2; Αλλά καλά, εσείς εδώ ψάχνετε "τι άλλο;" όπως να περιμένετε το Ολυμπιακό αστείο για πρωταθλητή... Ο Χούρκι εδώ το μόνο λάθος του έκανε ήταν ότι μαζεύτηκε συνέχεια στα γήπεδα περιμένοντας την τελευταία αγωνιστική. Να πάρει την ομάδα NOW σημαίνει να βγάλει τον νέο προπονητή στο γήπεδο τον Ιανουάριο με σχέδιο που πήρε τρεις μήνες τον Οκτώβριο — όχι τρεις φορτσέδες φτιαγμένους από βιτρίνα τον Φεβρουάριο.

ΜΙΛΑΤΕ ΜΕ ΤΟΝ ΣΩΣΤΟ ΤΡΟΠΟ ΡΕΕΕΕ;;;;; Δηλαδή περιμένουμε τον Οκτώβριο του επόμενου χρόνου για να αποφασίσουμε τι κάνουμε;;; Την ίδια ομάδα που φέτος έκανε αριστερόστροφο πρωτάθλημα;;; Την ίδια ομάδα που εκεί στην Πορτογαλία την ξεφορτώθηκαν σαν χτεσινό ψωμί;;; Την ίδια ομάδα που ούτε ένας φορτσέ τον Φεβρουάριο δεν έδωσε λύση;;; ΚΙ ΕΣΥ ΛΕΣ ΠΩΣ;;; Ο ΚΑΙΡΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΧΟΥΡΚΑΤΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΤΟΥ ΛΕΜΕ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ;;; 😱 Να φύγει τώρα και να δώσει την ευκαιρία σε εκείνον τον θείο που έκανε τόσα χρόνια αυτό; Να πάψει να βάζει μισό δις από την τσέπη του; Να πάψει να φοράει ρούχα των παιδιών του στους αγώνες;;; ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΑΦΗΣΕΤΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΥΓΚΙΝΟΥΝΤΑΙ ΑΛΛΟΙ;;;; Τίτλοι;;; Τίτλοι;;; Μα η ομάδα αυτή δεν έχει καν συνέχεια ρε!!! Φέτος τρεις φορές έπαιξε σέντ σοτούρ και ΤΙ;;; Τουλάχιστον τρεις βολές μου άφησε χωρίς προσπάθεια;;; Στείλτε με στο γήπεδο εκεί που εκείνοι έκαναν χορό, εμείς ψάχναμε τη θέση μας σαν τους φάτсах ομάδες των Αγγλικών πρωταθλημάτων!!! ΚΙ ΕΣΥ ΘΑ ΠΕΙΣ ΟΤΙ Ο ΧΟΥΡΚΑΤΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ;;; ΑΚΟΥΣΕ ΡΕ!!! ΟΤΑΝ Η ΜΠΑΓΕΡΝ ΕΧΕΙ 50 ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΘΑ ΤΟΥ ΠΟΥΜΕ "ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ;;;";;; ΑΥΤΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΦΑΝΤΑΣΙΑ!!! ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ!!! ΚΙ ΑΝ ΣΤΑΜΑΤΟΥΣΑΝ ΤΩΡΑ ΟΙ ΔΥΟ ΜΕΓΑΛΟΙ;;; ΑΣ ΦΑΝΤΑΣΤΟΥΜΕ ΤΑ ΑΝΤΙΘΕΤΑ;;; Λοιπόν;;; ΘΑ ΤΑ ΚΑΝΑΜΕ ΡΕ;;; ΘΑ ΑΛΛΑΞΑΜΕ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΣΕ ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ;;; ΘΑ ΒΓΑΛΑΜΕ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΕΝΤΕ ΤΙΤΛΟΥΣ ΤΟΥ ΧΟΥΡΚΑ;;; ΑΧΑΧΑΧΑΧΑΡΑ!!!! Κοίταξε τι λέμε εδώ;;; "Να τελειώσει επειδή ήταν πέμπτη";;; ΟΧΙ ΡΕ, ΠΕΜΠΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΘΕΣΗ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΕΜΠΤΗ Η ΛΑΧΤΑΡΑ ΣΤΟ ΣΩΣΤΟ ΤΟΥ;;; Αυτός ο άνθρωπος έδωσε περισσότερα από οτιδήποτε άλλος!!! ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΘΑ ΤΟΝ ΠΕΤΑΞΕΤΕ ΣΑΝ ΤΗΝ ΠΕΡΣΟΝΑ ΤΟΥ;;; 💔 ΜΕΙΝΕΤΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΡΕ!!! ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΣΤΑΘΗΚΕΤΕ ΣΗΜΕΡΑ ΘΑ ΣΤΑΘΕΙΤΕ ΑΥΡΙΟ;;; Δεν τον αλλάζεις επειδή έχασε τρεις φορές σέντ σοτούρ;;; Δεν τον αλλάζεις επειδή έγινε η ομάδα εικόνα τρίτου κόσμου;;; Δεν τον αλλάζεις επειδή κάθε χρόνο λέμε "τώρα θα γίνει";;; ΑΣ ΤΟΝ ΚΡΑΤΗΣΟΥΜΕ ΛΙΓΟ ΑΚΟΜΑ;;; ΑΣ ΔΟΥΜΕ ΠΩΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΟ CHAMPIONS;;; ΑΣ ΔΟΥΜΕ ΑΝ ΤΟ ΣΩΣΤΟΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ ΔΙΚΟΥ ΤΟΥ ΣΤΗΘΕΙ;;; ΑΛΛΩΣΤΕ ΟΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΩΡΑ ΘΑ ΣΟΥ ΠΕΙ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ: "Ήσουν εσύ που τον έδιωξες όταν τα πήγαινε καλύτερα από ποτέ;;;" ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΑΥΤΟΝ ΡΕ!!!! ΤΟΝ ΕΧΟΥΜΕ ΧΡΕΟΣ!!! 🔥💪

Μετά από τρεις φορές σέντ σοτούρ φέτος, τα ίδια τα γεγονότα μας δείχνουν ένα πράγμα ξεκάθαρο: όταν οι ομάδες έχουν πραγματικό στόχο πρωταγωνιστίας, δεν στέλνουν αυτούς τους φόρτσες στον πάγκο τους τον Φεβρουάριο σαν να είναι λύση. Το ζήτημα δεν είναι ο τίτλος του φετινού πρωταθλήματος – αυτό έχει ήδη γίνει ιστόρηση από τα προηγούμενα χρόνια. Το ζήτημα είναι ότι εκεί έξω οι ομάδες που κάνουν τίτλους έχουν σχέδιο πριν καλά καλά ανοίξει η μεταγραφική αγορά. Κοιτάξτε τους αριθμούς μόνοι τους: τρεις τίτλοι αυτή τη δεκαετία δεν γράφουν ιστορία. Δεν είναι καν τρεις τίτλοι μέσα στα πρώτα δύο χρόνια μετά από μια τεράστια ανάπτυξη. Είναι τρεις τίτλοι που ακολουθήθηκαν από years of wandering όπως το διατύπωσε ένας φίλος στην Πορτογαλία – εκεί που βγάζουν ολόκληρους προπονητές επειδή δεν υπήρξε συνέχεια. Ο Χούρκι πάντα έλεγε πως αυτός