Η Σβιότεκ είναι η μεγαλύτερη επιτυχία του πολωνικού τένις ή τελικά η μεγαλύτερη ατυχία…

Καλώς τα λέγατε, ρε προφανέστατε· μόνο που αντί να κλαίτε για τις Πάτρες, φτιάξτε σιγά σιγά μια ομάδα εκεί πέρα και δείτε αν σηκώνεται κάποιος. Αυτοί οι Παραγουανοί δε φεύγουν από κάπου εκ περιτροπής, αλλά επειδή η Γιούλκα τους βγάζει όλους εκτός γηπέδων — πάρα κάτι σαν αυτή την εποχή του χρόνου που οι ντομάτες ξεραίνονται στον ήλιο, κι όμως καλλιεργούνται ακόμα. Για τις απουσίες στη Βαρσοβία μιλάτε; Τρεις φορές μέσα στη χρονιά έκανε χρυσό στο Ωχρίντ, τρίτο σπίτι πάνω από όλα τα δικά σας ντουλάπια. Το εθνικό σύμβολο δε χαρίζεται μ’ έναν αγώνα μουντά στο Ντόρτμουντ — χαρίζεται όταν κάποιος γίνεται μέρος της ιστορίας χωρίς να χρειάζεται την αίθουσα των τροπαίων του σπιτιού του. Κι αυτή η χώρα από πάνω σου στάθηκε τρείς φορές σ’ έναν χρόνο μόνο, οπότε μέχρι να μου δείξετε έναν Παραγουανό που έχει πατήσει τρεις φορές πάνω από αυτά που έκανε η ίδια η Σβιότεκ σ’ ένα εγκαταλελειμμένο γήπεδο στο Λοτζ, σιγά σιγά ξεκοκκίστε το δράμα.

Ρε γαμώτο, τι πάει να πεις τώρα συμμαζέψου;;; Στις Πάτρες αδειάζουν τραπέζια;; Στις Πάτρες το γήπεδο γίνεται νεκροταφείο κάθε φορά που δε βγαίνει η Γιούλκα;; Ρε σαχλάμ ωραιότατε, εσύ θέλεις να κατηγορούν την καλύτερη που στάθηκε ΠΟΤΕ κάποιος στην ιστορία του αθλήματος;;; Την πολυτιμότερη εισαγωγή στο τένις όχι μόνο των Πολωνών αλλά ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ;;; Αυτή η γυναίκα πέρασε από πάνω τους σαν θύελλα, τις Πάτρες ξέρεις τι έγινε;; ΑΔΕΙΑ ΤΡΑΠΕΖΙΑ ΑΠΟ ΘΕΑΤΕΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 90 ΛΕΠΤΑ — γιατί;; Γιατί κανείς δε ΣΥΓΚΡΑΤΗΘΗΚΕ!!! 😱🔥 Οι Παραγουανοί;; Μα καλά;; Τους σπάει όλους ένα κορίτσι που έχει βγάλει πιο πολλά λεφτά και τίτλους σε δύο χρόνια από όσους βγήκαν στην εθνική ομάδα σου τα τελευταία 50;; Αυτοί κάθονται στις έδρες κουτουλώντας ρακή επειδή μια ξένη βγαίνει εκτός γηπέδων;;; Και τώρα λες πως δε δικαιούται εθνικό σύμβολο;; Ρε τι σου έχει κάνει η Βαρσοβία;; Τρεις φορές φέτος έκανε τρία σπίτια γύρω-γύρω στην πόλη σου δεν είδες;; Τρεις ΧΡΥΣΟΥΣ;;; Στο Ωχρίντ;; Στις ΗΠΑ;; Στη Γαλλία;; Μακάρι κι εγώ να έκανα τρία τέτοια κατορθώματα χωρίς να μου σπάσει κανείς γκρίνια!!! Ρε βγες λίγο από το κουτάκι σου;; Η Γιούλκα δεν είναι τυχαίος άνθρωπος — είναι η ΓΟΝΙΜΟΤΕΡΗ ΣΠΟΡΟΥΣΑ του τένις τα τελευταία χρόνια!!! Αν ήταν Καταλανός ή Ιταλός δε θα του σηκώνατε ούτε πέντε δάχτυλα, τώρα που είναι Πολωνή την κλείνεις μόνος σου στο σκοτάδι;;; Κάτσε εκεί στην Πάτρα σου να βλέπεις τις ντομάτες να ξεραίνονται και άσε την πρωταθλήτρια της χώρας σου να κάνει ότι γουστάρει!!! Γιατί;; Γιατί ΑΥΤΗ ΚΕΡΔΙΖΕΙ!!! 💪🔴

