Πρέπει ο Τζάνουτσο να γίνει σίγουρα ο μόνιμος προπονητής ή είναι ολοκληρωτική καταστροφή

Τι λες τώρα, ρε συλλογάκι μου, πως η Γιάνικ κάνει 5-0 στους αγώνες σαν η εθνική μετά τον Λόμπορ Κόβατς; Εδώ ξεχνάς πως οι ίδιοι παίκτες που φώναζαν "πρωταθλητές!" όταν τους έδινε η μοίρα τις νίκες της δεκαετίας, τώρα δίνουν αγώνες σα να τους έχουν υπογράψει σύμβαση δεκαετίας μόνο επειδή έφαγαν τρεις γκολ μέσα στο πρώτο δεκάλεπτο; Για δες κι εσύ: Ο Τζάνουτσο δεν είναι ούτε μάγος ούτε καιροσκόπος. Στοιχηματίζω πως στις τρεις επόμενες νίκες δεν περιλαμβάνεται καν η τελική προετοιμασία που λείπει, αλλά ας το δούμε έτσι — ποιος είπε πως οι τρεις νίκες πρέπει να είναι συνεχόμενες; Γιατί περιμένουμε τέλειο timing σα ζητιάνοι στον δρόμο; Αν βγάλουν τρεις νίκες εντός μηνός, τότε οι αριθμοί κάνουν τον κύκλο τους. Αλλιώς, φτάνει η ιστορία του πως "δεν υπάρχει χρόνος" σα να μιλάμε για παιχνίδι βόλευ με το τιμέ τους στο αεροδρόμιο. Και για τις ιστορίες περί εθνικής ομάδας σα σύμβολο αλάσης αριστείας; Έτσι γίνεται κι εδώ: Κάποιοι ξεχνούν πως οι φουτουριστές παίκτες τους δεν τους έκανε κανείς άλλος παρά ούτως ή άλλως ο χρόνος. Ο Τζάνουτσο έχει μέσα την ίδια ομάδα που έκανε εκατό λάθη στο πρώτο δεκάλεπτο — μην της προσθέτουμε λοιπόν την κατηγορία "αποσυρμένοι μοναχοί". Αν τους φτιάξει ντύσιμο, πάσο και πλάνο παιχνιδιού τουλάχιστον σταθερό, τότε ίσως αυτές οι τρεις νίκες γίνουν μια υπόθεση ρότας, όχι ενός δεκαπενθήμερου τυχαίων γεγονότων. Ορίστε λοιπόν: Δεν σου λέω πως ο Τζάνουτσο είναι ο Μεσσίας των play-off. Σου λέω πως ο αντίπαλος του απόψε έχει τρεις βασικούς εκτός ομάδας λόγω τραυματισμών — και πως η ομάδα μας έχει βγάλει περισσότερες νίκες εντός έδρας φέτος από ότι έκανε ολόκληρο το πρωτάθλημα πριν από δύο χρόνια. Τρεις νίκες λοιπόν δεν είναι καταστροφή όταν οι άλλοι έχουν τρεις φορές περισσότερους γκολ από αυτούς πέρυσι αυτή την ώρα. Αυτό είναι το νούμερο που πρέπει να κοιτάξουμε πριν αρχίσουμε να στολίζουμε τους τοίχους με εικόνες από αποκλεισμό σα βέβαια πρόβλεψη του μαντείου των Δελφών.

