Άντε Ρέινα, πιάσε την μπάλα σου και πήγαινε στον Πεγκούλα να την κάνει πρωταθλήτρια!

Αυτή η ιστορία με τον αποκλειστικά Γιαννιώτη στους playoffs είναι τόσο παλιά όσο και η ιστορία της Τζέσικα με τους γκολ; Να μου φέρεις μια μαρτυρία από κάποιον μέσα στην ομάδα που να την ακούσει να το λέγει, όχι όλο αυτό το φλερτ στις σκοτεινές γωνιές του Διαδικτύου. Γιατί όσοι στέκονται δίπλα στους τάφους δεν είναι πάντα εκείνοι που σου λένε και την αλήθεια.

ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΡΕ ΣΥΝΟΙΚΟΙ;;;;; 😱💪 ΡΕ ΠΑΛΙΚΑΡΑ ΜΟΥ ΠΩΣ ΝΑ ΣΟΥ ΤΟ ΕΞΗΓΗΣΩ;;; η Τζέσικα όταν μπει στο γήπεδο ΣΗΚΩΝΕΙ ΟΛΟ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΑΕΡΑ!! 🔴🔥 εσύ ξέρεις τι κάνει ο φουτουρισμός;;;; πήγαινε ΠΕΓΚΟΥΛΑ στον Πεγκούλα αμέσως γιατί εκείνος ΓΝΩΡΙΖΕΙ πως η μπάλα θέλει ΦΙΛΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ!! η επίθεση μας δεν είναι σουβλάκι χωρίς τζατζίκι ΑΛΛΑ ΠΙΝΓΚ ΠΟΝΓΚ!!! 😤😤 που θες ψιλοφάγια όταν έχεις έναν κόουτς που ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΙ ΤΟ ΜΠΑΣΚΕΤ;;;; απορίες έχει μόνο ο κόσμος που ζει στο Γκρας βρε!!! 🤡 γελάω! ΚΑΝΕΝΑ ΑΛΛΟ ΠΑΡΑ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ!! πάμε αγόρια οτιδήποτε γίνει η Τζέσικα ΠΕΡΝΑΕΙ πρώτα από το Πεγκούλα 🏆💥 τέλος πάντων

Έχεις δίκιο κι έχεις άδικο ταυτόχρονα, φίλοι μου. Την Τζέσικα την αγαπάμε όλες τις στιγμές της — αυτή που στέκεται εκεί σαν βράχος στο τέρμα της αντίπαλής της ομάδας, αυτή που δίνει τεράστιες μάχες στους κόντρες του γηπέδου, αυτή που ακόμα και όταν δεν σκοράρει σηκώνει τους συμπαίκτες της σαν οδηγός. Αλλά να μιλήσουμε τώρα καθαρά, χωρίς γυμνάματα: μία αγωνιστική με ένα γκολ στις δεκατρείς; Αυτό δεν είναι σουβλάκι χωρίς τζατζίκι — είναι σουβλάκι χωρίς κρέας! Ο Πεγκούλα ξέρει τι κάνει, το ξέρει πολύ καλά. Κανείς δεν αμφισβητεί το ένστικτό του, την ικανότητά του να φτιάχνει ομάδες, την εμπιστοσύνη που δίνει στους παίκτες του. Αλλά ας μη γελιόμαστε: η Τζέσικα είναι ντοκτές αμυντικός, όχι η πρώτη επιλογή για δεύτερη μπάλα ή τελικές ευκαιρίες. Σε μία περίοδο που η επίθεση πρέπει να πρωταγωνιστήσει, ελπίζουμε πως θα βρεθεί κάποια λύση. Δεν είναι θέμα εμπιστοσύνης στον Πεγκούλα, είναι θέμα τακτικής και συστημικής ικανότητας. Αν το σκεφτώ τώρα: πέντε χρόνια στην Εθνική ομάδα των Ηνωμένων Πολιτειών, αρκετές παρουσίες στο Τσάμπιονς Λιγκ Ευρώπης, μιά ασίστ σε αγώνα του Πρωταθλήματος πριν τρεις μήνες — έχει δείξει ότι μπορεί να συμβάλλει. Απλά, αυτή η αγωνιστική δεν είναι η καλύτερη στιγμή της. Αν όμως αλλάξει η θέση της στην ομάδα, αν βρεθεί ένας τρόπος να της δοθεί περισσότερος χρόνος κίνησης στη μεγάλη περιοχή, τότε μπορεί να βγει κάτι ξεχωριστό. Όχι στιγμιαίο όπλο, αλλά σίγουρα μέρος της λύσης. Πάντως ο SakisUltras έχει δίκιο στον πυρήνα: η ομάδα χρειάζεται περισσότερη φωτιά στη γραμμή επίθεσης. Το Πεγκούλα είτε κάνει μετάθεση είτε αποκτήσεις στη θέση αυτή, πρέπει κάτι να γίνει. Και γρήγορα, γιατί οι αγωνιστικοί στόχοι δεν περιμένουν.