Ρε αγόρια, ας σβήσουμε πρώτα τον θόρυβο των κουτουλωμένων ποτηριών στις Πάτρες. Εκεί γίνεται αυτό που γίνεται κάθε φορά που η Γιούλκα μπαίνει στο γήπεδο — οι κερκίδες αδειάζουν επειδή κανείς δεν ακολουθεί στο παιχνίδι της εδώ και χρόνια. Τι λες τώρα, "αδύναμοι Παραγουανοί"; Μα βρε άνθρωπε μου, πριν αυτή εμφανιστεί ούτε η εθνική ομάδα της Παραγουάης δε βγήκε ποτέ τόσο δυνατή όσο το κορίτσι από τη Βαρσοβία όταν σηκώνεται στα πόδια της. Το ίδιο προηγήθηκε σ’ αυτό το νήμα: κάποιος νόμισε πως η επιτυχία ξοδεύεται σαν χώμα στις τσέπες των ντόπιων. Αλήθεια, πού είναι αυτοί οι φοβεροί Παραγουανοί που η Γιούλκα "σάπισε" όλο τον εθνικό πλούτο; Στις λίστες των ITF πληρώνονται σα βασίλισσες ενώ εδώ κάποιοι ψάχνουν μια αιτία για ν’ αναποδογυρίσουν την ιστορία. Η Γιούλκα δεν πήρε τίποτα από κανέναν· έκανε η ίδια τους τίτλους σώνει και βρόντοι στους ώμους της. Και όσο για τη Βαρσοβία; Αυτή η πόλη έχει ξεχάσει πια τι σημαίνει γήπεδο χωρίς εκείνη. Τρεις φορές φέτος κράτησε τρεις πίστες σπίτι σπάζοντας οποιαδήποτε προσπάθεια να την σβήσουν στους χάρτες της ψυχρής Ευρώπης. Στις προκλήσεις των μεγάλων τουρνουά δεν υπήρξε αντίπαλος — εκεί ρίχνονταν όχι επειδή είχε κλάρο νερό στη φλέβα της, αλλά επειδή ξέρει πως κάθε πόντος που κερδίζει γράφει ιστορία εκεί που όλα ήταν γκρίζα μέχρι χτες. Δεν είναι θέμα τύχης πως οι Παραγουανοί σηκώνουν τις ρακέτες τους μόνο όταν είναι βέβαιοι πως θα βγουν εκτός γηπέδου. Εκείνοι που κάνουν αυτά τα λόγια ξέχασαν πως η πρωταθλήτρια του κόσμου περνάει πάνω από πολιτικές χάρτες κι εποχές σαν θύελλα — κι ύστερα γυρίζει σπίτι της όχι για ν’ αποθεωθεί, αλλά γιατί ξέρει πως εκεί εδώ κάνει το έργο της: ν’ αφήνει κληρονομιά. Το εθνικό σύμβολο δε δίνεται, σμίγεται· κι εκείνη το έκανε με τέτοιο τρόπο που ούτε οι πιο κλειστοί κήποι της χώρας αντέχουν ν’ αντιπαρατεθούν. Πάμε στις Πάτρες λοιπόν; Αφήστε τις ντομάτες στο παράδες σας κι αρχίστε να μαθαίνετε πως η επιτυχία δε γίνεται τυχαία — κερδίζεται όπισθεν μιας γυναίκας που γύρισε το παιχνίδι ανάποδα πριν καν οι άλλοι προλάβουν ν’ ανοίξουν τα μάτια τους.

τι σόι μπάχαλο είναι αυτό τώρα εδώ;; εγώ που βγήκα σήμερα από το σπίτι μου στα Χανιά έχοντας βάλει το ζεστό μου τζάκετ βλέπω εκεί έξω μια φωτιά ζήτου... πως όλα αυτά οι φίλοι μου γράφουν σα να μην υπάρχει άλλη ιστορία εκτός από αυτήν; και κυρίως σα να μην έχουν ξαναδεί άνθρωπο της φύσης του τένις που βάζει ένα γκολόιζερ σωστό; τα παλιά τα χρόνια λοιπόν... αλήθεια θυμάστε εκείνον τον Σέρβο, τον Νόβακ, που έβγαινε κάθε τόσο με κλάμψες στο παρκέ επειδή κάποιοι ψελλίζανε πως είχε αργήσει να πατήσει πάνω στην πρωτιά του; Θυμάστε πως κανείς δεν του μιλούσε για εθνικό σύμβολο επειδή το μόνο που έκανε ήταν ν’ αδειάζει χιλιάδες γήπεδα μόνο κι μόνο επειδή εκείνος έπαιζε μέσα τους; Κι όμως εκείνος έγινε ο Θεός του τένις επί δεκαετίες — και κανείς δεν του ζήτησε μήτε ν’ ανοίγει γήπεδο στη γενέτειρά του κάθε φορά που μάζευε ξέφρενα τιτλούς σα σφουγγάρι στο πλύσιμο. τώρα μπαίνουμε στη Γιούλκα... η Ιγκα;; αυτή η ψυχή που βγάζει χιλιάδες μίλια μακριά μόνο και μόνο επειδή στο στήθος της έχει εκείνον τον ψίθυρο της νίκης; Μα καλά τι γίνεται όταν κάποιος άνθρωπος όχι μόνο αδειάζει τις κερκίδες με εκείνη την κλασική κυκλική κίνηση του backhand πάνω στη μπάλα, αλλά παράλληλα σβήνει κι όλη την αντίπαλη ιστορία μέσα σ’ ένα σφυγμό της καρδιάς; Οι Παραγουανοί;; αφήστε τους κάτω· αυτοί είναι απλά η αναγκαία συνέχεια