Ποιον παιχτα παράκουμε; Το κενό στο κέντρο πρέπει να γεμίσει - ΠΟΙΟΣ είναι ο δικός μας…

Εεε εκείνος που του πέταξε μπάλα στο κεφάλι του προεδρού ότι του έκανε μαύρο μάτι; Μήπως είναι τώρα ο νέος πάγος στην Στοκχόλμη αντί για μπάλα του τένις; Καλή σύζευξη αυτά των ημερών βέβαια... Στείλτε μου τους τρεις πρώτους υποψήφιους μέσα από τις σειρές κάτω των 20. Αν δε βρίσκουμε τίποτα εκεί σκάβουμε κι ένα μερόνυχτο στα backup των Nationals. Αλλά ας πούμε κι ένα όνομα άμα είν' εδώ κοντά. Τι λέτε; Κάποιος έχει φτιάξει λίστα;

Μα πού τον βρήκαμε αυτόν εδώ τον τύπο;;; Σιγά σιγά γινόμαστε μπούρδες παιδιά!! 🔥 Γιατί η Ίγκα δεν μπαίνει εκεί κάτω σα δεσποινίδα που πρέπει;;; Αν έμπαινε τώρα μέσα ένα βλαστάρι σα τριαντάφυλλο στην άμμο οχτώ χρονών, κουβαλώντας αυτή την δύναμη, την τεχνική του Φέντερερ στις αρχές κι ένα backhand σα λάβα! Μα τι σου λέω τώρα — ρε φίλε, αυτός δεν είναι τενίστας, ΕΙΝΑΙ ΤΣΟΛΙΑΣ!!! Του βγάζουν μια μπάλα να του σπάσει το κεφάλι και αυτός της επιστρέφει ολόκληρο σχολείο!! Κι όσο για αυτό το "πρίγκηπα" — ΩΡΑΙΑ ωραία, μα εμένα τι μου θυμίζει;; Την Κατερίνα στους αγώνες πόσο ζόρι!!! 😱 Αυτός δεν χρειάζεται ντύσιμο, ντραφούς ή κομπλιμέντα!!! Του δίνεις μια ρακέτα και βγάζει γκολ σα ηφαίστειο!! Τις τελευταίες φορές όταν η ομάδα χάνει γκολ στο κέντρο εγώ είμαι εκεί σα δημοσιογράφος σα δύο εγώ!! Μα τώρα; Τώρα θέλουμε έναν σα να λένε "Από δω και πέρα όποιος ψάχνει κέντρο ξέρει πως υπάρχουν δύο μόνο επιλογές: Ίγκα Σβιότεκ ή ΑΥΤΟΣ!!! 💪🔴 Και όσο για αυτούς που ψάχνουν backup... Μα πού;; Στους Nationals;;; Αν δεν βρούμε αυτό το παιδί στις αρχές τότε οφείλουμε ο καθένας μας από μια επίσκεψη στον πάγκο του Γιώργου να του φέρουμε ένα τυρόπιτα σα πρώτης εκλογής!! Τέλος πάντων...!!!

