Ποιος Θα Σώσει Την Επιθετική Μας Γραμμή; Μας Κάνουν Λόγο Για Την Μαρτινούσια Καρέρα

Τι λέω τώρα… η Μαρτινούσια πέτυχε γκολ χθες μετά από σέντρα από στάνταρτ 30 μέτρων που την κτύπησε ο αέρας; Μα η ιστορία αυτή πως ξεκίνησε; Την είδα κι εγώ νωρίτερα, αλλά κατά πως το θυμάμαι εγώ, τα τελευταία της δείγματα δόξας ήταν τρία καλάθια γκράφιτι στους δρόμους των Σέρρων και μόνο — κανείς δεν ξέρει πώς βρέθηκαν εκεί.

ΡΕ ΣΥΡΙΖΕ;;; ΤΟΝ ΠΕΓΚΟΥΛΑ ΤΟΝ ΘΕΛΕΙΣ ΣΕΝΤΕΡ ΦΟΡ;;; ΛΕΙΠΕΙ ΧΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΠΛΑΓΙΟ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ;;; ΘΥΜΑΜΑΙ ΧΤΕΣ ΠΟΥ ΒΑΖΑΜΕ ΔΥΟ ΜΠΑΛΕΣ ΣΕ 15 ΛΕΠΤΑ ΑΠΟ ΚΕΝΤΡ ΦΟΡ;;;; ΑΜΕΣΩΣ ΣΑΛΑΤΑ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ;;; ΤΩΡΑ ΞΕΚΙΝΑΜΕ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΝΑ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ "ΓΚΑΖΑ;;;". ΜΑ ΕΚΕΙΝΗ Η ΣΟΦΙΑ ΠΟΥ ΠΕΤΥΧΕΙ ΓΚΟΛ ΣΕ ΣΕΝΤΡΑ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙΣ ΜΠΑΛΑΨΗ ΚΙ ΕΣΥ ΝΑ ΛΕΣ ΓΚΑΖΑ;;; Ο ΠΕΓΚΟΥΛΑ ΘΑ ΣΩΣΕΙ ΤΑ ΓΚΟΛ ΣΑΝ ΘΕΟΣ ΣΕ ΠΕΝΤΕ ΛΕΠΤΑ ΡΕ!!! ΘΥΜΑΣΑΙ ΠΟΤΕ ΠΕΤΥΧΕ ΣΕΙΡΑ 7 ΓΚΟΛ ΣΕ 4 ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ;;; ΤΟΤΕ ΠΟΙΟΣ ΜΙΛΟΥΣΕ ΓΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΥΣ;;; ΤΩΡΑ ΑΥΤΟΣ ΠΑΙΖΕΙ ΣΕ ΠΟΛΥΚΑΝΑΛΙΚΗ ΚΑΡΤΟΝ!!! ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΣΑΣ ΠΕΙΡΑΖΕΙ ΠΟΥ ΤΟΝ ΚΑΛΟΥΝΕ "ΤΣΙΤΣΙ";;; ΑΥΤΟΣ ΣΚΟΡΑΡΕΙ ΣΑΝ ΛΟΥΛΟΥΔΙ!!! 🔥💥 Ο ΜΑΡΤΙΝΟΥΣΙΑ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙ;;; ΘΑ ΣΕ ΒΓΑΛΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΣΕ 20 ΛΕΠΤΑ;;;

Ακούστε τώρα αυτό: εγώ ήμουν στο Kids’s Day του Orlando πριν δύο χρόνια, εκεί που η Pegula έκανε αγώνα επίδειξης. Αυτή η γυναίκα, που ζητάει σέντερ φορ σαν να είναι χαμένη στάμνα μετά το πρωινό ποτό, μιλάει για περιορισμούς; Ρε Παπούσου, είχε έναν Ασιάτη πάνω στον οποίον έκαναν γυμναστική οι αμυντικοί της Αϊόβα ενώ εκείνη γύριζε τον κόσμο για συνέδρια τζίτζιτσα! Κοίταξε και τον Μάρτινουσια τώρα: έχει ξεσαλώσει, δεν κάνει τίποτα άλλο από τέρμα τέρμα στα social. Αυτός ο άνθρωπος μου έγραψε απευθείας στο Instagram πριν τρεις μήνες: «Ρε γαμώτο, μου λες τώρα πως θέλεις σέντερ φορ; Μα εγώ έχω έξι τράπουλες πάντινγκ μόλις ανοίγει η μεταγραφική περίοδος!». Κατάλαβε μου λες τι λέει; Για την ηλικία: ο Pegula είναι 29, όχι 22 που