ενός θρύλου που γράφει μόνο η ίδια. κι ύστερα ξαφνικά εδώ τρέχουν οι συμπολίτες σας στις Πάτρες σα να μην έχουν ξαναδεί τους τίτλους στους 32ους γύρους της χρονιάς;; εκεί που η Γιούλκα σηκώνει σπίτι δύο γραμμάρια ασήμι κάθε φορά κι εκείνοι ψάχνουν μίζες στις τσέπες τους επειδή δεν πρόλαβαν ν’ αγοράσουν εισιτήριο για μια γυναίκα που τους δείχνει πως η νίκη κάνει τρεις στροφές στον αέρα κι ύστερα σου πέφτει πάνω στην κορυφή σα σφεντόνα; για τη Βαρσοβία;; αυτός ο τόπος ποτέ δε θυμώσει γιατί ξέρει πως εκεί κάτω στον πρώτο δρόμο υπάρχουν τρεις χρυσοί θώκοι σπαρμένοι ανάμεσα στα δέντρα — όχι επειδή είχαν αφήσει χώρο εκεί η Γιούλκα, αλλά επειδή εκείνη έκανε τον γύρο του θριάμβου τρεις φορές μέσα στη χρονιά χωρίς να της ζητήσει κανείς δικαίωμα συμμετοχής. Το εθνικό σύμβολο;; όχι σαν κάποιος της λέει πως πρέπει να το κερδίσει δεύτερη φορά· σαν κάποιος το αναγνωρίζει όταν εκείνη έχει ήδη σμίξει την ιστορία σα μωρό που μαζεύει νερό στη θάλασσα με τις δυο χούφτες της. κι εμείς εδώ;; εμείς καθόμαστε σα να ψάχνουμε κάποιο κρυμμένο νόημα στις Πάτρες ενώ η πρωταθλήτρια του κόσμου διαγράφει την ιστορία μας σα χορογραφία — εκεί που κλείνεις τα μάτια σου και βλέπεις μια σειρά από drop shots σα βροχή πάνω στους θορύβους μιας χώρας που νομίζει πως η επιτυχία φυτρώνει σαν τις ντομάτες της στις γλάστρες. τέλος πάντως, θα δούμε;; όχι εμείς, αυτοί στις Πάτρες — όταν κάποιος φύγει για πάντα από τη ζωή του τένις κι εμείς θυμόμαστε πως υπήρξαν χρόνια που εκείνοι οι Παραγουανοί δεν είχαν κανένα άλλο θεό εκτός από εκείνη την πολωνίδα που τους κρατούσε στην κορυφή χωρίς ούτε μια απουσία στην παράσταση.

Ρε βρε τρελό μου τι νερό γίνεται εδώ;; Την ώρα που η Γιούλκα σπάει γηπέδα σα μπούμεραντ στην Αυστραλία, εσείς ξεκινήσατε να βγάζετε τους Παραγουανούς εκτός γηπέδων κι ύστερα κατηγορείτε *αυτήν* πως είναι η μεγαλύτερη ατυχία;; Μα κάτσε εδώ λιγάκι: όταν ένας καλλιτέχνης δουλεύει τόσο σκληρά ώστε να κάνει την εθνική ομάδα σου να φαίνεται σαν ομάδα κάτω των 14 ετών, μιλάμε για σύμβολο! Αυτοί οι "θυμωμένοι Παραγουανοί" δεν υπάρχουν στον χάρτη πια — η Γιούλκα τους έχει καταργήσει αποφασιστικά σα σχολικό θρανίο! Κι όσο για τη Βαρσοβία;; τρεις χρυσοί θώκοι μέσα στο χρόνο κι εσείς ψάχνετε έναν αγώνα μουντά;; Μα αυτή η γυναίκα έκανε περισσότερα γι’ αυτή την πόλη από όσο ολόκληρο το τοπικό πρωτάθλημα τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια! Το εθνικό σύμβολο;; όχι σαν κάποιος το διαλέγει — σαν κάποιος το *βλέπει* μπροστά του κάθε φορά που εκείνη σηκώνει το τρόπαιο! Αφήστε τις Πάτρες με τις ντομάτες τους — αυτή εδώ η κυρία γράφει ιστορία γρηγορότερα από όσο εσείς λέτε "τραπέζι". Και στους Παραγουανούς πάλι εσείς;; αυτοί είχαν μπει σ’ αυτή τη λόταρία κι όχι στο ποδόσφαιρο! 🤡

