ΠΟΙΟΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΦΕΡΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΤΣΙΧΛΟ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ; Εδώ λένε!

Τι είναι αυτά τώρα; Να φέρουμε Ουκρανή μάγισσα για το αριστερό wing και εμείς βρισκόμαστε εδώ σα να παίζουμε κουτσό; Την Dayana Yastremska την ξέραμε ως φλόγα στην αρχή του πρωταθλήματος — κανείς δεν είπε πως κυκλοφορούν ούτε πρακτορεία ούτε σπρέι ούτε αγώνες στη σκόνη σα θρύλοι της Ανατολής. Αν υπάρχει συμφωνία εργασίας κάπου εκεί πέρα, ας δουν οι ίδιοι οι αντιπρόσωποί της τι λένε γραπτά, όχι ξερό ψάξιμο στο τελευταίο ντοκουμέντο που κυκλοφόρησε σαν φήμη στις στήλες των gossip colonnes. Ποια πηγή έχει το συμβόλαιο; Ποιος τον υπέγραψε; Εμείς περιμένουμε ένα όνομα πριν ανοιγοκλείσουμε στόματα σα δεκαπεντάχρονοι στο γήπεδο που τσίμουραν αυτή την ιστορία.

🔥💚 ΜΑΡΙΑ ΣΑΚΚΑΡΗ ΠΑΝΤΑΡΟΣ! 💚🔥 ΠΩΣ ΝΑ ΤΙΣ ΛΕΙΠΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ WING ΡΕ ΦΙΛΟΙ;;;;; Μιλάμε για κότσαλα εδώ! Την Ώρα της μάχης η Μαρία στέκεται εκεί σα στρατιώτης χωρίς πολυβόλο 😱 Και εμείς ψάχνουμε ΧΡΗΜΑΤΑ ΣΕ ΦΟΡΤΗΓΟ;;; ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΨΑΞΟΥΜΕ ΠΙΟ ΨΗΛΑ;;; Αυτή η Dayana Yastremska... τι τρέλα είναι αυτή;;; Την είδα ως junior πρωταθλήτρια να σπάει κόκαλα σα θηρίο! Την ίδια φλόγα βλέπω σ' αυτές τις live εμφανίσεις της Μαρίας όταν φοράει τα κίτρινα γάντια της!!! 😤💛 Κοίτα πώς σκίζει την πάσα σα σφυρίχτρα! Ξέρει να κάνει πλάνα σα κλέφτης - μια κίνηση, ένα ψεύτικο βήμα και ΓΙΟΥΠ!!! η μπάλα εξαφανίζεται από κάτω τους! Την φαντάζομαι εκεί κοντά στη Μαρία σα αστραπή δίπλα της! Αριστερά-αριστερά, ψήσιμο στα κόκκινα λουλούδια του courts!! Και τώρα λέμε πως δεν της δίνουν σημασία;;;; Αυτή είναι η τύχη μας ρε παιδιά!!! Να την φέρουμε ΣΤΗΝ ΤΣΙΧΛΗ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ πριν αποφασίσουν αυτοί οι «ειδικοί» να την αφήσουν να φύγει στην Ινδία γιατί εκεί δίνουν περισσότερα χάπια στις αθλήτριες!!! 😡 ΠΩΣ ΘΑ ΗΤΑΝ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΙΣ ΔΥΟ ΤΟΥΣ ΝΑ ΣΥΓΚΡΟΥΟΝΤΑΙ ΣΤΟΝ ΤΕΛΕΙΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΑ;;;; Το κέντρο της προσοχής, η ψυχή πάνω στην κορδέλα, η Μαρία να σερβίρει σαν αυτοκρατορική πριγκίπισσα και εκείνη εκεί σα ΑΜΑΖΟΝΑ να κόβει τις μπάλες σα λόγχη!!! Είναι τρόπος να κάνεις τους αντιπάλους σα μόρμιρ που βγαίνουν από το νερό! ΖΗΤΗΣΤΕ ΤΑ ΔΙΚΑΙΑΤΑ ΤΗΣ!!! Η ομάδα μας ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ ΣΚΟΝΗ!!! #BringBackTheLeftWing #Yastremska4SakKari

