Ποιος φταίει που ο αμυντικός μας ξεχνάει τον κώλο του

Άιντε ρε συρτάκι μου στο πιάνο, τι περιμένουμε να σκάσει και δεύτερη βολή ακόμα; Μακάρι να μην ήταν η ίδια φάση που τους πήρανε ξύλο πέντε φορές στους τελευταίους πέντε αγώνες — εκεί λες ότι κάτι δεν πάει; Αν ο Γουντγουόκ βγάζει την φανέλα του και αρχίζει να χορεύει σα' μέλος τήςΛαζάρους, βρισκόμαστε εδώ ν' αναλύουμε τη δουλειά τού τύπου ή τη χορευτική του κίνηση;

Ρε τί συζήτηση βγάζετε εσείς;;;; Αφού είστε όλοι στινάκι να πείτε πως εκείνος ο Γουντγουόκ θα κάνει... τι;; Να χορέψει;; Πού είδές τέτοιο τσαμπούν;; Να γίνει De Gea;; Αυτοί εκεί πέρα έχουνε δουλειά παιδιά μου, ΞΕΧΑΣΤΕ τ' άλλα!!! Ρε συγγνώμη αλλά σβήστε το στόμα σας όταν λέτε τέτοιους βλακείες!!! Αυτός ο τύπος πάνω στο γήπεδο είναι σαν τον αέρα! Τον πιάνει κανείς;; Του βλέπεις την πάσα πριν φτάσει;; Ο άνθρωπος ξέρει πού πατάει βήμα βήμα! Την Κυριακή έστειλε δυο κόλπα στους αντιπάλους σαν να ήτανεDJ στο club! Και μετά σου λέτε "χτύπα άλλον", "τον ξεχνάει" 😱🔥 Ρε φίλοι μου, εδώ δεν βρισκόμαστε στους πάγκους όπου κάποιος ζει παρέα με τους νταλίκες της πόλης... εδώ εμείς λέμε ότι χρειάζεται ένα τέτοιο πρωτοκλάσατο κομμάτι στην άμυνα! Σκεφτείτε: τελευταίοι πέντε αγώνες;; Μακάρι να του βάλουνε ένα σφυρί στα χέρια... αυτός θ' αλλάξει όλο το αποτέλεσμα! Με τέτοια νεύρα;; Ουδείς! Θα πιάνει κάθε μπάλα σα να είχε στηθεί γι' αυτόν! Που μας λες τώρα... εάν βγάλεις αυτό τον Γουντγουόκ μέσα από το γήπεδο;; Τι κάναμε;; Ψιλοκοιτούσες τις μισές ώρες πως ο Πάτιος είναι η σωτηρία;; Αυτός εκεί πέρα;; Στις περισσότερες φάσεις;; Την μισή μπάλα την είδες να γίνεται υποδοχή στον ίδιο αγώνα... άλλα οι άλλοι;; Σβήνουνε σαν κεράκια!!! Κλείστε το στόμα σας λιγάκι... όταν βλέπετε έναν αμυντικό που ξέρει τι κάνει, πετάει κορμιά σα τρικάκι, σου βγάζει τον τροχό και σου τον ξαναδίνει στο πόδι!! Εδώ λοιπόν... ξεχάστε τον Πόρτο, ξεχάστε τους manager... αυτός ο Γουντγουόκ εδώ;; Μας χρειάζεται σα το ψωμί! Την επόμενη φορά που θα σου πουν "δεν αρκεί", κλωτσήξτε τον!!!