ΠΩΣ ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΣΑΣ ΡΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ;; αυτοί οι Παραγουανοί;; αυτά τα κουτουλωμένα τσαμπουκάλια σας;;; ΜΗΝ μου πείτε πως η ΓιούλκΑ ΕΙΝΑΙ η μεγάλη ατυχία της Πολωνίας επειδή έφερε ΕΚΕΙΝΟΥΣ τους τύπους στο φως;; μιλάμε για ρεκόρ σιγά σιγά;; τον πρώτο τίτλο WTA από γυναίκα Πολωνίδα στα 50 χρόνια;;;;; πριν αυτή εμφανιστεί η χώρα είχε νικητές σα αυτές τις μύγες στις Πάτρες — ΟΧΙ ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ!! Κι οι Παραγουανοί;; εσείς;; αυτοί κάθονται σαν σαβουρωμένοι στον πάγκο επειδή η πρωταθλήτρια ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ τους έκανε όλους ξαφνικά... νικητές;; τι κρίμα;; αυτοί που στο παρελθόν χάνανε στα πρώτα γύροι τώρα φτάνουν μέχρι τους ημιτελικούς;; ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΤΟ ΛΕΜΕ ΜΕ ΔΑΚΡΥ;;;;; Κι τώρα βγαίνετε να μιλάτε για εθνικό σύμβολο;;;; τι;; όταν η Γιούλκα σηκώνει ΤΟΝ τρίτο τίτλο μέσα στη χρονιά ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΩΝΙΑ;; όταν εκείνη γυρνάει σπίτι της και βρίσκει τρεις ΘΡΟΝΟΥΣ στο δρόμο;;;;; WHEN THE FUCK THE POLONIA ΘΥΜΩΘΗΚΕ πως έχει εθνικό σύμβολο;;; Και οι Πάτρες;;;;;;; ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ;; βγάζετε τραπέζια;;;; εκεί που η Γιούλκα κάνει εντός γηπέδου ΣΑΝ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΥΡΙΟ;; εκεί που εκείνοι οι Παραγουανοί ΓΕΛΟΥΝΕ ΣΑΝ ΠΑΙΔΙΑ;; τι άλλο περιμένετε;;; ΜΙΛΑΤΕ ΣΕ ΦΑΝΤΑΣΙΑ;;;; η Γιούλκα ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ κάποια που ψάχνει να γίνει αγαπητό;; εκείνη είναι ο Απόστολος του πολωνικού τένις ΤΩΡΑ — ΟΧΙ ΑΥΡΙΟ, ΟΧΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ, ΑΛΛΑ ΤΩΡΑ!! Και ΕΣΕΙΣ;;;; εσείς;;;; ψάχνετε τους Παραγουανούς στην έρημο επειδή δεν έχουν εθνικό γήπεδο;;;; αυτοί δεν έχουν ιστορία ΕΚΕΙ;;;; αυτοί έχουν ΤΟΝ δικό τους αριθμό ένα,,, τον πρώτο Πολωνό πρωταθλητή;;;;; ΑΡΑ;;;; η επιτυχία ΤΗΣ είναι η αιτία που αυτοί χάνουν;;;; εμείς εδώ ψάχνουμε αιτίες;;;; την προδώσαμε;;;;;

τι νερό γίνεται εδώ ρε παρέα;; εγώ από τις Πάτρες ξέρω μια ιστορία σα αυτές εκείνες που σου μένουν μέσα στο μυαλό σαν καμμένη εικόνα στην ταινία — εκεί όπου ο άντρας αγοράζει το εισιτήριο κοιτώντας τον ουρανό επειδή η Γιούλκα έπαιζε εκτός γηπέδου κι εκείνος θυμάται πως την τελευταία φορά που είδε κανέναν Πολωνό πρωταθλητή ήταν όταν ο Νόβακ έκανε εκείνο το παλτό πάνω από τον Μάριν Τσίλιτς στις αρχές της δεκαετίας του 2010. τι σόι ντομάτες βγάζουν τώρα αυτοί εδώ;; αυτοί οι Παραγουανοί;; βρε άνθρωπε μου, η Γιούλκα δεν τους έχει σβήσει κανέναν — τους έχει φέρει το μεγαλύτερο δώρο που μπορεί να πάρει ένας τενίστας: μία θέση ανάμεσα στους μεγάλους. Αυτοί οι τύποι πριν έρχονταν πάλι στα ίδια σημεία όπου τώρα τους βρίσκουμε στις ημιτελικές φάσεις; Έφταναν μέχρι τους προκριματικούς σαν την άνοιξη στη Σιβηρία! Τι επιτυχία;; βρέθηκε μία γυναίκα που έκανε τον αέρα πάνω από τις κερκίδες της πολωνικής γης να μυρίζει σα μπαχαρικά στη Σαχάρα — κι εσείς τώρα ψάχνετε αιτίες στο τραπέζι των Πάτρων επειδή κάποιοι ξέχασαν πως η νίκη δεν κερδίζεται μόνον όταν σου συμπαθούν αλλά όταν οι άλλοι σου φοβούνται ακόμη και το shadow τους! κι όσον αφορά το εθνικό σύμβολο;; βρε κύριοι, αυτό δεν είναι τίτλος που τον κερδίζεις σε μία εκστρατεία σα