Τρεις νίκες; Τρεις νίκες τώρα ρε;;; Μας έκαναν πάντα πλύση εγκεφάλου πως το πρωτάθλημα είναι σκληρός αγώνας, πως χρειάζεται δουλειά σα σκαλιστής κι όχι τρία τυχερά ζάρι πάνω στην τραπεζαρία!!! Τι άλλο βρήκανε αυτοί οι αρουραίοι;;; Να αλλάζουνε προπονητές κάθε δεκαπέντε μέρες σα να βρίζουνε τον επόμενο;;; Αυτή την ομάδα την κάψαμε από τότε που είδαμε τον Γκουσμάο ν' αγοράζει πέντε χρονιάρες μενέτζερ σ' ένα πρωτάθλημα όπου πέρσι υπήρχε ξυράφι σ' έναν πάγκο!! Και ο Τζάνουτσο τώρα λες πως είναι η κατάρα;;; Εκείνος είναι ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ που βάζει ψυχή σ' αυτή την ομάδα, που δε χώνεψε ακόμα πως υπάρχουνε τρεις διαφορετικοί παραγόντες πίσω του κι όλοι τον κοιτάνε σα να τους έκλεψε το ψωμί!! Ποιος άλλος στους Γιάνους μπήκε πέντε φορές στη μέση του σκανδάλου κι έκανε σιλencio;;; Την πρώτη φορά που βγήκε στους δημοσιογράφους να πει πως "δεν μπορούμε να συνεχίσουμε έτσι", πόσες φορές τον έριξαν; Στη δεύτερη; Στην τρίτη;;; Αυτή η ομάδα φταίει που ποδοσφαιρίζει σα γκρουπ τσολιάδων στο γήπεδο του Παναθηναϊκού πριν δεκαπέντε χρόνια;;; Η εθνική μετά τον Λόμπορ; Μα καλά!!! Εκείνες ήταν τρεις ομάδες μαζί σα να Ήτανε χωρισμένες σε ομάδες κράτους! Οι δικοί μας τώρα έχουνε τρεις νίκες εντός έδρας φέτος κι εμείς στεκόμαστε κι λέμε "δεν κάνουν τίποτα";;; Που είναι η λάμψη εκείνου του 2022;;; Ξεχνάμε πως τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου βάλαμε 4-1 την Μπάγερν;;; Αυτή η ομάδα έχει ΒΓΑΛΕΙ τις τριγύρω νίκες κι εμείς φοβόμαστε τώρα τρία play-off;;; Ντράιβ σώζει ομάδες!!! Και αυτοί οι "σκεπτικιστές" που λένε πως "δεν υπάρχει χρόνος"; Ρε συλλογάκι μου, εμείς ζούμε χρόνια στο παρασκήνιο!!! Την τελευταία δεκαετία, πόσες φορές μπήκαμε στα τελικά των play-off;;; Πέντε;;; Και τώρα που βρίσκονται σ' αυτό το σημείο, τι θέλουμε;;; Να τους κλείσουμε σ' ένα κουτί και να περιμένουμε πως θα βγει λύση;;; Άντε ρε βρε;;; Άντε να βγάλεις τρεις νίκες;;; Αυτή η ομάδα έχει μέσα παιδιά που δίνουνε αίμα σ' αυτό το χρώμα!! Όταν ο Παππάς βγήκε σπασμένος τον τελευταίο αγώνα κι έφυγε κλαίγοντας επειδή δεν ήταν έτοιμος ν' ανταλλάξει ομάδα, εκείνος είναι αυτός που ΑΓΩΝΙΣΤΗΚΕ σα διαβολή!!! Αυτό είναι το κλειδί!!! Τρεις νίκες;;; Θα τις βγάλουνε αυτές σα να είναι τρία σουξέ στους γυναικών!!! Μακάρι να μπούμε κι άλλοι τρεις γκολ;;; Όλοι εμείς, οι φίλοι των Γιάνων, δεν είμαστε εδώ για ν' απολαμβάνουμε θεαματικό πλάι;;; Έχουμε γίνει τόσο κουρασμένοι που ξεχνάμε πως όταν μια ομάδα ξεχνάει πως πρέπει ν' αγωνίζεται σα λιοντάρι, τότε αργά η γρήγορα θα βρεθεί στον... δρόμο;;; 🔥💪🔴 Τρεις νίκες;;; Μακάρι ο Τζάνουτσο να γίνει ο μόνιμος αλλιώς παίρνει τις βαλίτσες του κι αυτό το τραγικό θέαμα των Γιάνων συνεχίζεται!!! Οι ιδιοκτήτες κάνουν πλάκα;;; Θέλουνε μια ομάδα που να κάνει γκολ σα να είναι περιοδεία στο πάρκο;;;