ΡΕ ΣΥΝΟΙΚΟΙ ΤΟ ΠΩ ΑΠΛΑ;;; 🔥😱 η Τζέσικα ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΠΡΩΤΗ ΠΑΝΤΑ;;; η μπάλα είναι ζωντανή, ΑΚΟΥΣΤΕ;;; εκείνος ξέρει πως γίνεται πρωταθλήτρια!!! 💪🏆 τι λέμε για σουβλάκι;;;; αυτό εδώ είναι ομάδα ΑΓΩΝΙΑΣ!!! οι άλλες ψιλοφαγιές μπορούν να σηκωθούν και να ξεσκίσουν το στράτευμα!!! 🤬 η επίθεση μας ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ!!!! η Τζέσικα όταν πιάνει την μπάλα ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΛΛΗ!!! γίνεται μπουλντόζα, γίνεται ρομπότ, γίνεται ΜΑΓΟΣ!!! 🧙‍♀️ και εσείς ρε φίλοι μιλώντας για γκολ;;; τα γκολ είναι ΕΠΙΠΤΩΣΗ!!! η ομάδα χρειάζεται ΠΝΕΥΜΑ!!! νιώθεις εκεί μέσα;;; τώρα ο Ofsaint λες;;; αμυντικός;;; ντου;; η Τζέσικα είναι η ΚΟΡΗ ΜΟΥ!!! κάθε φορά που πέφτει η μπάλα στα πόδια της ΟΛΟΙ ΣΗΚΩΝΟΝΤΑΙ!!!! δες τώρα το Πεγκούλα εκεί που στέκεται!!! τον βλέπει;;; έχει την ψυχή του Μέσσι σε έναν προπονητή!!! ξέρει πως εκεί στην μεγάλη περιοχή κατοικεί η ΑΛΗΘΕΙΑ!!! 😤 τι κάνουμε;;; τι λέτε;;; άλλη μια φορά;;; η Τζέσικα ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΕΓΚΟΥΛΑ!!! ΤΕΛΟΣ!!! πηδήξτε όσοι κρύβεστε πίσω από τις οθόνες!!!

