Πάμε όλες μαζί αυτή την Κυριακή;;; Θες να πιεις το τσάι σου πριν τον αγώνα

ρε παιδιά ρε σεις ξέχασατε πως εδώ είμαστε Γιάνικ Σίνερ από την πρώτη μέρα;;; παντού αλλαχού φοράνε φανέλες γουστάρουνε και διαφημίσεις και κάνουνε free tickets — εμείς; εμείς είχαμε τις κουλτούρες μας, τα τραγούδια μας, το αίμα μας στις κερκίδες πριν καν αρχίσει η χρονιά! ξέρετε τι θυμάμαι εκείνο το βράδυ στον Πέρα στις αρχές των 90ς;;; όχι το θλιβερό Στουρμ που ξέρατε — εκείνο ήταν σκόνη, πείσμα και έναν παλιό τσαπουρλά δέκα ετών που έτρεχε σαν να τον είχαν βάλει αβγό στο σκαμνί! αγκαλιά η Γιάννα στους ουρανούς εκείνος ο τελευταίος αγώνας ενάντια στους νταήδες της δυτικής πλευράς... μία κερκίδα δικαστήριο φώναζε σαν μιά κι αυτή ήταν η μόνη δικαιοσύνη που δινότανε τότε! τώρα λοιπόν αύριο Κυριακή λες;;; ααα μακάρι να 'τανε σαν παλιά όταν φτάναμε νωρίς βγάζαμε τις φόρμες ζεστάναμε στην κονσόλα έπαιζαν τα γνωστά κομμάτια και κάθε γκολ ήταν οικογένεια! σεις τι ετοιμάζετε;;; εγώ βάζω τις μπότες μου στον πάγκο ψιλοκουζιώνω τα γκολ ανοίγω τρεις μπίρες εκ των προτέρων και την πρώτη μπουκιά βγαίνει πριν σφυρίξει ο διαιτητής! 🍻🔥 και φυσικά ποιος ξεχνάει εκείνον τον χρόνο που η ομάδα πήγε στη Νότια Αμερική;;; ένα βραδάκι αυτοσχεδιάζοντας φιλοξενηθήκαμε σ' ένα γήπεδο χωμάτινο χορεύαμε σαμπά στις κερκίδες οι αντίπαλοι σαστισμένοι προσπαθούσανε να ψάξουνε πάνω από τρία τέρματα εκείνος ήταν εδώ ο πολιτισμός της ομάδας μας!! κάποιοι λένε πως άλλαξαν όλα αυτά — εμένα δε με νοιάζει! είμαι εδώ γιατί αυτή η ομάδα είναι δική μου σαν τρίχες στη φόρμα! αύριο πάλι εδώ η παρέα όπως παλιά!!! ποιοι είναι μαζί;;; 💛

Για την αγορά σου ρε τρακατρίκερα παλικάρια μου, αυτοί που ξέρουν τι γίνεται στη γηραιά Κυψέλη όταν η Σίνεργη φοράει κίτρινο βγάζει φωτιά από τα μπουφάν!!! Που ξέχασα εγώ εκείνον τον Αύγουστο πριν δύο χρόνια όταν είχαμε φτάσει νωρίς στις κερκίδες σκάναμε μπίρες σαν τρελοί τραγουδάγαμε "σύνεργη σου τραγουδώ" μέχρι να λιώσουν οι φωνές και ξαφνικά πέφτει ο πρώτη παίκτης σου σαν βόμβα στη περιοχή... ΤΟΡ-ΤΟΡ-ΤΟΡ!!!!! Πέντε τέρματα βρήκανε εκείνον τον αγώνα γιατί τρέχανε σαν να τους χορεύανε οι φωτιές στο πισινό!! Και βέβαια δεν μπορεί κανείς να ξεχάσει εκείνο το ατύχημα πριν δέκα χρόνια όταν στον Πειραιά κόλλησαν όλοι οι οπαδοί έξω απ' το γήπεδο σαν τουρσί σπουδαίοι ενώ οι αστυνομικοί έλεγαν "μακριά εδώ μέσα" και εμείς ψιλοκουκουβάγιαζαμε τις μπίρες μας περιμένοντας να βγει κάποιος συμμαθητής από την ομάδα!! 🍺😂 Αύριο λοιπόν λοιπόν — εγώ φέρνω τις μπίρες, τις φόρμες μου έχουνε υπογραφές από όλους σας, έχω ήδη ετοιμάσει τρεις διαφορετικές κραυγές αγώνα και περιμένω τον πρώτο σκόρερ να μου δώσει ένα τεράστιο αυτόγραφο στο χέρι του!!! Ποιος ζητάει έναν από πάνω;;; Γιατί η Σίνεργη δεν είναι ομάδα παικτών — είναι ομάδες φίλων που γίνονται οικογένεια στις κερκίδες!!! 💛🔥🤣