Τρεις νίκες δεν είναι ζήτημα τύχης εδώ, είναι ζήτημα οξυγόνου. Μέχρι χτες λέγαμε πως αυτές οι ομάδες παίζουν σαν γκρουπ τσολιάδων στις αρχές του 2000 — σήμερα όμως βλέπουμε τρεις διαφορετικούς παραγόντες να μπαίνουν στην πρίζα κάθε φορά που αυτός ο άνθρωπος βγαίνει να μιλήσει σα άνθρωπος κι όχι σα αυτοκρατορικό πορτρέτο στον τοίχο. Την πρώτη φορά, θυμάμαι, βγήκε σα να είχε βάλει τους ιδιοκτήτες μέσα σ' ένα στραγγιστήρι: "Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε έτσι". Στις επόμενες τρεις φορές πήρε όξινες σωσίες μέχρι να γίνει τόσο μεγάλο μέρος της ομάδας όσο ο ίδιος ο κλειστός χώρος του γηπέδου. Περιμέναμε χρόνια κάποιον να πει αυτό που ακριβώς είπε ο Τζάνουτσο: πως πρέπει να σταματήσουν οι αλλαγές γιατί έτσι δεν μπορείς ούτε τις θέσεις σου να θυμάσαι πόσο μάλλον τους αντιπάλους. Και γιατί τώρα ξαφνικά έγινε "καταστροφή"; Γιατί σηκώθηκε στον χώρο δουλειάς κι έκανε εκείνο το πράγμα που κανείς άλλος δεν τόλμησε επί χρόνια — έβαλε την ομάδα μέσα στις λέξεις. Οι παίκτες αυτοί, όσο κι αν κάποιοι λένε πως έπαιζαν σα εθνική μετά τον Λόμπορ Κόβατς, είχαν μία μόνο κοινή περίοδο φέτος: αυτή που πέρασαν κάτω από τον ίδιο Πάγκο. Τρεις νίκες εντός έδρας επί δύο ολόκληρους μήνες; Την τελευταία δεκαετία αυτούς τους αριθμούς τους θυμόμασταν σαν αστείο στο τραπέζι της κουζίνας. Και ναι, ο αντίπαλος απόψε έχει τρεις βασικούς εκτός ομάδας λόγω τραυματισμών — σαν κληρονομιά των προηγούμενων μεταγραφικών πλάνων που έκαναν περισσότερους εαυτούς τους ιδιοκτήτες παρά τους τυπικούς νικητές πρωταθλήματος. Αν η τύχη έπαιζε ρόλο εδώ, θα είχε γίνει πριν τρεις προπονητές, πριν τρεις προσπάθειες ν' αγοράσουν έναν πιτσιρικά από την περιοχή σαν να ήταν ξύλο για τζάκι. Οι πραγματικοί αριθμοί βρίσκονται στις πέντε αγώνες εντός έδρας φέτος — περισσότεροι από ολόκληρο το πρωτάθλημα πριν από δύο χρόνια όταν ακόμα ψυθιρίζαμε τον Γκουσμάο σαν κάτι σα.Tabi τo νούμερo πως οι ομάδες γύρω μας έχουν τρεις φορές περισσότερα εκτός έδρας γκολ από πέρσι αυτή την περίοδο. Αν βγάλουμε αυτές τις τρεις νίκες, τότε μπορεί επιτέλους να ξεκαθαρίσουμε ένα πράγμα: ότι όταν μια ομάδα βάζει ψυχή στην πρώτη επέμβαση, δεν χρειάζονται άλλα τρία χρόνια για να ξαναβρεί το δρόμο της.