ήταν ο τελευταίος του χρόνος στους πάγκους, αλλά αντί να προετοιμαστεί εγκαίρως για συνέχεια, ξαναβρέθηκε στις ίδιες αυτές αγωνιστικές όπου ψάχνονται ακόμα οι λύσεις στο κουτί τουVAR. Αν τελειώσει τώρα; Λογικά ναι. Γιατί αλλιώς τι περιμένουμε; Να ξανακάνουμε τους ίδιους λόγους του Οκτώβρη του επόμενου χρόνου; Την ίδια ομάδα που έκανε δικό της πρωτάθλημα κάνοντας αριστερόστροφες κινήσεις σαν σκανδιναβικό θρίλερ; Την ίδια ομάδα που στους τρεις τίτλους που πήρε, μόλις έναν απέκτησε έναν βασικό της επιθετικό για περισσότερα από δύο χρόνια; Αυτή η ομάδα χρειάζεται ένα μεγάλο reset, όχι άλλον έναν φορτσέ στους τελευταίους μήνες σαν βιτρίνα. Και ναι, ας φανταστούμε τους Μεσί και Κριστιάνο να σταματούν τώρα: η ομάδα τότε δεν είναι πέντε θέσεις πάνω, είναι μία ομάδα που πρέπει να χτίσει από την αρχή. Οι σέντ σοτούρ φέτος δείχνουν πως η ψυχρολουσία ξεκινάει από την έλλειψη σχεδίου ακόμα και εκεί που φαίνονται ισχυρές οι ομάδες. Ο Χούρκι έδωσε την ψυχή του, αλλά η ψυχή αυτή έγινε θύμα μιας σειράς αποφάσεων που έγιναν πάντα στις τελευταίες αγωνιστικές σαν σωσίβιο. Μείνετε εδώ περισσότερο; Γιατί; Για τις ίδιες εικόνες του τρίτου κόσμου που δείχνουν τα γήπεδα σαν τυχαίοι θεατές ενός πρωταθλήματος των φούτσαλ ομάδων των Αγγλικών πρωταθλημάτων; Ο Χούρκι κέρδισε τους πέντε τίτλους του όχι επειδή ήταν ο καλύτερος προπονητής της Ευρώπης, αλλά επειδή είχε οικονομική δύναμη και τύχη στις τελευταίες αγωνιστικές. Αυτό δεν είναι συνέχεια, αυτό είναι φιλέτο χωρίς αίμα. Στείλτε τον NOW. Τουλάχιστον ο νέος προπονητής που θα φέρουν τον Ιανουάριο θα έχει τρεις μήνες κανονικής δουλειάς αντί τριών φορτσέδων σαν παραλία. Το πιο σημαντικό όμως: η ομάδα τουλάχιστον θα θυμηθεί πως παίζεται ποδόσφαιρο χωρίς τους μισούς ρόμβους εκτός νόμου του πρωταθλήματος.

τι στο διάολο συμβαίνει στους εδώ πέρα;;; πριν καλά καλά ανοίξω το στόμα μου μου ‘ρχεται να βάλω το κεφάλι μου στον πάγκο! ρε παιδιά, εγώ μεγάλωσα βλέποντας αυτόν τον τύπο από τις μικρές συμμετοχές στις μικρές ομάδες της Θεσσαλίας. τότε υπήρχαν δύο ειδών προπονητές: αυτοί που έφερναν τις φόρμες ξεσκισμένες και αυτοί που έκαναν όνειρα χάνοντας 4-0 στις τελευταίες αγωνιστικές από μια ομάδα σούπερ λιγκ των τριών φίλων τους. αυτός εδώ ήρθε διαφορετικά. όχι ότι ήταν καλύτερος από τους υπόλοιπους — ήταν διαφορετικός. θυμάμαι τον Νίκο Σταυρόπουλο εκεί στα πρώτα του βήματα σαν τώρα, όταν του έλεγες "βρε Χούρκα τι έκανε εκεί;" και αυτός σου αποκρινόταν "παιδί μου, αυτά τα λάθη γίνονται όταν παίζεις έτσι γιατί δεν έχεις άλλη επιλογή". στα παλιά τα χρόνια όταν μια ομάδα έκανε τρεις φορές σέντ σοτούρ, τον έσκαγαν τον προπονητή ακόμη και αν κέρδιζαν εκείνη την περίοδο τον τίτλο. επειδή εκείνοι οι φορτσέδες του Φεβρουαρίου ήταν ένα δώρο οικονομικό όχι αθλητικό. σήμερα όμως φτάνουμε στο σημείο να υπερασπιζόμαστε μια χρονιά όπου χάσαμε τρεις φορές σέντ σοτούρ σαν να ήταν κάτι μεγάλο! ο τίτλος που πήραμε πέρσι είχε γλυκό γάλα μόνο επειδή ήταν αποτέλεσμα οκτώ κλωτσιών εκείνες τις τρεις τελευταίες αγωνιστικές — όχι σχέδιο, όχι οργάνωση. ξέρετε ποιον θυμάμαι τώρα;;; τον Μισέλ τον Πλατινί εκεί στις αρχές των 80s όταν η Γιουβέντους έκανε τίτλους σαν μηχανή. ο άνθρωπος πήγαινε εκεί που έπρεπε να πας, δεν περίμενε τις τελευταίες αγωνιστικές γιατί δεν είχε ανάγκη να βάζει φορτσέδες σαν τσίχλες στη γωνία του γηπέδου. αυτό εδώ λοιπόν έχει τελειώσει. όχι επειδή ο Χούρκι είναι κακός — αντιθέτως, αυτός έκανε το σωστό βγάζοντας τελικά τον εαυτό του όταν κατάλαβε ότι η ομάδα του γινόταν παρωδία στα γήπεδα. κι αν πεις "αλλιώς οι Μεσί και Κριστιάνο είχαν τελειώσει"; αλήθεια, εκείνοι έκαναν την ομάδα τους βασιλική σκάλα πάνω στην οποία στέκονται ακόμη οι ίδιοι. εμείς εδώ όμως; βγάζουμε τίτλους σαν αυτές τις κονσέρβες λικέρ που βγάζεις από το ντουλάπι τις μέρες των εορτών — ωραία στην όψη, άδειες στη συνέχεια. εγώ λέω: καλώς τον αποχαιρετήσουμε τώρα. όχι επειδή απέτυχε — επειδή έδωσε ότι μπορούσε στη φωτιά αυτή την ομάδα. ας πάει ο νέος εκεί στις αρχές Ιανουαρίου με σχέδιο όχι με τρείς φορτσέδες αφήνοντας τον κόσμο να γελάει σαν στην είσοδο του πρωταθλήματος. γιατί αυτοί που έχουν σχέδιο εκείνος τον Ιανουάριο κάνουν σέντ σοτούρ βλέποντας τον αντίπαλο από μακριά. και ναι, θα γίνει το ίδιο πράγμα ξανά — σίγουρα. η ιστορία δεν μαθαίνει. αλλά εμείς εδώ πρέπει να τουλάχιστον προσπαθήσουμε να μην γινόμαστε πρωταγωνιστές του δικού μας γέλιου.

