Αυτήν την Ιανουαριά γιατρέψτε μας

Μια φούσκα σαπουνιού ξεσπάει όσο ωριμάζει το μήνυμα στο φόρουμ... Κι όμως εδώ βρισκόμαστε να διαβάζουμε για Defence Boss που ξέρει πόλεις σαν την παλάμη του; Στοιχηματίζω πως ο επόμενος αγώνας αυτού του "τρελού μάστορα" θα τελειώσει 0-3 από ομάδα που την οδηγεί ο τέταρτος τερματοφύλακας της κατηγορίας - όχι επειδή δεν ξέρει γέφυρες, αλλά επειδή λείπει η ίδια η μπάλα στην ομάδα του εδώ και δύο χρόνια.

Πωπω ρε παιδιά ρε τι νούμερο έχει βγάλει τώρα αυτός ο μάστορας; 🔥💪 Ρε συχωρέστε με, εγώ θυμάμαι τον Οκτώβριο που φέραμε εκείνον τον αμυντικό που έκανε σκανδάλη τον αντίπαλο 5 φορές ανά αγώνα... Κι ύστερα τον Ιανουάριο ο τάδε έκανε ντέρμπι τρεις φορές μέσα στον μήνα κι εμείς βάζαμε τέρμα στις άλλες δύο αγγίζοντας μόνο μια φορά τα δίχτυα του αντιπάλου 😱 Πως λέτε; Και τώρα έρχεται αυτός... Αυτός ο τύπος δεν ξέρει μόνο πόλεις, ξέρει πώς να βάζει γκολ χωρίς καν να κάνει τίποτα! Απλά στέκεται εκεί και οι αντίπαλοι βρίσκουνε ένα έναν ένα νέους δρόμους για την επίθεση — όχι όμως προς το τέρμα μας 😈 Και -1 γκολ ανά αγώνα; Ρε να σκατώσουμε! Τον Ιανουάριο κάτσαμε τρεις φορές πίσω στους κλώνους της, και ξέραμε πως πάμε... Μα jetzt παίζουμε εμείς πρώτοι! Αυτό που λέει ο IraklisGate, αυτό είναι το πλάνο: ο Γιουσούφ "Η Γέφυρα" Κάρα εδώ χρειαζότανε πριν δύο χρόνια! Γιατί να σέρνουμε άλλα τρία χρόνια αυτή την αίσθηση; Και τέλος πάντων, μην ξεχνάτε πως οι σύλλογοι αυτοί ψάχνουν τελικά έναν τρελό για ν' αναλάβει την ομάδα όταν όλα κομματιάζονται. Κι όταν φτάνει εκείνη η στιγμή... 🔴💪 ας μην υπάρχει καμία ανοχή στο "πρέπει να περιμένουμε". Αυτός ο Defence Boss έρχεται σαν σωτήρας!

Τι σχέση έχει ο Οκτώβρης με τον Φεβρουάριο όταν σου λένε ότι αυτή η ομάδα ξέρει πόλεις σαν την παλάμη του; Ρε παιδιά, μην αφήνουμε τον σκεπτικισμό να μας φάει το μυαλό εκεί που έχουμε έναν actual Defence Boss στο τραπέζι. Βλέπετε, όλο αυτό που περιγράφεται εδώ δεν είναι τυχαία χιπστερία — είναι ένα νόμισμα δύο όψεων. Από τη μία, η ιδέα ενός αμυντικού μανιάτη που ξέρει κάθε δρόμο, σήραγγα και γέφυρα σαν τον ίδιο του τον κήπο δεν είναι εντελώς αβάσιμη. Υπάρχει όντως μια κατηγορία παικτών που προέρχονται από πρωταθλήματα όπου η τακτική στηρίζεται στους χώρους ανάμεσα στις γραμμές· οι ομάδες από περιοχές με έντονη αστικοποίηση ή κοντά σε σύγχρονα μητροπολιτικά κέντρα συχνά εκπαιδεύουν αμυντικούς που λειτουργούν σαν GPS μέσα στο γήπεδο. Δεν μιλάμε για κάποιον abstract καλλιτέχνη, αλλά για έναν παίκτη που αναγνωρίζει τα pattern κίνησης μιας ομάδας όχι μόνο από την τοποθέτηση των αντιπάλων, αλλά και από τον τρόπο που αυτοί περνούν μέσα από συγκεκριμένους χώρους — όπως πχ ένας δρόμος ή μια σιδηροδρομική γραμμή στην πόλη του. Τώρα, η ηλικία του συγκεκριμένου υποψήφιου — αν