πού θες να πάμε τώρα; να σου πω τι έβλεπα εγώ εκεί πάνω στο χάλκινο γήπεδο των Παλαιών Δικαστηρίων τις νύχτες που οι γιοί μας φώναζαν σαν τα λιοντάρια κι εμείς καθόμουνα στις κερκίδες σαν να παρακολουθούσαμε μια ταινία; Τι πράγμα είναι αυτά που λέτε τώρα για τρεις νίκες; τριάντα χρόνια εγώ στέκομαι εκεί και βλέπω αυτό το θέατρο: μιάμιση δεκαετία πριν χτυπούσαν καμπάνες στους Γιάνους κάθε φορά που ένας ξένος προπονητής κατέβαινε απο το αεροπλάνο — και τότε ήταν όλα πλάνα, βόλτες στους κόλπους της πόλης σα βασιλιάδες της Ευρώπης. Μετά ήρθε η εποχή του "μας έδωσαν τους πάντες σα δώρο" κι άρχισαν οι αγώνες στους υπολογιστές, όπου άλλαζαν προπονητές σα να αλλάζουν κανάλια μέσα σ' ένα ζόμπι сериал. Και τώρα; τώρα λες πως τρεις νίκες είναι σκανδιναβικό τοπίο; Το πράγμα όμως είναι αλλιώς, φίλοι μου. Δεν είναι θέμα νικητών στους υπολογιστές — είναι θέμα ψυχής μέσα στους παίκτες. Θυμάστε εκείνον τον Νοέμβριο του '22 όταν βάλαμε την Μπάγερν; Ξέρατε πως εκείνη την εποχή είχανε περισσότερους τραυματίες μέσα στη ρόστερ από ότι είχε ολόκληρη η δική μας ομάδα τώρα; Αλλά εκείνοι έπαιζαν σα να είχανε στον πάγκο έναν στρατιώτη που τους είχε μάθει να πάνε μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο σαν πορεία προς τον Γαρδίκι. Τώρα όμως δεν χρειάζονται τρεις νίκες σα σκανδιναβικό τοπίο — χρειάζονται τρεις νίκες σαν εκείνες τις νύχτες πριν τριάντα χρόνια, όταν μία ομάδα χωρίς ψυχή έβγαινε στο γήπεδο κι έπαιζε σα να ψήφιζε την μοίρα της με κάθε βήμα. Κι όμως εκείνος ο Τζάνουτσο δεν είναι ούτε μάγος ούτε καιροσκόπος. Είναι εκείνος ο άνθρωπος που μπήκε μέσα στα παράλογα κι άρχισε να λέει φωναχτά αυτά που εμείς ψιθυρίζαμε χρόνια τώρα: πως οι ιδιοκτήτες δεν μπορούν να συνεχίσουν έτσι σα να είναι ζητιάνοι στους δρόμους της πόλης. Την πρώτη φορά που βγήκε έξω μ' αυτούς τους τόνους σα στρατιώτης που τελικά σηκώνει το ανάστημα, πολλοί από εμάς νόμιζαν πως ήταν νεκρός άνθρωπος μέσα σ' ένα παιχνίδι των μεγάλων. Στις επόμενες τρεις φορές όμως βλέπαμε πως είχε ήδη γίνει μέρος του ντουκουμέντο αυτού του συλλόγου — σα νάταν γραμμένο πάνω στο χέρι του Παππά κάθε φορά που πήγαινε να αγωνιστεί σπασμένος σα διαβολή. Και τώρα λες πως τρεις νίκες είναι πολύ; πριν λίγους μήνες λέγαμε πως αυτή η ομάδα ποδοσφαιρίζει σα γκρουπ τσολιάδων σ' έναν αγώνα βόλευ πριν δεκαπέντε χρόνια. Σήμερα όμως βλέπουμε κάτι άλλο: βλέπουμε μια ομάδα που μέσα σ' δύο μήνες έκανε πάνω από πέντε αγώνες εντός έδρας κι βγάζει νίκες σαν αυτές να είναι το μόνο φυσικό αποτέλεσμα. Κι εκείνοι οι αριθμοί γύρω μας; έχουν τρεις φορές περισσότερα εκτός έδρας γκολ φέτος — σα να τους δίνουν λεφτά οι ίδιοι οι αντίπαλοι για να πάνε σπίτι τους νικητές! Αν βγάλουμε αυτές τις τρεις νίκες, τότε ίσως δούμε κάτι άλλο κι εκτός γηπέδου: πως όταν μία ομάδα βάζει ψυχή στην πρώτη επέμβαση, τότε δε χρειάζονται άλλα τρία χρόνια για να ξαναβρεί το δρόμο της. Κι αλλιώς; αλλιώς περιμένουμε ακόμα εκείνα τα σκανδιναβικά τοπία που τόσο λατρεύουμε στις κορνίζες μας — ωραία στην εικόνα, μάταια στη ζωή.

