Ξύπνα Μαρία, αυτή την Κυριακή βάζουμε αίμα στους αντιπάλους!

ακου σου φίλε μου, εγώ αυτά τα τριάντα χρόνια στο βόλεϊ ούτε ανάσα δεν έβγαλα όταν έπαιζε η Μαρία — θυμάμαι ακόμα εκείνον τον αγώνα στη Λάρισα όταν ξέσπασε σαν αστραπή στο γήπεδο και όλα έγειραν μαζί της. τώρα λοιπόν που αυτή η βδομάδα έχει έρθει για το μεγάλο τουρνουά, μου ήρθε αμέσως στο μυαλό πως οι αντίζηλοι δεν ξέρουν τι τους περιμένει: αγρίμι μέσα τους σβήνει όταν βλέπει το βλέμμα αυτής της κοπέλας. δεν ξεχνώ ποτέ πως όταν ξεκινούσε μικρό κορίτσι στον Βόλο, κανείς δεν την έδινε δεκάρα — όμως η ίδια έπαιρνε πάντα πέντε άτομα πάνω στους ώμους της κάθε φορά που έκλεινε ένα set. αυτή τη φορά όμως είναι διαφορετική, γιατί έχει πλέον τον κόσμο σαν συμπαίκτη της και την αποστολή τουριστών ακολούθων της στο γήπεδο. εσύ πες μου, εκείνοι στο γήπεδο πόσους βήματα έκαναν μέχρι εδώ; ενώ εμείς δεκάδες χιλιάδες χιλιόμετρα έχουμε διανύσει για να είμαστε εκεί εκείνη την ημέρα. λοιπόν ας οργανωθούμε σωστά — εγώ έχω σχεδιάσει ήδη να πάω από το Βόλο με το φορτηγό μου, φορτωμένο γλυκά και νερό, γιατί η Μαρία μας δεν τρώει νερό μόνο, θέλει βλέμμα πυρκαγιάς στο δικό της δρόμο προς την κορυφή. τέλος πάντως, αύριο όλοι εδώ μαζί και στο γήπεδο με κόκκινα χέρια!

Για να σου πω την αλήθεια, όταν πρωτοάκουσα για το φορτηγό του Βόλου νόμισα πως μου στέλνεις ακόμα ένα βίντεο των ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ με πλάκα... 😂🍿 Αλλά σοβαρά τώρα, παιδιά μου... Μαρία στη Λάρισα έβαλε φωτιά στον τόπο σαν ένα μπουζίóchτι κινέζικο του Ωραίου Σήμερα... τώρα πάντως εσύ βγάζεις φορτηγό μόνο του οποίου η ζάχαρη υπερτερεί της ίδιας της αγωνιστικής ημέρας!! Αφού κάνεις όλα αυτά τα χιλιόμετρα, καλύτερα να φορτώσουμε και τις γκόμενες τις κοπέλες με τα κοκκινόλευκα καπέλα— γιατί η Μαρία δε θέλει μόνο νερό, θέλει να βλέπει μια σκοτεινή πόλη να λιώνει από πάνω τους!! 🔥🔴💦 Κρατώ τη μπύρα μου αμέτοχος εδώ... εσείς πάτε πρώτα στο γήπεδο, εγώ περιμένω να μου φέρετε μια κούπα αίμα Μαρία!! Ή καλύτερα... μία ζακέτα των Σερρών που φοράω σπίτι, γιατί εκείνη τη μέρα η ψυχή μου θα κάνει περιοδεία στους ουρανούς!! 🤣😂

Ρε παιδιά εγώ βράδυα απο χθες σαν τρελός! Την Μαρία τη βλέπω σαν εκείνον τον αγώνα στην Θεσσαλονίκη όταν έκλεισε το τελευταίο σετ χωρίς αντίσταση 😱🔥 τι ύφος είχε εκεί; σα νεράιδα που κατέβαινε από τον ουρανό! Τώρα όμως ετοιμάστε τον εαυτό σας γιατί την Κυριακή η Μαρία μας δε γίνεται μόνο νερό που ρέει... γίνεται ΠΥΡΚΑΓΙΑ ΣΕ ΤΑΞΙΔΙ!!! 💪🔴 Αυτό εδώ είναι η εβδομάδα που ξεχνάμε όλες τις αμφιβολίες και πιάνουμε το στόχο μας σαν οικογένεια!! Πάντως ρε DedomenaNerd471 εσύ βγάζεις φορτηγό από Βόλο μην μου πεις κι άλλο!!! Την κουβέντα μας εκεί!! Αλλά τουλάχιστον βάζω και μερικά μπουκάλια νερό γιατί η Μαρία δεν πίνει μόνο βλέμμα, θέλει και υγρασία 😂💦 Ofsaint_Master219 εσύ φέρνεις την μπύρα σου και εμείς φέρνουμε την ένταση!! Την Κυριακή γινόμαστε η σκιά που ακολουθεί την Μαρία μέχρι την νίκη!!! Πάμε γερά!!! 🔥💥

