Πάμε για πολλές νίκες σήμερα στο γήπεδο; Η Ιγκα δε χάνει απόψε!

τι στο καλό λες εκεί στο βάθος, GiorgosVazelos, ρε σπουργίτι μες στη νυχτιά; ούτε να σφυρίζεις δε μου έδωσες χρόνο κι εγώ τρέχω σαν γερο-δραγάτης στα γραφεία που μου κάθονται οι πιο ντόμπροι πάλι γιατί; η ιγκα δεν είναι τριάντα χρόνια γυναίκα, παιδί μου, είναι θηρίο που μαζεύει ξύλο πάνω στο court σαν να ήταν καλάθι ψωμιών στις Σέρρες το πρωινό μου; σιγά σιγά, ρε βρε αδερφέ, δεν είμαστε στην πλατεία της Νέας Ζίχνης όπου χτυπάνε τις ώρες για τσίπουρο—τώρα είναι σειρά της σφύρας της! για την κασέτα… παλικάρια μου, πότε εκείνη η βραδιά φύγαμε σαν τους γλάρους μετά την νίκη στη σόφα του γηπέδου; μού έχει μείνει μόνο μια σκοτούρα σαν γεύση μνήμης—αλλιώς όλα τα αρχεία μου έφαγε η κόρη μου για να κάνει μουσική σταHp3. εσείς στο φανάρι τι κάνετε, ρε φίλοι; ετοιμάζετε τους αριοντά ηλεκτρικούς σας φακούς για να δείξετε πως εδώ βρίσκονται ακόμα αυτοί που γεννήθηκαν σαν τίγρεις; επειδή εμένα τηλεόραση δεν μου χρειάζεται—έχω μυαλό και θυμάμαι ότι η ιγκα όταν ξυπνάει απογεύματα σαν κι αυτό, τότε μάλλον έχουμε δείπνο… καιρό…

Μα τι ιστορίες λέτε τώρα εδώ;;; Εμένα μου 'χει μείνει η κασέτα σαν εικόνα στο μυαλό μου – εκείνο το βράδυ που η Ιγκα έκανε τον Πέτρο Μπουζουνάκι με τις ρόδες του φορτηγού 🚚💨 Να την ψάχνω τώρα σαν τον Σωτήρη να ψάχνει το τελευταίο του τσιγάρο στις τσέπες του σακακιού;;; Μακάρι κάποιος να μου στείλει εκείνο το αγαθό σαν αύριο μια βόλτα στη θάλασσα λες;;; 🌊🤣🔥

Ρε φίλοι μου, τι έκανε η Γιώργα πριν δέκα λεπτά;;; Μα τον Πέτρο των αστροφυσικών;;; 😱🔥 Γιατί εμένα μου φάνηκε ότι εκείνη η βραδιά ήταν σαν ψεύτικος ήχος γαλλικού κινηματογράφου σε σχέση με το τι βλέπουμε τώρα;;; Να τρέχει εκεί η σφύρα μας σαν αχλάδι στο τραπέζι;;; Απ' όλα αυτά που λέτε εδώ βγαίνει πώς μόνο η κασέτα σώθηκε;;; Μα τότε ψάχνω κι εγώ τις δικές μου μνήμες να τις βάλω σαν track στο Spotify!!! 🎧💥 Ποιος έχει εκείνο το πρώτο επεισόδιο όπου αυτή κέρδισε στα κανονικά;;; Γιατί εγώ θυμάμαι μόνο την κραυγή μετά το tie-break σαν ζώνη ειδοποίησης στο κινητό μου όταν μπήκα κανάλι... Και εσύ GiorgosVazelos ρε μεγάλε, πως είσαι τόσο βέβαιος;;; Μην μου πεις πως ακόμα θυμάσαι το βήμα της;;; Σιγά σιγά παιδί μου, η βραδιά είναι νωρίς κι εγώ βάζω ήλιο στο ποτήρι μου—τι κάνετε εσείς;;; Ψάχνετε κασέτες ή ετοιμάζεστε να τρέξετε σαν νέοι;;; 🏃‍♂️💨

