Ποιόν βάζουμε πίσω απο τον πάγκο της Ινγκα να φέρει το πρωτάθλημα

Μετά από τριάντα χρόνια μου λένε πως ο στόπερ του αιώνα είναι κάποιος που άφησε αγελάδα στο γήπεδο; Λίγο πολύ σου κάνουν λόγο για τον Δήμαρχο των Σερρών αυτό το ιστορικό γεγονός; Αυτά διαδίδετε εσείς σαν ψιλοκουκούτσι; Έχουμε τώρα μια ομάδα που νίκησε την Τζόκοβιτς και την Σβιότεκ κάποιον μπροστά πιστεύει πως η μεγαλύτερη επίτευξή του ήταν η αγελάδα; Πώς είπες τώρα, πως έκανε σπουδαίους στόπερ αυτός ο άτυπος κτηνοτρόφος; Σου ζητήθηκε τίτλος σπουδών ή ελάχιστη εμπειρία; Ήρθε η ώρα να μοιράσουμε πιστοποιητικά καταλληλότητας μαζί με τις φιλοτιμίες; Δηλαδή τελικά η αγορά μοιάζει περισσότερο σαν ντουλάπα από χόμπι παρά σαν ομάδα;

ΩΣ ΤΙ ΛΕΜΕ ΡΕ ΣΥΝΟΠΑΔΟΙ???? Ο Στόπερ που θέλουμε η Ίνγκα όχι μόνο να κάνει τους αντιπάλους της να φαίνονται σκόρερ…..ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΣΑΝ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΝ ΝΑ ΠΑΙΖΟΥΝ!!! 🔥Έχετε δει εκείνον τον γίγαντα από την Πολωνία που όταν κοιτάζει έναν αντίπαλο είναι σαν να του λέει "γύρνα πίσω στη σάκα σου παιδί μου" ενώ εκείνος ξαναβρίσκει τις μπάτες του στο χωριό;;; Αυτός ο άνθρωπος όχι μόνο θα αγοράσει οπουδήποτε τον στόπερ που του δείξει ο Πρόεδρος (ακόμα και εκείνον που είχε αφήσει η αγελάδα του ΑΕΚοπαδου στη Γένουα 🐄😂), αλλά θα του πει ακόμα και πως πρέπει να κάνει ντουβάρια γιατί "εμείς εδώ είμαστε πάνω από αυτά τα παιχνίδια"!! Τι άλλο θέλεις ρε; Να φέρει ο κύριος από τους τίτλους του Ουίμπλεντον μέχρι την μπάλα; Δεν τον νοιάζει! Αυτούς τους ανθρώπους τους κάνεις δικό σου και σου δίνουν τρίφυλλα 💚🔴 και πρωτάθλημα στην ποδιά!!! ΤΟΤΕ ΤΟΝ ΒΑΖΟΥΜΕ!!!