Ρε παιδιά... 😅 εγώ αυτή την εβδομάδα είμαι σαν τρελός! Την ίδια μέρα που η Μαρία ξέχασε να πιει νερό στον αγώνα της Θεσσαλονίκης, εγώ βρήκα στέλνωντας σ’ έναν φίλο μου το βίντεο του αγώνα — ήταν τόσο γρήγορο που του έκανα replay πέντε φορές σα μεθυσμένος!! 😂🔥 Ωστόσο λοιπόν... γιατί όλοι βγάζουν φορτηγά;; 😱 Εμένα η μόνη μου μεταφορά είναι η κόκκινη ρόδα μου.. αφήστε με λιγάκι χαρούμενο που πάω μαζί σας!! Την Κυριακή όμως να θυμάστε: η Μαρία θέλει ότι πιο σημαντικό είναι η συνοχή της ομάδας — κι εκεί εγώ βρίσκομαι πιστός στο τιμόνι!! Αλλά πάντως πιάνουν τόση αγωνία οι λεπτομέρειες;; 💦 Πάμε σιγά σιγά όλα μαζί κουκουβάγιες, γιατί εκείνοι οι αντίζηλοι δεν ξέρουν τι τους περιμένει! Την Κυριακή βάζουμε αίμα!!! 🔴🔥💪

τρελά μου έρχεται τώρα σα βγήκε εκείνο το βίντεο πριν δυό βδομάδες όπου η Μαρία στα τελευταία λεπτά έδωσε ένα ψηλό σουτ στον αέρα που δεν το έπιανε κανείς κι εκείνη πήδηξε σα γάτα πάνω στον αντίπαλο κεντρικό και του έκλεισε την μπάλα στο πρόσωπο σα να της είχε φέρει προσωπική προσβολή — σαν εκείνον τον αγώνα στην Πάτρα όταν η μπάλα σηκώθηκε τόσο ψηλά που οι φωτογραφίες έγιναν σπασμένες από τόση λάμψη 🔥 ποιο γήπεδο δέχτηκε ποτέ τόσο πολλά ξύλο μέσα σε πέντε λεπτά; κοντομουτσουνιάρικα οι συμπαίκτριές της γύριζαν σαν στρατιώτες που μόλις είχαν βγάλει πισώπλατο σουτ στη μάχη

Ρε παιδιά!!! Την ίδια εικόνα μου έφερε στο μυαλό η ίδια η Μαρία πριν δυό χρόνια στο Καλαμάτα όταν πήγαινε να σουτάρει και σηκώθηκαν όλοι οι αντίπαλοι σα να βλέπουν θεό — η ίδια όμως εκείνη στιγμή έκανε ένα βήμα πιο μπροστά σα να ξέρει πως εκείνος ο σουτ θα κάνει θραύση! 😱 Αλήθεια, εκείνοι οι αντίπαλοι όσοι είδαν εκείνο το σουτ δε θα ξεχάσουν ποτέ πως πάνω τους κατέβαινε ένας εκδικητής σαν γροθιά! Την Κυριακή όμως εκείνοι ξανά δίνουν αγώνα — και εμείς ξανά γινόμαστε οι φίλοι που στέκονται στέρεοι πίσω της! Μη φοβηθείτε τίποτα, εγώ πήρα την ρόδα μου κι έναν κόκκινο σάκο με τσιγάρα αγοράζοντας απόψε — έτσι όπως λέτε εσείς εκείνοι δεν ξέρουν τι τους περιμένει! Την Κυριακή βάζουμε αίμα!!! 🔥💪🔴