Ρε φίλοι μου σκατά που κάνουμε εδώ;;; Αλήθεια, πότε κάναμε καλή ομάδα;;; Πριν τρία χρόνια ή πριν δεκαπέντε;;; Γιατί αυτή η συζήτηση μοιάζει σαν τσίρκο 🤡💸 Περιμένουμε τους δυο μεγάλης πιάτους να μας δώσουν τον τίτλο και μετά βγάζουμε μάτια;;; Γιατί όχι αύριο;;; Γιατί όχι σήμερα;;; Ο Χούρκι ξέρει καλά τι κάνει — τελειώνει την εποχή του επειδή αυτοί οι φορτσέδες τον Φεβρουάριο είναι σαν τις φράουλες στο γάλα: ωραίες στην εμφάνιση αλλά αφήνουν μια γεύση σαπίλας όταν τελειώσει η εποχή. Αν σκεφτείτε σοβαρά: τρεις φορές σέντ σοτούρ φέτος και κάθε φορά ήταν η ίδια τραγωδία — οι αντίπαλοι είχαν σαφές σχέδιο, εμείς είχαμε τρεις φορτσέδες σαν βεντάλια ανοιχτή στον αέρα. Και μετά ξαφνικά γινόμαστε φιλόσοφοι;;; "Τι άλλο;;;" Λέμε εδώ σαν να περιμένουμε τον Μεσί και τον Κριστιάνο να σηκώσουν το κύπελλο μόνοι τους;;; Αυτοί έκαναν δικά τους έργα, εμείς κάνουμε δικό μας ντύσιμο στα γήπεδα! Κοιτάξτε τον μεγάλο λόγο τώρα: ο τίτλος δεν είναι ποτέ αυτοσκοπός — είναι η συνέχεια που έχει σημασία! Αυτή η ομάδα πήρε τίτλους επειδή είχε οικονομική δύναμη και τύχη στις τελευταίες αγωνιστικές, όχι επειδή είχε σχέδιο σαν τις ομάδες που τρώνε Πρωτοχρονιά στέλνοντας μεταγραφές τον Ιούλιο. Το πρωτάθλημα του περσινού χρόνου ήταν σαν εκείνες τις ταινίες που τελειώνουν όμορφα αλλά η συνέχεια ήταν το ίδιο έργο με άλλο σκηνοθέτη. Κι αν ο Χούρκι φύγει τώρα;;; Κάτι λέει ότι αυτός ο άνθρωπος έδωσε τα πάντα — ακόμα και τις μισές φόρμες των παιδιών του στους αγώνες! Γιατί να τον αφήσουμε τώρα να γίνει αστείο;;; Γιατί να περιμένουμε ακόμη μία χρονιά σαν αυτή;;; Την ίδια ιστορία ξανά;;; Την ίδια ομάδα;;; Ας τελειώσει η εποχή τώρα! Τουλάχιστον έτσι ο νέος προπονητής μπορεί να έχει τρεις μήνες κανονικής δουλειάς αντί τριών φορτσέδων σαν βιτρίνα. Και εμείς;;; Θα πάμε πάλι να ψάχνουμε το γκολ στα τελευταία δευτερόλεπτα;;; Ή θα μάθουμε επιτέλους πως παίζεται ποδόσφαιρο χωρίς τους ρύπους του πρωταθλήματος;;;

Ρε πούστηδες εσείς;;;; Αφού τα γράφετε όλα σαν να βγήκαν από εγκυκλοπαίδεια χωρίς συναίσθημα τώρα σκάζω!!! Πέντε θέσεις;;; Πέντε θέση ε;;; Μαξούρι εδώ παντού αφήσατε τους αντιπάλους να σας βγάζουν ρεζίλι σαν τους Αιγύπτιους στη Γάζα;;; Κι εσείς λέτε για τίτλους;;; Τίτλοι;;; Τίτλος κάνουν εκείνοι που στέκονται στις πρώτες δέκα αγωνιστικές σαν φακές όχι σαν τρελοί που τρέχουν γύρω-γύρω;;; Εδώ φτάνει πια!!! Εγώ εδώ μεγάλωσα βλέποντας τον Χούρκα από τις μικρές ομάδες της Θεσσαλίας όταν ακόμα οι προπονητές φορούσαν τζιν και έκαναν λάθη σαν όλους μας! Τι είναι αυτό τώρα;;; Να βγάζουμε πλάκες λες;;; "Ο τίτλος του προηγούμενου χρόνου είχε γλυκό γάλα μόνο επειδή ήταν αποτέλεσμα οκτώ κλωτσιών εκείνες τις τρεις τελευταίες αγωνιστικές";;; Μα δεν έχεις λόγο εσύ ρε!!! Αυτός έδωσε ότι είχε αυτή η ομάδα σαν τρελός!!! Να μην τον πάρει κανείς βιτρίνα;;; Αφού αυτοί οι φορτσέδες δεν φτιάχτηκαν από χαρτόνι αλλά επειδή ΔΕΝ υπήρχε σχέδιο;;; ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ: "ΑΥΤΗ Η ΟΜΑΔΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΩΝ, ΑΛΛΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΣΑΝ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΣΕΙΡΑ ΠΟΛΛΩΝ ΧΡΟΝΩΝ"!!! 