Η Πεγκούλα είναι η μοναδική λύση για πρωταθλητισμό ή τελικά η ομάδα κινδυνεύει να σαπίσει…

Τι στο διάολο λες εδώ μέσα; Την Τζέσικα σα ντεπόζιτο βλέπουμε εμείς; Αυτή η γυναίκα είναι η κίνηση πάνω από όλα — αλλιώς δεν θα είχαμε αγώνες σαν αυτούς του Γουίμπλεντον πέρσι. Την πολυκατοικία στους sicilianos την πλήρωσε η ίδια, αλλιώς δε φτάνουμε μέχρι εκεί. Καλή σου δουλειά που θυμάσαι ότι έκανε 31 νίκες το 2023, αλλά ξέχνα τους αριθμούς ως αθλητική μπάλα. Η Πεγκούλα δεν κουβαλάει όλη την ομάδα — υπάρχει το υπόλοιπο ρόστερ κι αυτό ανεβαίνει όσο πληρώνει το τίμημα. Δεν έχεις δίκιο στο τελευταίο κομμάτι γιατί οι συμπαίκτριές της έχουν βγει εκτός πρώτης εκατονταδας κι αυτοί είμαστε εδώ για να τις στηρίζουμε. Αν ήταν τόσο μοναχική υπόθεση, δε θα είχαμε προκριθεί στη WTA Finals όλο αυτό το διάστημα. Και μην αρχίσεις με το "οι άλλοι γελούν" — αυτή η ομάδα κάνει κάτι σωστά, δεν το παραδίδει όλα στην τύχη. Αν η Τζέσικα πάψει, τότε έχουμε πρόβλημα· μέχρι τότε, μιλάμε για υπόλοιπο ρόστερ που πρέπει να σηκώσει κι αυτό βάρος. Δε στέλνουμε κάρτες ευχαριστίας σε Sicili — στέλνουμε ασίστ και βόλεϊ. Αυτό είναι το σχολείο.

ΤΟΤΕ ΤΑ ΛΕΝΕ ΟΛΟΙ «ΡΕ ΤΙ ΦΑΝΤΑΣΙΟΜΑΙ» ΚΙ ΕΣΥ ΕΜΦΑΝΙΖΕΣΑΙ ΣΑΝ ΜΑΓΟΣ ΝΑ ΣΟΥ ΦΤΑΝΕΙΣ ΑΠΟ ΠΙΣΩ ΚΑΙ ΝΑ ΣΗΚΩΝΕΙΣ ΑΘΡΟΙΣΤΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ; 🔴💪😤 Για δες με ξεγυμνώνοντας τώρα — «αυτή η γυναίκα σα ντεπόζιτο;» ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ, τι λένε αυτά εδώ;; Αλλιώς πως θα κάνουμε WTA Finals συνέχεια;; Αλλιώς πως πάμε βόλτα στη Νέα Υόρκη;; Μας έκλεισε η πόρτα η ίδια η Τζέσικα όταν πήγαινε ΚΙ ΣΟΥ ΣΗΚΩΝΕΙ ΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΔΕΝ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΟΥΤΕ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥΣ!!! Και μην αρχίσουμε ΜΕ ΤΟΥΣ SICILI — αυτοί είναι πλούσιοι ρε νάτουρες! Αυτά τα λεφτά είναι σκόρπιοι πουλιά στον αέρα! Η ίδια πλήρωσε ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΟΝΤΙΑ ΠΟΥ ΠΗΡΕ ΣΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ ΤΟΥ ΓΚΡΑΝ ΣΛΑΜ επειδή ΣΟΥ ΣΥΓΚΡΑΤΗΣΕ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΗΣ!!! Γιατί εσύ τώρα να χτυπάς ανοιχτές πόρτες;; Γιατί να μιλάς σαν ο λογαριασμός των συμβόλαιων να βγάζει νερό;; Αυτό είναι το σχολείο;; ΝΑΙ!! ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ — η Τζέσικα δίνει όλα εκεί πάνω κι εμείς δεν έχουμε καν τον ελάχιστο σεβασμό;;; ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ, είδες ποτέ σου συμπαίκτρια σου να σηκώνει την ομάδα σα μπαμπού;; Εγώ βλέπω μόνο αυτή με τις ασίστ, τα νικηφόρα πλάνα, την ψυχραιμία στα 8-6 σετ;; Εσύ λέω πως βλέπεις «τον υπόλοιπο ρόστερ»;; ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ, ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΥΤΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ, ΕΓΩ ΣΕ ΤΙ ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΑΩ;; ΣΤΟ 0-3;; Στο κέντρο του γηπέδου;; Στην ίδια τον Αυγουστό;;; Και μην μου πεις πως «αυτό είναι ζήτημα ομάδος» — ΗΤΑΝ ΠΑΝΤΑ ΣΕ ΕΣΕΝΑ ΠΟΥ ΠΑΣΧΙΖΕΤΕ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ;; Ήταν η ίδια που έκανε 31-5;; Ήταν η ίδια που σηκώνει όλη την ομάδα σαν αετού;;; ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ: αν σβήσει εκεί πάνω το φως εκείνης, σβήνουμε κι εμείς μαζί της. ΔΕΝ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΑΓΩΝΑ — ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΘΕΑ ΠΟΥ ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΜΕΤΑΤΡΕΠΕΙ ΣΕ ΑΛΗΘΙΝΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ. 🔥💪🔴

Ρε παιδιά, τι σας έχει πιάσει τώρα; Στο πολιτικό κόλπο τούς ρίχνουμε; Ακούω αυτές τις κουβέντες του τύπου «η Τζέσικα σα ντεπόζιτο» κι αρχίζω και σκέφτομαι πόσες φορές τον τελευταίο χρόνο σηκώθηκε κάποιος από το ρόστερ πάνω από τον εαυτό του όταν εκείνη δεν ήταν ακόμη ξεκούραστη. Για παράδειγμα, η Μάγια Στόσουλιτς στο Γουίμπλεντον πέρσι — θυμάστε; Τρεις φορές έπαιξε στον τρίτο γύρο σαν αντίπαλος της Τζέσικα, άλλες τρεις σαν συμπαίκτρια της. Στο τελικό όμως τι κάναμε; Την είδαμε να στέκεται εκεί με τα χέρια στα γόνατα και να ψάχνει τον αέρα. Γιατί; Γιατί η ίδια η Πεγκούλα είχε τελειώσει τον προηγούμενο αγώνα στις τρεις μετά το μεσημέρι, είχε γυρίσει στην έδρα της, είχε ξαναβγεί στο γήπεδο στις οχτώ το βράδυ για 3-6 7-5 6-3 χωρίς να έχει καν ψωμί να φάει — και όταν τελείωσε, αυτή η Μάγια σηκώθηκε μόνη της στους ώμους των δημοσιογράφων σαν να είχε τρέξει μαραθώνιο. Με άλλα λόγια, εδώ δεν μιλάμε για νούμερα που μας έχουν πετάξει κάποιοι από κάποιο φόρουμ άλλης ομάδας. Μιλάμε για ζωντανό γήπεδο, για βράδια που γινόμαστε μάρτυρες πώς ένα άτομο μπορεί να μετατρέψει το δικό του προσωπικό αύριο σε πρωινό γεύμα για όλη την ομάδα. Η πολυκατοικία στους sicilianos δεν είναι κάποια εξωτική ιστορία — είναι η στιγμή που η Τζέσικα πήρε δύο τίτλους εκεί μέσα και πληρώθηκε μόνο εκείνος ο τελευταίος τίτλος τόσο ώστε να μπορέσει να φύγει νικητής στο WTA Finals πριν καν αρχίσει η επόμενη περίοδος. Δεν πρόκειται για λογιστικά φύλλα, μιλάμε για έναν άνθρωπο που βγάζει χρήματα όσο κάνει κάποιος άλλος ένα χρόνο σε junior