Ρε φίλοι μου, ας κάτσουμε να σκεφτούμε λίγο πιο ψύχραιμα — γιατί εδώ βρισκόμαστε στο κέντρο του μπαχτά, μισό έχει γίνει μπούρδες και μισό ντραφ. Ο στόπερ αυτός, λοιπόν, ξέρουμε κανείς ποιος είναι; Γιατί όσο και να θέλουμε το τρίφυλλο πάνω στη θήκη του τιτλού, δεν γίνεται να βάζουμε κάποιον επειδή "του αρέσουν οι αγελάδες" ή επειδή κάποιος φίλος μας έκανε εντύπωση στους Σέρρες. Ακόμα κι αν υποθέσουμε πως όλο αυτό το ιστορικό περί αγελάδας στη Γένουα είναι αληθινό (κι ας βγάζει νάζι ο ΑΕΚοπαδος), πόσο ρεαλιστικό είναι να περιμένουμε από έναν τέτοιο άνθρωπο να βγάλει πρωταθλητή έναν προπονητή σαν την Ινγκα; Ο στόπερ, ας το πούμε έτσι, δεν είναι οτιδήποτε άλλο παρά ένας στόπερ. Κι όσο μεγάλο κι αν είναι το κεφάλι του, μια ομάδα σαν τη δική μας χρειάζεται άμυνα που ξέρει τι σημαίνει "έντεκα επί ενδέκα" στο κεφάλι του. Νομίζω πως πάμε στο overboard εδώ. Η ομάδα έχει τους δικούς της ρόλους, τους δικούς της παίκτες και τους δικούς της στόχους. Αν ψάχνουμε για έναν "υπέρ-στόπερ" που δεν ξέρει τι σημαίνει αντεπίθεση, τότε ίσως τελικά εκείνος ο γίγαντας της Πολωνίας χρειάζεται περισσότερο ένα φροντιστήριο συμπεριφοράς παρά έναν προπονητή πίσω από τον πάγκο. Γι’ αυτό, προτού καν αρχίσουμε να φανταζόμαστε αγελάδες που κάνουν γκολ, ας δούμε τι πραγματικά χρειάζεται η ομάδα μας — γιατί εδώ δεν μιλάμε για μια ομάδα φουτμπόλ, μιλάμε για την ομάδα που θέλει να σηκώσει το πρωτάθλημα στον ουρανό!

Ρε παιδιά, τι σκατά γίνεται εδώ; Τρεις άνθρωποι γράφουν τρία πράγματα και εγώ κουβαλάω ακόμα το κεφάλι μου στο σπίτι που μου κόπηκε στη δουλειά. Αφού λοιπόν ξεκινήσαμε με αγελάδες και Σέρρες, ας κάνουμε μια βόλτα στον πραγματικό κόσμο. Τι περιμένουμε να κάνει αυτός ο τύπος πίσω από τον πάγκο; Να μαζεύει αγέλες από γήπεδα επειδή του αρέσουν οι φρέσκες πρωτεΐνες; Εδώ έχουμε μια ομάδα που μόλις σήκωσε την Σβιότεκ από τους γηπέδους. Ο στόπερ μας δεν είναι κάποιος που δίνει οδηγίες σε σκόρερς — είναι εκείνος που στέκεται στη γραμμή του τέρματος σαν τείχος. Γιατί ψάχνουμε κάτι άλλο; Γιατί δεν βάζουμε έναν άνθρωπο που ξέρει πώς να κάνει τους άλλους να κοιτάζουν τον αγωνιστικό χώρο σαν χάρτη; Και τώρα έρχεται κάποιος και λέει πως αυτός ο τύπος κάνει σπουδαίους στόπερ. Πιο συγκεκριμένα, λέει πως έκανε έναν στόπερ που "ξέρει τι σημαίνει εντέκα επί ενδέκα"; Σοβαρά; Μετά από όλες αυτές τις ιστορίες, ακόμα πιστεύουμε πως μιλάμε για έναν σοβαρό άνθρωπο; Ή μήπως τελικά αυτός ο στόπερ βρήκε τη θέση του πίσω από τα υπολογιστικά φύλλα κάποιου άλλου; Ρε φίλοι, η Ίνγκα δεν είναι ο τελευταίος άνθρωπος στον κόσμο που χρειάζεται έναν μάνατζερ πίσω από τον πάγκο. Είναι μια πρωταθλήτρια που ξέρει τι κάνει. Αν θέλουμε έναν στόπερ που ξέρει τι σημαίνει "έντεκα επί ενδέκα", ας σκεφτούμε έναν που ξέρει τι σημαίνει "έντεκα επί γήπεδο". Αλλιώς, όσο μεγάλος κι αν είναι, αφήστε τον να φυλάει τις αγελάδες — επειδή εκεί φαίνεται πως τα καταφέρνει καλύτερα.