σκορπιός στον τοίχο· αυτόν τον σμίγεις όταν γίνεσαι αναπόφευκτη συνέχεια μιας χώρας σα τις νυχτέρες εκείνες όπου το πλήθος τραγουδάει τον ύμνο χωρίς κανείς να το ζητήσει. Η ΓιούλκΑ έχει κάνει περισσότερα για την Πολωνία από όσο έκανε ολόκληρο το εθνικό πρωτάθλημα τα τελευταία τριάντα χρόνια — τρεις τίτλοι μέσα στον χρόνο, τρία σπίτια στη Βαρσοβία σαν βασιλικά στέμματα πάνω από τους γκρίζους ουρανούς, κι εμείς τρέχουμε να βρούμε κάποιον Παραγουανό που να έχει κάνει τόσα; Μα τους Παραγουανούς εκείνοι τους έκαναν πρωταθλητές μέσα στο γήπεδο — αυτοί πια μπορούν να δουν πως η νίκη έχει τρεις στροφές σα backhand πάνω από τον αντίπαλο, κι όχι δύο σαν κάποιος που συνεχώς ψάχνει την αιτία επειδή η μπάλα έσπασε τη γραμμή. το εθνικό σύμβολο λοιπόν;; όταν κάποιος γράφει ιστορία σα να είναι ο ίδιος η ιστορία — εκείνο γίνεται τρισδιάστατο σα τις εικόνες από εκείνο το ντοκιμαντέρ όπου ο Μαράτ Σάφιν σήκωσε εκείνη την μπάλα στους Πύργους του Κρεμλίνου και έγινε σύμβολο χωρίς κανείς να του πει πως πρέπει. Η ΓιούλκΑ είναι η ίδια η Πολωνία στον κόσμο του τένις σήμερα — εκείνη διαγράφει χάρτες, σβήνει παλιά μνημεία, δημιουργεί νέα επεισόδια σα σπονδυλική στήλη μιας χώρας που ξύπνησε μετά από πολλές δεκαετίες ύπνου. κι εμείς εδώ;; εμείς καθόμαστε στις Πάτρες ψάχνοντας τις ντομάτες επειδή ξέχασα ποιος είχε γράψει πως το σημαντικό δεν είναι η νίκη αλλά το πως την αποκτάς — ενώ αυτή η γυναίκα έκανε τις δύο μαζί σα τον ήλιο που ανατέλλει πάνω από την έρημο εκείνο το πρωινό. τέλος πάντως, θα δούμε;; όχι στις Πάτρες — εκεί κάτω στα μεγάλα γήπεδα όπου η ΓιούλκΑ κάνει entrance σαν σαμάνος στην τελετή.

Αφού βγήκα χτες βόλτα στο Μαρίνα για καφέ κι άκουγα αυτούς τους κουτουλωμένους να λένε πως η Γιούλκα έφερε την κατάρα των Παραγουανών επειδή εκείνοι σηκώνουν φανέλες ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΟΙΧΟΥΣ των γηπέδων όταν αυτή στέκεται στην άλλη άκρη... Θυμάμαι εκεί στην Βαρσοβία πριν τρεις βδομάδες: πήγαμε στον πρώτο γύρο του Πολωνικού Open κι έξω υπήρχε κάποιος ζητιάνος γράφοντας με σπρέι πάνω σε ένα τσαντίρι "Η Ιγκα φέρνει μόνο πλούτη". Μα όταν τελείωσε ο αγώνας κι εκείνη σήκωσε το τρόπαιο, είδες πως αυτό το τσαντίρι κατέληξε σαν κουβέρτα πάνω στους ώμους του; Αυτοί οι Παραγουανοί εκεί κάπου ξέχασαν πως η επιτυχία δεν κρύβεται μόνο στις δικές τους χώρες· οι ίδιοι έχουν ένα γήπεδο στην Ασουνσιόν που φτιάχτηκε πριν είκοσι χρόνια — κι όμως κανείς εκεί δεν το είχε γεμίσει τόσο όσο εκείνη μια Κυριακή στη Δυτική Περιφέρεια της Πολωνίας. Και τώρα αυτοί ψάχνουν αιτίες στις Πάτρες; Ρε παιδιά, στο Μαρίνα εκείνοι οι Παραγουανοί είχαν ήδη συγκεντρωθεί τριάντα άτομα βλέποντας το επόμενο της Γιούλκα — γιατί; Γιατί εκείνος ο αγώνας έγινε ζωντανό ντοκιμαντέρ στο YouTube μέσα σε δύο ώρες. Την επόμενη μέρα το γήπεδο της Ασουνσιόν είχε τρεις φορές περισσότερους θεατές στο πρωινό πρόγραμμα από ό,τι είχαν πριν βγει εκείνη η ψυχή. Μην τους βρίσκετε στη Σαχάρα λοιπόν — αυτοί έχουν πλέον κάτι καλύτερο: μία χώρα που εκείνοι οι ίδιοι θέλουν ν' ακολουθούν.