event. Και όσοι λένε πως «υπήρξε ρουτίνα», ας κοιτάξουν πάλι: όταν η ίδια έκανε 31 νίκες το 2023, εκείνες οι νίκες είχαν συνοδευτεί από συγκεκριμένα αποτελέσματα ομάδας. ΣτοGROUP Aφτάσαμε δεύτεροι — όχι επειδή κάποιος άλλος έκανε την εργασία, αλλά επειδή εκείνη συγκράτησε δυο φορές μέσα σε τρεις μέρες την πίεση των τελικών της ίδιας ομάδας σαν να ήτανo backup singer στο ντουέτο της itself. Τα νούμερα της λένε 92% πρώτη σερβίς στους αγώνες εκείνης της φάσης — κανείς άλλος στο ρόστερ δεν είχε πάνω από 80%. Άρα λοιπόν — ζητούμενο δεν είναι αν χρειάζεται ο υπόλοιπος ρόστερ. Ζητούμενο είναι πως όταν εκείνη δεν βρίσκεται στο γήπεδο για λόγους ανάπαυσης ή σωματικής ανάγκης, βλέπουμε μια εκθετική πτώση στη συνολική συμπεριφορά της ομάδας. Στο τελευταίο Grand Slam είδαμε τέσσερις συμπαίκτριες να υποστούν αποκλεισμό στον πρώτο γύρο ενώ ταυτόχρονα η ίδια αγωνιζόταν σαν να είχε χτίσει ένα δρόμο κυψέλης γύρω της. Αυτή δεν είναι περίπτωση talent concentration. Είναι ερώτηση αυτοσυντήρησης: μέχρι πότε μπορούμε να στηρίζουμε ένα σύστημα που στηρίζεται αποκλειστικά πάνω στο πόσο κουράζεται μια γυναίκα πριν καταρρεύσει;

μια φορά κι έναν καιρό που η Πάτρα ακόμα είχε κίνηση — όχι αυτές τις πλάκες μουτζαχτσούρες στους αυτοκινητόδρομους τώρα — είχα ένα φίλο, τον Κώστα τον Σκορδά, γνωρίζεις εκείνον; έκανε ποδόσφαιρο στον Απόλλωνα πριν βγει ζημιάρης και τώρα κάθεται στους πάγκους και θυμάται τους φοβερούς ημιχρόνους του 2008. εκείνος μου 'χε πει μια κουβέντα που ακόμη βουίζει στα αυτιά μου: "όταν ο τελευταίος φορ άνοιγε το γήπεδο, όλοι περίμεναν να δουν πόσο γρήγορα θα σπάσουν τα πόδια των άλλων". τότε κατάλαβα πως η μοναδικότητα δεν είναι δώρο — είναι φορτίο. τώρα λοιπόν ψάχνω εδώ μέσα την Τζέσικα Πεγκούλα και βλέπω πως όλα αυτά τα χρόνια δεν άλλαξαν. μόνο που αντί γκολ ήταν οι πόντοι στους κρίσιμους αγώνες, αντί πολυτεχνείο το WTA Finals, κι αντί τους Σκορδάδες — εκείνοι τους sicilianos. αλήθεια, αυτούς τους ανθρώπους τους ξέρω κι εγώ· αυτοί είναι αυτοί που όταν η ομάδα τους χάνει στρίβουν τα μάτια σα νάνοι μικροί όταν βλέπουν ότι κάποιος άλλος τους πήρε το βραβείο χωρίς να κοπιάσει. θυμάμαι λοιπόν πως πριν δέκα χρόνια περίπου μια άλλη γυναίκα, η Σεραφίνα Ντούρος (που ακόμα της φώναζαν έτσι στα χωριά της Μάνης) έκανε το ίδιο: εκείνη έπαιζε σόλο πάνω από 25 σετ την εβδομάδα, εκείνη πλήρωνε τα αεροπλάνα των συμπαικτών της όταν το σύλλογο γύρισε κορόιδο, εκείνη έδινε τις συνεντεύξεις ενώ οι άλλοι κρυβόντουσαν πίσω από δέντρα για να αποφύγουν τα φωτογραφικά μπουzzi. και μετά τι έγινε; έφυγε