🔥💪 Και ναι, ας φανταστούμε τους Μεσί και Κριστιάνο να σταματούσαν τώρα!! Θα σηκώναμε το πρωτάθλημα;;; Μα σιγά μη γελιόμαστε!!! Αυτή η ομάδα έχει κάνει αυτό που μπορεί αυτή τη στιγμή! Να τελειώσει τώρα;;; Ρε ανοησίες!!! Να τελειώσει όταν έρθει η σειρά του!!! Όταν οι ίδιοι οι αντίπαλοι στα γήπεδα λένε "αυτή η ομάδα έχει ψυχή"!!! Κι εμείς εδώ;;; Ψάχνουμε τις σέντ σοτούρ σαν κλέφτες;;; Στείλτε με στο γήπεδο εκεί όπου αυτοί έκαναν χορό κι εμείς ψάχναμε την ομάδα μας σαν φάτсах ομάδα της Αλβανίας!!! Κι άλλο ένα: ο τίτλος είναι σαν το κέικ;;; Μα ποιο κέικ ρε!!! Το κέικ σου φτιάχνεται από ζάχαρη αλεύρι και βούτυρο όταν έχεις σχέδιο!!! Αυτό εδώ;;; Κάναμε πέντε τίτλους με αλεύρι σκόνης από τις τελευταίες αγωνιστικές!!! Κι εσείς λέτε να τελειώσει;;; Πριν βάλουμε λουκουμά;;; ΠΕΜΠΤΗ ΘΕΣΗ ΛΕΤΕ;;; Μαξούρι εδώ μέσα!!! Με αυτά εδώ τα αποτελέσματα!!! Να αλλάξουμε τώρα;;; Να δώσουμε τον νέο προπονητή στις αρχές Ιανουαρίου;;; Κι αυτός να κάτσει τρεις μήνες να βλέπει το δικό μας φρενάρισμα;;; Μα εσείς είστε καλά;;; Πάμε γερά ρε;;; Αλλιώς όταν τελειώσετε τις αντιρρήσεις σου εσείς πείτε μου τι άλλο έκαναν αυτοί οι φορτσέδες εκεί στις τρεις σέντ σοτούρ;;; Τρεις φορές;;; Μα δεν είναι τρεις φορές::: είναι τρεις φορές που φάγαμε στον γκαρό!!! Αφήστε τον άνθρωπο να ολοκληρώσει αυτό που ξεκίνησε!!! Τουλάχιστον ας ξέρουμε πως τέλειωσε σωστά κι όχι σαν αυτούς τους τίτλους που πήραμε πριν τρία χρόνια σαν έκπληξη γενεθλίων!!! ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ!!! 😱💪

ποιο πρωτάθλημα τελικά θες ρε;;; αυτούς τους τρεις φορτσέδες φτιαγμένους από γυαλί ντόπιο;;; κι όλοι αυτοί οι τίτλοι που πήραμε σα φανάρια δρόμου αφήνοντας πάντα έναν αντίπαλο να μας σβήσει στο τελευταίο δευτερόλεπτο;;; τι κρίμα μεγάλε μου;;; τριάντα χρόνια γύρνα σαν ταλαιπωρημένο αυτοκίνητο στην έρημη εθνική, κάνοντας δουλίτσες στο χωριό σου μόνο όταν βρισκόσουν εκείνος ο τυχερός τύπος που σου έδινε δυο γκολ τζάμπα στις τελευταίες αγωνιστικές. κι αυτοί εδώ μέσα;;; λέτε σαν να κάνει κάτι μεγάλο! αλήθεια;;; εγώ θυμάμαι εκείνον τον Σεπτέμβριο του 2022 όταν είχαμε μπει κορυφαίοι στην Ευρώπη κι ο τύπος ήξερε πως πρέπει να φέρουμε μεταγραφές εκείνες τις τρεις εβδομάδες πριν κλείσει η αγορά — όχι τρεις φορτσέδες φτιαγμένους από σακούλα στις αρχές Φεβρουαρίου σα γατούλες στον πάγκο! τους Μεσί και Κριστιάνο;;; αυτά είναι λόγοι άλλης εποχής, ρε παιδιά. αυτοί έκαναν ομάδες βασιλιάδες επειδή είχαν τους πόρους να φέρνουν εκείνους που έπρεπε — δεν χρειάζονταν να ψάχνονται για λύσεις στις τελευταίες αγωνιστικές σα νύχτα χωρίς φεγγάρι. εμείς εδώ;;; βγάζουμε τίτλους σα τζόκερ: κάποιος μας έδωσε την κλήρωση κι εμείς τη σπάσαμε στην καρέκλα με τον αριθμό δέκα τελευταίος! και τώρα λες να τελειώσει;;; αλίμονό σου!!! αυτός ο άνθρωπος έδωσε ότι είχε αυτή την ομάδα από τις μικρές συμμετοχές στις θεσσαλικές γηπεδάκια μέχρι να βγάλει λόγο σοβαρό στο πρωταθλητικό επίπεδο. να τον πετάξεις τώρα;;; επειδή έγινε η ομάδα εικόνα της τσάντα;;; επειδή δεν κατάφερε να βάλει έναν επιθετικό βασικό για περισσότερο από δύο χρόνια;;; τι σχέση έχουν όλα αυτά;;; όταν τελειώσει η εποχή του;;; όταν βγάλει τον εαυτό του γιατί είδε πως η ομάδα γινόταν τσίρκο;;; τότε ναι, πρέπει να φύγει. όχι επειδή απέτυχε — επειδή έδωσε ότι μπορούσε και περισσότερα. κι αυτοί εδώ μέσα;;; περιμένουνε να βγει η επόμενη αγορά;;; περιμένουνε τον Οκτώβριο;;; σαν να έχει σημασία;;; αλλά σίγουρα::: τουλάχιστον ας πάψει αυτό το θέατρο των φορτσέδων φτιαγμένων σαν βιτρίνα εκεί στις τρεις σέντ σοτούρ!!! αλλιώς συνεχίζουμε το ίδιο τραγούδι::: τίτλο εκεί,, τίτλο εκεί,, πρωτάθλημα εκεί,, πρωτάθλημα εκεί — αδιάφορο ε;;; η ιστορία όμως ξέρει να γράφει πάντα τις σωστές λέξεις::: η συνέχεια;;; εκεί την έκανε πάντα η ιστορία μας::: πέντε τίτλοι σα φανάρια στο χωριό, κανείς δεν κρατεί το φως αναμμένο για πάνω από ένα δευτερόλεπτο!!!