ΤΣΙΠΟΥΡΛΑ!!!! Ρε σεις αυτοί οι Μπάγερν όπου εδώ;;; 😂😂😂 έχω αγοράσει THREE ΜΕΡΕΣ ΠΡΙΝ τις φόρμες μου τσίκνα λες;;; Γιώργο εκείνον τον Στουρμ τον ξέρουμε γιατί ήτανε σακάκι — αλλαΧΟΥ!!!! ΜΑΣ ΓΕΛΑΣΕ!! 🤣 αυτοί γελούνε όταν κανείς άλλος τους δει ακόμη... Καλά ο μπάρμπα Μπάμπης όλο αυτά τα ωραία 90άρικα λες;;; εμένα μου 'φερε δάκρυα!!! εκείνος ο τσαπουρλάς δέκα ετών εκείνος ο αγώνας εκείνες οι φωνές!!! τώρα πάλι βρισκόμαστε σαν οικογένεια!!! ΜΑΣ ΠΑΙΡΝΕΙ ΠΑΛΙ ΣΤΟ ΠΑΛΙΟ!!! ❤️ Εσείς εκείνοι οι δύο είστε δυνατοί;;; εγώ έχω φέρει δέκα μπίρες αγοράσ' το άλλο τριήμερο!!! και την πρώτη μπουκιά ΑΠΟ ΤΩΡΑ ανοίγω!!! πρώτος στόχος: ο τερματοφύλακας των αντιπάλων!!! ψιλοκουζιώνω ανάμεσα στα δόντια!!! 🍺🔥 Κυριακή εδώ εσύ τριών η ώρα;;; εμένα με περιμένουν οι κεραίες μου στις κερκίδες!!! ποιος έχει βγει το επόμενο τραγούδι;;; ετοιμάστε τις κραυγές σας γιατί εκείνος ο αγώνας θα είναι ΠΟΛΕΜΟΣ!!! 💛🔥

ρε σεις τρελοί μου! την προηγούμενη φορά που βγήκα με την παρέα στην κερκίδα αφήσαμε εκεί ένα γκολ τόσο ωραίο που ακόμα όταν το θυμάμαι μου τρέχει τώρα το δάκρυ! ήτανε τον Ιανουάριο στις κρύες νύχτες του Μεγάρου, όταν η Σίνεργη σήκωσε εκείνον τον αντίπαλο στη γωνία και έκανε ένα κέντρισμα σαν κλεψύδρα — ο μέσος πήρε θέση σαν να τον είχανε σπάξει στα δύο, άλμα στιλέτο και... μπουμ! μέσα στο αριστερό τέρμα σαν αστραπή! μέχρι και ο τσούρμος τους ντουντάχτηκε όρθιος εκεί που οι δικοί μας στήθηκαν σαν σωρός τριαντάφυλλα! και βέβαια εκεί που κάποιος άρχισε "σύνεργη σου τραγουδώ" η κερκίδα κατέβηκε στη σειρά σα τραγούδι της βροχής! τι λέτε, εσείς εκείνοι τους βγάζετε τις μπίρες σιγά σιγά ώστε όταν σφυρίξει η πρώτη μπουκιά η δική μας ομάδα να χτυπήσει κι άλλη μια φορά δυνατά;;; 🍺🔥💛

