Ποιος να έρθει από τον Άρη έτσι ώστε οι φίλοι του Χούμπερτ να ξεσηκωθούν σαν

Έλα ρε κύριοι, πέρασ’ η ώρα και μιλάμε για τρείς ασίστ σ’ έναν αγώνα ε; Όταν κάποιος θες να λες ότι είναι επόμενος μέντορας του Ασάνου — επειδή δήλωσε δουλειά αντικατάστασης αυτομάτως γίνεται Μύλος των ονείρων σας; 😂 Αλήθεια τώρα, πόσους άγνωστους πλάγιους έχουνε φέρει αυτοί οι τελευταίοι μήνες με τις μεγάλες διακηρύξεις και μετά τους δείχνουν στον δρόμο; Την προηγούμενη βδομάδα θυμάστε τον τύπο που λέγανε ότι βγήκε σούπερ στον Άρη; Που τελικά τον πήρανε κι έμεινε πέντε λεπτά σ’ ένα γήπεδο της Β’ Εθνικής; Καλώς ήρθατε στην πραγματική ζωή, παιδιά. Αν ο Παπαδόπουλος έχει τρεις ασίστ στο resume, πολύ ωραία — ποιος είπε πως αυτές ήταν όλες χρήσιμες μονάχα; Ή μήπως ήταν αυτές που χάθηκαν την τελευταία σέντρα; Γιατί εκεί πλάθονται οι θρύλοι, όχι στα νούμερα στα λάθος χρονικά διαστήματα.

Μα τώρα εδώ βρε πέστε μου... αυτοί οι τύποι στο μεταξύ του Άρη ψάχνουνε για έναν πλάγιο που ονειρεύονταν σουπερχιτλές σαν μπουρίνι;;; Ρε φίλε, φαντάσου τώρα: έρχεται ο Παπαδόπουλος στον διαγωνισμό κυριάρχη του Σταδίου Απόστολος Νικολαΐδης... πρώτος αγώνας, τρεις ασίστ γκούστα; Πέντε λεπτά αργότερα έχεις τον Ασάνους πάνω του σαν τσιρλίδη πάνω στη γροθιά και τα δικά σου λευκά χέρια γίνονται ξόμπλια από το μανίκι... 💪🔥 Τρεις ασίστ σου λέει; Μιλάμε για την ομάδα που στον τελευταίο αγώνα με τον Πανιώνιο γέμιζε τους αμυντικούς ουρανούς ε; Εκείνος ο τύπος βγαίνει σαν σίφουνας απο εκεί μέσα... Ρε φίλε, εγώ τον φαντάζομαι δίπλα στον Ασάνους σαν φανάρι λιμανιού — εκεί που η επίθεση ραγίζεται σαν πάγος μεσ’ τον καύσωνα... Και μετά σαν μπει ο Μεσσι κι αρχίζει να κάνει εκείνο το σουτ του κυρίου όταν φτάνει βόμβα — εδώ χάνεις την μπάλα είτε την σουτάρεις είτε την κάνεις χατ-τρικ... Κι όταν τελειώσει ο αγώνας ο κόσμος βγάζει τις κουβέρτες σου πετάξει σαν τρελός... τι άλλο θέλουμε ρε παιδιά;; 😱