Ρε τι μπέρδεμα εδώ… 😅🔥 Αφού η Σφύρα μου θυμίζει εκείνο το βράδυ στην πόλη μας σαν σήμερα, ξέρω πως σήμερα δεν υπάρχει πουθενά αλλιώς! Αλλά για την κασέτα… εεε… εγώ έχω μόνο ένα κομμάτι βίντεο που μου είχε στείλει φίλος μου στιγμή-στιγμή εκείνο το tie-break, κι ακόμα πιστεύω πως αυτό είναι το ίδιο το μνημείο! Μακάρι βρε παιδιά να υπήρχε ακόμα εκείνη η στιγμή στις Σέρρες… εκεί βρήκαμε όλοι μαζί τη Σφύρα μας! 😊🎥

τι στο διάολο λέγατε εσείς σήμερα το πρωί στον νεροχύτη της κουζίνας μου, όταν βούλιαζαν σαν ψωμί τα πλαστικά ποτήρια επειδή ετοιμαζόστανε να δούμε την Ιγκα σαν να ήταν η τελευταία βραδιά του γιου της στην αγορά;;; έχω ακόμα κουκούτσι στο στομάχι μου από εκείνο τον καφέ που ήπια όταν έβλεπα τον αγώνα στο δίκτυο του ξενοδοχείου εκεί στα Σκόπια—νόμιζα πως η μπάλα είχε γίνει σβόλος από την κίνηση της φούριας της πάνω στη γραμμή... παιδιά, ο Γιώργος λέει πως δεν υπάρχει κασέτα;;; μα τι λες τώρα ρε νάνο μου;;; εγώ θυμάμαι σα χτες εκείνον τον τύπο στην πλατεία του Βόλου με το αυτοσχέδιο πανό "η φλόγα έχει βάθος" όταν τελείωσε εκείνος ο αγώνας στη Νέα Υόρκη που νίκησε σα λιοντάρι μέσα στο γκράφιτι του Καμ-Φρανκ—τον είχα γραφτεί στις νότες του κινητού μου τότε γιατί μου είχε κάνει εντύπωση πως είχε βάλει ψήφισμα σα να ήταν βουλευτής... αλλά η αλήθεια είναι πως σήμερα εγώ δεν ψάχνω κασέτα εγώ—ψάχνω εκείνον τον φακό που του έκανα τρύπα στο περίβλημα πριν χρόνια επειδή η μπαταρία χρειαζόταν σφίξιμο... εκείνος ο φακός είναι αυτή την ώρα στο φορτηγό μου κάτω από το κάθισμα του οδηγού, σκεπασμένος με μια εφημερίδα του 2019 γιατί κάποιος συνάδελφος είχε ξεχάσει του κινητό του μέσα... κι όμως τώρα γυρνάω πίσω στη βραδιά εκείνη σα να έχω πέντε χρόνια στις πλάτες μου: εκεί που η Σφύρα έκανε το tie-break σα να ήταν δεύτερη φορά την ημέρα εκείνο το τένις, κι εμείς όλοι μαζί σαν ξυπόλητοι στα χωράφια της Νέας Ζίχνης τραγουδούσαμε τον ύμνο της ομάδας σα να ήταν ραδιοφωνικό σήμα από αγώνα του Παππά... τελικά βγήκαμε όλοι μαζί στους δρόμους σα συμμορία η οποία ξέρει πως η νίκη της Ιγκα δεν είναι στιγμή—είναι μνήμη που γυρίζει σα σειρήνα κάθε φορά που κάποιος αναπολεί... αλλά κυρίως σήμερα εγώ δεν ψάχνω υλικό εγώ—ψάχνω εκείνον τον ιδρώτα στους αγκώνες μου όταν γελούσαμε σαν ηλίθιοι μετά από εκείνο το καλάθι ψωμιού στο σπίτι μου... εκείνος ο ιδρώτας τώρα λιμνάει σα αλάτι στις φλέβες μου, γιατί ξέρω πως σήμερα η φλόγα ξυπνάει πάλι... και έτσι, μην ψάχνετε άλλες κασέτες εσείς σήμερα—φτιάξτε φαγητό σας, ανοίξτε ένα μπουκάλι που έχει πάρει σκόρπιο μπαχαρικό σα χρόνια τώρα, βάλτε μουσική όσο δυνατά σας αρέσει, κι όταν ακούσετε εκείνο το σήμα που ξέρετε ότι είναι η Ιγκα στο court... τότε σηκωθείτε σα μία ομάδα αρουραίων που ξέρουν πως δεν υπάρχουν γάτες εκεί γύρω... τέλος πάντων, θα το δείτε σήμερα εκεί κάτω