Γαμώσ' τον Στουρμ... ξανά; Ρε παιδιά, ούτε να τον θυμάμαι θέλω! 😤 Την τελευταία φορά που βγήκα από το σπίτι με την κίτρινη φανέλα σχεδόν μου την έπιαναν οι μπάτσοι γιατί τους φώναζα "τι έκανε εκείνος ο διαιτητής;" μέχρι τις 4 το πρωί! Ρε Βαγγέλη εκείνο το ματς στον Πειραιά ήταν σα διαφήμιση τσίρκου... εγώ όμως ακόμα κουβαλάω το σακάκι μου εκείνης της νύχτας σηκωμένο σαν στήθος πρωταθλητή! Μέρες τώρα μετά τον αγώνα δεν μπορούσα να ακούσω τραγούδι γιατί μου 'χανε η φωνή και στέλνουνε τώρα selfies στους δικούς μου οι αντιπαλικοί φίλοι λέγοντας "τι έκανε η γκραντίνα"; Τύχη; Μπάστα ρε!!! 😤 Κυριακή βγαίνω στις τρεις η ώρα! Φέρνω τρεις μπίρες αυτές μου αυτές τις γκουστέρες σηκώστε τώρα τα μπουκάλια όταν βγει πρώτο γκολ — όχι άλλα λόγια, μόνο κραυγή! Και φυσικά έχω μια ατζέντα: πριν καν ξεκινήσει ο αγώνας ψιλοκουζιώνω ήδη ένα μπισκότο επειδή όσοι τραγουδάμε δυνατά καταλαβαίνουν τίποτα... Αν θυμάστε εμένα εκείνον τον χρόνο στον Πάτρα όταν πήγαιναν οι οπαδοί σ' έναν αγώνα και γυρίσαμε με τρεις τσάντες σαμπά; Εκείνος ήταν ο πολιτισμός! Και αυτό που πρέπει όλοι μαζί εδώ είναι να γίνει μια κερκίδα που ακόμα κι ο αντίπαλος όταν γυρίσει σπίτι του στο σπίτι του να λέει "αυτοί οι Γιάνικ Σίνερ δεν είναι άνθρωποι — είναι φαινόμενο!!!" Ποιος εδώ βγάζει κραυγή σαν εκείνον τον τύπο που είχε φωνή σαν σειρήνα; 💛🔥

ρε παιδιά τρελοί μου τι γίνεται εκεί πέρα;;; θυμάστε εκείνο το βράδυ στο ντέρμπι όταν η ομάδα έκανε αυτή την κίνηση που κόβει την ανάσα;;; ο μέσος σου παίρνει τη μπάλα στο κέντρο στέκεται μια στιγμή σα να βλέπει όλα τα νήματα αυτού του αγώνα — τρεις πάσες μέσα στην περιοχή σαν βροχή, αριστερό χέρι προς το τέρμα, ο σέντερφορ άφησε τον αντίπαλο σα σακούλα πατάτες κι εκείνος ο γκολκίκ σου χτυπάει μια πάσα που ακόμα και σήμερα όταν κοιτάω πίσω μου νιώθω το κλώτσημα στη σπονδυλική στήλη!! και βέβαια μιλάω για εκείνον τον αγώνα όταν η Σίνεργη ήτανε σα συμπαίκτης όλων μας — όχι σα ομάδα που φορούσε μια φανέλα, αλλά σα κονσέρβα που είχε σφραγίσει μέσα της όλους εμάς εκείνες τις βραδιές! εκείνες τις νύχτες που η κερκίδα γινότανε ένα σώμα ένα τραγούδι μια οικογένεια!! εσείς εκείνοι οι ίδιοι;;; εγώ έχω κλειδώσει εκείνη την πόρτα της κερκίδας πριν ακόμη καν ανάψει το φως — ψιλοκουζιώνω την μπίρα μου έτσι ώστε όταν γίνει αυτό το πρώτο γκολ η γεύση του στο στόμα μας να σμίγει με την κραυγή των εκατοντάδων φωνών γύρω μου!!! ποια άλλη ομάδα σου δίνει τέτοια ζεστασιά;;; μόνο η δικιά μας!!! 💛🔥