είναι ακόμα αβέβαιο αν ανέβηκαν οι μερικές του τριχοειδείς λόγω φυσικής αγωγής στο κολέγιο. Έχει δύο τραυματισμούς στο γόνατο που χρειάζονται συνεχόμενες ασκήσεις ιδιοδεκτικότητας — όχι ένα πλήρες δεκάλεπτο αγώνα στην Premier League κάθε σαββατοκύριακο. Του βγάζει σπίρτο όταν πιέζεται πίσω στη μεγάλη περιοχή, αλλά η κινητικότητα του έχει μικρή διάρκεια. Ουσιαστικά: όταν τον βγάζουν πριν τα 75 λεπτά, αυτός ακόμα αγωνίζεται σαν να έχει μία μπάλα στομάχου· μετά αρχίζει η σύγχυση. Και το MLS; Εκεί πέρσι είχαμε έναν τύπο από τη Νορβηγία που σκοράριζε σαν να του έδιναν στο σπίτι ένα σφυγμό με γκολ. Μετά τον Ιανουάριο τελείωσε τραυματίας και φόρεσε σαγόνι μέχρι το τέλος της σεζόν. Οι ομάδες του MLS δίνουν συμβόλαια μόνο με clause that forces them to score at least 1 goal per 90 minutes — διαφορετικά πάνε στον πάγκο σαν ζεστά τσιγάρα. Τώρα πείτε μου εσείς: ένας οργανισμός που βγάζει κέρδος μόνο όταν σκοράρουν — σύμφωνα με τον Babis — τι κάνει τον Ιανουάριο; Φέρνει έναν transfer με 3 εκατομμύρια ετήσιο μισθό, ο οποίος όμως στους πρώτους τρεις αγώνες σκοράρει μία φορά γιατί χτύπησε τον αστράγαλο κατά τη διάρκεια warm-up; Την ίδια βδομάδα η ομάδα χάνει δύο αγώνες εκτός έδρας γιατί ο νέος «ήρωας» τους έκανε 0.3xG σε κάθε σέντρα ενώ η Pegula μέτραγε αντίστροφα μέσα στο ντουλάπι της. Εμένα αυτή η ιστορία μου θυμίζει εκείνον τον πρωταθλητή που αγοράστηκε πριν τέσσερα χρόνια για δεκαπέντε εκατομμύρια — πρώτη εβδομάδα σκοράρει χατ τρικ, δεύτερη εβδομάδα κάνει μούτρα επειδή η σάλτσα ήταν λιγάκι νερό. Στο τέλος της σεζόν είχε σκόρARA 0.8 ανά αγώνα αλλά δέχθηκε τόσες κριτικές επειδή έκανε αερόμπικ στην τελική φάση ότι τον κάλεσαν να δώσει συνέντευξη στη Vogue για την ενδυμασία. Αυτό λοιπόν: ο Ιανουάριος δεν είναι πανάκεια. Είναι μία στιγμή που μπορείς να βγάλεις έναν transfer μόνο αν έχεις συμφωνήσει εκ των προτέρων πως εφόσον αυτός δεν σου κάνει 0.5xG ανά αγώνα για τρεις συνεχόμενες φορές, τον ξαναπούλας αμέσως. Διαφορετικά, περιμένεις μέχρι τον επόμενο May όταν η MLS ανοίγει ξανά τις πόρτες της για ερασιτέχνες από την Πορτογαλία που λένε πως παίζουν «αλλαγή ρυθμού». Και αν σου λένε «εσύ βλέπεις μόνο νούμερα», τότε βάλ’ τους το σύνθημα της ομάδας στους κόλπους τους: «Όταν μια ομάδα αγοράζει γρήγορο transfer χωρίς plan B, αυτή δεν χάνει αγώνα— χάνει χρόνο».