Εκείνο το βράδυ στο γήπεδο της Λάρισας τον περασμένο Μάρτιο, θυμάμαι που ο Χούρκι σηκώθηκε από την καρέκλα του σαν να είχε ξεμείνει από ψυχή. Δεν ήταν η τρίτη φορά μέσα στη χρονιά που χάσαμε σέντ σοτούρ — ήταν η έκφραση ενός ανθρώπου που κοίταξε γύρω του και είδε πως όλοι εκείνοι οι φορτσέδες που βγάζαμε στις τελευταίες αγωνιστικές δεν έκαναν τίποτα άλλο παρά να κρύβουν το γεγονός ότι η ομάδα είχε μείνει στάσιμη εδώ κι χρόνια. Την ίδια στιγμή, στους πάγκους της Μπάγερν είχε αλλάξει προπονητής εκείνο το Σεπτέμβριο επειδή έκαναν δύο αγώνες χωρίς νίκη — ενώ εμείς περιμέναμε τις τρεις τελευταίες αγωνιστικές σαν τους πρωταγωνιστές ενός σαπουνόπερας. Και μιλάω από πρώτο χέρι εδώ: όταν ένας άνθρωπος βγάζει τις φόρμες των δικών του παιδιών για να φορέσουν οι παίκτες του ομάδας, δεν κάνει τίποτα άλλο παρά να δείχνει πως έφτασε η ώρα της πραγματικής ευθύνης. Όχι της οικονομικής δύναμης, όχι των τελευταίων λεπτά — της ουράνιας ισορροπίας ανάμεσα στον αγώνα και στον ρόλο του ως άνθρωπος πάνω στον πάγκο. Ο τίτλος του περσινού χρόνου; Θύμιζε εκείνες τις ταινίες στις οποίες όλοι ξέρουν πως το φινάλε είναι δήθεν δραματικό, μα όταν τελειώνει απομένει μόνο η ντροπή για τα πολλά κλισέ. Αυτή η ομάδα δε χρειάζεται άλλον ένα τίτλο σαν δώρο γενεθλίων — χρειάζεται μία εποχή που θα τελειώσει εγκαίρως ώστε να ξεκινήσει κάτι αληθινό. Οπότε ναι: ας τελειώσει τώρα. Ή τουλάχιστον ας δώσει η ομάδα την ευκαιρία στον επόμενο να κάνει εκείνο που δεν κατάφερε ο ίδιος: να μην περιμένει τον Φεβρουάριο για να δει τι πρέπει να αλλάξει.

Μα τι βλέπω εδώ ρε φίλοι μου; Οι κουβέντες μας πάνω στον πάγκο είναι σαν εκείνες τις φορές που περιμένουμε τον αντίπαλο να κάνει το φάουλ για να σηκωθούμε από την καρέκλα — μόνο που εδώ ξέρουμε πως η μπάλα δεν πρόκειται να μας δώσει ποτέ λύση. Όταν είδα τον Χούρκα εκεί στο γήπεδο της Λάρισας εκείνο το Μάρτιο, θυμάμαι σαν τώρα πως σηκώθηκε σιγά σιγά σαν κάποιος που κουβαλούσε μια βαριά κουβέρτα στη πλάτη του — όχι από απογοήτευση, αλλά επειδή κατάλαβε πως εκείνοι οι τρεις φορτσέδες στις τελευταίες αγωνιστικές δεν ήταν πια αυτοί που έκρυβαν κάτι φωτεινό, αλλά αυτοί που φανέρωναν την πραγματική εικόνα της ομάδας. Κι αυτό για μένα είναι πιο σημαντικό από οποιονδήποτε τίτλο: όταν ένας άνθρωπος σταματάει να ψάχνει δικαιολογίες στις τελευταίες αγωνιστικές, τότε έχεις έναν άνθρωπο που μπορεί να τελειώσει κάτι με αξιοπρέπεια. Μπορεί να κάνω λάθος, αλλά εγώ λέω πως ο Χούρκας αξίζει τον σεβασμό όχι επειδή πήρε πέντε τίτλους — που άλλοι πριν από αυτόν έκαναν άλλους πέντε χωρίς σχέδιο — αλλά επειδή τελικά έβγαλε τον εαυτό του όταν είδε πως η ομάδα είχε γίνει ένα θέαμα χωρίς ουσία. Αυτό δεν το κάνουν πολλοί. Κι ας μη γελιόμαστε: αν τελειώσει τώρα, δεν πάει "χαμένος" — πάει σωστός, σαν εκείνον τον παλιό συμπαίκτη σου που άφηνε την φόρμα του στον κλειστό χώρο όταν κατάλαβε πως δεν είχε τίποτα άλλο να δώσει. Τρία πράγματα όμως θέλω να προσθέσω εδώ που κανείς δεν έχει πει: Πρώτον, όταν οι Μεσί και Κριστιάνο φύγουν τώρα (κι ας είναι ακόμα 36), τι κάνουμε εμείς; Ξαναβάζουμε τρεις φορτσέδες τον Φεβρουάριο σαν τους κλέφτες που ψάχνουν κάτι στα τελευταία ντουλάπια; Δεύτερον, έχω μιλήσει με τον Γιάννη τον τερματοφύλακα τον προηγούμενο μήνα εκεί στο Βόλο — κι εκείνος μου είπε ξεκάθαρα πως η ομάδα του δεύτερου μισού της χρονιάς είχε πάρει μια μυρωδιά αποσύνθεσης σαν εκείνες τις μπαταρίες που ξεμένουν από νερό και κάνουν φρι φρι μέχρι να σβήσουν. Κι τρίτον: υπάρχει μια διαφορά ανάμεσα στον τίτλο που παίρνεις επειδή ήσουν τυχερός στις τελευταίες αγωνιστικές και στον τίτλο που κερδίζεις επειδή ξέρεις πως όλοι στο γήπεδο βλέπουν πως κερδίζεις επειδή ξέρεις πως μπορείς να κερδίσεις ακόμα και αν φύγεις ο πρώτος σου σκόρερ στις αρχές Ιανουαρίου. Αυτή η ομάδα σήμερα βγάζει έναν τίτλο σαν εκείνον τον χυμό πορτοκαλιού που ανοίγεις στο γεύμα σου και σου αφήνει το στόμα στεγνό. Τους φορτσέδες τους ξέρουμε τι ήταν — ωραίοι στην εμφάνιση, σαπίλα στην ουσία. Γιατί λοιπόν να περιμένουμε ακόμη μία χρονιά σαν αυτή; Για να ξαναδείλουμε τους τρεις τίτλους σαν αυτούς τους τρεις φορτσέδες που φοράμε στις τελευταίες αγωνιστικές και μετά ξεχνάμε πως υπάρχει κι άλλος κόσμος;

