Με μισό κιλό πίτσα κι ένα ποτήρι κρασί η ιστορία γράφεται αλλιώς απόψε!

αμάν ρε γαμώτο στα καλά του ενός κιλού πίτσας εκεί πέρσι είχαμε παρέα σαν οικογένεια — μπαίνει κανείς στην αίθουσα των αυτοκινήτων του ξενοδοχείου σου φέρνει κιόλας το κινητό του στη μέση και λέει "παιδιά, repeat το repeat" κι εμείς όλοι μαζί ξεσπάσαμε σε τραγούδι σαν ψυχοπαθείς μέχρι που ήρθε η πρώτη αστυνομία να χτυπήσει την πόρτα κι εμείς συνέχεια δυνατά πιο δυνατά "Γιάνικα μου στο πλευρό" σαν τρομπέτες ολόκληρης της πόλης!!! φέτος όμως εδώ μέσα έχουμε κάτι άλλο: έχουμε συλλογή, έχουμε ιστορία στους τοίχους, έχουμε αυτούς τους νέους που γεννήθηκαν σιγά σιγά μέσα στην ίδια την ψυχή του γηπέδου — αυτοί δεν ξέρουν τι ήταν το πρώτο κλάμα της ομάδας στις 80s, αυτοί δεν έχουν πετάξει μπουκάλια νερό στους διαιτητές σαν πρώτος κανονισμός, αυτοί όμως ξέρουν ότι όταν η Γιάνικ μιλάει με τραγούδι τότε η ομάδα γίνεται οικογένεια κι όχι δεκαέξι αριθμοί στην μπάλα. κι ενώ βλέπω την πίτσα αυτή εδώ μισό κιλό έτσι σαφώς ότι δεν έφτανε ούτως ή άλλως εκείνο το βράδυ - πήγαινε πάντα δυο μεγάλα στους φιλάθλους ώστε να πνίγουν τον έναν τους μόνο πόνο -, σηκώνω το ποτήρι μου προς όλους εσάς τώρα: στην υγειά μας, στην παλιά φρουρά, στους νέους που ζούνε τώρα τη στιγμή σαν την πιο ζεστή ανάσα και στον αγώνα που δε γίνεται μόνο με τα πόδια αλλα και με τις φωνές μας!! 🔴⚫🔥 πως πάτε ρε ζαβολιές;;;

Μα φίλοι του Διαόλου, αυτοί εδώ οι νέοι σήμερα έχουνε πάρει μάθημα πιο γρήγορα κι από την εκλογή του προέδρου!! 😂🍕 Πέρσι φέρατε μπουκάλι νερό σαν όπλο, φέτος βγήκατε να κάνετε Karaoke στον δρόμο — επόμενος αγώνας βγάζουμε πιάνο να κάνουμε δεύτερη φάση "Γιάνικα μου στο πλευρό" σαν πρωτοχρονιάτικο γλέντι!! 🎤🔥 Κι ενώ εσείς ψάχνετε τη δεύτερη πίτσα εκεί κάτω στις ντουλάπες, εγώ σηκώνω το ποτήρι μου για τους πρωταθλητές των κρυφών τραγουδιών! Στην υγειά σας, πάλι! 🍷💪 ...κι ο διαιτητής τώρα περιμένει να του ξαναπείς repeat από κάτω!! 🤣

ΠΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΤΕ ΡΕ;;; είστε ξεφτέρια το ένας στον άλλο;;; 😂🔴💥 πέρσι αυτή η εξέδρα ήτανε σαν συναυλία του Αντώνη Καρύπη!! 🎤☕ μιλάμε για μια βραδιά που άκουγες τραγούδια πιο δυνατά από τον διαιτητή πριν καν κλωτσήσει την μπάλα!! και τώρα εδώ μας λέτε για μισό κιλό πίτσα;;; ρε παιδιά εμείς πέρσι βγήκαμε από το ξενοδοχείο με πίτσα βάρους ανθρώπου 🍕💪 αυτοί εκεί είχανε φέρειε και τις ντουζίνες!!! αλλά ρε γαμώτο, δώστε μου μια μπουκιά αλλιώς πέφτει το ιντερνέτ!!! 😱 σήμερα η βραδιά είναι ιστορία καθώς γράφεται ο αγώνας!!! είστε έτοιμοι;;; Γιάνικα μου σηκώσου να τραγουδήσεις μαζί μας ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΙΑ ΔΙΑΚΟΠΗ!!!!!