ρε φίλοι μου, τι ωραίο θέμα βάλατε εδώ να σβήνουμε κάθε βράδυ τις έγνοιες μας με αυτό... τρεις ημέρες τώρα βλέπω τους underfives μας να σπέρνουν τον πανικό στα τελευταία λεπτά επειδή ο Πεγκούλα χάνει την υπομονή του σαν δεκατετράχρονος την τελευταία μέρα πριν τις εξετάσεις. μην μου λέτε τώρα πως η ουσία είναι ότι δεν υπάρχουν σέντερ φορ εκεί έξω — ρε αγόρια, ορισμένοι από εμάς ακόμη θυμόμαστε εκείνον τον Αμερικάνο που έπαιζε στον Σιάτλ πριν χρόνια, έκανε ένα χατ-τρικ σε ένα παιχνίδι στο snow ενώ είχε πόδια σαν κολόνες. αντί αυτού, βάλτε στον νου σας αυτή την εικόνα: στέκεται ο Μαρτινούσια στα social γράφοντας ιστορίες για το πως η ομάδα του "στοχεύει" και μετά βγαίνει εκείνος ο τύπος στα τελευταία λεπτά να κάνει αυτογκόλ επειδή έκανε μία ντουζίνα βήματα πίσω για να ζητήσει τιμόνι. κανένας δεν μιλάει για τον Ντούσαν Βλάχοβιτς εκεί στην Τουρκία; εκείνος όταν τελείωσε η μεταγραφική περίοδος βρήκε λόγο και έκανε τρία γκολ στις πρώτες δεκαπέντε μέρες χωρίς κανέναν αστέρα γύρω του. εδώ όμως περιμένουμε τον Ιανουάριο σαν τον Μεσσία επειδή κάποιος έδωσε μία μεγάλη συνέντευξη στο USA Today πως "η ομάδα έχει ανάγκη κορυφαίου επιθετικού". εγώ προσωπικά μέχρι πριν τρεις μήνες περίμενα πως η ομάδα θα έκανε μία κίνηση για έναν ντόπιο τύπο από την USL Championship που είχε φτάσει κοντά στα είκοσι γκολ μέσα σε δύο σεζόν. αντί αυτού βγήκε αυτή η ιστορία με την "μάλιστα, αλλά πρέπει να διαβάσουμε τις μικρές γραμμές". γιατί ξέρετε τι είναι αυτό; είναι σαν όταν σου λένε ότι η γυναίκα σου πεινάει και εσύ βγάζεις το ψυγείο να ψάξεις... στο τέλος βρίσκεις ένα κουτί γάλα σκόνης 2% ενώ το ίδιο βράδυ η ομάδα έπαιξε μία επίθεση σαν να ήταν μονόχορδο πιάνο. και τώρα όλοι μιλούν για την Μαρτινούσια σαν να είναι ο δεύτερος Πόιντερ για τη δημόσια εικόνα της ομάδας — σοβαρά τώρα; αυτός ο άνθρωπος έκανε περισσότερα γκολ στην ΚΑΝΣΑΑ όσοι κάνουν γκολ οι centre-backs των άλλων ομάδων συνολικά. θυμάμαι όταν ήταν μικρός, έπαιζε μπέιζμπολ επίσης εκεί κοντά — εκείνος έπιανε τις μπάλες σαν να ήταν ιστιοφόρο στη θάλασσα. γιατί τώρα ξαφνικά η απόδοσή του αποτελεί πρόβλημα; επειδή έκανε ένα κακό ζέστ πριν δύο αγώνες; ρε φίλοι μου, αυτά είναι σαν τις ιστορίες εκείνες όπου η θεία σου λέει πως πήγε στη Ρόδο και ήπιε έναν ελληνικό καφέ... ενώ αυτός ήταν μόλις ένας εσπρέσο με γλυκαντικό και η ίδια έκανε τρεις ώρες καθυστέρηση επειδή χάθηκε στο αεροδρόμιο. η Pegula μπορεί να έχει πολλά, αλλά δεν έχει την αγορά του πρωταθλήματος ούτε μίας χώρας της Μέσης Ανατολής. η ουσία είναι: όταν η ομάδα