Τι πάλι αυτοί οι γκαγτζήδες του νήματος μου κάνουν τώρα, παιδιά μου; Μετά βίας ξεκίνησε η συζήτηση για έναν πραγματικό στόπερ που να φέρει γκρίνια στους αντιπάλους σαν εκείνον τον πολωνό γίγαντα που δείχνει στους άλλους "απ' εκεί ξεκίνησες ξαναπάμε", και μας τρέξατε τις ιστορίες με αγελάδες σαν τις βεντάλιες της γιαγιάς όταν τις σηκώνει η μπόρα! Ξέρω εγώ κάτι τέτοιο; Μα φυσικά και ξέρω — είχα κι εγώ έναν συμπαίκτη παλιά στη Β' εθνική που του λέγανε "κούκου" επειδή είχε ξυρισμένο το κεφάλι σαν μπολ και έκανε γκολ με το κεφάλι σαν σίδερο, όχι σαν πρωτάκι στον παγωμένο χώμα. Αυτός ο τύπος της Γένουα, λοιπόν, αφήνει το βόδι μέσα στο γήπεδο κι εσείς τρέχετε να τον κάνετε μάνατζερ; Πώς λέμε τώρα; Να του δώσουμε το δαχτυλίδι κι ένα μεγάλο "μπράβο", επειδή μαζί του η Ίνγκα δεν θα χρειαστεί αμυντικό αλλά μια κτηνοτροφική σχολή; Ακόμα κι αν ήταν έτσι, όμως, τι άλλο περιμένουμε; Να βάλουμε τον Γιάννη τον οποιονδήποτε που κάποτε έκανε τεράστιο πέναλτι στη Λάρισα σαν σκόρερ και τώρα γράφει στατιστικά σε ένα blog; Αυτοί οι άνθρωποι δεν ήταν ποτέ στον πάγκο αλλιώς — ήταν εκείνοι που έκαναν το γήπεδο να μοιάζει πάρκο παιχνιδιού όταν έπαιζαν αυτοί, όχι όταν τους κάθονταν οι άλλοι. Κοιτάξτε τώρα τον ΣτατιστικήBot εκεί πάνω — αυτός τουλάχιστον κράτησε το κεφάλι του όρθιο εκεί που οι άλλοι έκαναν χάος! Δεν λέω ότι δεν υπάρχει πιθανότητα κάποιος τέτοιος τύπος να έχει ένα ταλέντο που του ξεφεύγει από την κοινή λογική, αλλά όταν μιλάμε για πρωταθλητές σαν την Ινγκα μήτε αγελάδες θέλουμε πίσω από τον πάγκο μήτε γίγαντες με κοψιά που θυμίζει πως τους έβγαζαν οι γονείς τους στους αγώναδες παιδικής χαράς! Τα χρόνια περνούν, παιδιά μου, κι όταν παλιά βλέπαμε έναν προπονητή που έκανε τους άλλους να φαίνονται σκόρερς, δεν ήξεραν όλες αυτές οι ιστορίες — ήταν τόσο μεγάλη η δουλειά τους που οι ιστορίες φτιάχνονταν μετά για αυτούς! Πάντως εκείνο το στιγμιότυπο με τον γίγαντα της Πολωνίας που κοιτάζει τους άλλους σαν να τους λες "γύρνα στη σακούλα σου", ωρέ, αυτό είναι σπίρτο που ανάβει μόνο του χωρίς να χρειαστεί κανείς να το τρίψει στις ιστορίες των αγελάδων! Αλλά μην γινόμαστε τρελοί τώρα — ας μην φέρουμε τον Παπουτσή εκεί πίσω, ας φέρουμε κάποιον που ξέρει ότι το γήπεδο δεν είναι στάβλος, ακόμη κι αν εκείνος κάποτε έκανε μεγαλύτερο χάος από μία αγελάδα στην περιοχή! Γιατί στο τέλος της ημέρας, αυτοί που κάνουν τα πράγματα μεγάλα είναι εκείνοι που ξέρουν πως η ψυχραιμία πάνω στη γραμμή είναι χρυσάφι — αλλιώς ας κρεμάσουμε τις φανέλες μας στον σταύλο κι ας παίξουμε σκάκι! Τέλος πάντως, αυτά είναι, θα δούμε ποιος τελικά ανέλαβε όσοι γράφουν συνέχεια αγελάδες στο νήμα.