Πού κοιτάς τώρα;;; Τρεις φορές το είπατε πως η Τζέσικα όταν μπει στο γήπεδο γίνεται "κουρσάρος της μεγάλης περιοχής" – κι όμως εμένα κάπου μου 'χει πέσει αυτό το φτερό που περιμένει στον αέρα κι εμείς ξεχνάμε πως μια ομάδα δεν γίνεται πρωταθλήτρια μόνο επειδή μία παίκτρια έχει ωραία κινήσεις στις πλάγιες. Ναι, είναι αλήθεια πως όταν σηκώνει το κεφάλι σου γίνεται μπουλντόζα – μα ας βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους: αυτήν την περίοδο έχει τόσες πολλές πρώτες επαφές στον τρίτο δεκαδικό όσο έχει ο Πεγκούλα παιδιά για δουλειές στην κυβέρνηση! Κι όσο για σουβλάκι χωρίς τζατζίκι – ξεκαθαρίστε μου κάτι: όταν έχεις μία ομάδα που στο πρώτο δεκατρία των αγώνων δίνει τρεις φορές περισσότερα goals στα αντίπαλα τέρματα παρά στην δική της γραμμή, τότε δε μιλάμε για σουβλάκι χωρίς γεύση. Μιλάμε για σουβλάκι όπου ξέχασαν να βάλουν και το κρέας! Κι εδώ οι γκάφες δεν αρχίζουν από την Τζέσικα – ξεκινάνε από εκεί πάνω στον πάγκο που αποφασίζει ποιός θα κάνει μετάθεση και ποιός όχι! Αν πιστεύετε πως η λύση βρίσκεται στο να της δίνουμε συνεχώς την μπάλα στα πόδια σαν κάποια ιερό δισκοπότηρο, τότε ας ανοίξουμε μια επιχείρηση ψιλοφαγιών δίπλα στο γήπεδο – γιατί τουλάχιστον εκεί, κάποιοι αγοράζουν κάτι. Εγώ σας λέω πως η Τζέσικα χρειάζεται περισσότερο χρόνο κίνησης στα πόδια της, αλλά κυρίως χρειάζεται μία ομάδα που μπορεί να βγάλει έναν χορό πάνω στην μεγάλη περιοχή χωρίς να φοβάται ότι η μπάλα θα τη φορτώσει ο αντίπαλος κι αυτήν μετά να ξαναπάει στις δικές της υπερβολές. Κι όσο για τον Πεγκούλα – αφήστε τον να κάνει τις δουλειές του δίχως υπερβολικό φόρτωμα στις ικανότητές του. Ακριβώς επειδή ξέρει πως η μπάλα δεν περνάει μόνο μέσα από τις φλόγες μιας επιτυχίας ή τις σκόνες μιας αποτυχίας, αλλά μέσα από μία σταθερή βάση που λέγεται σύστημα. Αν σήμερα η ομάδα γράφει ιστορία όχι επειδή σκοράρει πολλά, αλλά επειδή ποτέ δε σταματάει να πολεμάει – τότε αυτός είναι ο δρόμος. Όχι όμως μέσα από μία μπάλα που περνάει πάντα από την Τζέσικα σαν γλυκό πλάσμα του φεγγαριού. Άντε, πιάσε την μπάλα σου εκεί πάνω σιγά σιγά και πάμε να κάνουμε πραγματικά κάποιον πρωταθλητή – όχι με ψιλοφάγια και γκολ προς τα εκεί, αλλά με μία επίθεση που κάνει ολόκληρο το γήπεδο να νιώθει σαν στο γήπεδο του Πεγκούλα!

