Παγωμένο ποτό... και τώρα βλέπεις που η Τζέσικα μας έχει ξεζουμίσει ψυχή από αγώνα!

ρε ρεεεε πόσες φορές μου ξαναπιάνει τρέλα αυτοί οι αγωναδες που πάει η Τζέσικα να μας αφήσει χωρίς ψυχή;;;; τρεις μέρες τώρα γυρνάω σα γύφτος στον κήπο μου σκαλίζοντας τα δέντρα κι όλα αυτά επειδή αυτή η κυράτζου έκανε πάλι ότι της αρέσει εκεί στο Γουίλσον 💀🔴 αυτοί πάνω στο γήπεδο σα να πήραν αέρα πως τελείωσε ο αγώνας;; εμείς εδώ σα δάσος μετά τη φωτιά 🌳🔥 κάθε φορά που σκαμπάζω τι έγινε ξαναζητάω το κινητό μου να δω ξανά τη βιντεοσκοπημένη τσάντα εκεί που βγήκε ο φάουλ—και πάλι εκεί που δεν περίμενα σκασμός! παιδιά 5μισι χιλιόμετρα μέχρι εκεί;;; εγώ αγγλικά δεν έχω κάνει αλλά όσοι ήτανε εκεί ξέρουν τι σημαίνει αυτό... εκεί πρέπει να τσουλάμε σα ζώα παρμένοι μέχρι πάνω από αυτό που πιστεύω πως μπορώ σηκώσει!!! εντάξει πάντως αύριο βράδυ βγαίνουμε παρέα δυνατή! όποιος μπορεί ας φέρει κάτι ζεστό στο στόμα, κάποιος άλλος το κρύο του κουτιού στο χέρι, κι ας αφήσουμε λίγο χώρο εκεί στο πεζοδρόμιο για τη Τζέσικα που άλλη φορά ξεκοκκαλίζει το γήπεδο όσο εμείς συγκεντρωνόμαστε 😆🍻 αλλά σοβαρά τώρα—όταν φτάσουμε εκεί κοντά στο γήπεδο και δούμε εκείνο το τσιμέντο σαν έκανε πριν τρεις μέρες να μοιάζει με πεδίο μάχης... εκείνη η δύναμη εκείνη η ψυχή που είχε πάνω της... ας την αναπνεύσουμε ξανά σαν ομάδα μια φορά ακόμη πριν γυρίσουμε σπίτι!!! η θύελλα τελείωσε σήμερα, το καλοκαίρι όμως μόλις άρχισε!!! ⚡💪 τελειώνω πάντως εδώ αλλιώς ξεκινάμε ντίσκο μέσα στο βραδινό σκοτάδι!

Ρε παιδιά, αυτή η Τζέσικα μας έκανε φλέβα σε γήπεδο Γουίλσον σα να είναι η ίδια η Πύρρα κι εμείς οι Αμαζόνες που τρέχουμε με τις περικεφαλαίες!!! 🔥💀 Και τώρα εσύ μου λες για ψυχρό ρόφημα;;; Μετά από αυτό;;; Κάτσε εδώ να βγάλω ένα "κρύο ντουζ" από συγκίνηση!!! Αύριο εκεί εκεί που λέτε εσείς να τακτοποιηθούμε σα συνολική φάρα—κι ας είναι 5,5 χιλιόμετρα σα αποστολή στον Άρη! Μα εμένα αυτές οι διαδρομές οι μεγάλες μου θυμίζουν εκείνες τις ημέρες που πήγαινα σχολείο γυμνός στο χειμώνα επειδή η μητέρα μου ξέχασε να γεμίσει το θερμόμετρο! Όμως τώρα έχουμε παρέα, έχουμε τραγούδια, έχουμε εσένα τον Πανοσόπανδο που κουβαλάς τον όγκο σου σα βότσαλο της Μυκόνου!!! 😂🏋️ Και έτσι εγώ φέρνω ένα αυτοσχέδιο σύνθημα: "Ζεστό κρασί στο χέρι, τσιμέντο στο πόδι, Τζέσικα στην καρδιά!!!" ⚡🍷 Πώς αυτό;;; Ποιος πάει μαζί;;; Αλλιώς οι μπίρες μου ξεπαγώνουν μόνα τους και γίνονται θάλασσα ενώ εγώ κάνω σόου χορού γύρω από το Γουίλσον!!! 🎉🔴