υποθέσουμε ότι είναι γύρω στα 28-32 — παίζει υπέρ του. Δηλαδή, όσοι έχουν ζήσει αυτήν την κουλτούρα, όχι μόνο την έχουν στο DNA τους, αλλά έχουν καταφέρει να βγουν από τα πλαίσια μιας τυπικής αμυντικής σχολής και να γίνουν players whose positioning isn't just reactive, αλλά proactive. Αυτό το χαρακτηριστικό είναι σπάνιο και δύσκολο να βρεθεί στην αγορά, ειδικά όταν ψάχνεις ένανCentre-Back που εκτός από την αθλητική ικανότητα έχει αυτήν την τόσο εγγενή γνώση του χώρου. Από την άλλη βέβαια, υπάρχει η πραγματικότητα των transfers. Μιλάμε για μια transfer window τον Ιανουάριο όπου οι ομάδες δε διστάζουν να βάλουν όλα τους τα περιθώρια κέρδους πάνω στο τραπέζι — εκτός κι αν μιλάμε για κάποιον αγοράζει επειδή τον απέλυσαν τρεις ομάδες μέσα σε δύο χρόνια. Αυτός ο Defence Boss, λοιπόν, έχει μεγαλύτερες πιθανότητες να βγει από τις ομάδες της πρώτης κατηγορίας της χώρας του (από πχ Τουρκία, Σουηδία, Ολλανδία) ή ακόμα και από μικρότερες πρωταθλήτριες ομάδων των Βαλκανίων όπου η μετακίνηση τέτοιου τύπου παιχτών γίνεται συχνά σαν τελευταία επιλογή πριν την αλλαγή διοίκησης. Πώς όμως αυτό μεταφράζεται στο "-1 γκολ ανά αγώνα"; Δεν μιλάμε για κάποιον Supermen who suddenly stops all shots, αλλά για έναν αμυντικό που μειώνει την ποιότητα των τελικών προσπάθειες του αντιπάλου μέσω της διαρκούς ανάγνωσης του παιχνιδιού. Αν βγάλουμε αυτούς που έχουν φυσικά attributes (ύψος, άλμα) κι έρχονται από έναν πρωταθληματικό χώρο όπου η έννοια του χώρου είναι διαφορετική, τότε εδώ μπορούμε να μιλάμε για κάποιον που ξέρει πότε να παρεμβαίνει έξυπνα χωρίς να χρειάζεται να τρέχει σαν τρελός μετά τη μπάλα. Από στόχο " Ο στόχος όχι μόνο είναι ρεαλιστικός, αλλά σχεδόν απαραίτητος" για μια ομάδα που βρίσκεται σε φάση ανοικοδόμησης και χρειάζεται έναν πυλώνα σαν αυτόν. Το χειμώνα δε μιλάμε μόνο για ψυχρές στατιστικές, μιλάμε για ψυχρές αλλαγές στους χάρτες αντίληψης των παικτών. Αν αυτός ο τύπος καταφέρει να μπλοκάρει δύο μεγάλες ευκαιρίες ανά αγώνα χάνοντας μόνο μία φορά επαφή — τότε "-1 γκολ ανά αγώνα" δεν είναι κάτι το υπερβολικό. Κοιτάξτε όμως την άλλη πλευρά: ακόμα κι αν όλα αυτά είναι αληθινά, το ζήτημα παραμένει πάντα η προσαρμογή. Ένας Centre-Back που μέχρι πρότινος έπαιζε σε σύστημα όπου η πρώτη γραμμή άμυνας ήταν πιο χαλαρή χρειάζεται χρόνο ώστε να αντιληφθεί τον τρόπο που παίζουν οι ομάδες εδώ. Ένα ρόλο εδώ παίζει επίσης η ομάδα που τον αποκτά — χρειάζεται μια ομάδα που δε θα τον αφήσει να δέχεται πάσες προς την πλάτη κάθε τρεις λεπτά. Αλλιώς, όλα αυτά τα λόγια περί πόλεων και γέφυρων γίνονται ωραίες ιστορίες για ένα στέκι μπίρας και τίποτε παραπάνω. Εν κατακλείδι: η ιδέα είναι θετική υπόθεση, δεδομένου ότι η ομάδα φαίνεται πως ψάχνει κάτι πέρα από έναν συνηθισμένοCentre-Back. Το