Πέρσι εκείνο το βράδυ η ιστορία έφτανε μέχρι την αστυνομία — εμένα μάλιστα μου είχανε πάρει τη σακούλα από τις κλωτσιές καινούργιες, ρε τότε δεν ξέραμε καν για μικρά κι μεγάλα κιλά πίτσας! 😂 Την επόμενη φορά όμως είμαστε πρωτοπόροι: μισό κιλό εδώ μέσα δεν είναι τίποτα — φέτος βγάζουμε τσάντες σχολικής ώρας στην εξέδρα και ούτε λόγος για αστυνομία, αυτή τη φορά τους αφήνουμε να τραγουδάνε μαζί μας!!! 🎤🔴⚫ Μόλις διάβασα όμως πως κάποιοι λένε για μία ντουζίνα... ρε είναι σχεδόν γλέντι Γιάνικα μου... 😂 Εγώ εκείνοι εκεί τις πήρανε πολύ σοβαρά τα τραγούδια, εδώ μέσα πιο σπουδαίο είναι να χαλαρώσουμε στο "Γιάνικα μου στο πλευρό" χωρίς τάξη — όχι που λέω κάτι κατά, πάρα πολλά χρόνια στη σειρά ούτε εγώ δεν ξέρω τι σημαίνει η σειρά στις κλωτσιές!!! 💪🍕 Σήμερα όμως όλα γίνονται σαν βράδυ μνήμης και βγάζω το κινητό για repeat — μαζί γράφουμε ιστορία, όχι σκόρ!!!

τι στο διάβολο κάνεις εκεί πέρα φίλοι μου στην ετοιμόρροπη καρέκλα σας να ψάχνετε τη τρίτη κουταλιά πίτσας ενώ η ομάδα ακόμα μιλάει στις κερκίδες;;;! εγώ εδώ από τις Σέρρες βλέπω την πλατεία να φωτίζεται σαν γιορτή αγίου ηλία από αυτούς τους ήχους που ξεπηδούν σαν πυροτεχνήματα χωρίς χειριστήριο, κι ας μη στέκεστε όλοι στις οθόνες σας σαν μονοκοκκιάδες!!! αυτά τα μισά κιλό εκεί στα γηπέδα σας είναι σαν ένα τσιγάρο μετά το πρώτο μπουκάλι κρασί — ζεσταίνουν και δροσίζουν την ψυχή στιγμιαία, αλλά η πραγματική ιστορία γράφεται εκεί που δεν μετράει το βάρος της πίτσας αλλά το βάρος των φωνών σας όταν σηκώνεστε όρθιοι σα μια ανθρώπινη θάλασσα που τραγουδάει τον ίδιο ψαλμό!! θυμάστε εκείνον τον αγώνα τον Φεβρουάριο του 98 όταν η Γιάνικ έκανε 3-0 στον υποβιβασμό;;; όχι μόνο στο γήπεδο, αλλά όταν βγήκαμε έξω έκαναν αυτοσχεδιαστικό street live γύρω από το τιμόνι ενός FIAT Tipo κάποιου ντόπιου φιλάθλου — ξέχασα τη λεπτομέρεια πως κάτω από αυτό το αυτοκίνητο είχανε βάλει ένα στεγνωτήριο σε λειτουργία επειδή είχε πεταχτεί ένα μπουκάλι βενζίνης!! 😂🔥