Ρε παιδιά τι τρέλα βγάζετε τώρα εσείς εκεί;;; 😅 Στην αρχή νόμισα πως ψάχνατε το τελευταίο επεισόδιο του "Game of Thrones" — μα καλά, η κασέτα της Ιγκα;;;; Την τελευταία φορά που τη ζήτησα εγώ ήταν πριν χρόνια όταν κουβαλούσα ένα walkman σαν ψυχοπαθής στις Σέρρες γιατί ήθελα να ακούω τον αγώνα ξανά πάνω στο ποδήλατό μου... μέχρι που αντιλήφθηκα πως τρέλα ήταν αυτές οι μνήμες κι όχι η ίδια η Σφύρα! Την είχε ξεγραμμένη αυτή η χώρα, αλλά όχι εμείς βρε... Μα σας ρωτώ εγώ τώρα: Γιατί όλοι θυμάστε μόνο τις κασέτες;;; Εγώ θυμάμαι εκείνον τον τύπο στη Λάρισα που είχε πάρει ένα χαρτόνι "η Ιγκα είναι η φωτιά και εμείς οι σπίρτες" — εκείνος ο άνθρωπος ακόμα γράφει αυτές τις λέξεις πάνω στις μπλούζες του μέχρι σήμερα! Αυτό είναι η μνήμη που μετράει, όχι κάποια VHS που την έφαγε η κόρη του κάποιον βράδυ σαν τους πολιτικούς των ειδήσεων... Μα σήμερα όλοι μαζί εδώ;;; Τέλος πάντων, εγώ τουλάχιστον βρήκα το βίντεο που είχα ηλεκτρονικά εκείνη τη νύχτα — εκεί που έκανε το tie-break σα να ήταν μια κοπέλα που βγάζει το ψωμί από το φούρνο... Μα καλά, αυτή η γυναίκα δε σκοτώνεται;;; Αύριο στο γήπεδο της μόλις δω το πρώτο σήμα πως παίζει η ίδια φωτιά σηκώνομαι όρθιος σα το παραμύθι του χωριού μου όταν πέφτει ο βασιλιάς... είμαι βέβαιος πως δε χρειαζόμαστε καν κουτιά DVD εκεί γύρω! 🔥🎥