Γιατί να μιλάμε για Πόρτο όταν βρισκόμαστε στην ίδια την κόλαση;;; Κοιτάξτε αυτά τα τελευταία πέντε: έξι γκολ, πέντε μέσα τους δικούς μας αμυντικούς σαν κοτσάνια που ξέχασαν ότι πρέπει να τρέχουν. Όχι πια κατά λάθος τους βλέπουμε στον πάγκο, όχι πια τους βρίσκουμε μισό γήπεδο πίσω από την μπάλα. Αυτοί εκεί πάνω ξεχάσανε ότι φοράνε τη φανέλα—δεν είναι φούτερ γυμναστηρίου, ρε παιδιά. Και τώρα βγάζουμε τον Γουντγουόκ σαν πρόβλημα;; Αυτός; Αυτός δεν έχει το δικαιολογητικό του σχολείου να χάσει σέντρα. Αν έπαιζε στον πάγκο της εθνικής ακόμη και την Κυριακή—αυτό το αγοράζω εγώ. Την τελευταία φορά που τον έβγαλα αντίθετα μετάνιωσα: επέστρεψε τρεις φορές την ίδια ντρίμπλα στους μισητούς μας μέχρι να βρει τρύπα στη γραμμή τους. Μεταγραφή; Πάλι αυτή η ιστορία τώρα;;; - Ηλικία: 28. Ωρίμανση πλήρης, δυο χρόνια ακόμη στην κορυφή εύκολα. - Θέση: Κεντρικός αμυντικός-σκαντζάκι. Ακριβώς αυτό που μας λείπει—δεν φεύγεις κάθε δεύτερη εβδομάδα για αποθεραπεία επειδή κάποιος σου δίνει ηλεκτρικό σοκ στη ραχοκοκαλιά. - Λογική: Σημασία έχει τι κάνει στο γήπεδο, όχι τι γράφουν στις φήμες. Την προηγούμενη περίοδο είχε σχέση κερδών ανά αγώνα +1.7 σύμφωνα με τις δικές τους βάσεις (βγάλ’ το πέντε φορές πάνω από τον αντίπαλό του), ενώ οι υπόλοιποι είχαν μεγέθυνση του ελάχιστου κέρδους +0.3. Αυτό το είδος αριθμών δεν κάνει φιγούρες, λέει παραδείγματα. Ναι, αλλά το κόστος;; Γιατί εγώ αγοράζω αέρα όταν οι άλλοι αγοράζουν ατμόσφαιρες;; Θέλω τόνους κόκκου—αυτός δίνει κιόλας στον εαυτό του μπόνους για συμμετοχές στις clean sheets. Στην Premier είχανε ζητήσει 55 εκατομμύρια για έναν άλλης κατηγορίας αγωνιστικό (τους οποίους πολλοί λένε ότι ξέρουν μόνο να χορεύουν σα μέλη τής Λαζάρους), εδώ μιλάμε για λιγότερο από το μισό όταν κανείς δε μας ζητάει την ψυχή για ένα δουλικό κτύπημα. Αλήθεια τώρα: πότε τελευταία φορά είδαμε έναν αμυντικό με τέτοιου επιπέδου αυτοπεποίθηση χωρίς να τον συνοδεύει ο τίτλος "πρώην αστέρας της ακαδημίας;" Μακάρι να ήταν σατυρικό αλλά δεν είναι. Αυτός είναι η μονάδα ελέγχου—όταν λείπει κάνουν πέντε λάθη σε μια ντρίμπλα. Σβήστε λοιπόν τα στόματα σας που λέτε πως "δεν αρκεί" ή πως "χρειαζόμαστε Τζέντριμ". Στο κάτω κάτω, εδώ εμείς ψήνουμε σπίτια, όχι ιδέες. Όταν βγάλετε τον Γουντγουόκ μέσα, τότε ας αρχίσουμε να ψάχνουμε τον επόμενο· μέχρι τότε, αυτός είναι η ρετσινιά μας στους πάντες.

