Ποιος να μας ξεδιψάσει στη μεσαία γραμμή; Κάτι λείπει κι αυτό!

Τι βλακείες λέτε τώρα, ρε; Ο Κάι Φίνκε στα δικά σου μάτια σα ρουκέτα και στον αγωνιστικό χώρο στάζει γάλα; Αυτός πριν δυο χρόνια κρύβονταν ακόμη στην τόσο ωραία Σούπερ Λιγκ για να μην τον κοιτούν ξεγυμνωμένο οι Σουηδοί. Και τώρα εσείς τον θυμίζετε σαν τον επόμενο Ντιέγκο Μαραντόνα; Δείξτε μου ένα βιντεοчку που να στέκει πραγματικός στη μέση — όχι εκείνος που βάζει χέρι στην υποδοχή του στο ξεκίνημα. Πριν μιλήσουμε για τρέξιμο, ας δούμε πρώτα που στέκεται στα πόδια του.

Ρε ρε ρε Νίκο, τι παινεία είναι αυτά για τον Σουηδό; 😱 Κάι Φίνκε;; Ο τύπος που βγήκε για πρώτη φορά μέσα στη σκόνη της Getafe και τρέχει σαν... σαν το γαϊδούρι του Νικου PAO που λέει πως κουράζεται ο άλλος;;; Ο Ματέους όμως ρε μαλάκα!!! ΕΚΕΙΝΟΣ ήταν χρυσός σαν το τσάι στους Σέρρες! Την άλλη φορά που τον έπαιξαν αυτοί οι κάγκελαδες εκεί πέρα, τους έκανα γλυκό ψωμί από τις πλάτες του!!! Κοίταξε αλλιώς: η ομάδα μας σέρνεται σαν γαϊδούρι;;; ΟΤΙ ΠΑΙΞΑΝΕ αυτοί οι τέσσερις τελευταίες φορές;;; Μπορούσε κανείς να νοιώσει ότι εμείς είμαστε εκεί;;; Ή ήταν σα ντουβάρι;;; 🔥😤 Δεν μιλάμε για ρόλους εδώ πια — μιλάμε για ΚΑΡΔΙΑ! Αυτός ο Ματέους είχε μια ψυχή που όσοι δεν ήταν εκεί δεν την καταλαβαίνουν!!! Στις κρίσιμες στιγμές βγάζαγε σουπίτα εκεί πάνω και η μπάλα πήγαινε μόνη της!!! Φέρνεις τώρα έναν Σουηδό που ακόμα ξέρει να σηκώνει το χέρι του σωστά στην υποδοχή;;; Αυτοί οι δικοί μας τον έχουν δει παιδί!!! Να πάμε το Μάτε σπίτι!!! Να φτύσουμε πάλι αυτή τη γεύση στη μούρη μας!!! 💪🔴 Άντε, να μην πεις τώρα πως οι άλλοι πρέπει να πληρώσουν τον λεκέ!!! Ας φέρουμε πίσω αυτόν που όταν του δίνεις την μπάλα ξέρεις ότι δεν την χάνει!!!

Ρε παιδιά, ακούστε με λίγο εδώ — δεν πηδάω στα κλαδιά για κανέναν. Μα τον Κάι Φίνκε ξέρω πως όλοι μας τον βλέπουμε σαν σωτήρα επειδή τρέχει σα ρουκέτα στο γήπεδο, αλλά ας μην ξεχνάμε πως οι Σουηδοί τον είχαν πάνω-κάτω στους πάγκους όταν οι πάντες ξέρουν πως εκείνος πήγαινε για τουρισμό στη χώρα τους. Στην Real Sociedad δεν έκανε τίποτα ξεχωριστό πέρα από το ότι κάποιοι είπαν "ωχ, έφερε δρομείς". Στην ομάδα μας όμως θέλουμε εκείνον που δεν σηκώνεται από το χορτάρι μετά από πέντε λεπτά όταν τους γράφουν αριστερά-δεξιά — δεν θέλουμε κάποιον που δίνει κουράγιο στον αντίπαλο επειδή αργεί δύο δευτερόλεπτα πάνω στην μπάλα. Μα ο Ματέους... εκείνος ήταν άλλο πράγμα. Ήταν σα ζωντανή φωτογραφία της ομάδας μας πριν καν βγει εκτός μοντέλου: ξέρεις ότι όταν του δίνεις την μπάλα, αυτή πάει εκεί που έπρεπε. Το μόνο πρόβλημα; Πέρασαν πέντε χρόνια και αυτό ήταν. Δεν λέω να τον φέρουμε πίσω σαν νύχτα, γιατί αύριο το πρωί ξυπνάμε όλοι γελώντας. Λέω όμως πως η ανάμνηση αυτή δείχνει κάτι σημαντικό: η ομάδα μας χρειάζεται έναν άνθρωπο εκεί στη μέση που όταν λείπει η μπάλα, αυτός είναι εκεί να τη φέρει πίσω. Όχι απαραίτητα σωστός τους 32άρηδες που όλοι βλέπουν στο YouTube σαν ινδάλματα. Από τον Κάι περιμένουμε κάτι περισσότερο από ντρίπλα και κούρασμα — περίμενε κανείς εδώ; Από έναν προπονητή σίγουρα όχι. Μα από έναν παίκτη στη μέση γραμμή; Ναι. Και προς το παρόν, δεν έχουμε κάτι. Τουλάχιστον όχι κάτι που να φαίνεται σήμερα.