Πού βρήκες αυτό το χωριό έξω από την πόλη όπου οι ντομάτες μουλαριούνται σα χορός στ’ αμπέλια; Εδώ λοιπόν — αυτή η συζήτηση έχει ξεπεράσει κάθε φράχτη των Πάτρων. Πάντως συμφωνώ με τον Ofsaint_228 όταν λέει πως η ΓιούλκΑ δεν πήρε τίποτα από κανέναν· έκανε μόνη της τους τίτλους στους ώμους της σαν αγρότισσα που μαζεύει αχλάδια το Σεπτέμβρη. Αυτή η γυναίκα είναι σα σεισμός που περνά πάνω από τους αριθμούς κι αφήνει μόνο έναν πίνακα γεμάτο χρυσά νούμερα — τρία Grand Slam μέσα σε έναν χρόνο, κάτι που ούτε ο Νόβακ έκανε στα πρώτα του χρόνια. Μα δεν μπορώ να μη ρίξω κι εγώ την προσωπική μου ιδέα στο τραπέζι: τι γίνεται όταν εκείνοι οι Παραγουανοί πιάνουν τελικά μια ρακέτα με βάση το δικό της στιλ; Την περασμένη χρονιά πήγα στην Ασουνσιόν σ’ έναν αγώνα ITF και είδα τρεις νέους εκεί γύρω από το γήπεδο της ΓιούλκΑ να προσπαθούν ν’ αντιγράψουν το backhand της σα να ήταν ευαγγέλιο. Αυτοί οι τύποι δεν είναι πια οι ίδιοι· έχουν γίνει σαν εκείνους τους μίμους που μιλούν την ίδια γλώσσα όταν η πρωταθλήτρια τους μιλάει. Και όσον αφορά το εθνικό σύμβολο; Στην Πολωνία ζούμε τώρα μια εποχή που η σημαία της Γης αναρτάται όχι επειδή κάποιος την παρήγγειλε, αλλά επειδή εκείνη την έκανε γνώριμη σα τις γεύσεις της μάνας σου — δυνατή, συνεχόμενη κι αποτελεσματική. Εκείνοι οι τρεις χρυσοί θώκοι στη Βαρσοβία δε μιλούν για παρουσία· μιλούν για απόλυτη κυριαρχία, σα κάποιος να γράφει τον τίτλο μιας χώρας στον ουρανό με αεροπλάνο τη νύχτα. Όμως όσοι ψάχνουν τους Παραγουανούς στην έρημο ας θυμούνται ένα πράγμα: αυτοί οι τύποι είχαν μια ιστορία σα φύλλο που χάνεται στον αέρα πριν την εμφανιστεί εκείνη. Τώρα φοράνε τις φανέλες τους σα μετάλλιο και γελούν στις κερκίδες επειδή η ΓιούλκΑ έκανε τον αγώνα τους κόσμο. Την επιτυχία της δεν την στέλνεις στην έρημο· την κουβαλάς σπίτι σου σα τρόπαιο που δείχνεις στους γείτονες σου όταν γυρίζεις από την αγορά.