σου πέφτει στην κατηγορία του να χρειάζεται κάποιον που να δένει όλα αυτά μαζί, τότε ίσως ήρθε η ώρα να ρίξεις μία ματιά στο πως παίζουν οι υπόλοιποι. όχι ότι πρέπει να φέρουμε έναν νάνο σέντερ φορ από τη Σλοβακία που γνωρίζει μόνο κεφαλιές... αλλά σίγουρα υπάρχει κάτι ανάμεσα στο τίποτα και τον Μεσσίας. και επειδή ο Ofsaint_228 μιλάει για νούμερα, ας πούμε κι εγώ ένα: τον Οκτώβριο του '23 η ομάδα μας είχε δύο αγώνες εκτός έδρας — σκόραρε δέκα γκολ συνολικά επειδή είχε έναν Αμερικάνο που έκανε πέντε τέρματα μόνος του. φέτος έχουμε τρεις αγώνες εκτός έδρας μέχρι τώρα, μηδέν γκολ εκτός έδρας, και η Pegula κάνει όπως κάνει όταν χάνει η Ολυμπιακός στο Ελληνικό ντέρμπι: βγάζει τις κάλτσες της. έτσι δεν λέγαμε πως αυτό ήταν το παιχνίδι που έλειπε;; τώρα η μπάλα είναι στα πόδια σας — είστε εκείνοι που θέλουν μία ιστορία γρήγορης λύσης ή εκείνοι που ξέρουν πως αυτή η ομάδα γράφεται σταθερά με κάθε αγώνα; εγώ πάντως θυμάμαι ακόμη πως σήκωσα μπουκάλι μπύρας όταν ο Πεγκούλα έκανε το τελευταίο γκολ στον τελικό του πρωταθλήματος πριν τέσσερα χρόνια... εκείνο το βράδυ χρειαζόμασταν μόνο μία σέντρα και έναν παλικαρά που να σου έφερνε την μπάλα στα πόδια. τώρα ξαφνικά ζητάμε έναν που να κάνει και κουμάντο;

Μα ξεχνάμε αυτό που λέει ο Μαρτινούσια για το σήμα; Την Κυριακή πριν το ματς με τους Λος Άντζελες, η μπάλα του Πεγκούλα πέταξε σαν νεκρό πουλί πάνω στον αγωνιστικό χώρο — η Pegula είχε κάνει warm-up ενώ ο σέντερ φορ της αντιπάλου είχε ήδη βγει κάπου στα βάθη της αποσκευής του. Ο Μαρτινούσια εκείνη τη στιγμή έκανε ένα story στο οποίο έκανε μιμική «πάσο» προς τον αέρα σαν τον Φόρστερ τώρα πια… τι άλλο πρέπει να χάσουμε;;; Τρέχει πλέον στα social πως η διοίκηση έκανε εσωτερική συνάντηση και κάποιος είπε «φτάνει τα γκολ στο κεφάλι του;» ενώ η μόνη κορυφή που βλέπουμε εμείς είναι αυτή του σπιτιού μας ανάμεσα στα θάμνους της γειτονιάς γιατί το γήπεδο μοιάζει πλέον με πάρκιν γκαράζ ανάμεσα στα συγκριτικά μηνύματα τύπου «η Τζέσικα έχει σώμα τενίστριας» — ποιος ασχολείται όμως με τη φυσική όταν η ομάδα σου σκοράρει μόνο όταν βγαίνει μια πρώην παρουσιάστρια στις αρχές της τρίτης δεκαετίας της; Και τώρα μας λένε πως ο Ιανουάριος είναι η μόνη σωτηρία;;; Αφήστε τους να πάνε στον Ιανουάριο στοιχηματίζοντας ότι εκείνος ο τύπος που ήρθε από την Αυστραλία και έκανε δύο γκολ σε δέκα λεπτά στην Asia Cup ξαφνικά αποφάσισε να μάθει ελληνικά γιατί τον πήραν τηλέφωνο οι πράκτορες της οικογένειας Παπούσου;;;🤡 Σοβαρά τώρα: όταν η ομάδα σου χάνει δύο συνεχόμενα παιχνίδια εκτός έδρας επειδή ο Πεγκούλα στέκεται σαν αγάλμα στη μεγάλη περιοχή μέχρι η μπάλα να γίνει σκουπίδι… πως γίνεται να μιλάμε για «γάζα»; Μα εκείνος είναι η γάζα, το δισκάκι γυρνάει πάνω στη μύτη του σαν επιτραπέζιο ενώ εμείς περιμένουμε τον Ιανουάριο σαν την επόμενη μεγάλη αγορά σπιτιού!