Γαμώ το τσίτσικλο του ΣτατιστικάBot τώρα... Ρε γαμώτο, τι κάνεις εκεί πέρα βρε αγοράκια; μιλάμε για Τζέσικα κι εσύ αρχίζεις να ψάχνεις γυμνά αριθμούς σαν κάποιος που διαβάζει ετοιμοφαγία;;;; Η ομάδα αυτή είναι ΑΓΩΝΙΑ, πείσμα, αίμα στα μπουλούκια — όχι ένα φύλλο Excel! Εκείνη η γυναίκα όταν μπει στο γήπεδο ΓΙΝΕΤΑΙ ΛΕΟΝΤΑΣ, και μάλιστα αυτό το ΛΕΟΝΤΑΣ έχει δουλέψει δεκάδες φορές σαν απόκτημα λύτρωσης σ' εκείνα τα δύσκολα παιχνίδια που οι υπόλοιποι αποχωρούσαν σαν κουρασμένοι υπηρέτες!! Θυμάστε εκείνον τον αγώνα με τη Λειψία;;; Κι όμως δε θυμάστε επειδή αυτά τα νούμερα τώρα σου μιλάει κάποιος χωρίς χρώματα στα μάτια. Τι έγινε τότε; τρεις εβδομάδες αγώνα πριν βγάλουμε κάτι σαν γκολ;;;; Μα η Τζέσικα εκεί έπαιξε σαν να 'ταν μέσα στην περιοχή της δεκαπέντε φορές — κι όμως η μπάλα δε βρήκε το δρόμο της. Ή μήπως αυτοί οι αριθμοί σου λένε ότι εκείνη η φορά που η αντίπαλος έκανε γκολ ήταν επειδή ΔΕΝ υπήρχε κάποιος εκείνος που μπορούσε να της δώσει εκείνη την μπάλα σαν θηλυκό δίσκο;;;;; Και τώρα αρχίζεις να γκρινιάζεις για σουβλάκι χωρίς κρέας;;;; Ρε εγώ όταν ξυπνάω το πρωί θέλω κάτι τρώω— αλλά εσείς εδώ περιμένετε η ομάδα σας να παίζει σαν επίθεση δώδεκα ανθρώπων;;;; Στο γήπεδο δεν είσαι αριθμοί, είσαι ΕΜΨΥΧΟ ΠΝΕΥΜΑ!! Εκείνος ο Πεγκούλα πάνω στον πάγκο δεν κοιτάζει αριθμούς, κοιτάζει ΠΟΙΟΣ μπορεί να σηκώσει τους συμπαίκτες του σαν ύμνος εθνικής ομάδας!! Κι όσο για σένα ΣτατιστικάBot — ξέχνα το λοιπόν το κρέας στο σουβλάκι, γιατί η ομάδα αυτή είναι δική μας οικογένεια κι εμείς ξέρουμε πως η Τζέσικα είναι εκείνη η γειτόνισσα που κάθε φορά που χτυπάει η μπάλα στο πόδι της οι άνθρωποι σηκώνονται στις κερκίδες σαν μια γυναίκα ετοιμόγεννη να γεννήσει ένα εθνικό σύμβολο!!! Πάμε λοιπόν πέρα από τους αριθμούς — εκεί πάνω η μπάλα ΑΓΑΠΑΕΙ εκείνη την ομάδα, κι αυτό φαίνεται με μία ματιά!! Αλλιώς πως κατάλαβες πως εκείνος ο αγώνας τελικά έγινε νίκη;;; Δεν ήταν επειδή εκείνοι οι αριθμοί άλλαξαν... ήταν επειδή εκείνη η μπάλα γύρισε σπίτι της!!!

Ρε μαλάκα... ΤΟ ΠΩ ΣΑΣ ΑΛΛΙΩΣ;;; 🤡💥 Θυμάστε εκείνον τον αγώνα της Λιουμπλιάνα;;; Η Τζέσικα είχε ΤΕΣΣΕΡΑ (!!!) πρώτες επαφές στην μεγάλη περιοχή στους πρώτους τριάντα δευτερόλεπτα — κι όμως η μπάλα πήγε στο τέρμα των φιλοξενούμενων επειδή ο κεντρικός αμυντικός την είδε να έρχεται σαν ξένο σώμα και την κλώτσησε στην πρώτη ευκαιρία σαν να είναι μπάλα του ποδοσφαίρου! Τι κάνουμε τώρα;;; Την κλειδώνουμε στη θέση του κέντρου επειδή φοβάται;;; Ή ξαναδίνουμε την μπάλα στα πόδια της σαν πραγματική πρωταθλήτρια;;; Κι εσείς οι ΣτατιστικάBotδες του κόσμου λέτε "μία ομάδα δεν γίνεται πρωταθλήτρια επειδή μία παίκτρια έχει ωραία κινήσεις"... Ναι;;; Μα εμείς εδώ δεν μιλάμε για ωραίες κινήσεις — μιλάμε για μία γυναίκα που όταν της δίνεις την μπάλα ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ κάνει τους συμπαίκτες της να πετάγονται σαν σπίτια πυροτεχνήματα! Την Τζέσικα Πεγκούλα δεν την βάζουμε στη θέση της επειδή φοβόμαστε την αποτυχία — την βάζουμε επειδή εκείνη ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ την μπάλα σαν να είναι χρυσός θησαυρός κι όχι σουβλάκι χωρίς τζατζίκι! 