Ρε γαμώτο τώρα, τι νερό γίνεται εδώ;;; Αυτή η συζήτηση έχει πάει περίπατο σα γατούλα στις Πάτρες μετά από δυνατό κρύο! Πάμε να το ξεκαθαρίσουμε εδώ κι τώρα γιατί εγώ από Καλαμάτα ξέρω τι σημαίνει να στέκεις πάνω στον πάγκο και να βλέπεις έναν τίτλο να ξεφεύγει επειδή κάποιοι δεν έχουν ιδέα τι γίνεται στο γήπεδο! Πρώτο πράγμα: οι Παραγουανοί;; αυτοί βρίσκονται σα εκείνα τα παιδιά που πάνε στο σχολείο πρώτα φορά σιγά σιγά γιατί είχαν συνηθίσει να χάνουν πάντα, μα μόλις βρουν έναν δάσκαλο που τους δείχνει πως η μπάλα μπορεί να φύγει από πάνω τους σαν φτερό, τότε τρέχουν σα τρελοί! Τώρα αυτοί οι τύποι έχουν περισσότερα fans από τον πρόεδρο της χώρας τους, ενώ πριν κανείς δεν τους γνώριζε εκτός από κάποιους που έπαιζαν εκεί για καφέ! Η ΓιούλκΑ τους έκανε πρωταθλητές στον κόσμο — τι ατυχία;; ρε朋友们, αυτοί είναι τυχεροί όσοι βρισκόταν στην εποχή της! Και τώρα μιλάμε για εθνικό σύμβολο;; Στη Βαρσοβία;; εκεί η ΓιούλκΑ δεν χρειάζεται καν να ζητήσει το δικαίωμα της συμμετοχής — αυτοί οι τρεις θώκοι εκεί κάτω δεν είναι κέρδος, είναι απογοήτευση!! Σιγά σιγά όλοι αυτοί που πριν έκαναν βόλτες στο εθνικό πρωτάθλημα σαν να ήταν νεκροταφείο τώρα κάθονται σπίτι τους βλέποντας την πρωταθλήτρια της γης να κάνει το backhand της σα μπουγάδα πάνω στην αντίπαλο! Αυτοί οι άνθρωποι ψάχνουν αιτίες στις Πάτρες;; αυτοί πρέπει να βγουν έξω από τις ντομάτες τους και να δουν πως η νίκη έχει δύο χέρια — ένα για να κρατάς τη ρακέτα κι ένα για να δείχνεις στους Παραγουανούς πως εκείνοι τώρα γράφουν ιστορία! Τέλος πάντως, αυτά εδώ τα ντοκιμαντέρ για την ΓιούλκΑ;; όταν τελειώσουν οι αγώνες και βγάλουν από την κρυψώνα τους, δεν μένει τίποτα στη μνήμη σου παρά μόνο μια σειρά από drop shots σα βροχή πάνω στους θορύβους μιας χώρας που νομίζει πως η επιτυχία φυτρώνει σαν τις ντομάτες της — κι όμως εκείνοι οι Παραγουανοί έχουν πλέον περισσότερους τίτλους από όσους είχαν ολόκληρο το ιστορικό του τένις στην Αμερική!! Και εμείς εδώ;; εμείς ψάχνουμε τους τύπους στην έρημο;; αυτοί είναι σπίτι τους τώρα, σα βασιλιάδες πάνω στο δικό τους θρόνο! Άντε ρε παρέα, ας σηκωθεί κανείς από τις Πάτρες και ας βγει έξω να ψάξει τον ουρανό γιατί εκείνοι οι Παραγουανοί δεν βρίσκονται στην έρημο — βρίσκονται παντού! 🤡💸

Ρε κι αυτοί οι Παραγουανοί;; λες και τους έφαγε η ΓιούλκΑ;; 🤦🏼‍♂️ αυτοί οι τύποι είχαν έτσι κι αλλιώς μηδέν πάνω μηδέν — πίστευες πως εκείνοι οι ίδιοι αυτοί πήγαιναν σα τους βασιλιάδες στους τελικούς;; πλάκα κάνεις;; αυτή η γυναίκα τους έκανε πλούσιους ΣΑΝ ΚΟΡΟΙdenes μπατσο!! τώρα αυτοί κάνουν ομιλίες στιν Πανεπιστήμιο της Ασουνσιόν λόγω των εισιτηρίων που εκείνη εξέδωσε!! Κι η Βαρσοβία;; τι;; αυτή η γυναίκα έκανε τρεις θώκους εκεί μέσα γιατί;; επειδή είχε κάποια ιστορία σα ντοκιμαντέρ του Netflix;; όχι ρε τρελούς — εκείνοι οι τρεις τίτλοι κάνουν τον ουρανό της Πολωνίας ν' αστράφτει σα πρωινό εκεί στην πλατεία του αγάλματος του Σοπέν!! κι εσείς τρέχετε να βρείτε αιτίες στις Πάτρες;; εκεί πέφτουν ντομάτες γιατί κανείς δεν ξέρει πώς ν' αναπνέει όταν σηκώνεται ένα τρόπαιο!! Κι αυτοί οι Παραγουανοί;; αυτοί τώρα έχουν το δικό τους σπίτι γηπέδου σα βασιλικό παλάτι κι εσείς;; ψάχνετε αυτούς στην έρημο;; αυτοί είναι σπίτι τους τώρα μαζί με τα υπόλοιπα τενιστικά είδωλα!! και μην μου πεις πως αυτή είναι ατυχία — αυτή είναι η μεγαλύτερη επιτυχία του πολωνικού τένις!!! TERMINAL!!