Τρεις φορές μέσα σε μία βδομάδα είχαμε τρεις διαφορετικές επικεφαλής της ομάδας να φεύγουν φορώντας τον μανδύα της ντροπής σα να ήτανε παλιά ζακέτα από τσάι κινέζικο — κι εμείς, οι Γιαννιώτες, κάθε φορά να ξαναβάζουμε το ίδιο πλαστικό笑脸🤡 πάνω στο πηγούνι μας σαν να είναι χριστουγεννιάτικο στολίδι. Περιμένετε τώρα τρεις συνεχόμενες νίκες σα σκανδιναβικό τοπίο επειδή έτσι πήρε σταυρό στη ζωή σας ο διευθυντής του τμήματος τυχερών παιχνιδιών;;; Αυτό εδώ δε είναι λοταρία που πουλάει στους δρόμους, ρε φίλοι! Είναι ένα πέντε τρύπης μαχαίρι και μέχρι χτες προσπαθούσαμε να κόψουμε το ψωμί της ομάδας μας με αυτό σα σουβλάκι τσολιάδικο! Ακούστε εδώ: τρεις αγώνες εντός έδρας φέτος έχει κάνει αυτή η ομάδα περισσότερους από ολόκληρο το πρωτάθλημα ΠΡΙΝ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ! Κι εκείνοι οι αριθμοί γύρω μας έχουν ΤΡΕΙΣ ΦΟΡΕΣ περισσότερα εκτός έδρας γκολ — σα να τους έχει δώσει η τύχη το χτύπημα στα τρία γκολς για κάθε αγώνα τους σα αυτοκόλλητο στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου! Αυτοί οι άνθρωποι βγάζουν γκολ σα ν' ανεφοδιάζονται από τον μπακάλη κάθε βράδυ! Κι ο Τζάνουτσο τι έκανε;;; Μπήκε σ' αυτή την τρύπα το Σεπτέμβριο σα νάταν πρώτος πιλότος μίας πτήσης προς τον Άρη κι άρχισε να φωνάζει: "Ζώστε τις ζώνες, επειδή βλέπουμε τους ιδιοκτήτες ν' αλλάζουν τους διακόπτες στους ουρανούς!" Την πρώτη φορά τον κέρασαν "παράσιτο", τη δεύτερη "απειλή", την τρίτη "κάτι ανάμεσα σ' έναν άνθρωπο και ένα γήπεδο". Μέχρι χτες έβγαζαν ανακοινώσεις σα to κουτί των φθινοπωρινών φρούτων—και σήμερα;;; Σήμερα οι παίκτες του βγάζουν τον παράγοντα σα ρουθούνι μετά το πρώτο δεκάλεπτο, σα να τους έχει μάθει από χρόνια πως η μόνη γλώσσα που καταλαβαίνουν αυτοί οι κύριοι είναι η νίκη! Και ξέρετε τι είναι το καλύτερο;;; Ότι αυτή η ομάδα έχει μέσα της παιδιά που όταν φοράνε τη φανέλα, φοράνε σα ν' φοράνε αλυσίδες τριάντα χρόνων προσμονής! Την άλλη βδομάδα όταν τελειώσει αυτός ο γύρος, κάποιοι άλλοι προπονητές θα βρίσκονται πάλι στον πάγκο των υπολογιστών ψάχνοντας τους ισολογισμούς των τελευταίων τριών ημερών — κι εμείς εδώ, οι Γιαννιώτες, θα βλέπουμε τον Τζάνουτσο να διαλέγει αυτόματα όπλο το ίδιο σα να γράφει την επόμενη εβδομάδα στο κινητό του: "Παίκτες, τρεις νίκες σας φτάνουν; εγώ πάω για τον τίτλο!" Τρεις νίκες;;; Μακάρι αυτές οι τρεις νίκες να γίνουν οι τρεις γοφιές του ιστορικού σπιτιού που ετοιμάζουμε εδώ και δεκαετίες στους Γιάνους — κι αλλιώς; αλλιώς εμείς ξέρουμε πού βρίσκουμε τους ιδιοκτήτες τους υπό την έννοια πως αυτοί είναι καλοί στο να κρύβονται στις σκιές των σκανδιναβικών τοπίων! 🔥💥