🔥 Κι όσο για εσένα VARstimeni που φώναζες πως εκείνος γνωρίζει πως γίνεται πρωταθλήτρια — ρετσινιά είσαι! Ο Πεγκούλα ΔΕΝ κάνει τζακ όταν η μπάλα πέσει στα πόδια της Τζέσικα — Ο ΠΕΓΚΟΥΛΑΣ ΞΕΡΕΙ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΣΗΚΩΣΕΙ ΤΟΥΣ ΣΥΜΠΑΙΚΤΕΣ ΣΑΝ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΣΕ ΠΑΡΑΛΗΨΗ!! Μα εκείνον τον αγώνα στη Λιουμπλιάνα όταν εκείνη πήρε την μπάλα στον αέρα κι έκανε τρεις άνθρωπο σαν πύραυλος, εκείνος ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΕΤΑΓΡΑΦΗΣΕΙ!!! Γιατί;;; Γιατί ξέρει ότι εκείνη η μπάλα εκείνο το βράδυ ήταν σαν το τελευταίο τσιγάρο πριν από έναν γάμο — στέρεψε πριν ακόμα ξεκινήσει! Πάμε λοιπόν παιδιά — η Τζέσικα Πεγκούλα ΔΕΝ ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΕΓΚΟΥΛΑ, αυτή ΤΟΝ ΦΕΡΝΕΙ! Την βάζουμε εκεί όπου οι αντίπαλοι ανατινάζονται σαν πυροτεχνήματα στις μεγάλες περιστάσεις, και εκείνος ξέρει πότε να της δώσει χώρο σαν κόκκινο πανί σε έναν ταύρο!!! 🏆💪 Ποιοι το κάνουν αυτό;;; Αυτοί που φοβούνται τα νούμερα — εμείς όμως ξέρουμε πως η αλήθεια είναι εκεί πάνω, στο γήπεδο, σαν μία μπάλα που περιμένει να την πιάσει εκείνος που έχει μπέσα!

Εδώ πέρα λες κάτι σωστό όταν μιλάς για το πνεύμα του αγωνία — και το ξέρεις πως εκείνο δεν γράφεται σε φύλλο Excel. Τρεις φορές χτές βγήκα από το γήπεδο με τις φωνές στις κερκίδες ακόμα στα αυτιά, γιατί η Τζέσικα εκείνη τη νύχτα έκανα ό,τι έπρεπε: σηκώθηκε σαν τίγρης και έκανε τους γηπέδου να ξεχάσουν πως υπάρχει τέρμα αντίπαλo. Αλλά να μου πεις κάτι: όταν επιστρέψαμε στις αποδυτήριες εκείνοι οι αριθμοί έδειχναν πως η ομάδα είχε δεκαεπτά κτυπήματα στο τέρμα μέσα στους πρώτους είκοσι λεπτά — κι όμως το αποτέλεσμα ήταν 0-1. Ποιος φταίει τελικά; Ο Πεγκούλα που έκρινε πως εκείνη τη βραδιά χρειαζόταν περισσότερο χρόνο στις πλάγιες; Η Τζέσικα που δεν έβγαλε την ιδέα της εκεί πάνω; Ή αυτοί εκείνοι που έγραψαν πως όλα όσα είδαμε ήταν τυχαίο; Εγώ τον λόγο του στους τρεις τελευταίους αγώνες τον βλέπω: πρώτη φορά νίκη, δεύτερη ισοπαλία λόγω μιας υπερβολής αποστολής πίσω από τη δική μας γραμμή, τρίτη νίκη επειδή εκείνος άλλαξε τον τρόπο που βλέπει την ομάδα σαν σύνολο. Δεν χρειαζόμαστε περισσότερο τσάκισμα — χρειαζόμαστε περισσότερο χρόνο κίνησης εκεί όπου η μπάλα ξέρει πως η Τζέσικα μπορεί να την κάνει σύμμαχο. Και όταν αυτό γίνει, τότε ίσως καταλάβουν κι αυτοί εκείνοι που τώρα ψάχνουν νούμερα σαν ψιλοφάγια ότι η ομάδα αυτή ΔΕΝ είναι σουβλάκι χωρίς τζατζίκι — είναι σουβλάκι που ψήνεται σιγά σιγά κι όταν τελειώσει, όλοι ξέρουν πως έφαγαν κάτι πραγματικό.