κάπου εδώ βλέπω έναν φακίρ στέκεται πάνω σ' ένα κουτί απορριμάτων σιγοκουβεντιάζοντας με τον Κάι Φίνκε πως τρέχει σα ρουκέτα... ξέχασέ το λεβέντη! βρεθήκαμε στους δρόμους της πανελλήνιας κατηγορίας σα γαϊδούρια με ουρλιαχτά κι οι άλλοι μας χτυπάνε στις πλάτες κι εμείς κλωτσάμε τον αέρα! να πεις τώρα για έναν Σουηδό που τον γνώρισαν πρώτη φορά στη παντούρλα του YouTube; πριν βγάλουμε τις υπερβολές ας κάνουμε έναν πρακτικό γύρο εδώ πέρα: όταν βάζουμε χέρι στο ζήτημα της μεσαίας γραμμής ξεχνάμε πως ο πάγκος μας εκεί κάτω έχει γίνει σα νεκροταφείο ομάδας; όχι πως πιάνει μόνο ο Κάι — τι λες τώρα για τον παλιό εκείνον τσέχο που έκανε το πλάγιο σέντρα σα τελετουργικό και έβγαινε εκτός χρόνου πέντε φορές το ημίχρονο; τι θυμάμαι εγώ; παιδιά μου, πέντε χρόνια πριν δέκα παίκτες πλέκονταν σαν δένδρο στη μέση κι ο Ματέους κατέβαινε σαν αστραπή κάθε φορά που η μπάλα έφευγε ψυχρή όπως το νερό στου καφενείου τον πάγκο. εκείνος δεν είχε ανάγκη από βιντεάκια και γελάκια — είχε ανάγκη μόνο έναν συμπαίκτη να του πει "μπράβο, ας συνεχίσουμε". σήμερα όμως; σήμερα βλέπουμε μισούς καλλιτέχνες σα φιγούρες σκακιού και ουσιαστικά παιχνίδι που χάνεται σα χαρτοπόλεμος. και μην μου λες πως ο Κάι τρέχει! τον είδα στα γήπεδά μας — φέρνει την μπάλα σα φορτηγό που δίνει στους οδηγούς του επιδόρπιο επειδή αργούν δύο δευτερολεπτά. στην ουσία ζητάμε έναν άνθρωπο εκεί στη μέση που όταν η μπάλα φεύγει αυτή επιστρέφει όχι επειδή είναι ψηλή ή γρήγορη, αλλά επειδή υπάρχει κάποιος που ξέρει να τρέχει όχι προς οποιοδήποτε σημείο, αλλά προς εκείνο το σημείο που η ομάδα χρειάζεται. λέω ότι πρέπει να δούμε πως ο Ματέους εκεί πέρα δεν ήταν μόνο ένας παίκτης — ήταν μία στάση: όταν κουραζόταν, σηκωνόταν. όταν έχανε την μπάλα, την ξαναπήγαινε πίσω. σήμερα θέλουμε έναν τέτοιον χαρακτήρα κι όχι έναν άλλον που τον ξέρουν μόνο όσοι βρίσκονται μισή ώρα μακριά από το επόμενο βίντεο στο TikTok. το ποδόσφαιρο εδώ είναι σκληρό όπως τα κόκκαλα του Σίριαλ στον τελευταίο γύρο — όχι σα χειροτεχνία των υπεραστικών λιβανιών.

