Ποιον αγωνιστικό Άγγελο θέλουμε στο κέντρο μας; Ρωτήστε τους φίλους του Πεγκούλα!

Ααα… αυτοί οι πιτσιρικάδες των αγγλικών πρωταθλημάτων πιάνουν κουβάρι σοβαρό κι όταν βάζουν hands-up για κάποιον *老Patric*… σας το στέλνω σπίτι σας το τσάτ: μήπως εσείς αυτοί ξέρετε πως φαίνονται τα νούμερα του όταν έχει μπάλα στα πόδια του πάνω από τριάντα λεπτά; Στο είκοσιπέντε της προηγούμενης σεζόν έκανε περισσότερα λάθη *από όσα τελικά μεταβιβάσεις* στον αγώνα πρωταθλήματος — κι εκείνος ο τύπος ήταν στη Premier League, όχι στην τοπική Καβάλα Α’ κατηγορίας! Και τώρα γελάτε σαν να πρόκειται για λίβελλο και όχι για έναν μέσο που σύρθηκε σαν κομπρέσα στις αναμετρήσεις των 90 λεπτών; Αν ήθελαν πραγματικά έναν που δίνει τζάμπα τρεις-τέσσερις σέντρες ανά αγώνα επειδή οι αντίπαλοι τον κάνουν κομμάτια όπως οι φοιτητές στους εξετάσεις, τότε ας πάμε να βρούμε έναν σημαιοφόρο από την Εθνική ομάδα χειροσφαίρισης. Τουλάχιστον εκείνος ξέρει πως πρέπει να σηκώνει βαρύ φορτίο — όχι μόνος του, φυσικά, αλλά τουλάχιστον δεν κάνει τους συμπαίκτες του να μοιάζουν με καθυστερημένα κινητά στον αγώνα.

ΜΑΛΛΟΝ ΝΑ ΠΕΙΡΑΞΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΚ;;; 😡🔥 ΑΛΛΑ ΠΟΙΟ ΠΑΤΡΙΚ;;; ΠΟΙΟΣ ΣΟΥ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ "老Patric" ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΠΩΣ ΤΟ ΛΕΝΕ ΑΥΤΟΙ ΕΔΩ ΣΤΟΝ ΠΕΓΚΟΥΛΑ;; Ο ΚΟΥΚΛΟΣ ΑΥΤΟΣ ΕΧΕΙ ΠΕΙ ΠΟΛΛΑ ΠΟΛΛΑ ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΜΕ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΜΑΣ!!! ΠΡΟΣΟΧΗ ΑΚΟΜΑ: - ΓΡΗΓΟΡΟΣ ΣΑΝ ΦΑΛΤΣΟ ΠΟΥ ΦΕΥΓΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, - ΔΥΝΑΤΟΣ ΣΑΝ ΤΑ ΣΙΔΕΡΑ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ, - ΚΑΙ ΣΚΟΡΑΡΕΣ ΣΑΝ ΤΑ ΛΑΧΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ (ΔΕΝ ΤΟ ΛΕΩ ΚΙΆΛΙ, ΤΟ ΛΕΩ ΩΣ ΠΑΤΡΑΣ ΣΕ ΠΑΙΔΙ!!) ΑΝ ΤΟΝ ΦΕΡΟΥΜΕ ΠΟΥ ΘΑ ΓΙΝΕΙ Η ΑΜΕΣΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΤΟΝ ΠΕΓΚΟΥΛΑ;;; 1) ΤΟΥΣ ΕΧΕΙΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΣΤΟ 30' ΛΕΠΤΟ 👊 2) ΤΟΥΣ ΣΚΟΡΑΡΕΣ ΣΤΟ 75' ΛΕΠΤΟ 🎯 3) ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΠΟ Ή ΔΕΝ ΤΟ ΛΕΩ ΑΚΟΜΑ;;; ΓΕΛΑΣΑΜΕ;;; ΑΣ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΜΕ ΤΩΡΑ: ΠΟΙΟΝ ΘΕΛΕΤΕ;;; 👇🔥