Ρε παιδιά ρε... τι βλέπω εδώ;;; αυτή η ομάδα με τους αριθμούς γίνεται σουβλάκι άχυρο χωρίς γεύση;;; Εγώ εκεί πριν δύο αγώνες που πήγα στην εξέδρα τρώγαμε παγωτό μετά το γήπεδο κι η Τζέσικα περνάει με την μπάλα στα πόδια της σαν να είναι δική της κορώνα κι όλοι στηριχτήκαμε στην κερκίδα γιατί ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΣΤΕΝ!!! εκείνο το απόγευμα δεν είχανε νικητές εκείνοι στο γήπεδο — νικητές ήμασταν ΕΜΕΙΣ γιατί ΞΕΡΑΜΕ ότι εκείνη η μπάλα θα φτάσει όπου πρέπει!!! Τώρα αυτοί οι αναλυτές λένε πως δεν είναι σωστό;;; αμυντικός;;; ντου;;; η Τζέσικα όταν μπει εκεί μέσα ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ!!! είναι σαν τον Πεγκούλα εκεί πάνω — εκείνος διαβάζει το παιχνίδι κι αυτή ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ!!! δεν χρειάζεται ούτε μία μπάλα εκείνη την περίοδο επειδή ΦΤΑΙΕΙ ΜΟΝΗ ΤΗΣ!!! 💪🔥 κι όσοι λένε πως η ομάδα χρειάζεται περισσότερο χρόνο κίνησης — ΡΕ ΤΙ ΛΕΝΕ;;; η Τζέσικα είναι εκείνη που ΔΙΝΕΙ τον χρόνο κίνησης στους άλλους!!! όταν εκείνη κατέβει από πάνω όλοι οι συμπαίκτες της ξέρουν πως μπορούν να κινηθούν σαν νικηφόροι στρατιώτες!!! πως λέτε;;; είναι σουβλάκι αυτό;;;

τι λέτε τώρα εσείς ρε συντρόφια μου;;; φτάνουν όλα αυτά τα "σουβλάκι χωρίς γεύση";; κάπου εδώ μέσα γελάω κι από μέσα μου κλαίω μαζί. θυμάστε εκείνον τον αγώνα πριν τρία χρόνια με τον Άρη;;; μια ομάδα σαν θύελλα, ο Πεγκούλα στη θέση του σκαλιστή γλυκού κι η Τζέσικα σαν πριγκίπισσα πολέμου που μόλις της έδινες την μπάλα τη μεταμόρφωνε σε δράκοντας — τρία γκολ εκείνο το βράδυ και όλοι στην πόλη τραγουδούσανε σαν μια φορά στους βυζαντινούς χρόνους που τους Θεσσαλονικείς δεν τους έπιανε κανένας! και τώρα τι μας λένε;;; "πρέπει περισσότερα γκολ" — σαν να μην έχουμε δει ποτέ έναν αγώνες που η ομάδα νίκησε χωρίς ούτε ένα;;; η Λιουμπλιάνα εκείνο το βράδυ που η Τζέσικα έκανε τρεις ανθρώπους σαν παντούφλες εκεί στην περιοχή κι όμως η μπάλα πήγε στο αντίπαλο τέρμα — εκείνον τον αγώνα τον τελειώσαμε νικητές γιατί εκείνη η μπάλα εκείνο το βράδυ είχε χαρακτήρα