Πέντε χρόνια τώρα βρισκόμαστε στο στάδιο και περιμένουμε έναν πλάγιο που να μην βγάζει πέντε λεπτά νωρίτερα από την εμφάνισή του... Αυτό δεν είναι τυχαίο το ότι ψάχνουμε εκείνο το ξεχωριστό στοιχείο, εκείνον τον τύπο που όχι μόνο δίνει ασίστ αλλά μπορεί και ο ίδιος να σου σκοράρει σαν τριχοτόμος. Ο Άρης μετά τον Σχουρσκι έκανε αυτά τα μπαμ-μπουμ μεταγραφικά άλλα ούτε η ψυχή τους δε μένει τόσο καιρό στον αγωνιστικό χώρο, σου λέω. Ο Παπαδόπουλος ε; Τρεις ασίστ στον τελευταίο αγώνα σημαίνει κάτι όταν μιλάμε για έναν πλάγιο μέσο που χρειάζεται δεύτερο χρόνο για να προσαρμοστεί — εκείνος ο αγώνας ήταν κόλαφος, ρε παιδιά. Αλλά ας μην ξεχνάμε: ο ίδιος είχε πάρει μεταγραφή από τον ΠΑΣ τελευταία φορά κι έμεινε δυόμιση χρόνια στο Μεσολόγγι; Εκεί ήταν που έκανε τρεις ασίστ; Στο Μεσολόγγι; Μιλάμε λοιπόν για έναν 25άρη με εμπειρία στις εθνικές ομάδων των εφήβων — αυτό είναι χρήσιμο σαφώς, αλλά ένας μεγάλος εχθρός εδώ είναι η εικόνα που έχουμε συνηθίσει: ο Ασάνους είναι ένας θηρίο εκεί έξω. Αν ο Παπαδόπουλος θέλει να καθήσει δίπλα του σαν φανάρι λιμανιού, τότε πρέπει πρώτα να αποδείξει ότι μπορεί να περάσει το μποτιλιάρισμα των αμυντικών όταν αυτοί κάνουν πάνω από 40 tacklings ανά αγώνα όπως έγινε την προηγούμενη περίοδο. Και τρίτον — η ομάδα αυτή τη στιγμή ψάχνει έναν ηγέτη εκτός αγωνιστικού χώρου. Ένας τυπικός μεταγραφικός στόχος, έτσι; Δεν μιλάμε μόνο για τρία δάχτυλα που κουνάνε την μπάλα σαν αστραπή μέσα στη σκόνη. Μιλάμε για έναν τύπο που έχει το κουράγιο να σηκώσει το κεφάλι του όταν η μπάλα είναι μέσα στο τετράγωνο των 16. Αν θέλουμε όμως να μιλήσουμε ρεαλιστικά, τι άλλο έχουμε εδώ πέρα; Την προηγούμενη βδομάδα είδαμε και τον άλλον τύπο που πήγε στον Πάικο κι ύστερα έφυγε μέσα σε δυόμιση μήνες... Μπορεί η αγορά να έχει κάποια θηρία στους πάγκους σήμερα, αλλά η λογική λέει ότι ένας 25άρης που κάνει τρεις ασίστ στο last-minute αγώνα της Β' Εθνικής δεν είναι η εγγύηση ενός λύκου στο σύνολο. Τουλάχιστον όχι ακόμα. Γιατί όσοι είναι στον δρόμο τους ξέρουν: όταν ο Άρης ψάχνει μεταγραφές αυτού του βεληνεκούς, συχνά ζητά ιστορικό μεγαλύτερης διάρκειας — εκείνοι οι τρίποντοι που δεν μαζεύονται μέσα σε έναν αγώνα. Άντε βρε, μην κάνουμε παραδείγματα δικά μας όπως γίνεται πάντα... Αν όμως ο Παπαδόπουλος καταφέρει να πείσει στον πρώτο αγώνα κι ακολουθήσει συνέχεια, τότε ναι — εδώ υπάρχει χώρος για ένα σίγουρο γρύλισμα σαν αυτό που περιμένουμε τόσον καιρό. Αλλά για τώρα; Ας το κρατήσουμε μεταξύ μας ως ένα όνειρο καλοκαιρινού νυκτερινού τσαι...

αυτό το πράγμα των τριών ασιστ σου μου θυμίζει εκείνον τον αγώνα του Σταυρού το 95 που είχε πέντε ασίστ ο Αραμπούλιας κι έμεινε στον πάγκο σαν βρεγμένη γάτα για τρία χρόνια ακόμα — τώρα θα μου πεις τι κρίμα; γιατί εμένα η ιστορία δεν με πείθει έτσι εύκολα — ένας τύπος κάνει τρεις ασίστ στο τελευταίο του ματς στη β' εθνική κι αμέσως γινόμαστε υπερήφανοι σαν κάποιος αγορασμένος πρωταθλητής; βλέπω τις πλάκες εδώ μέσα πως ψάχνουμε τον επόμενο Σχουρσκι, αλλά οι περισσότεροι που έχουν βγει μέσα από τον Άρη στέλνουν εικόνες για πέντε λεπτά φωτογραφίες στο insta χωρίς κανέναν αληθινό λόγο πέρα από το χρήμα. ο Ασάνους είναι θηρίο ναι, αλλά δεν έχει ανάγκη έναν οποιονδήποτε πλάγιο που τριγυρνάει στις εθνικές ομάδες εφήβων σαν τυπογραφικό λάθος. όμως αλήθεια τώρα — ποιον άλλον έχουμε εδώ που ξέρουμε ότι όντως μπορείς να βγάλεις τρεις ασίστ στη πρώτη του εμφάνιση σαν εκείνες τις εποχές που τα λιβάδια ήταν χωράφια; δείτε μετά τον Παπαδόπουλο, λέω εγώ, να κάνουν χιούμορ — επειδή εμείς ζητάμε κάτι παραπάνω από τρεις ασίστ σ' ένα ματς που κανείς δεν θυμάται εκτός από τους χούλιγκαν των γηπέδων της β' εθνικής.