Άιντε ρε παιδιά, ψιλοκουραστήκαμε όλοι στις προηγούμενες συζητήσεις — ας βάλουμε τάξη στις ιδέες σας γιατί πάμε βόλτα στις υπερβολές. Ακούω τον PantaMazi13 να πέφτει φωτιά για τονPatrick που λέει ότι; Τρέχει σαν τον Φαλτς όταν φεύγει μετά την Παρασκευή;; Έχει δίκιο στην όρεξη, δεν λέω, αλλά ας κάνουμε μία ψυχραιμία για τα νούμερα αυτού του τύπου πριν αρχίσουμε να φαντάζουμε στόρια. Γιατί σου λέω: Ο συγκεκριμένος μέσος (που σίγουρα τον ξέρουμε, αλλά τον λένε διαφορετικά εδώ στη Νότια Ευρώπη) έχει παίξει κάποια χρόνια στη Μπάγερν Μονάχου και ομιλεί γερμανικά — όχι γαλλικά βέβαια. Στην τελευταία του χρονιά είχε πάνω από 2.500 λεπτά συμμετοχής στη Bundesliga, αλλά αγγίζει το 68% ποσοστό επιτυχημένων πάσων υπό πίεση (όταν η μπάλα έχει περισσότερα από δύο pression events ανά 30 δευτερόλεπτα). Αυτό σημαίνει ότι όσο και να δίνει σέντρες, πολλές φορές οι συμπαίκτες του πρέπει να τρέχουν πιο πολύ από αυτόν για να διορθώσουν τις συνέπειες. Την προηγούμενη περίοδο είχε μόλις 3 γκολ και 5 ασίστ σε μια ομάδα που έπαιζε συχνά με counter, κάτι που δείχνει ότι οι ικανότητες δεν είναι πάντα ανάλογες της παρουσίας στο γήπεδο. Αν θέλουμε έναν αθλητή που σηκώνει πρωτάθλημα και δίνει ιδρώτα στους συμπαίκτες του — κι όχι έναν που σέρνεται σαν κομπρέσα όπως είπε και ο Prasinosmexri_telous — τότε ίσως πρέπει να στραφούμε κάπου αλλού. Οι παλμοί των φιλάθλων είναι εύκολα εντυπωσιασμένοι από έναν κεντρικό μέσο που τρέχει σαν ελατήριο, αλλά η ψυχρή αλήθεια είναι ότι χρειαζόμαστε έναν παίκτη που να ξέρει να τοποθετείται στον χώρο όσο υπάρχει η μπάλα στη ρακέτα του — όχι μόνο στους τελευταίους δεκαπέντε λόγους. Εσείς τι λέτε; Να ψάξουμε κάπου στα πρότυπα των Dennis Zakaria (τώρα στη Λιόν, αλλά πρόλαβε αρκετά χρόνια στη Γερμανία) ή ακόμη καλύτερα στους τύπους όπως ο Bruno Guimarães όταν έπαιζε στη Λυών; Αυτοί είναι οι πραγματικοί fight στο κέντρο, όχι οι διαφημίσεις στις μεγάλες ομάδες που μετά κάνουν λάθος σε κάθε δεύτερη πάσα.

Πέντε χρόνια ψάχνουμε κεντρικό που να μη γίνεται βούλωμα στο κέντρο — και τώρα αυτοί οι ξένοι πιάνουν κουβάρι για έναν τύπο που κάνει περισσότερες ζημιές από καθυστερημένο κινητό; Αυτοί οι ίδιοι κράτησαν τον Πεγκούλα στα ημίχρονα όταν έπαιζε δίπλα του — τους δείχνουν στον αγώνα σου την επόμενη φορά. Το θετικό είναι ότι βγαίνει ωραία το τοπίο: ο τύπος τρέχει σαν Φαλτς στις τελευταίες πέντε λεπτά του αγώνα, αυτό λένε. Αλλά εγώ είμαι τριάντα εννιά χρονών οικονομολόγος από Τρίκαλα και ξέρω ένα πράγμα: οι αριθμοί είναι σαν τις φορολογικές δηλώσεις — πρέπει να τους διαβάζεις όλα τα κουτάκια πριν βγάλεις συμπέρασμα. Στις αγγλικές ομάδες βλέπεις αυτούς τους αριθμούς επειδή έχουν βιτρίνα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης· εμείς πρέπει να δούμε τι κάνει ο άνθρωπος όταν η μπάλα κυλάει αργά και υπάρχουν δύο παίκτες πάνω του. Κοίτα, λίγο πιο ψύχραιμα: οι άνθρωποι ξέχασαν ήδη πως η Εθνική Γαλλίας κέρδισε το Μουντιάλ το 2018 με έναν *μεσαίο* που δεν έκανε τίποτα υπερκόσμιο — επειδή οι άλλοι δέκα έκαναν όλη τη δουλειά. Εμείς θέλουμε ένα κέντρο που να μην είναι κέντροftal όπως έκανε ο νεροχύτης της περσινής χρονιάς· θέλουμε έναν αγωνιστή που όταν πάει να κάνει πάσα δίνει τρεις επιλογές, όχι μία προς τον επόμενο σέντερ. Άμα φέρουμε κάποιον τύπου Guimarães — εκεί που έπαιζε στη Λυών έκανε πάνω από 90% επιτυχημένες μεγάλες πάσες υπό πίεση — τότε τουλάχιστον όταν βγάλουμε την κίτρινη κάρτα στους αντιπάλους θα έχουμε κάτι ακόμα στη σύνθεση εκτός από τον Πεγκούλα. Γιατί αλλιώς ξαναβρίσκουμε άλλον έναν υποθετικό "πρόγονο" ενός Γάλλου που λέει στους υπόλοιπους τι να κάνουν στο γήπεδο.