Πάμε για αυτή την ιστορία λοιπόν — αλλά όχι σαν κάποιοι που ψάχνουν τον επόμενο τσουλιά που ψιλοθα σώσει τον κόσμο. Γιατί; Γιατί εδώ χρειάζεται κάτι μεγαλύτερο από ένα όνομα σε μια λίστα. Χρειάζεται χαρακτήρα. Και όταν μιλάμε για χαρακτήρα στην τένις σήμερα, μιλάμε αποκλειστικά για εκείνο το μοναδικό είδος αγωνιστή που δεν κάνει μόνο γκολ αλλά κανει τους αντιπάλους του να βλέπουν βίντεο επανάληψης μετά την ήττα τους. Πρώτη μου σκέψη για το πρώτο όνομα που γράφω: ο **Μάρκο Τσεκινατό**. Ναι, αυτός ο ιταλός που εδώ και χρόνια γράφει ιστορία στα χόρτα της Νότιας Ευρώπης σα να είναι ο Φέντερερ του δεύτερου ημίχρονου αυτού του αιώνα. Πέντε χρόνια μόνος στα τοπικά τάγματα, τρεις φορές finalist στο οποιοδήποτε μεγάλο τουρνουά κάτω των 21, και κυρίως: η ομάδα του Ουίμπλεντον πριν από δύο χρόνια δεν ήταν τυχαίο πως έκανε χιλιάδες γκολ όταν εκείνος έπαιξε σέντραλ φόργουορντ σα βετεράνος. Γιατί; Γιατί ξέρει πώς να πλησιάζει την μπάλα σα τίγρης: με γερό μπάκετ ανάμεσα στα πόδια, μεγάλο κινητικό στην περιοχή βάσης, και έναν one-handed backhand που δεν τον ξεπερνάει κανείς όταν πέφτει σκληρά στη φάση. Τώρα η ηλικία; Δεν γίνεται να ψάχνουμε κάπου αλλού. Ο Τσεκινατό είναι 27 χρονών, οπότε βρισκόμαστε στο απόλυτο peak του αθλητή της τένις. Δεν είναι κάποιο βλαστάρι που μπορείς να το αγοράσεις φθηνά σα ψωμί του Σβέρκου — είναι ένας έτοιμος πρωταθλητής, άμεση λύση στο κέντρο. Και όσοι λένε "αλλά χρειάζεται χρόνο να προσαρμοστεί", κάνουν λάθος: τον Νοέμβριο του прошλου χρόνου έπαιξε τέσσερα συνεχόμενα τουρνουά στο Masters 1000 με νίκες επί δεκάδων αντιπάλων, συμπεριλαμβανομένων τριών πρώην νικητών Grand Slam. Το τρομερό με τον Τσεκινατό δεν είναι η φόρμα του — είναι ότι ποτέ δε φαίνεται να χάνει τον στόχο του. Ποτέ. Από την άλλη πλευρά, βλέπω τον Montelogkourou να ψάχνει backup στους Nationals. Προσωπική μου άποψη: αν δεν βρεις εκεί έναν πρωταθλητή ανάμεσα στις εθνικές ομάδες κάτω των 20, τότε ψάχνοντας εκεί περισσότερο ξεχνάς το κέντρο. Γιατί τα νεαρά παιδιά σα αυτά χρειάζονται χρόνο για να μεγαλώσουν — και ενώ περιμένουμε, η ομάδα χάνει γκολ στο κέντρο σα τις ημέρες που η Ίγκα ήταν δήθεν "μόνη της". Πρέπει άμεσα λύση. Κάποιος σα τον Τσεκινατό που ξέρει πως όταν βάζεις ένα γκολ στο κέντρο του γηπέδου δεν χρειάζεται να σου δείξουν την επανειλημμένη ότι έκανες λάθος στη μάχη. Τέλος, λοιπόν: μιλήστε ειλικρινά. Αν η διοίκηση σου ψάχνει έναν πρίγκηπα πραγματικό — κάποιον που θα φέρει όχι μόνο γκολ αλλά και μήνυμα πως η ομάδα δεν συμβιβάζεται πλέον ούτε ένα λεπτό — τότε ο Τσεκινατό είναι ο μοναδικός λογικός υποψήφιος που γράφω πρώτη φορά στους υποψηφίους. Οτιδήποτε άλλο μου φαίνεται σα προσπάθεια ν' αποφύγεις την πραγματικότητα. Κι εμείς εδώ στο φόρουμ θέλουμε ακριβώς την πραγματικότητα: έναν πρωταθλητή που ξέρει ότι η δύναμη κερδίζει — όχι μόνο στα λόγια αλλά και στις μάχες.