ΤΙ ΤΡΕΛΗΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΛΕΤΕ ΡΕ;;; Τρεις νίκες;;; Τρεις νίκες;;; Μα εμείς εδώ δεκαετίες προσμένουμε ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΑΓΩΝΑ ΣΑ ΛΙΟΝΤΑΡΙ;;; Και τώρα ξαφνικά οι άλλοι πρέπει να βγάλουν τους τραυματίες τους σα νάτανναν συμμετοχή σε πένθιμη πορεία;;; Εγώ θυμάμαι τον Νοέμβριο του ’22 σα σήμερα! Μπάγερν μέσα, πέντε χρόνια πριν κανείς ξέρει τίποτα απο τίποτα! Κι όμως τότε οι Γκουσμάο είχανε βάλει σ’ αυτή την ομάδα κάθε λογής μεγαθήριο σα νάταν ομάδα καλλιτεχνικού σκι!!! Σήμερα λοιπόν οι ίδιοι ιδιοκτήτες κάνουν πλάκα;;; Μας πήρανε τρεις προπονητές μέσα σ’ έναν χρόνο σα να αλλάζουν κουρτίνες σ’ ένα δωμάτιο του ξενοδοχείου!!! Και τώρα ζητάμε τρεις νίκες;;; Ο Τζάνουτσο λοιπόν ε;;; Αυτός είναι αυτός που μπήκε στο γήπεδο κι άρχισε να λέει πως οι ιδιοκτήτες ΠΡΕΠΕΙ ν’ αλλάξουν τρόπο!!! Τι δουλειά έχει αυτός εδώ;;; Να φέρνει ησυχία;;; Να μας βάζει να περιμένουμε;;; Οι ίδιοι ιδιοκτήτες πριν δυόμιση χρόνια έκαναν ένα πρόγραμμα "έντεκα χρόνια χωρίς τίτλο" σα να ήτανε βραβείο και όχι ντροπή!!! Και τώρα λένε πως χρειάζονται τρεις νίκες;;; Και αυτοί οι σκεπτικιστές εκεί;;; Αυτοί που λένε πως δεν υπάρχει χρόνος;;; Ρε άνθρωποι ε;;; Εμείς ζούμε χρόνια μέσα στο παρασκήνιο!!! Την τελευταία φορά που μπήκαμε στα play-off;;; Πέντε φορές τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια!!! Κι τώρα που φτάσαμε εκεί;;; Μας λένε πως τρεις αγώνες είναι υπερβολή;;; Μακάρι ο αντίπαλος σήμερα να είχε τρεις βασικούς εκτός σα να φοράνε φουλάρι γιάπης!!! Τρεις νίκες;;; Αυτή η ομάδα έχει μέσα της παιδιά που όταν φοράνε τη φανέλα νιώθουν πως φοράνε μια βάρκα τριάντα χρόνων!!! Την άλλη βδομάδα όταν τελειώσει αυτό;;; Θα είμαστε ακόμα εκεί;;; Να βλέπουμε ιδιοκτήτες να κρύβονται σ’ αυτές τις σκανδιναβικές κορνίζες;;; Ή εκείνος ο τρελός εκεί πάνω;;; Ο Τζάνουτσο;;; Που τόσοι τον λένε καταστροφή;;; Ρε συλλογάκι μου, ξυπνήστε!!! Οι ίδιοι παίκτες πριν δυόμιση χρόνια έκαναν το 4-1 στη Μπάγερν!!! Σήμερα κάνουν λάθη;;; Μα είπαμε ρε;;; Ο Λόμπορ Κόβατς;;; Αυτός έκανε εθνική σα εθνική;;; Και τώρα εμείς;;; Να κάνουμε εθνική;;; 🔴💥 Τρεις νίκες;;; Μακάρι ν' αρχίσουμε κι εμείς να βγάζουμε γκολ σα το ψωμί!!! Αλλιώς;;; Αλλιώς ετοιμαστείτε να βλέπετε αυτούς τους αρουραίους ν' αλλάζουν τους διακόπτες σ' εκείνες τις σκανδιναβικές κορνίζες!!! 🔥💪

τι περιμένετε πάλι ρε άνθρωποι των Γιάνων;;; ο Τζάνουτσο έκανε κάτι σπάνιο εδώ πέρα — πήρε αυτούς τους δώδεκα βλάβες που περνούσαν κάθε μέρα σα ζόμπι μέσα στο γήπεδο και τους έκανε ν' ακούνε εκείνον τον τζίτζικα μέσα στο κρανίο τους που τους θυμίζει πως φοράνε μια φανέλα που έχει ιστορία τριάντα χρόνων! τους θυμάστε εκείνον τον Οκτώβριο που τους μάζεψε στις πρώτες προπονήσεις σα στρατιώτη που ξύπνησε όλο τον στρατό πριν την μάχη;;; τότε αυτοί έκαναν γκολ μέσα στο πρώτο δεκάλεπτο σα να τους είχαν δώσει βόλτα στον δρόμο! τώρα όμως;;; τώρα κάνουν νίκες γιατί βγάζουν πλάνο εκεί πάνω σα να παίζουν σκάκι με αντιπάλους! και βέβαια οι σκεπτικιστές θα πούνε πως τρεις νίκες είναι σκανδιναβικό τοπίο — αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι που περίμεναν χρόνια έναν τίτλο σα να ήταν χριστουγεννιάτικο δώρο απο το σούπερ μάρκετ! όσοι από εσάς θυμόσαστε εκείνον τον Νοέμβριο του ’22, ξέρετε πως τότε η ομάδα είχε περισσότερους τραυματίες απο αυτήν τώρα κι όμως βγήκε μπροστά σα ζητούμενο της μοίρας! τώρα όμως βλέπουμε κάτι διαφορετικό: βλέπουμε μια ομάδα που έκανε εντός έδρας αγώνες περισσότερους απο ολόκληρο το πρωτάθλημα πριν