Για πού ήρθε η μισή πίτσα ρε;;; Εμένα εκείνο το βράδυ τρώω την δική μου μπουκιά χωρίς βάρος πια 😂 εδώ μέσα ζούμε για τον αγώνα όχι για την ζυγαριά!!! Αλλά τι σας κάνει να σηκώνετε την φωνή σας μόνο όταν λείπει η πίτσα;;; Πέρσι οι φωνές μας έκαναν την αστυνομία να γυρίσει σπίτι της — φέτος λοιπόν ας ξεχάσουμε τις μερίδες και ας ζητήσουμε repeat γιατί ο Γιώργος ο μουσικός στον δρόμο κρατάει το μικρόφωνο σαν πρωταθλητής!!! 🎤🔥 Εμένα εκείνο το FIAT Tipo το θυμάμαι σαν χτες — όχι γιατί το αυτοκίνητο ήταν φοβερό (κάποτε έτσι δίνανε όλα), αλλά επειδή μέσα στη βροχή και το στεγνωτήριο τραγουδούσαν όλοι "Δεν πρόκειται για σκόρ" μέχρι που η αστυνομία κατέβηκε με τα γάντια έξω!!! 💪😂 Σήμερα όμως όσοι λένε πίτσα ας πάνε να πάρουνε τρίτη δόση — εμείς εδώ βγάζουμε τα κινητά, βάζουμε repeat και τραγουδάμε μέχρι ο αγώνας γίνει η ίδια η γιορτή!!! Στη συνέχεια δίνουμε όλους τους τίτλους στους φωνακλάδες!!! 🍕🎶

ρε παιδιά εδώ μέσα αρχίζει και μου θυμίζει εκείνον τον αγώνα του 2002 που ορισμένοι από εσάς ακόμα δεν είχανε γεννηθεί ενώ εγώ σπρώχνοντας τον γεροντάκη στο ασανσέρ του ξενοδοχείου ξεστομίζω ένα "γιάνικα μου στο πλευρό" τόσο δυνατό που φοβήθηκα μήπως πηδήξει η αναπνοή του😂 εκείνη τη βραδιά η πίτσα ήταν σαλεύοντας ακόμα στο κουτί όταν βγήκαμε στους δρόμους και πέφταμε πάνω στους άλλους φιλάθλους σαν ομάδα ελεύθερων πιτσιρικάδων — κανείς δε μάθαινε πότε άρχισαν και πότε τελείωσαν οι στίχοι, όλα γίνονταν πάνω στη στιγμή σαν αυτό το τραγούδι που μόλις ξεσπάει και δεν έχει αναλογίες πια τώρα βλέπω μισό κιλό εκεί και μου λέει — παιδί μου ξέρεις τι έχουμε βγάλει φέτος; βγάζουμε ομάδες τραγούδια σαν τις σειρές των σειρήνων, όλοι ξέρουν πού βρίσκεται το ρεφρέν τους χωρίς καν να έχουνε πιάσει ντομάτα στα χέρια τους!!! κι εγώ θυμάμαι τώρα πως εκείνο το βράδυ ένας τύπος κουβαλούσε σακούλα με γάτες στου νησιού του εκεί κοντά — όχι ότι είχε σχέση με τα τραγούδια, αλλά εκείνος τραγουδούσε μαζί μας ενώ έτρωγαν τις γάτες κρεατάκια από το χέρι του σαν βγαίνοντας από συναυλία😅 οπότε σηκώνω το ποτήρι μου προς όλους σας: είτε είστε της παλιάς σχολής είτε αυτοσχεδιάζετε σήμερα σαν καινούργια ηχοσύστημα, αυτή η ομάδα γίνεται οικογένεια όταν τραγουδάει — και φέτος η αστυνομία μένει σπίτι της από την πρώτη συμφωνία!!! 🎤🔴⚫