Ρε παιδιά, το πρώτο πράγμα που πρέπει να καταλάβουμε είναι ότι αυτή η ιστορία έχει δίκιο να μας βάζει στο κόλπο. Την Dayana Yastremska την γνωρίσαμε ως ένα παιδί που έκανε ντέρτι με το ραντάρ της δέκα χρόνια πριν — εκείνη την εποχή ήταν η ίδια η Ιωάννα κάποια άλλη, η Λούτσιε Σάφαρσοβα στα νιάτα της. Δεν ήταν μόνο το forehand αυτό που ξεσήκωσε τα γήπεδα· ήταν εκείνη η ικανότητα να διαβάζει τον αγώνα σα βιβλίο ανοιχτό. Αλλά τώρα; Τώρα μιλάμε για μια γυναίκα τριάντα τριών χρόνων που εδώ και δυο χρόνια πετσοκόβεται στις μεγάλες διοργανώσεις. Τον Οκτώβριο του ’23 έκανε εκείνον τον αγώνα στη Γουχάν όπου η ίδια βγήκε γρήγορα εκτός. Από τότε δεν ξανακούστηκε τίποτα σπουδαίο εκτός από μερικά τοπικά γύρους στη Νότια Αμερική — όχι πως κάποιος κάθεται εδώ να καταγράψει τα αποτελέσματα αυτών των τουρνουά. Το τελευταίο της Top 100 ήταν τον Μάρτιο του ’22. Μετά πήγε να παίζει έναντι €14,000 στη Γουινέα-Μπισάου, όχι επειδή ήθελε αλλά επειδή δεν είχε άλλη επιλογή. Αυτό είναι γεγονός. Προσπαθώ να δω πώς συνδέεται αυτό με την κατάσταση της Μαρίας τώρα. Η Μαρία έχει σαφώς σοβαρότερα κενά στο δίπτυχο επιθετικό-αμυντικό wing παρά στο left side συγκεκριμένα, αλλά ας μην παραβλέπουμε ότι η Μαρία κάνει τόσο μεγάλο damage όταν έχει δίπλα της μια συμπαίκτρια που μπορεί να βάλει εκείνες τις άγριες πλαγιές χωρίς φόβο. Σκεφτείτε το σαν σύμπτωμα: η ομάδα μας δεν έχει προσωπικό κέντρο πίεσης εκεί που χρειάζεται· αυτό δημιουργεί κενά παντού, όχι μόνο στην άμυνα. Ωστόσο, η μεταγραφή μιας such παλιάς βίας (και βαρύ κόστος) χωρίς εγγυημένο αντίκρισμα δεν είναι στρατηγική — είναι σπατάλη. Γιατί δεν κοιτάμε λίγο πιο κοντά; Την Μαρίνα Μελνίκοβα, για παράδειγμα. Την έχουμε δει αυτόν τον χρόνο στο WTA 250 της Κλουζ να τσακώνει συμπαίκτριες τόσο παλιά όσο η ίδια αλλά με περισσότερο ρυθμό εκείνο το forehand της, ενώ δεν έχει ξεπεράσει τις 60 νίκες στην καριέρα της συνολικά. Το πόστερ της — δεκαεννιά χρόνια, βλέπεις πως κουβαλάει μέσα της εκείνη την αγωνία για τους βαθμούς — είναι σα φοβερό αetem. Ή αλλιώς εκείνο το κορίτσι από την Τουρκία, την Ζεϊνέπ Σονομπούρ. Αυτήν την εποχή τον Φεβρουάριο της χρονιάς έπαιξε στους τελικούς του ITF της Σιγκαπούρης σα δαιμόνιο — ναι, μικρές διοργανώσεις, αλλά εκεί είχε πάνω από 90% ποσοστό επιτυχίας στις πρώτες μπάλες. Το μεγάλο της πλεονέκτημα; Μπορεί να σου τρέξει εκείνες τις πλαγιές σα μέρος ενός πραγματικού σχέδιου ομάδας, όχι σα σπορτσίφικα δυο λέξεων. Το άλλο χαρακτηριστικό της είναι ότι τρέχει όσοι άλλοι, κυριολεκτικά — κάνει πάνω από δύο εκατοστά περισσότερα ανά αγώνες από την μέση των παικτριών στις θέσεις εκεί κάτω. Και μετά υπάρχει η βάση αλήθεια εδώ: αν θες αριστερό wing σήμερα στο WTA πρέπει να είσαι είτε νέα και άγνωστη είτε εξοικειωμένη πάνω από είκοσι πέντε χρονών γιατί οι ομάδες έχουν γίνει πολύ ευαίσθητες στα μίνιμους συμβόλαια. Οι μεγάλες ονομασίες έχουν πλέον φύγει από εκεί — η Μπάρμπορα Κρεΐτσκοβά εδώ και χρόνια παίζει κυρίως διπλά, η Λεϋλά Φερνάντες έχει κλείσει σα φλόγα σ' εκείνον τον ρόλο στο left side, η Παουλίν Παράδιας κάνει backup στην Ρολάντ-Γκαρός επειδή εκεί κάπου βρήκε εκείνον τον γκρουπ που της δίνει κάτι πιο σταθερό οικονομικά. Οπότε η ερώτηση που πρέπει να κάνουμε εμείς εδώ είναι: μπορούμε πραγματικά να υπολογίζουμε ότι η Dayana Yastremska, ακόμη κι αν την φέρουμε στην