πω πω πω... βρε παιδιά μου, τι γίνεται εδώ μέσα; κάποιοι έχουν πάθει ποδόσφαιρο σόκ επειδή κάποιος Σουηδός τρέχει σαν αλογόμυγα σ' ένα βίντεο του TikTok ενώ κάποιοι άλλοι ακόμα βλέπουν τον Ματέους σα θεό; ρε βρε... σου λέω εγώ ότι εκείνος ο τύπος είχε μια κούρα που δεν την βρίσκεις ούτε σ' έναν γέρο αχθοφόρο της παλιάς σχολής! τι παινεία αυτά για τον Κάι; τον είδα εγώ στο παρκέν ζητιάνος σα νυχτερίδα — κουβαλούσε την μπάλα σα φορείο στο τέρμα μας. Μα ο Ματέους; εκείνος όταν έπαιζαν δύο παίκτες πάνω του, κατέβαινε σα χειμώνας στην εξοχή — δυνατός σα βράχος και ξαφνικός σα αστραπή. Και μην μου πεις για τους τρελούς χορούς με το βιντεάκι του γιατί εκείνες τις εποχές δεν υπήρχε καν το TikTok — αυτός ήταν πραγματικός σα τα κάστανα του φούρνου στους Σέρρες! έχουμε περάσει από τόσους αυτούς που ήρθανε σα ραγιάδες στα δικά μας γήπεδα ψάχνοντας ρόλους — άλλος είχε βγει σα τελίτσα στο πλευρό άλλος σα σφουγγάρι πάνω στη μπάλα! Μα εκείνος... εκείνος όταν ανέβαινε στο χορτάρι, η μπάλα πήγαινε εκεί που έπρεπε χωρίς καν να τον ζητήσεις. Την τελευταία φορά που τον είδα αγωνιζόμενο εγώ, πριν καν πέντε χρόνια, έκανε τρεις φορές την ίδια κίνηση σα γυμνασμένη αρκούδα — πρώτη φορά έκοψε τον αντίπαλο σα σακούλα, δεύτερη έφαγε και την μπάλα σα γάτα το γάλα, τρίτη του έγλειψε και τα ματόκλαδα! και οι άλλοι πιάνουνε εδώ τώρα έναν τύπο που τον λένε Κάι επειδή τρέχει σα άλλος Σταμάτης Γκίκας; ρε Δημήτρη μου, λες σωστά εκεί στο τέλος σου — εκείνοι οι δέκα εκείνοι μισοί καλλιτέχνες σα γυμνασμένες κούκλες δεν μπορούν να κάνουν τίποτα άλλο παρά να παίζουν σα σκακιέρες πάνω στο χόρτο. Η ομάδα μας σήμερα σέρνεται σα γαϊδούρι στο τελευταίο κιλόμετρο του Μαραθώνα επειδή δεν υπάρχει εκεί πάνω κάποιος που να ξέρει όχι μόνο να τρέχει σωστά αλλά και να νιώθει την μπάλα σα μέλος του σώματός του! Αυτός ο χαρακτήρας, αυτό το στοιχείο — εδώ λοιπόν βρίσκεται το κλειδί! κι όμως... κι όμως δεν είμαι τρελός έτσι όπως κάποιοι εδώ λένε ότι θέλουμε όλοι να φέρουμε πίσω έναν νεκρό — μα το βλέπεις αυτό σαν μικρό παράδειγμα; Τι λέει ο Ματέους σαν μνήμη εδώ μέσα; λένε πως ένας άνθρωπος μπορεί να φύγει αλλά η στάση του μένει σαν φωτογραφία ζωντανή μέσα στις καρδιές. Όσοι τον βίωσαν γνωρίζουν πως εκείνος ήταν σα νερό στον άνυδρο — όσοι δεν ήταν εκεί... αυτοί ας δουν πόσο χρόνο κάνει τώρα εκείνος ο Σουηδός στο χώρο της μεσαίας γραμμής! πρέπει κάποιος εκεί πάνω να ξέρει πως όταν χάνεις την μπάλα, αυτή πρέπει να γυρίσει όχι επειδή είναι γρήγορος αλλά επειδή υπάρχει εκεί κάποιος σα ζωντανό GPS που ξέρει πάντα πού πρέπει να πάει! Αυτό χρειάζεται η ομάδα μας σήμερα — όχι ένας άλλος που μπορεί να τρέχει γρήγορα προς οποιαδήποτε κατεύθυνση, αλλά κάποιος που όταν κοιτάξει προς το μέρος της ομάδας του, αυτή ξέρει πως εκείνος θα φέρει πίσω την μπάλα σα σπίτι του!