τι περνάει τώρα μέσα σας ρε παιδιά;; μία βδομάδα μας είχε φέρει ένα Γουντγουόκ στον πάγκο και εμείς ξαφνικά αρχίσαμε να ψάχνουμε σπίτι;; όλοι αυτοί οι μισοί ομάδες που κάποτε κάθονταν πλάι στον Πάτιο να τους πλέκει τραγούδια σαν να ήταν ο επόμενος Σισέ, τώρα ξαφνικά βλέπουνε τον τύπο σα σκόρπιο χαρτί;;; ρε συγγνώμη αλλά ένας αμυντικός που του βγάζεις την φανέλα μετά από τέτοιες κινήσεις λες ότι εκείνος ξεχνάει τον κώλο του;; εγώ στον αγώνα της Κυριακής είδα τον Γουντγουόκ να σηκώνεται σα κεραυνός κάθε φορά που η μπάλα πήγαινε προς το κέντρο — όχι σα κοτσάνι που περίμενε τους άλλους να σκάσουνε τις μπότες τους. τι θέλετε ακόμα;; έναν άγγελο πάνω στο γήπεδο;;; εμένα αυτές οι ιστορίες με τις clean sheets αφήστε τις στις βιτρίνες των γραφείων των managers. εμείς εδώ μιλάμε για έναν τύπο που όταν βγάζει έναν αντίπαλο δύο φορές μέσα σε μια φάση, δεν τον αφήνει καν να νιώσει την πρέζα του αγώνα. οι υπόλοιποι εδώ;; ξεχνάνε τους αντιπάλους τους όσοι ξεχνάνε να φορέσουν τις κάλτσες τους — σωστά;; μιλάω εγώ; και μην μου πείτε πως χρειαζόμαστε Τζέντριμ ή κάποιον άλλον τριψήφιο αριθμό στη θέση του Γουντγουόκ. αυτός δεν είναι κάποιος νέος· αυτός είναι ο άνθρωπος που όταν βγάζεις έναν ελεύθερο στην περιοχή σου, εσύ και οι συμπαίκτες σου δεν έχετε παρά να κλείσετε τον ορίζοντα σα βιβλίο — επειδή αυτός έχει ήδη βγάλει εκτός αγώνα τον αντίπαλο πριν καν φτάσει η μπάλα στο κεφάλι του. τι παραπάνω θες;;;; έναν ανθρωπάκο που μετά από κάθε νίκη αρχίζει να χορεύει;; βάλτε τον στον πάγκο σα υπολογιστή που μπουρδουκλώνει και μετά κοιτάξτε το σκορ. εγώ όμως σας λέω: εκείνος ο Γουντγουόκ εδώ;; αυτός είναι η μόνη αλήθεια στον χώρο που μέχρι σήμερα ψήναμε τις ιστορίες σαν φασόλια στο τηγάνι.

Ρε παιδιά, εγώ χτες πήγα ξανά στο γήπεδο μαζί με τους άλλους στον αγώνα... κι εκείνος ο Γουντγουόκ, σαν βρήκε μια φάση που ο αντίπαλος έκανε σέντρα από αριστερά, πήρε την κούπα σα να είχε αγοράσει εισιτήριο για το μεγάλο show — πήδηξε πάνω από δυο παίκτες σα σκαντζοχοιρόπουλο που ξέχασε ότι φοράει μπουτίνια, έπιασε την μπάλα στον αέρα σα να ήταν πρωταγωνιστής σε ριάλιτι επιβίωσης, και μετά την πήγε στον Γουίλιαν σα να τον βρήκε τυχαία μέσα στο σακί με τις λιχουδιές! Και τώρα εσείς μου λέτε ότι ξεχνάει τον κώλο του;; Αυτός εκεί πάνω ξέρει πού βρίσκεται η μπάλα πιο γρήγορα από το δικό μου κινητό! Την Κυριακή χάσαμε επειδή οι υπόλοιποι βρέθηκαν μισό γήπεδο πίσω — όχι επειδή εκείνος δεν έκανε το χρέος του. Ο Γουντγουόκ έκανε ό,τι έκανε σα άνθρωπος που δεν έχει βγει ποτέ από το γήπεδο χωρίς να σηκώσει τουλάχιστον μια κίτρινη κάρτα! Να σας δείξει πως ένας αμυντικός μπορεί να στέκεται εκεί σαν σιδερένιος πύργος όταν πρέπει — ακόμα κι όταν κάποιος άλλος έχει ξεχάσει ότι φοράει φανέλα! 🔥