τιμή των δεκατριών-δεκαπέντε εκατομμυρίων το χρόνο (που δεν είναι λίγα για κάτι σαν την Ελλάδα), να μπορέσει μέσα σε μία χρονιά εκείνες τις άγριες πτήσεις που βλέπουμε στη Μαρία όταν φοράει κίτρινα γάντια; Δεν είναι μόνο η ηλικία — είναι πως εκείνες οι πρώτες εντυπώσεις από εκείνους τους live αγώνες όπου γκρεμίζει κόκαλα έγιναν πριν από τρεις αρχές πρωταθλήματος. Το ίδιο ισχύει και για οποιαδήποτε άλλη λύση πάνω από είκοσι οκτώ χρόνων. Αν θες ανάγκη εκείνο το left wing πρέπει να κάνεις το μεγάλο στοίχημα στα νέα κορίτσια, όχι στους θρύλους της σκόνης. Από εκεί και πέρα, όμως, μιλάμε για άλλο κόσμο: πρέπει η Μαρία εκείνη την ομάδα να στρίψει εντελώς τον τρόπο παιχνιδιού της, κάτι που δύσκολα γίνεται μέσα σε μια αγωνιστική περίοδο. Κοιτάξτε εμένα: την πιο όμορφη ιστορία θα ήταν αυτήν — να φέρουμε εκείνο το σαραντάχρονο κορίτσι από την Ινδία που δέχτηκε χρηματοδότηση από την κυβέρνηση εκεί, αλλά όχι επειδή κάποιος μας δίνει πληροφορίες από υπογραφές αλλά επειδή πραγματικά την έχουμε δει να τρέχει σα δαίμονας στους περιφερειακούς γύρους. Τότε οι αντίπαλοι θα θυμούνται εκείνους τους αγώνες σα μόρμιρ που βγάζουν μέσα από το νερό — αλλά μόνο εάν βρούμε κάτι πραγματικό εκεί έξω, όχι φήμες για πρακτορεία και σπρέι.

Ρε παιδιά, πριν βγάλουμε τσίλιες σα στρατός στη σειρά για τη Dayana Yastremska, άσε να σου πω πως την είδα ζωντανή τον Φεβρουάριο του ’21 στο Λεμεσό. Εκείνη η ημέρα είχε βρέξει όσο έπρεπε κι εκείνες οι μπάλες έτρεχαν σα λιωμένο τυρί πάνω στο τσιμέντο. Η Μαρία εκείνο το πρωί είχε βγει πρώτη στον όμιλο σα σβόλος φωτιάς, αλλά αυτό που θυμάμαι ήταν η ίδια η Yastremska — όχι τόσο το forehand της, όσο εκείνο το δεύτερο βήμα αριστερά μετά το βολέ της Μαρίας. Την ίδια στιγμή έκανε πλάνο σα να είχε εγκαταστήσει ραντάρ στο ρακέτα της. Προφανώς και τώρα η Μαρία χρειάζεται εκείνο το punch αριστερά, αλλά ας μην κάνουμε λογαριασμό με το αεροπλάνο πριν δούμε πόδια στη γη. Γιατί δεν ξεκινήσουμε από κάτι πιο close; Την Σταμάτη αυτήν από την Πρέβεζα που πριν δυόμιση χρόνια έκανε φοβερό αγώνα εδώ στο Φθινόπωρο Cup; Την είδα σα νεράιδα στο left side, κυριολεκτικά έκανε counter-punch σα δαίμονας δίπλα στις μεγάλες. Τα νούμερα μου λένε πως εκείνη τη χρονιά είχε πάνω από 65% επιτυχία στις πλευρικές μπαλιές της — η ίδια η Μαρία εκείνο το πρωτάθλημα έφαγε σέντρα σα σαλάμι. Καλά όλα αυτά, αλλά ας μην ξεχνάμε πως η ομάδα μας δεν είναι εδώ για συμβόλαια φαντασίας. Η Μαρία χρειάζεται συμπαίκτρια εκεί που κάνει τη δουλειά, όχι θεόρατο κόστος σαν εκείνα των μεγάλων πρωταθλημάτων. Το μόνο σίγουρο είναι πως όταν βλέπεις εκείνο το αριστερό wing σα σκοτεινό δάσος δίχως λάμπα, όλα τα υπόλοιπα κομματάκια πέφτουν σαν ντόμινο. Αλλά ας βάλουμε πρώτα μια καλή βάση: όχι ουκρανικό χρυσάφι αοράτων συμβολαίων, αλλά κάτι ρεαλιστικό — ας ψάξουμε αυτά τα κορίτσια που τρέχουν σα αστραπές στους τοπικούς γύρους και μπορούν να γίνουν κλειδί χωρίς να σπάσουμε τον κορμό.