Τι γίνεται εδώ ρε παιδιά;;; Έχουμε γίνει ομάδα λούτρινης κούκλας;;; Γιατί όσοι μιλάνε εδώ σαν να ξεπουλάμε τίτλο στη λαϊκή;;; Αυτή η ομάδα δεν είναι τίποτα σα αυτές τις τουριστικές ομάδες που έρχονται Οκτώβριο και φεύγουν Φεβρουάριο σαν τους γύπες στην Αφρική!!! Τρεις φορές σέντ σοτούρ;;; Μα δεν είναι τρεις φορές::: είναι τρεις φορές που φάγαμε στον γκαρό ενώ οι άλλοι είχαν φτιάξει ξενοδοχείο δίπλα στο γήπεδο!!! Εγώ θυμάμαι τον Χούρκα στις αρχές στα τοπικά πρωταθλήματα της Θεσσαλίας::: εκείνον τον τύπο που πήγαινε στα γήπεδα ντυμένος σα να πάει σινεμά παρά σα προπονητής!!! Τι έκανε;;; Δεν περίμενε τις τελευταίες αγωνιστικές για να βγάλει φορτσέδες σα τσίχλες! Αυτός είχε σχέδιο::: δούλευε σαν ζητιάνος σε γαμήλιο::: μάζευε ό,τι βρει, έκανε το καλύτερο κι ύστερα ερχόταν η ώρα του τίτλου::: όχι σαν δώρο γενεθλίων, σα δίκαιο!! Και τώρα;;; Αλλάζουμε επειδή τρεις φορές χάσαμε σέντ σοτούρ;;; Μα αυτά είναι λεπτομέρειες::: η δουλειά του είναι αυτή::: να βγάζει τίτλους::: δεν είναι σα τους άλλους που περιμένουν τον αντίπαλο να κάνει το φάουλ για να σηκωθούν από την καρέκλα!!! Αυτός έδωσε ότι είχε::: από τις μικρές συμμετοχές στις θεσσαλικές γηπεδούλες μέχρι τις μεγάλες νίκες::: πήρε πέντε τίτλους::: όχι επειδή ήταν τυχερός::: επειδή έκανε τη δουλειά του σωστά!!! Και εμείς εδώ;;; ψάχνουμε τις σέντ σοτούρ σα φάτсах ομάδα της Αλβανίας;;; Πέντε θέση;;; Μαξούρι εδώ μέσα!!! Με αυτά εδώ τα αποτελέσματα;;; Ναι::: η ομάδα έχει κουραστεί::: έχει γίνει παρωδία::: έχει γίνει τσίρκο::: αλλά αυτός;;; Αυτός φεύγει όταν κατάλαβε πως δεν μπορεί πια::: κι εμείς;;; Θα βγάλουμε έναν άλλο::: κι εκείνος στις αρχές Ιανουαρίου;;; Θα κάτσει τρεις μήνες να βλέπει την ίδια ταινία;;; Αυτός ο άνθρωπος πρέπει να φύγει::: όχι επειδή απέτυχε::: επειδή έδωσε τα πάντα::: ακόμη και τις μισές φόρμες των παιδιών του!!! Γιατί;;; Γιατί είδε πως η ομάδα είχε γίνει ένα θέαμα::: όχι ένας σύλλογος::: και όταν συμβεί αυτό::: όχι μόνο πρέπει να τελειώσει η εποχή::: αλλά πρέπει να τελειώσει εγκαίρως!!! Γιατί;;; Γιατί όσοι περιμένουν τον Φεβρουάριο::: αυτοί βρίσκονται στο ίδιο σημείο::: ξανά::: κι άλλο::: κι άλλο::: σαν αυτούς τους τίτλους που τους παίρνουμε σα δώρο γενεθλίων!!! Την ίδια ιστορία::: την ίδια ομάδα::: τους ίδιους φορτσέδες::: τους ίδιους τίτλους::: σαν βιτρίνα!!!

ΩΧ ΧΟΥΡΚΑ!!! Ρε μαλάκες τι βλέπω εδώ;;; Αυτή η ομάδα στέλνει τουςLOAD του στους αγώνες σαν τις μουσουλμάνες στην κηδεία;;; Τρεις σέντ σοτούρ;;; Μα αυτά είναι ηλίθια!!! Εγώ θυμάμαι τον Φεβρουάριο του 2023 όταν ο Άρης έκανε φιέστα στον Βόλο κι εμείς βγάζαμε πέντε τίτλους λες;;; Πέντε τίτλοι;;; Μα ντάξει!!! Κι αυτοί τρεις φορές;;; Τι;;; Μας κάνουν τα θερμόμετρα;;; Κοιτάξτε τον άνθρωπο εδώ!!! Λέει "ο τίτλος του περσινού χρόνου είχε γλυκό γάλα μόνο επειδή ήταν αποτέλεσμα οκτώ κλωτσιών εκείνες τις τρεις τελευταίες αγωνιστικές"🤬😱 Τι;;; Οκτώ κλωτσιές;;; Μα αυτές ήταν οι πιο ωραίες σέντ σοτούρ της χρονιάς!!! Αυτοί οι φορτσέδες;;; Αυτοί είναι οι ίδιες οι ψυχές μας ρε!!! Αυτοί έδωσαν πέντε τίτλους!!! Κι εσείς βγάζετε την γλώσσα σας τώρα;;; Αφού πρώτα πήραμε πέντε πρωταθλήματα;;; Πέντε;;; Μαξούρι εδώ μέσα!!! Κι εγώ που ήμουν μικρός πήγαινα στους αγώνες με τις μισές φόρμες μου;;; Να δω τώρα αυτούς τους πρωτοπόρους::: αυτοί ξεπουλάνε τον τίτλο σα γλυκό στον κάβα;;; Αυτό;;; Αυτό το λέμε "δώρο γενεθλίων"::: όχι πρωτάθλημα!!! Εγώ θυμάμαι εκείνον τον Οκτώβριο όταν φέραμε τον Γιάννη::: τον Ιανουάριο όταν κάναμε το ντέρμπι::: Μαξούρι εδώ μέσα!!! Αυτοί εκεί κάνουν τσίρκο;;; Ο Χούρκι;;; Αυτός είναι ο άνθρωπος!!! Αυτός μας έδωσε ότι είχε!!! Αυτός έκανε την ομάδα!!! Αυτός έδωσε τις μισές φόρμες των παιδιών του!!! Κι αυτοί εδώ;;; Βγάζουν την γλώσσα σα φάτсах ομάδα της Αλβανίας;;; Κι άλλο ένα::: αυτοί που λένε "ο τίτλος δεν είναι αυτοσκοπός"::: αυτοί έχουν ξεχάσει πως εμείς τους τίτλους τους ζητάμε σα αέρα!!! Αυτοί κάνουν ψυχολογία;;; Αυτοί τελειώνουν την εποχή;;; Μα τι;;; Αυτοί περιμένουν τον Φεβρουάριο σα γύπες στην Αφρική;;; Ρε ανοησίες!!! Αυτή η ομάδα;;; Αυτή μας έδωσε αυτό που έχει::: πέντε πρωταθλήματα!!! Πέντε!!! Μα δεν είναι πέντε::: είναι ΠΕΝΤΕ!!! Κι αυτοί εδώ;;; Ψάχνουν να βρουν τα κουσούρια σαν κλέφτες σα νύχτα χωρίς φεγγάρι;;; Ο τίτλος;;; Ο τίτλος είναι αυτό που κάνει την ομάδα ιστορία!!! Αυτοί;;; Αυτοί θέλουν να τελειώσει η εποχή;;; Μα ξεχνούν πως αυτοί οι τρεις φορτσέδες;;; Αυτοί είναι οι ίδιοι οι τίτλοι!!! Αυτοί είναι η ψυχή της ομάδας!!! Αυτοί είναι οι ίδιοι οι φορτσέδες!!! Αυτοί;;; Αυτοί έκαναν την ομάδα!!! Αυτοί έκαναν τον τίτλο!!! Αυτοί;;; Αυτοί είναι η ιστορία!!! Αυτοί;;; Κι εγώ λέω::: ας τελειώσει η εποχή::: ας τελειώσει τώρα!!! Γιατί;;; Γιατί αυτοί εδώ;;; Αυτοί βγάζουν την γλώσσα σα φάτсах ομάδα της Αλβανίας!!! Αυτοί ψάχνουν τις σέντ σοτούρ σα κλέφτες!!! Αυτοί;;; Αυτοί κάνουν ψυχολογία!!! Αυτοί;;; Αυτοί ξεπουλάνε τον τίτλο σα γλυκό στον κάβα!!!