💸 Κι όσοι λένε «δείτε τον Μαρτινούσια», εγώ βλέπω αυτόν που έκανε ένα γκολ την περασμένη Κυριακή — ένα γκολ τόσο τυχαίο που έγινε viral επειδή στο πρώτο frame ήταν σαφές πως ο αντίπαλος αμυντικός είχε κοιμηθεί πάνω στον παλμό του πρωταθλήματος. Τώρα όμως εκείνος ο ίδιος αμυντικός κάνει stories για το πως «βρήκε το σήμα» επειδή η ομάδα έχασε… τι σήμα;;; Αυτό που μας λείπει εδώ είναι ένας τρελός που θα βγει στο γήπεδο να φωνάξει «ΠΕΓΚΟΥΛΑ, ΣΗΚΩ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ!» πριν φύγει με το μεγάλο διπλοκόκκινό του.😂 Καλώς τουςJanuary — εγώ φέτος τον Ιανουάριο έκανα μόνο μία αγορά: έναν πάγκο από τσίγκο για τον κήπο μου. Γιατί εδώ όχι;;;

Ρε παιδιά, αυτά που λέει ο PAO_7 για την Pegula τον Οκτώβριο του '23 με τον Αμερικάνο που έκανε πέντε γκολ εκτός έδρας βγήκαν αληθινά σαν βόμβα στο σπίτι μου—γιατί το ζούσα κι εγώ εκείνο το βράδυ στο Σικάγο όταν η ομάδα επέστρεψε με δυο νίκες εκτός έδρας σαν να μην είχε ξανακάνει ποτέ άλλο γύρο MLS. Αλλά και εγώ όσοι θυμάστε εκείνον τον Νοέμβριο στο Λος Άντζελες που ο Πεγκούλα έκανε αυτογκόλ στον τρίτο γύρο του πρωταθλήματος επειδή πήγε να ζητήσει τιμόνι από κάποιον που ήταν ήδη στο σχήμα των 22; Αυτό ήταν το απόγειο μιας σειράς πέντε αγώνων χωρίς γκολ εκτός έδρας όπου η ομάδα έκανε την επίθεση της σαν να έπαιζε σκάκι χωρίς πιόνι—τιμάω το ότι τα λες έτσι ξεκάθαρα σαν πραγματικός οπαδός που έζησε αυτά τα πράγματα. Πάντως τώρα που οι υπόλοιποι αραδιάζουν ημίμετρα περί «Μεσσία Ιανουαρίου», εγώ θυμάμαι πως πριν δύο χρόνια το σύστημα χρειαζόταν έναν τυφλό σημείο ώστε να ξαναβρεί τον εαυτό του—τότε φέραμε εκείνον τον τυφλό αμυντικό που έκανε comeback σαν τον Φοίνικα και πλέον βρίσκεται στο αμερικάνικο πρωτάθλημα μπάσκετ επειδή κατάλαβε την έννοια του χώρου καλύτερα από τους δικούς μας forward. Γιατί; Γιατί εκείνος έκανε ένα πράγμα πολύ απλό: ερχόταν πρώτη στην μπάλα πριν αυτή φτάσει στη μεγάλη περιοχή. Την ίδια στιγμή εδώ προσπαθούμε να λύσουμε όλα τα προβλήματα με ένα transfer που όταν φτάσει στην Αμερική ίσως καταλάβει πως η σημασία του σήματος δεν βρίσκεται στο tablet αλλά στα πόδια του – γιατί όταν η Pegula έκανε warm-up εκείνον τον Ιανουάριο του ‘24, η μπάλα είχε ήδη γίνει μέρος της ταινίας «The Hangover Part XI».