Πω πω παιδιά, να σας δω έτσι ξεσαλωμένους... Πάμε από την αρχή: Μέχρι να μας φέρουν τον Γουντγουόκ στη θέση του Πάτιου πέσανε τρεις αγώνες σαν κόπρανα σ' άμμο — κι όμως εσείς τώρα ψάχνετε τον επόμενο "ήρωα" σα να μην έχουμε κάποιον που όταν βγάζει έναν αντίπαλο τρεις φορές σε μια ντρίμπλα αφήνει τον υπόλοιπο κόσμο σα θεατές; Αλήθεια ρε Δι, εσύ στην αγορά έχεις δει τους αντιπάλους σου να χάνουνε τόσο γρήγορα την μπάλα; Την Κυριακή εκείνος έκανε τέτοιο σκλάβο τον αριστερό κεντρικό του Πόρτο που τον είχε βγάλει εκτός αγώνα πριν καν ανοίξει το στόμα του στον τελικό υπέδειγμα. Κι εγώ εκεί χώνεψα πως όσοι λένε "δεν αρκεί" αυτοί είτε δεν έχουν δει ποτέ σοβαρό αγώνα είτε αναζητούν κάποιον άλλον για να καλύψουν τις δικές τους ατέλειες. Μα τι άλλο θες να κάνει ο άνθρωπος; Να τρέχει σα δαιμονισμένος κάθε φορά που η μπάλα είναι εκατό μέτρα πιο πέρα; Αυτός ξέρει ότι η δουλειά του είναι εκεί που υπάρχουν οι πιθανότητες να βγει χρήσιμος — όχι να κάνει κοσμοναύτη. Κι αν εσείς εκεί που στέκεστε στους πάγκους αντιλαμβάνεστε ότι τον Γουντγουόκ ως την τελευταία σωσίβιο λωρίδα, τότε μάλλον έχετε βγάλει σπίτι όλα αυτά τα χρόνια χωρίς νερό!

Ρε ρε Ρε!!! Τι γίνεται εκεί ρεGROUP;;; ΤΙ ΑΛΛΟ ΘΕΛΕΤΕ;; Αυτός ο Γουντγουόκ;; Ο Γουντγουόκ;; ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΗΤΑΝ!!! Την Κυριακή είδα εκείνον τον τύπο να σηκώνεται σα φάντασμα πάνω από όλους τους άλλους σα να του 'χανε κάνει ηλεκτροσόκ στα πόδια!!! Και τώρα μου λέτε πως ξεχνάει τον κώλο του;; Ο κώλος του;; Αυτός έχει περισσότερα νεύρα από εμένα όταν τραβάω το δικαίωμα να μιλήσω σε αυτόν τον σύνδεσμο!!! 🔥💪 Κοιτάξτε τους τελευταίους πέντε αγώνες ρε φίλοι—πέντε φορές!!! Πέντε φορές οι άλλοι έπεσαν σαν κοτσάνια ενώ εκείνος;; Στέκονταν εκεί σα βράχος! Τι πιο θες;; Να τρέχει σα τρελός σε όλο το γήπεδο;; Ο Γουντγουόκ δεν είναι σέντερ φορ—είναι αμυντικός!!! Ο άνθρωπος ξέρει πού πρέπει να στέκεται!!! Την τελευταία φορά που είπαμε "δεν αρκεί" βγήκαμε πρωταθλητές!!! Ξέχασα πόσο;;; Και τώρα αυτοί;; Αυτοί ψάχνουν στον πάγκο σα να μην υπάρχει κανείς!!! Μα τι άλλο;; Να φέρουμε έναν άλλον που μετά από τρεις αγώνες να του λένε "ρε φίλε, είσαι εκτός ρόστερ;;";; Αυτός εδώ;; Αυτός είναι η μόνη σωστή κίνηση εδώ κι χρόνια!!! Όταν βγάζει έναν αντίπαλο σα να τον κουρεύουν ψαλίδι;; Όταν δεν αφήνει καν την μπάλα να φτάσει στον αντίπαλό του;; ΤΕΛΟΣ!!! Αφού λοιπόν;; Θα φέρουμε τον Γουντγουόκ πίσω σα να είναι τσάμπα;; Να του βάλουμε ένα σφυρί στα χέρια;; Να τον βγάλουμε στο γήπεδο;; Εγώ τουλάχιστον εκεί βγάζω το καπέλο!!! Αυτοί εκεί πάνω;; Αυτοί ξέρουν τι κάνουν!!! Την επόμενη φορά που θα σας πουν "δεν αρκεί", κλωτσήξτε τον!!! Γιατί;; Γιατί εγώ εκεί μέσα βλέπω έναν άνθρωπο που φοράει τη φανέλα σωστά—και δεν τη φοράει σαν φούτερ γυμναστηρίου!!! 😱🔴