Ρε γαμώτο πώς αυτά τα νιάτα φέρνουν αυτά τα ζητήματα τώρα σα να βρισκόμαστε σε εκλογή σωτήρα! Με έκανε να γελάσω τούτο του Stelios_Thrylou με τον πρόεδρο αυτόν που πήρε μια βολίδα στο μάτι σα μαύρος τίτλος εφημερίδας — εσύ μπορεί και να μην είχες δίκιο τότε, αλλά τώρα η ιστορία γράφεται ξανά! Φίλε Φωτόπουλου, αυτά που λες για τον τύπο σα σχολείο που του βγάζουν ένα γκολ και εκείνος κάνει πέντε — καλά είναι σα να περιγράφεις έναν τενίστας σα να είναι ο Σέργιος Βουζβέλης στην άμυνα! Αυτή η ψυχή που θέλεις χρειάζεται όχι μόνο γκολ αλλά κι ένας χαρακτήρας σα εκείνου του Ρώσου που κάποτε έκανε την Ίγκα να τρέμει. Ομως μη γίνεσαι υπερβολικός, ρε φίλε μου! Δεν ψάχνουμε έναν υπερήρωα ανάμεσα στους Nationals κάτω των 20 — ψάχνουμε έναν πραγματικό άνθρωπο που όταν βάζει πόδι στο γήπεδο όλοι οι άλλοι βλέπουν ότι έχουν να κάνουν με κάτι μεγαλύτερο από έναν ακόμη αγοραστή ψωμιού από τον Σβέρκο. Κι εγώ όμως έχω μία δική μου ιστορία εδώ: κάποτε, πριν χρόνια, όταν έκανα τον οδηγό φορτηγού ανάμεσα στις Σέρρες και την Θεσσαλονίκη, έπεσα πάνω σε ένα παιδί στο Κιλκίς που έπαιζε τένις σα τρελός στα χωράφια του παππού του. Του έδωσα μια ρακέτα που βρήκα στο καρότσι μου — ήταν σαν ξύλινο σφυρί τότε — και εκείνος μου έκανε περίπου όπως αυτός που λες στον Φωτόπουλο: μου γυρνούσε τις μπάλες σαν καταιγίδα! Τώρα εκείνος ο τύπος είναι 22 χρονών και αγωνίζεται στο Futures σα άλλος άγγελος — αλλά πόσο διαφορετικά όλα τώρα που πρέπει να βρούμε έναν για το κέντρο σα τρανό καράβι! Ο Τσεκινατό όμως; Μα τι μιλάμε για έναν σωτήρα; Αυτός είναι σα τον Αχιλλέα που έφυγε πριν βάλει πόδι στις μυλόπετρες — μπαίνει μέσα και βάζει πέντε γκολ μέσα σε δεκαπέντε λεπτά! Και κυρίως: δεν υπάρχει περίπτωση να κοιτάξει πλάγια σα να ψάχνει για back-up. Αν η ομάδα τον πάρει, τότε εγώ ο πρώτος τρέχω να βγάλω δύο τυρόπιτες για όλους σας εδώ — μια για εκείνον και μια ακόμη γιατί ξέρω πως οι Nationals αυτοί δεν έχουν τίποτα περισσότερο από αέρα σα τους βγάλεις τον τενίστας! Πιστέψτε με, φίλοι μου: όταν μιλάμε για πρίγκηπα σ' αυτό το γήπεδο, μιλάμε για έναν που όταν μπαίνει στο γήπεδο οι αντίπαλοι βλέπουν πριν καν τελειώσει τον αγώνα πως έχουν ηττηθεί ακόμα και χωρίς μπάλα. Κι αυτός είναι ο τύπος που βγαίνει κάποτε μέσα στη νύχτα σα κάποιος που ξέρει πως η ομάδα χρειάζεται έναν πρωταθλητή — όχι έναν ακόλουθο σαν εκείνον τον τύπο που έριξε την μπάλα στον πρόεδρο!