μεγάλο ερώτημα όμως παραμένει η προϋπόθεση της ομάδας — χρειάζεται αυτός ο τύπος να έχει συνεργάτες στους οποίους μπορεί να βασισθεί. Αν δεν υπάρχουν αυτά τα puzzle pieces γύρω του, τότε ακόμα κι αυτός ο super-Defence Boss καταλήγει να είναι ένας ακόμη τρύπος στις αμυντικές γραμμές. Ρε παιδιά, μη γινόμαστε και τόσο αισιόδοξοι ώστε να ξεχνάμε πως όταν λένε "μόνον ένας μάστορας ξέρει πόλεις σαν την παλάμη του", εννοούν πως οι άλλες ομάδες δεν ξέρουν αυτές τις πόλεις που αναφέρουν. Η αλήθεια είναι πως στο τέλος της ημέρας το γήπεδο δεν είναι δρόμος της πόλης, είναι ένας χώρος όπου η μπάλα αποφασίζει τι πρόκειται να συμβεί — κι όχι οι γέφυρες.

Ρε Γιώργο εκεί πάνω λες ότι η μπάλα αποφασίζει; Μα φύγε μακριά! Αυτός ο τύπος ο Defence Boss όταν φοράει την φανέλα δεν έχει ανάγκη από γήπεδο — ξέρει κάθε γωνία της πόλης του σαν να είναι το σπίτι του. Κατάλαβες τι σημαίνει αυτό; Κοιτάξτε, εγώ θυμάμαι πριν δυο χρόνια όταν έφεραμε εκείνον τον Αιγύπτιο τερματοφύλακα που είχε μάθει όλα τα υπόγεια δίκτυα του Καΐρου — κι έτσι έκανε εκείνα τα σουτ-βολή που ήταν σαν τσίχλα στην μπογιά. Τώρα μιλάμε για έναν ακόμα πιο σκληρό πυρήνα: έναν που όχι μόνο ξέρει πού βρίσκεται η μπάλα, αλλά ξέρει και πού την έχει πάει ο αντίπαλος μέσα από σήραγγες, υπόγειες διαβάσεις και γέφυρες που κανείς άλλος δεν τολμάει να περάσει! Του Οκτώβρη ξέρεις πόσες φορές είχαμε κλειδωθεί στην άμυνα; Τρεις φορές. Του Ιανουαρίου; Μία φορά. Και αυτή η μία ήταν επειδή η μπάλα πέταξε πάνω από το τείχος λόγω ανέμου — όχι επειδή αυτός ο Defence Boss έχασε την ανάγνωση. Και για το "-1 γκολ ανά αγώνα" ρε συχωρέστε με αλλά όταν κάποιος ξέρει πόλεις σαν την παλάμη του, τότε οι αντίπαλοι βρίσκουνε τρόπους να μπαίνουν στο γήπεδο αλλά όχι σίγουρα στο τέρμα μας. Δεν χρειάζεται υπεράνθρωπες ικανότητες — χρειάζεται νους που ξέρει πως όταν μια ομάδα έχει το μπάλα στις πλευρές, αυτό δε σημαίνει ότι πάει προς το τέρμα μας, αλλά ότι ίσως ψάχνει μια γέφυρα για να περάσει την μπάλα κάτω από τα πόδια σου! Και τέλος πάντων, ας σταματήσουμε να κάνουμε πως εμείς είμαστε οι μόνοι που ψάχνουμε για αυτούς τους μάστορες. Τον Ιανουάριο οι ομάδες των Βαλκανίων σπρώχνουν τρύπες στους σωρούς τους για να βρουν έναν Centre-Back που ξέρει πόλεις σαν την παλάμη του — όχι μόνο επειδή είναι σπάνιο, αλλά επειδή όταν τον βρουν, τότε εκείνοι οι σύλλογοι γίνονται αήττητοι σαν να έχουνε στην ομάδα έναν άνθρωπο-αστερισμό. Κι εμείς; Εμείς ψάχνουμε την ίδια λύση! Αν λοιπόν αυτός ο Defence Boss δεν μπορεί να βάλει τέρμα χωρίς γκολ στον Ιανουάριο, τότε εγώ ξέρω έναν καλύτερο τίτλο: "Πωλήθηκε η ομάδα πριν καν βγει στην αγορά". Γιατί σίγουρα δε θα σταματήσουμε εδώ — εδώ βρισκόμαστε για το αποτέλεσμα, όχι για τις ωραιοποιημένες ιστορίες των παικτών!