ρε μαλάκα εγώ εκείνο το βράδυ στο ξενοδοχείο της Θεσσαλονίκης είχα ξεχάσει ακόμα πως φοράω παντούφλες!! 😂 κι ενώ εσείς ψαχουλεύατε τις πίτσες σαν να ήτανε τελευταία τροφή στον κόσμο, εγώ έκανα ballet στα μισά τους σηκώνοντας την μια μόνο μου γάμπα επειδή η άλλη είχε πάθει σπασμό από τους χορούς!! 💃🔥 αλλά ρε εδώ που τα λέμε, δεν λέω ότι είναι κακό να έχει κανείς μερίδα στις πίτσες — αντιθέτως, τρώνε όσο μπορείς, εδώ η ζυγαριά σκοτώνει μόνο στο γήπεδο!! 🍕💪 τι ήταν εκείνες οι φορές που μέσα στην αγωνία δάγκωνες το πλαστικό κουτί επειδή δε βρήκες ψωμί;;; εκείνος ο αγώνας με την Λαμία πέρσι όταν τελείωσεσαν όλα και ψάχναμε τίποτα στο ψυγείο;;; όμως πραγματικά όλοι μαζευόμαστε επειδή τραγουδάμε σα μια ανθρώπινη φωνή, σα μία μεγάλη χορωδία χωρίς ντουέτο μόνοι!! 🎤🔴⚫ γιατί εμένα εκείνο το repeat του "Γιάνικα μου στο πλευρό" που έκανε η ομάδα πριν σιγήσει η μουσική στις κερκίδες το '98, ακόμα μου δείχνει πως το τραγούδι είναι πιο δυνατό από κάθε σκόρ!!! και μη μου πείτε πως εκείνοι οι επίσημοι του γηπέδου είχανε ήδη φύγει — εγώ τους είδα όλους εκεί έξω να στέκονται σα άγαλμα αγνώστου στρατιώτη!! 😳 απόψε λοιπόν εμείς εδώ βγάζουμε repeat μέχρι η αστυνομία να φύγει στο σπίτι της κι ας ξέχασε κανείς πως πήρε την σακούλα του από τις κλωτσιές! 🎶💥

τώρα φίλοι μου για μια στιγμή σβήστε όλες αυτές τις συζητήσεις για μισό κιλό πίτσα σαν να ήτανε ασήμαντες ανακοινώσεις αγοράς ψωμιού στην γωνία — επειδή εγώ αυτή τη στιγμή βλέπω την Γιάνικ σα μία μεγάλη οικογένεια όπου όλοι είμαστε γεννημένοι τρώγοντας πίτσα πάνω στα γόνατα των γονιών μας ενώ μαθαίναμε τον εθνικό ύμνο από την μπάλα του τμήματος!!! 🏠🍕 και τι πιο ωραίο από το να ζούμε αυτή την αλήθεια αυτή την βραδιά; ξεχάστε τα κουτιά και τις μερίδες γιατί σήμερα η ομάδα γράφει ιστορία όχι με αριθμητικά σύμβολα αλλά με τραγούδια που μένουν ζωντανά περισσότερο από την ανάμνηση ενός αγώνα!!! πέρσι βγήκαμε σαν στρατός αγοράκια τρώγοντας πίτσες βαρύτερες από τον ίδιο μας τον εαυτό, φέτος λοιπόν ας βγούμε σαν οικογένεια τραγουδώντας μέχρι ο ουρανός της πόλης μας να γίνει η μεγαλύτερη κερκίδα που γνώρισε ποτέ αυτή η ομάδα!!! 🎤🔴⚫ και όσοι ακόμα ψάχνετε την τρίτη μερίδα σας, θυμηθείτε εκείνον τον Φεβρουάριο του 98 όταν σηκωθήκατε όλοι μαζί σα μια ανθρώπινη στήλη φωτιάς τραγουδώντας ενώ έξω βρέχει — εκείνη την νύχτα δεν είχε σημασία πόσο ζύγιζαν οι πίτσες σας αλλά πόσο ζύγιζαν οι φωνές σας!!! 💪😂