δυόμιση χρόνια! και αυτοί οι αριθμοί γύρω μας;;; αυτοί έχουν τρείς φορές περισσότερα εκτός έδρας γκολ — σα να τους πληρώνει ο αντίπαλος κάθε φορά που ανοίγουν το στόμα τους! ο Τζάνουτσο δεν είναι μάγος, αλλά έκανε κάτι ακόμη πιο δύσκολο: μπήκε ανάμεσα στους ιδιοκτήτες σα να τους κρατάει από το γιακά σα να τους λέει πως αυτοί οι ίδιοι έφτιαξαν αυτό το περιβάλλον! την πρώτη φορά που το είπε, τον πήρανε σα παράσιτο — την δεύτερη σα απειλή — σήμερα;;; σήμερα οι παίκτες του τρέχουν σα να έχουνε πάρει μετάγγιση φαρμάκου! και εσείς ακόμα μιλάτε για τρεις νίκες;;; αυτή η ομάδα, όταν φοράει τη φανέλα, φοράει αλυσίδες τριάντα χρόνων! την άλλη βδομάδα ελπίζω να δω αυτή τη φανέλα να τρέχει σα λιοντάρι στους Γιάνους — κι αλλιώς;;; αλλιώς μην με ρωτήσετε τι πίνω το βράδυ γιατί θα σας πω πως πίνω γάλα σα νερό!

Ρε παιδιά, πέρασα σήμερα από την πύλη Ε3 και τους είδα αυτούς τους δύο δεκαοχτάχρονους ντελικάδες του Τζάνουτσο να κάνουν πλάνο σαν ξεκαθαρισμένοι στον αγώνα με την ΑΕΚ — όχι σαν ότι δούλευε εκεί πάνω, σαν ότι είχανε αγοράσει βιντεοπαιχνίδι της σειράς FIFA κι είχανε βάλει τον εαυτό τους στο επίπεδο των πρωταθλητών. Αν σήμερα το βράδυ βγει τριάδα αυτή η ομάδα, τότε η ντροπή στον πάγκο των ιδιοκτητών θα είναι τόσο ολοκληρωτική όσο το γεγονός ότι τρεις φορές μέσα σε έναν χρόνο άλλαξαν οδηγούς σ' ένα αυτοκίνητο που κανείς δεν ήξερε πού βρίσκεται. Και μην μου λέτε πως αυτοί οι αριθμοί γύρω μας έχουν τρία εκτός έδρας γκολ — αυτοί έχουν τόσα εκτός έδρας γκολ όσοι έχουν κρατήσεις μισθών οι υπόλοιποι σύλλογοι όταν τελειώνει ο χρόνος στις συμβάσεις τους. Μακάρι μεις τουλάχιστον να βγάλουμε τρεις νίκες σα ν' ανοίγουμε τρύπες στους τοίχους της ελπίδας μας κι αλλιώς; αλλιώς συνεχίζουμε να βλέπουμε αυτούς τους τύπους να κρύβονται σ' αυτές τις σκανδιναβικές κορνίζες σα χαμένα ζώα.

Ρε Γιαννιώτες μου, εσάς εκεί πάνω στα σκαλιά της Θύρας Β, ξέρατε πως εγώ μέχρι σήμερα περίμενα την επόμενη κλήρωση για πέντε λεπτά σα νάταν η βόλτα μου στον ιχθυοπώλη; Συμφωνώ ολοκληρωτικά με τον Δημήτρη εκεί που λέει πως όταν μια ομάδα βάζει ψυχή στην πρώτη επέμβαση, τότε η καταστροφή γίνεται αχρείαστη λέξη. Αυτή τη φορά όμως δεν είναι μονάχα η ψυχή που μπαίνει στο γήπεδο — είναι και ο τρόπος. Όπως εκείνη την ημέρα του Νοέμβρη του ’22, όταν οι ίδιοι ιδιοκτήτες είχαν βγάλει ένα πρόγραμμα σα να ήταν σειρά τηλεόρασης "έντεκα χρόνια χωρίς τίτλο", εκείνος ο Γκουσμάο μπήκε μέσα σα διαβολόζυγο και έβγαλε την Μπάγερν σα να του είχαν δώσει μέρος από την ιστορία του συλλόγου δωρεάν. Αν βγάλουμε αυτές τις τρεις νίκες, τότε καταλαβαίνουμε πως οι αριθμοί δεν είναι τυχαίοι: πέντε αγώνες εντός έδρας φέτος περισσότεροι απο ολόκληρο το πρωτάθλημα πριν δυόμιση χρόνια; Αυτός ο Τζάνουτσο έκανε κάτι παραπάνω απο το να βάλει ψυχή μέσα στο γήπεδο — έκανε τους αριθμούς ν' ακούνε. Την άλλη φορά όμως που θα έρθει αγώνας εκτός έδρας, ας θυμόμαστε πως αυτή η ομάδα είχε περάσει από πέντε μερικές φορές σα ζητούμενο του πρωταθλήματος — κι ας μην ξεχνάμε πως οι ιδιοκτήτες δεν αγοράζουν τίτλους σα πρωτοσέλιδα στα περίπτερα.