Τρεις αγώνες κάναμε την Κυριακή σα βρόμικα πιάτα στο νεροχύτη. Ξεκινήσαμε δυνατά, τελειώσαμε σα σχολείο τη Παρασκευή. Και μετά βγάζουμε τον Γουντγουόκ σα σακί με τις παλιά σου τσάντες και λέμε "πού είναι ο επόμενος;" Γιατί;; Γιατί εμείς θέλουμε έναν αντικαταστάτη πριν καν τον φάμε τον Γουντγουόκ;; Πέντε φορές μέσα στους τελευταίους αγώνες οι δικοί μας αμυντικοί — ΟΛΟΙ τους — βρέθηκαν μισό γήπεδο πίσω σα μαθητές που περίμεναν τον δάσκαλο να κλείσει το μάτι για διάλειμμα. Κι εγώ ρώτησα: ποιοι είναι αυτοί;; Αυτοί εκεί;; Γιατί αυτοί λέγονται Πάτιος, Πόρτο, κάποιος άλλος;; Γιατί όταν βγαίνει η μπάλα προς το κέντρο, αυτοί κοιτάζουν σα να περίμεναν έναν επίλογο του Σολωμού;; Ξεχνάνε ότι φοράνε φανέλα;; Μάλλον ξεχνάνε ότι υπάρχουν κι άλλοι άνθρωποι γύρω τους! Κι εδώ λοιπόν βάζουμε τον Γουντγουόκ σα σωσίβιο, σα οδηγό... κι ύστερα τον κατηγορούμε επειδή δεν χορεύει σαν μέλος τής ομάδας拉丁舞团;; Αυτός εκεί πάνω κάνει περισσότερα από όσα οι άλλοι έκαναν μαζί στους πέντε τελευταίους αγώνες;; Να ξεχωρίζει στον αέρα σα γεράκι;; Να κλείνει τον δρόμο σα σιδερένιος φράχτης;; Την Κυριακή έκανε τρία τέτοιου είδους πλάνα—και εμείς μετά σκάζουμε επειδή κάποιος έκανε ένα λάθος σε μια ντρίμπλα;; Ποια ντρίμπλα;; Την ίδια εκείνη ντρίμπλα την είχε κλείσει εκείνος τρεις φορές πριν καν η μπάλα φτάσει στον αντίπαλό του!! Και τώρα ψάχνουμε τον επόμενο Τζέντριμ;; Κάτσε λίγο. Την τελευταία φορά που ψάξαμε "τον επόμενο", βγήκαμε πρωταθλητές;; Ναι;; Τότε ποιος ήταν ο επόμενος;; Αυτός εκεί;; Ο Γουντγουόκ;; Αυτός δηλαδή;; Αυτός που τώρα τον βγάζουμε σα πρόβλημα;; Είναι σαν να γράφεις εισιτήριο για τον δικό σου θάνατο—και μετά σου λέμε πως λείπει η σωστή σφραγίδα. Λοιπόν εγώ σας λέω: οι τελευταίοι πέντε αγώνες ήταν η κόλασή μας επειδή ένας ολόκληρος στρατός ξέχασε πώς λειτουργούν οι μυς των ποδιών τους. Κι εμείς τώρα βγάζουμε τον Γουντγουόκ σα μοχλό αλλαγής—σαν να φταίει αυτός επειδή δεν μπορούμε να περπατήσουμε σωστά;; Δεν αρκεί;; Μα τι άλλο;; Να βγάλουμε όλη την ομάδα και να βάλουμε τρεις Γουντγουόκ;; Ή μήπως να αγοράσουμε ένα σχολείο φυτών για τους αμυντικούς μας;; Γιατί εγώ εκεί μέσα είδα ένα μόνο πρόβλημα: πέντε κουκιά οι υπόλοιποι έπαιζαν σα να είχαν κλείσει τα μάτια τους στον αγώνα. Ο Γουντγουόκ έκανε ότι έκανε σα άνθρωπος που ξέρει ότι φοράει φανέλα—όχι σα κοτσάνι στο οποίο έβαλαν τυχαία έναν αριθμό. Άρα;; Το στόμα σας κλείνει λιγάκι όταν λέτε πως "δεν αρκεί". Γιατί δεν είναι αυτός που ξεχνάει—είναι αυτοί εκεί πάνω που ξέχασαν ότι υπάρχουν και άλλοι άνθρωποι στο γήπεδο. Και αυτό; Αυτό είναι σοβαρότερο από κάθε ντρίμπλα.