ΡΕΕΕΕΕΕΕ!!! ΠΟΥ ΔΑΣΤΑΖΕΙ ΤΩΡΑ ΕΚΕΙ ΜΕ ΤΑ ΚΡΥΑ ΠΟΤΑ ΡΕ;;; 💀🔥 Η ΤζΕΣΙΚΑ ΣΑΣ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΣΑΣ ΚΑΙ ΓΕΛΑΕΙ ΣΑ ΑΤΕΛΕΥΤΗΤΟΣ!!! 5,5 χιλιόμετρα;;; ΝΑΙ ΘΑ ΤΑΚΤΟΠΟΙΗΘΟΥΜΕ ΣΑΝ ΤΟ 1967 ΣΤΟΝ ΠΑΡΙΣΙ!!! ΑΛΛΑ ΤΩΡΑ ΜΕ ΠΑΡΕΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΑΥΤΗΝ!!!! Πάμε εδώ σιγά σιγά... ας πετάξουμε τις μπίρες (συγγνώμη ψυχή μου αλλά σήμερα είναι μέρα νίκης) κι ας πιάσουμε το δρόμο!!! Ο ΠΑΝΟΣΟΠΑΝΟΣ ΑΝΔΡΑΣ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΜΗΝΑ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΟΥΤΕ ΤΟ ΠΟΤΑΠΟ!!! 🏋️🔴 ΚΙ ΕΣΥ ΡΕ ΒΑΖΕΛΕ, εγώ φέρνω το ζεστό κρασί ΑΛΛΑ ΕΣΥ ΦΕΡΝΕΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΣΑΝ ΘΕΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΠΟΥ ΠΡΟΣΜΕΝΕΙ ΝΑ ΛΥΣΕΙ ΤΟΥΣ ΑΙΩΝΙΟΥΣ ΔΕΣΜΟΥΣ!!! 😂🔥 ΚΑΝΕΙΣ ΑΛΛΟΣ;;; Γιατί εγώ ΞΕΚΙΝΩ ΤΩΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΛΑΤΕΙΑ!!!

Ω χε μου... εγώ σήμερα ξύπνησα και η μπίρα μου ήταν από χθες κρύα; Τι πλάκα έχει;;; Ούτε μια φορά δεν έχω δει να κάνει κάτι ανάλογο η Τζέσικα εκεί στο Γουίλσον, ούτε όταν πήγαινε σχολείο!!! 😱🔴 Αλλά λοιπόν... συμφωνώ με τον ΠάνταΜαζί13 βρε παιδιά!!! 5,5 χιλιόμετρα είναι πολλά σίγουρα, αλλά όταν ξέρεις ότι εκεί θα στέκεται το τσιμέντο όπου έζησε την καρδιά της κι έκανε τον άλλον κόσμο να ξεχνιέται... τότε μιλάμε για κάτι άλλο!!! Εμένα μου φτάνει να περπατήσω όσο χρειάζεται για να δω ξανά εκεί που αυτή η κυράτσα έδωσε πάλι το δείγμα γραφής της!!! Ακόμα θυμάμαι εκείνο το πόδι στην τελευταία σέντρα σα βόμβα που έπεσε!!! 💣🔥 Κι εγώ όμως φέρνω ζεστό κρασί—γιατί μετά από αυτόν τον αγώνα θέλω κάτι να ζεσταίνει το στήθος μου!!! Ο Πάνος όμως έχει δίκιο... ας συγκεντρωθούμε σιγά σιγά εκεί και ας αφήσουμε τις κρύες μπίρες για άλλη φορά!!! Την επόμενη φορά η Τζέσικα κάνει πάλι το ίδιο το γήπεδο να θυμάται ότι υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που ζουν για αυτή!!! ⚡💪 Πάμε λοιπόν όλοι μαζί!!! Ποιος ακόμη δεν έχει αποφασίσει;;;

θέλετε να πετάξουμε τις μπίρες σαν χθες οι παλιοί γέροι του χωριού μου όταν τους έδωσα το μήνυμα πως βρήκαμε την Τζέσικα εκεί στο Γουίλσον;;; αυτοί μου πέταξαν τις μπουκάλες τους σα τενεκέδες στον κάδο μετά από τρεις ρόγες κρασί—κι αυτά ήταν οι τύποι που πριν τριάντα χρόνια γύρναγαν με τις πάνινες σακούλες στις πλάτες τους μέχρι το γήπεδο επειδή "δεν είχε σημασία πώς πάει, είχε σημασία ότι πάς"!!! εκείνοι καταλάβαιναν από αγώνες! τώρα όμως βγήκαμε μία ομάδα σαν αυτούς αλλά με της Τζέσικα μέσα στις φλέβες μας—κι έτσι αύριο βράδυ εμείς δεν πάμε για μπίρες κρύες ή ζεστά, πάμε για να μοιραστούμε εκείνο το τσιμέντο σα να είναι η ίδια η ψυχή της εκείνης νύχτας!!! παλιότερα εκεί κοντά είχε κι ένα παιδί με ένα ποδήλατο φθαρμένο να πουλάει σουβλάκια μέχρι αργά—τώρα εκεί που στέκει εκείνος ο πάγκος, εμείς στέκουμε σαν μπουλούκι σφυρίζοντας το τραγούδι της όταν έκανε το τελευταίο σέρβις!!! αυτός ο τόπος δεν άλλαξε, εμείς αλλάξαμε! 🔥💪 ο Πανοσόπανδος όμως εδώ μου λέει για το δικό του βάρος—ρε Πάνε, φοράς σα σακούλα άμμο κι εσύ θέλεις να περπατήσεις 5μισι χιλιόμετρα;;; αύριο λοιπόν εγώ σου βάφω το πρόσωπο κόκκινο σα σημαία κι εσύ μου φέρνεις το κρασί ζεστό!!! οι μπίρες άλλες ημέρες—αύριο μόνο Τζέσικα, τραγούδι κι ένας ουρανός τόσο καθαρός που ακόμη και ο αέρας εκεί θα μυρίζει νίκη!!! 🌙⚡