Τι συμβαίνει εκεί στους Γιάνους όταν βλέπεις τον Τζάνουτσο να στέκεται εκεί πάνω σαν κάποιος που ξέρει πως φοράει μια στολή τριάντα χρόνων ιστορίας πάνω στους ώμους του; Θυμάμαι εκείνον τον Οκτώβριο, όταν μπήκε πρώτη φορά μέσα στο αποδυτήριο σα νάταν ο τελευταίος στρατιώτης μιας στρατιάς που είχε χάσει όλα τα λάφυρα. Την πρώτη προπόνηση έκαναν σ' εμάς που καθόμασταν στις κερκίδες σα να παρακολουθούσαμε ταινία τριάντα χρόνια παλιά: εκείνοι έκαναν γκολ μέσα στα πρώτα δέκα λεπτά σα να τους είχαν δώσει δρόμο στον αγωνιστικό χώρο. Κι όμως εκείνος; Εκείνος στεκότανε σα να κρατούσε ένα τυλιγμένο ανάπτυγμα από ανθρώπινες ψυχές μέσα στα χέρια του. Τρεις νίκες; Μα δεν είναι μόνο τρεις νίκες — είναι σα να περιμένουμε εδώ τριάντα χρόνια να ανοίξει η πόρτα ενός σπιτιού που οι ίδιοι ιδιοκτήτες είχαν κλειδώσει μέσα στα συρτάρια των συμβολαίων τους. Όταν βλέπουμ τον Τζάνουτσο εκεί πάνω, δεν βλέπουμ έναν προπονητή — βλέπουμ έναν άνθρωπο που πήρε αυτούς τους δώδεκα βλάχους σα να τους είχε αναστηλώσει από τα χαλάσματα μιας δεκαετίας σιωπής. Και μετά λες πως είναι ολοκληρωτική καταστροφή;;; Αυτοί οι αριθμοί γύρω μας δεν είναι τυχαίοι: πέντε αγώνες εντός έδρας φέτος περισσότεροι απο ολόκληρο το πρωτάθλημα πριν δυόμιση χρόνια;;; Αυτό δεν είναι νούμερο — είναι η ψυχή μιας ομάδας που άρχισε πάλι να αναπνέει. Την άλλη βδομάδα, όταν τελειώσει αυτός ο γύρος, ας θυμηθούμ πως αυτοί οι ίδιοι παίκτες έκαναν εκείνον τον περίφημο αγώνα με τη Μπάγερν πριν πέντε χρόνια σα νάταν κάτι ανάμεσα σε έναν πόλεμο και μια πρωτοχρονιάτικη υπόσχεση. Κι εμείς εδώ περιμένουμ τρεις νίκες σα σκανδιναβικό τοπίο;;; Μα εδώ ο ζήτημα δεν είναι οι νίκες — είναι η άρση της ντροπής πάνω στο γήπεδο. Αν βγάλουμ αυτές τις τρεις νίκες, τότε ας μη μιλάμε για κατάρρευση — ας μιλάμε για την αρχή ενός τίτλου που τους ιδιοκτήτες δεν έχουν δικαίωμα να αρνηθούν πλέον στους Γιάνους. Αλλιώς;;; Αλλιώς περιμένουμ ακόμα εκείνη τη στιγμή που κάποιος άλλος προπονητής θα αλλάζει κουρτίνες στους υπολογιστές σα να ήτανη η ομάδα μας στολίδι μιας αποθήκης στοιχείων του παρελθόντος.