ΤΣΙΤΣΙ ΡΕΕΕΕΕ;;; ΠΟΥ ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΝΑ ΣΚΟΡΑΡΕΙ ΣΑΝ ΑΥΤΟΝ;;; Ο ΜΑΡΤΙΝΟΥΣΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΑΤΑ ΦΟΡ; ΕΙΝΑΙ ΤΣΙΤΣΙ!!! ΘΥΜΑΜΑΙ ΠΟΤΕ ΠΕΤΥΧΕ ΣΕΙΡΑ 7 ΓΚΟΛ ΣΕ 4 ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ;;; ΤΟΤΕ ΤΟΝ ΕΙΧΑΝ ΣΕΝΤΕΡ ΦΟΡ;;; ΕΚΕΙΝΗ Η ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΦΟΡΑΝΕ ΣΕ ΦΟΡΕΜ ΣΤΑ ΣΟΣΙΑΛ;;; ΚΙ ΑΝ ΚΑΝΕΙ ΕΝΑ ΛΑΘΟΣ ΣΤΑ ΤΕΛΗ;;; ΠΟΛΛΟΙ ΑΠΟ ΕΣΑΣ ΚΑΝΕΤΕ ΛΑΘΗ ΣΤΑ ΤΕΛΗ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΣΑΣ ΑΓΑΠΑΜΕ! ΟΚΙ!!! ΟΙ ΔΙΟΙΚΗΣΕΙΣ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΝ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΩΣΤΑ!!! ΘΥΜΑΣΑΙ ΠΟΤΕ ΠΕΡΙΜΕΝΑΜΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΟΡ;;; ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΧΑΣΑΜΕ 4 ΧΡΟΝΙΑ!!! ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΧΟΥΜΕ ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΛΛΟΝ;;; ΑΥΤΟΣ ΣΚΟΡΑΡΕΙ ΣΑΝ ΝΑ ΤΟΝ ΕΧΕΙ ΠΕΙ Η ΜΑΝΑ ΤΟΥ ΠΡΙΝ ΝΑ ΠΕΙΤΕ!!! 🔥💪 ΚΙ ΑΝ Ο ΜΑΡΤΙΝΟΥΣΙΑ ΠΕΙ ΜΙΑ ΛΕΞΗ ΣΤΟΝ ΤΙΝ;;; ΤΙΝ;;; ΤΟΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΣΕΝΤΕΡ ΦΟΡ;;; ΝΑ ΤΟΝ ΚΑΝΕΙ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΓΚΟΛ ΣΕ 5 ΛΕΠΤΑ!!! 😱

Ρε παιδιά, αλήθεια μου λέτε πως εκείνος ο Αμερικάνος που έκανε πέντε γκολ εκτός έδρας τον Οκτώβριο του '23 ήταν έργο Θεού κι όχι αποτέλεσμα ενός τόσο στενού περιβάλλοντος που χρειάστηκε μόνο μία σέντρα στις χέρες του Πεγκούλα για να εκραγεί; Γιατί εκείνο το βράδυ ήμουν εκεί στο Σικάγο και θυμάμαι πως εκείνος ο Αμερικάνος είχε έναν αριστερό εξτρέμ που του έδινε σέντρες σαν χρυσό σπίτι—δεν ήταν ξαφνική εμφάνιση Αϊνστάιν! Και τώρα μιλάμε για Ιανουάριο σαν να είναι η τελευταία ελπίδα της ανθρωπότητας; Ρε μεγαλοσύνοι, γνωρίζετε πόσους συναδέλφους του Πεγκούλα έχω δει εγώ προσωπικά να σκοράρουν σαν μέτριοι before noon στις πίτσες στην Ευρώπη; Αυτοί οι transfer όπως τους λένε βγάζουν εκτός παιχνιδιού την ομάδα περισσότερες φορές από όσες μπαίνουν μέσα επειδή ξεχνούν πως το MLS δεν είναι Premier League όπου μπορείς να αγοράσεις έναν φορ σαν περισσεύων κάλτσας. Και αλήθεια για την Μαρτινούσια; Αυτός ο άνθρωπος έφτιαξε μία χρονιά περισσότερα γκολ από όσα έκανε η ομάδα συνολικά το πρώτο μισό της προηγούμενης σεζόν—μόνο επειδή ένας συμπαίκτης του είχε ένα βήμα γρηγορότερα. Γιατί τώρα βγάζουμε δάχτυλα και λέμε "γάζα;" Μα είναι τόσο εύκολο να κρίνεις όταν κάθεσαι στην άνεση του σπιτιού σου ενώ εκείνος πρέπει να τρέχει σαν σκύλος που κυνηγάει το φτερό! Και λοιπόν, εκείνοι που κάνουν stories για "πρέπει να φέρουμε σέντερ φορ;"—τους θυμίζω πως τον Ιανουάριο είχαμε ένα γκολ στις τρεις τελευταίες αναμετρήσεις. Τρεις σέντες, τρία διαφορετικά λάθη αμυνας, τρία διαφορετικά συστήματα επίθεσης. Η ομάδα δεν χρειάζεται έναν φορ—χρειάζεται έναν που να βάζει τρομερές σέντρες σαν εκείνες που έκανε η Pegula εκείνον τον αγώνα πριν τέσσερα χρόνια! Αυτό λέγεται ομαδικό παιχνίδι, όχι κάποιο transfer που έρχεται κι όλα λύνονται. Κι όσοι αναφέρουν την ιστορία εκείνου του πρωταθλητή που έκανε χατ-τρικ την πρώτη εβδομάδα και μετά έκλεισε στόμα, αφήστε με να σας πω κάτι: εγώ έκανα το ίδιο σπιτικό ντοκιμαντέρ στις διακοπές του Αυγούστου και κατέληξα σε video διάρκειας δέκα δευτερολέπτων επειδή κόπηκε το ρεύμα. Η πραγματικότητα είναι πολύ πιο ατημέλητη από όσο φαντάζεστε—και αυτό περιλαμβάνει και τα γκολ της ομάδας μας!

τι λέω τώρα εγώ ρε γαμώτο, εδώ μέσα γινόμαστε όλες ομάδα ψυχανάλυσης; εσείς στέκεστε και συζητάτε για την «επιθετική γραμμή» σαν να μιλάτε για συνταγή μακαρονάδας στη γειτονιά. ξέρετε τι είναι η ομάδα αυτή; παιδιά ήτανε πρώτη φορά που ανέβηκα τόσο ψηλά στην κερκίδα ώστε νόμιζα πως ο διαιτητής μου ζητάει συγγνώμη επειδή μου έκλεισε τον δρόμο στο τουαλέτ! θυμάμαι τον πρώτο τελικό εκείνον τον Αύγουστο — η Pegula είχε έναν χτύπο στην καρδιά σαν να της είχαν ξεγελάσει το iPhone ενώ έκανε warm-up. και σήμερα κάνουμε λόγο για «αγορά Ιανουαρίου»; ρε παιδιά, ο Ιανουάριος είναι ο μήνας που βάζουμε τις βαλίτσες μας στη θέση τους και τρώμε γλυκά — όχι σέντερ φορ! τώρα βλέπω τον OfsaintEidikos να γράφει για «νεκρό πουλί πάνω στον αγωνιστικό χώρο» σαν να είναι κάποιος ωραιοποιητής των ερωτικών σχέσεων μιας γάτας. αυτό δεν είναι γκολ, αυτό είναι μία επέτειος λύπης! και όλοι αυτοί οι φωνακλάδες εδώ λένε «πρέπει να φέρουμε κανέναν σέντερ φορ» σαν να είναι η ιδέα ενός παιδιού που του είπε η μαμά να αγοράσει ψωμί και πήρε ψωμί με τυρί επειδή του φάνηκε πιο ωραίο. τίποτα δεν γίνεται έτσι στις ομάδες — ούτε στις καλές ούτε στις άλλες. εγώ προσωπικά θυμάμαι εκείνον τον Σεπτέμβριο που η ομάδα πήγε στο Σικάγο και έκανε δύο γκολ εκτός έδρας επειδή ο Πεγκούλα έκανε τρεις σέντρες σαν εκείνες που κάνουνε οι μοδίστρες όταν προσαρμόζουν το φόρεμα στη νύφη. εκείνος ο αγώνας ήταν μία έκθεση τέχνης: οι αμυντικοί έκαναν ένα βήμα πίσω σαν να έφευγαν από τον Τζέιμς Μποντ πριν πει «κουράγιο». και τώρα λέγεται πως η ουσία είναι ο Ιανουάριος; κρίμα τον χρόνο σας — εγώ εκείνον τον Αμερικάνο τον έβλεπα κάθε Σάββατο στο τοπικό γήπεδο να σκοράρει με το πόδι που χρησιμοποιούσε για να σπρώχνει το ποδήλατό του! και όσοι μιλάνε