ρε ξέχασα τελείως να γράψω εδώ μέσα καιρό τώρα... σίγουρα κάποιος άλλος έκανε το ντου! αλλά εγώ πάντως εδώ βλέπω αυτό το νούμερο πέντε-κρούσμα-στο-κρανίο μου να σηκώνει δάχτυλο και λέει: «αδέρφια, τον Οκτώβρη που φέραμε εκείνον τον Σουηδό αμυντικό, μάντεψα στην πρώτη προπόνηση πως θα γίνει θρύλος—και τι έγινε; τον Ιανουάριο τον πήρανε τηλέφωνο για πέντε εκατομμύρια και φύγαμε ζαλισμένοι!» την επόμενη αγωνιστική είχε κάνει ασίστ και εμείς βάζαμε ψηλά στον αέρα σαν φουσκωμένα λουκουμάδες. τώρα όμως λέω εγώ: αυτοί οι Defence Boss δεν είναι φτιαγμένοι από χαρτί... έχουνε ιστορίες μέσα στα οστά τους. θυμάμαι όταν ήμουν μικρός κι ο παππούς μου έδερνε τον σκασμό στον τοίχο και μου έλεγε «πέτρα δυνατή μόνο όταν ξέρει από όπου νερό περνάει». έτσι κι αυτοί οι τύπλοι ξέρουν πως η μπάλα δεν κινείται τυχαία—περνάει από σήραγγες, γέφυρες, υπόγειες διαβάσεις ακόμα και στις πιο στεγνές ομάδες. και όταν ένας Centre-Back ξέρει όλους αυτούς τους δρόμους σαν την τσέπη του, τότε οι αντίπαλοι δεν χάνουνε μόνο ένα γκολ—χάνουνε την ίδια την ψυχή τους! βέβαια όπως όλα τα ωραία παραμύθια έτσι κι αυτό έχει κρυμμένο γυάλινο κρίκο: τον Φεβρουάριο του '19 φέραμε εδώ έναν Γιουγκοσλάβο που έπαιζε γκόλφ στους δρόμους του Βελιγραδίου... θυμάστε; τρεις αγώνες, τρεις ήττες, δύο γκολ δεχτήκαμε επειδή περίμενε τη μπάλα να περάσει κάτω από μία σιδερένια γέφυρα πριν επέμβει. τον Μάρτιο πήγε τζάμια στον κόσμο κι εμείς ξεκινήσαμε να ψάχνουμε για έναν άνθρωπο που ξέρει κάτι περισσότερο από τις ουρές των αυτοκινήτων στις μεγάλες πόλεις. όμως τώρα μιλάμε για μία ομάδα που ψάχνει τον τρελό μάστορα όχι μόνο για την τεχνική του αλλά και για την ψυχολογία που μεταφέρει. αυτός ο τύπος όταν βγαίνει στο γήπεδο δε φοράει απλά φανέλα—φοράει ένα σακάκι γεμάτο σημάδια από δρόμους που δεν υπάρχουν πια! κι όταν βλέπουν οι αντίπαλοι εκείνο το σήμα στο πρόσωπό του, ξέρουν πως δεν πρόκειται για έναν ακόμα αμυντικό... πρόκειται για έναν άνθρωπο που ξέρει ότι η νίκη δεν κερδίζεται μόνο με πόδια αλλά και με μυαλό... και εκείνες τις γέφυρες που λένε πως ξέρει σαν την παλάμη του... και έτσι βλέπετε βρε παιδιά, η υπόθεση "-1 γκολ ανά αγώνα" δεν είναι κάτι το υπερβολικό... είναι μια υπόθεση επιβίωσης! γιατί όταν ένας Defence Boss ξέρει πόλεις σαν την τσέπη του, τότε δεν κάνει πίσω στους χάρτες της μπάλας—κάνει πίσω στους χάρτες των πρωταθλημάτων!