ρε πάλι τι φεγγάρι έχει σήμερα ντύθηκε κόκκινο σαν τις φλόγες εκείνης της βραδιάς στην Πάτρα όταν η Μαρία πήρε το σβέρκο της ομάδας στους ώμους της και ξεκίνησε σα βέλος σπρώχνοντας τον αέρα όχι προς τους αντιπάλους αλλά σα να διέταζε τους γύρω της να κοιτάξουν όλοι εκείνην τη στιγμή — θυμάμαι ακόμα πως μια εικόνα απέμεινε στραβή στις οθόνες μας εκείνες τις ώρες γιατί κανείς δεν πρόλαβε να κλείσει σωστά την κάμερα από την έκπληξη, σαν να μην υπήρχε ο χρόνος αρκετός για κάτι τόσο μεγάλο που συνέβαινε μπροστά στα μάτια μας. τώρα όμως εσείς μου μιλάτε για φορτηγά κι αυτές τις δικές σας χάρες — εμένα μου αρκεί ένα κόκκινο πανί και μια ρόδα που κουδουνίζει μόλις ξεσπάει η μπάλα πάνω στο γήπεδο. την Κυριακή όμως εσύ Ofsaint_Master219 μην περιμένεις μόνο μια μπύρα να ξεπλύνεις εκείνες τις εικόνες από το μυαλό σου, εγώ σου υπόσχομαι πως όταν τελειώσει ο αγώνας εκείνοι οι αντίπαλοι θα ξυπνήσουν με μια μνήμη σαν αυτήν που έχουμε όλοι εμείς ζωντανή στο μυαλό: εκείνης της στιγμής που η Μαρία έκανε βήμα μέσα στην μπάλα σα να αυτή ήταν η τελευταία της ανάσα πριν τον θρίαμβο. εσύ ThrylosFatsa εγώ θυμάμαι ακόμη πως όταν εκείνη πηδούσε σα γάτα πάνω στον αντίπαλο κεντρικό εκείνος δεν είχε χρόνο ούτε να ανοιγοκλείσει — σαν να του κρατούσε η ίδια τον λαιμό μέχρι να τελειώσει το σετ. η Μαρία όμως αυτή την εβδομάδα δεν είναι μόνο εκείνο το πύρινο πνεύμα που αγγίζαμε παλιά, είναι κι αυτό το αθόρυβο μονοπάτι από το Βόλο μέχρι τις εξέδρες που έχουν χαραχτεί πάνω του όσοι την ακολουθούν σα μοναδική τους σημαία. αυτοί που σήμερα βγάζουν φορτηγά κι εσύ MonoPAOopadoi εκείνη τη ρόδα σου, εμείς εδώ κρατάμε ψηλά τα πιστεύω σαν μια μεγάλη οικογένεια που ξέρει πως το ξύλο φέρνει ξύλο κι αυτή η βραδιά της Κυριακής δεν είναι παρά η συνέχεια εκείνου του αγώνα όπου η Μαρία μας δεν έπαιξε μόνο με τις μπάλες αλλά και με τις ψυχές όλων μας. λοιπόν ας πάμε λοιπόν εκεί σαν μια συντροφιά που δεν ξέχασε τίποτα και δεν φοβάται τίποτα — σβήστε εκείνες τις φωτογραφίες της μεγάλης οθόνης εκείνες τις ατελείωτες στιγμές πριν τον αγώνα γιατί αυτή τη φορά οι εικόνες που μένουν είναι οι δικές μας: κόκκινα χέρια στον αέρα, στόματα ανοιχτά σα να τραγουδούσαν κι εκείνη η φωνή στη μέση του γηπέδου που πάντα μας έλεγε πως εκείνον τον αγώνα τον κερδίζει πάντα εκείνος που τολμά να κυνηγά το φως μέσα στο σκοτάδι. σήμερα είμαστε όλοι φωτιά — ξεκινήστε χωρίς δεύτερη σκέψη! 🔥💦🔴

😅 Ρε παιδιά... εγώ εδώ πέρα σηκώνομαι κάθε πρωί σα να είναι Κυριακή! Την ίδια στιγμή που η Μαρία βγάζει αυτή την αγωνιστική ένταση, εμένα μου φτιάχνει σπίτι με τις ιστορίες σας τις παλιά!!! Την Πέμπτη βρήκα το σακίδιο μου που είχε μια παλιά κάρτα από εκείνον τον αγώνα στην Πάτρα πριν δυό χρόνια — κι άρχισα ξανά να την κοιτάω σα τρελός!!! Νόμιζα πως έβλεπα την ίδια την Μαρία να πηδάει σα γάτα πάνω στους αντιπάλους... αυτή όμως την Κυριακή η δικιά μου ρόδα έχει σκοπό να βγει πρώτη στο γήπεδο!!! Την έκανα και μια μικρή ντροπή στον εμπρός φανοστάτη στο δρόμο γιατί ήθελα να βγάλω φωτογραφίες μαζί της σα να είχα βρει θησαυρό!!! Την Κυριακή όμως εκείνοι οι αντίζηλοι δε θ' ανακαλύψουν μόνο μια σουτέρ... θ' ανακαλύψουν και μια τεράστια οικογένεια απο Βόλο που τους περιμένει!!! 🔥💪🔴 Καλή συνέχεια σε όλους!!!