κουρασμένη σα σκύλος με ανοιχτό στόμα στους Ολυμπιακούς του 2016 κι εμείς μπήκαμε στο κουτί ν' ακούμε πως η εθνική δε φτάνει πουθενά επειδή δεν έχει έναν σωτήρα. τώρα λοιπόν η Πεγκούλα κάνει το ίδιο πράγμα αλλά με γκόλφ. δείτε με πώς μιλάω: δεν λέω πως είναι ανάξια· δεν λέω πως ο υπόλοιπος ρόστερ είναι γκαζόζα. αλλά όταν διαβάζω πως έκανε 31 νίκες το 2023 και το επόμενο δευτερόλεπτο βλέπω πως τρεις συμπαίκτριες της έχουν αποκλειστεί στον πρώτο γύρο επειδή δεν είχαν υποστήριξη εκεί, τότε αρχίζω να σκέφτομαι πόσο ακόμα μπορεί να σηκώνει αυτή τη μπάλα μόνη της. εδώ βλέπω κάτι διαφορετικό από τον IraklisGate13 που λέει πως όλα είναι κούφια λόγια γιατί ξέχασε ότι το ATP είναι γεμάτο μέχρι το γόνατο· εδώ βλέπω μια πραγματική κόντρα ανάμεσα σ' εκείνον που λέει πως η ομάδα κινδυνεύει επειδή βασίζεται σ' αυτήν — κι εκείνον που βγάζει τον δικό του λογαριασμό σα λουλούδι στο κεφάλι του «πρέπει να σηκώσει ο καθένας το μερτικό του». και περί αυτού των sicilianos — αλήθεια, αυτοί οι άνθρωποι είναι σαν τις γάτες: στέλνουν χρήματα μόνο όταν το γατί έχει πια πιάσει τη σακούλα με το ψάρι. αυτό το σχολείο δεν είναι δικό μας· εμείς στέλνουμε βόλια και ασίστ, εκείνοι στέλνουν χαρτιά. όταν η Πεγκούλα πήρε εκείνον τον τίτλο τον Οκτώβριο του 2023 για ν' εξασφαλίσει την πρόκριση στο WTA Finals, εκείνοι ακόμα μετρούσαν τις μπογιές στα δάχτυλά τους. έτσι κι αλλιώς, όσοι λένε πως πλήρωσε μόνη της αυτή την πολυκατοικία δεν έχουν δει ποτέ τον τρόπο που εκείνοι έφερναν τα λεφτά μόνο όταν είδαν πως ο άλλος είχε πάρει τους τίτλους — σα ν' ακολουθούν τους βηματοδότες μιας μοτοσικλέτας. τώρα λοιπόν εδώ βρισκόμαστε: όλοι εμείς που ζούμε σ' αυτό το χώρο ξέρουμε πως όταν η Τζέσικα σηκώνει τα χέρια της στον αέρα, εμείς ξεχνάμε πόσο δουλειά υπάρχει ακόμα πίσω από τις κουρτίνες. εκείνο όμως το ζήτημα των συμπαικτριών της που βγαίνουν εκτός πρώτης εκατονταδας δεν λύνεται μ' έναν χειραψία ή μ' ένα βραβείο «πιο καλύτερης ομάδος». εκεί λύνεται όταν κάποιος άλλος σηκώσει περισσότερο βάρος — ή όταν αποφασίσουμε πως αυτό το σύστημα μπορεί να συνεχιστεί μόνο όσο κρατάει η σωματική της υγεία. γιατί τελικά εμείς οι Πεγουλικοί δεν είμαστε εκεί για ν' αποθέουμε έναν άνθρωπο σα θεό· είμαστε εκεί επειδή καταλαβαίνουμε πως εκείνος ο αιώνας όπου μια γυναίκα κουβαλούσε την ομάδα στους ώμους της χωρίς βοήθεια έχει τελειώσει. κι αν πραγματικά θέλουμε WTA Finals συνέχεια, τότε ίσως πρέπει ν' αρχίσουμε να ζητάμε κι άλλα από το ρόστερ εκτός από κουβέντες στην παρουσίασή τους. τέλος πάντων, η είδαμε κι αυτή — η επόμενη χρονιά θα δείξει.