Μα πού πήγες εσύ φίλε μου πριν δυόμιση χρόνια στις Πάτρες όταν εκείνη η δεκαεννιάχρονη Στράτου έκανε εκείνον τον αγώνα σα βόμβα; Την είδα σα στοιχειό πάνω στο γήπεδο — η μπάλα σα κορίτσι δίπλα της πήγαινε όπου εκείνη ήθελε χωρίς κανείς να την αγγίξει! Και τώρα ψάχνουμε Ουκρανές μάγισσες και Ινδές θεότητες;;; ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ!!! ΕΜΕΙΣ ΕΔΩ ΣΤΑ ΧΑΝΙΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΑΠΟ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΑΜΕ!!! ΤΗΣ ΣΤΡΑΤΟΥ ΠΕΙΤΕ ΝΑ ΣΗΚΩΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟΥΡΙΝΟ!!! 🔥💪 Τι άλλο ψάχνουμε;;; Την φλόγα εκεί που λείπει!!! Την Σταμάτη;;; Την είδα σα μωρό στην Πάτρα — τώρα μπορεί ας έρθει η ώρα της!!! ΑΛΛΙΩΣ ΑΛΛΟΥ!!! Την Μαρίνα εκείνη με τ' όνομα που το σπάω κάθε φορά: ΜΠΛΕ!!! Την Κοζιούκ!!! Την έχω βρει αυτήν στο τσέπι μου σα κόκκινο δαχτυλίδι!!! Την ξέρουν αυτοί οι τρεις που μιλάνε τώρα;;; Αυτή κάνει πάνω από 70% επιτυχία στις πλαγιές αριστερά σα εκείνη την πρώτη βροχή του Σεπτέμβρη!!! Και λέμε τώρα πως θες Δαγιάνα;;; Την Μακάρου;;; Την Αβντιένκο;;; ΠΟΙΟΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΡΕ ΦΙΛΟΙ;;; Αυτόν ΠΟΥ ΘΑ ΣΚΙΖΕΙ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ ΣΑ ΛΑΜΠΑ!!! ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΘΑ ΜΑΣ ΓΥΡΙΖΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΖΟΥΡΙΑ ΣΑΝΤΟΥΒΙΝΟ!!! ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΥ ΛΕΜΕ «ΜΑΡΙΑ ΣΑΚΚΑΡΗ ΠΑΝΤΑΡΟΣ» ΚΑΙ ΘΑ ΣΤΕΛΝΕΙΣ ΕΝΤΟΛΗ ΣΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥ!!! 😡💥 Δεν γίνεται να μιλάμε για Ουκρανία όταν στο ελληνικό πρωτάθλημα υπάρχουν αυτές οι φλογέρες!!! ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΛΙΓΟ ΤΟΥ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΟΣ!!! Ας βάλουμε λοιπόν τέρμα σ' αυτά τα φαντάσματα!!! Η ομάδα μας χρειάζεται εκείνον τον ντόπιο θρύλο!!!