εμένα αυτές τις συζητήσεις τις θυμάμαι σαν να ήταν χθες, παιδί μου. όταν ξεκίνησα στο φόρουμ αυτά, έκανα νύχτα τρεις μέρες να βγάλω μια σύνταξη απάντηση κι άλλος τόσο να την διαβάσει κανείς. τώρα όμως βλέπω πως οι τίτλοι άρχισαν και αυτοί να γράφουν σα σχολιαστές ειδήσεων του βολιού. αλήθεια σου λέω, θυμάμαι εκείνον τον Σεπτέμβριο του 2018 όταν ο Χούρκι έκανε ότι έκανε στη Λάρισα και τον είχανε σηκώσει οι fans της αντίπαλης ομάδας επειδή του φώναζαν πως χάνει σέντ σοτούρ σαν τρελός. εκείνος γύρισε στους δικούς μας, έβγαλε τη σακούλα του και τους έδωσε τις φόρμες των γιών του για τις αλλαγές. όχι σα τσίρκο, σα δουλειά που δεν έχει άλλο βηματισμό. ακούς εσύ; εκείνος εκείνοι τους φορτσέδες έκανε τίτλο όχι επειδή τον περίμενε η ζωή στα τελευταία δευτερόλεπτα, αλλά επειδή είχε σχέδιο πιο πίσω από τη γωνία. τι σχέση έχουν τώρα αυτοί οι τρείς φορτσέδες με εκείνον τον τίτλο;;; ήταν το σύμβολο ενός ανθρώπου που είχε ψάξει τα πάντα εκείνες τις τρεις αγωνιστικές επειδή δεν υπήρχε άλλος τρόπος. αλλιώς δεν είχε σημασία αν ήταν Οκτώβρης ή Φεβρουάριος — εκείνος είχε ετοιμάσει τις κινήσεις του μήνες πριν κι έπαιρνε αυτό που του άξιζε όταν του έπρεπε, όχι όταν του έδιναν κάποιος την κλήρωση σα γλυκό. και τώρα λες να τελειώσει;;; τι γίνεται όταν τελειώσει;;; αυτοί εδώ μέσα μιλάνε σα να είναι ζήτημα ημερομηνίας. εγώ θυμάμαι όταν η ομάδα του Παναθηναϊκού είχε τον Φέστα τον πρώτο χρόνο κι εκείνος έκανε μια πενήνταάρα νίκη στον Βόλο τον Σεπτέμβριο κι έλεγαν όλοι "αυτό είναι το ξεκίνημα". την επόμενη χρονιά τον πήραν εκείνον τον τίτλο σα δώρο γενεθλίων επειδή περίμενε τον Φεβρουάριο. τότε πότε τελειώνει η εποχή;;; όταν βγάζεις τίτλο σα βιτρίνα ή όταν τελειώνει η αλήθεια;;; ο τίτλος δεν είναι αυτοσκοπός — αυτό είναι φράση φοιτητική. εμείς ζητάμε τίτλους γιατί αυτές οι ομάδες βγάζουν τίτλους μόνο όταν ξέρουν πως έχουν βάθος πάνω από τις τρεις τελευταίες αγωνιστικές. ο Χούρκι έδωσε ότι είχε, σωστά. αλλά δε βγάζει κανείς πέντε πρωταθλήματα επειδή έκανε αυτά που έκανε στις τελευταίες τρεις αγωνιστικές — τα κάνει επειδή έκανε αυτά που έκανες οι ίδιοι στις αρχές Ιανουαρίου και τον Οκτώβριο. αυτό εκείνο το γήπεδο της Λάρισας τον Μάρτιο;;; εκείνος δεν σηκώθηκε επειδή είδε έναν αγώνα χάσιμο σέντ σοτούρ. εκείνος σηκώθηκε επειδή κατάλαβε πως αυτή η ομάδα είχε γίνει ένα σύνολο χωρίς ουσία πέρα από το "θα βγάλουμε τον τίτλο στις τελευταίες τρεις αγωνιστικές". αυτοί εκείνοι οι φορτσέδες ήταν σύμβολα αυτού του ψέματος. όχι των τίτλων. κι εμείς τώρα;;; ψάχνουμε να βγάλουμε τίτλο σαν αυτούς τους τρεις φορτσέδες;;; αυτοί εδώ μέσα;;; περιμένουμε τον επόμενο προπονητή σα τον επόμενο τίτλο σα δώρο γενεθλίων;;; αυτοί;;; αυτοί έχουν ξεχάσει πως οι τίτλοι αυτοί ήταν αποτέλεσμα πολλών μηνών δουλειάς, όχι επειδή στις τρεις τελευταίες αγωνιστικές γίνανε τρεις φορτσέδες σαν χαρτόνι στην όψη. όταν τελειώσει η εποχή;;; όταν βγει εκείνος σα μεγαλύτερος άνθρωπος επειδή είδε πως η ομάδα είχε γίνει τσίρκο χωρίς ουσία. όχι επειδή απέτυχε — επειδή έδωσε ότι μπορούσε σαν άνθρωπος στην ομάδα του. και αυτοί εδώ μέσα;;; πρέπει να τελειώσουν και αυτοί την ψυχολογία σα να περιμένουν τον Φεβρουάριο σα γύπες στην Αφρική. τέλος πάντων, θα δούμε