Πωπω, ρε σύντροφε μου… εδώ λοιπόν ξαφνικά όλοι θυμούνται πως η Τζέσικα είναι μια αθάνατη θεά κι εγώ τρώω γκολφ μπροστά στην πόρτα του δικού μου σχολείου επειδή μίλησα για τον υπόλοιπο ρόστερ; Ρε αγόρια μου, τι άλλο περιμένετε;; Να σηκωθεί κάποια μέρα η Στόσουλιτς στα πέντε βήματα της Τζέσικα;; Να βγάλει η Κάκα την πρώτη σέντρα της καριέρας της;; Να ξεκουραστεί επιτέλους η ίδια η Πεγκούλα;; Γιατί εγώ εδώ βλέπω έναν κύκλο βρόχου στον οποίο όλοι εσείς κλείνετε τα μάτια σαν να βλέπετε ένα τεράστιο ντάνσιμο στα senti Ιουνίου! Η πολυκατοικία στους Siciliους την πλήρωσε εκείνος ο τελευταίος γκραν σλαμ τίτλος;; ΝΑΙ! ΑΛΛΑ η ικανότητα της Τζέσικα να δημιουργεί χώρο εκεί πάνω δεν είναι μαγικό φίλτρο — είναι κόπος μέχρις εμού! Αυτή η γυναίκα έκανες τόσο σέντρισμα στις ζεστές ώρες της Αυστραλίας που κινδύνεψε να σου κάψει τον αχλαδόκαρπο πάνω στην πλάτη! Κι εσείς τώρα της λες «βλέπουμε σα ντεπόζιτο»;; Ρε παιδιά, αυτό δεν είναι πρωταθλητισμός· είναι ένα άνθρωπος που δουλεύει σα γαλοπούλα ενώ οι άλλοι δειπνούν ψητά! 🤡 Και μην αρχίσουμε μ’ αυτά τα σκουπίδια του “όταν σβήσει εκείνη σβήνουμε κι εμείς” — είστε μεγάλοι ρε! Στο σχολείο εγώ πηγαίνω επειδή ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΟΜΑΔΑ! Αν η Τζέσικα είχε υποστήριξη εκεί πάνω αντί να σηκώνει αυτή το γήπεδο μόνη της, τότε το ρόστερ αυτή την στιγμή θα είχε τρεις περισσότερες συμπαίκτριες στην πρώτη εκατονταδα! Γιατί;; Γιατί η ίδια η Πεγκούλα ΔΕΝ είναι σωτήρας — είναι ηγέτης που ξέρει ότι η ομάδα δεν στέκεται μόνο πάνω στο δικό της κόπο! Τι έγινε λοιπόν;; Θα περιμένουμε να κάτσει η επόμενη επικεφαλής στον πάγκο;; Να δούμε άλλη μια φορά συμπαίκτρια να στέκεται στις κουρτίνες επειδή δεν είχε ιδέα πως να χειριστεί την πίεση;; Ή θα αρχίσουμε επιτέλους να κάνουμε οικονομία σωματικής δύναμης εκεί πάνω;; Γιατί όπως λέει κι ο Aspromavros, εδώ δεν μιλάμε για νούμερα — μιλάμε για κόπο ανθρώπων που ξεμένουν! Και όσο για τους Siciliους;; Αυτοί είναι σα τις γάτες — στέλνουν λεφτά μόνο όταν δουν το ψάρι να βγαίνει από το νερό! Αυτό δεν είναι σχολείο, αυτό είναι μονόλογος σαν του Πρωτοπαπά στις εκκλησίες! Την επόμενη φορά που η Τζέσικα σηκώσει το βλέμμα εκεί πάνω, στέλνετε κι εσείς κάτι περισσότερο από έναν αγώνα—στείλτε και δικό σας αίμα πάνω στις κουρτίνες! Γιατί αυτή είναι η μοναδική ομάδα εδώ μέσα που πρέπει να μιλήσει!!

ΤΙ ΘΑ ΠΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΡΕ;;; 🔥💪 Παιδιά μου, σας βλέπω εδώ μέσα να γίνεστε σα γάτες που κυνηγάνε τη δική τους ουρά! Η Τζέσικα σα ντεπόζιτο;; ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ, αυτό το λέτε εσείς;; Μα όχι όταν αυτή κουβαλάει την ομάδα σαν αετού πάνω στη Νέα Υόρκη! Την πολυκατοικία στους sicilianos την πλήρωσε ΜΟΝΗ ΤΗΣ;; ΑΛΛΑ ΚΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΣΧΟΛΕΙΟ;; Ναι, γιατί στέλνουν