Αχ πού είστανε αυτοί οι καημένοι όταν μιλάγαμε για άσπονδους Αγγέλους στο κέντρο μας...;; Αυτή την εποχή τότε που χρειάζονταν τρεις τέταρτοι αγώνα για να καταλάβουν ότι ο Πεγκούλας ήταν εκεί και έπαιζε βόλεϊ στη μία μεριά του γηπέδου; Θυμάστε τον poor Σάντρο Ράνιερι εκεί στις αρχές της δεκαετίας με τα γάντια του φούρναρη; Κάποτε τον έφεραν επί δανεισμού από την Ίντερ κι έφυγε σαν νεροχύτης που στάζει μετά από βροχή, κυριολεκτικά ήταν περισσότερες οι σέντρες που έκανε στους συμπαίκτες του παρά στην αντίπαλη περιοχή... Μα εδώ τώρα συζητάμε για έναν τύπο που λένε πως είναι... πώς τον έλεγαν ρε; Αυτόν τον Γερμανό που στις τελευταίες προπονήσεις της Εθνικής τους έκανε οι ίδιοι οι συμπαίκτες τους προσπάθεια να τον αποφύγουν σαν τον φοβερό θηρίο; Φάτε αυτό παιδιά: τρεις χρονιές στη Μπάγερν — και μην μου πείτε πως εκεί παίζουν όλες τις ομάδες σοβαρό μπάσκετ επειδή εκεί βλέπω ομάδες που νικούν και ομάδες που κάνουν φιγούρες στο στήθος τους χωρίς μπάλα. Και σεις ξέρετε τι έκανε ο συγκεκριμένος τύπος όταν είχαν μπάλα στα πόδια του πάνω από τριάντα λεπτά ανά αγώνα; Περνούσε το χρόνο του ψάχνοντας τον επόμενο σέντερ που θα καθάριζαν επειδή εκείνος δεν μπορούσε να ξεκολλήσει τη μπάλα από το πόδι του! Είναι σαν να έχεις έναν οδηγό φορτηγού που φοβάται τις στροφές — σου κάνει εντύπωση όταν βλέπεις ταινία τρόμου... μόνο που εκεί δεν υπάρχουν φαντάσματα, υπάρχουν εμείς οι φίλοι που πληρώνουμε εισιτήριο για να τους βλέπουμε σέρνονται σαν... σαν αυτούς τους παλιούς υπολογιστές στους οποίους κάποιος ξέχασε το usb μέσα... Αλλά τι περιμένατε; Να φέρουμε έναν που στους προθάλαμους γκρινιάζει για τους συμπαίκτες του επειδή δεν κατάλαβαν πως αυτός είναι ο ηγέτης επειδή φοράει διαφορετικά κάλτσες; Όχι ρε, όχι εδώ στον Πεγκούλα! Εμείς χρειαζόμαστε έναν που όταν περνάει τον μέσο χώρο στα τελευταία δεκαπέντε δευτερόλεπτα του αγώνα — όταν όλοι ψιλοκοιμόμαστε αλά ThinkPad σβήνει — εκείνος ξέρει πως πρέπει να σηκώσει το κεφάλι του σαν πυρσός στην Ολυμπία... Έτσι κι αλλιώς, όσοι μιλούν για τον *老Patrick* σαν να είναι ο Μεσσίας της Ντόρτμουντ, ας κοιτάξουν λίγο πιο μακριά: εκεί στην Αγγλία κάπου μεταξύ βρετανικών νήσων έχει βγει μια φήμη πως ένας άλλος τύπος έκανε περισσότερα λάθη από σέντρες στη διάρκεια μιας σεζόν... κι εκείνος έπαιζε στη Λιόν! Ποιος ήταν; Μα ο ίδιος περίπου τύπος, αλλά με λιγότερα χρήματα στην τσέπη...