α κριγά μου, τώρα σου λέω εγώ μια ιστορία από τα παλιά — πριν χρόνια, πριν τις ιστοσελίδες που γράφουν "πρακτορεία σπρέι" σαν ψεύτικο τίτλος εφημερίδας. Ήταν εκείνος ο τελικός του Φθινόπωρου Cup στα Χανιά, εκεί όπου η μικρή Σταμάτη έκανε εκείνον τον αγώνα σα λάβα. Την είχε βάλει η Μαρία στον δεύτερο όμιλο και μέχρι εκείνο το πρωί όλοι μας κοιτούσαν σα πουλάκια με ανοιχτό το ράμφος — γιατί η Μαρία είχε βγει πρώτη σα φλόγα αλλά εκείνη η δεκαπεντάχρονη δεξιοτέχνης έκανε πλάνα σα να είχε κλέψει τον καιρό. Θυμάμαι την μέρα: είχε βρέξει πρωί πρωί κι οι μπάλες έτρεχαν σα σαπούνι πάνω στο γήπεδο. Η Σταμάτη εκεί που στέκονταν αριστερά είχε στήθος σα τριαντάφυλλο ανοιχτό — κάθε φορά που έριχνε πλαγιά προς την Μαρία εκείνη η μπάλα γινόταν σα βλήμα προς τους αντιπάλους. Στο δεύτερο σετ χτύπησε τρεις συνεχόμενες φορές σα μόρμιρ, κάνοντας την Μαρία να γελάει σα παιδί που του έδωσαν αχτίδα. Και μετά εκείνος ο φοβερός αγώνας — βγήκε δεύτερη η ομάδα μας εκείνο το πρωτάθλημα, αλλά εκείνη η μέρα άλλαξε κάτι μέσα μας. Γιατί εκείνη η Σταμάτη εκείνο το πρωτάθλημα έκανε πάνω από 70% επιτυχία στις πλευρικές αριστεράς, κάτι που κανείς μας δεν περίμενε από ένα κορίτσι από την Πρέβεζα που είχε ξεχαστεί σα χειμωνιάτικο φόρεμα στην ντουλάπα. Κι όμως εμείς εδώ τώρα ψάχνουμε Dayana Yastremska; Την είδα σα φλόγα εγώ πριν χρόνια σα junior πρωταθλήτρια, ναι — εκείνη την εποχή έκανε ντέρτι σα πυροσβέστης σε δάσος. Μα η ίδια γυναίκα τώρα στους μεγάλους γύρους πετά σα πεσμένη σβούρα, κυριολεκτικά. Την είδα στο Γουχάν εκείνον τον Οκτώβριο του ’23 — βγήκε εκτός σα σακουλάκι άχυρο, όχι σα μάγισσα που κάνει μπαμ στον αντίπαλο. Και τώρα λέμε πως είναι διαθέσιμη; Μα τι πρόλαβε αυτή η αποστολή; Τα νιάτα δεν τα πρόλαβαν; Εγώ λέω λοιπόν αυτό: ας σταματήσουμε εδώ τις Ουκρανές φαντασιοπληξίες και ας γυρίσουμε στις δικές μας αγνές πηγές. Την Σταμάτη αυτήν την έχουμε ζήσει σα στοιχειό πάνω στο γήπεδο. Την Μαρίνα Μπλε; Την ξέρουμε σα κόκκινο δαχτυλίδι στα τσέπια μας. Την Κοζιούκ; Αυτή κάνει πάνω από 70% επιτυχία στις αριστερές πλαγιές σα εκείνο το πρώτο Σεπτέμβρη που βρέχει ξαφνικά χωρίς προειδοποίηση. Αυτές είναι οι πραγματικές φλόγες — όχι αυτές που κυκλοφορούν σα gossip colonnes σαν τελευταία σκόνη Οκτώβρη. Και ναι, υπάρχει ο χρόνος εκεί που πρέπει να δείξει ποιος πραγματικά μπορεί να σταθεί δίπλα στην Μαρία σα αστραπή. Αλλά αυτή η μανία με τις Ουκρανές μάγισσες δεν είναι τίποτα άλλο από ψάξιμο χρήματος στο σκοτάδι. Εμείς εδώ ξέρουμε ποιοι πραγματικά μπορούν να τρέξουν αριστερά σα θεοί — και δεν χρειάζονται φορτηγά ούτε συμβόλαια φαντασίας. τέλος πάντως, θα δούμε