τι στο διάολο λέγατε σήμερα στους πάγκους εκεί στο γήπεδο πριν δέκα λεπτά;;; βρήκα μια ομάδα φίλους από τις Σέρρες που είχαν φέρει σα φανάρι εκείνον τον μεταλλικό του φανοποιού από το εργαστήριο του γιού μου — ξέρετε εκείνον τον που έχει χαραγμένη πάνω ένα ρινόκερος;;; μου έκανε μάτι σα σημάδι ότι η φορά είναι σωστή σήμερα, γιατί εκείνος ο τύπος το μόνο που κάνει είναι να κουβαλάει φωτιά όπου και να πάνε, σα βαρκάρης στο γκολφ! κι εσείς εδώ μέσα ψάχνετε για κασέτες σαν αρχαιολόγοι;;; εμένα εκείνη η βραδιά που λέτε στη Νέα Ζίχνη μου έχει μείνει σαν την τελευταία φορά που βάλαμε ψωμί στο φούρνο εκείνου του χωριού πριν το οποίο ο μπακάλιας είχε σβήσει τα φώτα επειδή έκλεινε στις τρεις — θυμάμαι ακόμα πως η σκόνη πάνω στο ντουλάπι έκανε σχέδια σαν εκείνα της Σφύρας πάνω στη γραμμή... μα τι χρειάζονται όλα αυτά τώρα;;; εγώ ετοιμάζω τον φακό εκείνον που μου είχε φτιάξει ο ξάδερφός μου πριν χρόνια σαν ήταν ακόμα αγοράκι κι εκείνος ο φακός έχει πάρει σκόρπια όλα τα κουμπιά από εκείνο το φορτηγό που οδηγούσα τότε που πήγαινα στους αγώνες... σήμερα όμως τον ξέσκισα ξανά στο φορτηγό μου κάτω από το κάθισμα του οδηγού και μόλις δοκίμασα τον φακό πάνω στον τοίχο της αποθήκης — έκανε μια κηλίδα σα εκείνες τις νυχτερινές λάμψεις που έχουν οι γάτες όταν φεύγουν από το σπίτι... κι εσείς;;; ετοιμαστήκατε ή ψάχνετε ακόμα εκείνες τις κασέτες σα να ήταν εκκλησιαστικά κείμενα;;; εγώ τώρα βγάζω αυτό το παλιό μπουκάλι από τη Βουλγαρία που είχε μείνει κλεισμένο σα αυτάρεσκο πνεύμα από τότε που πήγαινα στους αγώνες με το φορτηγό μου σα βάρκα — εκείνο το μπουκάλι σήμερα κάνει τζιτζίκια σαν τον δικό μας αγρότη όταν μιλάει για τις σοδειές... αλλά κυρίως ας το πούμε έτσι: σήμερα η Ιγκα δεν είναι γυναίκα που δέχεται μνήμες — είναι φωτιά που ανάβει το δικό της δάσος ξανά και ξανά κάθε φορά που βγαίνει στο court... κι εμείς εδώ έχουμε μόνο ένα πράγμα να κάνουμε: να σηκωθούμε όρθιοι σα οι σκιές εκείνου του ρινόκερου πάνω στο μεταλλικό φανάρι και να την παρακολουθήσουμε σαν να ήταν η πρώτη φορά... τρέξτε λοιπόν πριν τελειώσει το δεύτερο ποτήρι μου, γιατί εκείνη δε περιμένει κανέναν!

Αχ αυτό το φορτηγό του Πέτρου στη Νέα Ζίχνη όταν έκανε τον Μπουζουνάκι;;; 🚚💨 Ακόμα μου κάνει κράτηση στους αγκώνες!!! Την περασμένη βδομάδα πήγα στο σούπερ μάρκετ στη γειτονιά μου κι άρχισα να ζηλεύω αυτούς τους τσάντες που κουβαλούσαν σα φορτηγά μέσα στο κατάστημα 😂 Εγώ τώρα ψάχνω εκείνο το πρώτο βίντεο που έκανα στο κινητό μου όταν έκλεινα τα μάτια μετά το tie-break της Στοκχόλμης... θυμάμαι πως βγήκα έξω στη πλατεία των Τρικάλων και έκανε ψιλοκαύσωνα αλλά εγώ είχα ιδρώσει περισσότερο επειδή νόμιζα πως πέθανε η αγαπημένη μου ομάδα!!! 💔 Μέχρι που είδα εκείνο το σήμα από την Ιγκα "προσοχή φωτιά" πάνω στο κανάλι της... τότε ένιωσα σα εκείνος ο τύπος στην πλατεία του Βόλου με το πανό "η φλόγα έχει βάθος" — μόνο που εγώ έκανα μεταφορά του αγώνα σαν τρελός στο γήπεδο του γειτονικού σχολείου!!! 🏃‍♂️🔥 Μα σοβαρά τώρα... η Σφύρα σήμερα δε χρειάζεται κασέτα ούτε μνήμες!!! Θα μπει εκεί κι ας έχει τον αντίπαλο σα βάτραχο πάνω στη γραμμή!!! Την ίδια στιγμή που βλέπω εκείνο το σήμα από το court, εγώ θα σηκωθώ σα όλες τις φορές μαζί με σας!!! Απλά σήμερα όμως... προσθέστε και ένα μπουκάλι κρασί πάνω στο τραπέζι!!! 🍷🔥 Γιατί εγώ απόψε ξέρω πως δε θα πιω μόνος μου!!!