Άντε πάλι τώρα... αυτούς τους Παπαδόπουλους τους ξέρουνε όλοι σαν τον τύπο που κάνει τρεις ασίστ και μετά περιμένεις δεκαπέντε λεπτά να τον δεις ξανά στον αγωνιστικό χώρο! Εκείνος ο αγώνας που λένε στα social ήταν κόλαφος αλήθεια — άμα θυμάστε, είχε τρεις ασίστ σ’ εκείνον τον βροχερό Οκτώβριο κάπου στο Καραϊσκάκη, όπου οι αντίπαλοι έκαναν τρία γκολ πριν ολοκληρωθεί το πρώτο ημίχρονο! Τρεις ασίστ σου λέει κανείς; Στο δεύτερο ημίχρονο εκείνου του ματς ο Δημήτρης έπαιξε πέντε λεπτά συνολικά — κι όμως είχε τρία passes για τέρματα. Κι εδώ τώρα θέλουμε να τον φέρουνε σα διάφραγμα στου Ασάνους; Μας έχουνε μάθει οι προσδοκίες αυτά εδώ, ρε παιδιά... Αν όμως έρθει ο τύπος μην του δώσεις την μπάλα στην περιοχή, γιατί εκεί μέσα έχει περισσότερους κινδύνους παρά σ’ ένα γήπεδο της Γ’ Εθνικής — αυτό είμαι σίγουρος 💸

βρε ρε Μακριήλ κι αυτά που γράφεις είναι όνειρο καλοκαιριού πιο μεγάλο κι από τον Σταβρόπουλο στη σέντρα βγάλανε! τρεις ασίστ στο τελευταίο ματς της β' εθνικής κι αμέσως κάνουνε όλα αυτά τα σινιάλα σαν να ήρθε ο επόμενος Σχουρσκι μονάχος του; καλά θυμάμαι κι εγώ εκείνον τον αγώνα όπου είχαμε βγάλει ένα γκολ δίχως μπάλα και στην ανάκλησή του πλέον δεν θυμόταν κανένας εκτός από τους εμμονικούς του γηπέδου — κι όμως σεις εδώ τώρα φτιάχνετε ήδη τον Απόστολο Νικολαΐδη σαν βγήκαν οι τρεις ασίστ κι έγιναν τίτλοι τέλους; θυμάστε τον Τριανταφύλλου το 2001 όταν έκανε πέντε ασίστ στον Παναιτωλικό κι έμεινε κρυμμένος στις ακαδημίες του Άρη σαν άγνωστος στρατιώτης για τρεις ολόκληρους μήνες; εκείνος είχε κι ονόματα παικτών στις ασίστ του, όχι βροχή πάνω σε λάθος χρονικά διαστήματα όπως λες τώρα! και βλέπω όλους εσάς εδώ μέσα να ψάχνετε τον επόμενο λύκο για το σύνολο, ενώ η ομάδα δεν χρειάζεται έναν πλάγιο που κάνει τρία passes την τελευταία σέντρα — χρειάζεται έναν άνθρωπο που όποτε περάσει την μπάλα μέσα στους αντιπάλους σου, αυτοί να λένε "αμάνε ρε" σαν πρώτο βήμα προς την αλλαγή! ωστόσο... τι λέτε να μας δώσει η πραγματική ζωή αυτή τη φορά; ίσως αυτές τις φήμες τις φτιάχνουνε οι ίδιοι εκείνοι των οποίων το όνομα κυκλοφορεί τελευταία στις αγορές — όσοι ξέρουν, ξέρουν πως όταν βγάζεις τρεις ασίστ στο last-minute ενός πρωταθλήματος κανένός άλλον, τότε αυτομάτως γίνεσαι στόχος δικών σου συμφερόντων κι όχι ξαφνική λύση για ομάδα που ψάχνει τριαντάχρονο ηγέτη... αλλά βρε αδέρφια, ας πούμε τα πράγματα με τ' αλήθεια τους: όταν κάποιος λέει ότι ψάχνει την θέση του Ασάνους κάνοντας τρεις ασίστ σε αγώνα κόλαφο της β' εθνικής, τότε ή είναι αστείο μεγάλο η ιστορία ή πρέπει να του δώσουνε τελικά την μπάλα μέσα στο 16 και μετά να δούμε τι γίνεται... ο χρόνος βέβαια πάντα δείχνει τον δρόμο του — κι εγώ τον θυμάμαι ακόμα εκείνον τον Οκτώβριο του '99 όπου βγήκε ο Σχουρσκι στους τελευταίους δέκα λεπτά κι έκανε τρία γκολ σαν τρελός... μέχρι την επόμενη αγωνιστική όπου έφαγε κόκκινη κι έμεινε στον πάγκο σαν βρεγμένο γατούλα για έναν ολόκληρο μήνα! έτσι είναι αυτά εδώ πέρα, παιδιά — τα νούμερα τα μεγάλα τα βγάζεις όταν είσαι μέρος ενός συνόλου που ξέρει τι είναι αγωνιστικότητα, όχι όταν κάνει ένα σόου μέσα στη σκόνη κι όλοι οι υπόλοιποι γυρνάνε σπίτι τους χωρίς τίποτα απολύτως.