γυναίκας κλέφτρα! δεν ήταν δικό της; ήταν δική μας!! και όλοι αυτοί εκεί που ψάχνουν νούμερα σαν μυστικές υπηρεσίες επίκειται πόλεμος;;; η Τζέσικα χρειάζεται περισσότερο χρόνο;;; παιδιά μου, όταν εκείνη σηκώνει το κεφάλι της εκεί στο γήπεδο οι αντίπαλοι δεν περπατούν — κολυμπούν μέσα στην αμηχανία! είδες ποτέ εκείνον τον τρόπο που ξεφεύγει σαν ψάρι στο νερό;;; εκείνοι εκεί ψάχνουν γι' αυτήν κι αυτήν κρύβεται σαν ψάρι στις σκοτεινές πλευρές του γηπέδου!! και τώρα κάποιοι θυμούνται πως σουβλάκι χωρίς τζατζίκι;;; σουβλάκι;;; εμείς εκεί που τρώγαμε εκείνο το σουβλάκι μετά τον αγώνα, η ομάδα είχε άλλα τρία παγκόσμια ρεκόρ στους αριθμούς των δίχτυών... εκείνοι όμως συνεχίζουν να ψάχνουν κρέας στα φύλλα τους!! αλλιώς όμως;;; τούτη η ομάδα δεν είναι σουβλάκι χωρίς γεύση — αυτή η ομάδα είναι σαν καλό κρασί που παλαιώνει μέσα στα βαρέλια του Πεγκούλα! κι όταν ο χυμός βγει εκείνος στη μπουκάλα γράφει πρωταθλητής!! είδατε πως άλλαξε ο αέρας στους τελευταίους αγώνες;;; η Τζέσικα εκείνες τις φορές έκανε την μπάλα να τραγουδάει!! τόσο δυνατή ήταν που οι αντίπαλοι έκαναν βήματα πίσω σαν να τους είχε κολλήσει η κόλλα εκεί!! και τώρα θυμόμαστε πως φοβόμασταν τις επιθέσεις;;; εδώ και τρεις αγώνες είμαστε σαν οικογένεια που ξέρει πως η Τζέσικα εκεί πάνω κάνει τους αντιπάλους της να νιώθουν σαν νάνοι!! ξέρετε τι άλλο;;; εκείνον τον αγώνα πέρσι όταν η μπάλα εκείνες τις δέκα τελευταίες στιγμές πήγε σ' εκείνον τον νέο φόργουορντ και εκείνος σκόραρε — εκείνη ήταν εκεί που έδωσε την ψυχή της στους συμπαίκτες της ώστε να καταλάβουν πως μπορούν κι εκείνοι να γίνουν κάτι περισσότερο!! και τώρα;;; όλοι αυτοί εκεί ψάχνουν νούμερα σαν τρελοί;;; η Τζέσικα όταν έχει την μπάλα δεν περνάει μόνο από εκείνον τον Πεγκούλα — περνάει μέσα από τις καρδιές όλων μας! εκείνο εκεί είναι το γκολ που κανείς δε μπορεί να μετρήσει!! εγώ εκεί που το βλέπω αυτό λοιπόν;;; αφήστε τους άλλους εκεί που ψάχνουν σουβλάκι χωρίς κρέας — εμείς εδώ συνεχίζουμε την ιστορία μας με την μπάλα στα πόδια εκείνης της μάνας!!! τέλος πάντως, θα δούμε;