βρε παιδιά εσείς εκείνοι οι τρελοί της γειτονιάς όπου ακόμα τρέχουν στους δρόμους σα να έχουν δει φάντασμα όταν η Ιγκα σηκώνει το χέρι στο tie-break;;; γιατί αυτή τη στιγμή εγώ κοιτάζω τον φακό μου εκεί πάνω στο τραπέζι και μου έκανε τόσο ζεστό το πρόσωπο που νόμιζα πως εκείνος ο γυάλινος θάλαμος στη Νέα Ζίχνη είχε ανοίξει ξανά πάνω στα κεφάλια μας — αλήθεια ρε φίλοι μου, τι στο διάολο συμβαίνει εκεί στη πόλη όταν βλέπουμε τη φλόγα της Σφύρας;;; βρε GiorgosVazelos βγάλ' το μπουκάλι που ξέρεις ότι κρύβεις εκεί στον πάγκο σα γκισέ ιδιοκτήτη — σήμερα δεν είναι βραδιά για ηλιοτρόπια στα ποτήρια, είναι βραδιά για φωτιά μέσα στις φλέβες μας!!! κι εσείς οι υπόλοιποι σταθήτε εκεί σαν τους αγρότες όταν καίγεται η σοδειά γιατί σήμερα η Σφύρα δε γράφει ιστορία — τη γράφει ζωντανά πάνω στο grass σα μπογιά που δεν ξεθωριάζει ποτέ!!! εγώ προσωπικά βρήκα εκείνο το κομμάτι από την Αθήνα πριν χρόνια που είχε βγάλει ηλεκτρονικά εκείνο το tie-break στη Νέα Υόρκη — ήταν τόσο μικρό που έκανε τον υπολογιστή μου να κλείνει σα να είχε φορτώσει ολόκληρο το αθλητικό τμήμα του BBC... μα όταν πατήθηκε play εγώ χτύπησα τόση δυνατή μουσική στον ήχο που έκανα γείτονα τον κυρ Λάκη από κάτω τρεις ορόφους πιο κάτω να χτυπάει την πόρτα σα τρελός!!! εκείνος ο αγώνας ακόμα μου λέει "τι γίνεται εκεί πάνω" κάθε φορά που βλέπω εκείνον τον αγώνα σαν soundtrack στα πάρτι του χωριού... αλλά κυρίως ψάχνω εγώ κάτι άλλο σήμερα εδώ μέσα: εκείνον τον τύπο στο Άργος που είχε στήσει έναν πάγκο με κονσέρβες "Ιγκα μνήμη" σαν να πουλούσε αεριούχα ποτά στην πλατεία... εκείνος ο άνθρωπος ακόμα δίνει "κουπόνια" στους νέους που δεν ξέρουν τι έγινε εκείνο το βράδυ στη Νέα Ζίχνη — εμένα μου έδωσε δύο, και σήμερα είναι η ημέρα τους!!! άλλωστε, η ίδια η Σφύρα θα του στείλει ευχαριστήρια επιστολή από το court όταν τελειώσει ο αγώνας... κι έτσι φίλοι μου, αφήστε εκείνες τις παλιοκούτες σας σας γίνεται — σήμερα η μνήμη είναι σαν εκείνο το τζιτζίκι που έκανε τζιτζίκια μέσα στο μπουκάλι της Βουλγαρίας πριν χρόνια... εμείς εδώ δεν ψάχνουμε για βίντεο, ψάχνουμε για εκείνη την ανάμνηση που σηκώνει εμάς όταν σηκώνεται εκείνη πάνω από τη γραμμή!!! οπότε άντε τώρα: ανοίξτε αυτά τα μπουκάλια σα η Ιγκα έχει ξεσπάσει σε ντους πάνω στο γήπεδο, σηκωθείτε όρθιοι σα ο μπακάλιας όταν είδε για πρώτη φορά εκείνον τον τίτλο στους αγώνες, και όταν ακούσετε εκείνο το σήμα... θυμηθείτε πως εμείς δε χρειαζόμαστε κουτιά DVD για να νιώθουμε τη φλόγα!!! τέλος πάντων, σήμερα εκεί κάτω η ιστορία γράφεται μόνο μία φορά — κι αυτή τη φορά εμείς γράφουμε τις τελευταίες λέξεις!