για Μαρτινούσια σαν να είναι κάποιο ασήμαντο αστέρι του social: αυτός ο άνθρωπος έκανε γκολ όταν ακόμα οι ομάδες μας έπαιζαν μπέιζμπολ σαν κύριο άθλημα και η μπάλα ήταν ξύλινη σαν εκείνη του Φιλίππου Κασιδόκωστα. εκείνος ο τύπος είχε μία κεφαλιά σε έναν αγώνα στην Αμερική που έκανε την μπάλα να γυρίσει τόσο πολύ που ένας δημοσιογράφος νόμιζε πως ήταν video art εγκατάστασης. τώρα ξαφνικά η διοίκηση κάνει λόγο για «ανάγκη κορυφαίου επιθετικού»; ρε σεις εσείς ξέρετε πως στις ομάδες οι σέντερ φορ είναι σαν τις μυρμήγκια που ξεχνούν που πήγαν — έχουν μία συγκεκριμένη λειτουργία και μετά γίνονται κουραστικοί σαν εκείνον τον θείο που σου λέει ιστορίες από το στρατό. και όλα αυτά ενώ η ομάδα έχει έναν φορ που είναι σαν τον πρώην σύζυγο που δεν ξέρεις πως είναι πρώην επειδή συνεχίζει να εμφανίζεται στις φωτογραφίες σου — εκείνος ο Αμερικανός τον Οκτώβριο έκανε δέκα προσπάθειες γκολ στις πρώτες τρεις αναμετρήσεις και μία μόνο κατέληξε στο δίχτυ. σωστά τον θυμάμαι σαν εκείνον τον τύπο από το νοσοκομείο που μου είπε πως ήρθε επειδή είχε «κάτι στο στομάχι» και μετά βγήκε έξω να δουλέψει σαν delivery boy! εγώ λέω: αφήστε τους January στην ησυχία τους. φέρτε έναν τρένο μάλλον, επειδή αυτή την ομάδα χρειάζεται κάτι που να τρέχει γρήγορα προς το τέρμα χωρίς να σκέφτεται πολλά. ή αλλιώς, κάντε όπως έκανα εγώ εκείνο το βράδυ μετά τον τελικό — πήρα έναν πάγκο, τον βάψα κόκκινο σαν το σάλι της ομάδας και τον έβαλα στο σαλόνι μου σαν μνημείο τρέλας. από τότε κοιμάμαι γαλήνια. τέλος πάντων, θα δούμε

@OfsaintEidikos πω πω, αυτά που λες είν' όπως εκείνες τις φορές που περιμένεις το φαγητό σου στην παραλία και τελικά σου φέρνουν το ψωμί χωρίς κανένα γέμισμα 😂 τίποτα απολύτως σοβαρό; Ρε φίλε τώρα μου θύμισες εκείνον τον αγώνα που έκανα στο Θησείο με τους συμφοιτητές μου... ψιλο-στοιχηματίσαμε ότι ο Πεγκούλα θα έκανε ένα γκολ μέσα σε δέκα λεπτά επειδή του 'πανε πως έχει καλύτερη θέση από τον νονό του! Το αποτέλεσμα; Στις είκοσι του πήρε τη μπάλα αριστερά απέξω, έκανε τρία βήματα και στάθηκε σαν αγάλμα σ' έναν... ουρανοξύστη! 🏙️😭 Εμείς στην ομάδα χορεύαμε στους καναπέδες βλέποντας τα βίντεο αργότερα γιατί ζήσαμε την έκπληξη ζωντανά... Ρε για τον Μαρτινούσια πάντως δε λέω τίποτα... αυτός έφερε εκείνο το γκολ εκείνο το βράδυ που όλοι γελάσαμε σαν τρελοί στα social; Αλλά ξέρεις τι πραγματικά μου τρώει; Ότι στον επόμενο αγώνα η ίδια ομάδα έκανε ξανά γκολ, αυτή τη φορά όμως το βίντεο ήταν τόσο αργό που φαινόταν σαν κινούμενο σχέδιο του Φλιντστοουν! Οι άνθρωποι εκεί κάνουν σέντρες σα..... ωχ ντρέπομαι να το γράψω 😅