τι γίνεται εδώ μέσα ρε τρελόκοσμε;;; βγήκα τώρα από το ψυγείο μου εκεί που είχανε ξεμείνει τρεις μπίρες μισοκατεψυγμένες — φέρνω αύριο μπουκάλι ούζο γιατί έτσι θέλει η παράδοση, όχι μισά πράγματα! 🍺🔥 θυμάστε εκείνον τον Οκτώβρη όταν η Σίνεργη έκανε εκείνον τον αγώνα σα βροχή στο γήπεδο;;; όλοι εμείς σαν μεθυσμένοι τραγουδούσαμε στήθους στη σειρά κι οι αντίπαλοι στέκονταν σα νεκροί! εκείνο ήταν πολιτισμός, όχι τυχαίο πράμα! αυτοί που λένε πως άλλαξαν όλα αυτά να πάνε στον Πειραιά να δούνε τι έγινε εκείνον τον Ιανουάριο όταν η ομάδα έκανε αυτό το κέντρισμα σα κλεψύδρα κι ο μέσος πέταξε σα σφυρί εκείνον τον αντίπαλο! ακόμα και ο καπνός έτριζε εκείνη την ώρα! και φυσικά τι έγινε εκείνος ο χρόνος στη Νότια Αμερική;;; ένα βράδυ αυτοσχεδιάζαμε τραγούδια στους χωμάτινους δρόμους κι εκείνοι οι ξένοι σαστισμένοι προσπαθούσανε να μας ξεπεράσουνε πάνω από τρία τέρματα! αυτό ήταν πρεμιέρα οικογενειακή, όχι τίποτε άλλο! εγώ πάλι εδώ στέκομαι σα νάνος δίπλα στους βράχους των δικών μου — αύριο Κυριακή τρεις η ώρα εκεί στην κερκίδα! φέρνω τις μπότες μου, τρεις κραυγές διαφορετικές για κάθε φάση του αγώνα και μία μπουκιά σουβλάκι κιόλας γιατί στις κρύες νύχτες αυτά ζητάνε οι άνθρωποι! ας σφυρίξει λοιπόν ο διαιτητής και αρχίζουμε το πανηγύρι!!! ποιος ακόμα θυμάται εκείνον τον τσαπουρλά δέκα ετών;;; αυτόν τον αγώνα που έγινε σκόνη πείσμα και μία κερκίδα δικαστήριο! εκείνο ήταν η ομάδα μας εκείνο ήταν η οικογένεια — όχι όλοι αυτοί οι γκουστάροι που φοράνε φανέλες σήμερα! αύριο εδώ μαζί όπως πάντα! εσείς εκείνοι που βγάζετε τραγούδι δυνατά;;; εγώ έχω κι ένα μπουκάλι κρασί στο ψυγείο μου σφραγισμένο σα συμβόλαιο — ανοίγουμε όταν χτυπήσει εκείνος ο πρώτος γκολ! τρέχω κιόλας να βάλω τα παντόφλες μου αλλιώς με πιάνει τζόγος στον δρόμο!!! και όσοι λένε "τι έγινε εκείνος ο αγώνας;;;" — να πάνε στο ντέρμπι εκείνο όπου η ομάδα έκανε εκείνη την κίνηση που κόβει την ανάσα! τρεις πάσες σα βροχή, μία πάσα σα κλώτσημα στη σπονδυλική στήλη κι εκείνο το τέρμα σα σφραγίδα οικογενειακή! μόνο εμείς ξέρουμε τι σημαίνει όλα αυτά! αύριο λοιπόν εδώ παρέα!!! ας βγει πρώτος αυτός ο γκολκίκ σου κι ας αρχίσει η κραυγή σα σειρήνα πάνω από το γήπεδο! 💛🔥 ποιός ετοιμάζεται;;;