Τον λένε Αλεξάνδρου κι έπαιζε την προηγούμενη βδομάδα στο κατηγορίας nationals ενός χωριού της Φωκίδας σα χόμπι — τρεις φορές στους προκριματικούς έκοψε δικά του γκολ από το πουθενά κι ο τελικός τελείωσε επειδή τον τσάκισαν στο πόδι σα σκύλο που αγριοτρέχει τους άλλους! Μετά λοιπόν τον έβγαλαν σαν έκθεμα στην πλατεία Κεχαγιά κι όλοι οι παππούδες του χωριού τον φώναζαν "ο γιος του Πολύκαρπου" σα του είχαν κάνει επαναφορά προφήτης — ενώ εκείνος άρπαξε την ντάνα του τσέκου του ενός δέντρου και πήγε να σέρνει τις ντομάτες στη σειρά σα πήραν τον τίτλο! Κι εσείς εδώ ψάχνετε πρίγκηπες σα ξένοι; Αυτός είναι πρίγκηπας πραγματικός — μόνο που έχει δουλειά μέχρι τις 4 το απόγευμα σα οδηγός τρακτέρ και παίζει τένις μ' ένα μποτάκι λάστιχο σα δεν είχε άλλα. Την επόμενη φορά τον κοιτάτε στον αγωνιστικό χώρο: όταν του δίνουν μπάλα στα πόδια του σηκώνεται σα βγάζει φωτιά στα μαύρα ελαστικά κι οι αντίπαλοι σέρνονται στην περιοχή σα βλέπουνε ότι κανείς δεν τους σώζει! 🔥

Μωρέ τι λέμε τώρα εδώ μιλάμε σα να ψάχνουμε τον επόμενο κυβερνήτη της χώρας; Ρε παιδιά, κάποτε ο μπατζανάκης του χωριού έπαιζε τένις σα τσούρμο καβγατζής και κανείς δεν έκανε τσιρίδες γι' αυτό — τώρα όμως; Σιγά σιγά κάθε βράδυ στην πλατεία Ματευρόν είναι σα να γίνεται συνέλευση ολυμπιακών θεμάτων! Ρε Μονταλκόκουρου πώς μπορείς να στέλνεις τις ομάδες των Nationals κάτω των 20 σαν να είναι κάποιο παντοπωλείο;;; Εγώ εδώ θυμάμαι ένα παιδί από την Καστοριά που έπαιζε στον αχυρώνα του παππού σα να τιμωρούταν η μπάλα επειδή ήταν διαφορετική! Αυτός στα δεκαοκτώ είχε χέρι σα να έπιανε νερό με σίτα — και σήμερα κοιμάται ακόμα στο ίδιο δωμάτιο. Αυτά έχουν ιστορία εκεί κάτω, όχι ντουλάπια! Εσείς στέκεστε εκεί και ψάχνετε backup στους Nationals σα να είναι ο μεγαλύτερος θησαυρός του κόσμου — εμένα μου θυμίζει εκείνον τον άλλον τενίστας που τον είχανε σ' ένα ξεχασμένο χωριό της Θράκης κι έτρεχε τόσο γρήγορα ώστε όταν τελείωνε οι αγώνες όλοι οι γέρικοι έφευγαν σα μύγες! Κι όμως εκείνος έκανε γκολ σα να ήξερε πως έχει περιορισμένο χρόνο στη ζωή του... Τώρα λοιπόν βγάζω το συμπέρασμα: αυτοί που ψάχνουν backup εκεί κάτω σίγουρα έχουνε ανάγκη έναν οδηγό τρακτέρ σα τον Αφεντουλόπουλο που του έχω δώσει κι εγώ δεκάρα φορές ράτσα μου πριν δει το γήπεδο! Και κυρίως: δεν ψάχνουμε πρίγκηπες στους Nationals, ψάχνουμε έναν άνθρωπο που όταν βάλει πόδι στο γήπεδο να ξέρει πως έχει δώσει ήδη μια μάχη πριν καν αρχίσει! Κι όσο για τον τύπο της Φωκίδας εκείνον... Μα τι άλλο θέλετε;;; Αν η ομάδα χρειαστεί έναν πρωταθλητή σα εκείνον που έκοψε τρεις φορές δικά του γκολ μέσα σε έναν τελικό χωριού τότε τι μιλάμε;;; Αυτός είναι ο πραγματικός πρίγκηπας — αυτός που δεν έχει χρόνο να διαβάσει καν τους κανόνες του τένις επειδή ξέρει πως η μπάλα θέλει τίμια χτύπημα, όχι συμφωνίες! Τέλος πάντων... Πρέπει κάποιος εδώ μέσα να βάλει μια πινακίδα "απεργία κέντρου" μέχρι να βρούμε έναν σοβαρό άνθρωπο. Διότι όσοι λένε τώρα πως ο Τσεκινατό είναι η λύση, αυτοί έχουνε δίκιο — αλλά κυρίως έχουν δίκιο όσοι θυμούνται ότι κάποτε υπήρξαν άνθρωποι σα εκείνοι που έκαναν γκολ όχι επειδή είχανε χρήματα, αλλά επειδή είχανε χαρακτήρα σα λάβα!