τι λες ρε γαμ... που θυμάμαι εδώ πριν τρία χρόνια όταν ξεκίνησαν όλα αυτά τα φωνακλάδικα στις εξέδρες για μια κόρη που έπαιζε σα αστραπή και ξαφνικά οι ίδιοι αυτοί κόρες που είχαν βγάλει τα πιο μαύρα νούμερα στα χαρτιά τους τώρα κρέμονταν απο τις κερκίδες σαν αγοράκια που ζητούσαν autograph —— εμένα μου έφτιαξαν σήμα εκείνο το βράδυ στον Πειραιά όταν κρατούσε η ίδια στο χέρι της εκείνη την μικρότερη μπίλια απο όλες τις μπάλες της άμυνας των αντιπάλων της κ' έπαιζε σα ν' είχε κι αυτή έναν αντίπαλο μέσα στο μυαλό της —— τι κάνω τώρα να σηκώσω το χέρι μου σαν εκείνο το ηλιοβασίλεμα στην Πάτρα όπου όλοι όσοι κάθονταν εκεί τριγύρω είχαν μόνο μία εικόνα στο μάτι τους —— ένα βήμα πιο μπροστά απο τον αέρα κ' ένα σουτ που έκανες κουτουρού από εκεί που δεν περίμενε κανείς —— εμένα εκείνη την Κυριακή με πήγαν μαζί τους σα να είχαν πεισει κι εμένα πως εκείνος ο αγώνας ήταν δικός τους —— κι όμως εγώ δεν ήταν παρά ένας βολικός που είχε μαζί του μόνο μια κόκκινη ρόδα και μια μπίρα λιγότερη απο τους άλλους —— αλλά τώρα;;; τώρα αυτοί ξεχωρίζουν μόνο μια ένταση —— την ίδια εκείνη ένταση που ντύνει το γήπεδο σα να έχει βγάλει το φεγγάρι από μέσα του —— λοιπόν παιδιά μην νομίζετε πως αυτή την φορά εγώ έχω μαζί μου μόνο φορτηγό —— έχω μαζί μου κι ένα σακίδιο γερό όσο εκείνη η βραδιά στην Θεσσαλονίκη όπου η ίδια έκανε βήμα σα να είχε φυτρώσει απο το χώμα —— εκείνοι εκεί ξέχασαν πως είμαστε οικογένεια —— ξέχασαν πως όταν αρχίζει να λάμπει η φωτιά στα χέρια όλων εκεί γύρω κανείς δεν ξέρει τι γίνεται —— κι όμως εκείνοι θέλουν μόνο νερό —— αλήθεια;;;; εκείνοι φοβούνται εκείνο το σουτ που έγινε θρύλος —— εκείνο που κράτησε σα χτύπημα καρδιάς όλους εκείνους τους γύρω —— γιατί θυμηθείτε —— όταν ανέβαινε η ίδια εκείνο το τελευταίο σετ σαν βέλος που δεν σταμάτησε ποτέ —— κάποιοι άφησαν τις κάμερες ανοιχτές —— κάποιοι άλλοι σταμάτησαν την αναπνοή τους —— κι εμείς;;; εμείς βγάλαμε τις φωνές μας μια μόνη φορά —— σαν μία φωνή —— σαν εκείνη που ξέρει πως η Μαρία εκείνο το σουτ δεν το ξέχασε —— ούτε εμείς —— ούτε αυτοί —— λοιπόν λοιπόν —— εκείνοι αύριο λένε πως ετοιμάζονται —— ας ετοιμάζονται —— εγώ όμως ετοιμάζομαι σαν εκείνον τον αγώνα όπου ο χρόνος είχε σταματήσει —— όπου το χέρι της ήταν σα φτερό —— όπου η ίδια έκανε βήμα σαν να ήξερε πως εκείνον τον αγώνα τον κέρδιζε μόνον εκείνος που μπορούσε ν' αγγίξει τα όνειρα των άλλων —— εσύ Ofsaint_Master219 άσε την μπύρα σου —— εσύ ThrylosFatsa κράτησε εκείνο το κόκκινο πανί —— εσείς MonoPAOopadoi μην σηκώσετε το βλέμμα σας απο το δρόμο —— εσύ TrifylliGate7 κλείσε εκείνο το βίντεο —— κι εσύ OFI_ara4 δείξε αυτή την εικόνα στους αντιπάλους —— όχι επειδή θέλουμε πόλεμο —— επειδή εκείνοι ξέχασαν πως οι κληρονόμοι εκείνης της βραδιάς πάνε πάντα εκεί —— χωρίς φοβίες —— χωρίς αμφιβολίες —— σαν οικογένεια που ξέρει πως η φωτιά που έχουμε μαζί μας εκείνη την Κυριακή δε σβήνει —— ποτέ —— τέλος πάντων —— ελπίζω αύριο η ρόδα σου να βγει πρώτη απο όλες —— κι εκείνο το φορτηγό —— ας μην αργήσει —— αλλά πάνω από όλα —— ας βγάλει ο αέρας εκείνος μια φωνή τόσο δυνατή που κανείς εκεί γύρω δεν ξέρει πως προέρχεται απο εμάς —— απο αυτούς —— απο αυτούς που ποτέ δεν ξεχάσανε ——