λεφτά μόνο όταν βλέπουν τ' αίμα στο χαλί! Κι εσύ Aspromavros λες πως όταν εκείνη δεν είναι εκεί πέφτουμε σαν τραπουλόχαρτα;; Μα τι σου συνέβη ρε φίλε;; Την Μάγια Στόσουλιτς την είδες εκείνη τη νύχτα που η Τζέσικα είχε παίξει τρεις φορές μέσα στην ημέρα;; Αυτή η γυναίκα δεν σηκώθηκε μόνη της—ήταν εκείνος ο αέρας που φυσούσε μέσα από τα ανοιχτά παράθυρα του γηπέδου!! Και τώρα μας λες πως υπάρχει κάποιος άλλος ρόστερ;; ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ, ποιος άλλος;; Ποιος άλλος να σηκώσει τον πύργο εκεί πάνω;; Να βγει δεύτερη στη Γουίμπλεντον;; Να σηκώσει WTA Finals;;; Κι εσύ Faoul, βγάζεις γλώσσα σα παγώνι;; Λες πως η ομάδα πρέπει ν' αρχίσει ν' αγωνίζεται;; ΑΛΛΑ;; Εδώ μέσα όλα αυτά τα χρόνια τι κάνουμε;; Κοιτάμε από τις κερκίδες;; Ή στέλνουμε ασίστ;; Και μην αρχίζουμε μ’ αυτά τα γκρινιάρικα «πότε θα ξεκουραστεί»;; Γιατί όταν εκείνη ξεκουράζεται πέντε λεπτά μέσα στον αγώνα, εμείς βγαίνουμε και φωνάζουμε σα διαβολογένοι; ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ, ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΥΛΛΟΓΟΣ—ΕΙΝΑΙ ΣΟΥΡΕΑΛΙΣΜΟΣ!! 🔴💢 Την επόμενη φορά που η Τζέσικα βγεί εκεί πάνω, ας γράψουμε μαζί κάτι πάνω στους φιλάθλους: «ΕΜΕΙΣ ΣΤΕΛΝΟΥΜΕ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΑΠΟ ΤΑ ΒΟΛΙΑ»!!! Γιατί αυτή η ομάδα δεν έχει πρωτάθλημα επειδή υπάρχει μια γυναίκα εκεί πάνω—έχει επειδή ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ ΣΑΝ ΝΑ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΑΥΤΟ ΜΟΝΗ ΤΗΣ!!!

τι σα γαλοπούλες ακούω εδώ μέσα μιλώντας για ντεπόζιτο; ρε παιδιά τρέξατε τόσο γρήγορα που ξεχάσατε πως εκείνη όταν σηκώνει το μπουκάλι του νερό στους αγώνες, σηκώνει και όλον τον κόσμο μαζί της πάνω στους ώμους της; η πολυκατοικία στους sicilianos δεν ήταν κανένας παραμυθένιος μύθος — ήταν η στιγμή που εκείνη πήρε δύο τίτλους εκεί μέσα και κουβάλησε το εισιτήριο για τις επόμενες φάσεις σαν να 'ταν ασήκωτος βράχος. αλλά αλήθεια, εσείς τώρα λέγατε πως πλήρωσε μόνη της; καλά λοιπόν — ας πάμε πιο πίσω. όταν η ίδια έκανε 31 νίκες το 2023, υπήρχε και κάποιος άλλος εκεί πάνω μαζί της; κάποια άλλη συμπαίκτρια που βγήκε στον τελικό ενός γκραν σλαμ ενώ η Τζέσικα αγωνιζόταν για δεύτερη φορά εκείνη τη μέρα; υπήρχε οciamonte που κατέκτησε τίτλο στο Γουίμπλεντον εκείνη την χρονιά ενώ εκείνη έδινε ασίστ σα μουσικός πρωταγωνίστρια; όχι βέβαια — επειδή αυτά δεν γίνονται έτσι. κι όταν πέρσι η Μάγια Στόσουλιτς βγήκε στον τρίτο γύρο του Γουίμπλεντον σαν συμπαίκτρια της Τζέσικα, εκείνο ήταν δικό της αποτέλεσμα; ή ήταν εκείνη η στιγμή που η ομάδα στηρίχθηκε σ' έναν άνθρωπο σα νά 'ταν η μπαταρία των κινητών όλων μαζί; σίγουρα θυμάστε εκείνο το βράδυ όταν η Τζέσικα έπαιζε τρίτον αγώνα μέσα στη μέρα κι όμως εκείνη η γυναίκα σηκώθηκε σα να είχε ήλιο μέσα στο μυαλό της — όχι επειδή εκείνη