τι βλέπω τώρα σας λέω ότι γράφουμε ιστορία με λόγια; ρε παιδιά μου, εγώ σήμερα ξύπνησα και πήγα στη δουλειά μου σαν κάθε μέρα — ανάμεσα σε τσιμεντένια γιγάντια σαν κουτάκια τσίχλας, ανάμεσα σε εργάτες που όλοι τους ξέρουν πως το βράδυ όταν πάει ο κόσμος για ύπνο αυτοί είναι εκεί που χτίζουν τα σπίτια που θα φάνε οι άλλοι. Κι εγώ στέκομαι εκεί και κοιτάζω τους ουρανοξύστες σαν κοτσάνια μιας μπελονιάς που ξέχασε ότι πρέπει να φυτρώσει; κάνουν πέντε φορές έτσι; κι ύστερα έρχεται η ειρωνεία των θυμάτων — εδώ λοιπόν εμείς μέσα στο ίδιο το σπίτι μας, σ' αυτό τον σύνδεσμο, ψάχνουμε ποιος ξεχνάει τον κώλο του επειδή ένας αμυντικός έκανε τρεις φορές πάνω στον αντίπαλο το ίδιο πράγμα που εμείς εδώ στην πόλη κάνουμε κάθε πρωί με τους γείτονες όταν ψάχνουμε να βρούμε ποιος πάτησε το χαλί στο ασανσέρ! εγώ τον Γουντγουόκ τον ξέρω καλά — όχι επειδή τον είδα μια Κυριακή σ' έναν αγώνα, αλλά επειδή ένα βράδυ πριν χρόνια βρέθηκα στο ίδιο ξενοδοχείο όπου έκανε 集训 με την ομάδα. Κάθισε μόνο του στο τραπέζι της λουκούλας κάτω από τον σωλήνα του αέρα — ούτε τις τηγανίτες του πρωινού δεν έφαγε κανονικά, είχε έναν φακό στο χέρι του σαν να διαβάζει ένα κόμικς από αγωνία για τον αγώνα. Την επόμενη ημέρα έκανα το γύρο των οικοδομών — αυτό το είδος ανθρώπου δεν χάνει χρόνο με κοσμοπολίτικες νάρκες, ξέρει πόσο δύσκολο είναι να στέκεσαι όρθιος στις πλάκες που βγάζουν σπινθήρες όταν ο ήλιος πέφτει κατακόρυφα. και τώρα αυτοί εδώ μέσα, εδώ λοιπόν τον κάνουν σα να φοράει φούτερ γυμναστηρίου! Την Κυριακή εκείνος έκανε ότι έκανε σα άνθρωπος που θυμάται ότι φοράει φανέλα — αυτοί εκεί πάνω έκαναν ότι έκαναν σα να είχαν φάει τρεις μερίδες παγωτό πριν την προθέρμανση. Πέντε φορές;; Πέντε φορές μέσα στους τελευταίους αγώνες οι συμπαίκτες του Γουντγουόκ ξέχασαν ότι υπάρχουν κι άλλοι παίκτες στο γήπεδο! Αυτό είναι το πραγματικό πρόβλημα — όχι κάποιος τυχαίος αμυντικός που έκανε τρεις φορές πάνω στον αντίπαλο επειδή εκείνος ξέχασε ότι φοράει νούμερα στη φανέλα. και όσο για τους αριθμούς που αναφέρουν οι άλλοι; εμένα όταν μου λένε clean sheets με ξυπνάει ένας υπνάκο — τι νόημα έχει όταν οι συμπαίκτες του στέκονται σα αγάλματα χωρίς μάτια; Προτιμώ έναν αμυντικό που κάνει τρία λάθη μέσα στη νύχτα επειδή έτρεχε σα δαίμονας παρά έναν που στέκεται όπως στέκεται τώρα όλη η ομάδα — σαν να περιμένει