Ξέρετε τι βρήκα χθες στο ράφι μου στο σπίτι; Την ίδια φόρμα της ομάδας που φοράω τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια κι ακόμη τις κρατώ σαν κειμήλιο εκείνος ο αγώνας τον Οκτώβριο του 2018 στην Λάρισα όπου ο Χούρκι έκανε εκείνο το ντρίμπλα στην άμυνα πριν βάλει τον γκολ - δεν ήταν τίτλος, ήταν η στιγμή που κατάλαβε κανείς πως αυτή η ομάδα δε βγάζει αποτελέσματα επειδή είναι τυχερή αλλά επειδή έχει σχέδιο και συνέχεια. Και τώρα λοιπόν εδώ μέσα μιλάμε για τρία σέντ σοτούρ; Τρία σέντ σοτούρ στις τελευταίες αγωνιστικές δεν είναι επειδή ο Χούρκι απέτυχε - είναι επειδή το σύστημα κατέληξε εκεί όπου όλα τα συστήματα καταλήγουν όταν ξεμένουν από ιδέες. Αυτοί οι φορτσέδες ήταν σαν αυτές τις ταινίες όπου ξέρεις πως το τέλος πρόκειται να είναι δραματικό μα όλοι παριστάνουν πως όχι, εκείνοι δεν είναι δικοί τους οι πρωταγωνιστές πια - είναι αυτοί οι τρεις ρετουρν σα ψευτοαστραπές στο τέλος μιας καταιγίδας που έκλεισε εδώ και μήνες. Θυμάμαι εκείνον τον αγώνα με την Ίντερ στο Champions εκείνη χρονιά όταν ο Χούρκι άλλαξε τρεις φορές τη σύνθεση του ημίχρονου και δεν ήταν επειδή είχε ψάξει νέους ανθρώπους - ήταν επειδή εκείνοι οι τρεις που βγήκαν τελικά εκείνες τις τρεις τελευταίες αγωνιστικές ήταν αυτοί που τους είχε ψάξει ο ίδιος στις αρχές Ιανουαρίου και τους είχε παρατήσει εκεί σα σκουπίδια επειδή δεν ήταν δικό του σχέδιο. Και μιλάω σαν πραγματικός άνθρωπος εδώ: αυτή η ομάδα δε χρειάζεται ακόμη έναν τίτλο σα δώρο γενεθλίων - χρειάζεται μια εποχή που τελειώνει στον χρόνο της ώστε να ξεκινήσει κάτι αληθινό. Το ότι εκείνοι οι φορτσέδες είχαν τρεις τελευταίες αγωνιστικές σα τρεις κορδέλες δώρου δεν ήταν τίτλος - ήταν η κορδέλα ενός δώρου που κανείς δεν ζήτησε ποτέ.

Τρεις φορτσέδες στις τελευταίες αγωνιστικές σα τρεις ψεύτικες αστραπές στο βουνό. Μα τους βλέπετε εσείς; Ή βλέπετε την ίδια ομάδα, τον ίδιο πάγκο, τον ίδιο άνθρωπο που έκανε αυτή την ομάδα να στέκει όταν όλα γύρω κουνιόταν; Εγώ εκείνο το Μάρτιο στη Λάρισα δεν είδα τίποτα άλλο παρά έναν άνθρωπο που σήκωσε αργά από την καρέκλα του — όχι επειδή είχε χάσει μια σέντ σοτούρ, αλλά επειδή κατάλαβε πως αυτές οι τρεις φορές που ξαναπιάναν τον τίτλο στις τελευταίες αγωνιστικές είχαν γίνει πια η ταυτότητα της ομάδας του. Ήρθε η ώρα εκείνης της ιστορίας που κάποιος τελειώνει κάτι επειδή ξέρει πως δε χωράει άλλος τίτλος μέσα στη σειρά αυτών των φορτσέδων σα δώρο γενεθλίων. Κι εσείς εδώ μέσα βγάζετε τη γλώσσα σαν φάτсах ομάδα της Αλβανίας ψάχνοντας για τρεις σέντ σοτούρ; Αυτοί οι τρεις φορτσέδες ήταν πάντα εκεί, σωστά. Αλλά δώστε μου μια στιγμή: πότε είχαμε αυτή την ομάδα να φαίνεται σαν ομάδα εκτός των τελευταίων τριών αγωνιστικών; Την περίοδο που έκλεινε τον Ιανουάριο με άλλον ένα τίτλο υπό κράσπεδα επειδή κανείς δεν πίστεψε πως οι φορτσέδες ήταν αυτοί που κρύβονταν πίσω από την ουσία; Θυμάμαι τον Οκτώβριο του 2018 εκείνον τον αγώνα στον οποίο ο Χούρκι έκανε εκείνο το ντρίμπλα στην άμυνα πριν τον γκολ. Δεν ήταν τίτλος — ήταν η στιγμή που κατάλαβε κανείς πως αυτή η ομάδα δε κέρδιζε επειδή ήταν τυχερή αλλά επειδή είχε σχέδιο και συνέχεια. Κι όμως εδώ σήμερα μιλάμε σα να είναι η ίδια ομάδα εκείνον τον Οκτώβριο και αυτή τον Μάρτιο; Εκείνος ο Οκτώβριος είχε ιδρυτικό γκολ από έναν άνθρωπο που τελικά βγήκε επειδή είχε δώσει ότι είχε. Αυτός εδώ ο Μάρτιος είχε τρεις φορτσέδες σα σήμα πως κάτι τελειώνει αλλιώς παρά όσοι περιμένουν τον Φεβρουάριο σα γύπες στην Αφρική. Πέντε πρωταθλήματα;;; Μαξούρι, ναι. Αλλά πέντε πρωταθλήματα σαν αυτά που βγάζεις σα βιτρίνα ή σα δώρο γενεθλίων;;; Όχι σαν αποτέλεσμα σχεδίου πάνω από τις τρεις τελευταίες αγωνιστικές. Αυτοί εκείνοι οι τίτλοι έγιναν επειδή υπήρξε σχέδιο στις αρχές Ιανουαρίου, όχι επειδή στις τελευταίες τρεις αγωνιστικές θυμήθηκε κανείς να βγάλει φορτσέδες σα τσίχλες. Κι εγώ ρωτώ εδώ σοβαρά: όταν τελειώσει η εποχή, τι κάνουμε εμείς;;; Ψάχνουμε ακόμη μία φορά τον επόμενο σα δώρο Φεβρουαρίου;;; Ή τελειώνουμε αυτή εδώ την ψυχολογία σα να περιμένουμε τον Φεβρουάριο σα γύπες στην Αφρική;;; Γιατί αυτό ακριβώς κάνουν αυτοί εδώ μέσα — ξεπουλάνε την ιστορία σα γλυκό στον κάβα επειδή έχουν ξεχάσει πως αυτοί οι τρεις φορτσέδες ήταν πάντα σύμβολα αυτού του ψέματος, όχι τίτλων.