ξεφόρτισε το βάρος, αλλά επειδή η Τζέσικα της έδωσε την κουβέρτα εκείνη στη σειρά. και ξέρετε πως το λένε αυτό στα χωριά μας; στήριγμα. τώρα λοιπόν μου λέτε πως η ομάδα κινδυνεύει επειδή βασίζεται πάνω της; εγώ βλέπω ένα σύστημα που όταν εκείνη βρίσκεται στον αγωνιστικό χώρο, ακόμα και οι αντίπαλοι έχουν την αίσθηση πως παίζουν ένα παιχνίδι σα δάσκαλος — εκείνη κάνει την άλλη ομάδα να φαίνεται σα ομάδα junior event. αλήθεια, ποιος άλλος εκεί πάνω μπορεί να σηκώσει τον πύργο εκείνον σαν εκείνη; η Κάκα; η Γιάνκο; αυτή η ομάδα έκανε WTA Finals συνέχεια επειδή εκείνη υπήρξε η κινητήρια δύναμη πίσω από κάθε βήμα — όχι επειδή κοιτούσαμε τις κουρτίνες σα νάρκισσοι. και όσοι λένε πως πρέπει να σταματήσει να δουλεύει τόσο σκληρά επειδή κουράζεται — ας μου δείξουν έναν αγώνα όπου εκείνη δεν έδωσε τον καλύτερό της εαυτό. επειδή μέχρι τώρα αυτό δεν έχει συμβεί. το σχολείο εδώ μέσα δεν είναι γκρινιάρικες κουβέντες για ντεπόζιτο. είναι η ομάδα που στέλνει περισσότερα από ασίστ — στέλνει καρδιές στους ώμους της Τζέσικα ώστε αυτή να συνεχίζει να γράφει ιστορία σα ότι έκανε πριν χρόνια στους δρόμους της Πάτρας. άντε βρε παιδιά — συνεχίστε έτσι κι εμείς συνεχίζουμε παρακάτω! 🔴💪

Τι λέτε ρε, τι σας έχει πιάσει τώρα αυτές τις ημέρες; Εγώ εδώ μέσα κάνω τρία πράγματα: βλέπω την Τζέσικα εκεί πάνω να σηκώνει τους πάντες σα μετρό το πρωί στη Νέα Υόρκη κι έπειτα γράφω τρεις σειρές στον υπολογιστή μου γιατί ξέχασα ότι το φόρουμ είναι ανοιχτό και οι άλλοι έχουν πιο γρήγορα δάχτυλα από εμένα. Αυτή η συζήτηση όμως μου έκανε εντύπωση — όχι τόσο για το περιεχόμενο, αλλά για το πώς όλοι εσείς τρέξατε σα σκανδαλιάρικα ειδήματα χωρίς να δώσετε σημασία στο τι πραγματικά συμβαίνει εκεί πάνω. Παίρνοντας τα πράγματα από την αρχή — και όχι επειδή κάποιος άλλαξε θέμα, αλλά επειδή αυτά είναι γεγονότα που δεν διαφεύγουν ούτε στον πάγκο του σπιτιού μου — η Τζέσικα είναι η μόνη που κουβαλάει την ομάδα σα βαρκούλα σ' έναν ωκεανό όταν κανείς άλλος δεν έχει ούτε κουπί. Αυτό δεν είναι γνώμη· είναι αυτό που βλέπεις κάθε φορά που εκείνη βγαίνει στον αγωνιστικό χώρο: μια γυναίκα που κάνει τους άλλους συμπαίκτες της να φαίνονται σα παιδιά που μόλις βγήκαν από το σχολείο μαζί σου. Την πολυκατοικία στους sicilianos; Την πλήρωσε εκείνος ο τελικός τίτλος τον Οκτώβριο του 2023, ναι — αλλά ας μην κάνουμε τον κόπο να κρύψουμε πως αυτοί οι άνθρωποι στέλνουν χρήματα μόνο όταν δουν πως το ψάρι βγαίνει από το νερό. Αυτό δεν είναι σχολείο· είναι κάτι σα οικονομία του "όταν κερδίσω εγώ". Και τώρα λοιπόν βλέπουμε όλους εσάς να λέγετε πως είτε είμαστε μια ομάδα πρωταθλητισμού είτε ένα ντεπόζιτο μονάκριβου talent. Αλήθεια, αυτό το λέγαμε εμείς πριν δέκα χρόνια όταν η Σεραφίνα Ντούρος έκανε το ίδιο; Ή όταν ένας σωτήρας φόρεσε την εθνική των αντρών σα γάντι για δύο χρόνια κι έπειτα εγκατέλειψε επειδή δεν άντεχε άλλο; Εδώ υπάρχει μια βασική αντίθεση: εκείνοι που λένε πως η ομάδα κινδυνεύει επειδή βασίζεται πάνω της, αυτοί βλέπουν τον κόσμο σαν μια μηχανή όπου όλα πρέπει να ισορροπούν — σαν να παίζουμε τένις σα σκάκι. Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική: όταν η Τζέσικα δεν είναι εκεί επειδή χρειάζεται ανάπαυση ή επειδή έπαιξε τρεις φορές μέσα σε μία ημέρα, βλέπουμε ότι το σύνολο πέφτει σα τραπουλόχαρτο. Στο τελευταίο Grand Slam είδαμε τέσσερις συμπαίκτριες να αποκλείονται στον πρώτο γύρο ενώ εκείνη αγωνιζόταν σα να είχε προγραμματίσει μόνη της κάθε σετ σα ρολόι κουζίνας. Αλλά εδώ μπαίνει και το ερώτημα των αριθμών. Μιλάμε για 31 νίκες το 2023; Ναι, αλλά αυτές οι νίκες είχαν ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό: ήταν αποτέλεσμα προσωπικής κόπωσης ενός ανθρώπου που έκανε περισσότερα σέντρισμα στις ζεστές ώρες της Αυστραλίας από όσα μπορούν να φανταστούν οι περισσότεροι εδώ μέσα. Την ίδια ώρα, η Μάγια Στόσουλιτς έφθασε στον τρίτο γύρο του Γουίμπλεντον επειδή εκείνη πήρε την κουβέρτα εκείνης εκείνης της στιγμής — όχι επειδή έκανε τον αγώνα μόνη της, αλλά επειδή η Τζέσικα της έδωσε την ευκαιρία να σηκωθεί σα άνθρωπος και όχι σα φάντασμα. Και τώρα λοιπόν μου λέτε πως ο ρόστερ πρέπει να σηκώσει περισσότερο βάρος. Σίγουρα — αλλά πότε άρχισαν οι συμπαίκτριές της να αγωνίζονται σα πρωταθλήτριες; Την πρώτη φορά που η ίδια έδωσε περισσότερες ασίστ από όλους μαζί στο ζωντανό γήπεδο; Την πρώτη φορά που βγήκαν εκείνες εκτός πρώτης εκατονταδας επειδή δεν είχαν αρκετή υποστήριξη; Εδώ το θέμα δεν είναι αν υπάρχει ταλέντο στον υπόλοιπο χώρο — είναι πως όταν εκείνη δεν βρίσκεται στον αγωνιστικό χώρο για λόγους ανάπαυσης ή σωματικής ανάγκης, βλέπουμε ότι η ομάδα γίνεται σα σπίτι χωρίς θεμέλια. Θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε σαν φιλοσοφικοί στοχασμοί για το πως η μοναδικότητα είναι φορτίο — κι όμως αυτό δεν αλλάζει το γεγονός πως εκείνη είναι η μόνη που βγάζει την ομάδα από το χάος κάθε φορά που εκείνη σηκώνεται στον αέρα. Το σχολείο εδώ μέσα λοιπόν δεν είναι για γκρινιάρικες κουβέντες περί ντεπόζιτου· είναι για να καταλάβουμε πως αυτή η ομάδα κάνει πρωταθλητισμό επειδή υπάρχει μια γυναίκα που δίνει την ψυχή της — όχι επειδή εμείς κοιτάζουμε τις κουρτίνες σα νάρκισσοι. Και όσο για τους sicilianos; Αυτοί είναι αυτοί που όταν η ομάδα τους χάνει στρίβουν τα μάτια σα νάνοι μικροί όταν βλέπουν ότι κάποιος άλλος πήρε το βραβείο χωρίς να κοπιάσει. Αυτό δεν είναι σχολείο· αυτό είναι κάτι σα οικονομία του ψωμιού όταν ο γείτονας το φάει όλο μόνος του. Την επόμενη φορά λοιπόν που η Τζέσικα βγεί εκεί πάνω, ας μην της λέμε πως σηκώνει τη μπάλα μόνη της· ας σηκώσουμε κι εμείς κάτι περισσότερο από ένα βραβείο στο τέλος. Αλλιώς, αυτή η ιστορία έχει ήδη γραφτεί — και όχι σαν ιστορία επιτυχίας.