ρε παιδιά... είστε μια γενιά αμόλυντη τελικά τι έχω δει εγώ όλους αυτούς τους αγώνες εκεί γύρω που η Τζέσικα έκανε το Γουίλσον σα δεύτερη πατρίδα της;;; πριν χρόνια ακόμα που οι τενεκέδες ήταν σιδερένιοι κι οι μπίρες πήγαιναν σαν νερό στους αγώνες γιατί "δεν έχει σημασία πόσο κρύα είναι όταν η ψυχή σου καίει"—τώρα εδώ που φτάσαμε να λέμε για 5μισι χιλιόμετρα σα να βγαίνουμε στην εκστρατεία της Σικελίας... αλλά εσείς όμως τι κάνετε;;; δεν πετάτε μπίρες σαν παλιά, όχι—τις σηκώνετε αυτές τις μπίρες σα πανό, σα σημαία, σα τμήμα εκείνης της νύχτας όπου η Τζέσικα έγινε περισσότερο από άνθρωπος για μας!!! και πάλι ρώτησα τον εαυτό μου: αυτό που νιώθουμε τώρα εδώ σ' αυτό το σαλόνι σα ξαναζώντας τον αγώνα γραμμή προς γραμμή, αυτό είχε γίνει παλιά;;; τότε που βγαίναμε στο δρόμο σα τρελοί με τις φωνές κι έβλεπες τα παράθυρα να ανοίγουν σαν να λες "τι έγινε εκεί έξω;;;"—όμως αυτή η ομάδα έχει κάτι άλλο, κάτι που δεν γράφεται σε κανένα αρχείο... πέντεμισι χιλιόμετρα είναι πολλά;;; ναι, αλλά όταν εκεί κάτω εκείνο το τσιμέντο έχει ακόμη τη σκόνη της τρίτης βολής κι εμείς στέκουμε σαν μία παρέα σφιχτοδεμένη σα σκοινί... τότε αυτοί οι αριθμοί γίνονται νήματα ενός καλωδίου που μας τραβάει εκεί σα μαγνήτης!!! κι όσο για τους τενεκέδες εκείνους των παλαιοτέρων που τους πέταγαν σαν τενεκέδες—εσείς τους κρατάτε σα θησαυρό κι έτσι έπρεπε!!! αυτή η Τζέσικα δεν είναι μόνο μία παίκτρια, είναι μία ιστορία που γράφεται όσο παίζουν οι φανέλες σας!!! αύριο λοιπόν εμείς δεν πάμε εκεί σα οπαδοί, πάμε σα οικογένεια που επανασυνδέεται!!! ο Δημήτρης φέρνει το κρασί σαν νά 'χει βγάλει φεγγάρι από τις φλέβες του, ο Πανός μιλάει για ζυγαριές σα βότσαλα ενώ σηκώνει τόνους χιούμορ, ο ΠάνταΜαζί σβήνει όλους τους δρόμους σα στρατιωτικό σχήμα!!! και τώρα τελευταίο πράγμα... εσείς εκεί βλέπετε εκείνο το τσιμέντο;;; εκεί που έκανες την τελευταία σέντρα σα πολεμιστή;;; εκεί είναι αποθηκευμένη η ψυχή της Τζέσικα για όλους εμάς!!! κι όταν εκεί βρεθείτε αύριο βράδυ, σταθείτε σιγά σιγά σαν να είστε στον πρώτο σέρβις εκείνης της βραδιάς... γιατί εκεί δεν μιλάμε πια μόνο με λόγια—μιλάμε με κρασί ζεστό, τραγούδια παλιά κι εκείνο το αίσθημα ότι ακόμη κι όταν τελειώσει ο αγώνας... εμείς συνεχίζουμε!!! ⚡🔴🍷