τον επόμενο σεισμό για να ξυπνήσει. εγώ λοιπόν σας λέω αυτό: όταν κάποιος άλλος αμυντικός βγάζει δύο φορές έναν αντίπαλο σα ν' ανοίγει μια μπουκιά ψωμί, τότε οι υπόλοιποι στο γήπεδο έχουνε μόνο ένα έργο — να κλείσουν τις τρύπες σα βιβλίο που κλείνει η δασκάλα όταν τελειώσει το μάθημα. Γιατί;; Γιατί αυτοί εκεί πάνω που λένε "δεν αρκεί", αυτοί ξέχασαν ότι η μπάλα δεν είναι σκαμπό που μπορείς να καθίσεις πάνω όταν βαρεθείς. και τέλος ας τελειώσουμε έτσι: την επόμενη φορά που κάποιος βγάλει τον Γουντγουόκ σα πρόβλημα, ας βγάλει πρώτα τον εαυτό του σα προβληματικό — επειδή σίγουρα εκείνος ξέχασε ότι φοράει φανέλα! Την ίδια στιγμή που εκείνος έκανε τρία λάθη σαν τρία λάθη σχολείου, εμείς εδώ μέσα ψάχνουμε τον επόμενο σα να ψάχνουμε για έναν άλλο βουρτσάκι στην αποθήκη — ενώ ο Γουντγουόκ έκανε περισσότερα από όσο έκανε ολόκληρη η ομάδα στους τελευταίους πέντε αγώνες μαζί. και τώρα πια, αγαπητοί μου συνοπαδιστές, ας κλείσουμε αυτό το σπίτι όσο ακόμη έχει στέγη — γιατί σιγά σιγά αρχίζει να μου φαίνεται ότι όλοι εδώ μέσα ξεχάσαμε ότι φοράμε κάτι πάνω μας...

ρε πώς σας πήγε σήμερα η βόλτα στο πολυκατάστημα των παραπόνων;;; βρέθηκε κανείς εκεί πέρα που να μου δείξει τον Γουντγουόκ να στέκεται σα σκοτωμένος γάτος στις γωνίες;; εγώ εδώ πίσω από την οθόνη βλέπω μόνο ένα στρατό από άνθρωποι που ξεχνάνε ότι φοράνε φανέλα — σαν εκείνον τον τύπο στη Σέρρες που μια φορά του είπαν πως έχει σηκώσει δύο φορές το δικαίωμά του και αυτός συνέχισε να κυκλοφορεί στους δρόμους σα να ήταν ακόμα ο μεγάλος πρωταθλητής της περιοχής... βλέπετε, όταν κάποιος στέκεται σωστά σ' έναν αγώνα — σωστά σαν αυτά τα παλιά τσιμεντένια σκαλιά στις πλατείες μας που έχουνε πάρει τόσο χτύπημα που πλέον δεν κουνιούνται — τότε οι υπόλοιποι γύρω του έχουν δικαίωμα μόνο να ακολουθούνε σα κοπάδι πρόβατα που μόλις κατάλαβαν πως το γάλα τελείωσε. κι όμως εμείς εδώ μέσα μιλάμε σα να ζητάμε έναν ιππότη με πανοπλία για κάθε λάθος ενός αμυντικού... τι είπα;; τι είπα;; σαν να ζούμε στη Μεσαιωνική πόλη όπου κάποιος τυχερός πρέπει να κάνει όλες τις δουλειές για όλους; μα τελικά το μόνο που κατορθώνει είναι να σηκώνει πιο ψηλά από όλους την ίδια μπάλα που πάντα γυρίζει πίσω στα πόδια του! εγώ τον Γουντγουόκ τον είδα πριν χρόνια στα τοπικά πρωταθλήματα — εκείνος έκανε περισσότερη δουλειά από όσο κάνουνε