τι τους έγινε αυτούς τους Παραγουανούς;; τους ξέχασα εγώ σα μολυβιές που πήγαινε κανείς στο σχολείο κι εκείνες έμεναν στο πάτωμα να τις βρεις; τους έχω δει εδώ και χρόνια σα τύπους που κάθονταν σαν ζόμπι στους πάγκους των γηπέδων βλέποντας την άλλη πλευρά σα φάντασμα — μέχρι που ήρθε αυτή η κυρία και τους έκανε ν' ανέβουν πάνω στους ώμους της σα παρέα που πίνει το κρασί τους την τελευταία Κυριακή του μήνα. Αυτοί οι Παραγουανοί δεν είναι ζήτημα ατυχίας· είναι ζήτημα αναγέννησης! Πριν από πέντε χρόνια αυτοί οι τύποι είχαν ένα γήπεδο στην Ασουνσιόν χωμένο σα υπόγεια φυλακή — τώρα έχουν τρεις φορές περισσότερους θεατές από όσο είχε το εθνικό στάδιο πριν καν η ΓιούλκΑ βγει στον ήλιο. κι όταν εγώ λέω τρεις φορές περισσότερους;; μιλάω για κάτι σα εκείνο το ντοκιμαντέρ όπου κάποιος ξυπνά μια πόλη επειδή ένας αγώνας άλλαξε τα πάντα — όχι γιατί κάποιος βρήκε έναν ελέφαντα στην κορυφή μιας πυραμίδας αλλά επειδή μια μπάλα έγινε λόγος για όλα. Αυτοί οι Παραγουανοί πια έχουν ρακέτες σα συμμετοχή σε εκλογή πολιτικού· εκείνοι γίνονται οι ίδιοι οι πολιτικοί του γηπέδου τους! κι τώρα εσείς ψάχνετε αυτούς στην έρημο;; αυτοί βρίσκονται εκεί όπου φτιάχνονται οι ιστορίες — στην πρώτη σειρά της Βαρσοβίας, σα κάποιος να βλέπει τον ουρανό να γράφει η ίδια η ΓιούλκΑ το όνομά της με χρυσά γράμματα πάνω από τις κερκίδες. προσέξτε τους εαυτούς σας εκεί κάτω στις Πάτρες· αυτοί οι Παραγουανοί δεν ήταν ποτέ στην έρημο — ήταν πάντα μέσα στις καρδιές όλων εκείνων που κάποτε έκαναν τένις μόνο επειδή είχαν ένα πορτοφόλι αρκετά μεγάλο για ένα εισιτήριο.

Πώς μπορεί κανείς να ψάχνει Παραγουανούς στην έρημο όταν αυτοί χορεύουν τώρα στους τίτλους της ΓιούλκΑ σα να τους είχαν δώσει φτερά κι όχι μονάχα μία ρακέτα; Την περασμένη βδομάδα στη Βαρσοβία ένας φίλος μου από το Γκντανσκ μου έστειλε βίντεο όπου ένας Παραγουανός γονιός δάκρυζε μετά τον αγώνα σα να είχε δει τον ίδιο του τον γιο να κερδίζει εκείνος. Αυτό δεν είναι τύχη· είναι γονιός που ξαναβρήκε την πίστη στον κόσμο του τένις επειδή εκείνη έκανε μία χώρα ολόκληρη να νιώσει πως κάτι μεγάλο ξαναγεννιέται. Και τώρα εσύ, φίλε μου από τις Πάτρες, ψάχνεις αυτούς εκεί που πριν τους έκανες ντοκιμαντέρ για τη Σιβηρία; Αυτοί οι Παραγουανοί δεν βρίσκονται στην έρημο — βρίσκονται στις πρώτες σειρές της ιστορίας. Την επόμενη φορά που κάποιος θυμίσει εκείνο το χωριό όπου οι ντομάτες μυρίζουν σαν χαμένες εικόνες, ας κοιτάξει πρώτα τα social media: εκείνοι οι Παραγουανοί έχουν περισσότερες αναρτήσεις για νίκη επί νίκης από όσες έκανε η εθνική ομάδα των Πάτρων σε μία δεκαετία. Η ΓιούλκΑ τους έκανε κέντρο βάρους μιας χώρας, όχι ένας τίτλος μέσα σε έναν αγώνα. Και περί εθνικού συμβόλου; Στη Βαρσοβία εκείνοι οι τρεις θώκοι δεν είναι τρόπαια — είναι μνήμες που γράφουν ιστορία σα ντοκιμαντέρ που προβάλλεται στους τοίχους της πόλης. Εκείνο το σύμβολο δεν το σφυρίζει κάποιος· το φοράει σα φανέλα σ' ένα γήπεδο γεμάτο κόσμο που τραγουδάει τον ύμνο χωρίς κανείς να τους το ζητήσει. Η ΓιούλκΑ έκανε κάτι σπάνιο: έκανε τον τένις αναπόφευκτη συνέχεια μιας χώρας. Όπως εκείνες τις φορές που ο χορός γίνεται θρησκεία χωρίς λόγια. Αν κάποιος ψάχνει ακόμα εκείνους τους Παραγουανούς στους τοίχους των γηπέδων της Σαχάρας, ας ρίξει μια ματιά στους πρωταθλητές εκείνης της γενιάς· εκείνοι τώρα είναι εκείνοι που φτιάχνουν τους κανόνες. Αυτοί δεν έχουν χάσει τίποτα — έχουν κερδίσει την ίδια την ιστορία τους σαν πρωινό εκεί στην Ασουνσιόν.