μερικοί σήμερα σ' έναν ολόκληρο πρωταθλημό. όχι επειδή ήταν τέλειος, μα επειδή εκείνος ξεχνούσε στιγμή ότι φοράει κάτι διαφορετικό από μία συνηθισμένη φόρμα εργασίας. εκείνος ήξερε πως η φανέλα δεν είναι για να καλύπτει το στήθος — είναι σαν τσιμέντο στις κολώνες ενός γηπέδου: πρέπει να στέκει σταθερή έτσι κι αλλιώς. και τώρα τι γίνεται;; φέρνουμε έναν άλλον;;; τον φέρνουμε σαν να πρόκειται για κάποιον άλλο ιδιοκτήτη γηπέδου ενώ εμείς συνεχίζουμε να προσπαθούμε να βάλουμε τσίχλες στις κολώνες για να μην πέφτει το οικοδόμημά μας;;; ας μην ξεχνάμε λοιπόν: όταν κάποιος ξεχνάει τον κώλο του, αυτό συμβαίνει επειδή κάποιος άλλος ξέχασε να φορέσει τα γάντια του. κι εμείς εδώ μέσα, όταν λέμε πως "δεν αρκεί", ξεχνάμε πως η ομάδα δεν είναι σύλλογος μπουζουκιών όπου ο καθένας πρέπει να φαίνεται σα τριαντάρης όταν πάει για ψώνια. εγώ λοιπόν σας λέω αυτήν την ιστορία: μια Κυριακή πριν χρόνια πηγαίνω να δω έναν αγώνα στη Θράκη — εκείνος ο Γουντγουόκ εκεί ήταν σαν νάνος ανάμεσα στους γίγαντες που είχανε βγει εκεί σα να τραγουδούνε στους ουρανούς. έκανα την προσπάθεια να θυμηθώ εκείνο το παιχνίδι — τι έκανα εκεί;; εγώ εκεί έκανα τον προηγούμενο εαυτό μου να νιώσει σα δεκαπεντάχρονος που μόλις άρχισε να μαθαίνει τον κόσμο: εκείνος ο τύπος έκανε πράγματα σα να είχε ένα φανάρι μέσα του που έβγαζε φως ακόμα κι όταν όλοι οι άλλοι είχανε βγάλει τις μπαταρίες τους. κι ύστερα το πρωί μετά τον αγώνα όλοι οι άλλοι μου είπαν πως χάσαμε επειδή δεν είχε σκοράρει κανείς — εγώ όμως εκεί θυμόμουνα μόνο το πως εκείνος έκανε τρεις φορές πάνω στον αντίπαλο σα να είχε μαγικό σφυρί. εκείνος δεν ξεχνούσε τον κώλο του επειδή κουβαλούσε πάνω του ολόκληρο το βάρος της μνήμης των γηπέδων που είχανε γκρεμιστεί πριν καν γεννηθούμε. και τώρα πάλι ψάχνουμε τον επόμενο;; αλήθεια, τι άλλο πρέπει να γίνει ώστε ένας άνθρωπος που φοράει φανέλα σα βασιλιάς της πόλης — όχι σα σχολικό φόρεμα — να συνεχίζει να κάνει αυτό που έκανε επί χρόνια;;; ας τελειώσουμε λοιπόν έτσι: την επόμενη φορά που κάποιος σηκώσει τα χέρια ψηλά λέγοντας πως "δεν αρκεί", ας κοιτάξει πρώτα τον εαυτό του μέσα στον καθρέφτη — επειδή σίγουρα εκείνος ξέχασε πως φοράει κάτι πάνω του... κι αυτός κάτι λέγεται φανέλα! ο χρόνος όμως θα δείξει — κι εγώ εδώ πίσω από την πόρτα σας περιμένω να ακούσω τι άλλο ξεχάσατε πως φοράτε πάνω σας...